ตอนที่ 9 : กัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    9 ส.ค. 60




Singto


"อย่าไป อย่าไปเลยนะ สิงโต"


แค่คำเดียวผมก็ยอมเดินตามแรงจูงของมนุษย์กลับมาที่บ้านอย่างไม่เกี่ยงแล้ว ไม่เคยรู้ตัวเลยว่าตัวเองเป็นแวมไพร์ใจง่ายขนาดนี้ คงจะง่ายตั้งแต่ที่ได้ดื่มเลือดคริสครั้งแรกก็รู้สึกอยากปกป้อง และไปจากมนุษย์ใจดีคนนี้ไม่ได้


ผมเดินตามเข้ามาในบ้านเงียบๆจนถึงห้องนอน ข้าวของแตกกระจาย ผนังเป็นรอยร้าว โต๊ะ ตู้ เตียงระเนระนาด คอมพิวเตอร์เครื่องโปรดของเจ้าของห้องก็ไม่มีชิ้นดี


ทุกอย่างอยู่ในความเงียบ ไม่ใช่ว่าเป็นแวมไพร์แล้วจะไม่อึดอัดหรือไม่มีความรู้สึก ไม่อย่างนั้นก็คงฆ่าเด็กคนนี้ไปนานแล้ว ไม่ปล่อยเอาไว้หรือตามปกป้องอยู่แบบนี้หรอก


ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปจริงๆ แต่เห็นว่าคริสวิ่งตามออกไป ด้านนอกมืดสนิทแถมมีกลิ่นแวมไพร์ตัวอื่นอยู่ใกล้ๆ เลยทำให้ไม่สามารถไปไหนได้ คิดว่าเดี๋ยวก็คงถอดใจกลับเข้าบ้านปลอดภัยผมก็จะไปทันที สุดท้ายก็เกิดเรื่องอย่างที่เห็นนั่นแหละ


"เอ่อ...." มนุษย์ใจดีเริ่มส่งเสียงเกริ่นออกมาก่อน


"..........."


"สะ สิ สิง ไม่สิ คา...เวลล์"


"เรียกเหมือนเดิมเถอะ" ไม่รู้ทำไม แต่ผมชอบชื่อที่เค้าตั้งให้มากกว่า แม้ว่าชื่อจริงจะมีมาร้อยกว่าปีแล้วก็ตาม


"คือว่า...เมื่อกี้ จะไปไหน" คริสยังคงพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ


"ฉันคิดว่าคริสกลัว เลยไม่อยากให้อึดอัด"


"............."


"กลัวสินะ" จนถึงตอนนี้พอเข้ามาในบ้าน มนุษย์นี่ก็ปล่อยมือแล้วไม่ค่อยกล้าเข้ามาใกล้ หัวใจที่เต้นเร็วแรงด้วยจังหวะเดียวกันถี่ยิบ เลือดภายในตัวที่เย็นเฉียบ


ทุกอย่าง เกิดจากความกลัวที่ผมสัมผัสได้


คริสยังคงกลัวผม


"กะ ก็ ก็ ก็กลัว" ท้ายเสียงดังแผ่วเบา แต่จังหวะชีพจรบ่งบอกถึงความจริง


"อย่ากังวลเลย พักผ่อนเถอะ ส่วนเรื่องห้อง ไว้จะให้คนมาซ่อมให้ ขอบใจนะ...สำหรับที่ผ่านมา"


แม้จะมีใครซักคนเคยพูดว่าแวมไพร์นั้นไม่มีหัวใจ แต่สิ่งที่รัดแน่นและเจ็บปวดอยู่ภายในอก มันคืออะไรกันนะ


"จะ จะไปไหน" คนขี้กลัวผวาเข้ามารั้งข้อมือเอาไว้


"คริสเป็นคนดีมาก ความใจดีที่ฉันจะไม่มีวันลืม แม้จะรู้ว่าฉันไม่ใช่มนุษย์ แม้ว่าคริสจะกลัวฉันมาก แต่ก็ยังใจดีอีก"


"ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น"


