ตอนที่ 92 : ภารกิจพิชิตรุกกี้ ภาค เก็บข้อมูล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    20 ธ.ค. 59

สิงโตพาร์ท


          Rrrrrrrrrrrrrrrrrr


          -เก้า-


          ผมมองสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของตัวเองอย่างแปลกใจ คนที่โทรมาไม่ได้น่าประหลาดใจเท่าไหร่เพราะสนิทกันดี แต่มันไม่เคยโทรมานี่สิ ปกติถ้าเก้าจะโทรหาควรเป็นคริสไม่ใช่รึไง แล้วคริสบอกว่าตอนนี้เก้าไปฮ่องกง หรือว่าโทรหาคริสไม่ติด?


          "ว่าไงวะ ไอ้เก้า" ผมกดรับแล้วทักทายไป มานั่งสงสัยก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก รับๆไปก็จบ


          [ฮั่นน้อวววววววว ร้ายนะครับเพื่อนเขย ได้ข่าวว่าแอบย่องเข้าบ้านภรรเมียไปขอความเห็นใจจากพ่อแม่เค้าใช่ป่ะ กริ๊วๆๆ] ทำไมมึงอารมณ์ดีวะ เห็นคริสบอกว่าอกหักถูกเพื่อนสมัยเด็กทิ้ง ต้องตามไปง้อกันถึงฮ่องกงไง


          "มึงอยู่ตั้งฮ่องกงยังเผือกเรื่องคนอื่นได้อีกเหรอวะเนี่ย สามารถจริงๆ แล้วดีกับไอ้ไวน์อะไรนั่นแล้วรึไง ถึงได้ลั๊นลาขนาดนี้"


          [แน่น๊อนน นี่ใครครัช ผมคือแก็งค์รุกกี้ผู้เกรียงไกร เอาหัวใจไปแลกเค้าก็ยอมแล้ว ฮ่าๆๆๆ แล้วตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ฮ่องกงว่ะ เพิ่งกลับมาถึงเมื่อกี้นี้แหละ]


          "ห๊ะ มึงไปเมื่อวาน กลับมาวันนี้ค่ำๆ คิดว่าไปกรุงเทพฯเชียงใหม่รึไงวะ ตลกละมึง"


          [พอดีมีเรื่องต้องกลับมาจัดการน่ะ แต่เรื่องของผมเอาไว้ก่อน ยังไงก็ต้องนัดทุกคนมาคุยอยู่แล้ว ตอนนี้เอาเรื่องเพื่อนเขยก่อนเถอะคร้าบบบ ฮั่นเนาะๆ พี่สิง ใจกล้าแค่ไหนถึงบุกบ้านไฮโซนายธนาคารใหญ่แบบนั้น เล่ามาดิ๊]


          "ไอ้ถังเล่าล่ะสิ อุตส่าห์บอกให้เงียบๆไว้แล้วเชียวนะ มึงอย่าเพิ่งพูดมากไปล่ะ พ่อแม่คริสยังไม่ยอมรับกูเลย เห้อออ" ผมลดเสียงให้เบาลงเพราะคนที่ถูกพูดถึงกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ถ้าเกิดคริสได้ยินเดี๋ยวจะเครียดขึ้นมาอีกรอบ


          วันนี้คริสเล่นกับน้องภูจนถึงเย็น แล้วก็นั่งกินกับข้าวฝีมือแม่ผม โชคดีที่ถึงแม้มันจะเครียดแค่ไหน แต่ก็ยังกินข้าวได้เยอะ เพราะชอบอาหารฝีมือแม่ผมมาก ทำให้พอโล่งใจไปได้บ้าง หลังกินข้าวเสร็จพวกเราก็แยกย้ายกันไป ผมพาคริสมาที่ห้องนอนตัวเอง คืนนี้เราจะค้างกันที่นี่ ผมอาบน้ำเรียบร้อย เก้าก็โทรเข้ามาพอดี


          [เปล่าวะพี่ นี่ไอ้ถังก็รู้เรื่องเหรอวะ ไอ้เพื่อนเลว กูอุตส่าห์คบมาตั้งแต่ประถม มีความลับอัลไลไม่บอกกู] มึงวางสายกูแล้วโทรไปด่ากันให้จบๆก่อนมั้ย ชักช้าเดี๋ยวคริสออกมาได้ยินเรื่องที่คุย มันก็เครียดอีกหรอก


