ตอนที่ 1 : เฟิร์สอิมเพอร์ชั่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 733 ครั้ง
    24 ก.พ. 61

"พี่คริส ยังตามมาอยู่เลย เอาไงดีคะ"


"โธ่เว้ย ตื๊อจริงๆเลย มาทางนี้!!" ผมดึงมือของแตงโม นางแบบสาวที่ไม่ค่อยดังเท่าไหร่ให้วิ่งเร็วขึ้น สายตาเหลือบมองไปทางด้านหลังเป็นระยะ


โลเคชั่นที่เรากำลังวิ่งนั้นคือห้างสรรพสินค้าชานเมืองที่ไม่ค่อยมีคนดังหรือเซเลปมาเดินมากนัก ถึงกิ๊กผมจะเป็นนางแบบและตัวผมเองจะเป็นนักดนตรีชื่อดังมีเพลงเคยติดท๊อปชาร์ตแทบจะทุกซิงเกิ้ลที่ปล่อยออกมาเมื่อหลายปีก่อน แต่นี่ก็ไม่ใช่การถ่ายละครหรือหนังหรอกนะ


กำลังหนีนักข่าวต่างหาก


หรืออีกอย่างที่เรียกว่า ปาปารัซซี่


เวรเอ๊ย อุตส่าห์เลือกห้างไกลผู้ไกลคนพากิ๊กมาเที่ยวดูหนัง กินข้าว แล้วกะจะจบที่ห้องของแตงโมซักหน่อย ดันมาเจอเอากับพวกนักข่าวบันเทิงเข้าจนได้ ยิ่งสำนักพิมพ์นี้ผมคุ้นหน้าคุ้นตาดี ไอ้นักข่าวคนนี้นี่ยิ่งกว่าคุ้นซะอีก เพราะมันกัดพวกผมไม่ปล่อยเล่นแต่ข่าวแย่ๆจนวงผมเริ่มจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ไปในทางไม่ดีทางโลกโซเชียลแล้ว


แค่เพราะว่าไอ้เก้านักร้องนำวงผมเคยไปแย่งผู้หญิงของมัน แล้วผมก็ต่อยซ้ำเท่านั้นเอง


ช่วยไม่ได้นี่ ถ้าเทียบกันที่หน้าตาแล้วไอ้เก้าเพื่อนผมหล่อกว่าสามขุมนรก แถมยังดังกว่า สาวๆที่ไหนจะไม่เปลี่ยนใจมาชอบบ้าง แล้วไอ้นักข่าวนั่นแพ้แล้วพาล ขุดคุ้นเรื่องไม่ดีของวงพวกเรามาเขียน จริงบ้างไม่จริงบ้าง ใส่สีตีไข่จนคนเชื่อเพราะเป็นหนังสือพิมพ์ดัง ผมโกรธก็เลยไปกระทืบมัน


เรื่องก็มีเท่านี้แหละ เล่าย่อๆพอเพราะเวลาไม่มีแถมขี้เกียจด้วย เอาเป็นว่าไม่ถูกกัน จบ


"พี่..แฮ่กๆๆ พี่คริส มะ..โม...วิ่ง ไม่ไหวแล้ว" แตงโมพูดไปหอบไป นี่ถ้าอยู่บนเตียงจะได้ฟีลกว่านี้ แต่พอดีน้องไม่ได้เหนื่อยจากกิจกรรมอย่างว่า แต่เป็นการวิ่งมาราธอนหนีปาปารัซซี่ พี่ก็เลยอารมณ์เสีย


"ทนอีกนิด ไอ้เวรนั่นยังตามมาอยู่เลย"


"แต่โม...เหนื่อย...แฮ่กๆๆๆ"


โว้ยย จะเหนื่อยอะไรนักหนาวะกะอีแค่วิ่งไม่ได้ไกลเท่าไหร่ ในห้างแอร์ก็ออกจะเย็นดี ใครใช้ให้ใส่ส้นสูงกันเล่า ทีเรื่องบนเตียงล่ะอึดนักไม่เห็นจะเหนื่อยเลย


