ตอนที่ 89 : สเปเชียล เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    20 ธ.ค. 59

ไวน์พาร์ท


          "พี่เก้า" ผมเรียกชื่อคนที่เดินช็อคออกจากห้องไป ทำไมต้องมองผมด้วยสายตาผิดหวังขนาดนั้น ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายพี่นะ แค่อยากให้พี่มีสติ ไม่ใช่กลายเป็นคนบ้าแล้วก็อาละวาดไปทั่ว ทุกครั้งที่โมโห


          พี่เก้าต้องการอะไรกันแน่ ต้องการปั่นหัวผมเหรอ ถึงได้ตามมาโวยวายถึงที่นี่ หรือแค่หวงก้าง


          "พี่เก้า ฮืออออออ" ผมสับสน ผมเกลียดตัวเอง ทำไมอ่อนแอได้ขนาดนี้วะ ผมทิ้งตัวลงนั่งยองๆกับพื้น ซบหน้าลงบนเข่าแล้วร้องไห้ หาทางออกให้ตัวเองไม่ได้เลย


          "ขอโทษว่ะไอ้ไวน์ สงสัยกูจะแกล้งมันแรงเกินไป มันเลยโกรธกูแล้วไปพาลลงกับไอ้ฟง แล้วก็มึง" เสียงคุณลุงดังอยู่ใกล้ๆ แต่ตอนนี้ผมไม่สนใจอะไรแล้ว ผมไม่รู้ว่าตัวเองควรทำยังไง


          "ฮึก พี่เก้า พี่เก้า" พี่เค้าทิ้งผมไปอีกแล้ว ทำไมชอบมาให้มีความหวัง แล้วก็หนีหายไปทุกครั้ง พี่เก้าเหมือนควัน มองเห็น แต่ไขว่คว้าเอาไว้ไม่เคยได้


          "น้องไวน์ รักเก้าเหรอ?" ผู้ชายอีกคนที่ผมยังไม่อยากมองหน้า ทำไมทุกคนต้องมีหน้าตาเหมือนพี่เก้า เหมือนคนที่ผมรัก ต้องการแกล้งกันใช่มั้ย อยากเห็นผมขาดใจตายไปตรงนี้เลยรึไง ไอ้คนบ้านนี้


          "คุณลุง ฮึก พี่เก้า อย่าโกรธพี่เก้า ฮึกก พี่ฟง ขอโทษนะ อย่าโกรธพี่เก้า"


          "ไอ้ไวน์พอแล้ว!! พวกมึงสองคนเป็นบ้ากันไปหมดแล้วใช่มั้ย กูรู้แล้วน่าว่ารักกันมากน่ะ หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้ มึงร้องอยู่ตรงนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้ รีบออกไปตามหามัน แล้วคุยกับมันตรงๆให้เข้าใจสิ" คุณลุงตะคอกเสียงดังจนผมสะดุ้ง น้ำเสียงเข้มและโกรธนิดหน่อย ผมเงยหน้าขึ้นมอง


          "แต่ว่า พี่เก้าเค้าเกลียดผม" ผมทำร้ายพี่เก้า ทั้งๆที่ไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่ตกใจที่พี่เก้าโมโหจนควบคุมตัวเองไม่ได้


          "พี่ว่า เก้าไม่ได้เกลียดไวน์หรอกนะ ไวน์ดูยังไงเหรอถึงคิดแบบนั้น พี่เห็นแว๊บเดียวก็รู้แล้ว ว่ามันรักไวน์น่ะ รักมากเลยด้วย มากกว่าพี่"


          "พี่ฟง?" ผมมองหน้าคนพูด รักของพี่ฟงคืออะไร รักแบบพี่น้อง หรือรักแบบคนรัก?


          "ไม่ต้องสนใจพี่หรอก พี่แค่เอ็นดูน้องไวน์เท่านั้นแหละ ยังไงเก้าก็เป็นน้องชาย พี่ชายที่ดีต้องอยากให้น้องมีความสุขอยู่แล้ว ถ้าคนสองคนรักกัน ก็ควรจะคุยกันตรงๆ มีอะไรก็พูดออกไปเลย ไปสิ ไปตามหาเก้าซะ"


          "แต่ว่า พี่เก้ารักผมเหรอ?" ผมเคยคิดแบบนั้น แล้วก็ผิดหวังเสียใจจนต้องหนีมาอยู่ที่นี่ไง ผมกลัวว่าถ้าคิดไปเองอีกครั้ง ให้ความหวังตัวเองอีกหน แล้วครั้งนี้ผมพลาดอีก ผมจะหนีไปอยู่ที่ไหนได้

 