"ดูแลตัวเองได้ ถ้าหากเดือดร้อน เรียกหาดังๆ ฉันจะมาปกป้องนายเอง" ผมวางมือลงบนแก้มใสอย่างแผ่วเบา คริสสะดุ้งน้อยๆ จึงต้องรีบดึงมือออก หัวใจราวกับถูกบีบรัดอีกครั้ง ความอัดแน่นในหัวที่เหมือนหายใจไม่ออกเมื่อคนใจดีแสดงอาการแบบนี้


แม้จะอยากดึงเค้าเข้ามากอดแทบขาดใจ แต่ก็กลัวว่าจะสร้างความอึดอัดให้อีกฝ่ายไปมากกว่านี้


"ลาก่อน"


"สิงโต" ก่อนที่จะได้ผละออกไปพร้อมกับทิ้งวิญญาณของตัวเองไว้กับคนๆนี้ ร่างคริสก็โผเข้ามา แขนขาวรัดรอบเอวเอาไว้ทั้งที่สั่นกลัว


"อย่าไปเลย ขอ..ขอร้อง ให้เวลาเราหน่อย"


"เวลา?"


"เรากลัวก็จริง แต่เราไม่อยากให้สิงโตไป เราใจดีก็จริง แต่เราก็ไม่ได้ใจดีมากมายขนาดนั้นกับทุกคน สิงโตเป็นคนพิเศษ สิงโตเป็น...เอ่อ...เป็นคนที่กอดเราทุกคืน////" หัวใจคริสเต้นแรง กลิ่นเลือดหอมหวานที่ทำให้ผมต้องกำมือแน่นอย่างห้ามใจ


สองคืนที่ไม่ได้ชิมเลือดมนุษย์ผู้ใจดี แม้จะมีเลือดมากมายมาทดแทน ก็ไม่สามารถลืมเลือดของคริสได้


ไม่ใช่ดื่มเพื่อดับความหิวโหย แต่ดื่ม เพื่อดับความรู้สึกบางอย่าง


"..........."


เนินนานที่คริสยืนกอดผมไว้แบบนั้นโดยไร้ซึ่งคำพูดใดๆ หากแล้วเจ้าตัวก็เริ่มขยับ เงยหน้าขึ้นมาสบสายตาด้วยความมั่นใจที่มากขึ้น


"ถามหน่อยสิ" เจ้ามนุษย์เริ่มพูดอีกครั้ง


"?"


"ทำไมถึงดื่มเลือดล่ะ"


"ก็เหมือนกับที่มนุษย์กินอาหาร ฉันตอบไม่ได้ว่าทำไม ในเมื่อเกิดมาก็ดื่มเลือดแล้ว ร่างกายมันต้องการแบบนั้น"


"เหมือนเวลาที่คนเราไม่ดื่มน้ำแล้วก็จะตายเหรอ?"


"คงประมาณนั้น"


"แล้วต้องดูดเลือดเท่านั้นเหรอ บริจาคได้รึเปล่า แบบเรามาช่วยกันรณรงค์ให้แวมไพร์ไม่ต้องดื่มเลือดจากมนุษย์โดยตรง อะไรแบบนั้น" คำพูดซื่อตรงที่ผมเกือบจะขำออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งร้อยห้าสิบเจ็ดปี


คนอะไรกันเนี่ย


"คริสว่าจะมีกี่คนที่เชื่อว่าแวมไพร์มีจริง?"


"อืมมม ไม่รู้" เค้าส่ายหน้า


"แล้วคิดว่าจะมีแวมไพร์กี่คนที่เชื่อคำรณรงค์อะไรนั่น"


"เอ่อ นั่นสินะ" คนเข้าใจอะไรง่ายนิ่งคิดไปซักพักก็ยิ้มแหยๆส่งมาให้


"นิสัยของพวกเราคือชอบล่า ชอบการเข่นฆ่าและแย่งชิง ทำไม่ได้หรอก" ผมอธิบาย คนฟังก็หน้าเสียส


"นั่นฟังดูไม่ดีเท่าไหร่เลย"


"ไม่ดีมากๆ แต่มันก็เป็นธรรมชาติของพวกเรา หรือถ้าแวมไพร์ทุกตนคิดแบบนั้น แต่มนุษย์ล่ะ จะยอมบริจาคเลือดแล้วอยู่อย่างสงบสุขกับสิ่งที่ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ตัวเองจริงๆเหรอ ทุกคนไม่ได้เป็นคนดีเหมือนคริสหรอกนะ"


"นั่นก็จริงอีกเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่มีข่าวฆ่ากันตายหรอกเนอะ"


"แล้ว?" ผมยกคิ้วเป็นเชิงถาม


"แต่ถ้าเป็นสิงโตคนเดียวล่ะ ทำได้รึเปล่า"


"คือ?"


