ตอนที่ 90 : สเปเชียล เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    20 ธ.ค. 59

เก้าพาร์ท


          ผมมองหน้าพี่ฟง ไวน์แล้วก็พ่อสลับไปมา จริงๆผมเองก็มีเรื่องที่จะพูดอยู่เหมือนกัน แต่เห็นพ่อทำหน้าจริงจังแบบนี้ เลยปล่อยให้อีกฝ่ายเริ่มพูดก่อนน่าจะดีกว่า ยังไงผมก็ยังไม่รีบกลับเมืองไทยไปวินาทีนี้อยู่แล้ว พ่อสั่งให้พี่ฟง ออกไปบอกเลขาด้านนอกว่าตอนนี้งดรับแขก ห้ามใครเข้ามา พี่ฟงพยักหน้าแล้วเดินออกไป ระหว่างนั้นในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ เพื่อรอคนที่ออกไปสั่งงานกลับเข้ามาคุยพร้อมกัน


          พี่ชายคนละแม่ที่ผมไม่ค่อยได้พบหน้ากันบ่อย เราเลยไม่สนิทกันเท่าไหร่ ผมไม่ได้เกลียดมันนะ ก็แค่ไม่สนิท ตอนเล็กๆแม่เคยเล่าให้ฟังว่าผมมีพี่ชายอีกคนอยู่ที่ฮ่องกง แล้วสั่งเอาไว้ก่อนที่จะเสียว่าให้รักกันเอาไว้แล้วดูแลพ่อให้ดี แต่ผมยังเด็กมากแทบจำความไม่ได้ ไม่รู้เรื่องและไม่เข้าใจความหมายของคำว่าพี่ชายคนละแม่เท่าไหร่ ก็แค่รับปากเพราะอยากให้แม่หายป่วยเท่านั้นเอง


          ผมเจอหน้าพี่ชายตัวเองครั้งแรกตอนม.1 ตอนที่พี่ฟงมาเที่ยวบ้านที่เมืองไทยครั้งแรกเพราะญาติทางนี้เห็นว่าโตพอที่จะสามารถไปไหนเองได้แล้ว เราโตเกินกว่าที่จะเล่นกันตามประสาพี่น้อง เลยไม่ค่อยยอมพูดคุยกันมากเท่าไหร่ ใบหน้ายิ้มๆอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่รู้ว่าในใจคิดอะไรนั่น ทำให้ผมรู้สึกอึดอัดไม่ค่อยอยากเข้าใกล้ มีแค่ไวน์ที่ใสซื่อเท่านั้นแหละที่ชอบเล่นกับมัน เห็นรอยยิ้มปีศาจเป็นรอยยิ้มเทวดาที่แสนใจดี จริงๆมันอาจจะใจดีนั่นแหละ ใจดีแค่กับพวกเราไง ลับหลังอาจจะโหดร้ายก็ได้ ไม่งั้นพ่อจะให้มันคุมโซนคาสิโนแทนที่จะคุมโซนผับ แบบที่ให้ไวน์คุมชานชลาที่ไทยเหรอ


          ถึงผมจะไม่รู้ว่างานคาสิโนเป็นงานประมาณไหน แต่คนคุมน่าจะต้องเด็ดขาดและโหดร้าย ต้องกล้าตัดสินใจ กล้าได้กล้าเสียมากพอตัว ดูจากที่มันปั้นหน้ายิ้ม แต่ต่อยผมกลับด้วยหมัดหนักๆก็รู้แล้ว ว่าผมมีพี่ชายที่โคตรไม่ธรรมดา


          ไอ้คาสิโนนี่ก็เหมือนกัน คนละระดับกับที่ชานชลาลิบลับ นี่มันยิ่งใหญ่มาก ใหญ่จนผมว่าตอนนี้ผมกำลังเผชิญหน้ากับพวกมาเฟีย ผมไม่ได้สนใจธุรกิจของพ่อเท่าไหร่ ไอ้คาสิโนเวรนี่มันแยกพ่อผมไปก็น่าจะรู้อยู่ ผมจะสนใจมันทำซากอะไร พอมาเหยียบที่นี่ถึงได้รู้ ว่าพ่อกับพี่ชายก็กึ่งๆพวกมีอิทธิพลเลยนะเนี่ย เมื่อตอนพบหน้าพ่อครั้งแรก ก็เห็นมีคนติดตามด้วย กูพลาดมากอ่ะบอกเลย นี่ถ้าขนคนที่คุมหน้าคาสิโนเมื่อกี้ไปข่มกับบ้านดัมเบล สงสัยจะเกิดสงครามว่ะ เออ น่าหนุกดี ครั้งหน้าชวนไอ้พวกนั้นมาเที่ยวที่นี่ดีกว่า


