ตอนที่ 95 : ความเข้าใจ ที่ไม่ตรงกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

สิงโตพาร์ท


          ผมกลับมาที่นี่อีกครั้ง ครั้งแรกผมบุกเดี่ยวมาคนเดียวด้วยความมั่นใจ แล้วก็ต้องผิดหวังกลับไปเพราะพวกท่านไม่ยอมรับ ครั้งนี้ผมกลับมาพร้อมกับความมั่นใจที่ปนกังวลใจนิดๆ แต่ผมไม่ได้มาคนเดียว มีกำลังใจของผมเดินเข้าบ้านไปพร้อมกันด้วย


          "คุณท่านรอที่ห้องรับแขกค่ะ คุณคริส" พอเข้าประตูบ้าน แม่บ้านก็เดินออกมาต้อนรับเหมือนเดิม ผายมือแล้วเดินหายไปทางอื่นเมื่อคริสพยักหน้าให้ ปล่อยให้พวกเราเดินเข้าไปกันเอง 


          ผมเดินตามคริสเข้าห้องรับแขกที่ไม่ใช่ห้องเดิม พ่อกับแม่ของคริสที่เคยเจอกันก่อนหน้านี้ครั้งนึง ผู้ชายอีกคนที่กำลังนั่งทำหน้าบึ้งแบบสุดๆ ที่เดาว่าจะต้องเป็นพี่พอร์ชแน่ๆ และพี่ขวัญ ทุกคนนั่งรออยู่ในห้องนี้กันหมดแล้ว


          "สวัสดีครับพ่อ แม่ พี่พอร์ช" คริสยกมือไหว้ครอบครัวของตัวเอง ผมเองก็ทำแบบเดียวกัน แต่กลับได้ผลลัพธ์ที่แตกต่าง แม่ของคริสกับพี่พอร์ช ส่งยิ้มให้คริส แต่ไม่มองหน้าผมเลยสักนิดเดียว มีแค่พ่อของคริสที่รับไหว้ผมด้วยท่าทางเฉยๆ ที่ดูไม่ออกเหมือนเดิม


          "น้องคริส ทำไมไม่กลับบ้านมาบ้างล่ะลูก คุณแม่คิดถึง นี่ถ้าไม่ให้พอร์ชโทรตามก็คงไม่กลับมาเลยสินะ น้องคริสกำลังถูกหลอกนะรู้มั้ย แม่ว่ากลับมาอยู่บ้านกับพวกเราดีกว่านะ อย่าไปอยู่หอเลย มันอันตราย" ยังไม่ทันนั่ง ดอกแรกก็มาแล้ว ปากพูดกับลูกชายคนเล็ก แต่สายตาทิ่มแทงมาทางผมเต็มๆ แม่ของคริสถลาเข้ามาหาลูกชาย ดึงให้ไปนั่งข้างๆตัวเอง


          "นั่งสิสิงโต" พ่อของคริสมองภรรยาตัวเองแล้วส่ายหน้าเบาๆ หันมาพูดกับผม


          "ขอบคุณครับ" ผมเลือกนั่งโซฟาเดี่ยว โซฟาตัวใหญ่ที่สุดในห้องรับแขก มีพี่พอร์ช ตรงกลางเป็นแม่ของคริส แล้วก็คริสที่นั่งอยู่ใกล้กับผม พี่ขวัญนั่งอยู่ที่โซฟาเดียวกับพ่อของตัวเองตรงข้ามกับที่ผมนั่งอยู่ มองหน้าแม่อย่างระอา


          "คริส พี่จะพูดแค่สั้นๆนะ.......เลิกกันซะ" คำเดียวสั้นๆของพี่พอร์ชตรงประเด็นเหมือนฟ้าผ่า ผมกับคริสช็อคค้างไปพร้อมกัน


          "พี่พอร์ช ไม่เอานะ" คริสได้สติก็รีบพูดขัด ส่ายหน้าปฏิเสธทันที


          "ผมขอเหตุผลหน่อยได้รึเปล่าครับ ทำไมพี่ถึงต้องการให้พวกเราเลิกกัน เรารักกันไม่ได้ทำผิดอะไร ผมไม่ได้แอบคบกับคริส ผมจริงใจ แล้วผมก็รักคริสมากด้วย" ผมพูดแทรกขึ้นมา เพราะรู้ดีว่าคริสเกรงใจที่บ้านตัวเองแค่ไหน ถึงได้บอกไง ว่าคริสจัดการเองไม่ได้หรอก


          "เหตุผลเหรอ แค่เป็นผู้ชายด้วยกันก็ไม่ผ่านแล้ว ชาติกระกูลก็ไม่มี ความรักอะไรมันกินได้งั้นเหรอ คริสอยู่อย่างสบายมาตลอด คนอย่างคุณจะทำให้คริสสบายได้เท่าพวกเรารึไง" พี่พอร์ชพูดนิ่งๆท่าทางเย็นชา แต่มีไอของความโกรธปนอยู่


          "ผมอาจจะทำให้คริสสบายกายเท่ากับพวกคุณไม่ได้ แต่อยู่กับผม คริสจะสบายใจแน่นอนครับ ผมมั่นใจว่าผมดูแลคริสได้ เมื่อผมเรียนจบและมีงานทำ ส่วนเรื่องผู้ชายหรือผู้หญิง ผมอยากให้ตัดมันออกไป ถ้าความรักกินไม่ได้ เรื่องของเพศก็ไม่เกี่ยว ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ ผมขอยืนยันอีกครั้งว่าผมรักน้องชายของพี่จริงๆ"


