ตอนที่ 13 : แฟนตัวจริง(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 693 ครั้ง
    7 มี.ค. 61

หลังเลิกรายการพวกเราก็กลับมาที่ห้องแต่งตัวอีกครั้งเพื่อเก็บของเตรียมกลับบ้าน ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปมีซ้อมกับวงอีโมชั่นตลอดสามวันจนถึงวันคอนเสิร์ตยิ่งวันสุดท้ายเป็นรอบรันทรู พี่น้ำเลยปล่อยอิสระให้เราหนึ่งวัน ไอ้โนว่าชิ่งขึ้นแท็กซี่หนีไปหาเมียคนแรก ส่วนพี่หนึ่งก็ออกไปโทรหาเต้ยน่าจะนัดเจอกันข้างนอก วันนี้ผมแอบเห็นเต้ยมาด้วย ยืนกับพวกแฟนคลับเรา พี่เซนกับไอ้เก้าออกไปหาแฟนคลับด้านนอกสตูดิโอ เห็นว่าแฟนคลับคนนั้นพาเพื่อนที่อัพคลิปช่วยกู้ชื่อเสียงพี่เซนไว้มาด้วย เลยออกไปขอบคุณ พร้อมเซอร์วิสคู่จิ้นซักหน่อย


ส่วนผมอยากกลับบ้านไปนอนสุดๆเพื่อเก็บแรงไว้สำหรับซ้อมพรุ่งนี้ ก็เลยเมินแชทบรรดากิ๊กทั้งหลายที่ไลน์มาอย่างต่อเนื่อง แล้วนั่งรอกลับบ้านพร้อมพี่เซนกับไอ้เก้าในห้องแต่งตัว


"ช่วงเล่นเกมส์นั่นมันอะไรคริส ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ให้เซอร์วิสคู่จิ้น วงเราเป็นวงร็อคนะไม่ต้องจับคู่ให้มากนักหรอก แค่นี้ก็มีแฟนคลับเยอะแล้ว" พอเข้ามาในห้องไอ้ห้องลองเสื้อก็บ่นใส่ พี่น้ำไม่อยู่ออกไปคุมพี่เซนกับเก้า ห้องนี้เลยเหลือแค่ผมกับมันสองคน


"แล้วจะให้ทำยังไง คุณก็เห็นว่าผมหักหน้าพี่นิ่งกลางรายการไม่ได้ มันรายการสดนะคุณ"


"แล้วจำเป็นต้องให้มันโอบเอวกอดไหล่เหรอ"


"คู่อื่นเค้าก็จับคู่กันเล่นเกมส์ข้ามวงหมด แล้วเค้าก็ทำเหมือนกันหมด จะให้ผมเรื่องมากให้เป็นจุดสนใจเหรอ ถ้าคุณไม่พอใจทำไมตอนนั้นไม่บอกโปรดิวเซอร์รายการไปล่ะว่าให้งดเล่นเกมส์ คุณกับพี่น้ำเป็นคนตรวจสคริปรายการนี่"


"ช่วงเล่นเกมส์ก็มีการเปลี่ยนแปลงขึ้นมาใหม่ตอนพี่น้ำไปคุย ฉันไม่รู้นี่ ก่อนหน้านี้ทางรายการส่งคริปคำถามมาให้อย่างเดียว ไม่บอกว่ามีเล่นเกมส์ด้วย"


"เห็นมั้ย คุณยังไม่รู้ ควบคุมไม่ได้ แล้วมาโทษผมได้ไงเล่า"


"แต่ฉันก็เห็นยิ้มร่าเลยนี่ คงชอบมากสินะ"


"ผมยืนอยู่หน้ากล้องนะคุณ คิดว่าในใจผมพอใจนักเหรอที่ให้ผู้ชายมาโอบมากอดน่ะ"


"งั้นเหรอ" สีหน้าคนพูดเปลี่ยนไปวาววับวูบหนึ่ง สองเท้าก้าวเข้ามาใกล้ สีหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้ผมเผลอถอยไปด้านหลังจนชนกับโต๊ะกระจก "ไม่พอใจใช่รึเปล่า"


"ก็ใช่" ผมแกล้งหันหลังหนีไปทางกระจก หยิบนั่นหยิบนี่เหมือนของบนนั้นน่าสนใจ ทั้งที่โต๊ะนี้เป็นของไอ้เก้า ไม่ใช่ข้าวของผมเลย


เอาวะ คิดว่าเก็บของให้เพื่อนรอมันก็แล้วกัน


"ไม่ชอบให้ผู้ชายถูกตัว" คนยืนซ้อนหลังยกมือขึ้นวางทาบลงบนสะโพกทั้งสองข้าง...ของผม


"เออ" ผมเงยหน้าขึ้นมองสบตามันผ่านกระจก จะหลบก็ได้ แต่ไม่หลบหรอก เดี๋ยวหาว่ากลัว


"งั้นก็หาทางปฏิเสธซะ ฉันไม่อยากให้มีข่าวลามไปมากกว่านี้ ตอนนี้กลุ่มแอนตี้แฟนยังไม่มากเท่าไหร่พอจะควบคุมได้ อย่าใกล้มันอีกให้คนจิ้นเพิ่ม" ร่างสูงเบียดเข้ามาอีกจนอกกว้างแนบสนิทกับแผ่นหลัง


