ตอนที่ 88 : สเปเชียล เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    20 ธ.ค. 59

เก้าพาร์ท


          อากาศที่นี่หนาวกว่าที่เมืองไทยเยอะเลยว่ะ โชคดีนะที่ได้สไปรส์ช่วยจัดเสื้อผ้าให้ ผมที่ร้อนใจขนาดนี้ ถ้าจัดเองก็คงยัดๆห่าเหวอะไรที่หยิบได้มา ถังกับสไปรส์มาส่งขึ้นเครื่องที่สนามบิน แล้วก็ได้สไปรส์อีกนั่นแหละที่ยื่นเสื้อกันหนาวของผมให้ถือติดมือมาด้วย ไม่อย่างนั้นคงได้แข็งตาย เดินออกจากสนามบินที่นี่ปุ๊บ สต๊าฟแข็งค้างอยู่ท่านั้นเลยก็เป็นไปได้นะ


          ผมมาที่ฮ่องกงโดยไม่ได้บอกใครนอกจากกลุ่มเพื่อนของตัวเอง ไม่ได้โทรบอกพ่อ ไม่ได้พยายามโทรติดต่อไวน์อีก คนแรกโทรไปก็โดนด่า โดนดัก ส่วนคนหลังโทรเท่าไหร่ก็ไม่ติด เพราะปิดเครื่องหนีไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร ยังไงผมก็ตามมาถึงที่นี่แล้วไง นี่ถ้าไม่ได้อามานพพูดออกมาเมื่อวาน ป่านนี้ผมก็ยังคงเป็นไอ้บ้าที่ไม่รู้จะไปตามหาไวน์ได้ที่ไหน เอาแต่นั่งกินเหล้าเสียใจอยู่ที่ชานชลาเหมือนเดิม


          "ไวน์ รอพี่ก่อนนะ พี่มาแล้ว" ผมกระชับเสื้อโค้ทกันหนาวของตัวเอง ลากกระเป๋าเสื้อผ้าเดินไปเรียกแทกซี่ บอกสถานที่ที่จะไป คงจะเป็นที่ไหนไม่ได้ นอกจาก

 


          The Station Royal Pub & Casino


          ไอ้คาสิโนบ้าๆนี่คงจะดังน่าดูเลยเนาะ แค่บอกชื่อออกมาคนขับก็พยักหน้าแล้วพาผมพุ่งดิ่งมาจอดถึงหน้าร้านอย่างปลอดภัย ไร้คำถามว่ามันคือที่ไหน อะไร ยังไงเลย ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าร้านแล้ว


          ผมเดินลากกระเป๋าจะเข้าไปในร้าน โดยลืมไปสนิทว่าที่นี่ไม่ใช่ชานชลา แต่มันคือร้านที่ฮ่องกง ที่ผมเคยมาเหยียบแค่ครั้งเดียวเมื่อสมัยก่อน แล้วหน้าเด็กเบอร์นี้ คุณคิดว่าการ์ดพวกนี้จะให้ผมเข้ามั้ยล่ะ ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่สุดยอดมาก กูหลุดมาอยู่ในหนังเจ้าพ่อมาเฟียรึไงวะ


          เดอะสเตชั่นใหญ่โตหรูหรา การ์ดหน้าผับแต่งตัวเป็นระเบียบด้วยชุดสูทสีดำสนิท เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน ไม่มีแว่นกันแดดเป็นพร๊อบ แต่ปาดผมเรียบสนิท ดูเรียบร้อย มีป้ายชื่อที่ทำเป็นเข็มกลัดติดอยู่ตรงหน้าอกเสื้อ ยืนเรียงกันนับสิบคน ทั้งกรองลูกค้า และต้อนรับลูกค้าไปด้วย


          "ขออภัยครับคุณลูกค้า รบกวนฝากกระเป๋าเอาไว้ด้านนอกนะครับ ไม่ทราบว่าเคยมาที่นี่รึยัง ถ้าไม่มีบัตรสมาชิกของคาสิโน รบกวนคุณลูกค้าติดต่อที่ห้องรับรองทางด้านนั้นนะครับ ทางเราจำเป็นต้องเช็คสเตทเม้นท์และประวัติก่อนเข้านิดหน่อย ขอภัยอีกครั้งที่เสียมารยาท" แล้วก็อะไรอีกไม่รู้บลาๆๆๆ กฎห่าเหวเยอะแยะมากมายเต็มไปหมด จริงๆพวกเค้าพูดภาษาจีนก่อนนะ พอเห็นผมทำหน้าโง่ใส่ ก็ซัดภาษาอังกฤษตามมา แต่ผมจะแปลเป็นภาษาไทยให้เลยละกัน จะได้ง่ายๆหน่อย