          [ที่ผมรู้ ไม่ได้รู้จากไอ้ถังหรอก แต่รู้จากวงในมากกว่านั้น.....พี่ชายคนโตของไอ้คริสไง พี่พอร์ช]


          "ห๊ะ!" ผมตะครุบปากตัวเองแทบไม่ทัน นี่มันไปเจอพี่ชายคริสมาเหรอ "รอแป๊บนะไอ้เก้า กูย้ายที่คุยก่อน เดี๋ยวเพื่อนมึงได้ยิน"


          ผมรีบเปิดประตูเดินออกจากห้องนอน ตรงดิ่งออกจากบ้าน หามุมสงบๆคุย เอาเป็นศาลาริมน้ำละกัน จะได้มองเห็นประตูบ้านด้วย เพื่อคริสแอบย่องมาได้ยิน ผมมองซ้ายมองขวา มองรอบๆศาลา เห็นว่าไม่มีใครแล้วก็นั่งลง


          เรื่องของคริสกับที่บ้านมัน ผมยังไม่ได้บอกให้ครอบครัวผมรู้เหมือนกัน กลัวว่าพวกเค้าจะกังวลใจตาม ตอนนี้แม่กับทุกคนในบ้านก็ถูกใจคริสมาก เพิ่งมาบ้านเป็นครั้งที่สอง คริสกลับเข้ากับครอบครัวผมได้ดีเป็นธรรมชาติ เหมือนเกิดและเติบโตที่บ้านนี้ ผมรู้สึกละอายใจจริงๆ ที่ตัวเองทำแบบคริสไม่ได้บ้าง แต่ผมไม่ท้อหรอกนะ จะต้องพยายามต่อไป เพื่อให้คริสมีความสุขให้ได้


          "เออ คุยได้แล้ว ตกลงมึงไปเจอพี่ชายคริสได้ยังไง แล้วเค้าได้ว่าอะไรบ้างรึเปล่า" พอปลอดคนผมก็รีบถามเก้าต่อ


          [ก็นะ โวยใหญ่เลยว่ะ เขย่าผมคอแทบหักอยากจะรู้เรื่องของพี่ให้ได้ พี่รู้รึเปล่าว่าพี่พอร์ชน่ะ ด่านใหญ่กว่าพ่อแม่มันอีกนะ มันหวงไอ้คริสยิ่งกว่าพ่อหวงลูกอีก] คำตอบของเก้าทำให้ผมยิ่งเครียด ยิ่งหนักใจมากกว่าเดิม รู้สึกเหมือนหินหนักๆมันลงมาทับกลางใจเพิ่มขึ้นอีกก้อน


          ผมรู้แค่เรื่องของพ่อแม่คริส แต่เรื่องของพี่ๆอีกสองคน ผมไม่ทันได้คิดถึงไป จากที่คริสเล่าตอนกลางวัน บอกว่าสนิทกับพี่สาวมากกว่าพี่ชายนี่นา


          "แต่คริสบอกว่าสนิทกับพี่ขวัญ มากกว่าพี่พอร์ชไม่ไช่เหรอวะ"


          [ก็ใช่ เพราะพี่ขวัญอายุใกล้กับพวกเรามากกว่า แล้วก็ชอบทำตัวเหมือนเด็กๆ พี่ขวัญใจดี ผมว่าบ้านนี้เข้าทางพี่ขวัญนี่ง่ายสุดแล้ว เพราะวัยรุ่นสุด ส่วนพี่พอร์ชน่ะ ไม่ค่อยได้เล่นหัวกับไอ้คริสหรอก ออกแนวผู้ใหญ่แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่รักน้องๆนี่หว่า จอมหวงน้องน่ะหวงทั้งพี่ขวัญทั้งไอ้คริสนั่นแหละ]


          "...." ผมนิ่งเงียบ รอฟังสิ่งที่เก้าเล่าต่อไป พยายามจะเก็บข้อมูลเอาไว้มากๆ ก่อนอื่นผมคงต้องหาทางรู้จักกับพี่ขวัญก่อนสินะ น่าจะช่วยผมได้


