ตอนที่ 14 : แต่งเพลงหรรษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 730 ครั้ง
    8 มี.ค. 61

แฟนอาร์ตคุณโปรดิวเซอร์สุดเท่ by 




การซ้อมคอนเสิร์ตก็ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงช่วงเย็นๆ พวกเราไม่ได้ซ้อมหนักเท่ากับวงเจ้าของคอนเสิร์ตหรอกครับ หมดวันนี้ก็รอรอบรันทรูวันก่อนคอนจริงมะรืนเลย แต่ในเมื่อวงเราให้คิวซ้อมวันนี้ทั้งวันไปแล้ว ก็เลยต้องอยู่ทั้งวัน ดูวงอีโมชั่นซ้อมเพลงตัวเองบ้างเป็นการเพิ่มประสบการณ์ของตัวเอง ว่าวงอื่นเค้าทำกันยังไง จากนั้นก็ถูกเรียกไปซ้อมอีกครั้งปิดท้ายก่อนกลับบ้าน


ไอ้เก้าแม้จะป่วยแต่มันก็จัดเต็มแข่งแบทเทิลกับพี่นิ่งอย่างสนุกสนาน นี่ขนาดผมเล่นเพลงเอง เป็นคนในวง แต่ก็ยังอดจะทึ่งกับพลังเสียงของทั้งสองคนไม่ได้ พี่นิ่งตัวใหญ่แต่ข่มนักร้องของดิยูนีคไม่ลง พลังไอ้เก้ามันเหลือล้นจริงๆ และคงจะมากกว่านี้ได้อีกถ้าพี่เซนไม่ได้กำชับเอาไว้ว่าไม่ให้ใช้เสียงเต็ม ซ้อมแค่แปดสิบเปอร์เซนต์พอ


"โหเก้า นี่ยังไม่ได้ใส่สุดเหรอเนี่ย เก่งว่ะ ร้องเพลงดีขึ้นอีกรึเปล่า" พักซ้อมพี่มังกรก็วางกีต้าร์แล้วเดินไปหามัน


"ขอบคุณพี่ ผมก็ซ้อมไปเรื่อยๆอ่ะ มีคนสอนไว้ว่าอย่าหยุดพัฒนาตัวเอง เรียนรู้เทคนิคไปเรื่อยๆ ที่จริงผมยังเทียบกับนักร้องต่างประเทศไม่ได้เลยนะ อย่างวงในตำนานอย่างLinkin Park ก็ไอดอลผมเลย เพียงแต่เพลงวงผมมันไม่หนักเท่านั้น เพราะพี่เซนไม่อยากให้ผมว้ากบ่อยๆน่ะ"


"ก็ดีแล้ว พี่ชื่นชมเราเลยนะเนี่ย ตื่นเต้นด้วยว่ะได้เล่นกีต้าร์ให้เก้าร้องเป็นครั้งแรกเลย รู้สึกมีพลังกว่าเล่นให้ไอ้นิ่งร้องตั้งเยอะ" พี่มังกรเริ่มพาดพิงแต่พวกเราฟังแล้วพี่เค้าไม่ได้เปรียบเทียบจริงจังเลยปล่อยไป


การแบทเทิลในคอนเสิร์ตนี้เราไม่ได้เล่นวงใครวงมันแล้วมาแข่งกัน แต่เป็นการสลับนักร้อง สลับเพลง คือ วงยูนีคเล่นเพลงของพวกเราให้พี่นิ่งร้อง ส่วนวงอีโมชั่นก็เล่นเพลงตัวเองให้ไอ้เก้าร้อง อย่างละเพลง แล้วเพลงสุดท้ายก็เป็นเพลงของพวกเราที่เป็นเกสต์ เพลงความทรงจำ ที่สองวงเล่นด้วยกันแล้วพี่นิ่งกับไอ้เก้าร้องแบทเทิลใส่กัน


"พูดงี้เดี๋ยวผมโดนพี่นิ่งเขม่นเอา ฮ่าๆๆๆ" นักร้องนำดิยูนีคหัวเราะเสียงร่าเริงขณะที่มือกีต้าร์อีโมชั่นก็ยกมือใหญ่ขึ้นยีหัวมัน


ปึ้ง!!!


"ไปยัง" ทุกคนหยุดนิ่งกันหมด บรรยากาศพลันเงียบกริบเมื่อพี่เซนเก็บกีต้าร์เข้ากระเป๋าตัวเองแล้วเผลอ(?)กระแทกมันลงกับพื้นเกิดเสียงดังก้องไปทั่วห้องซ้อม


กีต้าร์สุดรักสุดหวงของพี่แกเลยนะนั่น ไม่คิดจะเปิดออกสำรวจก็เดินนำออกจากห้องซ้อมไปก่อนเลย


"เออ กลับกันเหอะว่ะ เดี๋ยวเราต้องประชุมวงต่อด้วย" พี่หนึ่งว่าตามเพื่อนแล้วแบกกระเป๋าใส่เบสตามออกไปอีกคน ต่อด้วยไอ้โน และไอ้เก้าที่บอกลาพี่มังกรเรียบร้อย


"งั้นผมกลับก่อน..."


