ตอนที่ 93 : บุกถ้ำสิงโต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          ผมรู้นะว่าพี่สิงโตเองก็เครียดไม่ต่างไปจากผมหรอก ที่มันทำตัวบ้าบอทั้งๆที่ไม่เคยทำมาก่อน อย่างการลากผมไปแกล้งในห้องน้ำ หรือกัดผมจนพรุนอย่างตอนนี้น่ะ เป็นเพราะไม่อยากให้ผมคิดมากสินะ


          "พี่สิง ขอบคุณนะ" ผมซุกหน้ากลับเข้าไปที่อกพี่สิงโต หลังจากจูบกันนานไม่รู้เท่าไหร่ ถึงจะสบายใจบ้างนิดหน่อย แต่ก็แอบเครียดอยู่ดี ทางเดียวที่จะทำให้ผมกลับไปเป็นพวกสุขนิยมแบบเดิมได้ คือต้องรีบเคลียปัญหานี้ให้จบๆไปสินะ แต่พวกเค้าจะยอมรับได้เหรอ เห้อออ


          "ถ้าขอบคุณ ก็เลิกถอนใจสิวะ ลุกได้แล้วล่ะน่า อย่ามาอ้อนเป็นเด็กๆ" กูลุกก็ได้ไง แต่มึงปล่อยกูสิวะ กอดรัดแน่นขนาดนี้ ปากไม่ตรงกับใจเลยนะมึง มึงกังวลเรื่องที่พี่ขวัญจะมาวันนี้ใช่มั้ย


          "ขอโทษนะพี่สิง ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้" แต่ถึงจะขอโทษยังไง ผมก็คงปล่อยพี่ไปไม่ได้แล้วล่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไร ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับพี่ ต่อให้ผมจะไม่เหลือใคร ต่อให้ชีวิตที่เหลือจะผ่านไปยากแค่ไหน ผมขอแค่พี่คนเดียว


          "คริส ฟังพี่นะ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันไม่ใช่ความผิดของคริส มันไม่ใช่ความผิดของเรา เรารักกัน ยังไงวันนึงข้างหน้า พวกเค้าก็ต้องรู้ พี่อยากให้เค้ารู้จากพวกเรา ไม่ใช่ให้เค้าไปรู้จากคนอื่น แบบนั้นเค้าอาจจะไม่ยอมรับมากกว่า ที่เราแอบคบกันลับหลังพวกเค้า เข้าใจพี่ใช่มั้ย"


          "โอ้ววว มึงเป็นใครสมถุย ทำไมมีสาระได้ขนาดนี้ ไอ้พี่สิงโตมันกระโดดตกคลองหัวทิ่มโคลนไปแล้วใช่มั้ย เอาพี่รหัสกูคืนมา" งือออ กูไม่ชอบอะไรเครียดๆเลยอ่ะ อย่าดึงจริงจังดิวะ ถึงแม้กูจะเริ่มก่อนก็เหอะ แต่พี่สิงโตมันก็มีสาระแบบนี้มาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะ มันเพิ่งมาดีแตกตอนคบกูนี่แหละ ฮือออ เก๊าขอโทษนะพี่สิง


          "กูเลิกเป็นพี่รหัสมึงไปนานแล้วนะ ตอนนี้กูเป็นคนที่รักมึง และจะปกป้องมึงตลอดไปต่างหากล่ะ"


          "//////" มึงเก่งมากไอ้สมถุย หน้าด้านอย่างกูยังอายกับประโยคของมึง แถมยังทำให้กูใจเต้นกับมึงได้อีก


          "พี่สิง" ผมเรียกชื่อ มองหน้าเจ้าของชื่อ ขอบตาตัวเองร้อนนิดๆ ขยับหน้าเข้าไปใกล้ กูอยากกินมึงแล้วตอนนี้ ไม่ใช่เพื่อคลายเครียด แต่อยากจริงๆ กูโคตรรักมึงเลย รู้ป่ะ


          "ไปอาบน้ำเตรียมตัวกินข้าวเช้าได้แล้วไป กูหิวจะตายอยู่แล้ว อย่าเอาหน้าเหม็นๆไม่ได้แปรงฟันมาใกล้กู" ไอ้เชี่ย ตัดอารมณ์กูได้ดีมาก ถ้าเป็นละครมันจะต้องมีเอฟเฟ็ค วืด โผล่ออกมาให้กูเซ็งมากกว่านี้สินะ เวรเอ๊ย จูบกูมาเป็นสิบๆนาที เสือกมาบ่นอัลไลตอนนี้วะ ดันหน้ากูออกห่างทำสายตารังเกียจอีกต่างหาก


          "เออ คิดว่าอยากได้ตายล่ะ ทำเล่นตัวไปได้ เดี๋ยวกูแบนมึงซักห้าปีเลยเป็นไง จะไม่ให้มึงโดนแม้แต่ปลายเส้นผมเลย นี่แน่ะ จุ๊บ ไปล่ะชิ" ผมใช้จังหวะที่พี่สิงโตเผลอเพราะบอกว่าจะแบนมัน ขยับปากไปแตะริมฝีปากมันเบาๆ แล้วรีบลุกหนี


          ไปล้างหน้าก็ได้วะ กูออกจะหอม ออกจะหล่อ อย่าให้กูได้ยินมึงร้อง คริสครับหวานจัง อีกนะ กูจะหยุดเดี๋ยวนั้น แล้วล้อยันชาติหน้าเลย ชิ