          [ไอ้คริสมันไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้พี่พอร์ชเท่าไหร่ เพราะความเว่อร์ของพี่มันไง ตอนเรียนม.ปลายพี่พอร์ชเคยจะซื้อรถให้ไอ้คริส แต่ไม่ยอมให้มันขับเองเพราะอายุไม่ถึง ต้องจ้างคนขับรถด้วยนะเว้ย คิดดูสิเด็กม.ปลายบ้านไหนจะมีคนขับรถรับส่งวะ โคตรคุณหนูอ่ะดิ มันเกรงใจด้วย กลัวโดนเพื่อนล้อด้วย สุดท้ายเลยต้องมาขอให้ผมกับถังเปลี่ยนกันมารับมาส่งมันเอา ตอนแรกพี่พอร์ชก็ไม่ยอมเพราะว่าเราเป็นเด็กให้ขับรถมันผิดกฏหมาย พี่ไอ้คริสเป็นประเภทระเบียบจัด ต้องเป๊ะไปหมดทุกอย่างอ่ะ] โอ้ยยยย ดูเหมือนจะไม่ใช่ก้อนหินธรรมดา แต่เป็นหินก้อนใหญ่เลยสินะ


          "เห้ออออออ แล้วกูควรต้องทำยังไงดีวะไอ้เก้า กูเพิ่งบอกคริสไปเมื่อวานว่าไปหาพ่อแม่มันมา เพื่อนมึงก็เครียดจนนอนไม่หลับเลยเมื่อคืน เพราะพ่อกับแม่เค้ายังไม่ยอมรับกู"


          [.......แล้ว เค้าสั่งให้เลิกกันรึเปล่าล่ะ?]


          "หืม? ก็ไม่นะ เค้าแค่ไล่ออกจากบ้าน แต่นั่นก็มีค่าไม่ต่างกันไม่ใช่เหรอวะไอ้เก้า"


          [ถ้ายังไม่ได้บอกให้เลิกกัน ก็ไม่ต้องไปกลัว พุ่งชนเข้าไปเลยดิวะ สู้กับทุกคนบนโลกนี้ ทำทุกอย่างให้ได้มันมา ผมเคยทำได้มาแล้ว พี่ก็อย่าท้อล่ะ มีอะไรก็โทรหาผมได้ ช่วงนี้ผมว่าง ผมจะช่วยพี่เต็มที่ ทำให้พี่กับไอ้คริสสมหวังก่อนที่ผมจะไปให้ได้] หือ? มึงจะไปไหน แล้วว่างยังไง มึงไม่เรียนหนังสือแล้วเหรอวะ


          "ขอบใจนะไอ้เก้า มีอะไรกูจะโทรไป แค่นี้ก่อนนะ คริสมาแล้ว" ผมรีบวางสายจากเพื่อนสนิทประถมของแฟน ทั้งๆที่ยังคาใจเรื่องที่มันพูดทิ้งท้าย แต่ไม่ทันได้ถาม เพราะเห็นไอ้หัวหน้าแก็งค์รุกกี้มันเดินออกประตูข้างบ้าน ตรงดิ่งมาทางนี้แล้ว


          "พี่สิง นั่งทำไรตรงนี้วะ หนีมาคุยกับกิ๊กเหรอ ท่าทางมีพิรุธ รีบๆสารภาพมาโทษถีบตกแม่น้ำจะได้กลายเป็นถูกถีบลงแปลงดอกไม้แทน" คริสเดินเข้ามาที่ศาลาริมน้ำ ทำท่ากอดอกหรี่ตาจับผิดผม


          มึงอาบน้ำไวจังวะ ทำไมไม่อาบให้เปื่อยกว่านี้อีกหน่อย กูยังคุยกับไอ้เก้าไม่จบเลย ไอ้แควนเอ๊ย


          "กิ๊กพ่อง กูคุยโทรศัพท์ที่ไหน มานั่งตากลมเฉยๆ เบื่อแอร์ อยากได้พลังธรรมชาติโว้ย"


          "มึงนี่ไม่รับมุข ไม่สนุกสนานเหมือนแก็งค์หมูกะทะผมเลยอ่ะพี่ ไม่เล่นแล้ว โว๊ะ เซ็ง" คริสเดินมานั่งทิ้งตัวบ่นอยู่ข้างๆ