          "ชั้นไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร จะชักกี่แม่น้ำมาพูด จะรักน้องคริสมากแค่ไหน ชั้นก็ไม่สน อยากได้เงินเท่าไหร่ก็บอกมา แล้วก็ออกไปจากชีวิตคริสซะ" แม่คริสหวีดเสียงดังไม่ฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น


          "แม่! ไม่นะ!!" คริสตกใจ เผลอตะโกนเสียงดัง


          "ไม่อะไรคริส แม่กับพี่หวังดีนะ ที่แกเป็นแบบนี้ ที่ดื้อกับแม่กับพี่ เพราะถูกมันปั่นหัวเอาใช่มั้ย เชื่อพี่สิ คริสน่ะยังเด็ก ไม่ทันคนหรอก เลิกกันซะตอนนี้ จะได้ไม่เสียใจทีหลัง เวลารู้ธาตุแท้ของมันน่ะ" พี่พอร์ช


          "พี่พอร์ช จะบ้าหรือไง อย่างน้อยก็ให้โอกาสสองคนนี้หน่อยสิ พี่ยังไม่รู้จักสิงโตเลยนะ" พี่ขวัญ


          "แล้วขวัญรู้รึไง ใช่สิ ไปดูถึงบ้านมันมาแล้วใช่มั้ย เป็นยังไงบ้างล่ะ คงประจบเอาใจแกเต็มที่เลยล่ะสิ กลับมาถึงได้เข้าข้างกันแบบนี้" พี่พอร์ช


          "ขวัญก็แค่ไม่อยากจะเชื่อที่แม่พูดเท่าไหร่ แล้วที่บ้านสิงโตก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น ทุกคนเป็นคนดี แล้วเค้าก็ไม่ได้ดูร้ายอะไร สิงโตก็รักคริส ดูแลคริสดี พี่ไม่เห็นหรอกว่าตอนคริสอยู่กับสิงโต คริสมีความสุขแค่ไหน" พี่ขวัญ


          "น้องขวัญเองก็กำลังถูกหลอกนะลูก อย่าไปเชื่อใจใครง่ายๆสิ คนแบบนี้จะรักน้องคริสจริงได้ยังไง เค้าก็แค่หลอกให้น้องขวัญตายใจเท่านั้นแหละ" แม่ของคริสส่งสายตาที่มีแต่อคติมาที่ผม ทั้งๆที่ปากยังพูดอยู่กับลูกสาวของตัวเอง


          "พอเถอะครับ! อย่าทะเลาะกันเพราะเรื่องของผม ผมขอโทษที่มันเป็นแบบนี้ ผมขอโทษที่ทำให้ทุกคนภูมิใจไม่ได้ ทำให้พวกคุณผิดหวัง ผมเสียใจ ผมขอโทษ แต่ผมเลิกกับพี่สิงโตไม่ได้จริงๆ" คริสตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ซบหน้าลงกับฝ่ามือตัวเอง ทำให้ทุกคนเงียบ


          แต่แค่ไม่นาน การเถียงกันก็เริ่มใหม่อีกครั้ง


          "น้องคริส ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ แม่ภูมิใจสิ ภูมิใจที่น้องคริสเป็นเด็กดี แต่น้องคริสกำลังถูกหลอก แม่กับพี่พอร์ชกำลังพยายามจัดการเรื่องนี้ให้อยู่ไง แค่น้องคริสเชื่อพวกเรา แล้วเลิกกับผู้ชายคนนี้ซะ มันไม่ได้จริงจัง ไม่ได้รักลูกจริงหรอกเชื่อสิ"


          "แม่ ทำไมพูดแบบนี้ พอได้แล้วนะ อย่ากดดันน้องสิ สิงโตน่ะเป็นคนดีนะ ขวัญว่าสิงโตไม่ได้หลอกคริสหรอก แล้วคริสก็ไม่ได้อ่อนต่อโลกอย่างที่แม่เข้าใจด้วย แม่กำลังหลอกตัวเองต่างหากล่ะ"


          "แกสิไปถูมันหลอกมาน่ะขวัญ แกตามใจน้องได้ แต่ไม่ใช่เรื่องนี้ เราเห็นคริสมาตั้งแต่เด็ก คริสเป็นเด็กดีมาตลอด พี่ว่าแม่พูดถูกแล้ว เลิกกันซะ"


          "คุณรู้จักลูกชาย น้องชายตัวเองดีแค่ไหนกันครับ คนอย่างคริสน่ะ ใครก็หลอกไม่ได้หรอก เค้าไม่ได้ใสซื่อ เค้ามองคนเป็น ถึงจะใจร้อนทำอะไรไม่คิดไปบ้าง แต่ก็ไม่มีวันถูกหลอกแน่นอน คริสไม่ใช่เด็กนะครับ คริสโตแล้ว ทำไมไม่ปล่อยให้มันตัดสินใจเองบ้าง" ผม


