ตอนที่ 6 : ดูด(ดื่ม)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 265 ครั้ง
    6 ส.ค. 60





"หิวมั้ย?" เอารถจอดในบ้านเสร็จผมก็เปิดไฟทางเดินหน้าบ้าน เอาของเข้าไปเก็บในห้องครัว คนพูดน้อยถามคำตอบคำก็เดินตามหลังเข้ามา


"..........."


"สิงโต หิวรึเปล่า ถามชอบไม่ตอบ"


"ไม่"


"แต่หน้านายซีดๆอีกแล้วนะ วันๆนึงกินน้อยจังชวนกินอะไรก็ไม่กิน แบบนี้จะเอาแรงที่ไหนเดี๋ยวก็เป็นลมกันพอดี"


"............."


โอ้ยยยยย เบื่อความพูดคนเดียว เบื่อออออ


"สิงโต ต่อไปนี้ถ้าถามแล้วไม่พูด จะโกรธแล้วนะ" ผมขู่ไปรอบนึงด้วยความหงุดหงิด จะขู่ไล่ออกจากบ้านก็ไม่กล้า


ไม่ได้กลัวสิงโตหรอกนะ แต่ห่วงต่างหาก รู้ว่าคนอย่างนี้ถ้าจะไปก็คงจะไปจริงๆนั่นแหละ แล้วการที่คนได้ความจำกลับคืนมาแล้วยังไม่ไปไหน อยู่ที่บ้านผมต่อก็แปลว่าเค้ากำลังเดือดร้อนอยู่ ถ้าไล่จริงสิงโตจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ


"ไม่หิว" คนโดนขู่ยอมตอบกลับมาอย่างเสียไม่ได้


"ยังไงก็ต้องกิน หน้านายเหมือนคนพร้อมจะเป็นลมตลอดเวลา ซีดพอๆกับวันที่เจอนายบาดเจ็บตอนนั้นเลย ดูก็รู้ว่าหิวทำไมถึงไม่ยอมกินนะ กินเข้าไปเถอะน่า ไม่ต้องเกรงใจ"


"เปล่า แต่ไม่กิน"


"ถ้าไม่กิน เราจะ..." ผมนิ่ง คิดหาคำขู่ยังไม่เจอ น้ำหน้าอย่างผมจะมีอะไรไปขู่เค้าได้ล่ะ


"จะอะไร" เหมือนอีกฝ่ายดูสนุก ยืนเหยียดตัวตรง ยกมุมปากนิดๆคล้ายรอฟังว่าผมจะมีอะไรไปใช้ต่อกรกับเค้าได้บ้าง สายตามองแบบคนเหนือกว่า


"จะ..โอ้ยยย ไม่รู้อ่ะ เราจะไปขู่อะไรนายได้ล่ะ ไม่เคยกลัวเราเลยซักอย่าง เอาเป็นว่าเปลี่ยนเป็นของร้องแทนได้รึเปล่า กินข้าวหน่อยเถอะนะ เราเป็นห่วง นี่น้ำก๋วยเตี๋ยวที่เคยซื้อให้กินไง ชอบไม่ใช่เหรอ"


"กินไปก็ไม่อิ่ม"


"แล้วอยากกินอะไรล่ะ พิซซ่ามั้ย หรือไก่ทอด อะไรก็บอกมา เดี๋ยวโทรสั่งให้" ให้ตายเถอะ เอาใจยากกว่าหมาแมวที่เก็บมาอีก


"กิน...." สิงโตลากเสียงนิดๆคล้ายกับรู้ว่าผมตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ คนหน้าหล่อตาสีแปลกชื่อ(จริงๆ)ก็แปลกก้าวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้าห่างไปไม่กี่เซ็นต์ โน้มลงมากระซิบ


"คริส"