"งั้นพี่ว่าเราแยกกันดีกว่านะ ไปกันคนละทาง พี่จะไปทางโน้นเอง" ผมชี้มั่วๆไปก่อน พร้อมกับปล่อยมือแตงโม


"ได้ไงอ่ะพี่คริส จะทิ้งกันเหรอ"


"ไม่ได้ทิ้ง แต่ถ้าอยู่ด้วยกันมันก็ถูกถ่ายรูปได้พอดีดิ แยกกันไปอย่างน้อยก็ยังอ้างได้ว่าบังเอิญเดินห้างเดียวกัน หรือโมอยากให้เป็นข่าว"


พอถูกดักคอนางแบบคนสวยก็เงียบสนิท กัดปากแน่น ยอมพยักหน้าตกลงทันที


แน่ล่ะ นางเป็นเด็กเสี่ยนี่ ขืนมีข่าวว่าควงกับผมกลางห้างมีหวังโดนเทแหง๋ๆ


มาถึงตรงนี้หลายคนคงเริ่มประนามว่าผมไปยุ่งกับคนมีเจ้าของทำไม วงการนี้ก็อย่างนี้แหละครับ อย่าไปซีเรียส ถูกใจก็ควงกันเบื่อก็ทางใครทางมัน ไม่ได้จริงจังอะไรกันอยู่แล้ว งานมันหนัก ปัญหาก็เยอะ เครียดก็ต้องหาที่ระบาย แล้วจะให้ไปเที่ยวก็เสี่ยงโรค คบกับผู้หญิงธรรมดาก็ไม่มีเวลาให้เค้าใครจะมาเอาล่ะ ก็ต้องกิ๊กกั๊กกับคนในวงการด้วยกันนี่แหละ ไม่มีข่าวหลุดออกมาดีด้วย เพราะต่างฝ่ายต่างก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ตัวเอง


"งั้นโมไปทางโน้นนะ มีลิฟไปที่ชั้นจอดรถพอดี วานพี่คริสล่อนักข่าวให้ด้วยก็แล้วกัน คนนั้นน่ะศัตรูคู่แค้นพี่นี่ โมไม่เกี่ยว" ว่าจบนางก็ใส่เกียร์หมาโกยอ้าวทิ้งผมเอาไว้เลยครับ


ให้มันได้อย่างนี้ ไอ้ที่เคยพร่ำว่ารักผมนักหนา ไม่เคยมีจริงหรอก ถึงเวลาก็ทิ้งกันไว้กลางทาง


อีโมมมมมมมม (กัดฟันด่าในใจ ขออำภัยที่ไม่สุภาพกับสตรี)


เมื่อโมไปแล้ว คริสจะอยู่ทำไมล่ะ ไอ้นักข่าวมันสอดสายตามาสบเข้ากับผมพอดี มือหยาบๆนั่นกำลังจะยกกล้องขึ้นมาแชะภาพ แต่ผมไวกว่า ด้วยสกิลการเอาตัวรอดมานับร้อยครั้งจากการอยู่ในวงการมาหลายปี รีบมุดราวเสื้อผ้าที่มาเปิดบูธกลางทางเดินของห้างฯหนีไปได้เฉียดฉิว


แต่ก็ยังไม่ถือว่าหนีได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รู้มันกินอาหารหมารึเปล่าถึงได้กัดไม่ปล่อย ผมหลอกล่อมันไปทางนั้นทีทางโน้นที จนแทบไม่เหลือทางให้หนีแล้ว จำได้ว่าก่อนหน้านี้มันถ่ายรูปแตงโมไปได้รูปนึงเป็นรูปเดี่ยว ถ้ามันได้รูปผมไปอีกรูปในห้างเดียวกัน มีสิทธ์สูงที่ผมจะเป็นข่าวฉาวขึ้นหน้าหนึ่งอีกรอบ


หลังจากขึ้นมาสี่รอบแล้วในรอบสามเดือน


พลันสายตาก็เหลือบไปเจอห้องลองเสื้อ ความคิดดีๆก็ผุดเข้ามาในหัว ถ้าไปหลบในนั้นก่อนสักพักรอจนมันไปแล้วค่อยออกมาก็น่าจะดีกว่าวิ่งหนีอยู่แบบนี้