          อ้าว เล่นมุขเหรอวะ ทำท่าซะจริงจังเลย


          "กูไม่เล่นนะมุขนี้น่ะ ไม่ผ่าน กิ๊กห่าอะไร เดี๋ยวกูถีบตกน้ำเลยแม่ง" กูรักมึงแค่ไหน เสือกเล่นมาได้ ไอ้มุขมีกิ๊กเนี่ย คิรสหัวเราะเบาๆแล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง ไปเป็นเรื่องที่ เอ่อ ห่วยกว่าเดิม


          "แล้วนี่มานั่งทำอะไรมืดๆค่ำๆใกล้น้ำแบบนี้ ระวังจะมีอะไรพายเรือผ่านมารับนะพี่ หึหึหึหึหึ" อะไรคือการที่คนกลัวผี หลอกผีกูวะ ได้เดี๋ยวกูจัดให้ไอ้เพื่อนลือชัย


          "ฮ่าๆๆๆ กูไม่ได้กลัวผีแบบมึงนะไอ้สันขวาน ดูดิ ป้าคนนั้นเค้ายังพายเรือไม่เห็นกลัวอะไรเลย เราอยู่บนนี้จะไปกลัวทำไม" ผมแกล้งชี้นิ้วไปที่แม่น้ำที่ว่างเปล่า คริสมองตามแล้วรีบเบียดตัวเข้ามาใกล้ทันที


          "ไหนวะป้า กูไม่เห็นมีห่าเหวอะไรเลยซักอย่าง"


          "มึงมองดีๆดิวะไอ้คริส ก็นั่นไงป้าคนนั้นน่ะ พายเรือไม้มาใกล้ศาลาเราแล้วนี่ไง กลับบ้านดีๆนะป้า ค่ำมืดแล้วนะครับ" ผมแกล้งโบกมือทักทายสายน้ำที่ว่างเปล่า


          "พี่สิงโต กูไม่เล่นนะเว้ย กูขอโทษก็ได้ กูกลัวแล้ว ฮืออออออ" คริสเกาะผมเอาไว้แน่น พยายามเพ่งมองลงไปในน้ำ แต่ก็ไม่มีอะไร มันหลับตาเอาหน้าซบลงมาบนไหล่ เห็นแล้วสงสาร เลิกแกล้งก็ได้วะ


          "เออ มันไม่มีอะไรหรอกน่า มึงจะกลัวไปทำไม มีกูอยู่ทั้งคน กูไม่ปล่อยให้อะไรมาทำร้ายมึงได้หรอก เชื่อกูสิ" ผมคว้าเอวออกแรงดึงคริสให้ขยับมานั่งตรงที่ว่างระหว่างขาผม ทำยอมมาอย่างง่าย ขยับมานั่งแล้วพิงหลังลงมาที่อกผม ผมกอดเอวเอาไว้


          "เพราะเชื่อไง ผมถึงไม่วิ่งหนีทิ้งพี่ไป ถึงจะกลัวแค่ไหน แต่ผมก็อยู่กับพี่ตรงนี้"


          "มึงน่ารักว่ะ อยู่ข้างๆกูไว้นะ กูจะไม่ปล่อยให้มึงกลัวอะไรลำพังหรอก ถ้าจะโดนผีหลอก ก็โดนไปด้วยกัน หัวโกร๋นไปด้วยกันดีมะ หึหึ"


          "ยังไงก็ได้ ผมอยากตัดสกินเฮดอยู่พอดี ฮ่าๆๆๆๆ แล้วตกลงมานั่งทำอะไรตรงนี้วะ"


          "มานั่งอ้อยมึงไง ล่อให้มึงตามลงมา ที่นี่ยังธรรมชาติอยู่มาก แถมพี่เสือชอบปลูกต้นไม้ดอกไม้เต็มไปหมด ดูหิ่งห้อยตรงนั้นดิวะ สวยมั้ย?"