          "เรียบร้อยแล้วครับพ่อ ผมสั่งยกเลิกนัดกับงานของเย็นนี้หมดแล้ว แล้วก็ให้เลขาจองร้านติ่มซำเอาไว้ เผื่อว่าพ่ออยากจะพาเก้าไปกินบ้างหลังคุยกันเสร็จ^ ^" รอยยิ้มซาตานที่เหมือนจะรู้ทันทุกอย่าง ทำให้พ่อมองมันอย่างหงุดหงิดนิดหน่อย


          "รู้ดีนักมึง เออ จะทำอะไรก็แล้วแต่ มึงสั่งไปแล้วนี่นา .////. กูจะทำอะไรได้" พ่อกับพี่ชายผมนี่ดูสนิทรู้ใจกันดีนะ ผิดกับผมที่ไม่รู้อะไรและเลิกสนใจพ่อตัวเองไปแล้วตั้งแต่ที่เราทะเลาะกันเมื่อสามปีก่อน ถึงจะคุยกันเหมือนเดิม แต่ก็ไม่เหมือนเดิม


          "พี่เก้า ติ่มซำอร่อยมากเลยนะ ผมไปกินมาแล้วคิดถึงพี่เก้าเลย พี่จะต้องติดใจแน่ๆ เดี๋ยวไปกินด้วยกันนะ" ไวน์ของผมกลับมาสดใสร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ทำให้ผมอดยิ้มตามไม่ได้


          "เหรอครับ น่ารักจัง เวลาไวน์ทำอะไร ก็คิดถึงแต่พี่ตลอดเวลาเลยสินะ ^ ^"


          "เอ่อ //////" ไวน์


          ^ ^ พี่ฟง


          "เอาล่ะ งั้นก็เข้าเรื่องได้แล้ว" พ่อกระแอมหนึ่งครั้งมองหน้าผมอย่างหมั่นไส้ มองหน้าไวน์อย่างเอ็นดู อัลไลวะ ห้ามมองไวน์ของผมแบบนั้น ต่อให้เป็นพ่อก็เหอะ


          "ว่าไงพ่อ ผมเองก็มีเรื่องอยากจะพูดเหมือนกัน แต่ว่าพ่อพูดก่อนเลย" ผม


          "เออ กูจะพูดก่อน เพราะเรื่องของกูสำคัญมาก ไอ้ไวน์ อีกไม่กี่เดือนมึงก็จะยี่สิบแล้วสินะ"


          "ครับ" ไวน์พยักหน้างงๆ ผมก็งง เรื่องสำคัญมากคืออายุของไวน์เหรอ หรือเรื่องจะจัดงานวันเกิด มันก็สำคัญนะ แต่ซีเรียสขนาดต้องยกเลิกนัดกันทั้งพ่อทั้งพี่ฟงเลยเหรอ ดูเว่อร์ไปหน่อย ไม่น่าใช่


          "กูเคยเกริ่นกับไอ้ฟงแล้วก็ไอ้นพก่อนหน้านี้แล้ว กูคิดว่าจะให้พวกมึงสองคน ย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน แล้วมาช่วยงานกูที่นี่"


          "ห๊ะ / หา" ผมกับไวน์ร้องพร้อมกัน แล้วมองหน้ากันเอง ให้ย้ายมาอยู่ฮ่องกงงั้นเหรอ


          "ใจเย็น ยังไม่ต้องตกใจ ครั้งนี้กูจะไม่บังคับ เราจะพูดกันด้วยเหตุผลอย่างคนที่โตๆกันแล้ว แล้วพวกมึงสองคนก็ยังไม่ต้องให้คำตอบกูตอนนี้ก็ได้ เก็บเอาไปคิดก่อนหลังจากที่ได้ฟังเหตุผลของกู"


          "............" ผมกับไวน์มองหน้ากันเหมือนจะปรึกษากันทางสายตา ผมคิดอะไรไม่ออก มองหน้าพี่ฟงก็เห็นว่าเอาแต่ยิ้มแบบเดิม เลยหันกลับไปมองหน้าพ่อต่อ


          "มึงรู้ใช่มั้ยไอ้ไวน์ ว่าที่กูให้ไอ้เก้าคุมที่ชานชลาตั้งแต่ที่มันยังเพิ่งจะขึ้นม.สี่ เพราะอะไร" พ่อหันไปมองหน้าไวน์ พอพูดเรื่องงาน คนพวกนี้ผีทำงานเข้าสิงทันที ไวน์หน้านิ่งกลับเข้าสู่โหมดเป็นการเป็นงาน เป็นไอ้เวรไอ้ไวน์ที่ชอบมาลากผมไปทำงานที่ผับ


