ตอนที่ 96 : เพราะพวกเราคื๊อ แก็งค์รุกกี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr


          -พี่พอร์ช-


          "ฮืออออออออ โทรมาอีกแล้ววววว" สองวันแล้วนะที่ผมเริ่มผวากับเสียงโทรศัพท์ ตั้งแต่ที่ไปลงคะแนนโหวตที่บ้านมาเมื่อวาน วันนี้ก็เช้าวันจันทร์แล้ว


          "กี่ล้านรอบแล้ววะเนี่ย พี่ชายมึงไม่มีงานมีการทำรึไง จิกมึงทุกชั่วโมงขนาดนี้ กะจะไม่ให้หลับให้นอน ให้หายใจเลยเหรอวะ" พี่สิงโตที่ขับรถอยู่หันมามองแปลกใจ คือพี่พอร์ชโทรทุกชั่วโมงจริงๆนะ แม้แต่ตอนกลางคืนก็ยังกระหน่ำโทรจนเที่ยงคืนถึงได้เลิก แล้วก็เริ่มโทรอีกทีตอนหกโมงเช้า ผมนี่แทบจะประสาทกินอยู่แล้ว


          "ครับพี่พอร์ช" จะไม่รับสายก็ทำไม่ได้หรอก เดี๋ยวพาลโกรธสั่งให้เลิกกับพี่สิงโตอีก ยอมก้มหน้ารับสายไปก็แล้วกัน เห้ออ


          [ทำอะไรอยู่คริส ทำไมรับสายพี่ช้า แล้วนี่อยู่ที่ไหน] พี่ก๊อปปี้คำพูดตัวเอง อัดเสียงไว้ แล้วก็ตั้งโทรอัตโนมัติมา แต่ตัวจริงไปอโลฮ่าลั๊นลาอยู่ฮาวายรึเปล่าวะ ถามคำเดิมๆทุกชั่วโมงเลย


          "ผมอยู่บนรถครับ กำลังจะไปมหาลัย"


          [ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป อย่ายอมให้มันแตะต้องตัวแกนะคริส มันจะต้องออกลายแน่ๆ เชื่อพี่สิ] อันนี้ก็อัดเสียงไว้ใช่มั้ย


          "คร้าบบบ ผมจะไม่ให้พี่สิงโตแตะแม้แต่ปลายเส้นผมเลย สบายใจได้" แต่ผมจะเป็นฝ่ายแตะทุกส่วนของพี่สิงโตเอง อิอิ


          [แล้ววันนี้เลิกเรียนกี่โมง พี่จะไปรับที่มหาลัยนะ เราไม่ได้เจอกันตั้งนาน ไปกินข้าวด้วยกันหน่อยสิ พี่คิดถึง เล่าเรื่องของแกให้พี่ฟังบ้าง พี่จะได้รู้ว่าน้องชายตัวเองจริงๆแล้วเป็นคนยังไง] อันนี้ไม่เคยได้ยินแฮะ แปลว่าไม่ได้ตั้งโทรอัตโนมัติสินะ


          "แต่วันนี้ผมนัดกับพวกไอ้เก้าไว้นะครับ เห็นมันบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากที่จะคุยพร้อมกัน .....พี่อยากมารู้จักเพื่อนผมรึเปล่าล่ะ จะได้รู้ว่าเพื่อนๆผมมีใครบ้าง" ผมลองชวนดู ไม่รู้ว่าพี่พอร์ชจะโกรธรึเปล่า ปกติผมไม่เคยขัดใจ แต่หลังจากได้เปิดใจกันไปเมื่อวาน ผมก็รู้ว่าการกระทำของตัวเองทำให้ครอบครัวเสียใจและเข้าใจผิดแค่ไหน การที่ผมเกรงใจกลายเป็นการทำให้พวกเค้าเสียใจที่ผมทำเหมือนไม่เห็นพวกเค้าเป็นครอบครัว


          [ได้สิ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง ว่าแต่จะไปเจอกันที่ไหนล่ะ ให้พี่ไปรับนะ อย่าไปไหนกับมันง่ายๆ เอางี้ดีกว่า อีกไม่นานพี่ต้องกลับฮ่องกงแล้ว พี่จะซื้อรถให้แกใช้ จะได้ไม่ต้องไปไหนมาไหนกับมัน อย่าไปพึ่งมันรู้มั้ย]


          "พวกผมนัดเจอกันที่ชานชลาน่ะพี่พอร์ช รู้จักรึเปล่า ร้านไอ้เก้ามันน่ะ แล้วพี่ก็ไม่ต้องมารับหรอก ผมจะไปพร้อมกับเพื่อนเอง" ผมเลี่ยงประเด็นเรื่องรถไป กลัวไม่ได้แค่รถ แต่จะได้คนขับแถมมาอีกเหมือนตอนมัธยมอ่ะ น่ากลัวชิบ


          [ผับเหรอคริส? นี่คริสเข้าผับ!!] แค่เข้าผับยังตกใจ จะรับผมได้จริงๆรึเปล่าเนี่ย


          "แหะๆ ถ้าเกิดว่าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะพี่พอร์ช เดี๋ยวผมคุยกับเพื่อนเสร็จแล้วแวะไปหาที่บ้านก็แล้วกันนะครับ" ผมเปลี่ยนใจไม่ได้พี่พอร์ชเจอเพื่อนๆดีมั้ย เวลาอยู่กับพวกมัน ผมโคตรหยาบคาย ถ้าแค่นี้พี่พอร์ชยังรับไม่ได้ ให้เวลาไปทำใจก่อนน่าจะดี


