ตอนที่ 18 : ขั้นตอนรักษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    1 ก.ย. 60





หลังบานประตูห้องนอนที่เพื่อนสนิทลากเอริคเข้าไปปิดสนิท ผมก็มองมันนิ่งอย่างกังวลใจ แม้ว่าสองคนนั้นจะดูเข้ากันได้ดี เอริคไม่เคยมีท่าทีคุกคามไอ้โลมาก่อน ตลอดระยะเวลาที่ขับรถลงใต้มาเที่ยวนี่ ก็ไม่เห็นว่าแวมไพร์ญาติสิงโตจะคิดเอามันเป็นอาหารเลยซักมื้อ


แต่นั่นคือตอนที่ปกติและมีเลือดสำรองไง


ตอนนี้เอริคทั้งบาดเจ็บและขาดเลือด อะไรก็เกิดขึ้นได้ ถ้าหากว่าเอริคออกไปด้านนอกเพื่อหาเลือดมารักษาตัวเอง ก็จะเป็นการทำร้ายคนอื่น แต่ไม่ออกไปหรือไปไม่ทัน ไอ้โลก็อาจจะ...


"ไม่ต้องห่วงหรอก" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาราวกับรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ สายตาจึงละจากบานประตูห้องนอนของเพื่อนไปที่คนพูด


"แต่เอริคบาดเจ็บนะสิงโต กระเป๋าเลือดเราก็ทิ้งไว้ที่โรงแรมนั่น แบบนี้เอริคจะไปเอาเลือดที่ไหน แผลก็ใหญ่ขนาดนั้น"


"จากเพื่อนคริสไง"


"ไอ้โลเหรอ? ไม่ได้นะสิงโต เราต้องไปห้าม เอริคต้องฆ่าไอ้โลแน่" ผมขยับตัวมุ่งไปที่เป้าหมายคือประตูห้องนอน แต่มือแข็งแรงก็รั้งเอาไว้ก่อน


"ไม่ต้อง"


"ไม่ต้องไม่ได้ เอริคไม่เหมือนกับสิงโต ถ้าสิงโตดูดเลือดเรา เรายังมั่นใจว่าสิงโตสามารถหยุดตัวเองได้ แต่เอริคกับไอ้โล ไม่ได้เหมือนกับเราสองคนที่คบกัน ถ้าเลือดหมดตัวไม่ดีแน่"


"ไม่หมดหรอก ฉันยืนยันได้"


"อะไรทำให้สิงโตมั่นใจ เอริคเคยคิดจะฆ่าเรา อะไรก็เกิดขึ้นได้"


"มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว คริสคงพอดูออก"


ผมนิ่ง ก็จริงที่พอเดาออกว่าระหว่างสองคนนั้นจะต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ ไหนจะตอนสู้กับฝูงแวมไพร์ตอนหัวค่ำ เอริคก็เป็นคนแรกที่พุ่งเข้าไปช่วยโลมาตลอดเวลา


"แค่นั้นก็ทำให้มั่นใจแล้วเหรอ ปกป้องไม่ได้แปลว่าจะทำร้ายไม่ได้นะ" ผมก็ยังวางใจไม่ได้อยู่ดี


"ฉันก็ไม่อยากพูดเองหรอกนะ แต่เพื่อนคริส พิเศษสำหรับเอริค"


".............."


"เข้าห้องเถอะ ฉันรับประกันด้วยหัวตัวเองว่าเพื่อนคริสจะปลอดภัย ตอนนี้ฉันเพลียมากแล้ว"


เมื่อสิงโตบอกแบบนั้น ผมเลยจำเป็นต้องเดินตามเข้าห้องนอนไป ด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนแรง ไหนจะบาดแผลตามตัวอีก แม้จะไม่ได้ลึกเท่าเอริคก็ตาม พอตามเข้าไปในห้อง ผมก็ไม่พูดอะไรต่อให้เสียเวลา ปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกสองเม็ด ดึงคอเสื้อให้ห่างจากต้นคอ ขยับเข้าไปยืนตรงหน้าคนบาดเจ็บ


"กัดเลยสิงโต เร็วเข้า จะได้หาย"


"ขอบใจนะคริส ถ้ารู้สึกไม่ดีก็บอกนะ"


"ไม่หรอกน่า กัดสิ"


ได้รับคำยืนยันอีกครั้ง มือหนาก็รั้งตัวผมให้แนบชิดกว่าเก่า สองมือประคองอยู่ที่แผ่นลัง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาที่ต้นคอ เป็นครั้งแรกที่ผมจะถูกกัดที่ต้นคอแบบจริงจังใช่รึเปล่า ที่ผ่านมาสิงโตแค่ใช้ฟันครูดให้เลือดไหลซึมแล้วชิมเท่านั้น