"ก็เช่น อย่าฆ่าคนอื่นมันบาป ถ้าอยากดื่มเลือด เอ่อ ดื่มเลือดเราคนเดียวได้รึเปล่า" คนใจดีเสนอสิ่งที่ไม่รู้เลยซักนิดว่าถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆตัวเองจะเดือดร้อนแค่ไหน


ผมส่ายหน้า คริสหน้าสลดวูบลงไปจนต้องอธิบายเพิ่ม


"แค่เลือดคริส ไม่พอหรอก ต้องดื่มเยอะมากและคริสผลิตเลือดไม่ทัน"


"หมายความว่า ถ้าสิงโตดูดเลือดเราทั้งหมดก็ไม่พอเหรอ"


"พอ ซักสองสามวัน แต่นั่นคือคริสจะตายนะ" คุ้มไหมกับการที่ผมต้องเจ็บปวดแลกกับการต่อชีวิตเพียงน้อยนิด หรือต่อให้อยู่ได้ตลอดไปก็ไม่คุ้มอยู่ดี หากต้องแลกด้วยสิ่งที่สำคัญ


"งั้นก็ดูดเลือดเราวันละนิดแบบตอนจิบน้ำแบบนี้ไม่ได้เหรอ เราจะได้ผลิตเลือดทัน เดี๋ยวเรากินเยอะๆเอา"


"หาเรื่องกินล่ะไม่ว่า เดี๋ยวก็อ้วน"


"สิงโต!"


"ไม่กลัวแล้วเหรอ"


"เรื่องอื่นไม่ว่า อย่าด่าว่าอ้วน มันหยาบคาย ต่อให้เป็นแวมไพร์ก็จะตีให้หัวแตกเลย"


ผมดึงคริสเข้ามากอด ซุกหน้าลงไปที่ต้นคอ ไม่ได้ฝังเขี้ยวลงไป เพียงแต่จูบเบาๆลงบนผิวอุ่นๆเท่านั้น คริสสะดุ้งอีกครั้ง


"กลัวเหรอ?"


"เปล่า เราแค่ตกใจ"


"คิดว่าจะกัดเหรอ" ผมถามอย่างรู้ทัน


"กัดก็ไม่กลัวหรอกน่า ถ้ากัดเรา เราจะกัดคืน" คริสพูดแล้วก็แยกเขี้ยว(สั้นๆ)ของตัวเองออก กัดลงมาบนไหล่ผมเต็มแรง


กิริยาน่าเอ็นดูขนาดนั้นทำให้ผมหลุดหัวเราะออกมาจนได้


"หึหึ กัดแบบนี้จะได้ดื่มเลือดเหรอ"


"งั้นต้องกัดแบบไหนล่ะ" คนพูดเสียงสั่นน้อยๆ แต่สายตามีความอยากรู้อยากเห็นเต็มเปี่ยม


รู้ดีว่าเค้ายังหวาดกลัวกับตัวตนของผมอยู่ แต่ต้องทำให้รู้ว่าผมจะไม่มีวันทำร้ายเค้า ต่อให้ผมกัดหรือดูดเลือดเข้าไป มันก็ไม่มีอะไรน่ากลัว ไม่ได้ถึงตาย มันคล้ายๆพิธีกรรมที่แสดงความรู้สึกต่อกัน


ใช่ วิธีกัดและดูดเลือดมีหลายแบบสำหรับแวมไพร์ เราดื่มเลือดเพื่อเป็นอาหารก็จริง แต่ถ้าเป็นคนพิเศษ มันก็เป็นการมอบความรักให้แก่กันอย่างนึง แวมไพร์ที่กำลังมีอะไรกัน มักจะกัดกันแลกเปลี่ยนเลือดกันไปด้วยเสมอ


"อยากลองมั้ย"


"อะ เอ่อ เจ็บ เจ็บรึเปล่า"


"ก็เหมือนที่นายเคยถูกกัดอยู่ทุกคืน"


"แล้ว ถึงตายมั้ย"


"ตอนนี้ตายรึเปล่าล่ะ"


คริสส่ายหน้าหวือ


"ตกลงว่า?"