          [ไม่ๆ ไม่เป็นไร พี่ไปได้ พี่อยากเห็นน้องชายตอนอยู่กับเพื่อน ที่ผับก็ได้ แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวอีกชั่วโมงนึงพี่จะโทรหาอีกที รับสายพี่ด้วยล่ะ]


          "ดะ เดี๋ยวพี่พอร์ช ผมมีเรียนนะครับวันนี้ คงไม่ว่างรับสายพี่หรอก ไม่ต้องห่วงนะ ตอนอยู่ในมหาลัย ผมไม่ค่อยได้เจอพี่สิงโตเท่าไหร่หรอก อยู่แต่กับเพื่อนๆมากกว่าน่ะ เอาไว้เจอกันตอนเย็นทีเดียวเลยก็ละกัน น้าคร้าบบบบ"


          [..........ก็ได้ เจอกันที่ร้านนะ] พี่พอร์ชยอมรับปาก ผมเลยบอกลาแล้ววางสายทันที


          "เห้ออออ รอดไปอีกวัน ขอโทษนะพี่ ถ้าบางทีต้องพูดอะไรเอาใจพี่พอร์ชไปบ้าง อย่านอยด์อย่าโกรธนะเว้ย" ผมหันไปมองพี่สิงโต อยากให้รู้นะว่าแคร์ แต่ก็ไม่อยากมีปัญหากับครอบครัวเหมือนกัน บางครั้งผมอาจจะหลุดพูดอะไรเพื่อให้พี่พอร์ชพอใจ แต่ก็ไม่ได้ออกมาจากใจจริงๆของผมทุกอย่างหรอกนะ แต่กลัวพี่สิงโตจะเข้าใจผิดน่ะสิ


          "ไม่เป็นไร กูเข้าใจ ว่าแต่ไอ้เก้ามันมีอะไรถึงได้นัดเราทุกคนพร้อมหน้าขนาดนี้วะ มึงรู้รึเปล่า?"


          "ไม่รู้เหมือนกันว่ะ มันบอกว่าสำคัญมากอยากคุยกับพวกเราทุกคนพร้อมกัน ผมก็อยากคุยกับพวกมันเรื่องที่บ้านผมเหมือนกัน ผมว่าจะบอกไอ้ดำกับไอ้สะไบ ไม่อยากให้มันไปรู้เองเหมือนกับพี่ ขอโทษจริงๆนะที่ไม่ได้บอกความจริง ไม่ใช่ว่าพี่ไม่สำคัญ แต่ผมแค่ไม่มีความกล้าพอเท่านั้นเอง"


          "กูเข้าใจแล้วน่า มึงขอโทษมากี่รอบแล้ววะ เอาเป็นว่าเลิกแบนกูห้าปี แล้วจัดหนักๆซักทีคืนนี้ ทุกอย่างก็จบใสปิ๊ง โอเคป่ะ"


          "ไอ้หื่น ไอ้บ้า.....โอเคก็ได้วะ อยากกอดพี่ใจจะขาดแล้วเหมือนกัน งืออออ///" กูก็เขินนะ แต่ความหน้าด้านมันมากกว่า มึงเล่นตัวมาหลายทีแล้วด้วย ไอ้สมถุย


          "ฮ่าๆๆๆ ดีมาก ลงไปได้แล้ว วันนี้กูมีเรียนที่คณะอื่น เจอกันตอนเย็นนะครับ คุณแควน" วันนี้พี่สิงโตจอดรถที่หน้าคณะ แทนที่จะไปจอดที่ลานจอดรถเหมือนทุกที คงจะขับไปจอดที่คณะอื่นเลยล่ะมั้ง


          "อือ อ้อพี่ จุ๊บ" ผมเรียกให้คนขับรถหันหน้ามา แล้วแตะริมฝีปากลงไปเบาๆที่ปากอีกฝ่าย ส่งยิ้มให้ แล้วลงจากรถ


          "รักว่ะ" งือออ ปิดประตูแล้ววิ่งหนีเหอะ กูโคตรแฮ่ดเลย เขินนนนน

 




          "วันนี้อารมณ์ดีอะไรมาวะ ไอ้สมคิด ไอ้เห็บฉลาม ไอ้หน้าบานยิ่งกว่ายานอวกาศ มึงอ้วนขึ้นรึไงหน้าถึงได้บานปานนี้" งืออ มึงหายไปหลายตอน กลับมาปากยังจัดไม่เปลี่ยนเลยนะสไปรส์


          "ปากร้าย เดี๋ยวกูโบกด้วยไนกี้สีดำไม่ได้ซักเจ็ดปีกลิ่นกำลังดีมีเชื้อราด้วย เอาป่ะ" ผมเดินเข้าห้องเรียนไปนั่งข้างๆสไปรส์


          "ไอ้คริส กูขอโทษนะ เรื่องนั้นน่ะ" ถังชะโงกหน้าผ่านสไปรส์มา เรื่องนั้นเรื่องไหนวะ? สีหน้าผมคงเดาออกง่าย ถังเลยพูดต่อ "เรื่องพ่อกับแม่มึงแล้วก็พี่สิงโตน่ะ"