          "ผมไม่ได้มาเล่น ผมมาหาคุณกิต เจ้าของที่นี่น่ะ" ผมบอกแล้วจะเดินลากกระเป๋าเข้าโซนคาสิโน เพราะตอนนี้เพิ่งจะสิบโมงกว่าโซนผับมันยังไม่เปิด ที่นี่ใหญ่กว่าเมื่อสมัยที่ผมเคยมาตั้งเยอะ คงจะขยายเพราะกำไรดีสินะ พ่อถึงไม่ได้กลับไทยมาหลายเดือนแล้ว


          "ขออภัยครับคุณลูกค้า ถ้าจะพบมิสเตอร์กิต ต้องแจ้งนัดพบเอาไว้ล่วงหน้า ได้นัดกับเลขาเอาไว้รึเปล่า" ผมจะเดินผ่าน แต่ถูกการ์ดขยับตัวมากั้นเอาไว้ ไอ้น้ำเสียงที่เริ่มดูถูกนี่คืออะไรวะ มารยาทน่ะมีบ้างมั้ย ใครรับผิดชอบเรื่องมารยาทของการ์ดที่นี่วะ การ์ดหน้าร้านธรรมดาอย่างชานชลายังไม่ทำสายตาแบบนี้กับลูกค้าเลย เดี๋ยวกูสั่งอบรมใหม่ยกชุดเลย แต่เอาไว้ก่อนตอนนี้ยังไม่มีอารมณ์ กูจะหาไวน์อ่ะเข้าใจมั้ย ไวน์ของกู้วววว


          "เห้อออ แล้วใครคือเลขาล่ะ ไปตามมาให้หน่อย" ผมเริ่มหงุดหงิดแล้วนะเว้ย ทำท่าทางแบบนี้ ทั้งๆที่ยังไม่รู้ดีว่าลูกค้ามีปัญญาเล่นจริงๆรึเปล่า ถ้าเกิดไปเจอพวกผ้าขี้ริ้วห่อทอง หรือพวกแอบปลอมตัวเข้า ที่นี่จะเสียชื่อเสียง หรืออาจจะเจ๊งได้นะเว้ย ไม่รู้จักพลังโซเชียลรึยังไง เดี๋ยวนี้อัลไลก็เกิดขึ้นได้ มึงไม่เคยอ่านข่าวที่เมืองไทยสินะ รีบดูถูกคนไวอะไรปานนั้น ไอ้พวกสันดานเสีย


          "ถ้าคุณต้องการพบมิสเตอร์กิต ให้โทรหาเลขาท่าน เราไม่มีระบบตามคนให้ออกมาพบครับ" กูต่อยหน้าแม่งเลยได้รึเปล่าวะ รำคาญ


          "แต่ว่า..." ผมกำลังจะบอกว่าผมไม่ได้เป็นลูกค้า ทำไมการมาหาพ่อตัวเองมันต้องเข้ายากเข้าเย็นนักวะ ที่นี่ไม่ใช่ว่าผมจะเป็นเจ้าของต่อไปในอนาคตรึไง ทำไมเข้าร้านตัวเองไม่ได้ ตอบบบบ


          "ไอ้เก้า?" เสียงนึงเรียกผมซะก่อน คนเรียกก็ไม่ใช่ใคร เป็นคนที่ผมอยากจะพบเป็นอันดับสองไง คนแรกคือไวน์ คนที่สองก็คือ


          "พ่อ" บังเอิญเหมือนใครปล่อยคิว พ่อกำลังจะเดินออกจากร้านพอดี แต่คงออกจากด้านอื่นล่ะมั้ง ถึงได้เรียกผมจากด้านหลังได้ หรือไม่ก็คงจะเพิ่งเข้ามา ไม่รู้ว่ะ กูไม่ได้โทรมาบอกไว้ก่อน เลยไม่รู้ว่าพ่อกำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน


          "มึงมาได้ไง มาหากู?" คนถามทำหน้าแปลกใจที่ค่อนข้างจะ..เสแสร้งมาก


          "ไม่เจอหน้ากันเกือบครึ่งปี ไม่คิดจะทำหน้าดีใจ แล้วโผเข้ากอดแบบในละครไทยหน่อยรึไง หรือไม่อย่างน้อยก็ทำหน้าดีใจที่ได้เจอลูกชาย ให้ได้ซักครึ่งนึงกับตอนที่เจอหน้าไวน์ก็ยังดี _  _ "


          "มึงจะประชดให้ได้อะไร ลูกผู้ชายที่ไหนเค้ากอดกันวะ แล้วตกลงมาที่นี่ทำไม" พ่อเดินนำเข้าไปในร้าน หยุดนิ่งเพราะเห็นผมไม่เดินตามเข้าไป หันกลับมามองหน้า 


