ตอนที่ 3 : มึนงง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    3 ส.ค. 60


FanArt by kuma_V_series




ความมืด


"........."


เลือด


"อึก"


เขี้ยว


"ฮืออ"


เสียงคำราม


"เฮือกกกกก"


ผมผุดลุกจากฝันน่ากลัว ภาพหลายอย่างวูบผ่านไปมาจนจับประเด็นไม่ได้ เป็นครั้งที่สองแล้วที่ผมฝันถึงอะไรแบบนี้ มันแปลกมากที่ตลอดสิบแปดปีที่ผ่านมาอยากมากสุดผมก็ฝันเห็นฝูงซอมบี้ไล่ฆ่าแต่ไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวเลย


"............" ดวงตาสีแดงที่เริ่มคุ้นเคยจ้องกลับมาไม่ไปไหนโดยไร้ซึ่งคำพูด


ผมมองเห็นได้อย่างชัดเจนเพราะใบหน้าหล่อลอยเด่นอยู่ใกล้เพียงแค่คืบเนื่องจากว่าตัวเองลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจจากฝันร้าย การใกล้ชิดกับคนที่นั่งอยู่ริมเตียงจึงเกิดขึ้นอย่างกระทันหัน


"สิงโต"


"..........."


"เราเป็นอะไร"


"เป็นลม"


"เราจำได้ว่าทำอาหารอยู่ แล้วจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ?"


"เป็นลม"


"รู้แล้วว่าเป็นลม ไม่ถามก็ได้ นี่กี่โมงแล้วเนี่ย" ผมไม่ได้ต้องการคำตอบจากคนที่วันๆพูดอยู่คำเดียวหรอก แค่พูดกับตัวเองแล้วหันไปมองนาฬิกาเพื่อหาคำตอบด้วยตัวเอง


"สิบโมงกว่าแล้ว หิวรึยัง"


"ไม่"


"แต่วันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่ เมื่อวานก็กินแค่น้ำซุปกับน้ำองุ่น เดี๋ยวเราลุกไปทำข้าวต้มต่อให้นะ"


ผมดึงผ้าห่มออกจากตัว แต่ฝ่ามือเย็นกลับดันไหล่ให้นอนหงายลงไปเหมือนเดิม ด้วยความตกใจเลยคว้าข้อมือคนทำจนล้มตามมาด้วยกัน สิงโตนั่งหย่อนขาอยู่ข้างเตียง ลำตัวด้านบนคร่อมผ่านตัวผมไป ใบหน้าโน้มลงมาใกล้อีกครั้ง ครั้งนี้ใกล้กว่าเมื่อกี้อีก


"สิงโต"


"อะไร" ดวงตาสีแดงล้อมกรอบด้วยสีดำที่เด่นสะดุดตาทำให้ผมมองจนเพลิน อีกฝ่ายขานรับชื่อที่ผมตั้งให้ด้วย


มันช่างแปลกที่เหมือนว่าใบหน้าเราจะแยกออกห่างจากกันไม่ได้ เสียงผมที่เปล่งออกไปก็ฟังแปลกๆ มันแหบและเบาหวิว ยิ่งจมูกโด่งๆเฉียดไปมากับจมูกตัวเอง ลมหายใจเย็นเป่ารดริมฝีปาก


ทุกอย่างแปลกไปหมด


รวมถึงคนแปลกหน้าที่ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อยด้วย


"ไม่หิวจริงเหรอ" ผมถามไปทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่ได้ขยับออกห่าง สายตาก็จ้องมองกันไปแบบนี้


"ไม่"


"เมื่อวานกินน้อยนะ"


"เมื่อเช้ากินแล้ว"


"กินอะไร? หรือหาอะไรกินเองตอนที่เราเป็นลม"


"อือ"


"สิงโต"


"เงียบ"


"อะไรล่ะ เราแค่เป็นห่วงนะ ตกลงกินอะไรเข้าไป"


".........."