"เดี๋ยวสิคริส" คิดว่าพี่นิ่งจะไม่ทักแล้วนะ แต่ก็ยังขยันมาดักอีกจนได้


"ครับ ว่าไงพี่ ซ้อมต่อใช่ป่ะ สู้ๆนะ"


"ขอบคุณนะ แต่ว่า..คืนนี้พี่ขอโทรหาได้มั้ย"


"มีไรเหรอพี่ คืนนี้ผมว่าจะคุยเพลงต่อกับคุณสิงโตเค้าน่ะ ยังไงพรุ่งนี้ก็มาซ้อมก็เจอกันอยู่แล้ว"


"มันไม่เหมือนกัน คริส ยังไงพี่ก็ไม่เชื่อหรอกนะว่าคริสคบกับคนๆนั้น ท่าทางก็ห่างเหินกันอย่างกับอะไร ดูยังไงก็แค่โปรดิวเซอร์หรือไม่ก็คนดูแลกับศิลปินในสังกัดเท่านั้นเอง"


"แล้วแต่มุมมองที่พี่จะมองล่ะนะ คนเราไม่จำเป็นต้องแสดงออกทุกอย่างนี่ว่ารู้สึกยังไง เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องของคนสองคนนะพี่นิ่ง"


"แต่พี่ไม่เชื่อ พี่จะถือว่าคริสโสด แล้วจะพยามจนกว่าคริสจะใจอ่อน"


"ไปได้แล้ว" บุคคลที่สามที่ถูกพูดถึงในบทสนทนาเข้ามาใกล้ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ดึงข้อมือผมให้เดินออกจากห้องทั้งที่ยังคุยกับพี่นิ่งไม่จบ ตัดบทกันดื้อๆ ผมไม่ได้ค้านอะไรเพราะคุยต่อไปก็ไม่รู้เรื่อง พี่นิ่งไม่ฟังอะไรเลย จึงก้มหัวบอกลานิดๆแล้วปล่อยให้ตัวเองถูกลากออกมา


เพิ่งสังเกตนะว่าคนอื่นๆออกไปกันหมดแล้ว เหลือแค่คนในค่ายของอีโมชั่น และไอ้ห้องลองเสื้อก็ยังอุตส่าห์รอ


"ที่จริงคุณไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมก็ตามไปเองแหละ"


"ฉันไม่ได้รอ แค่คุยงานกับทางโน้นแล้วหันมาเจอนายยังไม่ออกมาอยู่คนเดียว ก็เท่านั้น" อ้าว สรุปผมมโนไปเองสินะ


ผมได้แต่เบะปากมองบนใส่คนที่เดินนำหน้า มือใหญ่ละออกไปตั้งแต่ที่พ้นประตูห้องซ้อมแล้ว

 




เกือบๆห้าทุ่มประตูห้องนอนก็ถูกเคาะ พอดีกับที่ผมอาบน้ำเสร็จแล้ว เดินเช็ดหัวที่เปียกไปเปิดประตูให้คนที่นัดเอาไว้เข้ามา จากนั้นก็เดินไปหยิบเสื้อที่ตู้เสื้อผ้ามาสวมหัว หันกลับมามองแขก(ที่ไม่ค่อยอยากจะ)รับเชิญ หอบหิ้วอะไรมาเต็มมือไปหมด


"กองไว้บนโต๊ะนั่นก็ได้ แต่อย่าไปโดนสายอะไรผมหลุดล่ะ มันรกนิดๆยังไม่มีเวลาจัดเลย"


มุมนั้นเป็นมุมโปรดของผมเลยนะ ขลุกอยู่กับสตูดิโอขนาดย่อมที่ผมภูมิใจตรงนั้นซะส่วนใหญ่ ใช้ทำเพลง แกะเพลงของต่างประเทศ หรือไม่ก็แต่งเพลงเล่นๆอัพลงบล็อค


"นายมีของแบบนี้ด้วยเหรอ" ไอ้ห้องลองเสื้อที่หน้านิ่งมาตลอดแอบมีสีหน้าเหลือเชื่อกับเค้าด้วย นอกจากโน้ตบุ๊คกับเครื่องเสียง ผมก็ยังมีไมค์สำหรับอัดเพลง มิกเซอร์ และอุปกรณ์จำเป็นสำหรับห้องอัดอีกหลายอย่าง


"ทำไมอ่ะ คนเล่นดนตรีก็ต้องมีอะไรประมาณนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ"