 

 


          "งืออออออ อาหย่อยยยย" อยู่บ้านนี้ตลอดไปได้ป่ะวะ แม่พี่สิงโตทำกับข้าวได้โคตรฟินจิตกูมว๊ากกกก ไม่เคยกินข้าวที่ไหนอร่อยขนาดนี้เลย แต่ถ้าอยู่ กูก็ต้องอ้วนสินะ กินไปสองมื้อรวมๆกันหกจานแล้วอ่ะ แงงงงงงงง


          "ฮ่าๆๆๆ ตั้งแต่คริสมา พวกเรากินข้าวได้เยอะขึ้นเลยนะเนี่ย พี่จะน้ำหนักขึ้นมั้ย" พี่ฟ้าหัวเราะแล้วป้อนข้าวน้องภูที่นั่งตักไปด้วย


          "พี่ก็ไม่ต้องกินเยอะตามผมสิ เดี๋ยวผมจัดการกวาดล้างที่เหลือให้หมดเอง ทุกคนจะได้ไม่ต้องอ้วน ผมจะรับไว้เอง ความอ้วนจงมาๆ ฮ่าๆๆ" อร่อยขนาดนี้ อ้วนก็ช่างแม่งเหอะ


          "แม่ครับ มื้อกลางวันทำอาหารพิเศษหน่อยได้รึเปล่า เราจะมีแขกมาที่บ้านน่ะ เดี๋ยวสิงจะออกไปตลาดให้ แม่อยากได้อะไรบ้างก็บอกมาเลยนะ" พี่สิงโต ไอ้ตัวร้าย กูกำลังกินข้าวอร่อยๆ พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม รอให้กินอิ่มก่อนก็ไม่ได้ หรือมึงกลัวกูอ้วนเลยดักกูเอาไว้ก่อน นี่ถึงกับต้องวางช้อนเลยอ่ะ


          "ใครจะมาอีกล่ะ เอาพิเศษแค่ไหน แม่ว่าจะทำน้ำยาปูที่บอกคริสไว้คราวก่อนเชียวนะ แล้วทำไมบอกกระทันหัน แม่จะเตรียมอะไรทันเล่า"


          "ไม่ต้องเตรียมอะไรพิเศษหรอกครับแม่ พี่สาวคริสเค้าอยากมาที่บ้านนะ ทำน้ำยาปูก็ได้ พี่ขวัญเค้ากินง่ายอยู่แล้ว พี่อย่าไปพูดกับแม่งี้ดิ ผมเกรงใจ" ผม


          "พี่สาวมึงเหรอไอ้คริส แล้วไปไงมาไง จะมาบ้านเราได้วะ" พี่เสือ


          "เอ่อ" กูควรตอบว่าไงล่ะ พี่ขวัญก็ไม่ได้บอกอะไรมาก แค่บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ก็คงไม่พ้นเรื่องพี่สิงโตนี่แหละ


          "คือเมื่อเช้าพี่สาวไอ้คริสมันโทรมาอยากเจอหน้าน้องชายน่ะ ผมเล่นพาน้องเค้าหนีมาไกลขนาดนี้ ก็เลยอยากมารู้จักผมไว้ อะไรประมาณนั้น" พี่สิงโตตอบคำถามแทนให้ ส่งสายตาไปทางคนเป็นแม่ แทนที่จะเป็นพี่เสือ


          "อ้อ อย่างนี้เองเหรอ บ้านคริสเป็นยังไงล่ะ" แม่พี่สิงโตเหมือนจะรู้ความหมายเลยว่ะ สายตาเหมือนเข้าใจว่าพี่สิงโตพูดถึงอะไร ไหนมันบอกว่าไม่ได้บอกที่บ้านเรื่องนี้ไงวะ


          "พ่อกับแม่จริงๆของผมเสียไปตั้งแต่ผมม.ต้นแล้วล่ะครับ ครอบครัวที่อยู่ด้วยตอนนี้ คือครอบครัวของเพื่อนพ่อ แต่ทุกคนก็ดีกับผมมาก รักผมเหมือนคนในครอบครัวแท้ๆ มีพ่อกับแม่ พี่ชาย แล้วก็พี่สาว" ผมตอบไปตามความจริง ยังไงพวกเค้าก็ต้องรู้ซักวันนึงอยู่ดี เหมือนที่พี่สิงโตบอก ผมคงหนีสิ่งเหล่านี้ไปไม่ได้นาน ผมคิดว่า ผมคงต้องหาเวลาไปบอกเรื่องนี้กับสไปรส์แล้วก็ดัมเบลเหมือนกัน


          "........." เงียบกันหมดทั้งบ้าน ผมไม่กล้าเงยหน้ามองใครเท่าไหร่ ที่ไม่อยากเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง เป็นเพราะส่วนนึงผมไม่อยากได้รับสายตาเห็นใจหรือสงสารจากใคร


          มีพี่สิงโตที่เข้าใจผมดี แม้ผมจะไม่เคยบอกอะไร แต่พี่เค้าก็ไม่เคยมองผมด้วยสายตาแบบนั้นเลยซักครั้ง ไม่มีคำพูดปลอบใจที่ผมไม่เคยต้องการ มีแค่การอยู่ข้างๆคอยกอดผมไว้เท่านั้นเอง ผมรู้สึกว่า ตัวเองรักพี่สิงโตมากขึ้นเรื่อยๆ มากจนไม่สามารถที่จะแยกจากกันไปได้แล้ว