"รู้แล้วน่า ผมไม่ใช่เด็กๆนะ"


"ก็ดี" สองมือจับสะโพกผมพลิกให้ร่างกายหันกลับไปเผชิญหน้าอีกครั้ง สายตาคู่คมกวาดมองไปทั่วใบหน้าผมและหยุดที่ริมฝีปาก แขนสองข้างรั้งเอวผมเข้าหาตัวใกล้ชิด ผมรีบแขย่งเท้าขึ้นเกาะสองมือไว้บนบ่ากันเสียหลัก "อย่าให้เกิดขึ้นอีก"


"อือ" รับคำเบาๆในลำคอไปด้วยความลืมตัว ตอนนี้หัวผมมัน...เบลอๆรึเปล่าวะ


ก๊อกๆ


แล้วเสียงเคาะประตูห้องก็ดังอีกรอบเหมือนช่วยชีวิต ผมสบตากับคนตรงหน้าเงียบๆ มันค่อยๆถอยห่างออกไปและเดินไปที่ประตู เมื่อประตูห้องอ้าออกหัวคิ้วมันก็ขมวดเข้าหากัน ได้ยินเสียงคนด้านนอกเบาๆแต่ไม่เห็นตัว แค่นั้นผมก็รู้แล้วว่าเสียงใคร


"ผมมาหาคริส" เสียงพี่นิ่ง


"................." ไอ้ห้องลองเสื้อทำเฉย ไม่ตอบอะไร และไม่ถอยห่างจากการยืนขวางประตู จนนักร้องนำอีโมชั่นต้องเร่งเสียงพูดตัวเองให้ดังขึ้น


"คุณเป็นโปรดิวเซอร์คนใหม่ใช่รึเปล่า ผมมีเรื่องจะคุยกับคริส คริสอยู่ข้างในไหม"


"พี่นิ่ง" ผมเดินไปหยุดด้านหลังสิงโตเพราะคิดว่ายังไงมันก็คงไม่ตอบพี่นิ่งไปแน่ ดีไม่ดีเดี๋ยวไปเหวี่ยงใส่เค้าเหมือนที่ทำกับผมอีก


"อ้อคริส พี่จะมาชวนไปทานข้าวน่ะ ไม่มีงานต่อแล้วใช่มั้ย" พี่นิ่งยิ้มใจดีตามสไตล์ แต่ผมรับรู้ได้ถึงไอเย็นๆจากคนข้างหน้าที่เหลือบสายตามามอง


"วันนี้พี่น้ำปล่อยฟรีแล้วอ่ะ พรุ่งนี้ต้องซ้อมวงกับพวกพี่ไง"


"คริส" ไอ้ห้องลองเสื้อเรียกชื่อผมแบบโคตรเย็นชาสุดๆ ที่ตอบไปนั่นผมพูดความจริงนี่ แต่ไม่ได้แปลว่าจะไปกับพี่นิ่งซักหน่อย เหมือนนักร้องนำอีโมชั่นจะไม่ได้ยินเสียงเบาๆของโปรดิวเซอร์พวกเรา ถึงได้พูดข้ามหัวกลับมา(ไอ้ห้องลองเสื้อมันยืนตรงกลางผมกับพี่นิ่ง มือยันกรอบประตูขวางทางเอาไว้)


"ดีเลย งั้นไปรถพี่เลยนะ วันนี้พี่ขับรถมาเอง คริสไม่ได้เอารถมาใช่ป่ะ พี่เห็นมากับรถตู้บริษัทนี่"


"ไม่ได้เอามาครับ แต่ว่าผมคงไปไม่ได้"


"ทำไม" พี่นิ่งหุบยิ้มทันที "หรือกลัวเรื่องข่าว พี่ก็อยากคุยกับคริสเรื่องนี้เหมือนกัน ถ้าไม่สบายใจเราคบกันเงียบๆก็ได้นะ"


"คบ?" กูไปตอบรับตอนไหนครับพี่


"พี่อยากได้คำตอบ ที่ถามไว้ก่อนหน้านี้น่ะ" ตรงมาก็ดี ผมเตรียมคำตอบเอาไว้อยู่แล้ว


"อ้อ ถ้าเรื่องนั้น ขอโทษจริงๆนะพี่นิ่ง .....ผมมีแฟนแล้ว"


"ฟะ แฟน? หมายความว่ายังไง คริสมีแฟนตอนไหน พี่ไม่เห็นได้ยินข่าว"


"ก็ผมไม่ได้บอกใคร มันเป็นเรื่องที่บอกคนอื่นไม่ได้น่ะ" ผมยิ้มไสยๆให้ มือขยับไปกอดเอวไอ้ห้องลองเสื้อจากด้านหลัง วางคางไว้บนต้นแขนข้างที่ยันประตูห้องแต่งตัวเอาไว้


คนถูกกอดสะดุ้งน้อยๆอย่างที่พี่นิ่งจับสังเกตไม่ได้ หรืออาจจะยังช็อคอยู่ ผมไม่พูดว่าใครคือแฟน(กำมะลอ)แต่ใช้การกระทำให้เข้าใจไปเอง ถ้ามาถึงตอนหลังจะได้ปฏิเสธได้ว่า พี่นิ่งเข้าใจผิด