"ก็ไม่ทุกคนหรอกนะ"


"เหรอ งั้นคุณต้องไปดูห้องพี่เซน รายนั้นเยอะกว่าผมอีก เพราะพี่เซนแต่งเพลงจริงจัง เล่นกีต้าร์อย่างนั้นก็ร้องเพลงเพราะนะ ไม่เคยฟังล่ะสิ"


"ไม่เคย ในวงนายร้องเพลงเป็นกันทุกคนรึเปล่า"


"ไม่หรอก ผมร้องพอได้แต่ไม่ได้เพราะอะไร พี่หนึ่งก็ร้องได้นะ แต่ไอ้โนนี่เสียงหมาฉี่ใส่สังกะสียังเพราะกว่าเสียงมันเลย สรุปไอ้เก้าดีที่สุด"


"อืม เก้าเสียงดีมากฉันยอมรับ มาสิ มีบางโน้ตที่ฉันไม่แน่ใจว่าต้องปรับตรงไหนบ้าง" พอเข้าเรื่องเพลง ผมก็อยู่ในโหมดจริงจัง เดินไปลากเก้าอี้อีกตัวมานั่งข้างๆ เปิดโปรแกรมตีกลองขึ้นมาควบคู่ไปกับโน้ตเพลงใหม่ที่กำลังแต่ง


กว่าจะได้หนึ่งท่อนเราเถียงกันมากพอดู แม้ความคิดจะไปในทางเดียวกัน แต่รายละเอียดจุกจิกปลีกย่อยก็ยังต้องถกเถียงเพื่อให้ได้สิ่งที่ดีที่สุด พอรู้ตัวอีกทีนาฬิกาก็ชี้ไปที่เลขสองแล้ว


"เสร็จซะที" ผมพับหน้าจอโน้ตบุ๊ค บิดขี้เกียจเล็กน้อย


"ขอบใจ"


"ห๊ะ? ว่าอะไรนะ อย่างคุณนี่ขอบคุณใครเป็นด้วยเหรอ"


"พอหมดเรื่องงานนายก็กวนประสาทอีกแล้วนะ เห็นฉันเป็นคนยังไง"


"ก็เย็นชา ขี้เก๊ก ปากหนัก แล้วก็อิ๊กนอร์คนรอบข้าง"


"หึ"


"นี่ถามจริงเหอะ คุณมีเพื่อนบ้างป่ะ หรือว่าไม่มีใครคบเลย"


"มี...หรือไม่มีก็ไม่เกี่ยวกับนาย" ตอบได้น่าถีบสุดๆ กวนประสาทอย่างนี้คอยดูเหอะ หาจุดอ่อนได้เมื่อไหร่ผมจะแกล้งให้เข็ด


"เออ ไม่ถามก็ได้ กลับห้องไปเลยไป"


"............."


"มีอะไร ดึกแล้ว กลับไปดิ๊"


"ทำไมไม่ปฏิเสธให้ชัดเจนไปเลย"


"หือ คุณหมายถึงอะไร พี่นิ่งอ่ะเหรอ" ก็มีเรื่องเดียวนี่แหละที่พอเดาได้ตอนนี้ ท่าทางกรอกตานิดๆของคนถามทำให้ผมรู้สึกว่ามาถูกทางแล้ว


"ไหนบอกว่าไม่ชอบไง"


"ก็ไม่ได้ชอบ คุณไม่ได้ยินเหรอว่าผมบอกไปแล้วว่ามีแฟน แต่พี่มันไม่ยอมฟังจะให้ทำยังไงวะ อีกอย่างเค้าก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่"


"ยังไง จะใจอ่อน"


".......... ไม่รู้สิ ตื๊อหนักน่าดู ผมก็ไม่รู้ว่าจะหาวิธีไหนมาบอกปัด"


"มีสิ"


"ว่าไงนะ"


"ฉันบอกว่ามีวิธีที่จะไล่คนที่มาจีบนายออกไป โดยที่นายไม่ต้องพูด หรือมาทำท่าทางว่าฉันกับนายเป็นแฟนกันหลอกตาใคร"


"ถึงได้บอกให้ช่วยกันหน่อยไงเล่า คุณเล่นทั้งนิ่งทั้งเย็นชา ไม่สนโลกขนาดนั้นใครจะเชื่อ อย่างน้อยแกล้งหึงหน่อยก็ยังดี"


"ไม่ใช่นิสัยฉัน ทำไมฉันต้องไปทำเป็นหึงหรือแกล้งแสดงออกว่ารักนายด้วย แค่ไม่ปฏิเสธก็น่าจะพอแล้ว"


"แล้วมันพอมั้ยล่ะ ก็เห็นๆกันอยู่ว่าพี่นิ่งยังตื๊อ แถมบอกว่าจะไม่ถอดใจด้วย"