          "ไหนวะหิ่งห้อย มึงบ้ารึเปล่าพี่สิง เอาชีวิตเรามาอิงละครมากไปป่ะวะ เมื่อกลางวันก็สายโลหิต พอตกค่ำเสือกเล่นคู่กรรมซะงั้น ........อั๊ก โกโบสิง อังสุมาคริส จะไปรอที่ดาวลูกเจี๊ยบนะ เอื้ออออออ" กูระอาใจกับมันจริงๆ ไม่รู้จะสรรหาคำพูดอะไรมาบรรยายแล้ว เค้าต้องรอที่ทางช้างเผือกไม่ใช่เหรอวะ ดาวลูกเจี๊ยบมันอยู่ตรงส่วนไหนของระบบสุริยจักรวาล มึงเรียนมาจากไหน กูคงหาดาวห่าอัลไลนั่นของมึงไม่เจอหรอก ชาติหน้าเราจะได้เจอกันมั้ยวะเนี่ย


          "ปัญญาอ่อน เออ ไม่ดูก็ไม่ต้องดู ไป ขึ้นนอนได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปเที่ยวตลาดน้ำ ไปกินกุ้งเผาด้วย ดีป่ะวะ" ผมดันตัวมันลุกอย่างหมดอารมณ์ชี้นกชมไม้


          จริงๆผมไม่รู้หรอกว่ามีหิ่งห้อยรึเปล่า แค่เปลี่ยนเรื่องไม่ให้คริสจับได้เรื่องคุยโทรศัพท์กับเก้าแค่นั้นแหละ จะบอกก็ได้อยู่นะ แต่เมื่อคืนมันก็เครียดจนไม่ได้นอน วันนี้ผมไม่อยากให้มันรับรู้อะไรเพิ่มแล้วล่ะ อยากให้มันนอนหลับมากกว่า  แต่พอคว้าแขนให้ลากเดินตามไป คริสกลับฝืนตัวเอาไว้ ผมหันกลับไปมอง


          "เห็นแล้วพี่ ผมเห็นแล้ว นี่ไงๆๆๆ" คริสชี้นิ้วไปในความมืด มึงจะแก้ตัวเรื่อหิ่งห้อยใช่มั้ย ยังดีนะที่สำนึกได้น่ะ


          "เออ หิ่งห้อยใช่มั้ย ไหนๆๆ"


          "เปล่า ยุง นี่ไงวะ เป็นฝูงเลยบินมาต่อคิวรอแดกพวกเราอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ไอ้ยุงเวร ไม่ได้แดกกูหรอกเว้ย กูจะชิ่งขึ้นห้องแล้ว ไปเร็วพี่สิง วิ่งหนียุงกัน" แล้วไอ้เพื่อนลือชัยก็ลากแขนผมวิ่งไปหัวเราะไปเบาๆ มึงคิดว่าเราอยู่ในสนามรบเหรอวะ ต้องวิ่งหนีจริงจังอะไรเบอร์นั่นกับแค่ยุง เวรเอ๊ย

 

 


          Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr


          เสียงโทรศัพท์ของคริสดังในตอนเช้า เจ้าของเครื่องกำลังหลับสบาย เมื่อคืนผมกอดคริสเอาไว้ มองหน้ากลัวว่ามันจะไม่หลับ แต่เพราะเมื่อวานมันได้พักผ่อน ผ่อนคลายเต็มที่กับที่บ้านผม บวกกับไม่ได้นอนมาคืนนึงเต็มๆ เลยนอนหลับไปง่ายๆ ผมนอนมองหน้าคนที่ผมรักมาก คนที่ตอนนี้เป็นเหมือนหัวใจของผม จนเกือบเช้า คิดถึงเรื่องที่เก้ามันโทรมาบอกแล้วก็แอบเครียด พี่พอร์ชงั้นเหรอวะ น่าจะเป็นระดับลาสบอสเลยสินะ


          คริสขยับตัว ผมคลายอ้อมกอดตัวเองเพื่อให้เจ้าตัวหันไปรับโทรศัพท์ที่วางอยู่ได้ง่ายๆ ใครโทรมาเช้าปานนี้วะ เพิ่งจะหกโมงเอง


          "ฮัลโหล ครับ" เจ้าของเครื่องกดรับสายเสียงงัวเงีย ตายังปิดอยู่ ไม่ได้ดูว่าใครโทรเข้ามา


          เสียงจากปลายสายไม่รู้ว่าพูดอะไร คริสลุกพรวดขึ้นนั่งทำตาโตตกใจ


          "พะ พี่ขวัญ!!" ว่าไงนะ พี่สาวมันน่ะเหรอ ผมขยับตัวลุกตาม รอฟังคริสพูดโทรศัพท์อย่างตั้งใจ