"หมะ หมายความว่า...." พี่นิ่งมองผมกับไอ้ห้องลองเสื้อสลับกันไปมา หน้าเครียดๆ


"ขอโทษด้วยนะพี่ เรื่องหัวใจมันห้ามกันยาก แต่ผมหวังว่าเราจะยังทำงานด้วยกันได้อยู่นะ"


"................" นักร้องนำอีโมชั่นยังคงอึ้งอยู่ จากประตูห้องที่เปิดค้าง ผมเห็นพี่น้ำพาพี่เซนกับไอ้เก้ากลับมาแล้ว ถึงได้ปล่อยมือออกจากเอว ถอยไปนิดหน่อย หันไปพูดอีกคนเหมือนว่าพี่นิ่งไม่ได้ยืนตรงนี้


"เย็นนี้กินอะไรดี ออกไปกินร้านสเต็กที่เปิดใหม่แถวซอยบ้านเราดีมั้ยคุณ ผมผ่านหลายครั้งแล้วน่าทานดี"


"หึ" ดูไอ้กวนประสาทมันตอบ เคยบอกแล้วไงว่าถ้าถึงเวลาให้ช่วยกัน ผมทำสายตาส่งซิกส์ให้ แต่ก็ยังเฉย


เล่นเองก็ได้วะ


"ไม่เอาสิ ไม่งอนนะคุณ พี่นิ่งเค้าแค่ไม่รู้ แต่ผมเชื่อว่าเค้าเข้าใจ" ผมแสร้งยิ้มหวานกอดแขนมันไว้แป๊บๆ รีบปล่อยตอนพี่น้ำกับคนอื่นๆเดินมาถึงพอดี


"อ้าวน้องนิ่ง มาทำอะไรตรงนี้คะ" พี่น้ำคงพอเดาได้ แต่แกล้งทำไม่รู้เรื่องทักออกไป ส่วนไอ้เก้านี่แทบพุ่งเข้าใส่ผม อยากเผือกไม่มองสภาพป่วยๆของตัวเองเลย


"มีไรกันวะ"


"เปล่า แล้วนี่ทำไมมึงเข้ามากันไวจัง เพิ่งออกไปไม่ถึงสิบนาที"


"แฟนคลับไล่กลับมา เห็นกูป่วยเลยบอกให้ไปพัก"


"ก็ดีงั้นกลับกันเถอะ มึงจะได้ไปพักด้วย กูว่าจะไปแกะเพลงต่อ แล้วก็ซ้อมอะไรนิดหน่อย พี่นิ่ง ไว้เจอกันวันซ้อมนะพี่ สวัสดีครับ" ผมรีบยกมือไหว้แบบไม่เปิดโอกาสให้พี่แกคัดค้าน จากนั้นก็หยิบของเดินนำออกจากห้องไปคนแรก


ใครไม่ไปช่างแม่ง กูชิ่งก่อนล่ะ



 


{Kao's part}


อาการเจ็บคอผมแย่ลง ขากลับพี่น้ำเลยตัดสินใจให้แวะโรงพยาบาลกันก่อน เพราะว่าผมมีไข้เพิ่มมาอีกอย่างด้วย หมอบอกว่าเส้นเสียงอักเสบและมีไข้อ่อนๆ ไข้น่าจะหายทันคอนเสิร์ตแต่คอคงไม่ทัน หมอเลยแนะนำให้ผมมาฉีดยาในวันที่ขึ้นคอนเสิร์ต ดีที่ร้องแค่สามเพลง ไม่ใช่คอนเสิร์ตตัวเอง 


หลังจากนั้นพี่น้ำบอกว่าจะงดรับงานที่ให้ร้องเพลงชั่วคราว ดีที่ช่วงนี้วงเราเน้นเรื่องการเตรียมซิงเกิลใหม่เลยไม่เน้นรับงานเท่าไหร่ ที่จริงไม่ใช่ความผิดผมนะที่ผมเจ็บคออย่างนี้


"กินยารึยัง" พี่เซนเดินออกจากห้องน้ำมาใส่ชุดนอนกลิ่นสบู่หอมฟุ้ง มาหยุดกอดอกอยู่ริมเตียงทำหน้าดุ


"กินแล้ว ยาหลังอาหาร ก่อนนอน กินหมดแล้ว"


"ถ้าเรียบร้อยหมดแล้ว ทำไมยังไม่นอน"


"นี่เพิ่งสองทุ่มเองนะพี่เซน รีบนอนไปไหนอ่ะ ขอเล่นเกมส์อีกแป๊บนึงก่อนดิ"


พี่เซนไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธในทันที แต่ยื่นมือมาดึงโทรศัพท์มือถือในมือผมออกไป ยกขึ้นสูงเสมอหัวเมื่อผมจะตามคว้ากลับคืนมา มันสูงเกินกว่าคนที่นั่งเพิงหัวเตียงอย่างผมจะเอื้อมถึงเลยปล่อยไป ขี้เกียจจะลุกขึ้นยื้อแย่ง มองไปที่รีโมตทีวีแทน


"เก้า คนป่วยเค้าต้องรีบนอน พักผ่อนเยอะๆจะได้หายไวๆ"


"เล่นเกมส์ ดูทีวีก็เป็นการพักผ่อนเหมือนกันนี่"