"หืม? อ้อ Krispy Kremeใช่ป่ะ ดึกป่านนี้ไม่มีขายแล้วล่ะ พรุ่งนี้ละกัน เอาเป็นว่าถ้าอยากกินก๋วยเตี๋ยวก็อุ่นเอาบนโต๊ะ น้ำองุ่นอยู่ในตู้เย็น เราไป..เอ่อ ไปอาบน้ำนอนล่ะ เราง่วง" บ้าเอ้ย คำตอบทำเอาลนลานทำตัวไม่ถูก แถไปได้แค่นี้ก็เดินหนีเข้าห้องนอนแทน


ผมต้องใช้ความพยายามระงับสติตัวเองในห้องน้ำอยู่หลายนาทีกว่าจะอาบน้ำได้ พอออกมาหัวใจที่สงบไปแล้วก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง คนตัวสูงนอนหงายอยู่บนเตียง ที่สำคัญยังย้ายพี่สิงโตไปโยนไว้บนโซฟาอีกแล้ว


หืม? พี่สิงโต


"นี่ ทำไมชอบแกล้งพี่สิงโตนะ เราบอกว่าอย่าเอาพี่สิงโตไปไง เรานอนไม่หลับ" ตอนนี้พี่สิงโตสำคัญกว่าอาการใจเต้น ผมติดมันมาตั้งแต่เด็กแล้ว แค่เมื่อคืนที่ถูกกีดกัน(?)ไม่ให้นอนกอดตุ๊กตาตัวโปรดก็แทบจะใจสลาย นอนฝันร้ายตลอดเลย


"มันเกะกะ" คนหน้าไม่อายตอบอย่างไม่แคร์


"นี่ห้องเรา เตียงเรา ถ้าเกะกะก็ไปนอนโซฟาสิ ใช่ๆ นายกลับไปนอนที่โซฟาเลย น้ำก็ยังไม่อาบขึ้นมานอนบนเตียงได้ไงเนี่ย"


"........"


"สิงโต"


"ก็ไม่ได้อาบเมื่อคืนก็นอน"


เออจริงด้วย ตั้งแต่เก็บคนประหลาดนี่มาได้ ยังไม่เห็นว่าสิงโตจะอาบน้ำเลยซักครั้ง เป็นความผิดผมเองแหละที่ลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย กี่วันแล้วนะ ป่านนี้ไม่เหนียวตัวตายเลย


"นายไปอาบน้ำก่อนไป เราจะหาผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าที่พอใส่ได้ให้ จริงสิ วันนี้ก็ไม่ได้คิดถึงเสื้อผ้าเลย น่าจะซื้อเสื้อผ้าให้นายด้วย เอาเป็นว่าตอนนี้ใช้ของเราแก้ขัดไปก่อนก็แล้วกันนะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที กางเกงอาจจะสั้นไปหน่อย ก็นายขายาวกว่านี่"


"แต่ไซส์คงหลวมกว่า" คนหน้านิ่งว่าแล้วคว้าผ้าเช็ดตัวที่ผมยื่นให้กับเสื้อยืดและกางเกงนอนเดินดิ่งเข้าห้องน้ำไป


เดี๋ยวนะ เมื่อกี้บอกว่าหลวมกว่าเหรอ


หมายถึงผมอ้วนใช่รึเปล่า


"สิงโต!! ไอ้บ้าหน้ามึน!!"


กระฟัดกระเฟียดใส่ประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทจนพอใจก็เดินไปอุ้มพี่สิงโตกลับมาที่เตียงอีกครั้ง จัดแจงที่นอนให้เรียบร้อย ตอนนี้คือตีหนึ่งกว่าแล้ว อยากเล่นเกมส์แต่ก็ง่วงสุดๆ ในเวลาแค่วันเดียว ต้องเจออะไรมากมายตั้งหลายเรื่องแน่ะ


ทั้งเป็นลมอย่างไม่รู้สาเหต ทั้งไปเที่ยว เจอญาติประหลาดของคนที่เก็บได้หน้าบ้าน แล้วยังถูกคนประหลาดนั่นจูบเอาอีกถึงสองครั้.....