"ละ ลอง ลองดูก็ได้ ทำเบาๆนะ เรากลัวเจ็บ" น้ำเสียงอ้อนๆนั่นทำให้คิดไปถึงอย่างอื่นด้วยสิ ถ้าถูกจับกินที่มากกว่ากัด ก็โทษความน่ารักของตัวเองไปแล้วกันนะ เจ้ามนุษย์


ผมพาคนที่กึ่งกล้ากึ่งกลัวไปที่เตียง กวาดข้าวของที่กระจายเกลื่อนออกไปลวกๆ ดึงมือขึ้นไปนั่งคุกเข่าบนนั้น สองมือค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนอนออกทีละเม็ดจนหมด ดึงสาบเสื้อให้หลุดไปจากไหล่ เผยผิวขาวที่สะท้อนแสงจันทร์สีเลือดชวนให้หลงไหลอยู่เสมอ


ตัวคริสสั่นน้อยๆ ดวงตากลมโตจ้องผมเหมือนเด็กแรกเกิดไม่หนีไปไหน สายตาที่รอว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง


"หลับตา" ผมกระซิบสั่ง


"แต่ว่า.."


"เชื่อใจฉัน"


"อืม" คริสยอมหลับตาลงช้าๆในที่สุด


เสียงแยกเขี้ยวและคำรามทำให้คนตัวขาวผ่องสะดุ้งน้อยๆ ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอ เสียงลมหายใจสั่นๆของคริสชัดเจนมากเมื่อหน้าใกล้กันไปเรื่อยๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องทำขนาดนี้ ยอมต่อสู้กับความกลัวเพื่อไม่ให้ผมไป คนๆนี้กำลังคิดอะไรอยู่กันนะ


"สิงโต" คริสเรียกขึ้นมาก่อนที่ผมจะก้มหน้าลงไป ทำให้ผมชะงักเพื่อรอฟัง


"เบาๆนะ"


"หึ" เด็กจริงๆ








Krist


สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากแวมไพร์ที่ชื่อสิงโต ชื่อจริงตามวิทยาศาสตร์(?)คือ คาเวลล์ คือ แวมไพร์ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักพอ


ไม่พอจริงๆหากตัวเองยังไม่พอใจ ดูง่ายๆจากร่างกายที่แทบจะร้าวไปหมดทั้งตัวของผมตอนนี้ ให้ตายเถอะ บอกให้หยุด ขอร้องอ้อนวอนยังไงก็ไม่หยุด ช่างเป็นแวมไพร์หน้ามึน เอาแต่ใจ และหื่นเป็นที่สุด


ยิ่งลืมตาขึ้นมาแล้วเจอใบหน้าที่กำลังหลับสนิทแล้ว


"มันน่าเอาไม้กางเขนฟาดหน้าจริงๆ" พูดออกไปอย่างหมั่นไส้ แต่ผมก็ไม่ได้ผละไปไหน ยอมอยู่ในอ้อมกอดของสิ่งมีชีวิตหน้ามึนจอมหื่นอันดับหนึ่ง จัดอันดับเองโดยพีรวัส


เสียงกุกกักดังอยู่ภายในบ้านทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่ ด้วยความที่ห้องนอนผมอยู่ชั้นล่างจึงได้ยินชัดเจนเลยใช้มือเขย่าคนที่นอนหลับสบายอยู่


"สิงโต ตื่นเถอะ"


"อืม" คุณแวมไพร์แทนที่จะตื่นดีๆ กลับหนีแสงแดดจากหน้าต่างด้วยการพลิกตัวซุกหน้าลงมาบนอกผมแทน มือเลื่อนลงไปกอดตรงเอว ราวกับเด็กน้อยขี้อ้อนคนนึง


ถึงจะน่ารัก แต่มันใช่เวลามั้ยห๊ะ


"สิงโต เรารู้สึกเหมือนมีคนอยู่ในบ้าน ตื่นเถอะ" เมื่อคืนจำไม่ได้ด้วยว่าปิดบ้านดีรึเปล่า ไม่รู้ว่าจะเป็นโจรมั้ย


"ใคร?"