          "ถ้ามันไม่รัก มันจะต่อยพี่แค่เพราะพี่ลูบหัวไวน์เท่านั้นเหรอ ถ้าไวน์ไม่เชื่อ ก็ต้องไปถามมันด้วยตัวเอง มานั่งคิดเองเออเองแบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ กล้าๆหน่อยสิ" พี่ฟง


          "ใช่ มึงบริหารร้านยังไงให้อยู่รอดมาได้ตั้งนานถ้าขี้ขลาดขนาดนี้ กล้าให้เหมือนตอนที่มึงเดินมาบอกกูว่าจะทำงานที่ร้านแทนไอ้เก้าสิ ลุยเข้าไปเลย ถ้ามันไม่รักมึง ถึงตอนนั้น ก็กระทืบมันเลย แต่กูว่า มึงคงไม่ได้กระทืบมันหรอก เพราะมันถึงขนาดยอมสละกูเพื่อแลกกับมึงเลยนี่นา" คุณลุงมีแววตาที่เสียใจอยู่บ้าง ผมมาได้ยินช่วงหลังๆเท่านั้น ว่าพี่เก้าตะโกนว่าให้คุณลุงอย่างโมโห


          "คุณลุง พี่เก้าแค่โมโห แล้วก็ใจร้อนไปหน่อย เพราะว่าเราโตกันมาเอง เลยขาดความรักแล้วก็ขี้หวง แต่พี่เก้ารักคุณลุงมากนะ ตอนที่ถูกยิงไข้ขึ้นทั้งคืน พี่เก้าเอาแต่เรียกหาคุณลุง อยากให้คุณลุงมาอยู่ใกล้ๆ เมื่อก่อนพี่เก้าเอาแต่บอกว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนผม คอยดูแลไม่ให้ผมเหงา ไม่ให้ผมรู้สึกโดดเดี่ยว จริงๆแล้วพี่เก้าเองก็รู้สึกแบบเดียวกัน เลยมาหาผมเพื่อทดแทนความรู้สึกเหงา ทำตัวเป็นที่พึ่งให้ผมเพราะจะได้รู้สึกว่าตัวเองมีค่า มีประโยชน์" 


          ผมพูดปนสะอื้น พยายามอธิบายให้คนที่กำลังน้อยใจลูกชาย เสียใจที่ถูกเข้าใจผิด ไม่ให้โกรธพี่เก้าไปมากกว่านี้ คุณลุงกับพี่เก้าเหมือนกัน คือปากร้าย พูดจาไม่คิด แต่จริงๆแล้วก็รักกัน 


          คุณลุงนิ่งอึ้งไปผมเลยรีบพูดต่อ


          "พี่เก้าคิดถึงคุณลุง แค่เค้าไม่ใช่คนที่จะพูดอะไรแบบนั้นออกมา พี่เก้าน่ะนิสัยเหมือนคุณลุงมาก เป็นพวกปากแข็ง เป็นพวกไม่ชอบแสดงความรู้สึก แต่จริงๆแล้วพี่เก้าเค้าอยากให้พ่อกอดเค้ามากเลยนะ"


          "พอเถอะ ไอ้ไวน์ กูรู้อยู่แล้ว กูเป็นพ่อมันนะ ....มึงน่ะเลิกคิดถึงความรู้สึกของคนอื่น แล้วคิดถึงความสุขของตัวเองบ้าง ถ้ามึงเข้าใจไอ้เก้ามันมากขนาดนั้น ทำไมมึงถึงไม่รู้ว่ามันรักมึงทั้งๆที่คนอื่นเค้าดูออกกันหมด มึงต้องการอะไรก็บอกมันตรงๆไปเลย อย่ามานั่งเสียใจแบบนี้ ถ้าไม่รีบตามมันไปตอนนี้ บางทีมึงอาจจะไม่เจอมันอีกตลอดชีวิตเลยก็ได้นะ ไม่อยากอยู่ข้างๆมันรึไง"


          ไม่ ผมอยากอยู่กับพี่เก้า ผมรู้แล้วว่าผมต้องทำอะไร สองขาผมก้าวออกจากห้องทำงานของคุณลุง แต่มีเสียงเจ้าของห้องเรียกเอาไว้อีกครั้ง


          "เดี๋ยวไอ้ไวน์!! ถ้ามึงเคลียกันเสร็จแล้ว อย่าเพิ่งให้มันกลับไปนะ พามันกลับมาด้วย กูมีเรื่องต้องคุยกับมันต่อเหมือนกัน"