"จริงด้วย!" ผมอุทานอย่างตกใจ คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้หน้าก็เห่อร้อน ล้มตัวลงนอนกอดพี่สิงโตเอาไว้แน่น (ตุ๊กตานะ)


ทำไงดีล่ะทีนี้ แบบนี้จะมองหน้ากันยังไงติดล่ะ ต้องไปปิดไฟแล้วแกล้งหลับดีกว่า สิงโต(มนุษย์?)จะได้จับไม่ได้ว่าหัวใจผมเต้นแรงแค่ไหนตอนที่ถูกจูบ ยิ่งเป็นพวกสัมผัสไวอย่างนั้นต้องรู้ทันทีแน่นอน


คิดได้ก็รีบลุกไปปิดไฟห้องนอน กอดพี่สิงโตเอาไว้แล้วห่มผ้าคลุมหัวจนมิด


พักใหญ่คนในห้องน้ำก็เปิดประตูออกมา ผมแอบสะดุ้งนิดๆ แต่ก็ทำเงียบเอาไว้ก่อน หูคอยฟังเสียงความเคลื่อนไหวของฝีเท้าจากในผ้าห่ม รู้สึกว่าอีกฝ่ายจะมาหยุดยืนข้างเตียงฝั่งผมนิ่งๆอยู่นาน ถึงจะไม่มีเสียงพูดคุยอะไรก็มั่นใจว่าจะต้องถูกจ้องด้วยสายตานิ่งลึกเหมือนจะมองทุกอย่างออกทะลุปรุโปร่ง มองกระทั่งทะลุเข้ามาในผ้าห่มแน่


เสียงเท้าเดินอ้อมปลายเตียงไปที่อีกฟาก เตียงนุ่มยุบยวบลงไปพลันหัวใจก็เต้นรัวเพิ่มขึ้น ลมหายใจเริ่มไม่ปกติด้วยความตื่นเต้น


พรึ่บ


"อ๊ะ พี่สิงโต"


เป็นอีกครั้งที่ตุ๊กตาตัวโปรดถูกดึงออกจากอกแล้วเหวี่ยงไปกองบนพื้น ทำไมถึงได้ใจร้ายใจดำขนาดนี้นะ


"ทำบ้าอะไร คนอัมหิต คนโหดร้าย กล้าทำแบบนั้นกับพี่สิงโตได้ยังไง ถ้าเกิดพี่สิงโตบาดเจ็บหรือขากหักขึ้นมา" ผมดีดตัวขึ้นนั่งจ้องอีกคนโหดร้ายด้วยสีหน้าไม่พอใจ


"มันเป็นสิ่งไม่มีชีวิต" สิงโตพูดเสียงเรียบไร้หัวใจ แสงจันทร์ที่สาดส่องทางหน้าต่างทำให้รู้ว่าเค้ากำลังแอบทำหน้าระอาใส่ผมด้วย


"ถึงจะเป็นสิ่งไม่มีชีวิต แต่พี่สิงโตก็อยู่กับเรามาตั้งแต่เด็ก เป็นของขวัญชิ้นแรกที่เราเลือกเองกับมือ เราเชื่อว่าพี่สิงโตจะต้องผูกพันธ์กับเราและมีจิตวิญญาณอยู่ในนั้น อย่างน้อยทำแบบนี้มันก็ต้องเปื้อน"


"อายุเท่าไหร่"


"นี่!!"