"ขอโทษนะคริส แต่ถ้าจะรักษาแผลต้องดูดที่คอเท่านั้น" คนพูดเหมือนจะรู้ว่าผมคิดอะไร


ผมส่ายหน้าช้าๆพร้อมร้อยยิ้มบางๆเพื่อบอกให้อีกฝ่ายสบายใจ คมเขี้ยวแหลมก็ค่อยๆกดฝังลงไปที่ต้นคอ มือข้างนึงที่ลูบบนแผ่นหลังเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมแล้วดึงให้เอียงคอเปิดทางได้ถนัดขึ้น


"อึก" เจ็บ แต่ผมก็ไม่บ่นออกมา ปล่อยให้คนบาดเจ็บดูดเลือดต่อไปเรื่อยๆ


สิงโตดูดเลือดไปหลายอึกก็ถอดเคี้ยวออก ผมมองแบบงงๆ ร่างกายก็ถูกคนตัวสูงอุ้มลอยจากพื้นไปโยนลงบนเตียง ดวงตาของแวมไพร์ตัวร้ายไม่ใช่เพียงกระหายเลือดเท่านั้น แต่ในขณะดูดเลือดผมรู้ดีว่าเค้าต้องการอย่างอื่นด้วย


มือที่กระชากเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้นด้วยความเร็ว สายตาก็จ้องมองที่ใบหน้าและร่างกายผมอย่างสำรวจไปด้วยแทบจะไม่กระพริบ ผมทำได้เพียงหน้าร้อนและถอยตัวเองไปอยู่ตรงกลางเตียงกว้าง ปล่อยให้ร่างของแวมไพร์ตามขึ้นมาคร่อมบนตัวอย่างรวดเร็ว


ริมฝีปากสีแดงสด ทาบทับลงมาด้วยความชำนาญ ดูดกลืนปากผมอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ ใช้ฟันหน้าขบกัดปากล่างจนรับรู้รสชาติของเลือดที่อีกฝ่ายชอบนักหนา ไม่รอช้าก็จัดการเลียมันด้วยปลายลิ้น แม้จะแสบแผลแต่ผมก็รู้สึกดี


เมื่อเลือดคล้ายจะหยุดไหล คนแอบเถื่อนนิดๆและเอาแต่ใจก็สร้างรอยแผลใหม่ไปเรื่อยๆ วิธีการชิมรสชาติของสิงโตนั้นไม่ใช่เพียงแค่การดูดเลือดอึกๆให้จบๆไป แต่เจ้าตัวเหมือนจะค่อยๆละเลียดจนกว่าจะพอใจมากกว่า 










"คริส...คริส"


"อื้มมม"


"ตื่น"


ผมค่อยๆลืมตาช้าๆ เห็นคนพูดนอนตะแคงท้าวหัวกับมือตัวเองนอนอยู่ข้างตัว ใบหน้าสดใสซะจนน่าหมั่นไส้ ราวกับว่าเมื่อคืนกลางดึกไม่ได้เจ็บป่วยหรือมีบาดแผลอะไรเลย พอใช้สายตามองสำรวจร่างกายเปลือยเปล่าที่มีผ้าห่มผืนหนาคลุมสะโพกไว้ก็เห็นว่าอกกว้างที่เคยมีร่องรอยจากการต่อสู้ เรียบสนิทดังเดิม


"อิจฉาจัง" ผมพึมพำออกมาเบาๆ ขยับตัวเข้าไปซุกกับอกของสิงโต


"อิจฉาอะไรหืม?" เจ้าตัวก็รับผมเข้าสู่อ้อมกอด กระชับให้แน่นขึ้น วางคางไว้บนหัว


"โลกมันไม่ยุติธรรมที่เราคิดค้นยารักษาโรคกันแทบตาย แต่พวกนายกลับดูดเลือดแป๊บเดียวแผลก็สมานแล้ว"


"หึหึ"


"แต่ก็ดีแล้วล่ะ ที่สิงโตไม่เป็นอะไรแล้ว"  ผมเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มให้


"ขอบคุณนะ เพราะเลือดคริสฉันถึงได้หายเร็ว แต่ตอนนี้เกือบเที่ยงแล้ว น่าจะตื่นมาทานอะไรหน่อย ไม่อย่างนั้นพลังงานที่เสียไปเมื่อคืนจะไม่ได้รับการทดแทน"