เอาแบบนั้นแหละ ผมมองซ้ายมองขวาเห็นว่าทางสะดวกก็วิ่งสุดแรงไปยังห้องตรงกลางที่เปิดประตูเอาไว้ เป็นหนึ่งในสามห้องที่ว่าง อีกสองห้องประตูปิดสนิท


แชะ แชะ แชะ


ชิบหาย เหมือนได้ยินเสียงชัตเตอร์กดติดวิญญาณ แสงแฟลชวูบวาบตามมาด้านหลัง ผมงัดวิชารด.เก่าออกมาใช้ด้วยการ ก้มหัวต่ำแล้วพุ่งตัวเข้าไปในห้องลองเสื้อผ้า จากนั้นก็ปิดล็อคทันที


กริ๊ก!!


"ฮู่วววว รอด" ปาดเหงื่อเล็กน้อยถึงปานกลาง ทีนี้ก็เหลือแค่รอเวลาให้ไอ้นักข่าวนั่นกลับ...


"นายเข้ามาได้ไง"


หืม?


เสียงใครวะ


ผมค่อยๆหันไปด้านหลังช้าๆ ประหนึ่งว่าตัวเองกำลังเล่นหนังผีแล้วเจอวิญญาณหลอนอยู่ด้านหลัง ผิดตรงที่ไอ้สิ่งที่ยืนสูงอยู่ตรงนั้น มันเป็น..คน


"เอ่อ...." ซวยล่ะ นี่ในห้องลองมีคนอยู่เหรอวะเนี่ย แล้วทำไมมันไม่ล็อคห้อง เปิดอ้าไว้เพื่อ


"ออกไป" คนมาก่อนไม่ถามไถ่อะไรทั้งนั้น ออกปากไล่เสียงโคตรดุ


"จะ ใจเย็นๆสิคุณ ผม ผมอธิบายได้" ผมพูดเสียงสั่น ด้วยความเหนื่อยกับการวิ่งไปรอบห้าง เหงื่อนี่เปียกเต็มหลังอย่างกับผ่านสนามรบมาเจ็ดแห่ง นี่ยังหอบโชว์คนมองอยู่เลยนะ


"โรคจิตรึเปล่าเนี่ย"


"อ้าวเห้ย ผมไม่ได้โรคจิตนะคุณ"


"ไม่ใช่ก็ออกไปสิ ห้องนี้ผมอยู่ก่อนแล้ว จะลองเสื้อผ้าก็ไปห้องอื่น"


"เออ ไปก็ไป..."


Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr


เสียงโทรศัพท์ดังอยู่ด้านนอก ตอนแรกผมก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่พอดีว่าไอ้เจ้าของเครื่องที่กดรับสายน่ะ เสียงแม่งโคตรคุ้น...คุ้นว่าจะเป็นไอ้ปาปารัซซี่เวรนั่น


"ครับบก. ผมอยู่ห้างฯแถวชานเมืองครับ เจอข่าวเด็ดๆกำลังตามอยู่เลย" เด็ดพ่อง ว่างนักทำไมไม่ไปทำข่าวควายตกท่อ หรือหมอทำคลอดปลาทองวะ มาตามกูทำม๊ายยยย


"ก็มือกลองวง 'The Unique' ไงครับ พานางแบบมาเดท ผมจะถ่ายรูปก็ดันรู้ตัวซะก่อน ตอนนี้กำลังตามหาอยู่ เห็นแว๊บๆแถวนี้แหละ แต่หายไปแล้ว หนีไวชะมัด" กูคงอยู่ยืนชูสองนิ้วให้มึงหรอกนะ ก็คิดได้เนอะ


"ครับๆ ไม่พลาดแน่ครับบก."


"นี่นาย!!" เสียงไอ้ข้างนอกเบาลงไปเล็กน้อยแปลว่ามันน่าจะเดินห่างออกไปแล้ว แต่เสียงไอ้คนที่อยู่ในห้องลองเสื้อเดียวกับผมนี่สิ ดังซะจนกลัวว่าจะทำให้ไอ้บ้านั่นเดินกลับมา เลยพุ่งตัวเข้าไปประชิดแล้วยกมือขึ้นปิดปากมันเอาไว้ก่อน


"ชู่ววว อย่าเสียงดังดิ"


"อื้อ อ่อย เอี๋ยว อี้ อะ" มันร้องอยู่ในคอ พยายามจะผลักตัวผมออก ซึ่งแป๊บเดียวก็ทำได้นั่นแหละ คนบ้าอะไรดูผอมแห้งแต่แรงเยอะชะมัด


"ทำบ้าอะไรห๊ะ!!"