          "เธอจะมารู้อะไร เราเห็นน้องคริสมาตั้งแต่เล็กๆ รักเหมือนลูกชาย เลี้ยงดูมาอย่างดี น้องคริสน่ะเป็นเด็กดี เป็นเด็กหัวอ่อน ว่าง่าย ใครพูดอะไรก็เชื่อทั้งนั้นแหละ" นี่เรากำลังพูดถึงคนๆเดียวกันอยู่รึเปล่าวะ คริสเนี่ยนะ ไอ้แสบของผมเนี่ยนะ หัวอ่อน ว่าง่าย อยู่ที่บ้านนี้มันเป็นยังไงกันแน่ แม่คริสถึงได้เชื่อแบบนั้น


          "ที่คุณทำมันไม่ได้เรียกว่าการทำเพื่อคริสหรอกนะ พวกคุณทำเพื่อตัวเอง ใช้ความเชื่อของตัวเองมาตัดสินคน คุณยังไม่รู้จักคริสดีพอ ไม่รู้จักผมดีพอ ผมไม่ขอให้พวกคุณยอมรับผมตอนนี้ แต่ให้โอกาสผมได้ทำความรู้จัก ได้พิสูจน์ให้เห็นว่าผมจะอยู่ข้างๆ แล้วก็ดูแลลูกชายคุณอย่างดี ให้มีความสุขมากที่สุด ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องเงินทองนะ ผมหมายถึงเรื่องของจิตใจ เรื่องของหัวใจ"


          "ผมรู้จักน้องชายของตัวเองดีพอ คุณสิงโต ผมเห็นน้องชายตัวเองมาตั้งแต่เด็ก คุณเพิ่งเจอกันไม่นาน คุณจะมารู้ดีได้ยังไงว่าคริสเป็นยังไงน่ะ" พี่พอร์ช


          "ถ้าคุณบอกว่ารู้จักคริสดีพอ ผมขอถามหน่อยสิ สิ่งที่คริสกลัว มีอะไรบ้าง สิ่งที่คริสชอบ มีอะไรบ้าง" ผมเริ่มด้วยคำถามง่ายๆที่คนรู้จักคริสดี ใครๆก็ต้องรู้


          "................"


          "..............."


          แต่กลับไม่มีใครตอบคำถามของผมได้เลย ทุกคนหันมองหน้ากันไปมา ผมคิดเอาไว้อยู่แล้วล่ะ ว่าครอบครัวที่ร่ำรวยเป็นไฮโซ มีหน้าตาในสังคม ทุกคนต่างมีงานยุ่ง ไม่มีเวลาให้กันเท่าไหร่อย่างนี้ ไม่มีทางรู้จักนิสัยลูกตัวเองดีไปหมดทุกอย่างหรอก ไม่แน่ว่าแม้แต่กับพี่พอร์ชพี่ขวัญเอง พ่อกับแม่ก็คงไม่ได้รู้นิสัยทุกมุมของลูกตัวเองเหมือนกัน อย่าว่าแต่กับคริสเลย


          พอไม่มีใครพูด ผมก็เลยพูดเอง


          "คริสชอบกินเหล้า ชอบนอนตื่นสาย ชอบแกล้งคนอื่น ชอบล้อเลียนแล้วก็จิกกัดกับเพื่อนๆ สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของมันมีแค่สามอย่าง คือพวกคุณ ผม แล้วก็แก็งค์เพื่อนของมัน ซึ่งพวกคุณก็คงไม่รู้สินะ ว่ามีใครบ้าง" ผมกวาดตามองรอบห้อง ทุกคนเงียบกันหมด ผมเลยพูดต่อ


          "คริสกลัวผีมาก แต่กลัวเข็มมากกว่า ตอนเย็บแผลมันจะต้องร้องลั่นขอยาสลบจากหมอ เพื่อตัวเองจะได้ไม่ต้องเจ็บ มันถึงกับขอให้ใครก็ได้เอาไม้หน้าสามฟาดมันให้สลบทั้งๆที่แบบนั้นจะเจ็บตัวมากกว่าเข็มอันเล็กๆ แล้วที่สำคัญที่สุด คริสกลัวพวกคุณเกลียด กลัวพวกคุณผิดหวังในตัวมัน มันถึงได้ไม่กล้าเถียง ไม่กล้าขัดใจพวกคุณไง พวกคุณเลยมองว่ามันเป็นไอ้หัวอ่อน ไม่ทันโลกน่ะ"


          "มันหน้าด้าน ปากร้าย หยาบคาย ไม่เคารพรุ่นพี่ ใจร้อน ชอบการต่อยตี แต่ผมก็รักมันมากที่สุด มากชนิดที่ว่า ผมรับได้ทุกอย่างที่เป็นคริส รับได้ทุกอย่างไม่ว่ามันจะมีเพศอะไร"


          "พี่สิง" คริสมองสบตากับผมด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ผมส่งยิ้มกลับไปให้ อยากจะดึงมือมาจับบีบให้กำลังใจ แต่ก็ยังทำไม่ได้ เพราะรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม ยิ่งทำแบบนั้น อาจจะเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟ


          "มะ ไม่จริง คริสไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ผมเห็นน้องมาตั้งแต่เล็กๆ" คนเป็นพี่ชายดูเหมือนจะไม่เชื่อที่ผมพูดเท่าไหร่


          "พี่ก็แค่ไม่ยอมรับความจริงเพราะอีโก้ของตัวเอง ถ้าพี่ไม่เชื่อผม ลองไปถามไอ้เก้ากับไอ้ถังดูก็ได้ สองคนนั้นเป็นเพื่อนคริสมาตั้งแต่ประถม รู้จักคริสดียิ่งกว่าผมด้วยซ้ำ"