          ไม่ใช่ไม่อยากเข้านะ หนาวจะตายห่าอยู่แล้ว แต่การ์ดมันไม่ให้เข้าไง เมื่อกี้เราคุยกันภาษาไทย แถมหน้าเจ้าของอย่างมิสเตอร์กิต(หมั่นไส้) ยังทำท่าเหมือนไม่ชอบขี้หน้าผมขนาดนี้ บางทีพวกมันอาจจะคิดว่าผมเป็นขอทานจากเมืองไทยมาตามตื๊อเจ้านายมันเพื่อขอตังค์อยู่ก็ได้ เลยกั้นเอาไว้แน่นหนาเชียว


          "ปล่อยให้เค้าเข้ามา นี่ลูกชายคนเล็ก อนาคตเจ้าของที่นี่ไง เจ้านายพวกแกน่ะ ทำไมไม่รู้จักจำหน้าเอาไว้บ้างวะ ว่าใครเป็นใคร" ถึงตอนคุยกับผมจะดูไม่ชอบหน้าผม ไม่รักผมเท่าไหร่ แต่เวลาหันไปสั่งลูกน้องก็ยังดีที่ให้เกียรติผมบ้าง


          "ขอโทษครับ ผมไม่ทราบ ขออภัยจริงๆครับคุณ..เอ่อ คุณ" คือมึงจะแตกตื่นกันก็ไม่ว่านะ แต่จำหน้ากูไม่ได้ แถมไม่รู้จักชื่อกูอีกต่างหาก กูควรทำไงกับพวกนี้ดีวะ นี่จับฉลากมาเฝ้าผับเฝ้าคาสิโนหรูขนาดนี้ได้ยังไง ย้ายพวกมึงไปอยู่ไทยแล้วส่งพวกที่ชานชลามาเฝ้าที่นี่แทนเลยดีมั้ย กูเสียใจ เอาคำว่าที่นี่ระบบดีของกูด้านบนคืนมา


          "คุณเก้า ถ้าเรียกชื่อยากก็คุณชายเล็ก ไปได้แล้ว เข้าไปด้านใน มึงจะแข็งตายอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ" พ่อเดินกลับมา บอกชื่อผมด้วยตัวเอง เดินมาใกล้ โอบไหล่ผมให้เดินเข้าไปด้านในด้วยกัน รู้ด้วยเหรอวะว่ากูหนาวน่ะ นึกว่าจะปล่อยให้แข็งตายอยู่หน้าร้านแล้วเนี่ย


          "อี๋ คุณชายเล็กคืออะไรวะ ดูหนังฮ่องกงมากไปรึเปล่า ทำไมต้องให้เรียกอะไรน่าขนลุกแบบนั้น นี่ผมเป็นลูกมาเฟียเหมือนไอ้ดำไปแล้วรึไง" พอรู้ว่ากูเป็นคุณชายเล็กนี่มาตรฐานเปลี่ยนไปเลยว่ะ รีบเดินมาช่วยลากกระเป๋าไปจัดการเก็บให้ นี่กูไม่ต้องไปฝากกระเป๋า ไปเช็คสเตทเม้นท์แล้วรึไง ไหนล่ะบัตรสมาชิกกูน่ะ เห๊อะ


          "เออน่า เค้าก็เรียกไอ้ฟงคุณชายใหญ่เหมือนกันบางครั้ง ชื่อมึงมันไทยนี่หว่า เรียกยาก ใครจะไปเรียกได้"


          "แล้วใครตั้งล่ะวะ พ่อไม่ใช่รึไง ทำไมไม่ตั้งให้คนทั้งโลกเรียนง่ายๆล่ะ อย่าง สเตฟาน หรือไม่ก็ เซบาสเตียน อะไรแบบนี้อ่ะ ไม่กระเดะหรอก ไอ้คริส ยังชื่อ ไอ้คริสได้เลย" ผมเดิมตามพ่อเข้าไปในห้องทำงาน ระหว่างทางก็มองหาร่างเล็กๆที่ผมคิดถึงแทบขาดใจไปด้วย มันหายไปไหนวะ ไม่ได้อยู่ที่นี่รึไง


          "เซบาสเตียนพ่อง นั่นไม่ใช่ชื่อหมารึไงวะ ไอ้ตัวที่มึงกับไอ้ไวน์เลี้ยงตอนเด็กๆแล้วพอมันตาย ไอ้ไวน์ก็ร้องไห้เหมือนญาติเสียขนาดนั้นน่ะ" เอิ่ม พ่อกำลังด่าตัวเองอยู่ รู้ตัวบ้างมั้ยวะ เอาเป็นว่าไม่ต่อปากต่อคำให้เสียเวลา เข้าประเด็นเลยดีกว่าเนาะ


          "พ่อ ไวน์อยู่ไหน ทำไมผมไม่เห็นเลย หรือมันออกไปข้างนอก พ่อบอกมาซักทีเถอะ เลิกลีลาได้แล้ว ไม่งั้นผมจะเผาที่นี่ให้วอดเลย"