"นี่ อย่าส่งเสียงดังมากนักได้มั้ย อยู่เงียบๆจะตายเหรอวะ" พูดกันไม่รู้เรื่องแล้ว ผมทิ้งความสุภาพที่ปกติก็ไม่ค่อยมีอยู่แล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้สุภาพกลับมา แล้วจะทำไปเพื่ออะไร


"ก็ออกไปสิวะ" มันชี้นิ้วไปที่ประตูห้องลองเสื้อ


"ก็อยากออก แต่มันออกไม่ได้ อยู่นี่ก่อนไม่ได้เหรอ นะๆ รอแป๊บนึง" คิดว่าอย่างผมนี่อยากอยู่กับผู้ชายในที่แคบๆสองต่อสองรึไง รอให้แน่ใจว่าไอ้นักข่าวนั่นไปก่อนเหอะ พ่อจะโกยอ้าวไม่เห็นฝุ่นเลย


"............นี่นายน่ะ มือกลองวงดนตรีขาลงนั่นใช่รึเปล่า"


ขวับ


ผมหันไปมองหน้าไอ้คนพูดชัดๆแทบจะทันที มันกล้าดียังไงมาว่าวงผมขาลงวะ นี่วงร็อคอันดับหนึ่งของประเทศโว้ย ไม่มีทางขาลงเด็ดขาด แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ด่าหรือต่อยแม่งให้คว่ำ ไอ้บ้านี่ก็ถอนหายใจออกมาหนักๆหลังจ้องผมอย่างพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาโคตรดูถูกเหยียดหยาม แบบที่อยากจะบอกมันว่า มองกูอย่างนี้ก็ไปมองขรี้เถอะมึง ประโยคนี้ก็ยังไม่ได้บอกอีกนั่นแหละ ก็ถูกชิงพูดตัดหน้าซะก่อน


"นี่คงอยากกลับมาดังอีกครั้ง ถึงได้ใช้วิธีนี้สินะ"


"พะ..."


"เสียใจด้วยนะ ฉันไม่สนใจผู้ชาย ไปหาคนอื่นเถอะ"


"ห๊ะ??? หา? หาอะไร"


"ก็ที่นายเข้ามาในนี้เพื่อหาโอกาสคุยกับฉันส่วนตัวไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่นายคนแรกหรอกนะที่ใช้วิธีนี้ ทางที่ดีฉันแนะนำให้กลับไปตั้งใจซ้อมแล้วทำผลงานดีๆออกมาแทนข่าวฉาวที่ไม่เว้นแต่ละวันของวงนายดีกว่านะ ใช้ทางลัดอย่างนี้มันเสียเวลา แล้วก็ไร้ค่าด้วย"


"มึง!!!!" โกรธว่ะ ตอนนี้ผมโกรธมาก ถึงจะไม่เข้าใจทั้งหมดที่มันพูด แต่ก็รู้ว่าไอ้ประโยคยาวๆนี่กำลังดูถูกวงผมอยู่


"บก.ครับ เหมือนผมได้ยินเสียงไอ้มือกลองนั่นแถวๆนี้เลยครับ" เวรล่ะ ไอ้ข้างในก็อยากจะกระทืบ ไอ้ข้างนอกเสือกกลับมาให้อยากกระทืบมากกว่า


นี่กูอยู่ในสถานการณ์นรกอะไรเนี่ย หนีเสือปะจรเข้ชัดๆ


"ออก..." ไม่รอให้มันไล่ซ้ำสอง ผมก็เอามือยกขึ้นปิดปากมันอีกรอบ ขยับเข้าไปกระซิบที่ข้างหู คือกูก็ไม่อยากแต่ฟังจากเสียงแล้วไอ้นักข่าวนั่นยืนหน้าประตูชนิดวีไอพีการ์ดเลยล่ะ