"บ้า" เล่นพูดเรื่องบ้าๆนี่อย่างหน้าด้านอีกแล้ว ตลอดเลยไม่เคยอายปากเนี่ย


"อายอะไร ฉันหมายถึงฉันดื่มเลือดคริสมากเกินไปหน่อย อ้อ แล้วก็รุนแรงมากไปนิดด้วย รอบสุดท้ายยังไม่จบดีคริสก็สลบไปซะแล้ว"


"เนี่ยๆ หน้าด้านจริงๆ พูดได้ไง/////////"


"หึหึ ไม่ดีหรือไง เวลาคริสอายหรือเขินฉัน เลือดก็จะไหลเวียนดี ดูสิมารวมกันที่หน้าแล้ว"


"ไอ้แวมไพร์กวนประสาท"


"หิวมั้ย?" พอเห็นว่าผมเริ่มจะงอนจริง สิงโตก็หัวไวรีบเปลี่ยนเรื่อง


"หิวสิ หิวมากกกกกก หิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัว"


"แต่ในเมืองแบบนี้คงไม่มีช้างทั้งตัวให้ เอาไว้ฉันจะพาขึ้นป่าทางเหนือนะ ตอนนี้คงต้องหาอาหารธรรมดารองท้องไปก่อน ทานอะไรดี ฮันนีโทสไหม"


"สิงโตบ้า เราประชด ไม่ได้อยากกินช้างจริงๆซักหน่อย"


"หึหึ ฉันรู้"


"รู้แล้วยังกวนอีก จริงสิ ป่านนี้ไอ้โลเป็นไงมั่งเนี่ย เราไปดูไอ้โลหน่อยดีกว่า" ผมว่าแล้วขยับตัวจะลุก แต่ก็เซวูบจนสิงโตต้องรับร่างเอาไว้


"ช้าๆสิ คริสเสียเลือดไปเยอะนะ วันนี้ควรนอนพักแต่บนเตียงเท่านั้น"


"แต่เราเป็นห่วงไอ้โล เอริคจะทำอะไรไอ้โลบ้างก็ไม่รู้"


"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันยังได้ยินเสียงหัวใจกับกลิ่นเลือดของเพื่อนคริสอยู่ ปลอดภัยแน่นอน"


"สิงโต พาเราไปดูเพื่อนหน่อยนะ ถ้าเห็นว่ามันสบายดีเราจะไม่ดื้อเลย"


"ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันอุ้มไปนะ คริสคงเดินไม่ไหว"


"กะ ก็ ก็ได้ ////" ที่เดินไม่ไหว คงไม่ได้หมายถึงเสียเลือดเยอะหรอก


สิงโตยกยิ้มมุมปาก สองแขนแข็งแรงสอดเข้ามาตรงแผ่นหลังกับใต้ข้อพับขาพาผมลุกขึ้นจากเตียง แต่ยังไม่ได้ออกไปทันทีหรอกนะ แค่พามานั่งที่ขอบเตียงและจัดการแต่งตัวให้ ส่วนร่างกายก็ไม่ได้รู้สึกเหนียวตัวอะไร คิดว่าคงทำความสะอาดให้ตอนที่ผมหลับไปแล้วแน่ พอแต่งตัวเสร็จนั่นแหละ ถึงได้อุ้มพาผมออกจากห้องไปที่ห้องนอนอีกฝั่งที่อยู่ที่พื้นที่ห้องสวีทเดียวกัน


ก๊อกๆๆๆ


ผมเคาะประตูเพราะมือสิงโตไม่ว่าง ไม่นานมันก็เปิดออก ใบหน้าหล่อเหลาที่คล้ายกับคนที่อุ้มผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย ติดไปทางหงุดหงิด ทรงผมยุ่งไปทั้งหัวโดยเจ้าตัวเอามือไปขยี้มัน พอพยายามจะมองผ่านเข้าไปด้านในมันก็มืดสนิท


"อะไร" เอริคถามเสียงห้วน ผิดปกติคนกวนประสาทมาก


"ขอโทษที่รบกวนเวลานอน แต่เราอยากรู้ว่าไอ้โลเป็นไงบ้าง"


"ยังไม่ตื่นเมื่อคืนเสียเลือดมากไป อันที่จริงอย่างนายก็ยังไม่น่าจะตื่นไหวนะเจ้าคนดี"


"เอริคดูดเลือดเพื่อนเราเหรอ" ผมตาโตตกใจ ถึงจะเดาเอาไว้แล้วแต่ก็อดห่วงเพื่อนไม่ได้


"ปลาน้อยเค้าเต็มใจนี่ ตอนตื่นถามดูก็ได้"


"ขอเข้าไปดูหน่อย"