"ฉันถึงได้บอกว่า ใช้วิธีฉันดีกว่า ไม่ต้องพูดอะไรมาก"


"ทำยังไง"


"แสดงความเป็นเจ้าของ"


"คืออะไร แสดงให้พี่นิ่งเห็นว่าผมกับคุณเป็นแฟนกันชัดเจนกว่านี้น่ะเหรอ"


"ใช่"


"ยังไงอ่ะ ถ้าคนเป็นแฟนกันก็ต้องมีโมเมนต์หวานๆ อย่างเรียกชื่อกันต่างจากคนอื่น แต่ผมไม่เอาหรอกนะสยองว่ะ"


"คิดว่าฉันจะทำรึไง"


"แน่นอนว่าไม่ ถ้าคุณทำ โลกต้องพินาศแน่ๆ งั้นอะไรล่ะ ของคู่กันงี้เหรอ สร้อยข้อมือมะ หรือเสื้อคู่ โว้ยยย ขนลุก"


"ฉันดูชุดที่นายต้องใส่ขึ้นคอนเสิร์ตแล้วนะ มันเป็นเสื้อคอเต่าแขนสั้นสีดำ" อยู่ๆไอ้ห้องลองเสื้อก็เปลี่ยนเรื่องคุยไปที่เสื้อผ้าเฉยเลย


"มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่กำลังคุยกันอยู่รึไงคุณ อย่าออกทะเลดิ ถ้าง่วง เบลอ ก็กลับห้องไป"


"พรุ่งนี้ซ้อมที่อิมแพ็ค พี่น้ำให้รถตู้เข้าทางด้านหลังเพื่อจะได้ไม่ต้องเจอกับแฟนคลับ แล้วทางค่ายโน้นยังสั่งไม่ให้สต๊าฟถ่ายรูปสปอยคอนเสิร์ตด้วย"


"นี่คุณ ละเมอรึไง บอกให้กลับ...นี่ทำอะไรน่ะ" กำลังบ่นเรื่องที่พูดกันคนละเรื่อง แต่คนหน้ามึนกลับขยับเข้ามาใกล้ จับสองมือผมเอาไว้แน่น มืออีกข้างรั้งต้นคอผมเคลื่อนเข้าไปหามัน


"เครื่องหมาย....แสดงความเป็นเจ้าของ"


ปากหยักสีเข้มแต่นุ่มหยุ่นทาบทับลงมาที่ต้นคอ ผมกำลังอึ้ง ช็อค หรืออะไรก็แล้วแต่จึงไม่ได้ขัดขืน ในหูได้ยินเสียงดูดดึงผิวเนื้อ ร่างกายชาแต่ก็เจ็บจี๊ดๆที่คอ ส่วนสมองนั้น...หยุดทำงานไปแล้ว


"นะ นี่" อยากจะผลักออกแต่ร่างกายกลับไม่มีแรงเอาดื้อๆ


ริมฝีปากดูดและเม้มผิวผมแช่ค้างเอาไว้แน่น ลมหายใจอุ่นเป่ารดผิวต้นคอ ฝ่ามือใหญ่บีบนวดท้ายทอยผมไปด้วยจนร่างกายเริ่มผ่อนคลายช้าๆ มือไม้ของผมที่ไม่รู้ว่าควรไปวางไว้ตรงไหน กลับขยุ้มชายเสื้อคนตรงข้ามเอาไว้จนยับย่น ร่างกายนั้นเหมือนไม่ใช่ของตัวเองเมื่อสมองสั่งให้ห้ามปรามแต่ตัวกลับนิ่งงันราวกับถูกแช่แข็ง


"แบบนี้" ไอ้ห้องลองเสื้อผละออกไปแล้วมองผลงานตัวเองด้วยสายตาพอใจวูบนึง


"อะ ไอ้ ฎฑธ๊ณฯฬฒ?ฑ฿ซศ?ฌฑฌ๋ษํธฌ๋"


"หยุด!! ห้ามด่า ฉันกำลังช่วยนายกันคนที่นายบอกว่าไม่อยากให้ยุ่งกับนาย หรือไม่ใช่"


"มันก็มีวิธีอื่นป่ะวะ" ผมลูบต้นคอตัวเองที่ถูกมาร์ค เสียงยังสั่นนิดๆแต่ติดเคืองมากกว่า


"วิธีนี้ได้ผลที่สุดเชื่อฉันสิ พรุ่งนี้ใส่เสื้อแจ็คเก็ตทับไปก่อน แล้วมีโอกาสก็ค่อยโชว์ให้มันดูคนเดียวก็พอ อย่าเผลอให้คนอื่นเห็นเยอะล่ะ เดี๋ยวจะเป็นข่าวได้ ถึงจะห้ามไม่ให้สต๊าฟถ่ายรูปไป แต่ใครจะรู้ เรื่องอย่างนี้มันห้ามยาก"