          "ครับ เพราะคุณลุงกับพ่อต้องมาคุมร้านที่นี่เพราะเพิ่งเริ่มต้นใหม่ อีกอย่างร้านนี้ก็เป็นความฝันของคุณลุง ส่วนที่ชานชลาเองก็เป็นความฝันของคุณลุงเหมือนกัน ร้านเหล้ามันโกงกันง่าย แต่จับมือใครดมยาก คุณลุงไว้ใจแค่คนในครอบครัว ถึงแม้พวกเราจะยังเด็กเกินไป แต่ก็มีแค่พวกเราที่คุณลุงไว้ใจให้ดูร้านได้"


          ผมอึ้ง


          ทำไมผมถึงไม่เคยรู้เหตุผลนี้มาก่อนเลย ทำไมพ่อไม่เคยบอกผม ทำไมไวน์ถึงรู้ หรือเพราะตอนนั้น ผมเอาแต่ใจ ดื้อ แล้วก็ไม่ยอมฟังเหตุผลของพ่อจนพาลทะเลาะกันซะก่อน ก่อนที่พ่อจะได้อธิบายอะไร


          "พ่อ" ผมเรียกเสียงเบา


          "เอาไว้ก่อนไอ้เก้า กูรู้ว่ามึงอยากจะพูดอะไร" พ่อห้าม มองผมด้วยแววตารู้ทัน จากนั้นก็พูดต่อ


          "ร้านที่ไทย กูเปิดเพราะแม่ไอ้เก้า ส่วนร้านนี้ กูเปิดเพราะแม่ไอ้ฟง มันเป็นความฝันที่กูไม่อยากจะทิ้งทั้งคู่ กูรู้ว่าพวกมึงสองคนอาจจะเกลียดที่วันๆพ่อคนนี้เอาแต่ทำงาน ไม่ได้สนใจลูกคนไหนเลย กูทิ้งไอ้ฟงตอนมันเพิ่งจะหกขวบ แล้วก็ทิ้งไอ้เก้าเอาไว้ที่ไทย ตอนที่มันเริ่มเป็นวัยรุ่น ถึงปากจะบอกว่ารู้จักลูกชายตัวเองดี แต่จริงๆแล้วกูก็ไม่ได้เลี้ยงลูกคนไหนอย่างจริงๆจังๆเลยซักคน ตอนนี้ร้านทั้งสองร้าน ประสบความสำเร็จแล้ว มันอยู่ตัวทั้งคู่ ร้านที่ตอนแรกตั้งใจทำเพื่อให้กับแม่ๆของพวกมึงไปอย่างหมดห่วงสบายใจ ว่ากูจะเลี้ยงลูกตามลำพังได้อย่างสุขสบาย ไม่ลำบาก"


          "ที่ตอนแรกกูไม่ได้เอาพวกมึงสองคนมาอยู่ที่นี่ด้วย เพราะมึงยังเด็กกันเกินไป งานที่นี่มันอันตราย ศัตรูก็เยอะ คู่แข่งก็เยอะ แต่ตอนนี้ พวกมึงสองคนโตพอที่จะสามารถมาช่วยงานที่นี่ได้แล้ว พวกมึงคิดว่าไง อยากจะกลับมารวมตัวอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวที่นี่มั้ย?"


          "อาจจะไม่ค่อยมีเวลาอยู่พร้อมหน้ากันเท่าไหร่ เพราะงานที่นี่มันหนัก เรื่องที่ต้องให้จัดการก็เยอะ แต่อย่างน้อยพวกเรา ก็ได้อยู่ใกล้ๆกัน มีปัญหาอะไรก็ยังช่วยเหลือกันทัน ให้พ่อ ได้ทำหน้าที่พ่อดูบ้าง คงจะดูเห็นแก่ตัวนะ ที่ป่านนี้แล้วเพิ่งมาพูดอะไรเอาตอนนี้ แต่กูเองก็เพิ่งคิดได้ ว่าการไม่แสดงความรู้สึก หรือไม่พูดเหตุผลออกมา อาจจะทำให้มึงเข้าใจผิด แล้วก็คิดมากจนน้อยใจกูสินะไอ้เก้า"


          "พ่อครับ" ผมโผเข้าไปกอดพ่อที่ลุกขึ้นยืนส่งยิ้มแล้วอ้าแขนรอรับอยู่


          ผมนี่เลวจริงๆ เลวจนไม่รู้จะสรรหาคำพูดอะไรมาด่าตัวเองได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมไม่เคยฟังเหตุผลของพ่อ ไม่เคยฟังใคร เอาแต่ใจ ใช้ชีวิตเอาแต่สบาย แล้วให้คนอื่นรับผิดชอบในสิ่งที่ผมควรต้องทำมาตลอด