          "นั่นน่ะ..." พี่พอร์ชทำท่าจะเถียงต่อ แต่ถูกพ่อตัวเองพูดขัดซะก่อน


          "แต่พ่อเชื่อนะพอร์ช พ่อของคริสเอง ก็เคยบ่นกับพ่อหลายครั้ง ว่าลูกชายน่ะ ร่าเริง สดใส แต่ใจร้อน ดื้อ ซน ขี้โวยวาย แล้วก็ชอบมีเรื่องชกต่อยที่โรงเรียนประจำ พ่อถึงได้แปลกใจไง ว่าทำไมเวลาคริสอยู่กับเรา ถึงได้เป็นแบบนี้"


          ประโยคแรกของประมุขของบ้านที่พูดขึ้นมาหลังจากนั่งมองพวกเราเถียงกันอยู่นาน ทำให้แม่คริสกับพี่พอร์ชเกิดความลังเลทันที


          "พ่อ คือผม.." คริสหันไปหาพ่อตัวเอง มองด้วยสายตาเสียใจ


          "น้องคริส ไม่จริงใช่มั้ยลูก ที่ผ่านมาน้องคริสไม่รักเราเหรอ เราดูแลน้องคริสไม่ดีเหรอ ทำไมน้องคริสถึงหลอกเราล่ะ" แม่คริสดูช็อคมาก ยกสองมือขึ้นปิดปาก มองลูกชายคนเล็กอย่างไม่เชื่อสายตา


          "คริสไม่ได้หลอกพวกเราหรอกนะแม่ น้องน่ะ แค่กลัวพวกเราผิดหวัง เพราะแม่ชอบกดดันน้องไง แม่กับพี่พอร์ชชอบเอาแต่พูดว่า น้องคริสเป็นเด็กน่ารัก คริสต้องเป็นเด็กดี น้องกลัวพวกเราจะเกลียด กลัวที่จะรับตัวตนจริงๆของมันไม่ได้ มันก็เลยไม่กล้าเป็นตัวของตัวเอง คริสน่ะเป็นแบบที่สิงโตพูดนั่นแหละ ขวัญเห็นมาแล้ว พวกเราต่างหากล่ะ ที่ทำให้น้องเป็นแบบนี้ ทำให้น้องสร้างกำแพงมากั้นพวกเราเอาไว้ ทำให้น้องอึดอัด" พี่ขวัญพูดแล้วก็เริ่มน้ำตาซึม


          "พี่ขวัญ ไม่ใช่นะ ผมไม่ได้อึดอัด ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้ทุกคนรู้สึกไม่ดี ผมแค่...ผมแค่รักทุกคนมาก ทุกคนดีกับผมจริงๆ ก็เลยพยายามทำตัวดีๆ ไม่อยากให้พ่อ แม่ พี่พอร์ช แล้วก็พี่ขวัญเกลียดผม ผิดหวังในตัวผม  ผมรักทุกคนเหมือนครอบครัวแท้ๆของตัวเอง"


          "คริส" ในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว เอื้อมือไปบีบมือของคริสเอาไว้ เพราะเจ้าของมือเริ่มตาแดงก่ำ พยายามกลั้นร้องไห้


          "ไม่หรอก น้องคริสน่ะ ไม่ได้คิดแบบนั้น แม่เองก็คิดมานานแล้ว ว่าทำไมน้องคริสไม่ยอมรับเงินที่พวกเราให้ ไม่ยอมเล่าเรื่องอะไรให้ฟัง ไม่เคยมาปรึกษาอะไรพ่อแม่พี่ๆ น้องคริสกันตัวเองออกจากพวกเรา ไม่ได้คิดว่าพวกเราเป็นครอบครัวจริงๆ" แม่ของคริสเริ่มร้องไห้ มองลูกชายคนเล็กอย่างเสียใจ


          ผมรู้สึกผิดขึ้นมาทันที ที่ตัวเองพูดเรื่องนิสัยของคริส แต่ประเด็นนี้มันอ่อนไหวเกินไปที่ผมจะไปแทรกอะไรได้ เลยทำได้แค่บีบมือให้กำลังใจ ส่งสัญญาณทางสายตาให้คริสพูดอะไรออกไปบ้าง


          "แม่ครับ ผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะ ผมเห็นทุกคนเป็นครอบครัว เป็นคนสำคัญจริงๆนะ"


          "ถ้าคริสเห็นพวกเราสำคัญ อยู่กับพวกเราไม่ได้อึดอัด แล้วทำไมถึงไม่เป็นตัวของตัวเองล่ะ ที่ผ่านมา ไม่มีครั้งไหนที่เป็นตัวตนจริงๆของคริสเลยสินะ" พี่พอร์ช


          "พี่พอร์ช" คริสเรียกชื่อพี่ชายตัวเองเสียงเบาอย่างรู้สึกผิด


          "น้องคริสทำแบบนี้ แม่เสียใจ แม่เลี้ยงน้องคริสไม่ดีสินะ พวกเรากดดันน้องคริสงั้นเหรอ ทำไมต้องกลัวพวกเรารับไม่ได้ กลัวพวกเราจะเกลียด น้องคริสเป็นยังไง พ่อกับแม่ก็รักน้องคริสอยู่ดี เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ"