"ไม่บอกก็รู้ป่ะวะ ใครจะอวดรอยบ้าๆนี่กัน" ไอ้บ้าเอ๊ย พูดออกมาได้หน้าตาเฉย นี่มาร์คเลยนะเว้ย คิสมาร์ค ไม่ใช่รอยยุงกัด


"รอยบ้าๆ" น้ำเสียงเรียบสนิทเข้มขึ้นเล็กน้อย มือกระชากต้นแขนผมเข้าไปใกล้มัน(อะเกน) "อยากได้อีกซักรอยมั้ยล่ะ"


"เรื่องดิ แค่นี้ก็มากพอแล้ว คุณคิดได้ยังไงกัน"


"เก่ง?" มันยกคิ้วกวนประสาท


โว้ยยย อยากจะด่า จะต่อยแม่ง แต่ทำไปก็เท่านั้น คนอย่างมันไม่รู้สึกหรอก แล้วผมก็คิดวิธีดีๆอะไรขึ้นมาได้ มุมปากจึงยกยิ้มขึ้นหลังจากคว่ำมาสักพัก


"นี่ๆ คุณทำอย่างนี้เพราะอยากให้พี่นิ่งเข้าใจว่ารอยนี่เป็นของคุณใช่ไหม"


"ก็ใช่" มันทำหน้างง สายตาแอบระแวงว่าผมจะมาไม้ไหน


"แต่ถ้ามันมีรอยแค่ที่ผม พี่นิ่งก็อาจจะคิดว่าคนอื่นทำ หรือไม่ก็ผมเมคขึ้นมา"


"ฉันไปนอนล่ะ ดึกแล้ว" ไอ้ห้องลองเสื้อเหมือนจะรู้ทัน รีบลุกขึ้นยืน คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ ผมคว้าแขนเอาไว้ได้ทัน บังคับให้นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม


มันสู้อ่ะ ดูเหมือนจะขัดขืนมากกว่าที่ผมที่นั่งนิ่งๆให้มันทำรอย เลยนั่งลงไปทับตัวมันอีกทีให้หนีไปไหนไม่ได้


"หึหึ เสร็จล่ะ คุณทำผม ผมก็ต้องทำคุณบ้าง"


"อย่านะคริส"


"เงียบๆไปเหอะน่า" สองมือประกบแก้มตอบเอาไว้ บังคับให้เอียงคอ แล้วผมก็เลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอมัน


กลิ่นสบู่อ่อนๆลอยปะทะจมูก ผมแนบริมฝีปากลงไป ค่อยๆดูดดึงเนื้อนุ่ม เม้มเอาไว้แน่นให้เกิดรอยที่จะเห็นได้ชัดที่สุด


มันต้องสระผมมาก่อนหน้านี้แน่ๆ นอกจากกลิ่นสบู่ยังได้กลิ่นแชมพูด้วย


หลังมั่นใจว่าผิวสีเข้มมีรอยที่ผมประทับไว้แล้ว ผมก็เลื่อนหน้าผละออกมา ด้วยความเบลอหรืออะไรไม่รู้ พอสบดวงตาคู่นั้น


ผมก็


เผลอ


ยืดตัวขึ้น


จูบที่ริมฝีปากมัน


หลับตาลง


รับรู้ถึงลมหายใจที่ประสานกันรุนแรงกว่าปกติ


ปลายจมูกถูกันทุกครั้งที่เอียงหน้าปรับองศา


ริมฝีปากแสบร้อนเมื่อบดเบียดเข้าหากันและกันอย่างไม่คิดจะหยุด


ความร้อนชื้นที่สอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก

.

.

พรึ่บ


"เชี่ย!!!" ผมรีบกระโดดลงจากตัก ถอยไปหลายก้าว หลังมือถูริมฝีปากตัวเอง


บ้าชิบ


ทำอะไรลงไปวะไอ้คริส


ทั้งห้องมีเพียงเสียงหอบหายใจที่ยังคั่งค้างจากเหตุการณ์ก่อนหน้า ไร้บทสนทนา ผมหันหน้าหนีไปทางอื่น ขณะที่อีกคนลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางเฉยชา ก้าวขามาหยุดตรงหน้า ก้มลงมาพูดใกล้ๆ


"ยังจูบได้ห่วยเหมือนเดิมนะคริส"


"ไอ้ห้องลองเสื้อ!!"