          "ถ้าอย่างนั้น นอกจากน้ำยาปูแล้ว ทำอย่างอื่นเพิ่มอีกหน่อยดีมั้ย เอาอะไรดี อ้อ งั้นเดี๋ยวสิงกับคริสไปดูกุ้งแม่น้ำที่ตลาดมานะ มาอยุธยาจะไม่กินกุ้งแม่น้ำเผาได้ไง เอาตัวใหญ่ๆเลยนะ" ผมเงยหน้าขึ้นมองแม่พี่สิงโตที่ส่งยิ้มไปให้ลูกชาย แล้วยิ้มเผื่อมาทางผมด้วย สายตาและสีหน้าเป็นปกติ


          "เดี๋ยวฟ้าไปช่วยแม่ที่ครัวนะคะ น้องภูเดี๋ยวไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆนะครับ พี่สาวอาคริสจะมาเที่ยวที่บ้านเรา ทำตัวน่ารักๆไม่งอแงนะรู้มั้ย" พี่ฟ้า


          "ทำน้ำปลาหวานด้วยสิแม่ มะม่วงที่สวนยังเหลือลูกใหญ่ๆอยู่ เดี๋ยวผมไปเก็บมาให้ ไอ้คริสก็ยังไม่ได้กินน้ำปลาหวานฝีมือแม่เลยนี่นา อร่อยเด็ดที่สุดรับรองมึงไม่เคยกินที่ไหนเลยล่ะ ทำไว้เยอะๆ เผื่อจะให้เอาไปฝากที่บ้านมึงด้วยไง" พี่เสือ


          "ขอบคุณครับ ฮึก" สุดท้ายผมก็ต้องก้มหน้าลงมาที่เดิม กลั้นสะอื้นเอาไว้ ถึงจะไม่ชอบอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ผมก็ซึ้งใจทุกคนมาก ขอบคุณจริงๆที่ไม่มองผมด้วยสายตาเห็นใจ ขอบคุณที่ไม่พูดปลอบใจอะไร แค่นี้ก็ทำให้ผมดีใจแล้ว


          "อา คิด โอ๋ๆ" น้องภูที่นั่งตักแม่อยู่ข้างๆผม ยกมือมาลูบหัวผม เลียนแบบที่ผู้ใหญ่เคยทำกับตัวเองตอนที่ร้องไห้ ผมดึงไอ้ตัวเล็กจากตักพี่ฟ้าขึ้นมาอุ้มเอาไว้ น้องภูยังลูบหัวผมอยู่เลย นี่ผมต้องให้เด็กขวบกว่าๆมาปลอบเหรอวะเนี่ย


          "ฮ่าๆๆๆๆ น้องภูของอาคริส น่ารักจริงๆเลย ขอบคุณนะครับ" ผมหอมแก้มน้องภูชุดใหญ่ จนเด็กน้อยหัวเราะถูกใจคิดว่าผมเล่นด้วย


          ขอบคุณนะพี่สิงโต ที่ทำให้ผมได้เจอกับครอบครัวดีๆแบบนี้ ผมหันไปส่งยิ้มให้คนที่นั่งข้างๆอีกฝั่ง พี่สิงโตก็ยิ้มตอบกลับมาแล้วบีบมือผมเอาไว้แน่น

 

 



          ผมยืนรออยู่หน้าบ้านอย่างตื่นเต้น พี่สิงโตจับมือผมบีบเอาไว้ตลอด นี่ขนาดแค่เจอหน้าพี่สาวนะ ผมยังกังวล ตื่นเต้น เครียดมากจนจะปวดท้องอยู่แล้ว ถ้าเจอพ่อกับแม่ ผมจะเครียดแค่ไหน


          "หายใจเข้าลึกๆคริส อย่าเป็นลมล่ะ พี่อุ้มไม่ไหว ต้องลากเข้าบ้านเท่านั้นแหละ"


          "ไอ้บ้า ยังจะมาพูดเล่นอีก ฮือออ พี่ขวัญมาแล้ว นั่นไงๆๆ รถอ่ะรถ ผมจำได้ เอาไงดีพี่ กูอยากหนีไปอยู่ดาวอังคารแล้ว" ผมเห็นรถพี่ขวัญขับเข้ามาเกือบจะถึงหน้าบ้านอยู่แล้ว ยิ่งเข้าใกล้ ใจผมก็ยิ่งร้อนรน ปกติผมไม่เคยตื่นเต้นเวลาเจอหน้าพี่สาวนะ แต่นี่มันคนละสถานการณ์ไง โอยย อยากจะกรี๊ด


          ผู้หญิงสาวสวย แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าทันสมัย เหมาะที่จะไปเดินห้างมากกว่ามาบ้านสวนแบบนี้ พี่สาวที่อายุยี่สิบห้าแต่หน้าเหมือนสิบแปด เดินลงจากรถด้วยส้นสูงแปลมปรี๊ด ท่าทางมั่นใจ แต่พี่รู้ใช่มั้ยว่านี่สวนผลไม้ ไม่ใช่แคทวอล์ค แต่งตัวอัลไลไม่ดูสถานที่เลย