          "พ่อ ผมขอโทษนะ ผมเป็นลูกที่อกตัญญูจริงๆ ทิ้งให้พ่อทำงานหนักคนเดียว ปล่อยให้ไวน์ต้องมารับผิดชอบหน้าที่แทน ผมขอโทษ ยกโทษให้ผมนะ"


          "เออ รู้แล้วๆ มึงไม่ต้องมาดราม่าน้ำตาแตก กูไม่ชอบ กูไม่ชิน ถอยออกไปได้แล้ว //////"


          "พ่อเขินสินะ งั้นผมกอดด้วยดีกว่า อยากเห็นของที่หาดูได้ยาก ฮ่าๆๆ" พี่ฟงเดินเข้ามากอดผมกับพ่อเอาไว้ อ้อมกอดของพ่อที่ผมไม่ได้รับมาหลายปีมาก กับอ้อมกอดของพี่ชายที่เมื่อกี้เพิ่งกอดไปเป็นครั้งแรก แต่ครั้งที่สองกลับให้ความรู้สึกไม่เหมือนกัน เมื่อกี้มันเหมือนกอดขอโทษ แต่ครั้งนี้ผมรู้สึกเหมือนกับว่า


          เราคือครอบครัว


          "โว้ยยย อึดอัดน่า ....มาสิไอ้ไวน์ ยืนมองอะไร มึงก็เหมือนลูกกูเหมือนกัน ไหนๆก็ไหนๆแล้ว พวกมึงน่ะครั้งนี้ครั้งเดียวนะเว้ย มายืนกอดกันแบบนี้ เดี๋ยวลูกน้องด้านนอกมาเห็น มันหมดศรัทธากันพอดี" ผมหัวเราะกับคนปากแข็งที่หน้าแดงเพราะไม่เคยชินกับการกระทำแบบนี้ จริงๆผมก็กระดากอายนะ เราเป็นลูกผู้ชาย ไม่ค่อยอ่อนโยนอะไรเท่าไหร่ แต่กลับมายืนกอดกันกลม


          ไวน์น้ำตาซึมแล้วรีบเดิมเข้ามา พ่อผมอ้าแขนเพิ่มขึ้น เพื่อรับไวน์เอาไว้ ผมขยับที่ยกแขนตัวเองเพื่อดึงไวน์ให้เข้าไปด้านในวง กระชับกอดเอาไว้แน่น


          "ฮะฮะ ถึงจะสูงขึ้นแต่น้องไวน์ก็ยังเป็นไอ้เตี้ยที่สุดในพวกเราสินะ" พี่ฟงหัวเราะชอบใจขยี้หัวไวน์ใหญ่


          "เห้ย พอแล้วมั้ย ผมให้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ ต่อไปห้ามแตะต้องตัวไวน์อีก ผมหวง แล้วห้ามเรียกน้องไวน์ด้วย" ผมดึงตัวไวน์ออกห่างจากพี่ฟง พาถอยออกมาสามก้าว กอดเอาไว้คนเดียว


          "เก้า พี่ไม่คิดอะไรแล้วล่ะน่า ไวน์ก็เหมือนน้องนั่นแหละ มีปัญหาอะไรก็ปรึกษาพี่ได้นะ ทั้งคู่เลย^ ^" กูควรเชื่อมึงดีมั้ย ไอ้รอยยิ้มปีศาจนั่นกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่เราสลายกลุ่มออกจากกัน เมื่อกี้มันลืมตัวแล้วหัวเราะจริงๆสินะ ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย


          "แน่ใจนะ อย่าให้ผมจับได้ ว่าพี่แอบคิดอะไรอยู่ ไม่งั้น.." ผมหรี่ตามองอย่างจับผิด


          "พอแล้วเว้ย พวกมึงเพิ่งดีกันไป จะตีกันอีกแล้วรึไง กลับมาเข้าเรื่องได้แล้ว ตกลงว่าจะได้ข้อสรุปมั้ยเนี่ย" พ่อพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่ผมจะขู่พี่ฟงจบ เออ เอาไว้ก่อนก็ได้วะ ตอนนี้ยังพอวางใจได้อยู่


          "ก็ได้ พ่อพูดต่อสิ แล้วที่ชานชลาจะทำยังไง ถ้าเราย้ายกันมาหมดทุกคนแบบนี้" ไหนจะมหาลัย ไหนจะเพื่อนๆผมอีกล่ะ