          "ไอ้ถัง นี่มึงเองเหรอ มึงเป็นคนบอกพี่สิงโตเหรอวะ มิน่าล่ะ ถึงได้รู้เรื่องดีนัก ไส้ศึกอยู่ใกล้ตัวกูขนาดนี้นี่เอง แต่ไม่เป็นไร กูไม่โกรธหรอก ไปเคลียกันมาแล้ว ขอบใจนะไอ้ถัง" ผมลุกขึ้นชี้หน้าไอ้เพื่อนรักประถม แต่สุดท้ายก็คิดได้นั่งลงเหมือนเดิม เพราะคิดได้ว่ามันก็มีส่วนช่วย ถ้ามันไม่บอกพี่สิงโต พี่สิงโตไม่ไปคุยกับพ่อแม่ ผมก็คงไม่รักพี่เค้ามากขึ้นกว่าเดิมขนาดนี้


          ดัมเบลกับสไปรส์มองงง จังหวะเดียวกับที่เก้าเข้าห้องมาพอดี


          "คุยอัลไลทำไมไม่รอกู ไอ้คริส เจอพี่พอร์ชยังวะ ตีกันมันส์ป่ะ กูนี่โดนพี่มึงเขย่าจนหัวแทบหลุดจากบ่า" เก้าเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าพวกเรา


          "เจอแล้ว ทำไมมึงช้า กูนัดก่อนเวลาเข้าเรียนนิดหน่อยเพื่อจะคุยเรื่องของกูนะ ว่าแต่มึงล่ะมีอะไรทำไมนัดพร้อมหน้ากันขนาดขาดใครก็ไม่ได้ที่ชานชลา" ผม


          "กูไปส่งไวน์ที่คณะมา มึงว่าเรื่องของมึงมาก่อนเลย ของกูนั้น พูดลำบากนิ้ดดดนึง" โอ้วว มึงพูดนิดนึงได้น่าเชษมาก แต่เอาวะเรื่องของกูก่อนก็ได้


          "ไอ้ดำ ไอ้สะไบ กูมีเรื่องจะบอกน่ะ........" ผมหันไปมองหน้าเพื่อนสองคนที่ยังไม่รู้เรื่องราวอะไรในชีวิตผม เล่าทุกอย่างให้ฟังอย่างไม่ปิดบัง พวกมันทำหน้าตกใจแค่นิดเดียว แต่ก็ไม่ได้มองอย่างเห็นใจสงสารอะไร


          "เรื่องแค่เนี๊ยะ กูนึกว่าอะไรใหญ่ เรื่องราวยิ่งกว่าเหามด มึงจะปิดทำซากอะไร ชีวิตดี๊ดีโคตรคุณชาย ตรงไหนที่น่าสงสารวะ มึงจะทำหน้าดราม่าไปเพื่ออะไร" นี่เรื่องกูเล็กขนาดนั้นเลยเหรอ เหามดนี่ต้องใช้กล้องส่องจุลินทรีย์เลยนะสไปรส์


          "แล้วถึงครอบครัวมึงยังไม่ยอมรับพี่สิงโตเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้มาเล่นรัชเชี่ยน รูเลตต์ เหมือนพี่เฟียสนะเว้ย ใช้เวลาพิสูจน์เข้าไป จากที่ฟังมึงเล่า พวกเค้าก็รักมึงมากนี่หว่า ดูสิวะ มึงดื้อใส่ ยังไม่โกรธมึงเลย ก็เป็นตัวของตัวเองไปนั่นแหละ จะครอบครัวจริงๆรึเปล่า คนละสายเลือดรึเปล่า มันไม่เกี่ยวหรอก มันอยู่ที่นี่" ดัมเบลจิ้มนิ้วลงมาที่หัวใจของผม


          "หัวนม?" ผม


          "ไอ้เวร เดี๋ยวกูตบด้วย .38เลย" ดัมเบล


          "วรั๊ย แรงงงง เก๊าแค่ล้อเล่นเองนะเพื่อนดำ รู้แล้วน่า กำลังพยายามทำตัวตามสบายอยู่ เย็นนี้ก็เลยเผลอชวนพี่พอร์ชมากินข้าวที่ชานชลาด้วย อย่าซนกันมากนะพวกมึง พี่พอร์ชยังมือใหม่ เดี๋ยวจะรับพวกเราไม่ได้ ช็อคไปซะก่อน มึงว่าอะไรรึเปล่าไอ้เก้าถ้ากูจะเอาพี่พอร์ชไปด้วย" ผมหันไปมองคนที่กำลังทำหน้านิ่ง เครียด ซีเรียสไม่ได้เสนอความคิดเห็นอะไรเลย หลังจากฟังเรื่องของผมจบ มึงจะเครียดอะไร เรื่องกูมึงก็รู้มาพร้อมกันทุกเหตุการณ์ไม่ใช่เหรอวะ ไอ้เพื่อนประถม


          "ได้ เรื่องที่กูจะคุยไม่ใช่ความลับอะไร ที่นิ่งไปเพราะกำลังคิดอยู่ ว่าจะช่วยมึงเรื่องพี่พอร์ชยังไง ไอ้พี่จอมหวงน้องชายเนี่ย กูจะทำยังไงให้ยอมรับเรื่องพี่สิงโตกับมึงดีวะ" เก้า