          "พีรวัสสสสส แกกกก คิดถึงจัง" พอเห็นหน้าผม พี่ขวัญก็ส่งยิ้มมาให้ ผมปล่อยมือจากพี่สิงโต เดินเข้าไปหา พี่ขวัญดึงผมเข้าไปกอดเอาไว้แน่น เราไม่ได้เจอหน้ากันมาเป็นเดือนแล้วมั้ง ก็นี่ใครล่ะ นักธุรกิจไฮโซดาวรุ่งคนใหม่ จะมีเวลาว่างมาเล่นกับผมแบบเมื่อก่อนได้ไง พี่ผมโตเป็นผู้ใหญ่ไปซะแล้ว ฮึกกก


          "พี่ขวัญ สวัสดีครับ ญี่ปุ่นเป็นไงบ้าง หนาวรึเปล่า คงหนาวสินะ ผมไปแค่แม่ฮ่องสอนมายังแทบแข็งตายแน่ะ" ผมผละออกจากอ้อมกอดของพี่สาว แล้วทักทาย ด้วยการยกมือไหว้ พี่ขวัญมองแบบไม่ชอบใจเท่าไหร่ เลยต้องรีบลดมือลง


          "เดี๋ยวตบหัวทิ่มเลย ชั้นแก่ขนาดแกต้องมาไหว้รึไง แล้วไหนล่ะ ผู้กล้าที่กำลังเป็นประเด็นร้อนของบ้านเราน่ะ แม่งี้เต้นจนบ้านแทบแตก แต่ก็ไม่กล้าโทรด่าแกเลยซักแอะ พวกพี่นี่ต้องหูร้อนแทบไหม้ เคยไม่รับสายคุณนายไปที โทรจิกพี่ยันเลขาอ่ะคิดดู"


          คำพูดของพี่สาว ทำให้ผมใจเสียไปเลยว่ะ นี่แม่ต้องโกรธเกลียดผมมากเลยสินะ ถึงไม่ยอมโทรหาผมเลยซักครั้ง จริงๆน่าจะโทรมาต่อว่าตั้งแต่วินาทีแรกที่รู้ว่าพี่สิงโตเป็นแฟนผมแล้วด้วยซ้ำ


          "สวัสดีครับ ผมสิงโตครับ" คนที่เป็นประเด็นร้อนของบ้าน ก้าวเท้าเข้ามาใกล้พวกเราพี่น้อง แล้วทักทายพร้อมแนะนำตัวเองโดยไม่ต้องรอให้ถึงมือผมด้วยท่าทางมั่นใจ สายตามุ่งมั่นไม่กลัวอะไร


          "คนนี้เหรอ หล่อดีนี่นา สวัสดีจ๊ะ ท่าทางก็กล้าดี สมแล้วล่ะที่ไปบุกถึงบ้านด้วยตัวคนเดียว" พี่ขวัญมองพี่สิงโตอย่างประเมิน ดูไม่ออกว่าชอบหรือไม่ชอบ ก็ทำท่าเหมือนตอนเจอเก้ากับถังนั่นแหละ ไม่ได้แสดงออกอะไรมาก


          "ครับ ผมทำก็เพื่อคริส เข้าบ้านก่อนสิครับ แม่กับพี่ชายผมรออยู่ในบ้าน เดี๋ยวเชิญพี่ขวัญทานข้าวกลางวันด้วยกันนะครับ" ฮือออ บรรยากาศโคตรอึดอัดอ่ะ จะเป็นงานเป็นการกันไปไหน


          ถึงพี่ขวัญกับพี่สิงโตจะยิ้มให้กัน แต่ก็เป็นยิ้มแบบมารยาท ยิ้มแบบคนเพิ่งรู้จัก ไม่ได้กรี๊ดกร๊าดทักทายเฮฮาลั๊นลาแบบพวกเพื่อนๆ แต่ก็คงไม่แปลกมั้ง เค้าเพิ่งเจอหน้ากันครั้งแรกนี่นา


          พี่ขวัญมองสำรวจไปทั่วบ้านของพี่สิงโต มองเลยไปที่ศาลาริมน้ำ หันไปมองสวนผลไม้ข้างบ้าน แต่ก็ไม่ได้ยิ้มหรือว่าอะไร แค่มองนิ่งๆ ผมกับพี่สิงโตเหลือบมองหน้ากัน แล้วพี่ขวัญก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง


          "บ้านน่าอยู่ดีนะ พี่มีของฝากจากญี่ปุ่นมาให้ด้วย อยู่เบาะหลังน่ะ ไปช่วยกันขนหน่อยสิ จะให้สุภาพสตรีถือของเองรึไงยะ" ไงล่ะพี่ผม วิญญาณเจ้าแม่เข้าสิงอีกแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่ตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะไม่ถืออะไรที่หนักกว่าปากกา ถ้าไม่ใช่ถุงช๊อปปิ้งของตัวเอง


          ผมกับพี่สิงโตรีบขยับตัวอัตโนมัติตามคำสั่งอันเฉียบขาดของเจ้าแม่ เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ ผมชิน แต่พี่สิงโตดูงงหน่อยๆ เราหิ้วถุงข้าวของมากมายเต็มไม้เต็มมือตามพี่ขวัญที่เดินนำเข้าบ้านไปอย่างมั่นใจประหนึ่งเป็นบ้านตัวเอง


          แม่ พี่เสือ พี่ฟ้า น้องภู นั่งรอกันอยู่ในห้องรับแขกแล้วล่ะ พอผู้หญิงที่มั่นใจเดินก้าวฉับๆเข้าห้องไป ทุกคนก็หยุดการพูดคุย หันมามองพี่ขวัญเป็นตาเดียว พี่ฟ้าอ้าปากกว้าง ร้องขึ้นมาเมื่อเจอหน้าผู้หญิงที่ลงนิตยสารบ่อยๆ