"ถ้ารู้จะปลุกสิงโตเหรอ ลุกไปดูให้หน่อยสิ ไม่รู้ว่าโจรรึเปล่า" ผมตอบอย่างกังวล คนถูกขอร้องจึงค่อยๆขยับตัว หยิบกางเกงที่อยู่ข้างตัวมาถือไว้ คงจะจะใส่หลังจากลุกขึ้น แต่ไม่ทันแล้ว


เสียงฝีเท้าเดินเลี้ยวเข้ามาหยุดตรงหน้าประตูอย่างไร้มารยาท เผยโฉมหน้าผู้บุกรุกปริศนา


สิงโตไวเกินกว่าผมที่ตกใจ เค้าดึงผ้าห่มคลุมผมไว้จนมิดคอ ปกปิดร่างกายเปลือยเปล่าให้ ก่อนส่งเสียงคำรามลั่นพร้อมแยกเขี้ยวใส่พี่ชายตัวเอง


"ดื้อด้านดีนะเจ้ามนุษย์ ขนาดที่รู้ว่ามันเป็นแวมไพร์ ก็ยังนอนกับมันอีกเหรอ" เอริคยิ้มกวนประสาท ไม่ได้เข้ามาใกล้ แค่ยืนพิงกรอบประตู(ที่พังไปแล้วด้วยฝีมือเค้านั่นแหละ) สายตาสีแดงมองสลับไปมาระหว่างผมกับน้องชาย


"อะ เอริค" ผมเถียงอะไรไม่ได้ หลักฐานคาตาขนาดนี้ ทำได้แค่พึมพำเรียกชื่อคนที่เกือบจะฆ่าผมเมื่อคืน แล้วขยับตัวไปอยู่ในอ้อมกอดของสิงโต


อีกคนก็แสนดี รับผมเข้าไปกอดราวกับจะปกป้อง ส่งทั้งเสียงและสายตาดุๆไปที่ผู้บุกรุก


"แกมาทำไมอีก"


"อย่าดุน่าคาเวลล์ ไม่ทำอะไรเจ้ามนุษย์นั่นแล้วล่ะ แค่มาแจ้งข่าว"


"ข่าวอะไร"


"เมื่อวานฉันกลับไปที่ปราสาทหลังจากนายไปจัดการคนทรยศที่ลอบทำร้ายนายมา รู้รึเปล่าว่าใครกลับมาแล้ว"


"จะพูดก็รีบพูด"


"ลุงโรลนัลกลับมาแล้วนะ"


ผมเงยหน้ามองสิงโตเมื่อรู้สึกได้ถึงอ้อมกอดที่กระชับแน่นขึ้น แสดงถึงความกังวลของเจ้าของวงแขน


"สิงโต?"


"ทีนี้ล่ะของแท้ นายซ่อนคนรักของนายเอาไว้ให้ดีก็แล้วกัน ถึงแม้จะยากหน่อยเพราะตอนนี้กลิ่นมนุษย์มันติดตัวนายฟุ้งไปหมด" เอริคยังคงพูดต่อไป


"ช่างก่อน เค้าอยู่ไม่เป็นที่ เดี๋ยวก็คงไปเอง"


"อาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้นะคาเวลล์ ก่อนออกมา ลุงถามหานายด้วย และคงจะสงสัยแน่หากนายไม่โผล่หน้าไปที่ปราสาทเลย"