ผมตวัดสายตาจ้องเขม็งใส่ทันที เราต่างฝ่ายต่างจ้องตากันอย่างไม่ยอมแพ้ ผมโกรธแต่สิงโตนิ่งเฉยเรียบสนิท


เวลาผ่านไปหลายนาทีสิงโตก็ยังคงนิ่งสนิทแบบเดิม ลึกๆในแววตามีบางอย่างที่ซ่อนอยู่ ความรู้สึกที่พอจ้องไปนานๆกลับเป็นผมเองที่เปลี่ยนความโกรธเป็นทำตัวไม่ถูก ภาพตอนถูกลวนลาม(?)บนชิงช้าสวรรค์ฉายวาบเข้ามาในหัวราวกับไฟล์gif ที่วนซ้ำไปซ้ำมาไม่ยอมหยุด


"แกล้งหลับเองนะ" อยู่ๆสิงโตก็พูดขึ้น ผมสะดุ้งเบาๆแต่ทำท่าไม่รู้ไม่ชี้กลบเกลื่อน


"อะไรล่ะ เรานอนไปแล้วจริงๆ แค่ตกใจที่อยู่ๆนายก็ดึงพี่สิงโตทิ้งไปแบบนั้น แต่หลับไปแล้วจริงๆนะ"


"เสียงหัวใจเต้นดังไปทั่วห้องขนาดนั้น โกหกล่ะสิ"


ผมกัดปากตัวเอง ไม่ตอบคำถาม ล้มตัวลงนอนเอาผ้าห่มคลุมหัวไว้แบบเดิม ก่อนจะตะโกนผ่านสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็นเกราะกำบังให้ได้


"ไปนอนโซฟากับพี่สิงโตเลยไป๊ อย่ามานอนบนเตียงเรา คนบ้า"


"จำได้รึเปล่า" เสียงสิงโตใกล้เข้ามาพร้อมกับเตียงที่ยวบขึ้นลงเป็นจังหวะไม่ต่างกับหัวใจ


"....ที่บอกว่าหิว"


"หิวก็ไปหากินเองในครัวสิ อย่ามายุ่งกับเรา ตอนนี้เราโกรธอยู่"


"ถ้าโกรธหัวใจจะเต้นอีกจังหวะนึง แต่ถ้าเขินมันจะเต้นอีกจังหวะ"


"นายเป็นเครื่องวัดหัวใจรึไงมาทำเป็นรู้ดี หัวใจของเรา เราเท่านั้นที่รู้ เราไม่ได้เขิน เราโกรธธธธ"


"ตอนแรกก็ลังเลอยู่นะ แต่ตอนนี้ ตัดสินใจได้แล้วล่ะ"


"............" ถึงจะอยากรู้ว่าตัดสินใจเรื่องอะไร แต่ไม่ถามหรอก บอกแล้วว่าโกรธ ไม่ได้เขินเว้ยยย


ถึงแบบนั้นคนที่ปกติต้องถามถึงจะยอมตอบก็เป็นฝ่ายพูดออกมาเอง


"ถึงเวลาต้องจัดการนายแล้วล่ะ...คริส"


"ห๊ะ?"


ผ้าห่มถูกดึงออกขณะที่ผมกำลังงงกับคำพูด ด้วยความเร็วจนน่าตกใจ คนดึงผ้าห่มก็ขยับขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัว


ช็อค


ช็อคสินาทีนี้ แค่ไม่ถึงวินาทีใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มลงมาจนจมูกชนกับจมูกแล้ว ....มันใกล้ไป ใกล้จนผมทำอะไรไม่ถูก


"บอกไปแล้วนี่ ว่าอาหารที่อยากกิน....



......คือตัวนาย"









แดดตอนกลางวันน่ารำคาญกว่าแสงจันทร์ตอนกลางคืนมากนัก ความมืดที่มีเพียงแสงสีนวลน่าหลงไหลไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกแสบตาเหมือนความร้อนแรงของพระอาทิตย์ แต่ไหนแต่ไรผมก็ชอบเวลากลางคืนมากกว่ากลางวันอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้ยิ่งเกลียดเวลากลางวันเป็นพิเศษ


ไม่สิ เกลียดเวลาตื่นนอนมากกว่า


ผมรู้สึกตัวแล้ว แต่ไม่กล้าแม้แต่จะลืมตา ความรู้สึกหนักๆตรงช่วงเอวและรัดแน่นทำให้รู้ว่าเรื่องเมื่อคืนเป็นความจริง ไม่ใช่ความฝัน ไหนจะความเย็นที่ปะทะผิวเปลือยเปล่ากับร่างกายเราที่เบียดเสียดกันช่วยตอกย้ำว่า