          "หึ  มึงเผาได้ กูก็สร้างใหม่ได้ ที่นี่มันกำไรจนมึงจะเผาอีกสิบรอบกูก็ไม่เจ๊งหรอกว่ะ เชิญ" นี่ถ้าไม่ใช่พ่อกูนะ โว้ยย


          "พ่อ ผมไม่พูดเล่นแล้วนะ เอาไวน์คืนมา พ่อเอาไวน์ไปไว้ที่ไหน" ผมมองหน้าคนเป็นพ่ออย่างจริงจัง จ้องตาอย่างไม่ยอมแพ้ ครั้งสุดท้ายที่เรามองหน้ากันด้วยสายตาฟาดฟันขนาดนี้ คือตอนม.สี่พี่พ่อบังคับให้ผมทำงานที่ชานชลา แต่ผมไม่ยอม


          "ทำไมมึงถึงตามหาไอ้ไวน์ล่ะ มันอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่ก็ได้ มันก็แค่ลาพักร้อนไปเที่ยวพักผ่อนลั๊นลา อาจจะกำลังร่าเริงมีความสุขกับแฟนซักคน"


          "ไม่จริง พ่ออย่ามาโกหก ไวน์อยู่ที่นี่ อามานพบอกผมหมดแล้ว แล้วมันจะลั๊นลาได้ไง ก็มันกำลังเสียใจเรื่อง..." ผมหยุด ผมควรบอกพ่อดีรึเปล่า สำหรับผมไม่เท่าไหร่ เพราะยังไงก็ไม่ใช่ลูกรักอยู่แล้ว แต่ถ้าพ่อโกรธหรือผิดหวังในตัวไวน์ขึ้นมา


          "ไอ้นพ ไอ้เวรเอ๊ย กูก็ลืมสั่งมันไปเลย เออ ไอ้ไวน์อยู่ที่นี่ มันมีความสุขดี ไม่ได้เสียใจเรื่องของมึงหรอก" ตอนแรกก็พึมพำกับตัวเอง แล้วตอนหลังก็หันมาทำหน้าเย้ยผม ตกลงเราเป็นพ่อลูกกันจริงๆรึเปล่าวะ ไอ้โหมดโกรธโมโหลูกน้องแทนผมเมื่อกี้มันหายไปไหนแล้ว


          "มีความสุข? พ่อหมายความว่ายังไง นี่พ่อรู้แล้วเหรอ?" ผมถามหยั่งเชิงไปก่อน เผื่อว่าไวน์จะไม่ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อฟัง ผมไม่รู้ว่าพ่อรู้ประมาณไหนบ้าง แค่ไอ้คริสเล่าว่า พ่อฝากมาด่าและกระทืบผมเท่านั้นเอง


          "เออ กูรู้ รู้ก่อนพวกมึงอีกด้วย ว่าไอ้ไวน์มันรักมึง ไม่งั้นมันจะยอมเรียนบริหารแทนมึง ทำงานงกๆให้มึงมีเงินใช้อย่างสุขสบายรึไง" ด่าขนาดนี้ เอามีดมาแทงกันเลยมั้ย ต่อไปนี้จะตั้งใจทำงานแล้วไง ขอเคลียเรื่องเมียก่อนได้รึเปล่าวะ


          "ถ้าอย่างนั้นพ่อก็ต้องช่วยผมสิ ไวน์มันลูกรักไม่ใช่รึไง พ่อไม่รังเกียจมันใช่มั้ย ถ้าเราจะคบกัน" ถ้าพ่อรู้มานานแล้ว ไม่ได้ว่าอะไรด้วย แปลว่าผมก็มีสิทธิ์ในตัวไวน์อย่างเต็มที่สินะ


          "กูไม่รังเกียจ กูรักไอ้ไวน์เหมือนลูก แต่กูจะไม่ยกมันให้กับมึง มึงได้มันไปก็ไม่รักษาให้ดี ทำให้มันเสียใจ มึงทำกับน้องขนาดนั้นได้ยังไงไอ้เก้า น้องมันรักมึงแค่ไหน ทำไมมึงทำร้ายจิตใจน้องได้ขนาดนั้น"


          "..................." ผมไม่มีอะไรจะเถียง ผมเถียงพ่อไม่ออก ทุกคำพูดของพ่อมันแทงเข้ามาในใจ เจ็บปวดยิ่งกว่าการถูกยิง เจ็บปวดยิ่งกว่าครั้งไหนๆในชีวิตเลย


          "กูตัดสินใจแล้ว กูจะยกไวน์ให้ไอ้ฟง"