          "นะ นี่พี่สาวคริสเหรอ นี่บ้านคริสเป็นไฮโซเหรอเนี่ย" ตกใจใหญ่อะไรเบอร์นั้นล่ะพี่ฟ้า ผมไม่ได้เล่าเหรอ เออ สงสัยจะลืม


          "แม่ครับ พี่เสือ พี่ฟ้า นี่พี่ขวัญพี่สาวผมครับ พี่ขวัญนี่แม่ของพี่สิงโต พี่เสือพี่ชาย แล้วก็พี่ฟ้าพี่สะใภ้ครับ" ผมทำหน้าที่คนกลางแนะนำทุกคนให้รู้จักกัน


          "สวัสดีค่ะ เพียงขวัญค่ะ นี่ของฝากจากญี่ปุ่นนะคะคุณน้า รับเอาไว้ด้วย" พี่ขวัญนั่งลงที่โซฟา ยกมือไหว้แม่พี่สิงโตเสร็จ ก็ดีดนิ้วหนึ่งทีเรียกให้ผมขยับเข้าไปยื่นถุงของมากมายส่งไปให้แม่ของพี่สิงโต 


          "ขอบใจนะจ๊ะ ถ้าอย่างนั้นไปทานข้าวกันมั้ย หรือว่าอยากจะเดินดูรอบๆบ้านก่อน เดี๋ยวให้สิงกับคริสพาไป" แม่พี่สิงโตส่งยิ้มให้พี่ขวัญ


          "ขอเดินเล่นก่อนก็ได้ค่ะ ขวัญมีเรื่องจะคุยกับน้องชายแล้วก็ลูกคุณน้าด้วย วันนี้รบกวนด้วยนะคะ" พูดจบพี่ขวัญก็ลุกขึ้นยืน เดินนำออกจากบ้านไปอีกครั้ง แม่ส่งสายตาให้ผมกับพี่สิงโตรีบเดินตามไป


          พี่สิงโตพาเราเดินเล่นรอบบ้าน แต่ก็ไม่รอบจริงๆหรอก ถ้าให้เดินจริงคงไม่ไหว สวนผลไม้นี่ไม่ได้เล็กๆนะ เดินกลางแดดเปรี้ยงๆแบบนี้ ได้หอบกินกันพอดี เราเดินมาเรื่อยๆ จนถึงสวนผลไม้ พี่สาวสุดมั่นของผมทำท่าตื่นเต้นนิดหน่อย เพราะไม่เคยเห็นต้นผลไม้ของจริง


          "นี่คือต้นอะไรน่ะ แปลกดี?" เอิ่ม ไม่ต้องมองหน้าผมเลยพี่ขวัญ ผมก็ไม่รู้ มันไม่มีลูกมั้ยล่ะ จะรู้มั้ยว่ามันต้นอะไร


          "ต้นลองกองครับ ยังไม่ใช่ฤดูของมันก็เลยไม่ออกลูกน่ะครับ ตอนนี้ก็มีชมพู่ กับมะม่วงเปรี้ยว นอกนั้นเราเก็บส่งออกไปหมดแล้ว" พี่สิงโต


          "อ้อ งั้นไปลองเก็บมะม่วงได้มั้ย อยากลองเด็ดลูกมันจากต้นดูซักครั้งจังเลย" พี่ขวัญ


          พี่สิงโตพยักหน้าตกลงแล้วพาเราเดินไปที่ใต้ต้นมะม่วง มีคนงานหลายคนกำลังทำงานอยู่ในสวน ลุงคนนึงเห็นพี่สิงโตเดินเข้ามาตรงต้นไม้ที่ตัวเองกำลังดูคนห่อมะม่วงอยู่ ก็ขยับหันมามองหน้าพวกเรา


          "คุณสิงมาทำอะไรตรงนี้ครับ?"


          "มาเก็บมะม่วงน่ะลุง ต้นนี้ลูกยังเยอะอยู่เลย ให้พี่สาวเพื่อนผมลองเก็บดูได้มั้ย ลูกไหนพอเก็บได้บ้างล่ะ"


          "โอย ต้นนี้เก็บไม่ได้ครับคุณสิง ถ้าจะเก็บต้นข้างๆสิครับ พอเอื้อมมือเด็ดได้ด้วย แต่ทำไมคุณสิงไม่บอกคนงานเก็บให้ล่ะ มาเก็บเองทำไม มันร้อนนะ"


          "ทำไมต้นนี้ถึงเก็บไม่ได้เหรอคะ เอาไม้สอยก็ได้นะ พี่อยากลองดู" พี่ขวัญถามอย่างแปลกใจ สายตามองลูกมะม่วงที่ขึ้นลูกสวยเต็มต้นไปหมด


          "ต้นนี้ต้องเอาไว้ส่งออกขายเมืองนอกน่ะครับคุณ ดินตรงนี้ดีที่สุด มะม่วงก็รสชาตอร่อยด้วย คนมาจองเอาไว้แล้วล่ะ" ลุงอธิบายให้เราฟัง ผมก็เพิ่งรู้นะว่าไอ้ผลไม้ที่สวนนี่เก็บขายส่งเมืองนอกด้วย นึกว่าเอาไปขายตามตลาดซะอีก