          "อ้อ อืม เพิ่งตื่นครับ ครับ พี่กลับมาจากญี่ปุ่นแล้วเหรอ ......ตอนนี้เหรอครับ ได้สิ ถ้าพี่อยากให้ผมไปพบ ครับได้ ไม่มีปัญหาครับ แต่คงใช้เวลานิดหน่อย เพราะผมไม่ได้อยู่กรุงเทพฯ เอ่อ คือ..ผมอยู่..เอ่อ ไม่ใช่ๆ ผม...อยู่...บ้าน..เอ่อ..บ้าน...แฟน"


          อยากวิ่งไปส่องกระจกจัง อยากรู้ว่าตัวเองจะยิ้มกว้างได้แค่ไหน พูดคำว่าแฟนไม่เท่าไหร่ แต่คริสพูดคำนี้กับพี่สาวมัน น่ารักชะมัดเลยว่ะ มันต้องรวบรวมความกล้าแค่ไหน กว่าจะพูดคำนี้ออกไปได้วะ


          ดูจากสีหน้าเวลาคริสคุยโทรศัพท์กับคนในครอบครัวแล้ว มันแตกต่างกับตอนที่อยู่กับพวกเรามากเลยนะ คริสดูเป็นผู้เป็นคน ใบหน้าเรียบๆแววตาอ่อนโยนนิดๆ มีรอยยิ้มบางๆที่มุมปากบางครั้ง ดูจริงจังหน่อยๆ


          ต่างกับสีหน้าไอ้ติงต๊อง ไอ้บ้า ไอ้กวนประสาท ไม่เคยจริงจังกับอะไรในชีวิต ที่ผมเคยเห็นประจำ นี่คือตัวตนตอนอยู่กับครอบครัวใหม่ของมัน ที่ถังเคยบอกสินะ


          "ครับ พี่สิงโต" ตอนพูดชื่อ คริสหันมาส่งยิ้มให้ผมนิดนึง คงจะบอกชื่อผมกับพี่สาวสินะ ผมเอื้อมมือไปจับบีบเอาไว้แน่นเพื่อให้กำลังใจ คริสบีบมือตอบกลับมา


          "บ้านเหรอครับ? อยุธยา ทำไม....ห๊ะ พี่ขวัญ คือว่า พี่แน่ใจเหรอ อืม แป๊บนะครับ" คริสตกใจอีกครั้ง หันมาพูดกับผม


          "พี่สิง พี่ขวัญอยากมาที่นี่น่ะ ได้รึเปล่า" ผมแอบอึ้งนิดๆกับคำบอกเล่าของคริสนะ แต่ก็พยักหน้าทันที


          "ได้สิ จะมาวันนี้เลยใช่มั้ย" ผมเพิ่งคิดว่าอยากทำความรู้จักพี่สาวคริสเมื่อคืน ทำไมจัดให้ไวปานนี้นะ


          "อือ พี่ขวัญ เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นไปให้นะ พี่จะมาถึงเมื่อไหร่ล่ะ? ครับ ได้ครับ แล้วเจอกัน สวัสดีครับ" คริสกดวางสายไป แต่สายตายังมองจ้องอยู่ที่โทรศัพท์ เริ่มจะเครียดอีกแล้วสินะ


          ผมเอื้อมมือไปโอบตัวคริสเอาไว้ คริสหันมามอง ผมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้ 


          "หนึ่ง สอง สาม ทิ้งตัวววว" ผมทิ้งตัวลงที่นอนอย่างแรง ดึงคนที่อยู่ในอ้อมแขนให้กลับลงไปนอนด้วยกัน ร่างเราสองคน กระแทกลงกับที่นอน แล้วเด้งเบาๆอีกนิดหน่อย


          "ตกใจหมด เล่นอะไรวะพี่สิง มึงห้าขวบรึไง"


          "เล่นที่ไหน นี่กำลังจริงจังเลยนะเนี่ย หิวจังเลยว่ะ แม่จะทำกับข้าวเสร็จรึยังวะ อืมมม เอาไงดีน้า หาอะไรกินรองท้องก่อนดีมะ"


          "อะไร จะทำอะไรอีกล่ะ หรือว่า..." ไอ้หื่นมองหน้าตาเป็นประกาย มึงนี่หื่นกว่ากูอีกนะไอ้สมคิด วิธีนั้นมันแก้เครียดไม่ได้ไง กูบอกไปหลายทีแล้วว่ามึงแก้ปัญหาผิดจุดน่ะ