"สิงโต"


"ไม่หยุดจะปิดปาก" สายตาสีแดงดุขึ้นมาอีกนิด เสียงข่มขู่เหมือนกับว่าผมเป็นเด็ก


"อย่าดุสิ"


".........."


รู้สึกไปเองรึเปล่าว่าจมูกเราที่ตอนแรกแค่เฉียดๆกันมันเริ่มเบียดกันแล้ว


"เมื่อยเหรอ"


"คริส"


"สิงโตเมื่อยเหรอ"


"จูบนะ"


"ไม่เอา"


"ทำไม?"


"ไม่ชอบคนดื้อ ไม่ยอมกินข้าว"


"ถ้ากินล่ะ"


"กินก็ไม่ให้จูบ เราไม่ได้ชอบผู้ชาย" ถึงจะบอกแบบนั้น แต่ริมฝีปากที่เฉี่ยวไปมาทุกครั้งที่ขยับพูดกัน ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกรังเกียจอะไรเลย


กลับทำให้ใจเต้นรุนแรงมากกว่า


"หัวใจเต้นเร็วกว่าปกติ อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น" สิงโตพูดเรื่องอื่นขึ้นมาเฉยๆ


"แล้วยังไง"


"แปลว่าโกหก"


"เรื่อง?"


"เรื่องที่ไม่ได้ชอบผู้ชาย"


"พูดจริง เราไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่เราไม่ได้รังเกียจสิงโต"


"งั้นจูบ"


"ทำไมต้องจูบล่ะ"


"อยากจูบ"


"กลัวทำมากกว่าจูบ"


"........."


"เงียบ เห็นมั้ยล่ะ จ้องตาก็รู้แล้ว เราไม่ใช่เด็กใสๆนะ นายน่ะหื่น" ถึงจะนิ่ง จะเย็นชา แต่แววตาเต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด ทำให้คิดถึงข้อนึงจากหนังสือแวมไพร์ที่เคยอ่านวันก่อน


ผีดูดเลือดมักจะเสพย์ติดเซ็กส์


เอ๊ะ แต่สิงโตไม่ใช่ผีดูดเลือดนี่ ของแบบนั้นมันจะไปมีบนโลกได้ยังไง


"หึ" สิงโตกระตุกยิ้มที่มุมปาก ค่อยๆดันตัวเองออกไปนั่งช้าๆ


"ขำอะไร" ผมเอียงคอถามหลังจากลุกขึ้นนั่งตามด้วยอีกคน


"กลัวเหรอ?"


"ไม่กลัวหรอก ถ้ากลัวจะพามาที่บ้านเหรอ"


"ต่อไปอย่าพาคนแปลกหน้าเข้าบ้านอีก"


"ก็น่าสงสารออก ใครจะปล่อยคนกำลังเดือดร้อนทิ้งเอาไว้แบบนั้นล่ะ ถ้าเกิดเราไม่ช่วยสิงโตอาจจะตายก็ได้นะ"


"แล้วไม่กลัวตัวเองตายรึไง"


"วันนี้พูดเยอะจัง ปกติชวนคุยก็ไม่คุย ไปกินอะไรมา"


"เลือด"


"หืม? ว่าไงนะ ไม่ได้ยินเลย"


"เปล่า"


อะไรของเค้า


ผมมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ แค่นี้ก็แปลกใจมากพอแล้วที่สิงโตยอมพูดคุยด้วย ถึงจะถามคำตอบคำก็เถอะ


หลังจากฟื้นหลายอย่างก็ดูเปลี่ยน นอกจากที่จะยอมคุยกับผมแล้ว สิงโตยังดูไม่ค่อยเหมือนคนความจำเสื่อมเท่าไหร่ อาการบาดเจ็บต่างๆก็หายรวดเร็ว ไม่มีแผลหลงเหลือเลย ต้องเป็นพวกแข็งแรงมากๆแน่


"วันนี้อยากออกไปไหนรึเปล่า เผื่อว่าเห็นอะไรข้างนอกแล้วนายจะคุ้นๆขึ้นมาบ้าง" ผมชวนคุยอีกครั้งหลังจากกินข้าว(ผมกินคนเดียว) เวลาก็ล่วงเลยมาบ่ายกว่าๆแล้ว