          "แม่ครับ ผมขอโทษนะ ฮึก ผมไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น ผมรู้สึกเกรงใจ ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีเกินไป ไม่ต้องถูกส่งไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า แต่กลับได้เจอครอบครัวใหม่ที่ดี ที่รักผมจริงๆ ก็เลยไม่อยากสูญเสียมันไป" คริสขยับเข้าไปกอดแม่ตัวเองเอาไว้ สองคนแม่ลูกกอดกันร้องไห้


          "ถ้าน้องคริสเห็นเราเป็นครอบครัว อยากได้อะไร อยากทำอะไร ก็บอกพวกเราตรงๆสิ พ่อกับพี่พอร์ชพี่ขวัญเองก็เสียใจ พวกเราเห็นน้องคริสมาตั้งแต่เด็ก ทำไมต้องเกรงใจ เราอยากให้น้องคริสเป็นตัวของตัวเองนะ เข้าใจรึเปล่าลูก" แม่คริสลูบหัวลูกชาย ร้องไห้สะอึกสะอื้น พี่พอร์ชเองก็ขยับมากอดแม่กับคริสเอาไว้


          "ครับแม่ ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีก ให้ผมได้แก้ตัว แต่ทุกคนจะไม่เกลียดผมใช่มั้ย ถ้าผมเป็นตัวของตัวเอง ผม เอ่อ ผมค่อนข้างจะดื้อมากนะ"


          "ไม่หรอก แม่รักน้องคริสมาก แม่ไม่มีทางเกลียดลูกตัวเองลงหรอกนะ .......แต่เรื่องนั้นกับเรื่องนี้มันคนละเรื่องกัน ยังไงแม่ก็ไม่ยอมรับหรอกนะ ถึงน้องคริสจะไม่ได้ถูกหลอก แต่นี่มันผู้ชายนะน้องคริส" อ้าว ทำไมเปลี่ยนอารมณ์พร้อมกับวกเข้าเรื่องเดิมไวจังวะ


          แม่คริสโอ๋ลูกชายเสร็จ ทำท่าเหมือนจะเข้าใจกัน จากนั้นก็ดันตัวออก ปาดน้ำตา ทำหน้าบึ้งแล้วชี้นิ้วมาที่ผมเหมือนเดิม


          "แต่ผมรักพี่สิงโต ผมขาดครอบครัวไม่ได้ แล้วผมก็ขาดพี่สิงโตไม่ได้เหมือนกัน แม่ให้โอกาสเราสองคนไม่ได้เหรอครับ" คริสที่กลับมาเป็นตัวของตัวเองปาดน้ำตาพูดกับแม่ตัวเองเสียงหนักแน่นทันที


          เออ อยากทำอะไรก็ทำกันเหอะ เปลี่ยนอารมณ์เร็วปานนี้ กูตามไม่ทันละ บทจะเข้าใจกันง่าย ก็เปลี่ยนเร็วยิ่งกว่าดีดนิ้วอีกเนาะ


          "น้องคริส!! นี่เถียงแม่เหรอ อย่าดื้อกับแม่นะ แม่สั่งให้เลิกกันไง"


          "ไหนแม่บอกว่าให้ผมเอาแต่ใจ ให้ผมดื้อกับแม่ได้ไงครับ ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่เลิกกับพี่สิง ...............เอางี้ เรามาโหวตกันดีกว่า ว่าใครจะให้โอกาสพี่สิงโตพิสูจน์ตัวเองบ้าง ดีมั้ย? จะได้ไม่ต้องมานั่งเถียงกันแบบนี้ ผมไม่ชอบเรื่องดราม่าน้ำตาแตกเท่าไหร่ เห็นคนร้องไห้แล้วไข้จะขึ้น" แต่มึงเพิ่งปาดน้ำตาไปเมื่อกี้เองนะ ไอ้ย้อนแย้ง


          ผมแอบขำถูกใจกับตัวเองเบาๆ นี่สิวะ ไอ้คริส ไอ้แสบ ไอ้สมคิดจอมเจ้าเล่ห์ กวนประสาท ที่ผมรู้จักน่ะ เล่นเอางงมองช็อคกันทั้งบ้านเลย กับลูกชายคนเล็กมาดใหม่ที่เปลี่ยนไป ถ้ามันเป็นแบบนี้ ผมคงไม่ต้องออกโรงทำอะไรแล้วล่ะ 


          "น้องคริส" แม่คริสมองช็อค


          "คริส" พี่พอร์ชมองช็อค


          "ฮ่าๆๆ นี่คือตัวจริงของแกสินะ คริส" พี่ขวัญหัวเราะชอบใจ ถ้าไม่ติดว่ากำลังเครียด ผมจะบอกแล้วว่า นี่น่ะไม่ถึงเสี้ยวของความแสบมันหรอก 


          "พ่อว่า เอาอย่างนั้นก็ได้ มาโหวตกัน" ส่วนพ่อก็ยังมาดนิ่ง ไม่ตกใจ รักษาสีหน้านิ่งๆเอาไว้เหมือนเดิม สมกับเป็นนักธุรกิจเจ้าของธนาคารใหญ่จริงๆ ไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาเลย


          "แต่แม่ไม่เห็นด้วย ทำไมต้องโหวต"