          "0 ๐ 0 ไอ้เพื่อนรัก มึงซีเรียส มึงจริงจังเรื่องของกูเป็นด้วยเหรอ มึงเปลี่ยนไปไอ้เก้า มึงดูเป็นผู้เป็นคนขึ้น เวลาแค่สองสามวัน ทำให้มึงเปลี่ยนไปอะไรขนาดนี้วะ หรือมึงโดนไอ้ไวน์ตบสมองไหล สมองกลับ?" ถึงผมจะพูดเหมือนเล่น แต่มันก็ดูเปลี่ยนไปนิดๆเหมือนกันนะ เมื่อก่อนมันก็เหมือนผม สุขนิยมลั๊นลา แต่ตอนนี้มันดูจริงจังขึ้น ถึงจะแค่นิดเดียวแต่ก็รู้สึกได้


          "ต้องจริงจังดิวะ มึงเป็นเพื่อนรักกูนี่นา ไหนๆเราก็อยู่กันพร้อมหน้าแล้ว เอางี้ดีกว่า กูจะพูดกับพวกมึงก่อน แค่ในกลุ่มพวกเรา เพราะยังไง พวกเราก็คือเพื่อนแก็งค์ปีหนึ่ง" แล้วมึงจะเพิ่มความจริงจังไปเพื่ออะไร ย้ายไปคุยห้องประชุมเลยมั้ย


          "คุยเลยๆ กูอยากเชษเรื่อมึงจะตายห่าอยู่แล้ว เร็วๆเลย" ผม


          "..............คือ ที่กูมาวันนี้ไม่ได้มาเรียนหรอกว่ะ กูมาเพราะอยากมาเจอพวกมึง ตอนที่กูไปฮ่องกงน่ะ.....กูเจอกับพ่อ แล้วทะเลาะกันนิดหน่อยเรื่องร้าน เรื่องงานบริหาร ก็อย่างที่พวกมึงรู้ ที่กูโดนพ่อบังคับให้ทำงานที่ร้าน แล้วไวน์ต้องมาทำแทนเพราะกูไม่อยากทำน่ะ จริงๆแล้วแค่เข้าใจผิดกัน พอเคลียกันได้ พ่อก็เลย...ชวนให้กูกับไวน์....ย้ายไปช่วยงานร้านที่ฮ่องกงน่ะ" เก้าเล่าช้าๆ มองหน้าพวกเราไปด้วย


          "........" ถัง


          "........" สไปรส์


          "........." ดัมเบล


          "........." ผม


          "มึงล้อเล่นใช่มั้ยไอ้เก้า มุขมึงสินะ ฮะฮะฮะ" สไปรส์พูดคนแรกหลังจากเรานิ่งกันไปพักใหญ่


          "ไม่มุขว่ะสะไบ ครอบครัวต้องการกู กูเพิ่งรู้ว่าร้านที่ฮ่องกงมันใหญ่โตแค่ไหน มีคาสิโนอีกด้วย พ่อกับพี่ฟง อ้อ พี่ชายคนละแม่ของกูน่ะ บริหารกันสองคนไม่ไหว แล้วพ่อก็อยากให้เราเริ่มเรียนรู้งานไวๆ จะได้เป็นงานเร็วๆน่ะ พวกมึงเข้าใจกูใช่มั้ย กูก็ไม่อยากไปจากพวกมึงหรอก แต่กูก็ไม่อยากอกตัญญูทิ้งให้พ่อทำงานหนักโดยไม่ช่วยอะไรไม่ได้อีกแล้ว" เก้าทำสีหน้าลำบากใจ


          "กูน่ะเข้าใจมึงนะไอ้เก้า ถึงมึงจะไป แต่ยังไงเราก็เพื่อนกัน ยังไงครอบครัวก็สำคัญ มึงไม่ได้ทำผิดอะไร ที่มึงเลือกตัดสินใจน่ะ ถูกแล้วล่ะ" ถัง


          "......กูก็ คิดเหมือนไอ้ถัง ถึงจะทำใจลำบากนิดหน่อย ใจหายโคตรๆ แต่ก็..ไม่รู้ว่ะ กูช็อค พูดไม่ออก" ดัมเบล


          "กูโนคอมเม้นได้ป่ะวะไอ้เก้า กูยังอึ้งอยู่ แต่กูไม่ได้โกรธมึงหรอกนะ" ผม


          "อือ" สไปรส์


          แล้วโหมดเฮฮาลั๊นลาของแก็งค์เราก็เงียบกริบไป ทุกคนนิ่งเงียบจมอยู่กับความคิดตัวเอง จนวันนี้เพื่อนๆหลายคนในห้องแซวว่าแก็งค์เราทะเลาะกันเหรอ ถึงได้กริบยิ่งกว่าป่าช้าสิบห้าวัดรวมกันขนาดนี้

 

 