"..............." คนที่นั่งบนโซฟานิ่งเหมือนรูปปั้น สายตาจ้องที่หน้าจอโทรทัศน์ไม่กระพิบ ไม่ยอมตอบด้วย

เพิ่งชมไปเองว่าพูดมากขึ้น


"ดูอะไรน่ะ" พอลงไปนั่งข้างๆ ผมก็ขยับหน้าตัวเองไปบังหน้าจอโทรทัศน์ไว้เรียกร้องความสนใจ


".........." สิงโตเปลี่ยนมาจ้องหน้าผมแทน แต่ไม่ได้ตอบอะไร มือเย็นยกขึ้นมาวางที่ท้ายทอยดึงให้กลับไปนั่งพิงโซฟาเหมือนเดิม


"ใจร้าย ไม่พูดด้วยอีกแล้วนะ" ผมเบะปากใส่แล้วหยิบโทรศัพท์ที่กำลังสั่นขึ้นมาดูแทน ลืมไปเลยว่าคนตาสีแปลกยังไม่ได้เอามือออกจากไหล่


ไม่ใช่สายเรียกเข้าแต่เป็นแจ้งเตือนโปรแกรมไลน์จากโลมา


'คริสเพื่อนรัก'


'บ้านมึงสิ หัวจดหมายเหรอ'


'เย็นนี้กินข้าวมั้ยวะ อยู่บ้านแล้วเบื่อว่ะ'


'ที่ไหน'

'ดูก่อน'


'เอเชียทีค'


ผมเงยหน้าจากหน้าจอโทศัพท์มือถือไปมองคนข้างๆ


"อยากไปเที่ยวมั้ยคืนนี้ เพื่อนเราชวนไปกินข้าว"


"..........กิน?"


"อือ"


"กินตลอดถึงได้อ้วน"


"สิงโต!!"


หยาบคายอ่ะ หยาบคายมากกกก


"ไม่ไป" คนโดนวีนใส่ไม่ได้สนใจซักนิด ตอบกลับมานิ่งๆเหมือนเดิม


"ทำไมอ่ะ ไปด้านนอกบ้างสิ เผื่อมีคนจำนายได้ไง จะได้รู้ว่านายเป็นใคร"


"ไล่?"


"ไม่ใช่แบบนั้นซักหน่อย ก็แค่เป็นห่วง จำอะไรไม่ได้แบบนี้ลำบากแย่ อีกอย่างนะ กลัวที่บ้านเป็นห่วงด้วย"


"บอกว่าไม่มีครอบครัว"


"ทำไมจำได้ล่ะ ถามจริงนะ ที่บอกว่าความจำเสื่อมโกหกรึเปล่า"


"..................."


"บอกมาตรงๆเถอะ ต่อให้จำได้ ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป อยู่ด้วยกันก็ได้"


สิงโตหันมามองหน้าเหมือนจะค้นหาความจริงจากแววตา ผมจึงยืดตัวตรงจ้องตากลับเพื่อพิสูจน์ความจริงใจ


"จริงๆนะ พูดจริง ไม่โกรธด้วย เราห่วง"


"เพิ่งจำได้" อีกฝ่ายตอบกลับมาสั้นๆ


"หมายความว่าไง"


"จำได้เมื่อเช้า"


"มิน่าล่ะ ดูไม่ค่อยมึนแล้ว หน้าตาก็สดชื่นขึ้น คิดแล้วเชียวว่าต้องมีอะไรแน่ๆ"


คนฟังจ้องหน้าผมนิ่ง นิ่งนานมาก ผมเองก็มองกลับแบบงงๆจนเค้าเฉลยออกมา


"อย่าใจดีไปทั่ว"


"หืม?"


"เลิกใจดี เลิกเก็บคนอื่นมาบ้าน อันตราย"


"แต่สิงโตดูไม่มีอันตรายอะไรนี่"


"ถ้าเจอแบบนี้อีก ให้รีบหนีไปให้ไกล"


"ทำไมล่ะ?"