ผมเป็นของผู้ชายสีตาประหลาดที่เก็บได้จากหน้าบ้านที่เพิ่งได้ความทรงจำกลับคืนมา (ยาวไป๊)


แม้จะถูกกอดจากด้านหลัง แต่ลมหายใจที่เป่ารดท้ายทอยก็ทำให้ร่างกายร้อนขึ้นมาอีกครั้ง ความร้อนทั้งหมดถูกไล่ขึ้นมากองกันอยู่ตรงใบหน้าเน้นที่แก้มนุ่มนิ่มของตัวเองเป็นพิเศษ


โครกกกกกกกกกกกกก


"บ้าชิบ" อดที่จะสบถอย่างหัวเสียไม่ได้ เมื่อกำลังจะแอบหนีจากอ้อมแขนของคนที่ยังหลับสนิทอยู่ ท้องบ้าก็ดันร้องออกมาซะดังลั่น


หวังว่าจะยังไม่ตื่นนะ


"ทำอะไร" แล้วหวังก็ไม่เป็นจริง สิงโตส่งเสียงดุแหบแห้งมาจากด้านหลัง รั้งเอวผมกลับไปหาตัวเองอีกครั้ง


"ปล่อย" ผมดิ้นไปมา แกะวงแขนแข็งแรงที่รัดรอบตัวไม่ยอมออกซักที


"นิ่งๆ"


กึ๊ก


ผมนิ่ง ชะงักไปเลย ไม่ใช่เพราะคำพูดดุๆของคนเย็นชาหรอกนะ แต่เป็นเพราะความนุ่มหยุ่นเย็นๆที่ฝังลงมาตรงท้ายทอยต่างหาก มันทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก ขยับไปไหนไม่ได้ ร่างกายแข็งทื่อเหมือนถูกสต๊าฟเอาไว้


ไม่ใช่สัมผัสดุดันแบบเมื่อคืน แต่เป็นสัมผัสนิ่งสงบที่ชวนให้หัวใจทำงานหนักอีกครั้ง


"อย่าทำแบบนี้ข้างนอก" สิงโตพูดทั้งที่ยังวนเวียนกดปากอยู่ตรงท้ายทอยเรื่อยๆ เหมือนการกระทำนั้นเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่คนตื่นขึ้นมาต้องทำกัน ทำไมร้ายกาจ


"อื้ออ พอแล้ว" ผมเริ่มดิ้นอีกครั้งเมื่อฝ่ามือที่อยู่ตรงท้องเริ่มลูบวนไปมา ปากหยักได้รูปสีแดงสดก็ขยับไล่มาที่บ่า จากจูบเฉยๆก็เริ่มขบเม้มสร้างรอยอีกรอบ


ผิวกูเป็นแลนด์มาร์ครึไงต้องมาเช็คอินจัง


ถ้าถามว่าเสียใจมั้ยกับเรื่องเมื่อคืน ก็บอกเลยว่าเสียใจ แต่ผมก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมานอนร้องไห้ฟูมฟายในเมื่อรู้แก่ใจดีว่าตัวเองก็มีส่วนผิดอยู่ครึ่งนึงที่ยอมโอนอ่อนในตอนหลัง


"ได้ยินที่สั่งรึเปล่า"


"สั่งอะไรเล่า ปล่อยก่อน"


"อย่าทำแบบนี้ข้างนอก"


"ทำอะไร" ด้วยความที่หันหลังให้เลยมองหน้าอีกฝ่ายไม่ถนัด สิงโตปล่อยแขนออก ลุกขึ้นนั่ง มือยกขึ้นไปเสยผมยุ่งเหยิงลวกๆ ผมพลิกตัวตะแคงกลับไปเจอหน้าท้องแบนราบมีกล้ามน้อยๆแบบคนแข็งแรงสมบูรณ์ดีเข้าก็แอบหน้าร้อนอีกรอบ หลบสายตาที่จ้องมองลงมาไปทางอื่น