          "ก็ประชามติไงครับ เสียงไหนข้างมากก็ชนะไป ผมไม่ได้ขอให้แม่ยอมรับทันที แค่ให้โอกาสพี่สิงโตบ้าง นะครับแม่ น้าาาาาาา ถ้าฝั่งแม่ชนะ ผมยอมเลิกกับพี่สิงโตก็ได้ แต่ถ้าฝั่งผมชนะ แม่กับพี่พอร์ชต้องให้โอกาส ทำความรู้จักกับพี่สิงโตมากกว่านี้" คริสขยับตัวไปกอดเอวแม่ตัวเอง ออดอ้อนออเซาะอย่างเอาใจ ดูจากสีหน้าช็อคๆนั่นแล้ว คงจะเพิ่งเคยถูกลูกชายคนเล็กอ้อนเป็นครั้งแรกเลยสินะ


          "แน่ใจนะ? พอร์ชล่ะว่าไง" แม่ที่ถูกลูกชายคนเล็กอ้อนทำท่าลังเล หันกลับไปถามลูกชายคนโต ผมเลยใช้โอกาสนี้คุยกับไอ้แสบของผมบ้าง


          "คริส ทำอะไรน่ะ" ผมรีบร้องท้วง ถ้าเกิดว่าฝั่งเราแพ้ มันจะยอมเลิกกับผมจริงๆเหรอวะ ทำไมมึงเอาเรื่องนี้มาเดิมพัน กูกระทืบมันต่อหน้าพ่อแม่ได้รึเปล่า มันบ้าไปแล้วรึไง


          "เอาน่า เงียบๆไว้" สายตาที่มองมา เหมือนจะมีแผนการชั่วร้าย แล้วผมเป็นใคร แค่มองตาก็รู้ใจ ไอ้เด็กนี่มันแสบจริงๆ


          "เอ่อออ เอางั้นก็ได้มั้ง โอ้ยย ผมไม่รู้ ผมสับสน แต่ผมโหวตให้ไม่ผ่านก็แล้วกัน" พี่พอร์ชออกคะแนนเสียงแรกทันที ทั้งที่ยังช็อคกับความน้องชายตัวเองที่เปลี่ยนไปอยู่


          "งั้นขวัญให้ผ่าน ขวัญโหวตคริสกับสิงโต" พี่ขวัญยกมือพูดบ้าง


          "แต่แม่ไม่ให้ผ่าน ไม่ให้โอกาส ไม่ให้อะไรทั้งนั้นแหละ สองต่อหนึ่ง รีบๆออกจากบ้านไปเลย เธอแพ้แล้ว" แม่คริสรีบสรุปผลการโหวตแล้วหันมาไล่ผมทันที อย่างนี้ก็ได้เหรอวะ ยังไม่ครบคนเลย


          "งั้นผมโหวตตัวเองกับพี่สิงโต ผมให้ผ่าน" คริส


          "ได้ไง น้องคริสไม่เกี่ยวสิ" คนเป็นแม่หันไปมองลูกชายตัวเอง เถียงเสียงอ่อนต่างกับเสียงที่พูดกับผมหน้ามือเป็นหลังมือ


          "ทำไมล่ะครับแม่ ผมก็เป็นสมาชิกครอบครัวเหมือนกัน หรือแม่คิดว่าผมไม่ใช่?" คริสยิ้มร้ายส่งไปดักทางแม่ตัวเอง


          "ชะ ใช่สิน้องคริส น้องคริสเป็นครอบครัว งั้นสองต่อสอง ยังไงก็แพ้อยู่ดี เพราะพ่อคงไม่มีทางให้..."


          "ผมจะให้โอกาสเธอพิสูจน์ตัวเองนะ แต่ผมก็ยังไม่อนุญาตให้คบกันอยู่ดี ระหว่างนี้เธอต้องมาที่บ้านนี้บ่อยๆ เพื่อทำความรู้จักกับครอบครัวของเราเอาไว้ ผมมีประชุมต่อ ผมโหวตให้ผ่านเอาไว้ก็แล้วกัน ขอตัวล่ะ" พ่อของคริสพูดกับผมจบ ก็ลุกขึ้นยืน เดินออกจากห้องไปทันที


          "งั้นผมโหวตตัวเองกับคริสนะครับ สี่ต่อสอง ชนะใสๆ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ คุณน้า พี่พอร์ช^ ^ " ผมรีบพูดในตอนที่ทุกคนมองตามพ่อของคริสออกไป คริสแอบหันมาส่งยิ้มร้ายให้ผมทันที ที่มันมองแล้วบอกให้เงียบไว้ตอนแรก คือมันส่งซิกส์ให้ผมรู้แล้ว ว่าผมต้องออกเสียงด้วย ถึงแม้พ่อคริสจะโหวตไม่ให้ผ่าน แต่อย่างน้อยก็ต้องเสมอกัน แล้วทำอะไรไม่ได้ โชคดีจริงๆเลยว่ะที่ได้คะแนนเสียงจากพ่อคริสด้วย


          "อะไรกัน เธอไม่ใช่สมาชิกในครอบครัวนะ เธอไม่เกี่ยวอะไรนี่นา ชั้นไม่ยอมรับ ยังไงก็ไม่ยอมรับ"