"เลือดหวานมักยั่วยวน"


"อะไรหวานนะ" ทำไมถึงได้พูดเบาขนาดนี้ แรงก็ออกเยอะแยะ เสียงเหมือนยุง


"..........."


"แล้วอะไรยั่ว นายว่าเรายั่วนายเหรอ เราเปล่ายั่วนะ" ผมขยับขึ้นไปนั่งคุกเข่าบนโซฟา หันหน้าไปทางสิงโต สีหน้าพร้อมหาเรื่องเต็มที่ มีมือเย็นประคองไว้ที่เอวหลวมๆกันผมตกลงไป(ล่ะมั้ง)


ครืดดดดดดด


โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง เป็นไลน์จากโลมาเหมือนเดิม


'เห้ย อ่านไม่ตอบ'

'ตกลงไปป่ะเนี่ย'


"ตกลงคืนนี้ไม่ไปใช่มั้ย เราจะได้ไปกับเพื่อนสองคน นายเฝ้าบ้านไปแล้วกัน" อ่านข้อความเพื่อนเสร็จก็เงยหน้าขึ้นไปถามอีกรอบ


"ไม่ต้องไป"


"จะไป ไม่ไปก็อยู่บ้าน"


"วันนี้พระจันทร์สีเลือด ไม่ต้องไป"


"เกี่ยวอะไรล่ะ จริงสิชอบพระจันทร์ใช่มั้ย ที่เอเชียทีคมีชิงช้าสวรรค์ด้วยนะ วิวสวยสุดๆ ถ้าขึ้นไปบนสุดของชิงช้าน่าจะเห็นพระจันทร์เต็มดวงแบบไม่มีอะไรบังด้วยล่ะ ไปด้วยกันสิ นะนะ"


"..............."


"ไปเหอะ พระจันทร์เต็มดวงเราก็ไม่แปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่าหรอกน่า ไม่กัดนายแน่นอน"


"อยากโดนกัดมั้ยล่ะ"


"ทำไมอ่ะ อย่าบอกนะว่า...." ผมทำตาโตเบิกกว้าง อ้าปากค้างชี้ไปที่คนตรงหน้า สิงโตก็หรี่ตามองเหมือนจะรอฟังว่าผมจะพูดอะไร


"นายน่ะ แปลงร่างเป็นมนุษย์มาป่าได้ใช่มั้ยล่ะ โหยยย น่ากลัว"


"................" เงิบ สิงโตแดกจุด


"ฮ่าๆๆๆๆๆ ล้อเล่นๆ ไม่ตลกเลยเหรอ นี่ขำจนน้ำตาไหล มนุษย์หมาป่ากับแวมไพร์มันจะไปมีจริงได้ไง"


"รู้ได้ไงว่าไม่มี"


"อ้าว ก็ไม่เคยเจอนี่ ถ้ามีคงออกข่าวไปแล้วล่ะ"


"อยากลองโดนกัดดูมั้ยล่ะ" พูดประโยคซ้ำๆนี่มันเป็นเทรนด์รึไง


"อยากสิ ถ้าแวมไพร์มีจริงนะ เราคงอยากให้กัด เราจะได้เป็นอมตะ หน้าเด็ก แล้วก็อยู่แบบนี้ตลอดไปเลย"


"หึ"


"ขำอะไร?"


"เด็ก คิดอะไรเด็กๆ"


"อ้าวก็ไม่ได้บอกว่าแก่นี่ เราเพิ่งอายุสิบแปดเอง แล้วนายล่ะอายุเท่าไหร่ ความจำไม่ได้เสื่อมแล้วนี่ เออจริงด้วย แล้วชื่อจริงๆชื่ออะไรล่ะ จะได้เรียกถูก" แม้จะเสียดายชื่อที่ตั้งให้ แต่ว่าคนเราเค้าก็มีชื่อของเค้าแล้วนี่นา


"......."