          "กูไม่ได้จะกินมึง กูอยากแดกซาลาเปา ฮ่าๆๆๆ" ผมกัดลงไปที่แก้มคริสเต็มแรง จนมันร้องลั่น


          "โอ้ยยย ไอ้พี่สิง ไอ้บ้า เจ็บนะเว้ย หยุดเลย งือออ เอาปากออกไป ฟันมึงโคตรคมเลย"


          "ฮ่าๆๆๆ ไม่ออก กูหิวแล้ว ตรงนี้เหมือนหมั่นโถวเลยว่ะ ง่ำๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ" กัดแม่งทั้งตัวนั่นแหละ


          "ไอ้เวร ปล่อยดิวะ มันเจ็บ ไอ้บ้า ฮ่าๆๆๆ อย่ากัดเอว กูบ้าจี้ ฮ่าๆๆๆ ไม่เอา ตรงนั้นก็ไม่ได้ ไอ้พี่สิง เดี๋ยวเป็นรอยฟัน ฮ่าๆๆๆๆ"


          "หึหึ ไอ้ปีศาจซาลาเปา วันนี้แหละ กูจะแดกมึงให้หมดทั้งตัวเลย กูคือตัวแทนแห่งดวงอาทิตย์ จะมาปราบมึง" ผมขึ้นไปคร่อมอยู่บนตัวคริส กัดลงไปที่หัวไหล่ เลื่อนมือไปจี้เอว


          "พี่สิง ฮ่าๆๆๆ บอกว่าอย่าจี้เอวไงวะ ฮ่าๆๆๆ ไม่ ฮ่าๆ ไม่เล่นไง เห้ย ไอ้บ้า กัดตรงไหนวะเนี่ย อย่า......."


          ^  ^


          "พี่สิงโต"


          "ครับ ^  ^ "


          คริสเลื่อนมือขึ้นมาโอบรอบคอ ออกแรงดึงทีเดียว ริมฝีปากเราก็แนบชิดกันทันที ผมยังไม่ทันได้ปฏิเสธอะไร ไอ้เจ้าเล่ห์ก็รีบจูบกระชากวิญญาณ กระชากสติผม ด้วยความหวานจนผมเผลอเคลิ้มตามไปจนได้ ผมเริ่มควานหาความหวานในโพรงปาก โดยที่เจ้าตัวเปิดรับมันอย่างเต็มใจ จูบที่ยาวนานหลายสิบนาที ไม่ได้มีอะไรมากเกินไปกว่านั้น เราแค่จูบกัน แต่ผมก็รู้สึกสบายใจ บางทีอาจจะเป็นผมก็ได้ ที่แก้ปัญญาผิดจุดน่ะ



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: พี่ขวัญจะบุกถ้ำสิงโตแล้ววว จะเกิดอะไรขึ้น พี่ขวัญจะเป็นยังไง จะขี้หวงน้องเหมือนพี่พอร์ชมั้ย แล้วเก้าจะช่วยอะไรพี่สิงโตได้รึเปล่า // ทำไมเรื่องยังวุ่นวายไม่จบ นี่ก็ 92 ตอนเข้าไปแล้ว ฮือออออ // ว่าจะแต่งสเปฯปีใหม่ ห้าคู่อ่ะ ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า เป็นสเปฯที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักนะ คู่ใครคู่มัน เฟียสดัม ถังสไปรส์ นักรบหมอก เก้าไวน์ แล้วก็สมถุยกับสมคิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3803 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 01:00
    พี่จ๋าเป็นเซฟโซนของยัยจริงๆ พิขวัญมาก็ดีนะ ตะได้เห็นว่าพี่จ๋าจริงจังและรักน้องมากแค่ไหน
    #3803
    0
  2. #3272 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 11:24
    พี่ขวัญอาจจะเป็นสาววาย 555555
    #3272
    0
  3. #2524 คนอ่าน (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:08
    พี่ขวัญ ได้โปรดเอ็นดูพี่สิงด้วยฮ่ะ 555 พี่ชายรอฟงจัดการก่อนจะได้ช่วยบอกแม่พร้อมกันเลย เดี๋ยวๆ
    #2524
    0
  4. #2036 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 15:51
    ยังไงๆ จะรอดไมเนี่ยยยยยย
    #2036
    0
  5. #1945 s.lattecoffee (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:22
    พี่ขวัญต้องช่วยน้องเขยนะ
    #1945
    0
  6. #1825 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 00:25
    พี่ขวัญช่วยพี่สิงด้วยยย
    #1825
    0
  7. #1821 Nupear (@pinkykitty) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 23:32
    พี่ขวัญอาจจะเป็นสาววายก้อได้นะ 55555
    #1821
    0
  8. #1820 คุณเฮฮา (@100125) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 23:08
    สนุกๆ สู้ๆจ้า
    #1820
    0
  9. #1818 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 22:38
    ไรท์  ไม่เอา เก้าไปได้มั้ย งื้อ
    #1818
    0
  10. #1817 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 22:38
    คือพี่ขวัญจะมาแนวเดียวกับสะไบเรามั้ยอ่ะ
    คือถ้าเป็นแบบนั้นจะได้ตั้งหลักทันเพราะเวลาสะไบเล่นก็ดูน่ารักแต่เอาจริงขึ้นมาก็น่ากลัวจนเพื่อนๆในกลุ่มยังไม่กล้าหือ
    เฃยอยากจะรู้ไว้ก่อนจะำด้ให้กำลังใจพี่สิงถูก
    #1817
    0
  11. #1816 a_liew (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:51
    พี่ขวัญ นี่ร่างแปลงสะไบเหรอเปล่า -_-'' ทำไมรู้สึกตะหงิดๆๆๆ