          "ครับ" ผมรับปากแล้วรีบวิ่งสุดชีวิตไปตามหาพี่เก้า ไปตามหาคนที่เอาหัวใจของผมไป วันนี้ผมจะไปชิงหัวใจของอีกฝ่ายมาไว้ที่ผมบ้าง ที่ผมต้องมีก็คือความกล้าสินะ ที่ผ่านมาผมก็แค่กลัวว่าตัวเองจะถูกปฏิเสธแล้วทนไม่ได้ที่จะถูกพี่เก้าเกลียด ผมมันเป็นแค่คนขี้ขลาดแล้วก็อ่อนแอ

 

 


          ผมวิ่งออกมาหน้าร้าน ถามพนักงานด้านนอก เพราะกลัวว่าพี่เก้าจะหนีไป หรือหายไปจากชีวิตผมจริงๆ แต่แค่มองตามปลายนิ้วพนักงาน ก็เห็นคนที่เดินหมดแรงออกจากห้องทำงานคุณลุง นั่งอยู่ตรงหน้าเก้าอี้ริมถนน แถวๆสวนสาธารณะใกล้ๆร้านเรานี่เอง


          พี่เก้านั่งพิงเก้าอี้ ทิ้งร่างกายที่เคยมีบุคลิกที่ดูดีเสมอ หลังที่เคยตรงก็ตก ไหล่ที่เคยตั้งก็ดูห่อเหี่ยว ดวงตาที่เคยสดใส ก็ดูว่างเปล่าจนน่าใจหาย คำตอบของพี่คงไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้ นอกจากพี่รักผมแล้วสินะ ^ ^


          ผมเดินไปหยุดตรงหน้าพี่เก้า สายตาว่างเปล่านั่นมองกลับมา พอเห็นว่าเป็นผม แววตาก็เปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ ดีใจ เสียใจ คิดถึง เศร้า มันปะปนกันไปหมด แต่พี่เก้าก็ขยับตัวขึ้นมานั่งตัวตรงทันที


          "ผมนั่งด้วยนะ" ผมส่งยิ้มบางๆไปให้ แล้วนั่งลงข้างๆพี่เก้า เจ้าตัวมองผมอย่างแปลกใจนิดๆ แต่ดีใจมากกว่าที่ผมตามออกมา


          "ไวน์ น้องไวน์ของพี่" มือใหญ่เอื้อมขึ้นมาแตะที่ใบหน้าของผมเบาๆ มือที่ทั้งสั่นเทา และเย็นเฉียบ พี่เก้ากำลังอ่อนแอ ผมไม่เคยเห็นพี่เก้าในสภาพนี้มาก่อน คนที่ชอบทำตัวเถื่อน เป็นนักเลง อันธพาล มีขอบตาแดงก่ำ สีหน้าไร้ความมั่นใจ มองผมเหมือนเป็นที่พึ่งหนึ่งเดียวของเค้าที่เหลืออยู่


          "ทำไมพี่ถึงใจร้อนขนาดนี้นะ พี่ต่อยพี่ฟงเพราะอะไร?"


          ".........ที่ออกมา เพราะจะตามมาต่อว่าหรอกเหรอ พี่ขอโทษนะ ที่ทำร้ายเค้าน่ะ" เสียงที่มีความดีใจนิดๆตอนที่ผมตามออกมาหายไป มือก็ปล่อยทิ้งให้ตกกลับลงไปที่เดิมอย่างหมดแรง แววตาก็กลับไปเศร้า พี่เก้าพูดเสียงเบาเหมือนคนไร้ความหวังอีกครั้ง


          "พี่เก้า หนาวมากรึเปล่า" ผมดึงมือสองข้างที่เย็นเฉียบมาซุกไว้ใต้เสื้อกันหนาวตัวหนาของผม ดึงพี่เก้ามากอดเอาไว้ เพื่อให้รู้สึกอบอุ่นบ้าง ทำไมใส่เสื้อกันหนาวบางขนาดนี้นะ


          พี่เก้านิ่งเงียบไป มองหน้าผมอยู่พักนึง แล้วซบหน้าลงมาบนไหล่


          "........."


          "พี่เก้า เข้าไปด้านในเถอะ มีอะไรก็ไปคุยกันในนั้น ตรงนี้มันหนาวนะ"


          "ไวน์ ......พี่ขอโทษ พี่ทำให้ไวน์เสียใจ พี่ทำร้ายไวน์ บังคับไวน์ ไวน์ทำอะไรเพื่อพี่ตั้งมากมาย ไวน์เสียสละตัวเองแลกกับความไร้สาระของพี่ โดยที่ไม่จำเป็นต้องทำก็ได้"