"เรียกฉันว่าอะไรนะ"


"เปล่า" ชิบล่ะ หลุดชื่อที่เรียกในใจออกมา แต่มันใช่เวลาป่ะ "เมื่อกี้คุณว่าใครจูบห่วย"


เรื่องนี้ต่างหากที่ยอมไม่ได้ นี่มันศักดิ์ศรีเลยนะเว้ย มันพูดอย่างนี้ใส่ผมเป็นครั้งที่สองแล้ว


"หรือไม่จริง"


"ไม่จริง ผมจะทำให้ดูว่าผมไม่ได้จูบห่วย" ผมดึงคอมันลงมาใกล้ เลื่อนหน้าเข้าไป ตั้งใจจะจูบให้ดูอีกทีว่าผมไม่ได้ห่วย


มีไม้เด็ดอะไรกูจะงัดออกมาใช้ให้หมดเลยคอยดู


ไอ้ห้องลองเสื้อยกคิ้วขึ้นนิดๆคล้ายจะท้าทาย ผมยิ่งหงุดหงิดกว่าเดิม ริมฝีปากใกล้จะสัมผัสกันแล้ว อีกไม่ถึงหนึ่งเซนต์ ผมก็หยุด และคิดขึ้นมาได้


"เดี๋ยวดิ แล้วทำไมผมต้องดิ้นตามคุณด้วยวะ" จูบมันไปแล้วได้อะไร


คนฟังนิ่ง นิ่งเหมือนหุ่นขี้ผึ้ง สักพักนึงมันก็...


"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาลั่นห้อง


"เห้ยยยยยย" มันหัวเราะ ไอ้ห้องลองเสื้อมันหัวเราะ คนอย่างนี้หัวเราะเป็นด้วยว่ะ ไม่น่าเชื่อเลย


ผมตาค้างมองภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เหมือนว่ามันจะรู้ตัวนะ หัวเราะแป๊บๆก็รีบหยุด กลับมาทำหน้าตายเหมือนเดิม สงสัยมันลืมตัวก็เลยไม่ได้เก๊ก โถ่ ไอ้ขี้เก๊ก เอาจริงๆตัวมึงไม่ได้นิ่ง เย็นชา ปากร้าย แต่เรื้อนใช่ป่ะ โด่


"นายก็ฉลาดกับเค้าเป็นนี่ หึหึ" โอเค ผมถอนคำพูด แม่งปากร้าย



"ไอ้...."


"บอกแล้วไง ถ้าด่าฉันจูบ อ้อ แต่นายคงไม่กลัวแล้วสินะ ก็เมื่อกี้นายยังจูบฉันก่อนเลย"


"คุณก็จูบตอบเหมือนกันแหละน่า" อย่าคิดว่าเมื่อกี้ไม่รู้ตัวนะ แม่งทั้งกอดทั้งฟัดผมกลับไม่ยอมแพ้เหมือนกันนั่นแหละ


"อะแฮ่ม" พอถูกทักไปอย่างนั้นมันก็หลุดแก๊กออกมาแว๊บนึง


หืม?????


"พูดมาก"


"หรือไม่จริง ที่จริงคุณเองก็ไม่ได้คิดว่าผมจูบห่วยหรอกใช่มั้ย" ผมยกยิ้มมุมปาก เหมือนจะเจออะไรดีๆเข้าแล้วสิ หึหึ


"ฉันพูดสิ่งที่คิด"


"ปากแข็ง"


"นายก็น่าจะรู้ว่าปากฉันแข็งหรือนุ่ม"


เกือบจะหลุดด่าแล้วว่าไอ้ทะลึ่ง แต่พอดีคิดอะไรขึ้นมาได้ซะก่อน ผมเลยเปลี่ยนเป็นยิ้มหวาน ขยับเข้าไปใกล้มันอีกนิดแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง ไอ้ห้องลองเสื้อมองเหล่ๆนิดหน่อยแต่ไม่ได้ถอยออก สายตาระแวงว่าผมจะทำอะไร


ชอบว่ะ....เห็นมันมีสีหน้าอย่างอื่นแบบนี้


ผมยกมือขึ้นคล้องคอ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ช้อนตาขึ้นมองนิดหน่อยตามสเต็ปที่พอเคยผ่านการเรียนการแสดงมาบ้าง คลี่ยิ้มยั่วเหมือนในละครที่เคยดู ต่อไปก็ต้องพูดเสียงเบาๆแหบๆให้ฟังดูเซ็กซี่ขยี้ใจ ...ใช่ป่ะวะ เออ ลองดูก่อนละกัน


"จูบไม่กี่ครั้ง ผมไม่แน่ใจหรอกว่านุ่มจริงรึเปล่า"


"จะทำอะไร" ไอ้น้ำเสียงเย็นชานั่น เดี๋ยวจะเปลี่ยนให้เป็นปากคอสั่นจนพูดไม่ออกเลยคอยดู