          "พ่อ!!!" คำพูดของพ่อเหมือนถูกฟ้าผ่า เหมือนถูกยิงซ้ำอีกร้อยนัด เหมือนถูกหมัดหนักๆซัดเข้ามาเต็มๆหน้า ผมร้องค้านอย่างตกใจ แต่พ่อไม่สนใจแล้วพูดต่อ


          "ไอ้ฟงมันรักไวน์ มันเห็นค่าของไวน์ ไม่เหมือนกับมึงหรอก ที่ดีแต่ทำร้ายมัน ดูสิงานมันยุ่งแค่ไหน มันยังดีใจ มีใจจะพาไวน์ไปเที่ยว ไปกินข้าว ทำให้ไวน์หายเศร้า แล้วมึงล่ะ มึงเคยทำอะไร เคยพามันไปเที่ยวซักครั้งมั้ย ต่อให้กูไม่อยู่ด้วย กูก็เดาได้ ว่ามึงคงไม่เคย"


          "พ่อ!! นี่มันเรื่องของผมกับไวน์นะ พี่ฟงมันเกี่ยวอะไร มันเจอกันแค่ครั้งสองครั้ง จะไปรักกันได้ตอนไหน อย่ามาหลอกให้ยากเลย ถึงผมจะไม่เคยพาไวน์ไปเที่ยวไหน แต่ผมก็ดูแลไวน์มาตั้งแต่เด็ก ดูแลมันดียิ่งกว่าใครๆ ตอนที่พ่อกับอามานพทิ้งพวกเรามาอยู่ที่นี่ไง ปล่อยให้เราโตมาเองกันสองคน แล้วตอนนี้จะมาพูดเรื่องดูแลไม่ดูแลอะไร คนที่เอาแต่ใจมันพวกพ่อไม่ใช่รึไง อย่าเอาความคิดตัวเองมาตัดสินเลย ว่าพี่ฟงมันจะดูแลไวน์ได้ดีกว่า ในเมื่อพ่อไม่เคยเห็น พ่อก็แค่เดา เราแค่ทะเลาะกันครั้งเดียว แล้วไวน์ก็หนีมาเพราะเข้าใจผิด ผมรักไวน์ รักมากกว่าใครๆบนโลกใบนี้ เรื่องนี้พ่ออย่ามายุ่งดีกว่า!!" ถ้าไม่ใช่คำว่าพ่อค้ำคอ กูกระทืบแล้วนะเนี่ย


          "......." พ่อเงียบไป เปลี่ยนสีหน้าเยาะเย้ย เป็นหน้าเสียไปนิดหน่อย ตอนที่ถูกผมต่อว่าเรื่องที่ทิ้งพวกเรามาอยู่ที่นี่ แต่ผมไม่แคร์ ไม่สนใจหรอก ตอนนี้ผมไม่ต้องการใคร ผมต้องการแค่ไวน์


          "บอกผมมา ว่าไวน์อยู่ที่ไหน ผมได้ตัวไวน์แล้วผมจะไป ไม่ยุ่งวุ่นวายกับพวกพ่อหรอก อยากจะอยู่ที่นี่ หรือจะย้ายไปเปิดร้านที่ไหนเพิ่ม จะหายหัวไปไม่มาสนใจลูกที่ถูกยิงเกือบตายแล้วส่งคนอื่นมาดูแลแทน หรือจะอยู่โอ๋ลูกชายคนโตอยู่ที่นี่ก็ทำไป ผมต้องการแค่ไวน์เท่านั้น"


          "ไอ้..เก้า" อย่ามาทำเป็นเรียกเหมือนเสียใจ รู้สึกผิดอะไรตอนนี้หน่อยเลย มันสายไปแล้ว ต่อให้ชดใช้ยังไง พ่อก็ไม่มีวันได้ความรู้สึกผมกลับคืนไปหรอก


          "บอกมา ว่าไวน์อยู่ไหน ก่อนที่ผมจะไม่เรียกคุณว่าพ่ออีกแล้ว อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้" ผมเน้นประโยคสุดท้ายทีละคำเพื่อให้รู้ว่าผมเอาจริง "คิดจะยกไวน์ให้พี่ฟงงั้นเหรอ พ่อเป็นเจ้าชีวิตมันรึไง สุดท้ายพ่อก็แค่คนเห็นแก่ตัว ไหนบอกว่ารักมันไง ทำไมทำเหมือนกับมันเป็นสิ่งของ อยากจะยก อยากจะทำอะไรก็ได้รึไง คิดถึงความรู้สึกพวกเราบ้างมั้ย หรือทำเป็นแค่ให้พวกเราเกิดมาอย่างเดียว!!"