          ".............แต่พี่มันเลว พี่ดูแลไวน์มาเองกับมือ เป็นคนที่รู้จักไวน์ดียิ่งกว่าใคร เป็นคนที่รู้ว่าไวน์เหงา เป็นคนที่เข้าใจความอ้างว้างของพวกเรา แต่กลับทำร้ายไวน์ถึงสองครั้ง ถึงไวน์จะบอกว่าไวน์เต็มใจ แต่ไวน์ก็มีค่ามาก มีค่ามากกว่าที่เราจะมีอะไรกันแค่เพราะพี่เมา"


          "...พี่ก็แค่ไอ้เลวระยำที่ทำเหมือนไวน์ไม่มีค่า ไม่คู่ควรกับความรักของไวน์ ทั้งๆที่เราเป็นเหมือนครอบครัว เป็นเหมือนพี่น้อง พี่กลับทำกับไวน์แบบนั้น ฮึก พี่ไม่รักษา ไม่ถนอมไวน์ให้ดี ให้สมกับสิ่งที่ไวน์ทำให้พี่เลย"


          "พี่เก้า" ถึงแม้พี่เก้าจะไม่ได้ฟูมฟาย แต่เสียงสะอื้น แล้วก็ความเปียกชื้นที่ไหล่ของผม มันบอกได้ดี ...พี่เก้ากำลังร้องไห้


          "พี่รักไวน์ พี่เพิ่งรู้ตัวว่าพี่รักไวน์ จริงๆแล้วพี่คงรักไวน์มาตั้งนานแล้วล่ะ แค่ไม่รู้ว่ามันคือความรักแบบไหน พี่ไม่มีแม่ ไม่เคยได้ความรักจากพ่อ เลยไม่รู้ว่าความรักคืออะไร กว่าจะรู้ว่าที่รู้สึกกับไวน์ไม่ใช่รักแบบพี่น้อง ก็ตอนที่พี่เสียไวน์ไป พี่ขาดไวน์ไม่ได้ พี่คิดถึงแต่ไวน์ พี่เจ็บปวดเมื่อคิดถึงสิ่งที่ตัวเองทำกับไวน์ เอาแต่คิดว่าไวน์จะต้องเจ็บปวดเสียใจแค่ไหน กับไอ้สันดานเสียปากไวพูดอะไรไม่คิดแบบพี่"


          "ฮือออออ พี่เก้า" พี่เก้าบอกรัก พี่เค้ารักผมแล้ว ในที่สุดผมก็ได้ยินคำที่รอคอยมานานซักที


          พี่เก้าเงยหน้าขึ้นมา ดันตัวออก ยกมือขึ้นซับน้ำตาให้กับผม ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังมีน้ำตาซึมอยู่ ผมยกมือตัวเองขึ้นไป ซับน้ำตาให้พี่เก้าบ้าง แล้วร่างกายก็ถูกดึงเข้าไปกอดเอาไว้แน่น


          "โกรธพี่สินะ เกลียดพี่รึเปล่า มันจะดูเห็นแก่ตัวไปมั้ย ถ้าพี่จะขอให้ไวน์ ให้โอกาสอีกพี่ซักครั้ง อย่าเพิ่งไปรักคนอื่น อย่าเพิ่งทิ้งพี่ไป ครั้งนี้พี่จะดูแลไวน์ให้ดี ทำให้ไวน์มีความสุข มีความสุขตลอดชีวิตของไวน์ ไวน์จะไม่เสียใจเพราะพี่อีก ให้โอกาสพี่อีกซักครั้งได้มั้ยครับ"


          อุ่นจัง ถึงอากาศจะหนาว ตัวพี่เก้าจะเย็นมาก แต่ผมกลับรู้สึกอุ่น อุ่นมากๆ


          "อื้อ" ผมพยักหน้าเบาๆอยู่ในอ้อมกอดที่ทำให้อุ่นที่หัวใจ พี่เก้าก้มลงมามองหน้า ส่งยิ้มกว้างมาให้ รอยยิ้มที่ดีใจและสดใสเหมือนกับเด็ก กระชับกอดผมแน่นกว่าเดิมจนแทบหายใจไม่ออก


          "ขอบคุณนะไวน์ ขอบคุณจริงๆ พี่จะรักไวน์ให้มากที่สุด ให้มากกว่าที่ไวน์รักพี่ ให้มากกว่าที่พี่รักตัวเอง มากกว่าทุกอย่างบนโลกนี้"


          "/// อือ"


          ^ ^

 

 


          "พี่เก้า หนาวรึเปล่า เราเข้าไปด้านในกันเถอะ เดี๋ยวพี่จะไม่สบายนะ" ผมดันตัวออกหลังจากที่เรากอดกันอยู่แบบนั้นนานมาก จนรู้สึกว่าตัวพี่เก้าเย็นกว่าเดิม