          @ชานชลา


          "พวกมึงควรยินดีที่เพื่อนจะไปได้ดีรู้มั้ย มึงต้องเคารพการตัดสินใจของไอ้เก้า มันโตแล้ว ทุกคนมีเส้นทางเดินของตัวเอง มึงจะรีบเศร้ากันไปทำไม มันยังไม่ได้ไปวันนี้พรุ่งนี้ซักหน่อย อีกตั้งเป็นเดือนใช่มั้ยกว่าจะไป สร้างความทรงจำที่ดีเอาไว้ในเวลาที่เหลือสิวะ อีกหน่อยพวกมึงโตเป็นผู้ใหญ่กว่านี้จะเข้าใจ ว่าสุดท้ายพวกมึงก็ต้องมีเส้นทางชีวิตที่เป็นของตัวเองอยู่ดี ฮ่องกงกรุงเทพน่ะใกล้ๆ จะไปหามันเมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้ว บ้านไอ้เก้ารวยจะตาย ดีไม่ดีมันจะบินถี่ๆกลับมาหาพวกมึงทุกอาทิตย์เพื่อชวนกินเหล้าน่ะสิไม่ว่า" พี่นักรบพูดหลังจากฟังเรื่องของเก้าจบ


          เรามานั่งที่ชานชลากันตั้งแต่ร้านยังไม่เปิดเพราะเพิ่งห้าโมงเย็น แต่นั่นเป็นปัญหาที่ไหน ไม่เปิดก็นั่งได้ เพราะเราโคตรวีไอพี ตอนนี้แก็งค์เกาะกูดที่ล่มไปแล้ว นั่งอยู่กันครบ ไม่ใช่ครบสิ เกินด้วยซ้ำไป เพราะเรามีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นอีกแล้วคือ ไวน์ ส่วนพี่ชายผมยังไม่มาเลย เพิ่งวางสายไปเมื่อกี้บอกว่ารถติดมากอีกพักใหญ่ถึงจะมาถึง

 

          "ใช่ พี่นักรบพูดถูก กูว่าพวกมึงอย่าคิดมากเลยว่ะ ไอ้เก้ามันจะไม่สบายใจเปล่าๆ ดูหน้ามันดิวะ เราทำกันแบบนี้มันลำบากใจนะเว้ย พวกมึงโตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ไม่ใช่เด็กมัธยมที่จะมานั่งติดเพื่อนกันนะ มีเหตุผลหน่อยดิวะ จะงอแงกันเพื่อ" พี่หมอก


          "ก็ไม่ได้ว่าจะติดอะไร เหตุผลก็เข้าใจ แต่มันใจหายอ่ะรู้มั้ย ถ้าพี่เฟียส หรือพี่สิงโตมาบอกว่าจะย้ายไปอยู่ที่ไกลๆ มึงจะทำใจได้รึเปล่าล่ะพี่หมอก" ดัมเบล


          "ได้ดิวะ ความเป็นเพื่อนของพวกมึง มันอยู่แค่ความใกล้ไกลรึไง ต่อให้พวกมันย้ายไปอยู่ดาวเนปจูน กูก็ไม่ว่าหรอก แค่โทรหาไม่ได้ ที่นั่นคงไม่มีสัญญาณ ฮ่าๆๆๆ" อ้าว ไอ้พี่หมอก มากวนตีนอะไรตอนนี้วะ


          "ตอนพวกมึงจบม.ปลาย ก็รู้สึกแบบนี้ใช่ป่ะวะ เอาน่าอย่าคิดมากเลย ช่วงไหนเราหยุด ก็ไปหาไอ้เก้ากันก็ได้ ไปดูว่าไอ้คาสิโนที่มันอวดยิ่งใหญ่แค่ไหน กูอยากจะเห็นจริงๆ" พี่สิงโต


          "ใช่ๆ กูจะชวนพวกมึงอยู่พอดี มีโซนผับอย่างหรู หรูกว่าชานชลาด้วยนะเว้ย ไปหากูกัน กูจะเอาลูกน้องพ่อกูข่มไอ้ดำ แล้วก็จะเลี้ยงเหล้าพวกมึงด้วย" เก้า


          "จริงดิวะ เลี้ยงแอบซินธ์กูขวดนึงเลยนะ ฮิฮิ" ผมตาโตดีใจ ไอ้เก้าไอ้ขี้งก กูจะกินให้หมดตัวเลย


          "ไอ้ขี้เมา แอบซินธ์มึงน่ะ ไม่เข็ดเหรอวะ" พี่สิงโตกระซิบถาม เออจริงว่ะ แอบซินธ์ทำให้กูได้มึงมานี่หว่า งือออ


          "ไม่เห็นเป็นไร ตอนนั้นอาจจะเข็ด แต่ตอนนี้จัดแอบซินธ์ไป อาจจะเด็ดกว่าเดิมก็ได้นะสมถุย" ผมใช้นิ้วลากที่ปลายคางพี่สิงโต มองด้วยสายตายั่วนิดๆ ยิ้มหน่อยๆ


          "งั้นมึงแดกคืนนี้เลย กูให้ทั้งขวด แล้วรีบกลับห้องกัน" มึงก็ล่อง๊ายง่ายเนาะ เรื่องแบบนี้ล่ะไวจริงนะมึง


          "พวกมึงจงหยุดอ้อยกันแล้วหันมาสนใจเรื่องเพื่อนก่อนมั้ย ไอ้เวร เมื่อกี้ยังนั่งทำหน้าหมาหงอยอยู่เลย กูซีเรียส กูจริงจังอยู่นะไอ้คริส" สไปรส์