"พี่หมายถึงนอนหลับพักผ่อน" แล้วคนพูดก็ยึดรีโมตทีวีผมไปอีกอัน


"ใครจะง่วงตอนสองทุ่มพี่เซน เออ ถ้าไปเล่นคอนฯมาแล้วเหนื่อยๆคงพอหลับได้หรอก นี่ตอนนี้ตาผมใสปิ๊งๆเลย"


"หลับตาลงซะเก้า เดี๋ยวก็เผลอหลับไปเองถ้ายาออกฤทธ์"


"ไม่ง่วง"


"จะดื้อกับพี่ใช่รึเปล่า ก็เพราะว่านายนอนดึกอย่างนี้ไงถึงได้ป่วย เรื่องร้องเพลงก็เหมือนกัน พี่บอกไปแล้วว่าอย่าใช้เสียงเต็มตอนซ้อม เคยฟังอะไรพี่บ้าง"


จี้ด ขึ้นเลยขึ้น


"ผมไม่ได้เจ็บคอเพราะซ้อมซักหน่อย แต่เพราะพี่เปิดแอร์...อุ๊บ" รีบตะครุบปากตัวเองทันที ผมมันพวกหัวร้อนง่ายปากไวด้วยสิ เลยเผลอหลุดออกมา


"แอร์อะไร หนาวเหรอ"


".........กะ ก็เปล่าหรอก ไม่ได้หนาวอะไร"


"เก้า บอกพี่มา พี่เปิดแอร์แรงไปจนนายป่วยงั้นเหรอ"


"อย่าคิดมากดิพี่ ผมมันพวกขี้หนาวอยู่แล้ว ไม่เป็นไรเดี๋ยวก็คงชิน"


"แล้วทำไมไม่บอก ถ้านายหนาวก็บอกพี่หรือจะลดแอร์ก็ได้ พี่ไม่ว่าหรอก ทำไมต้องทน"


"ก็เห็นพี่ขี้ร้อน"


"เห้ออออออ" เนี่ย ก็เพราะจะทะเลาะกันอย่างนี้ไง ผมถึงได้ไม่บอกว่าพี่มันเปิดแอร์แรงไป พอนอนหลายๆวันเข้ามันก็เจ็บคอและเริ่มมีไข้ ไม่ได้เกี่ยวกับการซ้อมร้องเพลงสักนิด


ผมก้มหน้าลง รู้สึกผิดที่ทำให้พี่เซนคิดมาก พี่มันต้องโทษตัวเองอยู่แล้วที่ทำให้ผมป่วย ในฐานะหัวหน้าวงที่มีความรับผิดชอบสูงมาก คนที่ห่วงวงยิ่งกว่าอะไร กลับเป็นต้นเหตุทำให้นักร้องนำเจ็บคอ


พรึ่บ


"อ๊ะ!!"


แล้วอยู่ๆพี่เซนก็เดินอ้อมไปนอนฝั่งตัวเอง ดึงแขนผมให้ล้มลงนอนตาม ตัวผมถลาลงไปทับบนตัวพี่เซนและร้องด้วยความตกใจ แต่คนทำกลับไม่สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย


"พี่ลดแอร์ให้แล้ว แต่ยังหนาวใช่มั้ย เพราะนายมีไข้นี่" สองแขนโอบรัดรอบตัว จัดท่าให้ผมพลิกกลับลงไปนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาพี่มันบนเตียง


ผมถูกโอบกอดเอาไว้โดยร่างกายอุ่นๆของพี่เซน แทบจะจมลงไปในอก แล้วพี่มันก็ขยับตัวไปดึงผ้าห่มตัวเองมาคลุมตัวเราสองคนเอาไว้


"........." ใบ้แดกเลยครับ


นอกจากหลายวันก่อนมีจูบแรก วันนี้ถูกนอนกอดครั้งแรกอีก


"เอาผ้าห่มนายด้วยอีกผืนไหม" เราห่มผ้าห่มกันคนละผืน ของใครของมัน ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ร่วมห้องเดียวกันก็ต่างคนต่างนอนชิดเตียงคนละฝั่ง ไม่มีบังเอิญขยับเข้าไปซุกกันแล้วตื่นมาตอนเช้าอย่างในละคร


"มะ ไม่เป็นไร แค่นี้ก็อุ่นแล้ว"


"ถ้ายังหนาวก็บอกพี่นะ" พี่เซนก้มหน้าลงมาพอดีกับที่ผมจะเงยหน้าขึ้นไปบอกว่าไม่หนาว ทำให้ใบหน้าเราห่างกันไม่ถึงสองเซ็นต์ ปลายจมูกเฉียดกันเบาๆ


และพี่เซนก็โน้มลงมา แนบริมฝีปากลงบนปากผม....จูบครั้งที่สอง


ผมเผลอตัวตอบรับกลับไป ขยับนอนหงายให้พี่เซนตามขึ้นมาคร่อมไว้ด้านบน ริมฝีปากเราไม่ห่างออกจากกันเลยขณะที่เปลี่ยนท่าให้ถนัดขึ้น จูบเนิบนาบค่อยๆเพิ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มืออุ่นๆที่กอดตรงเอวสอดเข้ามาใต้เสื้อยืดตัวหลวม ลูบไล้สะโพกับหน้าท้องสร้างความปั่นป่วน