          "พี่เก้า ปล่อยก่อนสิ ผมอาย////" พ่อยังไม่ทันได้ตอบ ไวน์ก็ตีแขนผมเบาๆเพื่อเตือนให้ปล่อยตัวเองออกจากอ้อมกอด


          "ขอโทษครับ กอดไวน์แล้วสบ๊ายสบาย ตัวนุ๊มนุ่ม จะอายทำไมล่ะ มากกว่านี้พี่ก็เคยทำมาแล้ว อืมม พูดแล้วคิดถึงเนื้อหวานๆจัง" ผมไม่ได้ปล่อยแขน แต่กลับเลื่อนหน้าไปกระซิบข้างหูเพื่อแหย่ให้คนตัวเล็กอายกว่าเดิม


          "////////////// พี่เก้า!!"


          "พวกมึงสนใจกูก่อนได้มั้ยวะ เดี๋ยวกูถีบหน้าเรียงตัวเลย วันนี้จะพูดกันจบมั้ยเนี่ย รำคาญโว้ยยย ไอ้เก้า ปล่อยน้องเดี๋ยวนี้" ผมปล่อยแขนออกจากตัวไวน์ เบะหน้าย่นปากใส่พ่อตัวเองทันที


          "อิจอ่ะดิ ไม่มีคนให้กอด หาเมียใหม่ซักคนดิพ่อ จะได้ไม่ต้องมาอิจฉาคนอื่นเค้า" ถ้าจะมีผู้หญิงคนไหนสนใจคนที่ไม่มีเวลาให้น่ะนะ


          "ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของกู ทำไมพวกมึงอยากมีแม่ใหม่รึไง เดี๋ยวก็กลายเป็นเด็กมีปัญหากันอีกรอบหรอก" พ่อเหล่ตามองผมกับพี่ฟง


          "โว๊ะ ใครสนใจเรื่องแบบนั้นกัน อยากทำไรก็ทำไป ความสุขของพ่อนี่หว่า ทำอย่างกับว่าได้มาแล้วจะมาเลี้ยงพวกผมงั้นแหละ มองหน้าลูกด้วย ผมยี่สิบแล้วนะ ไอ้พี่ฟงมันจะสามสิบอยู่แล้วมั้ย" ผม


          "^ ^ เชิญเถอะครับพ่อ แต่เก้า พี่เพิ่งยี่สิบหกกว่านิดๆเองนะ" นั่นแหละ มึงแก่แล้วล่ะพี่ฟง ^ ^


          "เออ เรื่องนั้นช่างหัวมัน ตกลงว่าไง เรื่องย้ายมาเรียนที่นี่น่ะ" คำถามของพ่อทำให้ผมนิ่งไป


          จริงๆผมก็ใจหายนะถ้าจะต้องมาเรียนที่นี่จริงๆ เพราะผมมีชีวิตอยู่ที่เมืองไทย มีสังคมที่โน่น ที่สำคัญที่สุดคือเพื่อนของผม ถ้าต้องแยกกันจริงๆคงคิดถึงพวกมันน่าดู แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป ตอนนี้ครอบครัวของผมกำลังต้องการผมเหมือนกัน งานที่นี่คงจะหนักน่าดู จากที่ไวน์พูดว่าพ่อจะให้คนในครอบครัวบริหารร้านเท่านั้น 


          คนที่ไว้ใจได้ คนแบบนั้นก็มีแค่พี่ฟง กับอามานพที่ตอนนี้ถูกส่งกลับไทยไปดูชานชลาแล้ว เหลือแค่ผมกับไวน์ ถ้าผมไม่มา ก็จะมีแค่พ่อกับพี่ฟงดูแลร้านใหญ่ พนักงานเยอะขนาดนี้แค่สองคน ผมเคยดื้อกับพ่อ ไม่ฟังเหตุผลไปแล้วครั้งนึง แล้วครั้งนี้ผมจะทำแบบนั้นอีกครั้งได้ยังไง


          ผมสัญญากับตัวเองไปแล้ว ว่าจะตั้งใจและมีความรับผิดชอบให้มากกว่านี้ ไม่ทำให้ไวน์ต้องเหนื่อย นิสัยแบบมัน ยังไงก็ต้องรับปากย้ายมาที่นี่แน่นอน ถ้าผมไม่ย้ายมา เราก็ต้องห่างกัน นั่นผมก็ทำไม่ได้อีก


          "แล้วเรื่องชานชลาล่ะครับคุณลุง" ไวน์ถามประโยคเดียวกับที่ผมเคยถาม แต่ยังไม่ได้คำตอบขึ้นมาอีกครั้ง