          "เออ กูรู้แล้วน่า กูก็เพิ่งดราม่ากับครอบครัวมา กูเข้าใจไอ้เก้ามัน เลยไม่อยากให้มันเครียด กูรู้ว่าทุกคนใจหายนะ ตอนแรกกูก็ใจหาย แต่ถึงยังไงความสัมพันธ์ของกลุ่มแก็งค์เรา มันก็ไม่หายไปง่ายๆแค่ไอ้เก้ามันย้ายไปเรียนไกลบ้านหรอกวะ คิดซะว่ามันโง่จนต้องซิ่วไปอยู่ดวงจันทร์ก็ละกันน่า พวกมึงอย่าทำหน้ากันแบบนี้เลย อย่างที่พี่นักรบว่า มาทำตัวปกติลั๊นลา สร้างความทรงจำดีๆกันดีกว่า อย่าเอาแต่เศร้าไปจนถึงวันที่มันจากลาพวกเราไปเลย" ผม


          "ไอ้เพื่อนเวร กูไม่ได้จะไปตายมั้ย เดี๋ยวเขวี้ยงด้วยขวดเตกีล่า" เก้า


          "เขวี้ยงมาให้ไว กูจะอ้าปากรับ ฮ่าๆๆๆๆ" ผม


          "มึงเองก็เปลี่ยนไปนะไอ้คริส มึงดูโตขึ้นอีกนิดแล้ว" ถัง


          "มึงไม่ต้องมองกูแล้วยิ้มอย่างภูมิใจ กูไม่ชิน กูก็เป็นกูนี่แหละ อย่าพูดมากรีบๆกินข้าว กูจะได้แดกเหล้าต่อ" อย่าเข้าโหมดดราม่า หรือโหมดซึ้งกับกู กูไม่ชอบ กูทำเองได้ แต่คนอื่นห้ามทำ


          "เออ กูเข้าใจก็ได้ กูจะพยายามไม่ซีเรียสนะไอ้เก้า ขอให้มึงไปดี ขอให้มีความสุข หมดทุกข์หมดโศกหมดโรคหมดภัยนะ" สไปรส์


          "กูก็ขอให้มึงทำใจให้ได้ กูจะถ่ายรูปพวกเราไปเย้ยมึงทุกวัน เอาให้มึงตัวสั่นรีบกลับมาด้วยความอิจเลย ฮ่าๆๆๆ" ดัมเบล


          "มึงพูดถูกไอ้ดำ นี่มันสมัยไหนแล้ว โทรศัพท์ก็มี วีดีโอคอลก็มา ไลน์กลุ่มก็ลั๊นลากันไปสิ จะไปคิดถึงมันทำไม๊ให้เสียเวลา" ผม


          "พวกมึง รักกูกันจริงๆรึเปล่าเนี่ย" เก้า


          "ไม่ พวกกูไม่รักมึง" ผม ถัง สไปรส์ ดัมเบล พูดพร้อมกัน แล้วหัวเราะเสียงดัง ผมคิดถึงวันก่อนที่เราพูดประโยคนี้นะ ตอนนั้นเราปลอบไอ้เก้าที่กำลังเสียใจเรื่องไวน์อยู่ เวลาผ่านไปไวจังวะ


          "ปากดีนักพวกมึง โดยเฉพาะมึงเลยไอ้คริส เดี๋ยวกูไม่ช่วยเรื่องพี่พอร์ชเลย" เก้าเขวี้ยงช้อนมาทางผม ทำไมมึงไม่เขวี้ยงขวดเตกีล่าแบบที่ขู่วะ กูรอกินอยู่เนี่ย


          "ช่วยอัลไล ช่วยยังไง" ผมทำท่าสนใจ ผมเล่าให้พี่เฟียส กับพี่หมอกฟังคร่าวๆไปแล้วเรื่องของผมกับพี่สิงโต ทุกคนเลยมองเก้ากันทั้งโต๊ะ


          "พี่พอร์ชน่ะหวงมึงมากใช่มั้ย ที่เค้าหวง เค้าห่วง เพราะเค้ายังไม่รู้จักความรักไง เราก็ต้องหาแฟนให้ซักคน จะได้เลิกยุ่งกับมึง เอาเวลาไปยุ่งกับแฟนไง" เก้า


          "ถุยย กูก็นึกว่าอะไร พี่ชายกูเนี่ยนะจะมีแฟน มันบ้างานยิ่งกว่าอะไร วันๆทำแต่งาน จะแดกสมุดเงินฝากธนาคารแทนข้าวอยู่แล้ว แล้วขืนพวกเราไปยุ่งเรื่องแฟนนะ มันรู้มันด่าเรายันชาติหน้าแน่ๆ พี่พอร์ชดุจะตายห่า กูไม่กล้ายุ่งด้วยหรอก" ผม


          "งั้นเราก็ไม่ต้องยุ่งไง เราไม่กล้า แต่กูหาผู้กล้ามาแทนพวกเราได้แล้ว เราต้องมีที่ปรึกษาที่สมน้ำสมเนื้อกัน หึหึ" เก้ายิ้มชั่วกวาดตามองทุกคนบนโต๊ะ