"ว่าไงล่ะ"


"เรียกเหมือนเดิมนั่นแหละ"


"แน่ใจเหรอ" ผมยิ้มกว้างด้วยความดีใจ สิงโตเป็นชื่อที่ผมคิดเอง เหมือนได้เค้ามาเป็นลูกเลยอ่ะ


"อือ"


"งั้นเรียกสิงโตเหมือนเดิมนะ แล้วอายุเท่าไหรล่ะ หน้าแบบนี้คงไม่เกินยี่สิบต้นๆหรอกมั้ง แต่ก็ดูจะแก่กว่า เรียกพี่สิงโตดีมั้ย แต่ว่านะถ้าเรียกพี่สิงโตก็จะซ้ำกับตุ๊กตาพี่สิงโตน่ะสิ" 


"ช่างเถอะ ไม่ถือ"


"ดีจัง^^ งั้นสิงโตไปเที่ยวด้วยกันนะคืนนี้"


"................อือ"


"เยส งั้นรอแป๊บ ขอบอกเพื่อนก่อน"


'เออ กูไป เอาเพื่อนใหม่ไปด้วยคนนึงนะ'


'สัส ไม่รอเปิดเทอมค่อยไปบอกที่มหาลัยเอาล่ะ'

'ตอบช้าชิบ'

 

'อ้าว ไม่บอกนี่ งั้นไว้ไปบอกที่มหาลัยก็ได้'


'กวนตีนละไอ้คริส'


'มึงเคยกินเหรอตีนกวน หวานมากป่ะ'


'เดี๋ยวคืนนี้เจอ กูให้ชิม'


'ล้อเล่นป่าวว้า ใจร้อนจริมๆ เจอกันคืนนี้เว้ย'

 

"เรียบร้อยแล้ว แล้วระหว่างนี้เราทำอะไรกันดี" เก็บโทรศัพท์ไว้ที่เดิมเสร็จก็เงยหน้าขึ้นไปถามคนที่มองอยู่ก่อนแล้ว


"..............." บางทีก็ควรรู้เนอะว่าไม่น่าจะได้คำตอบอ่ะคริส


"ดูหนังมั้ย นายจะได้เลิกจ้องปากเราซักที"


สิงโตพยักหน้าแต่สายตายังไม่ละไปไหน ผมยกมือสองข้างขึ้นปิดตาสีแดงอย่างไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร กลายเป็นตอนนี้มือผมปิดอยู่ที่ตาสิงโต ส่วนมือสิงโตกอดรอบเอวผมไว้หลวมๆ


แล้วก็นั่งกันอยู่ท่านี้หลายนาทีเลย


...............................................................

ปู่แวมฯชื่อจริงว่าเอ็ดเวิร์ด 55555 ว้อเว่นนนนนนน

เรื่องนี้สายมโนไม่มีอะไรเป็นเรื่องจริงเลย ตอนนี้เรื่อยๆให้เค้าอยู่ด้วยกันไปก่อนนะ

เดี๋ยวจะมีตัวละครเพิ่ม เป็นสายแวมฯเหมือนกัน 

ส่วนปู่พอได้เลือดความจำก็เริ่มกลับมา แต่สงสัยจะติดใจเลือดมนุษย์ใจดีคนนี้สินะ คิคิ

แฟนอาร์ตน่ารักมากอ่ะ เป็นฉากแรกที่ปู่มาสลบหน้าบ้านแล้วน้องเอาไม้เขี่ย 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