"ใครคือลุงโรนัลเหรอ?" ผมพูดแทรกไปด้วยความอยากรู้


"เป็นลุงของพวกเรา ผู้นำตระกูลเลือดบริสุทธ์คนก่อน ซึ่งตอนนี้ผู้นำคนล่าสุดก็คือคาเวลล์ แต่ลุงโรนัลก็ยังคงมีอำนาจอยู่มากและที่สำคัญ ท่านเกลียดพวกมนุษย์" เอริคอธิบายง่ายๆ


"อย่าคิดมาก เรื่องนี้ฉันจัดการเอง คริสไปอาบน้ำเถอะ จะได้สบายตัว" สิงโตยกมือขึ้นลูบหัวปลอบใจราวกับรู้ว่าผมกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่


ส่วนผม


"เปล่าคิดมาก แค่ปวดตัว นี่ๆ อุ้มไปอาบน้ำหน่อยสิ เราเดินไม่ไหว"


"สำออย"


"เอริค" สิงโต


"สมน้ำหน้า" ผมแล่บลิ้นซ้ำใส่คนถูกดุ


"เจ้ามนุษย์ เดี๋ยวโดนกัดหรอก"


"เราไม่กลัว เอริคกล้าเหรอ สิงโตก็อยู่" ผมหนีไปซ่อนตัวอยู่ที่แผ่นหลังกว้าง แอบแล่บลิ้นใส่อีกรอบ


สิงโตส่ายหน้าระอาใส่ผมกับเอริค จากนั้นก็ใช้ผ้าห่มพันรอบตัวผมแล้วอุ้มเข้าห้องน้ำไป ไม่ฟังเสียงบ่นที่ลอยตามหลังของเอริคซักนิด


"เอาใจกันเข้าไปสิ เดี๋ยวก็ได้เมียเอาแต่ใจกันพอดีคาเวลล์"

 



หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็นั่งหน้านิ่วอยู่บนเตียง สิงโตเดินมาหยุดตรงหน้า ทำสายตาเหมือนจะถามว่ามีอะไร ก็เลยถามสิ่งที่คาใจออกไปอีกครั้ง


"ทำไมเมื่อคืนไม่กัดล่ะ"


"ไม่อยากให้กลัว"


"เราไม่กลัวแล้ว" ผมส่ายหน้ายืนยัน


"จริงเหรอ" น้ำเสียงกังวลเปลี่ยนมาฟังดีขึ้น


"อืม แค่เฉพาะสิงโตนะ กับคนอื่นคงกลัว กับเอริคก็ยังกลัว" ผมยิ้มบางๆ


"เอริคไม่ทำอะไรแล้วล่ะ แต่ก็อย่าอยู่กับมันตามลำพัง"


"เพราะเอริคอาจจะคิดฆ่าเราอีก?"


"เพราะคริสเป็นของฉันคนเดียว ฉันหวง"


"อ่า ///////////////////"


"อย่าเขินด้วย เลือดคริสจะหอมขึ้น"


ถ้าไม่อยากให้เขินก็อย่าเต๊าะสิเว้ย ไอ้แวมไพร์บ้านี่


ออกมาจากห้อง เอริคก็ยังไม่ไปไหน นั่งเล่นนอนเล่นที่โซฟาราวกับเป็นบ้านตัวเอง ดูท่าทางสบายใจจนน่าหมั่นไส้นัก


"ใครทำบ้านเราพัง ไปช่วยกันซ่อมเลยนะ" ผมพูดเสียงนิ่งขณะกินอาหารมื้อกลางวัน (ตื่นสาย)


"ไว้กลางคืนจะซ่อมให้น่า ตอนนี้เป็นเวลานอนเอาแรงของแวมไพร์นะ" เอริคตอบปัด ดวงตาใกล้ปิดเต็มที ไม่ต่างจากสิงโตที่นั่งอยู่ข้างๆที่แสดงสีหน้าชัดเจนว่านอนไม่พอ


"สิงโตไปนอนต่อก็ได้นะ เรารู้ว่าสิงโตต้องนอนกลางวัน"


"ไม่เป็นไร"


"ดื่มเลือดเราเอารึเปล่าจะได้มีแรง" ผมถามสิงโตแต่คนตอบดันเป็นเอริค


"เอา เลือดนายหอมดี ขอกัดหน่อย"