          "พี่เก้า อย่าบอกนะว่า....พี่ฟง?" ไวน์ร้องตกใจนิดหน่อย


          "พี่ฟง? ใครวะ" พี่เฟียสถามแปลกใจ


          "พี่ชายคนละแม่ของผมเองน่ะพี่ ห่างกันหกปี มันอยู่ที่ฮ่องกง ผมเลยไม่ได้พูดถึงเท่าไหร่ แต่ตอนนี้พี่ฟงอยู่ที่ไทย มันเพิ่งตามมาถึงเมื่อเช้า มาช่วยจัดการเรื่องย้ายไปที่โน่นของผมกับไวน์ มาเป็นผู้ปกครองแทนพ่อน่ะ พ่อไม่ว่าง" เก้าอธิบาย


          "แล้วพี่ชายมึง ไปเกี่ยวอะไรกับพี่ชายไอ้คริสวะ มันจะสมน้ำสมเนื้อกันยังไง กูไม่เข้าใจ" อย่าว่าแต่มึงไม่เข้าใจเลยพี่หมอก กูก็ไม่เข้าใจ


          "ตอนอยู่ที่ฮ่องกง ผมเห็นว่าพี่ฟงสามารถเถียงพี่พอร์ชได้ เล่นเอาพี่พอร์ชนี่หน้าหงิกหนีกลับบ้านไปเลยนะ พี่ชายกูนี่ไม่ธรรมดา ผมจะให้พี่ฟงหาแฟนให้พี่พอร์ช ถ้าโดนด่า อย่างน้อยมันก็ไปด่ากันเอง เรารอดตัวใสๆ ฮ่าๆๆๆ"


          "มึงมันชั่วร้ายไอ้เก้า แต่กูชอบแผนนี้ จัดมาเลย กูทนรับโทรศัพท์ทุกๆชั่วโมงไม่ไหวแล้ว กูจะเป็นประสาทตาย ไมเกรนกูจะแดกหัวเอา" นี่กูไม่ได้เล่นมุขนะ จะบ้าแล้วจริงๆ


          "ได้เลย ไอ้คริสเพื่อนรัก กูขอเวลาโทรหาพี่แป๊บนึงนะ ให้มันมาวันนี้เลย กูจะอ้างว่าให้มันมาดูกิจการร้านของเราที่ชานชลานะ อย่าหลุดล่ะ พี่กูมันโคตรฉลาด ลองให้สองคนนี้มาชนกันดูซักรอบนึงก่อน" เก้าหยิบโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นเดินออกไป จัดพี่ชายส่งเดลิเวอรี่มาให้กูทีนะไอ้เพื่อนรัก


          "ว่าแต่ตอนนี้พี่ชายมึงหายไปไหนแล้ววะ มาถูกรึเปล่าเนี่ย" พี่นักรบมองนาฬิกา หกโมงกว่าๆแล้วนะ


          "นั่นดิ เดี๋ยวลองโทรหาดู มั่งดีกว่า" ผมกดโทรศัพท์ออกหาพี่ชายตัวเอง แค่กริ๊งเดียวก็รับสาย ไวซะไม่มี


          [พี่จอดรถอยู่หน้าร้านแล้วคริส รถติดมากเลย นี่เดินเข้าไปได้เลยรึเปล่า หรือว่ายังไง]


          "ได้เลยพี่พอร์ช บอกชื่อกับการ์ดหน้าร้านไปเลย ไอ้เก้ามันสั่งเอาไว้ให้แล้ว เดี๋ยวพนักงานจะพาพี่ขึ้นมา เจอกันครับ" ผมรีบวางสายแล้วหันไปหาทุกคน


          "พี่กูมาแล้ว เรียบร้อยกันหน่อยนะ กูไม่เคยรั่วต่อหน้าพี่มาก่อน เอาแค่เลเวลเบาๆไปก่อนละกัน เดี๋ยวมันช็อค"


          "มึงแหละตัวดีที่จะหลุดน่ะไอ้คริส" ถัง


          "มึงทำไม่ได้หรอก อย่ามาสั่งคนอื่นเลย" ดัมเบล


          "ความรั่ว ความแร่ด ความแฮ่ด ความร้ายน่ะมันอยู่ในสันดานมึงแล้วล่ะ มึงทำไม่ได้ กูขอเอาหัวสวยๆของกูเป็นประกัน" สไปรส์"


          "เลเวลไหนกูว่า พี่มึงก็คงช็อคอยู่ดี เค้าคิดว่ามึงเป็นเด็กใสๆ เด็กดี ว่าง่าย อ่อนต่อโลกนี่หว่า กูต้องเตรียมเรียกรถพยาบาลเอาไว้รอให้พี่เมียกูมั้ยวะเนี่ย" พี่สิงโต


          "ทำตัวปกติไปเหอะวะ ให้พี่มึงช็อครอบเดียวจอดไปเลย ดีกว่ามาช็อคทีละนิด ทีละนิด" พี่เฟียส