          "แต่สิงโตเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรงนะคะแม่ แปลว่าสิงโตมีสิทธิ์อีกหนึ่งเสียงเหมือนกัน ขวัญว่าเราต้องให้สิงโตโหวตด้วย อีกอย่างถึงแม่ไม่รับโหวตสิงโต ก็สามต่อสอง เราชนะอยู่ดี สำหรับพี่ไม่ต้องพิสูจน์อะไรอีกแล้วล่ะ พี่ยอมรับเธอ เธอทำให้พี่เห็นแล้วว่า เธอดูแลคริสได้" พี่ขวัญส่งยิ้มมาให้


          "ขอบคุณครับพี่ขวัญ" ผมเลยยิ้มขอบคุณตอบกลับไป


          "ขอบคุณนะพี่ขวัญ" คริสยิ้มให้พี่สาวตัวเองเหมือนกัน พี่ขวัญยิ้มรับน้องชายตัวเอง แล้วก็ลุกออกจากห้องไป


          "แต่ชั้นไม่ยอมรับ อยากจะทำอะไรก็เชิญทำไป ชั้นไม่อนุญาตให้คบกัน ฮึ้ยยย" แม่คริสโมโห แล้วเดินหนีออกจากห้องรับแขกไป


          "พี่พอร์ช อย่าโกรธเลยนะ ผมน่ะเห็นทุกคนสำคัญเสมอ ผมรู้ว่าพี่ห่วงผม แต่ให้โอกาสผมได้ตัดสินใจเรื่องนี้ด้วยตัวเองบ้างได้มั้ย ให้โอกาสพี่สิงโตบ้าง ถึงแม้พี่เค้าจะเป็นผู้ชาย แต่ผมก็รักพี่สิงโตมากจริงๆ ถ้าพี่ทำความรู้จักกับพี่สิงโตมากขึ้น แล้วพี่จะรู้ ว่าพี่สิงโตเป็นคนดีมาก ถึงความรักจะกินไม่ได้ แต่มันก็ทำให้หัวใจมีความสุขนะ พี่จะต้องลองรักใครดูซักคนบ้าง แล้วจะรู้ว่ามันดีแค่ไหน" คริสหันไปเขย่าแขนอ้อนพี่ชายคนโตที่ยังนั่งมองเราหน้าหงิก พี่พอร์ชมีสีหน้าลังเลนิดนึง แล้วก็เปลี่ยนมาหน้าตึงเหมือนเดิม


          "เออ ไม่ต้องมายุ่งเรื่องความรักของพี่ พี่ทำงานแบบนี้ก็มีความสุขแล้ว พี่จะให้โอกาสก็ได้ เดี๋ยวจะมาหาว่าเป็นถึงระดับผู้บริหารคุมคนเป็นร้อยเป็นพันแต่กลับมารังแกเด็กอีก" ใครไปพูดตอนไหนวะ เรื่องไอ้ผู้บริหารอะไรนั่น มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องความรักของผมกับคริสกัน????


          พี่พอร์ชลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเตรียมตัวจะเดินออกจากห้องไป แต่ก็หันกลับมามองทางผมแล้วขู่ทิ้งท้ายเอาไว้


          "ช่วงนี้ผมพักร้อน ผมจะอยู่ที่นี่ จับตาดูคุณทุกฝีก้าว จะตามเฝ้าคริสเอาไว้ไม่ให้ห่าง อยากจะพิสูจน์อะไรก็เชิญเข้ามา แต่ผมว่า ผมคงไม่มีทางยอมรับคุณแน่ ผมจะคอยกันทุกวิถีทาง จะทำให้คุณเลิกกับน้องชายผมให้ได้ คุณจะต้องมีจุดอ่อนบ้างแหละ" พูดจบก็เดินหนีออกไปเลย


          จุดอ่อนของผมน่ะเหรอ ก็น้องชายของพี่ไง ไอ้ดื้อ ไอ้แสบ ไอ้ตัวร้ายคนนี้แหละ


          ทุกคนออกจากห้องนี้ไปกันหมดแล้ว ผมขยับเข้าไปนั่งโซฟาตัวเดียวกับคริส จับมือเอาไว้แน่น


          "ถึงตอนนี้พวกเค้าจะยังไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไรนะครับ คริสอย่าเครียดล่ะ เราจะต้องผ่านมันไปได้แน่ อย่างน้อยพี่ก็มีโอกาสได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว เชื่อมั่นในพี่นะ^^"


          "อื้อ ผมเชื่อพี่ ขอบคุณนะ ที่ทำให้ผมได้ครอบครัวกลับมา อย่างน้อยผมก็รู้ว่า พวกเค้ารักผมแค่ไหน^^"




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ตัวแสบ ก็ยังเป็นตัวแสบอยู่วันยังค่ำ เจอสมคิดภาครุกกี้เข้าไป จัดการทุกคนได้หมดเลย // พี่พอร์ชยังไม่ยอมรับ ขุ่นแม่ก็ยังไม่ยอมรับ ขุ่นพ่อก็ยังไม่อนุญาต แต่โหวตให้ผ่านแล้วนะ สู้ต่อไปนะสมถุยแอนด์สมคิด // พี่พอร์ชจะทำยังไงให้สองคนนี้เลิกกัน จะป่วนแค่ไหน ใครจะหยุดพี่ชายจอมหวงน้องได้ ไม่รู้ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3806 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 01:41
    ไอแสบ -ดื้อ ไอตัวน่ารัก! น้ำตาแตกตามไปด้วยเลยเนี้ยอินจัด
    #3806
    0
  2. #3556 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 02:04
    งือออชอบจังกลับมาอ่าน้มื่อไหร่ก็มีความสุขตลอดเลย ยิ้มได้ตลอด
    #3556
    0
  3. #2528 คนอ่าน (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:07
    5555 หมั่นไส้แม่กับพี่ชายมาก นิสัยได้แม่เป๊ะๆเลย ขุ่นพ่ออออ #วิ่งไปซบ