    ชอบสองคนนี้ตอนหวานมุ๊งมิ๊งใส่กัน

    พี่สิงจะได้เห็นสมคิด อีกแบบสินะ แบบเป็นงานเป็นการเป็นผู้เป็นคนไม่ไร้สาระไปวันๆ??

    พี่สิงกับพี่พอร์ช T_T' อืมมมมมมม..

    คนนึงหวงเมีย อีกคนหวงน้องงงง #ความหรรษากำลังจะบังเกิดดด
    #1816
    0
  12. #1815 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:36
    อย่าลืมคู่ฟงพอร์ชนะ อันนี้เรารอเลย 55
    #1815
    1
    • #1815-1 I'm MAY (จากตอนที่ 92)
      20 ธันวาคม 2559 / 23:02
      หนับหนุนๆ
      #1815-1
  13. #1813 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:35
    100กว่าตอนไปเลยได้นะไรท์ รออ่านเสมอ เพราะติดมากกกก ขาดไม่ได้แล้วเหมือนเสพติดอะไรสักอย่างวันไหนที่ไม่ได้อ่านจะหงุดหงิดมาก
    #1813
    0
  14. #1811 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:19
    งื้อออออ ขอให้พี่สาวสมคิดเข้าใจซักคนเถอะ พลีสสสสส
    #1811
    0
  15. #1810 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:10
    ชอบทุกคู่ที่ไรท์เขียนเลย
    #1810
    0
  16. #1809 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:56
    ทั้งบ้านถ้าไล่ระดับความยาก พี่ขวัญน่าจะผ่านง่ายสุดเเล้วแหละ ขอให้โชคดีนะพี่สิงงงง ปล. ชอบบรรยากาศของ2คนนี้อะ แค่กอดแค่อยู่ข้างๆก็ดูอบอุ่นเเล้ว
    #1809
    0
  17. #1808 neung_no (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:55
    แต่งเลยค่ะไรท์..ชอบอ่ะวิธีคลายเคลียดของพี่สมถุยคือการกอดสมคิดนี้แหล่ะ
    #1808
    0
  18. วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:53
    มุกดาวนี่นึกถึงเรื่องเบอร์สองของไรท์อ่ะ อยู่ๆก็นึกถึงดาวใจ ไพจิตร โอ้ยขรรมม?ตัวเอง รู้สึกอ่านไปยิ้มไป มุกไรท์นี่แบบ มาขำมากอ่ะ ดาวลูกเจี๊ยบ.. อังศุมาคริส โกโบสิง ~////~
    #1807
    0
  19. #1806 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:51
    เพี้ยงขอให้รอดนะพี่สิง
    #1806
    0
  20. #1805 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:42
    ไรท์นี่ชอบหางานให้ตัวเองอ่ะ 5555
    #1805
    0