          "อ้อ งั้นก็ไปเก็บต้นข้างๆก็ได้ ต้นนั้นใช่มั้ย ดูลูกใหญ่น่ากินเหมือนกันเนาะ" พี่ขวัญไม่ได้ติดใจอะไร เดินนิ่งๆไปต้นมะม่วงข้างๆ


          "แม่ผมทำน้ำปลาหวานเอาไว้แล้ว พี่ขวัญลองเก็บไปอีกซักลูกสองลูกดูก็ได้นะ ที่เหลือน่ะ พี่เสือเค้าเข้ามาเก็บเอาไว้ให้ตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ อยากลองไปเก็บชมพูด้วยรึเปล่าครับ ชมพู่ก็กินกับน้ำปลาหวานอร่อยนะ" พี่สิงโตบอกหลังจากที่พี่ขวัญเก็บมะม่วงด้วยท่าทางตื่นเต้นจนเต็มสองมือไปหมด 


          พี่ขวัญพยักหน้าตกลงทันที เดินตามผมกับพี่สิงโตไปทางต้นชมพู่ ผมมองพี่สาวตัวเองด้วยความทึ่ง คนอะไร เดินในสวนด้วยส้นสูงแหลมปรี๊ดไม่มีสะดุดเลยซักนิด ช่างเก่งสมกับที่บริหารธนาคารและกำลังถูกพูดถึงว่าเป็นผู้บริหารรุ่นใหม่ไฟแรงของปีนี้จริงๆ (เกี่ยวมั้ย?) 


          วันนี้ร้อนจังวะ เดินตัดใต้ต้นไม้ไปได้รึเปล่าเนี่ย นี่ถ้าไม่ใช่ว่าพี่ขวัญอยากเก็บผลไม้ ใครจะบ้าเข้ามาในสวนตอนกลางวันที่แดดเปรี้ยงขนาดนี้เนี่ย เหงื่อผมท่วมตัวไปหมดแล้ว


          "คุณระวังครับ!!"


          "คริส!!"


          "ว้าย คริสส!!!"


          ปัง!!


          ผมอึ้งไปพักนึง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง รู้แค่ว่าพี่สิงโตร้องเรียกผมเสียงดัง แล้วผมก็ถูกดึงไปกอดเอาไว้  จากนั้นก็มีเสียงนึงดังขึ้นข้างๆตัว


          "ไอ้เด็กเวร!! มึงเดินบ้าอะไรของมึงเนี่ย เอาตาไว้ที่ตีนรึไง บันไดเกือบตกมาทับตายแล้วมั้ยล่ะ" พี่สิงโตดันไหล่ผมออก แล้ว...ด่าเสียงดังลั่น มองด้วยสายตาเป็นห่วง สำรวจไปทั่วตัวผม แล้วตกลงมันเกิดอะไรขึ้นวะ


          "ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคริส เจ็บตรงไหนรึเปล่า" พี่ขวัญรีบเดินเข้ามาใกล้ มองผมอย่างเป็นห่วงอีกคน


          "คุณเป็นอะไรมั้ย ทำไมเดินมาใกล้บันไดแบบนี้ล่ะครับ มันอันตรายนะ เด็กเค้าห่อมะม่วงกันอยู่" ลุงคนงานเดินเข้ามาถามอีกคน


          "อะไรเหรอพี่สิง? แล้วเมื่อกี้มันอะไรวะ" ผมมองหน้าพี่สิงโต


          "มึงเดินชนบันไดเหล็กที่เค้าไว้ปีนขึ้นไปห่อมะม่วงไง ไอ้ควาย มันก็ล้มมาจะทับมึงน่ะสิ เหมือนไอ้ป้ายคัทเอ้าท์เวรๆที่มึงอวดดียกคนเดียวจนเย็บไปสองเข็มน่ะ จะเอ๋ออะไรขนาดนั้นวะไอ้คริส กูบอกแล้วไงว่าให้ทำอะไรมีสติน่ะ อยากเจ็บตัวบอกกูดีๆสิวะ เดี๋ยวกระทืบให้เลยแม่ง" มึงด่าขนาดนี้ก็กระทืบไปเลยเหอะ


          "อ้าว แล้วผมจะรู้มั้ยล่ะ ความผิดผมที่ไหน มันร้อนอ่ะเลยจะเดินตัดใต้ต้นไม้ แล้วไอ้บันไดเวรนั่นมันขวางทางเองนี่หว่า พี่ต้องไปโทษมันดิวะ มันจะทับหัวผมนะเว้ย ทิ้งแม่งไปเลย ซื้อเอาใหม่ แหะๆๆ"


          "แหะพ่อง มึงเดินไม่ดีเสือกไปโทษบันได แล้วเป็นไง ร้อนก็ไม่บอก เหงื่อมึงท่วมไปหมดแล้วเนี่ย เข้าบ้านไปก่อนไป เห็นแล้วรำคาญ"


          "อัลไลกัน ไอ้สมถุย เดี๋ยวถีบหน้าหงาย นี่ใคร ซุปเปอร์รุกกี้นะเว้ย แค่เหงื่อน่ะสบาย เดี๋ยวกูวิ่งรอบสวนโชว์เลย ฮ่าๆๆๆๆ ห่วงอ่ะดิ กลัวไม่มีคนก่อกวนใช่ม๊า ปากแข็งจริงน้า พี่รหัสกูเนี่ย" หึหึ แกล้งให้มันอายต่อหน้าคนอื่นดีกว่า ทำมาด่ากูดีนัก