"ก็ได้นะ แต่อย่าเสียงดังล่ะ ฉันอยากให้ปลาน้อยของฉันนอนให้พอ"


แม้จะสะดุดหูกับคำว่าของฉัน แต่ผมก็ไม่ได้ทักอะไร เขย่าตัวสิงโตให้อุ้มผ่านเอริคเข้าไปในห้องนอน เห็นไอ้เพื่อนรักที่เราห่วงแทบตายนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง


ผิวเนียนขาวแบบไร้เสื้อผ้าบดบัง โผล่จากผ้าห่มที่คลุมถึงแค่ช่วงเอว โลมานอนคว่ำซุกหน้ากับหมอนอย่างสบายใจ แผ่นหลังมีรอยเล็กๆเป็นจ้ำสองสามจุด


"แค่ดูดเลือดอย่างเดียวใช่รึเปล่า หรือทำอะไรมากกว่านั้น" ผมตวัดสายตาไปทางคนที่สร้างรอยนั้นไว้บนตัวเพื่อนรัก แวมไพร์กวนประสาทก็แค่ยกไหล่กับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์


"ก็ไม่รู้สินะ บอกแล้วไง เจ้าตัวเค้าเต็มใจ"


"อย่าล้อเล่นกับเพื่อนเรานะเอริค คนอื่นมีเยอะแยะ แต่ห้ามเล่นๆกับไอ้โล"


"ฉันพูดตอนไหนว่าล้อเล่น" ดวงตาคนพูดวาววับคล้ายไม่พอใจเล็กน้อย


"นายเคยคิดจะฆ่าเรา เพราะไม่อยากให้สิงโตคบกับเราที่เป็นมนุษย์ เราไม่คิดหรอกนะว่าตัวนายเองก็จะจริงจังกับมนุษย์เหมือนกัน"


"...................ของแบบนี้มันเปลี่ยนกันได้" เอริคพูดเบาๆหลังจากเงียบไปพักนึง


"อื้มมมม อะไร เห้ย ไอ้คริส เข้ามาได้ไง" คนหลับสบายไม่รู้เรื่องราวบิดขี้เกียจเล็กน้อยแล้วลืมตาตื่นมาเห็นคนเต็มห้องก็ตกใจ ขยับลุกขึ้นนึ่งจนผ้าห่มร่นลงไปถึงสะโพก


"ชิส์" เสียงสบถเบาๆกับเจ้าของร่างที่มีเพียงกางเกงขาสั้น ส่วนแผลใหญ่ๆสองที่ที่เห็นเมื่อคืนหายไปหมดแล้วกำลังเดินหัวเสียไปที่เตียง ดึงผ้าห่มที่ตกลงขึ้นคลุมจนถึงไหล่ของโลมา


"ระวังหน่อยสิ คนอื่นอยู่นะปลาน้อย"


"พะ พี่ พี่เอริค เป็นไงบ้าง หายรึยัง" ไอ้โลมึนๆพอเจอหน้าเอริคก็รีบสำรวจร่างกายก่อนเป็นอย่างแรก


"เห้ออออ อุตส่าห์ห่วง งั้นอีกซักพักอาบน้ำแล้วออกมากินข้าวนะไอ้โล กูจะไปอาบน้ำเหมือนกัน ไปกันเหอะสิงโต" เห็นแบบนี้ผมกับสิงโตไม่ควรอยู่เป็นก้างแล้วล่ะ ถอยสิรออะไร


"หึหึ บอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วงน่ะ" กลับเข้าห้องนอนตัวเองสิงโตก็ร้องขำๆในลำคอ ผมมองอย่างหมั่นไส้แล้วรัดรอบคอแกร่งให้แน่นขึ้น


"รู้แล้วน่า เชื่อแล้วคร้าบบบบบ"


"ถ้าอย่างนั้นไปอาบน้ำกันเถอะ หิวแล้วใช่หรือเปล่า"


"อื้ม หิวมากกกกก"


"อาบพร้อมกันนะ?" มุมปากยกขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ทำให้ผมมองระแวง แต่ก็


"อื้อ อาบให้ด้วยนะ เพราะสิงโตสูบพลังเราไปหมดเลย"


"หึหึหึ ครับๆ"


เราสองคนพากันเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ได้นั่งแช่น้ำอุ่นๆกับอ้อมกอดคนรัก ไม่เห็นต้องกลัวหรืออายเลย


เนอะ


....................................................

พาร์ทนี้ไม่ได้สั้น แต่คัทมันยาว

แต่งไปมึนๆงงๆไป น่าจะเป็นคัทที่ป่วงที่สุดเลยมั้งเนี่ย รึเปล่า?