          "พี่เก้า" ผมหันไปตามเสียงเรียกที่จำได้ดีว่าเป็นเสียงของใคร ไวน์ยืนอยู่ด้านหลัง ตรงประตูห้องทำงาน สีหน้าตกใจ แปลกใจที่เห็นผมยืนอยู่ตรงนี้


          "ไวน์ ไวน์ของพี่ พี่มารับแล้ว กลับด้วยกันนะ" ผมจะเดินเข้าไปหาคนที่ผมคิดถึงแทบขาดใจ แต่ดันเหลือบสายตาไปเห็นพี่ชายตัวเองที่ยืนด้านหลังไวน์ซะก่อน


          "เก้า มาเมื่อไหร่ แล้วนี่น้องไวน์ทะเลาะกับเก้าเหรอ มิน่าล่ะ ถึงทำหน้าหงอยใส่พี่ทั้งวันเลย พี่พาไปเที่ยวไหนก็บ่นแต่อยากจะกลับมาทำงาน คุยกันดีๆก็ได้นะ เป็นพี่น้องกัน อย่าทะเลาะกันสิ" ไอ้บุคคลที่สามที่พ่อบอกว่าจะยกไวน์ให้ ยิ้มทักผมอย่างประหลาดใจ มันยืนอยู่หลังไวน์ยกมือขึ้นลูบหัวคนของผมส่งยิ้มให้อย่างคนใจดี ก้มหน้าลงไปสอนไวน์ด้วยสายตาเอ็นดู สายตาแบบเดียวกับที่ผมมองไวน์ แล้วไวน์เองก็ส่งยิ้มบางๆตอบกลับมันไป


          นี่มันรักไวน์แบบที่พ่อพูดจริงๆเหรอวะ ผมคิดว่าพ่อแค่ขู่ผมเท่านั้นเอง มันเรียกไวน์ว่า น้องไวน์ คำต้องห้ามที่ผมใช้ได้แค่คนเดียว มันแย่งทุกอย่างไปยังไม่พอ มันยังจะมาแย่งไวน์ของผมอีกเหรอ มึงจะต้องเอาทุกอย่างไปจากชีวิตกูให้หมดเลยรึไงถึงจะพอใจ


          "ไอ้เลวเอ๊ย อย่ามาแตะเมียกู" ความโกรธทำให้ผมพุ่งตรง ผ่านหน้าไวน์ไปต่อยพี่ชายคนละแม่ของตัวเองเต็มแรง พี่ฟงไม่ทันตั้งตัวที่ถูกต่อย เซถลาไปหลายก้าวหลังกระแทกกับประตู เลือดกลบปาก   


          "พี่ฟงง!! / เห้ย!!" เสียงไวน์ กับพ่อ ร้องพร้อมกัน ตอนที่เห็นเลือดที่ปากมัน ไวน์รีบขยับตัวเข้าไปดูมันอย่างเป็นห่วง ยิ่งเห็นแบบนั้นผมก็ยิ่งโกรธ ตอนนี้ผมโมโหจนควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว


          "ไวน์!! มากับพี่ พี่มารับแล้วไง จะไปสนใจคนอื่นทำไม ไวน์มีแค่พี่ สนใจแค่พี่คนเดียวก็พอ ไหนบอกว่ารักพี่ไง ไวน์เป็นของพี่นะ ของพี่คนเดียว" ผมดึงแขนไวน์เอาไว้ให้ออกห่างจากตัวพี่ฟง ตอนนี้ผมทนไม่ไหวแล้วนะเว้ย ผมต้องพาไวน์กลับไป ไปคุยกันให้รู้เรื่อง ผมต้องพาไวน์กลับไทยตอนนี้เลย ผมต้องแยกพวกมันออกจากกัน ผมไม่ยอมหรอก ผม


          เพี้ยะ!!


          "พี่เก้า พี่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ พี่ต่อยพี่ฟงทำไมเนี่ย มีสติหน่อยได้มั้ย" ไวน์สะบัดแขนออก แล้วตามด้วยสองมือที่ตบลงมาบนแก้มสองข้างของผม มันไม่ได้แรงอะไรเลย แต่ผมเจ็บไปจนถึงหัวใจ ไวน์ทำร้ายผม เพื่อมัน


          "ไวน์ ..ตบ...พี่" ผมหาเสียงของตัวเองแทบไม่เจอ มองคนที่ผมรักด้วยสายตาตัดพ้อ


          "เปล่านะ ผมแค่..เรียกสติ" อย่ามาอ้างหน่อยเลย ตบก็คือตบ ที่ผ่านมามันดูแลผมมาตลอด ถึงจะกวนประสาทกัน ถึงจะด่ากัน แต่มันก็ไม่เคยทำร้ายผมเพื่อปกป้องคนอื่น