          "มึงอยากเป็นปุ๋ยเฝ้าสวนมะม่วงมั้ย เดี๋ยวกูจัดให้ ไม่เป็นอะไรก็เดินต่อไปได้แล้ว ไม่เจ็บตรงไหนแน่นะ" มันไม่รับมุขอีกละ เซ็งเลย พี่สิงโตเดินดันไหล่ผมให้นำไปด้านหน้า ระหว่างทางก็มองซ้ายมองขวาเหมือนกับว่ามันจะมีอะไรตกมาใส่ผมง่ายๆอีก


          "เลิกเว่อร์ซักทีได้มั้ยวะ นี่มันสวนผลไม้นะ ไม่ใช่สนามรบ มึงคิดว่ากูเป็นไอ้ดำรึไง จะคุ้มกันอะไรขนาดนั้น ไม่มีใครมาลอบยิงผมหรอกพี่"


          "ถ้ามี กูจะเอาตัวมึงออกไปรับกระสุนคนแรกเลยคอยดู ปากดีนัก เดินดูทางสิวะ เดี๋ยวก็ล้มหรอก ไอ้ลือชัย" กูต่อยมึงซักหมัดได้มั้ย จะห่วงก็ห่วงดีๆดิวะ ต้องด่าอะไรขนาดนั้น กูรู้แล้วน่าว่ากูผิดน่ะ


          "ขอโทษนะ ทำพี่เป็นห่วงอีกแล้ว พี่ล่ะ ไม่เจ็บใช่มั้ย?" เมื่อกี้ก็มัวแต่ตกใจ ไม่ทันได้ถามเลย มันดึงตัวผมหลบเฉียดบันไดไปนิดเดียวเอง มันจะโดนไปด้วยรึเปล่าวะ


          "ดูแลตัวเองไปเหอะมึง อย่างน้อยถ้ากูเป็นแผล ก็ไม่ร้องโรงบาลแตกแบบมึงละกัน กูไม่กลัวเข็มแบบมึงหรอกนะ"


          "ว้า น่าเสียดาย กะว่าจะไปคอยกอดปลอบใจตอนถูกเข็มแทงซะหน่อย นี่ๆๆ เราไปโรงบาลเดิมดีมั้ยวะพี่ ไม่ได้เจอไอ้หมอกวนตีนนั่นตั้งนานแล้ว พี่ไม่เจ็บจริงอ่ะ เดี๋ยวกูฟันให้ซักแผลเอาป่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"


          "ปัญญาอ่อน ถึงแล้วครับพี่ขวัญ ต้นชมพูต้นนี้หวานอมเปรี้ยวนิดๆ จิ้มน้ำปลาหวานอร่อยนะ^^" ด่าผมเสร็จ พี่สิงโตก็หันไปยิ้มให้พี่ขวัญ แล้วพาเงยหน้าขึ้นไปดูต้นชมพูที่ลูกเยอะเต็มต้นไปหมด


          "เชี่ย น่ากินดีนี่หว่า รออยู่นี่แหละพี่ขวัญ เดี๋ยวผมปีนขึ้นไปเก็บให้เอง ฮ่าๆๆ ถัดจากลิงก็กูนี่แหละปีนต้นไม้ขั้นเทพ" ผมสะบัดรองเท้าออกเตรียมปีนต้นชมพู่ แต่คอเสื้อถูกดึงเอาไว้ซะก่อน โดยไอ้แควนนั่นเอง ขัดกูจริง เดี๋ยวถีบตกคลองเลยแม่ง


          "กวนตีนละมึง อย่าซนได้มั้ยวะ เดี๋ยวก็ตกลงมาเข้งขาหักหรอก เค้าไปกันถึงดวงจันทร์แล้ว มึงจะมาปีนเก็บลูกชมพู่ทำห่าเหวอะไร นี่เลยวิวัฒนาการใหม่ ไม้ตะกร้อ^^" พี่สิงโตเดินไปที่โคนต้นชมพู่หยิบไม้ที่ปลายมีตะกร้อสานผูกติดเอาไว้ นำเสนออย่างภูมิใจ


          "มันใหม่ตรงไหนวะ ตอนเด็กๆที่ผมไปบ้านปู่มันก็มีอยู่แล้วมั้ย เอามาเดี๋ยวจัดการเอง อิอิ" ผมเดินไปแย่งไม้มาอย่างน่าสนใจ แต่ไอ้พี่สิงโตจอมกวนตีน ดึงไม้ออกไปห่างจากตัว


          สงครามระหว่างสมคิดและสมถุยเลยเริ่มขึ้น ผมเอื้อมมือไปจะคว้าไม้ พี่สิงโตดึงเอวผมไว้ แล้วยืดมือที่มีไม้ไปสุดปลายแขน


          "ฮ่าๆๆๆ ไอ้อ้วน เพราะมึงกินข้าวเยอะไง แขนมึงเลยสั้นลงน่ะ"


          "จะแกล้งกูทำไมวะ เอาไม้มา มันร้อนรีบเก็บจะได้รีบไป พี่สิง"


          "กูจะเก็บให้เอง ขึ้นให้มึงเก็บ ก็ได้ชมพู่ช้ำๆมาพอดี หลบไปไอ้มือใหม่"


          "ไม่เอา กูอยากลอง น้าพี่สิงโต ให้ผมลองหน่อยดิ นะนะ ผมอยากเล่นอ่ะ"