          "เรื่องที่โน่นไม่ต้องห่วงหรอก กูว่าจะให้ไอ้นพกลับไปบริหาร เพราะชานชลามันอยู่ตัวแล้ว งานที่นี่มันหนักกว่า และต้องการคนรุ่นใหม่ๆ กูจะคอยคุมแค่เรื่องใหญ่ๆ แต่ส่วนมากจะยกให้พวกมึงสามคนตัดสินใจไป หวังว่าพวกมึงจะทำให้ที่นี่ยิ่งใหญ่มากไปกว่านี้อีกนะ ตกลงว่ายังไง" พ่อมองผมกับไวน์อย่างรอคอยคำตอบ ไหนตอนแรกบอกว่าให้กลับไปคิดก่อนไงวะ แต่ไม่เป็นไร ผมมีคำตอบให้พ่ออยู่ในใจแล้ว


          "ผมไม่มีปัญหาครับ ยังไงก็ได้ แล้วแต่คุณลุงเลย" เห็นมั้ยล่ะ คิดไว้อยู่แล้ว ว่ายังไงไอ้หัวอ่อนอย่างไวน์ก็ต้องตกลง มันเคยดื้อกับใครที่ไหนล่ะ


          "แต่ผมมีข้อแม้" ผมได้โอกาสพูดเรื่องที่ตัวเองกำลังคิดจะคุยกับพ่ออยู่พอดี เอามาเป็นข้อเสนอ


          "อะไรอีกวะไอ้เก้า มึงอยากได้อะไรอีกล่ะ เหล้า อิสระ หรือว่า อยากทำตัวไร้สาระแบบเมื่อก่อนอีก" โหหหห ดูถูกกูจริง นี่ลูกไงพ่อ ลูกน่ะลูก


          "ผมจะมาอยู่ที่นี่ ช่วยงานพ่ออย่างเต็มที่ แต่ว่าผมจะเรียนบริหารเอง พ่อต้องให้ไวน์เรียนในสิ่งที่มันอยากเรียน ให้อิสระกับน้อง ปล่อยให้น้องทำอะไรที่มันอยากทำนะพ่อ ไวน์มันทำงานมาเยอะแล้ว ถ้าพ่อต้องการคนช่วย แค่ผมคนเดียวก็พอ" ผมพูดด้วยแววตามุ่งมัน ถึงเวลาที่ผมจะทำเพื่อไวน์บ้างแล้ว ตอนแรกจะขอย้ายคณะเรียนบริหารที่ไทยแต่ตอนนี้คงต้องย้ายมหาลัยด้วยสินะ


          "พี่เก้า"


          "ครับ ^^ ไวน์ไม่ต้องห่วงหรอก ทำในสิ่งที่ไวน์อยากทำบ้างเถอะ เพื่อความสุขของไวน์ เพื่อความสุขของพี่ นะครับ"


          "มึงเนี่ยนะ จะเรียนบริหาร? จะทำงานที่นี่คนเดียวไม่ให้ไอ้ไวน์ช่วยน่ะ งานที่นี่มันหนักกว่าที่ชานชลานะ มึงจะทำได้?" พ่อถาม สายตาสีหน้าและน้ำเสียง ไม่ได้ดูถูก แต่เป็นการหยั่งเชิง


          "ได้สิ ผมลูกพ่อ อย่างน้อยก็ต้องได้เลือดบ้าๆมาบ้างแหละ เดี๋ยวก็เป็นเอง พี่ฟงก็อยู่ ถ้าทำเจ๊งขึ้นมา ก็โทษมันเอา ฮ่าๆๆ"


          "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ^ ^ " มึงหัวเราะอัลไลแบบนั้นพี่ฟง แลดูน่ากลัว กูล้อเล่นมั้ยล่ะ นี่น้องไง น้องชายอ่ะ


          "แต่พี่เก้า ผมชอบงานนี้นะ ถึงตอนแรกผมจะทำเพื่อพี่ก็จริง แต่ตอนนี้ผมอยากทำงานที่นี่ เป็นความตั้งใจของตัวเอง ผมไปเดินดูมาแล้ว งานที่นี่น่าสนุกแล้วก็ท้าทายมากเลย ถึงคุณลุงไม่เอ่ยปาก ผมก็ตั้งใจว่าอยากจะย้ายมาที่นี่อยู่แล้วนะ" แววตาคนพูดดูจริงจัง มุ่งมั่น เป็นประกาย กลายเป็นสายบ้างานไปแล้วสินะ ไวน์ของพี่ TT