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

1,636 ความคิดเห็น

  1. #1624 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:39
    แวน้อยน่ารักจริงๆ ห่วงเพื่อนก็ห่วงหิวก็หิว เสียพลังไปเยอะเลย
    #1624
    0
  2. #1405 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 21:44
    พอกันเลยหื่นทั้งคู่อิอิ
    #1405
    0
  3. #1039 creamsarang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 18:20
    หมั่นไส้คู่หลัก ขอคู่รองเยอะๆเลยค่ะหมั่นไส้555555555

    โลมาน่ารักอ่ะเริ่มชอบเค้าแล้วอ่ะดิ
    #1039
    0
  4. #1029 กษิดิศ ปักษี (@zamakbigbag) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 12:54
    -/////^/////- วิธีรักษานี่ ถึงเนื้อถึงตัว จังเลยนะ
    #1029
    0
  5. #965 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 22:25
    ถึงปู่ทั้งสองจะหื่นมากแต่สุดท้ายเด็กน้อยก้อต้องยอมให้ปู่หื่น อิอิ
    #965
    0
  6. #964 bestapinya (@bestapinya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 21:18
    งือขั้นรักษาาาา
    #964
    0
  7. #963 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 20:01
    ปู่ละมุนขึ้นมาก คนมีความรักก็เงี้ยยย หมั่นไส้
    #963
    0
  8. #962 meondekdee (@meondekdee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 19:58
    เป็นคัตที่รักษาได้ถึงใจมากค่าา เมี๊ยวววว
    #962
    0
  9. #961 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 18:06
    โลมาเอ้ย~ ถือว่าเป็นโชคดีก็แล้วกันเนอะลูก ปู่ละมุนจังเลยค่ะ งื้อออออออ
    #961
    0
  10. #960 ao_Sumaree (@ao_Sumaree) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 16:39
    อยากโดนรักษาบ้าง
    #960
    0
  11. #959 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 16:09
    เขินนนน ฟิน วนไปค่ะ
    #959
    0
  12. #957 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 15:04
    สุดยอดขั้นตอนการรักษา อิอิ
    #957
    0
  13. #956 candy_peraya (@candy_peraya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 15:00
    คืนเดียวชีวิตโลมาเปลี่ยนแน่555 แต่คู่พี่สิงกับคริสก็น่ารักหวานดี
    #956
    0
  14. #955 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 13:31
    สวีทหวานทั้งสี่คนเลยนะคะ
    #955
    0
  15. #951 แสนดี (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 10:43
    แหมๆๆๆๆๆๆ ปู่เอริค ปลาน้อยของฉัน อะแฮ่มๆ
    #951
    0
  16. #950 OnwiraMusit (@OnwiraMusit) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 10:32
    ปลาน้อยของฉันนน
    #950
    0
  17. #949 PimMeekhun (@PimMeekhun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 10:18
    ปลาน้อยของฉัน วร้ายยย เขินเด้อ >////<
    #949
    0
  18. #948 a_liew (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 10:10
    พบคนหวง(ว่าที่)เมีย 1 อัตรา #ก็ไม่ได้จะอัลลลลไลลลลล

    อิปู่ว่าหวงเมียแล้วนะ แต่อิพี่เอริคอาการหนักกว่านั้นเยอะ!!!! = ='

    มองนิดมองหน่อยไม่ได้เหรอไง!!! จะรีบปิดไปไหน

    น้องคิดนู๋ไม่ต้องห่วงเพื่อนรักแล้วมั๊งงงงง สร้างโลกส่วนตัวกันสองคนซะขนาดนั้น

    ยอมใจในความหื่นของอิปู่ T_T' ไว้อาลัยให้น้องคิดแปร๊บบบบบ!!

    #948
    0
  19. #947 Amphai Komnoy (@0861352503) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 10:09
    เหม็นฟามรักเหลือเกิน....
    #947
    0
  20. #946 aomm_choco (@aomm_choco) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 09:28
    โอ๊ยยยย มีความปลาน้อยของฉัน ว้ายๆๆๆ
    #946
    0
  21. #945 pimhunzz (@pimhunzmackey) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 09:24
    โง้ยย เหม็นฟามรักสุด -///-
    #945
    0
  22. #943 Ann_piyatida (@Ann_piyatida) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 09:02
    งือออ ดีจังงงง
    #943
    0
  23. #941 Jumttt555 (@Jumttt555) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:55
    อิอิ พอกันทั้งสองคู่
    #941
    0
  24. #940 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:54
    สนุกกกกก
    #940
    0
  25. #938 Annie03 엑소 (@Anasya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:01
    รอค่ะๆๆๆๆๆๆๆ
    #938
    0