"เลือดนาย อย่าให้มันหอมนัก อันตราย"


"ห๊ะ?" คืออะไรวะ ไม่เห็นเข้าใจ


"คริสเป็นของฉันแล้ว" สายตามุ่งมั่นจริงจังที่แม้แต่มองด้วยหางตายังรู้สึกได้ ทำให้ผมลืมไปหมดแล้วว่าเมื่อกี้คนตาสีแปลกพูดอะไรไปบ้าง


อะไรบางอย่างที่มนุษย์ปกติเค้าไม่พูดกัน



.............................................................

แมวตัวใหม่คนทำคนเดิม เครดิตในภาพ 5555 สีหน้าแมวดูร่าเริงไปนิดทั้งที่จริงๆโดนปู่มันปล้ำอ่ะนะ

จะบอกว่า น้องไม่ได้ยอมง่าย แต่เรื่องราวมันมีอะไรมากกว่านั้น เลยต้องจัดให้ได้กันตอนนี้ (หราาา)

ตอนนี้สั้นหรือแมวมันยาว เป็นคัทที่สูบพลังไปจนหมดสิ้น ใช้เวลานานมากกกก

ตั้งใจจะเสร็จแล้วอัพให้ทันวันเสาร์ ก็ลากยาวมาเช้าวันอาทิตย์จนได้ 

ซอรี่นะพวกเธอ เราไม่ได้ไปเล่นทวิตด้วยเพราะคัทสูบวิญญาณนี่เอง

ปล. แฟนอาร์ต ไม่ใช่แฟนอาร์ตฟิคเรานะ เป็นแฟนอาร์ตของจีนมั้ง 

มีคนเอามาให้ดูเห็นว่าเข้ากับเนื้อเรื่องอ่ะ น้องนอนกอดตุ๊กตาพี่สิงโต เอร้ยยยย

ปล2. เผื่อคนไม่เคยอ่านเรื่องที่่ผ่านมา การใช้รูปภาพแทนการตัดฉับนะครัช วิธีอ่านส่วนที่หายไป เข้าไปหาลิ้งค์ที่หัวทวิตเรานะ @nunnie83