"อย่าเสียงดัง"


ก๊อกๆๆๆ


ชิบหายของแท้แล้ว เสียงเคาะประตูห้อง...ห้องข้างๆนี่เลย


"ขอโทษนะครับ มีคนอยู่ด้านในรึเปล่าครับ"


"ใช้ห้องอยู่ครับ" คนในห้องข้างๆตะโกนตอบกลับไป


"ครับๆ ขอโทษด้วยครับ" ไอ้นักข่าวน่าจะฉลาดพอที่จะคิดได้ว่าผมคงจะแอบอยู่ในห้องลองห้องไหนซักห้อง มันเลยไล่เคาะทีละห้องรึเปล่า


ก๊อกๆๆ


ทีนี้ห้องมันมีแค่สามห้อง และห้องผมเป็นห้องตรงกลาง ซึ่งแน่นนอนว่าตอนนี้ที่มันเคาะคือคิวของห้องผมแล้ว


"ขอโทษนะครับ มีคนอยู่มั้ยครับ"


".............." เอาไงดีวะ


"ถ้ามีช่วยส่งเสียงหน่อยครับ" มันเร่งอีกครั้ง สมองผมก็รีบคิดหาทางออก ก่อนที่สายตาจะเหลือบกลับมาเจอคนที่กำลังปิดปากอยู่


"นี่ ตะโกนออกไปว่าใช้ห้องอยู่ ขอร้องล่ะ" ผมกระซิบบอก ดูจากสายตาแล้วเหมือนมันจะไม่ยอมนะ


"ได้ยินมั้ยครับ" โธ่เว้ย ไอ้ข้างนอกก็เร่งจริง


"ให้ทำอะไรยอมหมดเลย ช่วยบอกไอ้เวรนั่นทีนะ" พูดจบก็ค่อยๆคลายมือที่ปิดปากนั้นออก ช้ากว่านี้ไม่ได้แล้ว ถือว่าเสี่ยงดวงก็แล้วกัน


"ห้องไม่ว่างครับ ใช้อยู่" ไม่น่าเชื่อ มันยอมตะโกนบอกออกไปด้วย คิดว่าจะบอกว่าผมอยู่ในนี้ซะอีก


"อ้อ ขอโทษด้วยครับ" ไอ้นักข่าวตะโกนตอบกลับมาอย่างเกรงใจ เพราะเสียงไอ้หมอนี่มันออกจะโคตรดุ จากนั้นมันก็ไปเคาะอีกห้องที่เหลือ ซึ่งผมได้ยินเสียงคนในห้องเปิดประตูออกไปแล้วบ่นใส่มันนิดหน่อย "ไม่เจอครับบก. สงสัยจะไม่ได้อยู่แถวนี้แล้ว....ครับๆ ผมกลับไปเดี๋ยวนี้แหละ"


เสียงฝีเท้าห่างออกไปแล้ว


"เห้อออออ ไปสักที"


"ปล่อยฉันได้ยัง"


"อ้อ ขอโทษๆ" ผมรีบถอยออก เพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองยืนเบียดมันมากเกือบจะฟิวชั่นกันอยู่แล้ว ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ห้องลองมันสร้างมาสำหรับคนเดียว มนุษย์ผู้ชายตัวควายๆสองคนมาอยู่มันก็เบียดอย่างนี้แหละ และถึงจะบอกว่าถอยออก มันก็ไม่ได้ไกลกว่าเดิมเท่าไหร่ ยังหายใจรดกันอยู่เหมือนเดิม


"หนีนักข่าวอย่างนั้นเหรอ หึ สมกับเป็นนักดนตรีที่มีข่าวฉาววันเว้นวันจริงๆ"


"นี่ อะไรนักหนาวะ มึงเป็นใครเนี่ย มีสิทธ์อะไรมาว่าคนอื่น แค่ฟังจากข่าวก็ตัดสินแล้วว่าคนนั้นคนนี้เป็นยังไง มึงรู้จักกูแค่ไหนเหรอถึงได้ตัดสินกันแบบนี้น่ะ"


"พอรอดแล้วก็โวยวายเชียวนะ นายนี่มันงูพิษจริงๆ"