"อ่ะ" ปากผมเป็นอิสระก็เผลอหลุดเสียงร้องออกมา พี่มันย้ายลงไปจูบที่ซอกคอเบาสลับหนัก


ผมยกมือขึ้นขยุ้มเส้นผมนุ่มสีน้ำตาลของพี่เซน ยกตัวขึ้นตอบรับริมฝีปากร้อนผ่าวที่ไล่ลงต่ำไปเรื่อยๆ


"พะ พี่เซน"


"ครับ" พี่มันตอบกลับมาเสียงแหบแห้ง  ยังไม่ละไปจากผิวผม แต่เลื่อนหน้ากลับขึ้นมาซุกไซร้ที่ข้างแก้ม


"ดะ เดี๋ยวติดไข้นะ" ผมกระซิบกลับเสียงสั่น ไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่ มือยังคงกอดพี่เซนเอาไว้แน่น


"ดีสิ จะได้ดูดไข้ออกจากเก้า"


"อื้อออ ยะ มะ ไม่ใช่ดูดอย่างนี้แล้ว" ดูดไข้ ไม่ใช่ดูดคอผมป่ะวะ ผมหดคอหลบเพราะกลัวจะมีรอยไปซ้อมคอนเสิร์ตพรุ่งนี้


"มาจูบอีกทีแล้วนอนได้แล้วนะ" คนพูดวกกลับมาบดคลึงริมฝีปากผมจนบิดเบี้ยว ร่างกายร้อนวูบวาบเหมือนไข้จะสูงกว่าเก่า


"อื้อออออ" แทบจะขาดอากาศหายใจตายนั่นล่ะพี่เซนถึงยอมถอยออกไปนอนบนเตียงตามเดิม ดึงตัวผมเข้าไปกอดเอาไว้แล้วห่มผ้าที่สะบัดออกเมื่อกี้อีกครั้ง


"นอนซะ นายโชคดีนะที่ทั้งป่วย ทั้งมีงานวันพรุ่งนี้น่ะ"


"หือ??? แล้วถ้าไม่ป่วย แถมพรุ่งนี้ไม่มีงานอ่ะ"


"ก็จะดูดไข้ให้ไง....นอน" คำสุดท้ายกลับมาดุสมกับเป็นหัวหน้าวงอีกครั้ง กดหัวผมจมอกบังคับให้หลับตา


"นอนก็นอน ฝันดีนะพี่เซน"


"ฝันดี"

End Kao's part

 




"คริสออกไปทานข้าวกันระหว่างพักซ้อมมั้ย?" คนที่คิดว่าตัดใจไปแล้ว เสนอหน้ามาทันทีที่โปรดิวเซอร์คอนเสิร์ตของอีโมชั่นบอกให้พักกินข้าวค่อยซ้อมต่อ


พี่นิ่งเหมือนแมวเก้าชีวิต ปฏิเสธไปเมื่อวาน วันนี้ตีหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ้มแย้ม คุยเก่ง และเข้าหาเหมือนเดิม สรุปเข้าใจที่ผมบอกไปมั้ยวะว่าผมมีแฟนแล้ว


"พี่ๆเค้าซื้อข้าวกล่องเข้ามาให้แล้วไม่ใช่เหรอพี่" ผมมองไปที่คนอื่นๆที่จับกลุ่มนั่งกินข้าวด้วยกันระหว่างพักกลางวัน รวมถึงเพื่อนๆตัวเองในวงที่กำลังรื้อกับข้าวออกมาวางเรียงบนโต๊ะ


"ใกล้ๆแถวนี้กลับมาก็ทัน พี่มีร้านอร่อยจะแนะนำด้วยนะ" ยัง ยังไม่หยุดตื๊ออีก


สมองกำลังคิดว่าควรปฏิเสธพี่นิ่งยังไงดีให้ไม่น่าเกลียด สายตาก็เหลือบไปเห็นไอ้ห้องลองเสื้อที่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้มุมนึงของห้องซ้อม ในมือมีไอแพด สวมหูฟังเอาไว้กันตัวเองออกจากโลกภายนอกเต็มที่


เอาคนนี้แหละ


ผมยิ้มแล้วเดินไปหาคนที่อยู่ไม่ได้ไกลมาก เดินสองก้าวก็ถึง นั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆ ยกมือขึ้นแตะแขนมันเบาๆ


"คุณทานข้าวหรือยัง เห็นนั่งนิ่งมาเป็นชั่วโมงแล้ว"


".........."