"ก็ดูว่าปากคุณ นิ่ม หรือแข็งไง" ผมโน้มคอมันลงมาแล้วเป็นฝ่ายเริ่มจูบก่อนอีกครั้ง


ชั่วแว๊บนึงรู้สึกถึงสายตาเจ้าเล่ห์วูบขึ้นมา เพียงพริบตาเดียวก็หายไป ด้วยความอยากเอาชนะ ผมไม่จึงเลือกที่จะไม่ใส่ใจมัน แล้วตั้งใจกับการจูบให้ดีที่สุด เอาให้มันพูดไม่ออกกันไปเลย


พักใหญ่ที่ไอ้ห้องลองเสื้อมันปล่อยให้ผมจูบโดยตัวเองยืนนิ่งๆไม่ตอบโต้ มันน่าเบื่อมาก เหมือนจูบกับขอนไม้ ผมเลยคิดจะเลิกแกล้ง จังหวะที่ละริมฝีปากออก อีกฝ่ายกลับทำสิ่งที่ผมไม่คาดคิด


คือการดันตัวผมให้ถอยไปจนชิดติดกับผนัง จากนั้นก็ตะโบมจูบอย่างหิวกระหาย ร้อนแรงชนิดที่ผมหายใจไม่ออกตั้งแต่วินาทีแรก ปากร้อนผ่าวทั้งขบกัดและไล่บี้ผมไม่หยุดให้พักหายใจ


"อื้ออออออออ" ผมผลักอกมันออก แต่สู้แรงไม่ได้ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังบังคับให้นั่งแล้วมาร์คคอมันได้อยู่เลย ร่างกายถูกเบียดจนด้านหลังรวมร่างกับผนัง ด้านหน้าฟิวชั่นกับมนุษย์หน้าตายที่ตอนนี้แม่ง...โคตรร้อนแรง


ถูกจูบเหมือนคนจูบจะเอาให้ตายอยู่นาน ไอ้บ้านั่นก็กัดปากล่างผมแรงๆทิ้งท้ายก่อนถอยออกไป ขาผมอ่อนแรงจนต้องปล่อยตัวทรุดฮวบลงกับพื้น หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอด


เมื่อกี้กูเห็นบรรพบุรุษมากวักมือเรียกไปอยู่ด้วยเลย


"แฮ่กกก...อะ...แฮ่กๆ...ไอ้...." อยากจะด่า แต่หายใจไม่ทัน ฮืออออ


คนที่ยืนเต็มความสูงเดินกลับไปหยิบข้าวของตัวเองแล้วกลับมาทิ้งตัวลงนั่งยองๆตรงหน้าผมอีกครั้ง ปลายนิ้วเชยคางผมให้เงยกลับไปสบแววตาหยามเหยียดของมัน ผมมองคนตรงหน้าตาขุ่น และโกรธจัดกว่าเดิมกับคำพูดดูถูกของมัน


"นี่คือตัวอย่างของจูบแบบผู้ใหญ่ ไม่ใช่เด็กอนุบาลอย่างนาย" แล้วมันก็เดินออกจากห้องไป


"โว้ยยยยย" ผมทุบพื้นอย่างเจ็บใจ


คอยดูเหอะ จะต้องหาทางเอาคืนให้ได้ ไอ้ห้องลองเสื้อ!!!!



...................................

น้องคริสคนไสยๆ มาร์คมามาร์คกลับไม่โกง

คุณโปรดิวเซอร์ก็ยังคงความปากร้ายเอาไว้ แม้จะจับน้องพลิกไปมา

เอ๊ย ฟัดสมใจ ก็ยังไปด่าเค้าอีก ให้เด็กต่อยปากแม่ม 555 อิน โทดๆ

น้องยังคงความมโนเก่งเหมือนเดิม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 730 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3941 Observer (@pl0y-yii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 21:59
    บลัฟกันเรื่องจูบงี้หรอ เขินไปหมดแล้วเนี่ย
    #3941
    0
  2. #3922 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:45
    อันนี้นี่คนไม่ชอบขี้หน้ากันเค้าเลยบลัฟกันแบบนี้เลย ใครจูบเก่งกว่าใคร? หนูคริสคนใสๆ สิงโตต้องแอบอมยิ้มแน่เลย555555
    #3922
    0
  3. #3870 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 10:10
    ฉ๊านชอบบบบบบบบบบ
    #3870
    0
  4. #3836 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 20:22
    ใช่เรื่องนะ ....จูบอีกสิ5555
    #3836
    0
  5. #3783 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:41
    เค้าจูบกัน(อีกแล้ว) ว้อยยยยยยย กรี้ดดดดดดดดดดด เขินมือปากสั่นไปหมด รอดูการพัฒนาความสัมพันธ์ของทั้งคู่นะคะ ฮี่ๆๆๆๆ