"โว้ยยย อยากโดนต่อยมั้ยวะ จะขอบใจที่ช่วยอยู่หรอกนะ แต่ปากหมาอย่างนี้กูว่าเอาหมัดไปแทนดีกว่ามั้ย"


ไม่ใช่ประโยคคำถาม ผมพุ่งหมัดหนักๆตัวเองไปตรงหน้ามัน มั่นใจว่ายังไงก็ไม่มีทางพลาดในระยะแค่นี้ แต่ไอ้บ้านี่กลับรับเอาไว้ได้อย่างชิวๆ ซ้ำยังบีบกำปั้นผมซะแรงจนกระดูกมือแทบร้าว


"อะ โอ้ยๆๆ เจ็บโว้ย ปล่อยนะมึง"


"ทั้งก้าวร้าว หยาบคาย ป่าเถื่อน แถมยังปากดีอีก"


"เจ็บโว้ยบอกว่าเจ็บ ปล่อยกู"


"อย่างนายนี่ต้องฝึกให้เชื่อง จะได้ไม่ไปหาเรื่องใครเค้าอีก"


"ไอ้เหี้....อุ๊บ!!!" คำด่าของผมถูกกลืนไปด้วยริมฝีปากที่กระแทกลงมาอย่างแรง


ไอ้เหี้ย ผมถูกผู้ชายจูบ


มันไม่ได้จูบแบบกระแทกแล้วปิดปากเอาไว้อย่างนั้น แต่กลับบดเบียดรุนแรงจนปากผมแสบร้อนไปหมด แถมยังดันตัวผมติดกับผนังห้องลอง ใช้ขาล็อคด้านล่าง รวบมือสองข้างผมไปไว้ด้านหลังแล้วทิ้งน้ำหนักตัวให้ร่างกายผมทับมือตัวเองจนขยับไม่ได้ ใช้มือขวาบีบท้ายทอยผมแน่นแล้วบังคับให้เงยหน้ารับริมฝีปากมัน


"อึก...อื้ออออออ...อ่อยยยยย" ผมร้องอยู่ในลำคอ กะให้ดังที่สุด แต่มันก็หยุดแค่ในลำคอนั่นแหละ


กว่าที่ปากผมจะเป็นอิสระก็เมื่ออีกฝ่ายพอใจถอยออกไปเอง ร่างกายอ่อนแรงทรุดลงกับพื้นทันที แต่ยังพอมีแรงจะยกหลังมือขึ้นถูปากแรงๆพร้อมเงยหน้าส่งสายตาอาฆาตมันไปด้วย


"หึ ดีแต่ปากจริงๆ"


"ไอ้เหี้ย!!"


"อยากโดนเหี้ยจูบอีกรอบมั้ย คุณคริส" มันย่อตัวลงมานั่งยองๆ ทำท่าจะคุกคามอีกรอบ ผมรีบถอยกรูดจนชิดผนัง เจ็บใจกับเสียงหัวเราะในลำคอมันแต่ไม่กล้าจะสู้กลัวถูกจูบอีก


"ไปให้พ้นหน้ากู ไปสิโว้ยย"


"ไปอยู่แล้วล่ะ ขอบใจนะสำหรับของตอบแทน แต่...เนี่ยเหรอมือกลองที่ควงสาวไปทั่ว"


"........."


"จูบโคตรห่วยแตกเลยว่ะ" พูดจบมันก็หายออกไปจากห้องลองเสื้อทันที ทิ้งไว้แค่ผมที่นั่งอึ้งอยู่กับพื้น นานกว่าจะตั้งสติได้


ไอ้เวรเอ๊ย อย่าให้เจออีกรอบนะ พ่อจะกระทืบให้ไส้แตกเลย


ว่าแต่....


มันเป็นใครวะ!!



............................................