"พี่นิ่งชวนผมไปทานข้าวข้างนอก ไปกับผมด้วยไหม"


".........." คนเงียบไม่ตอบ แต่คนที่รอคำตอบรีบประท้วงออกมา


"พี่ชวนแค่คริสนะ คนอื่นไม่เกี่ยว"


"แต่เค้าไม่ใช่คนอื่นนี่พี่นิ่ง"


"นี่ตกลงเป็นแฟนกับคนนี้จริงๆเหรอคริส พี่ไม่เชื่อหรอกนะ แล้วก็ไม่ยอมแพ้ด้วย สักวันคริสต้องเปิดใจให้พี่" นักร้องนำอีโมชั่นนี่ดูเหมือนเป็นคนมีความพยายามดีนะ ถ้ากับคนอื่นก็คงจะได้ใจไปเพราะไม่ตัดใจง่ายๆ


แต่ใช้ไม่ได้ในกรณีของผมหรอก ผมไม่เปิดใจให้ใครมานานแล้ว และไม่ชอบคนที่พุ่งเข้าใส่ด้วย ถ้ากับสาวๆก็คงควงด้วยเล่นๆ แต่กับผู้ชายเรียกว่าตอกประตูปิดตายไปเลยดีกว่า ไม่ใช่ทาร์เก็ตว่ะ สำหรับผม...ผมชอบใครจะเข้าหาเอง


"ผมไม่อยากให้เรามีปัญหากันไปถึงเรื่องงานนะพี่นิ่ง" ผมตอบเลี่ยงๆ ไม่ปฏิเสธเรื่องเป็นแฟนกับไอ้ใบ้ข้างๆแต่ก็ไม่ตอบรับ พี่นิ่งไม่ได้ดูโกรธหรือไม่พอใจ ตรงกันข้ามกับพูดขึ้นมาอย่างหนักแน่น


"พี่ไม่เอาเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมาปนกัน ต่อให้คริสจะไม่ยอมคบกับพี่จริงๆพี่ก็ไม่โกรธ เข้าใจว่าคนไม่ชอบก็ห้ามกันไม่ได้ แต่ทำไมก่อนที่จะคิดอย่างนั้นคริสไม่ลองให้โอกาสพี่ก่อนล่ะ ทำไมถึงรีบปฏิเสธพี่ พี่จริงจังนะไม่เคยคิดล้อเล่นหรืออยากจะคบเล่นๆ แล้วพี่ก็คิดมาดีแล้วด้วย"


จริงจังเหรอ....สายตาพี่นิ่งก็บอกอย่างนั้น


มันไม่ใช่การแสดง หรือการพูดเพื่อเรียกร้องคะแนนให้ตัวเอง ผมมองสบตากับพี่นิ่งอยู่พักใหญ่ มือเผลอเลื่อนออกจากแขนคนข้างๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดอะไรกับพี่นิ่ง แต่คล้ายๆตะปูที่ตอกเอาไว้มันหลวมและกำลังจะถอนออก


ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกลับไป สิงโตที่นั่งเงียบมานานเหมือนผมกับพี่นิ่งไม่ได้อยู่ตรงนี้ก็ถอดหูฟังออกข้างนึง แล้วเอามาเสียบที่หูผม ขยับตัวเข้ามาเพื่อให้สายหูฟังนั้นไม่ดึงรั้งกันจนหลุดออกไป ก่อนจะเลื่อนหน้าจอไอแพดมาบังสายตาผมแทนภาพของพี่นิ่งที่ยืนอยู่


"ฟังตรงนี้หน่อยสิ คิดว่ายังไง" ไอ้ห้องลองเสื้อหันมาพูดเรียบๆ


ตอนแรกก็ว่าจะหันไปถามหรอกว่าอะไร แต่เสียงเพลงจังหวะบีตส์หนักกำลังพอดี ไม่มากเกินไปดึงความสนใจผมไปจนหมด เสียงที่ไม่คุ้นหูเลยว่าเป็นเพลงที่เคยได้ยินมาก่อน กับโซโล่กลองชุดที่โดดเด่นหนึ่งท่อน


"นี่เพลงใหม่เหรอ"


"อินโทรที่เคยบอกน่ะ นายต้องถ่ายคนแรก ฉันเลยทำโดยเน้นกลองชุดก่อน ต่อไปก็จะเป็นคีย์บอร์ด เบส แล้วก็กีต้าร์ จากนั้นค่อยทำเนื้อร้องให้เก้า ซึ่งทั้งหมดเป็นท่อนเดียวกัน แต่ว่าตอนปล่อยท่อนนี้ของแต่ละคน ก็จะให้เครื่องดนตรีของใครของมันเด่นออกมา"


"เห้ย เจ๋งอ่ะคุณ ไหนขอฟังอีกทีดิ๊ เมื่อกี้ได้ยินไม่ชัดเลย"


สิงโตกดปุ่มเพลย์อีกรอบ เสียงกลองหนักๆดังอีกครั้ง ผมหลับตาลงแล้วซึมซับจังหวะ กระทืบส้นเท้าเบาๆไปตามเสียงของกลองด้วย ถ้าได้เล่นเองจริงๆคงจะอินกว่านี้ไปอีก


ยอมรับเลยว่าฝีมือคนๆนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ นี่ขนาดว่าผมฟังด้วยใจที่อคติและติดลบคนแต่งเพลงสุดๆแล้วนะ ยังคันไม้คันมืออยากจะพุ่งไปที่กลองแล้วเล่นเพลงนี้ซะเดี๋ยวนี้ อดตื่นเต้นรอวันที่เพลงนี้เสร็จสมบูรณ์ไม่ไหว


"นี่คุณๆ ส่งเพลงนี้ให้ผมทางเมลหน่อยดิ ขอโน้ตด้วยนะ ผมจะลองเล่นดูคืนนี้"


"มันยังไม่เสร็จดี ฉันจะต้องทำโซโล่กลองอีกนิดหน่อย แต่ไม่ถนัดเรื่องกลองเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ฉันจะเน้นไปทางกีต้าร์"