          "ไม่ ทำไมดื้อกับพี่ล่ะคริส เดี๋ยวชมพู่ตกใส่หน้าใส่ตาก็เจ็บตัวอีก รอแป๊บเดียวเดี๋ยวจะได้ไปกินข้าวกันไง อย่าดื้อดิวะ"


          "เออ ไม่เก็บก็ได้ ไอ้ขี้งก กูแบนมึงห้าปี ไม่ต้องมาใกล้กูเลยนะ เชอะ เราไปทางโน้นกันเหอะพี่ขวัญ ปล่อยให้พี่สิงมันเก็บชมพู่ไปถวายเราแทน" ผมสะบัดตัวหนี เดินไปคล้องแขนพี่ขวัญที่ยืนมองเราสองคนทะเลาะกัน ออกจากสวนไป



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: จองน้องภู รีบๆโตนะลูก ปลอบอาคิดด้วยอ่ะ ตัลร้ากสุดๆ 555555 // ตอนหน้ายังอยู่กับพี่ขวัญ สมคิด และสมถุยนะ พี่สาวที่มาหยั่งเชิงจะว่ายังไงบ้างน้า // ตอนหน้ายังเป็นคริสพาร์ทนะ พอดีมันยาวมากกกกกก จนต้องตัดแบ่ง อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3804 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 01:12
    พาร์ทธรรมชาติสุด พี่สาวไม่เคยเห็นเวอร์นี้แน่เลย ปกติเห็นแต่ยัยจริงจังกว่านี้ น้องเป็นตัวของตัวเองแบบนี้ ผ่านไหมคะพี่สาว
    #3804
    0
  2. #3739 Peraya18 (@Peraya18) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 20:28
    ฮัลโหลลลลพี่ขวัญกลายเป็นอากาศไปแล๊วววจร้าาาา
    #3739
    0
  3. #3409 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 06:49
    บทพี่ขวัญหายยาวเพราะสมคิดกับสมถุย 555555
    #3409
    0
  4. #2526 คนอ่าน (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:39
    มาสวีทอะไรกันต่อหน้าพี่สาวย้ะ5555 ถ้าเป็นพี่สาวจะไม่ทน งืออออ
    #2526
    0
  5. #2525 คนอ่าน (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:39
    มาสวีทอะไรกันต่อหน้าพี่สาวย้ะ5555 ถ้าเป็นพี่สาวจะไม่ทน งืออออ
    #2525
    0
  6. #2195 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:43
    เเอกจองก้วยคน น้องภูน่ารักเจ้งๆ อาคิด555
    #2195
    0
  7. #1948 s.lattecoffee (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:42
    ฮัลโหล พี่ขวัญยังอยู่ใช่ไหมพี่ 5555+
    #1948
    0
  8. #1846 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 08:47
    เอ่อ...พี่ขวัญยังอยู่มั้ยคะ 5555555555

    #1846
    0
  9. #1838 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 07:20
    อ้าวสมคิดสมถุยลืมไปหรือป่าวว่าพี่ขวัญยืนอยู่น่ะ 5555555555
    #1838
    0
  10. #1837 Pen&ink (@uptome5823080027) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 06:44
    ทำไมพี่ขวัญมีบทแค่นี้คะ ตอบ! 555
    #1837
    0
  11. #1835 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 06:24
    พี่ขวัญนี่คงอึ้งไปเลยสิ555 สมถุยสมคิดช่างทะเลาะกันได้น่ารักปานนนี้T///T
    #1835
    0
  12. #1834 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 06:24
    พี่ขวัญเงียบเลย เจอความแควนของสองคนนี้ไป 5555
    #1834
    0
  13. #1833 MeNiMeNie (@menizmeniez) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 04:09
    พี่ขวัญเงียบเพราะตกใจใช่มั้ยยยย ตอบบบบบ555555 รอนะคะะะ
    #1833
    0
  14. #1832 thaifoam (@thaifoam) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 02:48
    พี่ขวัญอย่าลืมไปบอกคุณนายแม่นะ..เวลาที่สมคิดอยู่กะสมถุยเขาเป็นธรรมชาติกันสุดๆเลย
    #1832
    0
  15. #1831 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 02:17
    จากกาาขาดเดา พี่สาวเป็นสปายที่ขุ่นแม่(หรือมนุษย์ป้า) ส่งมาแน่ๆเลยยยย
    #1831
    0
  16. #1830 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 02:08
    คือออ ทะเลาะกันจนลืมไปแล้วใช่มั้ยว่าพี่สาวเขาก็อยู่ด้วย 555555 พี่ขวัญเหมือนเป็นอากาศธาตุ555555
    #1830
    0
  17. #1829 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 02:00
    สงสารพี่ขวัญคะดูเธอเป็นส่วนเกินขึ้นมาทันทีเลย555555
    พี่ขวัญเก็บข้อมูลไปเยอะๆเก็บไปบอกกับพ่อแม่ว่าพี่สิงเค้ารักคริสจริงๆ
    ไม่ได้หวังอัลไลในจากคริสเลย(นอกจากตัวและหับใจ)
    #1829
    0
  18. #1828 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 01:53
    พี่ขวัญคงกำลังอึ้ง 5555
    #1828
    0
  19. #1827 Siridream13 (@Siridream13) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 01:46
    เป็นการด่าที่มีความสุขมากกกกกดดดด55555
    #1827
    0
  20. #1826 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 93)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 01:34
    ฉากที่สมถุยด่าสมคิดนี้ พี่ขวัญกลายเป็นอากาศเลยอ่าา ตั๊ลล๊าคคคคค
    #1826
    0