ปะ ฉะ ดะ กันครั้งแรก ก็จะเผ็ชกันไปนิด

เรื่องนี้พระเอกปากจัดหน่อยๆ ส่วนน้องนั้นทั้งกวนทั้งซน

ชอบไม่ชอบโปรดบอกเราด้วยนะฮับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 733 ครั้ง

3,944 ความคิดเห็น

  1. #3934 0821208784 (@0821208784) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:14

    พึ่งเขามาลองอ่านก็ทำให้ฟินตั้งแต่เริ่มเลย
    #3934
    0
  2. #3858 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 22:24
    ขิงกันน่าดู
    #3858
    0
  3. #3775 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 14:17
    ลิ้นกับฟัน มาค่ะ มาาาาาาาาา
    #3775
    0
  4. #3763 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 23:43
    เผ็ชเวอร์
    #3763
    0
  5. #3752 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 21:17
    งานนี้ไม่มีใครยอมใครแน่
    #3752
    0
  6. #3513 tuk-2524 (@tuk-2524) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 19:06

    ถึงพริกถึงขิงกันล่ะที่นี้

    #3513
    0
  7. #3260 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 07:49
    บันเทิงละงานนี้555
    #3260
    0
  8. #3128 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 07:10
    คุณคริส เสียท่าให้สิงซะแล้วววววว
    #3128
    0
  9. #2977 Praphawadeeviiv (@Praphawadeeviiv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 09:57
    ตามมาจากแฮชแท้กทวิตเตอร์คนพูดถึงเยอะมาก
    #2977
    0
  10. #2906 impingzz (@impingzz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 15:33
    <p>นี่มาอ่านวันแรก สนุกจนต้องอ่านต่อ..</p><p>หวีดอยู่เดียวฟินไปดิ&#9786;</p>
    #2906
    0
  11. #2655 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 06:17
    ก็ว่าทำมในทวิตเตอร์หวีดกันจัง นี่อ่านวันแรกตอนแรกก็ต้องไปต่อแล้วว
    #2655
    0
  12. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 14:21
    โอ้ย เริ่มเรื่องก็จูบกันเเล้ว ยังไงล่ะทีนี้
    #2491
    0
  13. #2463 ikhiingz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:52
    มาอ่านวันแรก สนุกน่ะ น่าสนใจๆ ไปอ่านต่อละค่ะ
    #2463
    0
  14. #2276 PinkLadys (@PinkLadys) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 05:08
    กร้าวใจยิ่งนัก
    #2276
    0
  15. #1711 rungnay (@rungnay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 11:00
    วันเสาร์ไม่ได้รึค่ะ เปิดรอทุกวันเลย อยากอ่านทุกวันจั่ง แต่ก้อรอค่ะ
    #1711
    0
  16. #1531 monone (@inukiko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 05:28
    ติดตามค่ะ
    #1531
    0
  17. #1519 tmttmay (@WaYaKuNg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 18:44
    คนน้องดื้อมากเว่อ
    #1519
    0
  18. #939 สายมโน๊มโน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 06:29
    ฉากจูบพระรามแปดแว๊บเข้ามาในหัวเลยจร้าาาา โอ้ยมันใช่อะ!!! ชอบบบ
    #939
    0
  19. วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 22:10
    เจอคนร้ายกว่าอีกอ่ะแค่ยกแรกก็เจอหมัดฮุกแล้วนะคริสจอดสนิทซิทีนี้
    #293
    0
  20. #227 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:29
    หนีเสือปะจระเข้ จระเข้จูบเก่งด้วยแหละ #ท่ด
    #227
    0
  21. #105 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:05
    เป็นใครเนี่ย น่าจะเป็นคนใหญ่โตในวงการบันเทิงนะ แต่คริสไม่รู้จัก
    #105
    0
  22. #98 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:47
    คริสนี่ใจร้อนจิงๆๆๆ เจอใครพูดไม่ดีใส่ไม่ยั้งเลย
    #98
    0
  23. #97 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:04
    อ่านตอนนี้แล้วนึกถึงวันที่คริสงอลในงาน LINE แล้วพี่สิงยืนยิ้ม ส่วนคริสหัวร้อนมากอะ ภาพนั้นลอยมาเลย 55555++
    #97
    0
  24. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:48
    ชอบมากกก คุณพี่ทำไมปากจัดเง้ นั่นว่าที่เมียในอนาคตนะ -..-
    #91
    0
  25. #83 taey0505 (@taey0505) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:12
    ชอบบบบ เผ็ดดดดดมากกกด555555
    #83
    0