          "ถ้ามึงไม่เมา ก็คงจะแอ๊บเรียบร้อยได้ล่ะนะ" พี่หมอก


          "แต่กูว่ามึงอดเหล้าไม่ได้หรอกว่ะ อย่าพยายามเลย ไอ้แสบ" พี่นักรบ


          "ไอ้เห็บเหาคริส พี่ฟงตกลงมาแล้วนะ เดี๋ยวเจอกัน" เก้า



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: เตรียมรถพยาบาลแบบที่สมถุยบอกได้เลย งานนี้ต้องมีใครซักคนได้ขึ้นแน่ๆ 55555// ตอนหน้าพี่พอร์ชเจอสมคิด แอนด์ พี่ฟงเจอพี่พอร์ช คิดว่าใครจะได้ขึ้นรถพยาบาล อิอิ  //นี่กำลังพยายามคิดพลอตสเป ปีใหม่อยู่ แต่ตีบตันมาก ฮืออออออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3807 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 10:07
    เกียมาตัวรอแล้ว ฟงพอร์ช รึ พอร์ชฟง กันล่ะเนี้ย เก้าจะไปฮก ใจหายเบาๆ แต่ก็นะ บินๆแป้ปๆถึง คถก็มาหาเนาะ
    #3807
    0
  2. #3413 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 00:05
    งานใหญ่มาอีก 1
    #3413
    0
  3. #2578 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 15:42
    หนุกแน่คร้าาา งานนี้
    #2578
    0
  4. #2529 คนอ่าน (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:20
    โอ๊ยยยย คงสนุกสนานแน่นวลลลลล ว่าแล้วก็กดตอนต่อไปเลยล่ะกัน 55555
    #2529
    0
  5. #2203 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 00:08
    ไรท์ลงถี่จนอ่านไม่ทันเเล้ววววว
    #2203
    0
  6. #1958 s.lattecoffee (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 07:32
    พี่ฟงจะไม่ได้หาแฟนให้พี่พอร์ชหรอก



    แต่พี่ฟงจะมาเป็นแฟนพี่พอร์ชเองนี่แหละ 555+
    #1958
    0
  7. #1899 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:36
    LET THEM FIGHT ! เอามาประชันกันเลยด่วนๆ 55555555555 ชอบประโยคที่พูดพร้อมกันอะ กินใจจจจจ
    #1899
    0
  8. #1898 a_liew (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:19
    อืมมมมมม...

    เหมือนให้เลือกระหว่าง สึนามิ กับ แผ่นดินไหว - -''

    จะพี่พอร์ชเจอสมคิด หรือ เจอพี่ฟง ก็ล้วนแล้วแต่หรรษาพอกันน!!!

    จอง รพ เลยเนอะ จะได้ไม่ต้องเสียเวลา #เดี๋ยวววววววววววววว
    #1898
    0
  9. #1897 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:01
    มิตรภาพแก๊งนี้นี่มันอัลลัยยยยยยยยT///T
    #1897
    0
  10. #1894 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:07
    ร้องไห้เลยอ่ะชอบมิตรของเพื่อนจัง
    #1894
    0
  11. #1893 ppe3like (@ppe3like) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:23
    #ทีมพอร์ชฟง อยากให้ได้กันเอง ฮ่าาาาาาา มันส์แน่ๆงานนี้
    #1893
    0
  12. #1892 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:18
    อยากให้อิพี่พอร์ช เจอสมคิดตัวจริง เลเวลขั้นสุด เอาให้เลิกหลอกตัวเองว่ารู้จักน้องดีที่สุด
    บางคนรู้จักกันนานไม่ใช่ว่าจะรู้จักกันดีนะ
    #1892
    0
  13. #1891 Meanmae (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:07
    เปิดคู่ใหม่ #ฟงพอร์ช มาด่วนเลยค่ะไรท์ ^^
    #1891
    0
  14. #1890 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:07
    ไรท์ต่อด่วน ค้างหนักมาก
    #1890
    0
  15. #1889 pp&o (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:42
    ทีมพี่ฟง อ๊าย ยยยยย อยากให้เจอกันเร็วๆ
    #1889
    0
  16. #1888 Nupear (@pinkykitty) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:34
    เย้ นั่นไงจะงัดกะพี่พอร์ช ต้องพี่ฟงเท่านั้น หุหุ หนุกล่ะงานนี้
    #1888
    0
  17. #1887 Devil'Em (@kusumawatree) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:28
    โหหหหห ไรท์มีพัฒนาการมากกก เราชอบสำนวนของไรท์อ่ะืดูโตขึ้น สู้ๆนะ
    #1887
    0
  18. #1885 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:05
    พี่ฟงจงเจริญ รอๆ คู่นี้ต้องมันส์สุดๆ
    แล้วไม่ต้องหาใครหรอกจ้าเก้า พี่ฟงไง
    #1885
    0
  19. #1884 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:55
    5555555555ชอบสมคิดเวอชั่นนี้สุดๆต่างจากเรื่องที่แล้ว คืออ่านแล้วขำมากอะ ค่ตแฮปปี้เลย รอลุ้นมวยคู่ต่อไป555555
    #1884
    0
  20. #1883 Amika (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:51
    ต่อไปเรื่อยๆเลยจร้าสู้ๆนะไรต์
    #1883
    0
  21. #1882 หนอนน้อย1236 (@Nongnam1236) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:47
    ว๊ายๆๆๆพี่ฟงกำลังจะมาาาา
    #1882
    0
  22. #1881 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:44
    พี่พอร์ชผู้น่าสงสาร โดนสมคิดตุ๋นจนเปื่อย 5555
    #1881
    0
  23. #1879 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 18:33
    สู้ๆนะไรท์
    เก้าคือดีย์~~~~~เก้าทำดีมากกกกกค่าาาา
    เอาพี่ฟงมาด่วนๆเลยงานนี้จะมีมวยมั๊ยอะ55555
    #1879
    0