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 265 ครั้ง

1,636 ความคิดเห็น

  1. #1635 WTwinter (@WTwinter) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 21:22
    ดูดดื่มจริงๆค่ะ 5555
    #1635
    0
  2. #1527 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 11:41
    ร้อนแรงมากๆสิงโต
    #1527
    0
  3. #1393 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 13:40
    แมวน่ารักน่าฟัดจริงๆ
    #1393
    0
  4. #1383 Party19 (@Party19) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 13:42
    กดแมวใม่ใด้.ใม่เล่นทวิตทำไงค่ะ
    #1383
    2
    • #1383-1 jiinoma (@jiinoma) (จากตอนที่ 6)
      29 กรกฎาคม 2561 / 13:57
      พิมพ์ ชื่อผู้แต่งในgoogleก็ได้นะ
      #1383-1
  5. #1374 SherbetGirl (@bokunokokoro) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 09:40
    ได้น้องแล้วถ้าหึงนี่จะขนาดไหนนน
    #1374
    0
  6. #1345 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 18:22
    แบบนี้จะว่าขืนใจก็พูดไม่เต็มปาก เอาเป็นว่าก็เป็นของเขาแล้วและกัน ว่าแต่คริสไม่คิดจะสงสัยหน่อยหรอว่าสิงไม่ใช่มนุษย์ เราว่าอะไรหลายๆอย่างมันก็น่าจะทำให้สงสัยได้แล้วนะ
    #1345
    0
  7. #828 creamsarang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 11:09
    แมวมาแย้วววววว หวงจังนะปู่
    #828
    0
  8. #638 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 10:13
    -,.- โดนสะแล้ว
    #638
    0
  9. วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 10:37
    กดลิงค์ไม่ได้~ แงงง
    #481
    0
  10. #403 eunwon105 (@YunJae-24) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:23
    โอยยย โดนกินเเล้ว
    ฮืออออออ
    หวยกสดลไงไวนหากดาำงปงวก
    เขินมากกกกกกกกก
    ฮือออ
    ปู่หื่นมากกกก
    #403
    0
  11. #384 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 20:12
    งุ้ยยยยยย โดนกินจนได้ กินแค่นี้ไม่อยู่ท้องหรอกเนอะปู่เนอะ อย่างนี้มันต้องกิน เช้ากลางวันเย็นก่อนนอน ถึงจะอิ่ม ฮิ ฮิ!!!
    #384
    0
  12. #364 มีนา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 17:45
    คริสไม่รู้ไม่สงสัยจริงไนะหรอ???
    #364
    0
  13. #363 LOOKNAM (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:50
    เอิ่มม เราเราเรา ชอบบบบบบ รักรัก แมว 555 #โยนป้าทูให้แมว
    #363
    0
  14. #362 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:35
    ได้กันแล้วอะ ฟินไปอีก
    #362
    0
  15. #361 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:08
    เขาได้กันแล้วเว่ยแกรรรร
    #361
    0
  16. #360 a_liew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 16:06
    -////- จะบอกว่าตุ๊กตาพี่สิงโต ดูแบ๊ว ๆ ใส ๆ มากกกก..

    ขัดแย้งกับอิมเมจปู่อย่างรุนแรง ทั้งหื่นและแซ่บขนาดนั้น =.,= ดูทรงแล้ว น้องคิดก็ไม่น่าจะรอดนาน

    ชอบตอนที่ประกาศความเป็นเจ้าของ .__. หืมมมมมม..

    แวมไพร์ที่มีอายุหลายร้อยปี เวลาหึง&หวงมันจะเป็นยังไงน๊าาาาาาา!!!

    อืมมมมมม..สงสัยนิดนุงงง เลือดตรงคอ กับตรงขาอ่อนนี่มันนน ต่างกันมากมั๊ยอ่ะ #ยื่นไมค์



    #360
    0
  17. #359 rujiranetsuwan (@rujiranetsuwan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 15:22
    ว็ากกก ปู่กินน้องไปสะแล้ววววววว แหมหน้าแมวนี่เริงร่าเชียวนะแจ๊ะ
    #359
    0
  18. #358 Atitima_m (@apichayajunta) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 13:43
    จะบอกว่าปู่โหดหรือหื่นนนน ดีล่ะเนี่ยย 555
    #358
    0
  19. #357 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 13:23
    จนได้สินะคะ อิอิ
    #357
    0
  20. #356 laksikapingping (@laksikapingping) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 13:20
    แมวมา ฮิ้ววว
    #356
    0
  21. #355 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 11:24
    ความแฟนตาซีได้บังเกิดดด ^^
    #355
    0
  22. #354 แสนดี (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 11:00
    ปู่หื่นน่าดู
    #354
    0
  23. #353 อาย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 10:55
    นี่แหละเค้าถึงว่า คำพูดไม่ต้องกระทำเลย เลือดกระฉูดแทบหมดตัว ทั้งเลือดจริงเลือดกำเดา ถ้าเป็นแบบนี้อยากให้ปู่หิวบ่อยๆ กินน้องเยอะๆ จะได้แข็งแรงมากๆ หน่อย อิอิ
    #353
    0
  24. #352 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 10:52
    โอ้ยเลือดฉันหมดๆๆๆ อิปู่หื่นๆๆๆมาก
    #352
    0
  25. #351 Aemily (@farsaiii) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 10:44
    แมวตัวใหม่นี้มันกร๊าวใจมากกกกก
    #351
    0