          "ไม่ล่ะ ขอกอดแบบนี้อีกซักพักได้มั้ย ช่วงที่ไม่ได้เจอไวน์หลายวัน พี่แทบคลั่ง พี่แทบเป็นบ้า" คนที่มีแค่เสื้อกันหนาวตัวบางๆตัวเดียว กลับส่ายหน้าปฏิเสธ ดื้อจริงๆเลย


          ผมดึงเสื้อโค้ทตัวเอง เบียดตัวเข้าไปแล้วดึงพี่เก้าเข้ามาอยู่ในเสื้อกันหนาวตัวเดียวกัน อย่างน้อยก็คงพอเพิ่มความอบอุ่นให้ได้บ้าง


          "อุ่นขึ้นมั้ย ให้อีกห้านาทีนะ ถ้าไม่งั้นพี่ก็นั่งอยู่คนเดียวตรงนี้แหละ เดี๋ยวให้การ์ดหน้าร้านมาแงะไปตั้งแทนรูปปั้นช้างในคาสิโน"


          "ไม่เอาสิ ถ้าพี่จะเป็นรูปปั้น เราต้องเป็นรูปปั้นคนกอดกันเหมือนที่เกาหลีสิ น่ารักดีจะตาย ทำไมไวน์จะปล่อยให้พี่แข็งอยู่คนเดียวล่ะ" หืม? ประโยคหลังมันดูกำกวมนะ แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง เพิ่งจะดราม่าผ่านไป คงไม่เปลี่ยนอารมณ์ไวขนาดนั้นหรอก


          "พี่เก้า พี่สัญญาหน่อยได้มั้ย ว่าจะไม่ใจร้อนขนาดนี้ เมื่อกี้พี่ต่อยพี่ชายตัวเองนะ ทำไมทำแบบนั้น"


          "ตอนนั้นเหรอ พี่หวง แล้วพี่ก็หึงด้วย พ่อบอกว่าจะยกไวน์ให้พี่ฟง แล้วพี่ก็ร้อนใจกลัวว่าไวน์จะตัดใจจากพี่ไปหาคนอื่น พี่ไม่อยากเสียไวน์ไป"


          "บางครั้งพี่ควรห่างๆกับพี่คริสบางนะ ทำไมติดไอ้นิสัยใจร้อนขนาดนี้มา ไม่ดูตัวอย่างดีๆจากพี่ถังบ้าง"


          "จริงๆแล้วไอ้ถังก็ไม่เย็นเท่าไหร่น่ะ มันแกล้งทำไปอย่างนั้นแหละ ทำเก๊กท่าเท่ๆคูลๆหลอกล่อไอ้สะไบไง เวลามันโกรธก็น่ากลัวจะตาย"


          _  _


          "อุ้ย.. อย่ามองแรงสิครับ พี่รับปากว่าจะใจเย็นให้มากกว่านี้นะ ถ้าไวน์ไม่อยากให้พี่ใจร้อนอีก อย่าห่างพี่ อย่าทิ้งพี่ไปไหน ถ้าไวน์อยู่ข้างๆ พี่จะเย็นให้เป็นน้ำแข็งเลยตกลงนะครับ" พี่เก้าลากเสียงอ้อนตอนพูด นะครับ


          "ห้านาทีแล้ว เข้าไปด้านในกันเถอะ คุณลุงรอคุยกับพี่อยู่ แล้วพี่ก็ควรจะไปขอโทษพี่ฟงด้วยนะ" เปลี่ยนเรื่องได้มั้ย ผมว่าบรรยากาศมันแปลกๆ แววตาพี่เก้าก็แปลกๆ 


          ผมดันตัวพี่เก้าออก ลุกขึ้นจะเดินนำไปที่ร้าน แต่ข้อมือถูกคนที่ยังนั่งอยู่ดึงเอาไว้ ผมหันไปมอง พี่เก้าลุกขึ้นยืนตามเต็มความสูง บุคลิกของคนที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ความเท่ ความสดใสเริ่มกลับมาอีกครั้ง บรรยากาศมันไม่เหมือนช่วงที่เราห่างกันไปสามปี มันมากกว่านั้น เหมือนกลับไปตอนที่เราอยู่ม.สี่ ก่อนที่ผมจะไปบอกพี่เก้าว่า ผมจะทำงานที่ชานชลา ผมยิ้มออกมา รู้สึกว่าได้พี่ชายคนเดิมเมื่อก่อนกลับมาอีกครั้ง เราสองคนจะกลับมาเป็นเหมือน..