    เป็นไงล่ะเจอสมคิดเข้าไป หึๆ ความเกรียนนี้แค่เวล1เท่านั้นนนน
    #2528
    0
  4. #2478 pastnerkiller (@pastnerkiller) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 19:27
    ร้องไห้ไป หัวเราะไป
    #2478
    0
  5. #2201 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 00:00
    อือหืออออ ดราม่าปนคอมมาดี้ ไม่รู้อารมณ์ไหนล่ะเนี่ยยยต
    #2201
    0
  6. #1956 s.lattecoffee (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 07:12
    พี่เก้ารบกวนลากพี่ฟงมาไทยที 555+



    นี่เจอแต่เสี้ยวของความแสบ คุณแม่กับพี่พอร์ฃยังอื้ง



    แล้วถ้าไปเจอสมคิดตัวจริงไม่ตาค้างไปเลยเหรอ 5555+
    #1956
    0
  7. #1896 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:56
    พี่พอร์ชนี่ถ้าถูกพี่ฟงจัดการจะเป็นยังไงน้าาาาา คริคริ
    #1896
    0
  8. #1895 a_liew (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 21:51
    พี่พอร์ช ต้องเจอพี่ฟง -__-+

    เจอน้องคริส โหมดสมคิดเข้าไป มีความหรรษา

    คุณแม่กับคุณพี่ชาย ถึงกับอึ้งงงงงง!!!!

    #1895
    0
  9. #1886 letgo (@letgoza) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:09
    พี่ฟง มาปราบพี่พอร์ชใหัที 55555
    #1886
    0
  10. #1878 Killer (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 17:52
    งานนี้พี่ฟงต้องมาค่ะ มาหยุดพี่พอร์ชเดี๋ยวนี้ 555555555 สมคิดกะสมถุย ต้องได้พี่ฟงมาเป็น Backup ค่ะ
    #1878
    0
  11. #1877 Thitiworada (@pamworada) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 17:41
    สงสัยต้องให้พี่ฟงมาปราบพี่พอร์ชซะแล้ว (แอบจิ้นคู่นี้ 5555)
    #1877
    0
  12. #1876 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 17:30
    พี่สิง สู้เว้ยยยยย
    #1876
    0
  13. #1875 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:59
    อยากอ่านต่อเปนบ้าสเลย
    #1875
    0
  14. #1874 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:50
    โหวตด้วยได้มั้ย ให้ผ่าน5555
    #1874
    0
  15. #1873 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:50
    โหวตด้วยได้มั้ย ให้ผ่าน5555
    #1873
    0
  16. #1872 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:45
    พี่ฟงมาจัดการเรย -พี่พอร์ชมันดื้อ หึ
    #1872
    0
  17. #1871 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:26
    ซัมม่อนพี่ฟง ขนาดไม่มีบทคำพูดยังตามหลอกหลอน 5555
    #1871
    0
  18. #1870 numdum (@tanzaa) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:06
    เปิดการ์ดอัญเชิญ ท่านเทพฟง าปราบจอมมารพอร์ชโดยด่วน555
    #1870
    0
  19. #1869 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:05
    คริสเวอร์ชั่นใหม่ช็อคกันทั้งบาง(?)
    ขอบคุณขุ่นพ่อกับพี่ขวัญด้วยนะ.....
    ส่วนพี่พอร์ชต้องให้พี่ฟงจัดการ โฮ๊ะๆๆๆๆ
    #1869
    0
  20. #1868 CLAikky (@CLAikky) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:03
    ตัวละคร คู่ไหม่ พอร์ช ฟง แน่นอน
    #1868
    0
  21. #1867 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:00
    โอ๊ยยยยย ขุ่นพ่อขุ่นพี่สาวน่ารักมากกกกกกกกกกก กไก่ล้านตัว พี่สิงก็พูดจาเด็ดขาดฉะฉานมาก อิแม่อิพี่ชายนี่ก็หัวโบร๊านโบราญ ระหว่างพักร้อนนี่หวังว่าฟงจะทาพักร้อนเหมือนกันนะ 5555
    #1867
    0
  22. #1866 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 14:57
    เอาพี่ฟงมาปราบพี่พอร์ชซะ ให้แม่อกแตกตายเพราะลูกมีแฟนเป็นผู้ชายทั้งคู่//คือไม่ได้มองไม่ดีเพราะความรักชายชายเป็นสิ่งสวยงาม แต่อยากแกล้งขุ่นแม่5555 เอาพี่ฟงมาปราบไวไวนะคะ แป่ว(?)
    #1866
    0
  23. #1865 Ppcybk_ (@Ppcybk_) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 14:54
    อยากได้สเปฯ ฟงพอร์ชอ่าาา55
    #1865
    0
  24. #1863 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 14:46
    อัญเชิญพี่ฟงค่ะ 5555
    #1863
    0