          "อ้าวไวน์ แล้วพี่ล่ะ ถ้าไวน์ย้ายมา แล้วจะทิ้งให้พี่อยู่ที่โน่นคนเดียวรึไง ทำไมใจร้ายครับ น้องไวน์ไม่คิดถึงพี่เก้าเหรอ ไหนจะราสเบอรี่ชีสคัพเค้กของโปรดอีกนะ"


          "คัพเค้กไม่กินก็ได้ ผมโตแล้วนะ ส่วนพี่เก้า......ก็มาอยู่ด้วยกันทีนี่ไง////////" น่ารักอ่ะ


          "หน้าแดงตอนชวนมาอยู่ด้วยกัน คิดอะไรอยู่รึเปล่าครับ หืม?" ผมโน้มหน้าลงไปใกล้ ส่งสายตาล้อเลียนไปให้


          "งือออ เปล่านะ ////////" ไวน์ถอยเท้าออกไป หน้าแดงจนถึงหู แปลว่าคิดจริงๆสินะ


          "โว้ยพอแล้ว รำคาญ ไปจีบกันที่อื่น ตกลงว่าพวกมึงย้ายมาที่นี่นะ เดี๋ยวจะให้คนเตรียมเรื่องมหาลัยให้ เริ่มใหม่เทอมหน้าก็แล้วกัน ระหว่างนี้ก็กลับไปเคลียเรื่องที่ไทยให้เสร็จๆ แล้วก็กลับมาเริ่มเรียนรู้งานที่นี่ซะ กูให้เวลากลับไปเดือนนึง" พ่ออ่ะ ชอบตัดบทตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มตลอดเลย ไวน์จะใจอ่อนอยู่แล้วเชียว


          "คร้าบบบบ" ผม


          "ครับคุณลุง" ไวน์


          ^  ^  พี่ฟง


          "เออ ดี งั้นก็ไปกินข้าวกันเถอะ เรื่องอื่นก็ไปคุยต่อกันที่ร้านอาหาร" พ่อเดินออกจากโต๊ะทำงานเดินนำพวกเราสามคนไปทางประตู แล้วผมก็คิดขึ้นได้ว่าทั้งๆที่มีโซฟารับแขกตัวยาว นั่งได้สิบเก้าคน ทำไมพวกเราต้องมายืนคุยกันตังแต่ต้นจนจบเลยวะ เพื่อ?


          ผมจับมือไวน์เดินตามพ่อกับพี่ฟงจะออกจากห้อง แต่มีผู้ชายคนนึงเปิดประตูเข้ามาในจังหวะที่พ่อจะออกไปพอดี สองคนชนกันเบาๆแล้วถอยหลังไปคนละสองก้าว พ่อเซนิดหน่อย ดีที่พี่ฟงยืนอยู่ด้านหลัง ประคองพ่อเอาไว้ทัน


          "ขอโทษครับ ผมไม่ทันระวัง พอดีว่ามีธุระด่วนจริงๆ" คนที่เดินชนพ่อผมเป็นผู้ชายตัวสูง รูปร่างหน้าตาจัดว่าดี แถมพูดภาษาไทยด้วย แปลว่าเป็นคนไทยสินะ ผมขมวดคิ้วมองหน้าคนที่เดินเข้ามาใหม่


          คนๆนี้มัน!!