          "พี่ยอมหันหน้าเข้าสู้กับทุกคนบนโลกนี้ เพื่อไวน์ที่อยู่ข้างหลัง แต่ไวน์กลับตบพี่ ....พอใจพวกคุณแล้วใช่มั้ย!! ที่ทำให้ไวน์เกลียดผมน่ะ!!" ผมมองไวน์อย่างไม่เชื่อสายตา แล้วหันไปต่อว่าพ่อของตัวเอง ที่ยังอึ้งอยู่ จากนั้นก็หันไปทางคนที่มีสายเลือดเดียวกันครึ่งนึง ด้วยสายตาเกลียดชัง ถึงผมจะไม่เคยมองมันแบบนี้มาก่อน แต่ตอนนี้ผมเกลียดมันมาก


          "มึงเองก็ได้ทุกอย่าง ได้พ่อมาอยู่ใกล้ๆ ได้ร้าน ได้ความรักจากพ่อไป แล้วยังต้องการอะไรจากกูอีก มึงอยากได้อะไรก็เอาไป กูยกให้ทุกอย่าง กูยกพ่อให้ กูยกร้าน ยกสมบัติทุกอย่างให้มึงก็ได้ แต่อย่าแย่งไวน์ไปจากกู อย่าเอาไวน์ไป" ผมร้อนผ่าวที่ขอบตา ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรง หัวสมองว่างเปล่าไม่ทำงานอะไรอีกแล้ว ทุกคนในห้องไม่มีใครพูดอะไร แต่สายตามองมาที่ผมหลากหลายความรู้สึก


          ผมสูญเสียไปหมดแล้วทุกอย่าง ไวน์เกลียดผม ไวน์ตบผม ผมเดินออกจากห้องมาสติเลื่อนลอย เดินไปอย่างไร้จุดหมาย รู้แค่ว่าผมไม่อยากทนอยู่กับสายตาของคนพวกนี้อีกแล้ว ผมออกจากร้าน นั่งลงที่เก้าอี้ริมถนนอย่างหมดแรง



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ทำไมหวยดราม่า มาลงที่เก้าแทนไวน์ซะงั้น ฮ่าาาา รู้สึกว่าตัวเองใจร้าย แต่จะใจร้ายต่อไป ทนหน่วงกันไปอีกนิดนึงนะ อย่าเพิ่งหนีเค้าไปไหน //คนอ่านปรับอารมณ์กันทันรึเปล่า เดี๋ยวเศร้าเดี๋ยวขำแล้วก็กลับมาดราม่าไปอีก อย่าเพิ่งบ้าตามเค้านะ ฮ่าๆๆๆ **ตอนหน้ายังอยู่ที่ฮ่องกง ไวน์พาร์ท** //ทำไม เก้าไวน์ ได้มาฮ่องกง แต่สมคิดสมถุยไปดูควายอยู่อยุธยา เค้าช่างมีความหรรษาให้คู่หลักจริมๆ //มีคนอยากให้แต่งพวกฟิคโซตัส เค้าตอบไปแล้วนะว่าคงยาก เคยคิด แต่ก็เทไป เพราะไม่อยากต้องมาคีพคาแรคฯตัวละคร เกรงใจเจ้าของต้นฉบับเค้าด้วย ดูจากนิยายทุกเรื่องของเค้าที่ผ่านมา ก็รู้แล้วใช่มะว่า เค้าคงแต่งพี่อาทิตย์ไม่ได้ น่าจะหลุดออกทะเลไปไกลแน่ๆ ฮ่าๆๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3637 09590 (@09590) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 13:39
    หน่วงอีกหรอเค้าเสียน้ำตาแล้วนะ
    #3637
    0
  2. #3489 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:08
    อ่านจบมีคำถามเรื่องนี้ พ่อเ-้ยทุกคนไหมคะ - สองพ่อละนะ
    #3489
    0
  3. #3236 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 02:33
    โอยยยยยย คือหน่วงใจมาก ละก็แอบด่าเก้าในใจ แต่ก็แอบน้ำตาซึม ที่มันเข้าใจผิดไปแบบนั้น ฮือออออออ
    #3236
    0
  4. #3032 funny1605 (@funny1605) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 22:00
    อ่านไปร้องไห้ไปเลย จุก เจ็บแทน ฮืออออ เก้าลูกแม่T^T
    #3032
    0
  5. #2507 คนอ่าน (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 16:53
    T^T มันถึงจุดๆนึงที่ระเบิดความรู้สึกตั้งแต่เด็กออกมาสินะ สงสาร งืออออ อิพ่อก็เอาแต่ทำงาน คิดแต่ว่าลูกเป็นผู้ชายคงไม่คิดมากกับเรื่องอะไรแบบนี้ ปลอบเก้า เอาหน่าอย่างน้อยแกก็มีไวน์ที่เข้าใจว่าแกเหงาและโดดเดี่ยวมากแค่ไหน เหมือนที่แกเข้าใจไวน์ไง #ดราม่าเหมือนเป็นครอบครัวตัวเอง 55555
    #2507
    0
  6. #1987 TmPreaw (@TmPreaw) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 22:05
    สงสารเก้าแล้ว น้ำตาคลอ งืออออ
    #1987
    0
  7. #1940 s.lattecoffee (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 23:12
    อ๊ายยยยยยยยยยยย ฉันร้องไห้่อีกแล้ว
    #1940
    0
  8. #1936 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 20:56
    มาม่ามากกกกกก
    #1936
    0
  9. #1773 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 12:18
    อูยยย มาม่าแซ่บมากกกก ชักสงสารอิพี่เก้านิดนึงแว้ววว
    #1773
    0
  10. #1742 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:44
    พ่อใจร้ายยย ม่าหนักมากกกก
    มาต่อเร็วๆๆนะคะ
    #1742
    0
  11. #1734 nannsj (@nannsj) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 00:10
    คืนความสุขให้เก้าไวน์ด้วยม่าหนักมากสงสารเก้าฮื่อออออTT
    #1734
    0
  12. #1733 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 23:33
    ไม่อยู่ทีมพ่อแล้วนะ ใจร้ายยยยย
    #1733
    0
  13. #1730 ไอย์ 🍭 (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:36
    ไรต์มาต่อเลยนะะะ