1,636 ความคิดเห็น

  1. #1608 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 21:23
    ปู่สิงชอบเด็กน้อยแล้ว ห้ามโน่นนี่นั่นแล้ว
    #1608
    0
  2. #1513 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 14:34
    เอ็ดเวิร์ดส์ อิสเบลล่า
    #1513
    0
  3. #1390 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 09:51
    โธ่ปูอยากกินเด็ก
    #1390
    0
  4. #1371 SherbetGirl (@bokunokokoro) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 08:33
    พี่สิงค่ะเก็บอาการหน่อยยย 5555
    #1371
    0
  5. #1342 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 15:22
    ชอบความตัวก็ออกใหญ่แต่เสียงเหมือนยุง เอาซะลั่นเลย....โอเคไรท์บอกสายมโนก็ดีเราจะได้ทิ้งความสมเหตุสมผลไป ว่าแต่คริสนี่เป็นคนยังไง จะโดนจูบก็ไม่กลัวซะงั้น พูดเหมือนโดนถามว่ากินข้าวกันไหมเลย 555
    #1342
    0
  6. #739 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 22:36
    ชอบมุกนี้ ....สิงโตแดกจุด 5555
    #739
    0
  7. #712 creamsarang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 09:49
    กินเลือดน้องแล้วดีขึ้นมาเลยนะ

    แหมมมมม คริสหนูก็ใจดีไปนะลูก เก็บคนนู้นคนนี้มาที่บ้านไปหมด
    #712
    0
  8. #649 ลายหมึก (@sunonwater) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:55
    มีความอบอุ่นเบาๆ
    #649
    0
  9. วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 08:12
    เขามีแต่ขาดน้ำแล้วสมองช้า นี้ขาดเลือดสมองเอ๋อ โธ่ปู่~
    #479
    0
  10. #251 Kaya_lee (@Kaya_lee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 12:56
    โหยยยยย ชอบบบบบบบบบบ
    #251
    0
  11. #233 sheellely (@temtem27) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 11:14
    เรื่องก่อนเป็นอาเรื่องนี้เป็นปู่ ฮื่อพี่จะแก่ขึ้นเรื่อยๆทุกเรื่องคะ //กินเด็กเค้าว่าเป็นอมตะ5555
    #233
    0
  12. #231 Mentos (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 10:37
    ต่อจ้าาาาาาา
    #231
    0
  13. #230 Phornchita Pragobsuk (@kita41) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 10:36
    งือออ ชอบบ มีกลิ่นอายความหอมหวาน กรุบกริบๆ
    #230
    0
  14. วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 00:28
    เหมือนคริสจะอ่อยแวมไพร์ไปแบบไม่รู้ตัว(เหรอ) งืมๆ-,,- กัดเลยค่ะสิง วรั้ยย
    #229
    0
  15. #228 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:48
    ตื่นเต้นอ่ะ อยากอ่านตอนหน้าแล้ววว
    #228
    0
  16. #227 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:39
    เรื่องที่แล้วเป็นพี่ เรื่องนี้เป็นปู่ ช่างกร้าวใจยิ่งนัก 5555555555
    #227
    0
  17. วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:06
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ววววว #กดดันไรต์
    #226
    0
  18. #225 Bebeby (@bebebaekbaek) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:27
    พี่สิงดูหื่นกว่าทุกเรื่องนะคะ รอแมว
    #225
    0
  19. #224 bestapinya (@bestapinya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:14
    คริสใส่ซื่อไปเเล้ว555
    #224
    0
  20. #223 NaokiChun (@NaokiChun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:05
    รอคร่ามาเร็วนะคะ
    #223
    0
  21. #222 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 20:59
    พี่สิงแลดูหื่นปนน่ากลัวนิดๆในเรื่องนี้...
    #222
    0
  22. #220 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 20:04
    คริสอยากโดนกัดหรอ ถึงไปยั่วสิงอ่ะ
    #220
    0
  23. #219 มีนา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:48
    ทำไมพี่สิงหื่นทุกเรื่องเนี่ยยยย แล้วคริสก็ไสยๆทุกเรื่องงงง ทำไมอะ!! แต่ไม่เป็นไรหรอกเราชอบ!!! เราให้อภัย

    #219
    0
  24. #218 Mooknon (@Mooknon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:27
    ต่อเยย
    #218
    0
  25. #217 AnnPiyatida (@AnnPiyatida) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:20
    ชอบๆผีดูดเลือดมักจะเสพติดเซ็กส์ เหมือนๆจะรู้ชะตากรรมคริสละ555+ รอๆมาต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #217
    0