"เอริค"


"ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นน่าคาเวลล์ ไม่ต้องหวงขนาดนั้น ฉันหาเหยื่อใหม่ก็ได้" คำพูดเอริคทำให้ผมชะงักแล้วหันไปมอง


"ไม่ฆ่าคนไม่ได้เหรอ"


"นี่ไม่ใช่เรื่องของมนุษย์ คนใจดีอย่างนาย อย่ารับรู้เรื่องนี้ดีกว่าเจ้ามนุษย์ ห้ามไม่ได้หรอก"


ในเมื่อเอริคพูดอย่างนั้น ผมก็เลยเลือกที่จะเงียบไป มันก็จริง ผมไม่สามารถห้ามกลไกลของโลกได้ พอๆกับที่ไม่สามารถห้ามเวลาไม่ให้หยุดหมุนได้นั่นแหละ เห็นทีคงต้องเข้าวัดทำบุญอุทิศส่วนกุศลบ่อยๆแล้ว


ปังๆๆๆๆ


เสียงทุบประตูหน้าบ้านทำให้ผมสะดุ้ง จากนั้นมันก็ถูกเปิดออกทันทีทั้งที่ผมยังไม่ได้เดินไปดูด้วยซ้ำ


"นายไม่ได้ล็อคบ้านเหรอเอริค"


"เปล่า ลืม" ดูแวมไพร์สายพันธุ์กวนประสาทสิ


"ไอ้คริส มึงหายหัวไปไหน เป็นไรป่ะวะ กูโทรหามึงเป็นร้อยสาย เมื่อคืนทำไมหายไปจากเกมส์...." เสียงไอ้โลเงียบไปทันทีเมื่อโผล่หัวเข้ามาแล้วไม่ได้มีแค่ผมที่นั่งอยู่ตรงนี้ รวมกับสภาพบ้านที่เละเทะแบบยังไม่ได้จัดเก็บ ยิ่งทำให้มันอึ้งและทำตัวไม่ถูก


"เหี้ยอะไรวะเนี่ย" โลมา


"ซวยแล้ว" ผม


"..........." สิงโต


"ว้าว เหยื่อใหม่" เอริค


ความชิบหายได้มาเยือนมึงแล้วล่ะ ไอ้โลมา



........................................................

โลมา แกจะโผล่มาตอนนี้ไม่ด้ายยย เดี๋ยวโดนดูดเลือดหรอก

เราบอกแล้ว เอริคไม่ใช่ตัวร้าย นางแค่ทำเพื่อไม่ให้ปู่เวลล์ต้องเจ็บปวด

ตัวร้ายของจริง โผล่ชื่อมาแล้วเน้อ อิอิ

ปล. ปู่หื่นจริง เวลาอย่างนี้ก็ยังจะกินเมียเด็กเนอะ แต่ชอบตอนน้องบอกว่ากัดคืนแล้วก็กัดไหล่ปู่ 

น่าร้ากกกกกก

ปล2. ขอบคุณปกงดงาม มีความข่มหลัวกันเข้าไป 555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

1,636 ความคิดเห็น

  1. #1615 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 23:28
    เอริคก็ยังมาวนเวียน โลมามาถูกจังหวะพอดีเลย
    #1615
    0
  2. #1396 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 14:28
    มาแล้วอีกคู่ป่าวอิอิ
    #1396
    0
  3. #1380 bussababan_boonsaenpaen (@12052546kan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:53
    <p>ฮิๆๆๆ ข้าสัมผัสได้</p><p><br></p>
    #1380
    0
  4. #1378 SherbetGirl (@bokunokokoro) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    ขอหัวเราะสะใจล่วงหน้า เผื่อเอริคจะชอบเพื่อนคริส 555555555555
    #1378
    0
  5. #1348 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 23:27
    เหยื่อใหม่บ้าอะไรอ่ะเอริค เพื่อนคริสนะ!! ห้ามเลย!! ชีวิตคริสเหมือนแขวนไว้บนเส้นด้ายเลย ดูมีแต่คนจ้อง เหอๆ
    #1348
    0
  6. #1337 ชิษณุภา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 11:43
    อย่าบอกนะว่าตัวร้ายคือ ลุงโรลนัน!!! นี่เป็นญาติกับโคนันป่าวว้าาา5555
    #1337
    0
  7. #886 creamsarang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 00:06
    โลมาระวังงงงงง้ดี๋ยวได้โดนดูดเลือดหรอก
    #886
    0
  8. #753 phanomporn852 (@phanomporn852) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 01:43
    เอริค โลมา ว้าา!?
    #753
    0
  9. #746 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:29
    แต่งเองฟินเองได้ด้วยเหรอ??ไรท์ 55555
    #746
    0
  10. #640 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 12:11
    ความหวงเมียนี่มันอะไรกัน~~~5555 ///เอริคโลมา?
    #640
    0
  11. #585 a_liew (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 12:12
    ความเมียก็มา ขี้อ้อนละเกินนนนนน -///-'