"งั้นคืนนี้คุณมาที่ห้องผมดิ เดี๋ยวผมช่วย ผมมีแอพตีกลองอยู่ที่โน้ตบุ๊คอ่ะ มันอาจจะไม่เหมือนของจริงแต่ใช้แต่งเพลงพอไหวอยู่นะ คุณดีไซน์มาแล้วผมจะลองเล่นให้เอง"


"อืม อย่างนั้นก็ได้"


"อย่าเบี้ยวล่ะ ผมจะรอที่ห้องนะ"


"รู้แล้ว ไปกินข้าวได้แล้วไป เพื่อนๆนายรออยู่" สิงโตพยักเพยิดหน้าไปทางวงดิยูนีคที่นั่งอยู่โต๊ะกินข้าวโต๊ะนึง มีพี่น้ำ พี่หมิงรวมอยู่ด้วยเป็นกลุ่มเล็กๆท่ามกลางคนในค่ายของอีโมชั่น


"คุณก็ไปกินด้วยกันดิ เดี๋ยวค่อยมาทำต่อ ไม่ดิๆ ไว้ทำคืนนี้ด้วยกัน เดี๋ยววงเราต้องซ้อมแบทเทิลแล้วนะ ผมอยากให้คุณช่วยฟังหน่อยว่ามันโอเครึเปล่า"


"ฉันยังไม่หิว นายไปกินก่อนเลย"


"ไม่หิวก็ต้องกินให้เป็นเวลา มาเหอะ จะได้เอาเพลงของพวกเราไปอวดพวกนั้นด้วย พวกมันต้องอิจฉาแน่ที่ผมได้ฟังคนแรก ฮ่าๆๆๆ"


"ใครว่านายได้ฟังคนแรก"


"อ้าว" ใจเหี่ยวลงไปนิดหน่อย อุตส่าห์ดีใจที่ได้ฟังเพลงโคตรเจ๋งอย่างนี้เป็นคนแรกซะอีก ผมเลยย่นหน้าซึมๆกลับไปมอง "ไม่ใช่หรอกเหรอ"


"ฉันแต่ง ฉันก็ต้องได้ฟังคนแรกสิ นายน่ะ...คนที่สอง"


เท่านั้นผมก็ยิ้มกว้างได้อีกครั้ง


"โธ่เอ๊ยย คุณนี่มันกวนประสาทจริงๆ เออ คนที่สองก็คนที่สอง ยังไงคนแต่งก็ต้องได้ฟังก่อนใครอยู่แล้วนี่"


"หึ ฉันกวนไม่เท่านายหรอก"


"คร้าบๆ ป่ะๆ ไปกินข้าวกัน"


ผมลากแขนคนกวนประสาทไปที่โต๊ะกินข้าวของดิยูนีคพร้อมกับส่งเสียงอวดว่าได้ฟังเพลงของวงเราเป็นคนที่สองก่อนใคร ให้ไอ้เก้าอิจฉาเล่น


ว่าแต่....เมื่อกี้ผมทำอะไรอยู่ก่อนฟังเพลงวะ


เออ ช่างเหอะ



.................................................

แหมมมม เนียนเก่งงงงง นี่โปรดิวเซอร์หรือครีมหอยทาก

พบคนดึงความสนใจเนียนๆหนึ่งอัตรา เอ๊ะ หรือพี่แกอยากให้ฟังเพลงพอดี

ในตอนที่ใครบางคนกำลังจะใจอ่อนให้พี่นิ่ง อันนี้ก็ไม่รู้สินะ

ส่วนคู่รอง....จ่ะ พี่น้องจ่ะ #มองบน

พาร์ทนี้คู่หลักสลับกันกอดไปมา พาร์ทหน้า หุหุ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 693 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3869 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:58
    โดนลืมเลยพี่นิ่ง
    #3869
    0
  2. #3849 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 12:01

    สงสารพี่นิ่งผู้ถูกลืมมม แหมๆๆ น้องคริสชอบใครจะเข้าหาก่อนเลยเดินเข้าไปหาพี่สิงโตงี้ 5555+

    #3849
    0
  3. #3835 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 19:52
    ทำไมขำ555 พี่นิ่งผู้ถูกลืม
    #3835
    0
  4. #3782 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 14:58
    แหมมมมมม นิ่งมาตลอด แต่จังหวะมันได้ว่างั้นนนนนนนนน

    พี่มอนิ่งเงิบไปยังคะ รึจะเอาอีก? พี่สิงจัดหน่อย ฮี่ๆๆ
    #3782
    0
  5. #3771 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 01:25
    คนถูกทิ้งก็เป็นอย่างนี้~
    โถ่ ล้มเสียแล้ว เรือ #มอนิ่งคริส
    #3771
    1
    • #3771-1 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 13)
      9 สิงหาคม 2561 / 01:26
      ล่มสิ ไม่ใช่ล้ม
      #3771-1
  6. #3761 Kanyawisaengma (@Kanyawisaengma) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:17
    คริสลืมพี่นิ่ง5555555555
    โอ้ยยยยยน้อ
    #3761
    0
  7. #3731 Hyuk4ever (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 02:10