          "น้องไวน์ พี่เก้าขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ขอบคุณที่ให้โอกาสพี่ แล้วก็....รักน้องไวน์นะครับ"


          0///0


          ไม่แล้วล่ะ ผมว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว เมื่อก่อนพี่เก้าก็ใจดีนะ อบอุ่น อ่อนโยน อารมณ์ดีแบบพี่ชาย แต่นี่มันคืออะไร รอยยิ้มหวานๆ สายตากรุ้มกริ่มที่จ้องผมไม่วางตา สีหน้าแววตาที่มองสำรวจผมแบบนี้


          ตึกตัก ตึกตัก

          

          "พี่อย่าทำงี้ดิ ผมไม่ชินอ่ะ/////" หัวใจผมเต้นผิดจังหวะ เมื่อสบตาแล้วเจอสายตาแบบนั้นของพี่เก้า


          "ก็รีบๆชินสิครับ นะครับนะ จะได้รับสเตปต่อไปทัน" เขินได้มั้ยสายตาแบบนี้ ตัวลอยไปถึงดวงจันทร์แล้ว บทจะออดอ้อนก็ทำซะเปลี่ยนอารมณ์ไม่ทันเลยไอ้บ้า


          "สเตปอะไร? พี่เป็นอะไรเนี่ย ทำไมอยู่ๆก็เปลี่ยน พี่แค่กลับไปเป็นพี่เก้าที่ใจดีเหมือนเมื่อก่อนก็ได้นะ ไม่ต้องทำแบบนี้หรอก"


          "ไม่ได้สิ มันไม่เหมือนกัน เมื่อก่อนเราอยู่ในฐานะพี่น้อง แต่ตอนนี้พี่กำลังจีบไวน์อยู่ พี่อยู่ในฐานะคนที่รักไวน์ จะให้เหมือนเดิมได้ยังไง ตอนนี้หัวใจพี่..เป็นของไวน์นี่นา"


          "อะ อะไร พะ พี่เก้า ไอ้พี่เก้า โอ้ยยย ผมลืมไปได้ยังไงเนี่ยว่าพี่มันคาสโนว่าตัวพ่อเลย งือออออ //////" จีบบ้าจีบบออะไร เขินนะเว้ย อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น


          "อดีตสิ ต้องใช้คำว่าอดีต ต่อไปนี้พี่จะมีไวน์แค่คนเดียว เดี๋ยวจะใช้วิชาคลาสโนว่าที่ร่ำเรียนมา งัดออกมาใช้ให้ไวน์ไปไหนไม่ได้เลย เตรียมตัวเตรียมใจไว้นะครับ แต่ตอนนี้เข้าไปข้างในก่อนดีกว่าเนาะ พี่มีเรื่องจะคุยกับพ่อเหมือนกัน" พี่เก้าส่งยิ้มให้ด้วยแววตาเจ้าชู้ที่ผมไม่เคยเห็น จับจูงมือผมเข้าไปด้านใน แต่กลับไม่มองทาง มองมาที่ผมแทน มองแบบไม่วางตา เหมือนเหมือนอยากจะกินผมเข้าไป สายตาที่ทำให้ผมร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ไม่กล้ามองหน้า ไม่กล้าสบตา แถมยังมีแอบเอานิ้วมาลูบวนหลังมือที่จับผมเอาไว้อีกด้วย โอ้ยย ผมไม่เคยมีความรักนะเว้ย เบาๆหน่อยก็ได้ หัวใจจะวายแล้วล่ะ


          พี่เก้าคนใหม่ที่เปลี่ยนไปทำเอาผมตั้งรับไม่ทัน ได้แต่อึ้ง ทึ่ง แล้วปล่อยให้พี่เค้าลากกลับเข้าร้านไป พร้อมกับหัวเราะชอบใจที่เห็นท่าทางผมเป็นแบบนี้ ดูเหมือนว่าผมจะไม่ได้พี่ชายคนเดิมกลับมาอีกแล้วล่ะ

 


 

          "พ่อครับ เมื่อกี้ผมขอโทษ ผมใจร้อนมากไปหน่อย เลยพูดอะไรไม่คิด" ผมมองคนที่จูงมือผมกลับเข้าห้องมา แล้วก็ตรงดิ่งไปหยุดที่โต๊ะทำงานที่มีคุณลุงนั่งอยู่ ปล่อยมือผมออก แล้วยกมือขึ้นไหว้พ่อตัวเองพร้อมกับพูดขอโทษ


          "เออ" คุณลุงมองแบบมึนๆ ทำตัวไม่ถูกแป๊บนึง แล้วก็ตั้งสติได้ "คุยกันแล้วใช่มั้ย ดีกันแล้วก็ดี กูมีเรื่องจะคุยกับพวกมึงสองคน อ้อ มึงฟังด้วยนะไอ้ฟง"