    แบบนี้อิปู่หรือจะไปไหนรอด

    เอริค vs โลมา น้องโลมาสายโหด สงสัยจะไม่ง่าย?

    เห็นนิ่ง ๆ ซึน ๆ แต่อิปู่ดูจะขี้หวงไม่ใช่เล่น ๆ !!
    #585
    0
  12. #572 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 09:03
    โถ่ โลม๊าาาาาาาาาา~ พี่สิงมีความหวงเมียระดับ 1000000000000 ชอบบบบบ
    #572
    0
  13. #547 NaokiChun (@NaokiChun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 06:04
    รอคร่ามาต่อเร็วๆนะคะ
    #547
    0
  14. #546 I AM NO ONE. (@joonkiller) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 04:54
    ความเห่อหวงเมียของสิงนี่มีทุกเรื่องจริงๆ 5555 ละอะไรคือเพิ่งปรับความเข้าใจก็จับน้องกินเลย เจ้าเล่ห์จริมๆ โลมานี่คู่กับเอริคไปเลยง่ายดี 555
    #546
    0
  15. #545 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 02:37
    เอริคโลมารคป่าวววว 655555
    #545
    0
  16. #544 Tain_LSM (@mon35) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 23:39
    น่าร้ากกรอคุ่โลมา
    #544
    0
  17. #543 naughtiest (@naughtiest) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 23:17
    ฮาเอริคมาก ว้าว เหยื่อใหม่ 5555
    #543
    0
  18. #542 boommybws (@boommybws) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 22:42
    เอ..... กำเนิดคู่ใหม่แล้ววววว #เอริคโลมา
    #542
    0
  19. #541 seennie (@jurattha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:11
    ได้กลิ่น เอริคกับโลมา 55555
    #541
    0
  20. #540 pim_Y3T (@pim_Y3T) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:27
    นายต้องเตรียมใจไว้บ้างล่ะโลมาาา
    #540
    0
  21. #538 Rinktp (@Rinktp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 18:23
    ติดเรื่องนี้อีกแล้วอ่ะไรท์..ใจคอจะไม่ให้เราไปไหนเลยเหรอ  วนอ่านเรื่องของไรท์อยู่นี่แหละ..ชอบบบบ
    ปกเท่มากกกก  ขอบอก!! ว่าแต่ปกหนังสือเหรอคะ
    อยากถามค่ะ เรื่องของไรท์มีพิมพ์จำหน่ายหรือเปล่าคะ  เราอยากได้...

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 สิงหาคม 2560 / 18:24
    #538
    0
  22. #537 Yamm\' Py (@yamm-py) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 18:18
    เอริคจะมีคู่มั้ยน้าาาาาาา ????????????????
    #537
    0
  23. #536 toyworawaran (@toyworawaran) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:34
    ชอบปกอะ>< งื่อๆ
    #536
    0
  24. #535 สุวรรณา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:06
    ปู่ริค กะ น้องโล งุ้ยๆๆๆ เขิลลลล์

    มาไม่กี่ตอน ได้แมว 2 ตัวแล้ว ดีงาม ชอบๆๆ
    #535
    0
  25. #534 nananabanana (@nananabanana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 16:30
    โลมากับปู่เอริค คิกๆๆ
    #534
    0