    ครีมหอยทาก 55 ลั่น

    #3731
    0
  8. #3631 sararai (@cinmijika) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 13:16
    คริสสมาธิหายไปกับเรื่องที่ชอบหรือคนที่ชอบกันคะเนี่ย555
    #3631
    0
  9. #3559 yeobo_yysb (@yeobo_yysb) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 21:36

    คนพี่นี่เก่งนะ ชนะน้องตลอด ความรู้ไปหมดถ้าเป็นน้องเนี้ย แหม๋แค่แปะหูฟังให้น้องเท่านั้นแหล่ะ555 จบเลย

    #3559
    0
  10. #3253 Praphawadeeviiv (@Praphawadeeviiv) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:06
    หลงรักพี่สิงโต
    #3253
    0
  11. #3245 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 13:21
    กรี๊ดดดดคริสเกือบไปแล้ววววเกือบตกบ่วงพี่นิ่ง
    #3245
    0
  12. #3239 antilove (@phamaimadmee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 19:54
    ไม่ว่าชีวิตจริงหรือฟิค คนพี่ก็มีความเนียนแบบโคตรละมุลสุดๆ
    #3239
    0
  13. #3149 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 23:06
    พอน้องจะใจอ่อนนี่รีบดึงความสนใจเชียวนะ พี่นิ่งยอมแพ้ไปเถอะ
    #3149
    0
  14. วันที่ 3 เมษายน 2561 / 01:11
    แหม๋ คุณสิงโตหึงเค้าสินะ ยอมรับไปตรงๆ พี่นิ่งก็นะตื้อมากอ่ะ คริสยูกำลังมีใจให้ผช นะรู้ป่ะหน่ะ
    #2511
    0
  15. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 12:35
    เข้าใจหาเรื่องมาเบนความสนใจน้องนะคะคุณณณณ
    #1747
    0
  16. #1444 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 00:02
    โอยยยย น้องหลอกล่อง่ายจริมๆๆ แบบนี้เสร็จอิพี่แน่ๆ
    #1444
    0
  17. #944 a_liew2 (@a_liew) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 12:25
    test comment -_-*  ครั้งที่เท่าไหร่ไม่ได้จำ
    ลงทุนสมัครใหม่เลยนะ เพราะล็อกอินเก่า โดนกีดกันคอมเม้น เฉ้ยยย!!!
    ;______;  เราทำผิดอัลลไลลลลลล หราาาาา
    #944
    0
  18. #782 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 18:21
    เนียนนะคะพี่สิงโต อิอิอิ
    #782
    0
  19. #779 Emptinesspst (@priawsmilez) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 17:33
    ชอบความเนียนของคุณโปรดิวเซอร์ 55555
    #779
    0
  20. #711 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 00:26
    โอ๊ย... เซนเก้า นิ่ง ๆ แต่จัดเต็มเลยเนอะ

    ส่วนพี่นิ่งคะ ถ้สไม่อยากเจ็บกว่านี้ก็หยุดเถอะ

    โปรดิวซ์คนเก่ง เนียนจริงอะไรจริง 5555 ดึงความสนใจได้ดีมากกกก
    #711
    0
  21. #709 ggingmaii (@ggingmaii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 20:58
    โอ๊ย เซนเก้า พี่เซนคนนิ่งๆพูดครับที่อยากจะลงไปดิ้น
    #709
    0
  22. #682 suyu27 (@suyu_nuananong_b) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 09:39
    คุณโปรดิวร้าย หวงแรงอะไรเบอร์นั่น จุดเดียวมันน้อยไปนะอิพี่ ส่วนน้องมือกล้องอ่อยไป ไปนั่งทับเขายังงั้นจะรื้อฟื้นรอบ 2 เพราะรอบแรกน้องเขาจำไม่ได้ 555
    #682
    0
  23. #640 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 01:58
    เซนเก้าตกลงพี่น้องกันเนอะไม่มีอะไรจริงๆ แต่ทั้งนอนกอดนอนจูบนอนลูบไล้มันหมายความว่าอะไร ช่วยบอกหน่อยเถอะพี่น้องบ้านไหนเขาทำกันแบบนี้บ้างเหรอ ส่วนคุณโปรดิวเซอร์นี้ก็เนียนสุดๆ เลยเนอะ วางมาดเอาเรื่องเพลงมาหยุดคุณมือกลองที่กำลังหลงเพ้อไปกับคำพูดคุณนักร้องนำซะชะงักเลยนะ จนลืมไปเลยว่ากำลังทำอะไรอยู่ ไม่พอคุณมือกลองยังนัดคุณโปรดิวเซอร์ไปหาถึงห้องนอนตอนกลางค่ำกลางคืนอีกต่างหาก ตายแล้วงานนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่าเนี้ย เขาจะอยู่ในห้องกันสองคนซะด้วยซิ แล้วคู่เซนเก้าจะมีอะไรกับเขาด้วยไหมเนี้ย โอ๊ย ลุ้นซิค่ะลุ้น 
    #640
    0
  24. #639 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 19:53
    เซนเก้าทำเบลอนะ ยังไงนิ คุณโปรดิวเซอร์เนียนเน้อ
    #639
    0
  25. #638 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 18:43
    คุณโปรดิวเซอร์คะ ร้ายนักนะ 555++
    แอบบลงเรือเซนเก้าแปปค่า ><
    #638
    0