          คุณลุงมองผมกับพี่เก้า แล้วเลยไปมองพี่ฟงที่นั่งอยู่ตรงโซฟารับแขกด้านหลังพวกเรา พอพี่เก้าเห็น ก็เดินจากหน้าโต๊ะพ่อตัวเองเข้าไปหาพี่ชาย มองจ้องตาเขม็ง ผมรู้สึกหวั่นใจรีบเดินตามไปประกบ แม้แต่คุณลุงที่ทำหน้าจริงจังเมื่อกี้ ยังเผลอลุกขึ้นยืนเพื่อดูสถานการณ์


          พี่ฟงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พี่เค้าสูงกว่าพี่เก้านิดหน่อย ด้วยอายุที่มากกว่าถึง 6 ปี มองน้องชายตัวเองตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มปนกับความสงสัยว่าคนเป็นน้องจะทำอะไรกันแน่


          ผมว่าต่อยกันอีกรอบแน่ๆ พอหันไปมองสบตากับคุณลุง อีกฝ่ายก็เหมือนจะรู้ว่าผมคิดอะไร ส่งสายตาตอบกลับมาประมาณว่า กูก็คิดเหมือนกัน


          "พี่ฟง เมื่อกี้ผมขอโทษ ถ้าพี่โกรธจะต่อยกลับก็ได้นะ เอาเลย"


          ^  ^ พี่ฟงยิ้มกว้างกว่าเดิมอย่างใจดีส่งไปให้พี่เก้า


          ผั๊วะ!!


          แล้วปล่อยหมัดออกไปเต็มแรงด้วยใบหน้าที่ยังยิ้มอยู่ จนพี่เก้าถอยหลังเซออกไป ผมรีบวิ่งไปประคองเอาไว้ก่อนที่จะล้ม


          "พี่เก้า เจ็บมั้ย?"


          "ไม่ พี่ไม่เป็นไร" ไม่เป็นไรได้ไง เลือดกลบปากไม่ต่างกับพี่ฟงเมื่อกี้เลย


          ผมยังไม่ทันได้พูดอะไร พี่ฟงก็ก้าวเท้าตามมา ยืนประจันหน้ากับพี่เก้า ยื่นมือออกมาข้างหน้า พี่เก้ามองหน้าคิดนิดนึง แล้วยื่นมือกลับไปจับมือกับพี่ชายตัวเอง สองคนพี่น้องมองหน้ากัน พี่เก้าแค่นิ่ง แต่พี่ฟงส่งรอยยิ้มมาให้ แล้วออกแรงดึงตัวน้องชายเข้าไปกอดเอาไว้ ตบหลังเบาๆ


          "ขอโทษว่ะ ไอ้น้องชาย หายกันนะ ^ ^ "


          "เออ ผมก็ขอโทษ"


          สองคนพี่น้องตบหลับกันดังปึ๊กๆอีกสองสามที แล้วผละออกจากกัน คุณลุงกลับไปนั่งลงที่เดิม


          "ทักทายกันพอแล้วนะ พวกมึงสามคนฟังทางนี้ ตอนนี้พวกมึงก็โตกันมากพอแล้ว เพราะฉนั้น กูมีเรื่องสำคัญมากที่จะบอก"


          เราสามคนมองหน้ากัน เพราะอยู่ๆคุณลุงก็ทำหน้าจริงจังกวาดตามองพวกเราทั้งหมดอย่างตัดสินใจที่จะพูดอะไรบางอย่าง



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: แหม่ ขุ่นพ่อจะประกาศอะไรนะ เรื่องที่ประกาศ จะเปลี่ยนชีวิตทุกคนรึเปล่า แล้วจะเกิดอะไรขึ้นอีก ไม่สปอยอัลไลทั้งนั้น อิอิ // พี่เก้าจะเริ่มจีบไวน์แล้วนะ ว่าแต่จีบทำไม พวกแกรักกันไม่ใช่เหรอ อัลไลเนี่ยยย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3751 SUPPERBOsSboss (@SUPPERBOsSboss) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:33
    พ่อคบกับมานพ...นี่ลั่นเลยนะ
    #3751
    0
  2. #3738 Peraya18 (@Peraya18) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 19:30
    ทักทายขนาดนี้ก้ได้หรอออ
    #3738
    0
  3. #3482 poo26934 (@poo26934) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 00:28
    พ่อคุยกับลุกโคตะระเพราะเลยอ่ะบ้านนี้
    #3482
    0
  4. #3385 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 17:28
    พี่ฟงโคตรแมน
    #3385
    0
  5. #3237 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 02:42
    อ้วกแพรพพพพพ พอหวานนี่ไม่เกรงใจรีดเลยมั้งเก้า 555555555
    #3237
    0
  6. #2023 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 13:15
    ขอจีบพี่ฟงได้ป่ะคะ5555
    #2023
    0
  7. #1941 s.lattecoffee (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 23:35
    ออกจากน้ำตาก็หวานซะจนมดจะขึ้น
    #1941
    0
  8. #1769 a_liew (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 10:12
    พอออกจากโหมดน้ำตาตก ก็เข้าโหมดหื่นเลยนะ