    เอารอยไปอวดมอนิ่งนะ หึหึหึ
    #3783
    0
  6. #3632 sararai (@cinmijika) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 13:28
    ยิ่งห้ามยื่งยุ คริสตามเกมพี่เขาอยู่นะคะ
    #3632
    0
  7. #3246 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:22
    คริสลูก555555555555ตกหลุมพรางพี่เค้าแล้ว วี๊ดดดมากกก
    #3246
    0
  8. #3152 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 05:32
    น้องคริส ไหนจะเอาคืนเค้าไงลูก สุดท้ายก็แพ้จูบพี่อีกแล้ว
    #3152
    0
  9. #2684 severus (@severus) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:25
    น้องคริสสสส หนูจะเคลิ้มแบบนี้ไม่ได้นะลูกกกก
    #2684
    0
  10. วันที่ 3 เมษายน 2561 / 01:38
    โอ้ย จูบเก่งงงงง ฟินไปเลยจ้า
    #2512
    0
  11. #1635 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 05:21
    เหมือนอ่านเรื่องจริง น้องคริสใสใส กับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวร้าย
    #1635
    0
  12. #1019 A_un_G (@sunanteenee09) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 01:52
    ทำไมรู้สึกเหมือนคริสกำลังถูกล่อลวง
    #1019
    0
  13. #794 franeb (@fran-213) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 21:43
    ร้อนแรงไปแล้วววววว กรี๊ดดดดด 
    #794
    0
  14. #784 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:08
    คนพี่มันร้ายยยยยยยย
    #784
    0
  15. #715 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 01:53
    แหม่ๆ คุณโปรดิวเซอร์กับคุณมือกลองตกลงพวกคุณนัดดันมาแต่งเพลง หรือมาสอนวิธีจูบแบบผู้ใหญ่กันไม่ทราบ สิงโตปากว่าน้องเขาจูบไม่เก่งจูบเหมือนเด็กอนุบาลนะ แต่เจ้าป่าจอมเจ้าเล่ห์ก็ขยันหลอกล่อขโมยจูบเต่าน้อยทุกทีซิน้า เราเองก็เหมือนกันนะคริสพอโดนพี่เขาแหย่นิดแหย่หน่อย ก็กระโดดลงหลุมที่พี่เขาขุดเอาไว้ได้ตลอดซิน้า แล้วมีหน้ามาบอกว่าเผลอ ไปนั่งบนตักพี่เขาขนาดนั้นแถมจูบอีกต่างหาก แบบเนี้ยเขาไม่เรียกว่าเผลอแล้วคริส อย่างนี้เขาเรียกว่ายินยอมพร้อมใจเต็มๆ 
    #715
    0
  16. #714 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 01:39
    ใครร้ายกว่ากันแน่นะ

    แค่เผลอหรือจงใจ... ดีพคิส มาร์กึิสขนาดนั้นนนนน
    #714
    0
  17. #713 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 01:06
    อะไรคือการเผลอ เลื่อนขึ้นไปจูบปากพี่ก่อน 55555++
    #713
    0
  18. #712 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:37
    โว้ยยยยย พี่สิงมันร้ายเงียบว่ะๆๆๆๆ
    #712
    0
  19. #707 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 19:16
    ฝึกกับคุณโปรดิวเซอร์บ่อยๆ สิคะ น้องคริส จะได้เก่งๆ อร้ายยยยยย >/////<
    #707
    0
  20. #706 SnowBlack NPY (@nooneuynpy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 18:21
    ตกลงใครร้ายกว่ากันเนี่ย 5555 คริสนะลูก เสียท่าให่สิงโตทุกเรื่อง
    แต่จูบแบบผู้ใหญ่น่ะ เขาไม่ทำให้คนรักขาดอากาศหายใจตายหรอกคริส
    เชื่่อเรามั้ย ถ้าไม่เชื่อลองทำตามที่สิงสอนนะ 5555
    #706
    0
  21. #705 สุวรรณา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 18:18
    พี่สิง!!! คนเนียน 2018 แอ๊บเนียนโคตรๆ ทำซะมือกลองเราไปไม่เป็นเลย

    อยากจะแหมมมมไปถึงดาวพฤหัสนู่นนน แอบปิ๊งน้องก้อบอกเถ้อออออ
    #705
    0
  22. #704 มีนา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 16:36
    พี่สิงมันร้ายย ร้ายยมากกก555
    #704
    0
  23. #703 bowwy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 16:06
    พี่สิงนี่ร้ายยยอ่ะ เนี๊ยนนนเนียนเนอะ คนน้องก็นะ จะไม่ยอมแพ้คนพี่เลย แต่หนูจะรู้ไหมว่าโดนอิพี่มันหรอกกก

    ติดเรื่องนี้งอมแงมเลยย
    #703
    0
  24. #702 ATPX_S (@stamp159) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 15:47
    น้องจะเอาคืนยังไงก็กำไรคนพี่ชัดๆ
    #702
    0
  25. #701 ATPX_S (@stamp159) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 15:46
    กำไรคนพี่ชัดๆ
    #701
    0