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ฉลองตอนที่90 ด้วยการเปิดตัวละครใหม่ ฮ่าๆๆๆ เรื่องมันจะไปได้ไกลแค่ไหน ที่แน่ๆ 100+ ฮือออ นี่มันอัลไลกัน สมองช่วงนี้อินฟินิตี้มากๆ อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ ว่าจะไม่เปิดตัวละครใหม่แล้ว แต่ก็อดใจไม่ได้ คนที่เข้ามาชนจะเป็นใคร บอกได้คำเดียว ว่าแซ่บมาก ใบ้ให้นิดนึงว่า เป็นคนที่เคยถูกกล่าวถึงในฟิคนี้มาแล้ว **เก้าพาร์ทอีกหนึ่ง แล้วจะกลับไปที่สมถุยกับสมคิดแล้วจ้า** //เรื่องที่เก้าจะย้าย คนเราก็ต้องเติบโต มีเส้นทางของตัวเองเนาะ ใจหายแต่ก็เข้าใจเหตุผลนะ (ใครเข้าใจ แกคนเดียวเลยสิ อิอิ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3386 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 17:59
    ไม่อยากให้ย้ายเลยอ่า
    #3386
    0
  2. #2512 คนอ่าน (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:25
    พ่อเขินบ่อยเชียว 55555 // ใครชนพ่อ ยกพวกไปกระทืบเลยดีไหม เดี๋ยวๆ
    #2512
    0
  3. #2026 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 14:05
    ใคร!!!!!!
    #2026
    0
  4. #1990 TmPreaw (@TmPreaw) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 00:13
    เป็น 200 ตอนก็จะอ่าน เขียนสนุกมากกกกกก
    #1990
    0
  5. #1942 s.lattecoffee (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 23:49
    แอบใจหายพี่เก้าจะย้าย T^T
    #1942
    0
  6. #1814 Prangky13 (@Prangky13) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 21:35
    ไรท์เอาสัก200+++เลย55555
    #1814
    0
  7. #1794 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 16:53
    พี่ชายคริสเหรออออ (เดาไปเรื่อย555555555)
    ตอนนี้อบอุ่น&เขินมากมายยยยย
    #1794
    0
  8. #1791 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 15:54
    เมียในอนาคตขุ่นพ่อเเน่เลย งืออรัก
    #1791
    1
    • #1791-1 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 90)
      20 ธันวาคม 2559 / 15:55
      หรือเมียฟงฟง
      #1791-1
  9. #1774 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 13:26
    เปิดตัว เมียพี่ฟง เป่านะ อยากให้พี่ฟงมีคู่ นางดูเจ้าเล่ห์ น่าเลิฟ ฮ่าๆๆๆๆ
    #1774
    0
  10. #1771 Devil'Em (@kusumawatree) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 10:44
    พ่อดัมเบลหรอ 555555555
    #1771
    0
  11. #1770 a_liew (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 10:15
    T^T ฮือออ ครอบครัวสุขสันต์ นิสัยถอดกันมาทั้งพ่อทั้งลูกเหมือนกันเป๊ะ

    อิพี่เก้ามาอยู่ที่นี่ แล้วแก๊งลูกหมูทางโน้นล่ะ - -''

    เปิดตัวละครใหม่อีกแล้วววววว !!!! > <'
    #1770
    0
  12. #1768 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 09:55
    เก้านี่ไม่ค่อยรู้อะไรเลย เอาแต่ดื้อ เอาแต่ใจตัวเอง น่าตบสั่งสอนมาก555 เกลียดความพลิกหน้ามือเป็นหลังมือมากกกตอนเต๊าะไวน์อะ ไม่ชิน55555 พี่ชายสมคิดปะ เป็นไปได้ๆ พี่สาวอยู่ญี่ปุ่นพี่ชายอาจอนู่ฮ่องกงก็ได้~
    #1768
    0
  13. #1767 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 09:47
    ไม่รู้ว่าคุณพ่อจะมีแม่หรือพ่อเลี้ยงให้เก้า
    #1767
    0
  14. #1766 WhanNM (@WhanNM) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 09:46
    พี่พอร์ชหรือป่าววววววว
    #1766
    0
  15. #1764 Yodyha (@Yodyha) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 09:27
    ใครโผล่มาอีก อะไร ยังไงจ๊ะ
    #1764
    0
  16. #1763 neung_no (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 08:38
    แก็งค์รุกกี้ของสมคิดก็ขาดสมาชิกนะซิ..แต่ทุกคนต้องมีทางเดินของตัวเองนี้หน่า//อย่าบอกพี่หใอโพล่มานะคงฮานะดู
    #1763
    0
  17. #1762 Sunsanee103 (@Sunsanee103) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 08:37
    เดาๆๆๆ เราว่าเป็นพี่ของคริสปะ อิอิ
    #1762
    0
  18. #1761 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 08:20
    ใคร? 
    แม่เลี้ยงหรา อิอิ
    #1761
    0
  19. #1760 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 08:18
    พี่พอร์ชแน่ ๆ เอามาคู่กะพี่ฟงใช่มั
    #1760
    0
  20. #1759 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 08:18
    งือออออ แก็งหมูกระทะของที่สมคิดหละ -3-
    #1759
    0
  21. #1758 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 08:18
    รอค่าาาาาาาาา
    #1758
    0
  22. #1757 จ๋าาาาาาาาา I. (@p-neenut) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 07:35
    อย่าบอกว่าพี่พอร์ชนะ555555 รอค่า
    #1757
    0
  23. #1756 Devil'Em (@kusumawatree) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 07:03
    พ่อดัมเบลหรอ 555555555
    #1756
    0
  24. #1755 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 06:57
    งุย.........แก็งคงไม่ล่มเนอะอยู่ห่างแต่ก็รักกันๆ
    #1755
    0
  25. #1754 Oct.me (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 06:35
    ฮือออออออ แก๊งค์หมูกะทะเก๊าจะไม่ล่มใช่ม้ายยยยยยย( yoy)
    #1754
    0