    น้องไวน์ รับศึกหนักแล้วแบบนี้ =.,=



    ยังไงเราก็ทีมคุณป๊ากับพี่ฟง >///<

    พี่ฟงคงไม่ได้มีใจให้อิพี่เก้าหรอกนะ !!
    #1769
    0
  9. #1748 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 05:42
    แหมะๆๆๆๆๆ ได้ทีล่ะ เต็มที่เชียวนะอิเก้าาาาา
    #1748
    0
  10. #1747 มินเตยคนดีคนเดิม (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 05:03
    ตะงูย พอใจเย็นแล้วก็คิดได้นี่นาหนูเก้าเด็กน้อย 10 ขวบ แต่เห็นด้วยกับไวน์นิดหน่อยว่าเก้าควรห่างๆจากคริสบ้าง ติดเชื้อกันมาหมดละเนี่ย ต้องรู้จักข่มใจกันบ้างนะจ้ะะะะ แหมมม แล้วพอดีกันนี่ยังไง หวานซะ ผมนี่คว่ำขวดน้ำตาลเลยนะ ถนอม "น้องไวน์ของเค้า" ด้วยนะยะพี่เก้า *โดนเก้าต่อย* 55555555555555 ต่อไปพ่อจะแบ่งมรดกแล้วหรอ ขอหนูด้วยส่วนนึง *กระพริบตาปริบๆ*
    #1747
    0
  11. #1746 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 03:54
    อะไรคือพี่เก้าเพิ่งเริ่มจีบน้อง ฮ่าๆๆๆๆ
    ไวน์เตรียมตัวรับมือได้เลย หยอดเก่งอีกตะหาก
    #1746
    0
  12. #1745 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 03:48
    ร้องไห้ตอนที่ไวน์บอกเรื่องเก้าให้ขุ่นพ่อฟังอะ ฮือๆๆๆ....
    อะไรพี่เก้าเริ่มจีบน้องฟะ ฮ่าๆๆๆๆ
    #1745
    0
  13. #1744 ืneung_no (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 01:05
    เดี๋ยวมันจะข้ามขั้นตอนไงมันต้องจีบกันก่อน 55+
    #1744
    0
  14. #1743 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 01:00
    อืม 5555
    #1743
    0
  15. #1741 Killer (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:42
    โอ๊ยยยยยย หวานแล้วคู่นี้



    แถมคืนนี้เราได้นอนหลับฝันดี เพราะไรท์มาต่อ 55555
    #1741
    0
  16. #1740 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:42
    เก้าจอมยัวะกลายเป็นเก้าจอมหยอดซะละ 5555 โอ๊ยพี่ฟงงงง ขออยู่ทีมพี่ฟงเลยยย ว่าแต่ป๊าจะแบ่งมรดกรึไง
    #1740
    0
  17. #1739 Oct.me (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:36
    จากมาม่ารสเด็ดเผ็ดฮาของ2ถุย...

    ต่อด้วยมาม่าเจ็บจุกของเก้าไวน์และเขิลจัด....

    วันละหลายอารมณ์....หุหุ คนอ่านก็ใกล้บ้าแล้ว555



    ขอบคุณนะไรท์ เธอเขียนสนุกมากเราติดงอมแงม
    #1739
    0
  18. #1738 TikThanwa17 (@Thanwa17) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:36
    รักกันๆๆๆ ตอนต่อไปมีความว่าจะเผยความลับ คึคึ ขออภัยแค่มโนไปเองค่ะ
    #1738
    0
  19. #1737 หนอนน้อย1236 (@Nongnam1236) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:35
    พี่ฟงเท่จังเลยอ่า~
    #1737
    0
  20. #1736 kungiie (@kungiie) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:26
    ฮือออออ อ่านดราม่าน้ำตาไหลมา ปรับอารมณ์ไม่ทันเลย ขอบคุณไรท์ที่มาต่อ คิดว่าจะค้างแล้ว แต่ก็ยังค้างพ่ออยู่ดี จะพูดอะไร ฮอลลลลลลลลลลลล
    #1736
    0
  21. #1735 golfhat (@golfhat) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:20
    นอนหลับฝันดีขอบคุณไรท์เตอร์กราบ655666
    #1735
    0