    สงสารอิพี่เก้า//ร้องไห้
    #1730
    0
  14. #1728 sukanyaaon2214 (@sukanyaaon2214) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:26
    ชอบบบบซื้งมากกกอ่านทีนำ้ตาไหลเลยฮือออฉงฉานนนอะ
    #1728
    0
  15. #1726 _Draci_ (@ju_jupjip) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:50
    สนุกดีนะคะ แต่เรารู้สึกว่ามันขัดๆยังไงไม่รู้แบบ ไม่ได้ปูเรื่องความรู้สึกที่มีต่อพ่อ และพี่มาตั้งแต่ต้นอ่ะ บางทีก็เหมือนจู่ๆก็โผล่ตู้มเดียวไรงี้ แต่ทำเอาเราน้ำตา.คมเหมือนกัน ติดตามต่อไปค่ะ เราเขียนไม่ดีเท่าหรอกนะ แหะๆ สู้ๆ ?????????????????
    #1726
    0
  16. #1725 Kanokon981 (@Kanokon981) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:43
    TT มาม่าเฉยเลย
    #1725
    0
  17. #1724 nkmtyp (@nkmtyp) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:43
    สงสารเก้า ไปหาเมียใหม่ หึ้ยยยย
    #1724
    0
  18. #1723 Killer (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:35
    ปกติอ่านแล้วไม่ร้องนะ แต่ตอนนี้น้ำตาไหลเลย

    เข้าใจความรู้สึกเก้าอะ
    #1723
    0
  19. #1722 CLAikky (@CLAikky) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:25
    ไรต์รีบมาต่อเลยนะ ถ้าไม่มาเด่วเผาร้านเหมือนอิพี่เก้าเลย
    #1722
    0
  20. #1721 CLAikky (@CLAikky) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:24
    ไรต์มาลงไห้ไวเลย. สฃสารพี่เก้ามากกก ตกลงดราม่าไม่ไช่ไวน์นะอิพี่เก้าดคงดราม่ามากกกกกกกก
    #1721
    0
  21. #1720 a_liew (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:19
    T__T' ดะ ดะ เดี๋ยวๆๆๆ ปรับอารมณ์ตามม่ายทันนนนน!!!

    กำลังหมั่นไส้อิพี่เก้า อยู่ดี ๆ เข้าโหมดดราม่าซะงั้นนนนน

    โอ๊ยยยย..สงสารนางงงง สติหลุดไปแล้วมั๊ยยยยยยยย!!!!!

    =_=' ทำไมคนแต่งใจร้ายยยยย ทำร้ายพี่ฟงของเลาทำมายยยยยย #โดดแทะหู

    #1720
    1
    • #1720-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 88)
      19 ธันวาคม 2559 / 21:32
      อ้าว หนีไปติ่งพี่ฟงตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วพี่เสือล่ะ อ้อลืมไป นกไปแล้วนี่ // ปล. เดี๋ยวพี่ฟงเธอก็นกเหมือนกันแหละจ๊ะ หึหึ
      #1720-1
  22. #1719 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 21:12
    รีบมาต่อบัดเดี๋ยวนี้....ไม่งั้นจิกรีดร้องงงงงงงงง
    #1719
    0
  23. #1718 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:58
    จะดราม่าแข่งกะสมคิดใช่ม่ะ
    #1718
    0
  24. #1717 letgo (@letgoza) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:58
    สรุปคือน้อยใจพ่อ กลัวไวน์ไม่รัก กลัวถูกทิ้ง แต่ทำไมอ่านแล้วน้ำตามันไหลว้าาาา เศร้าแปป
    #1717
    0
  25. #1716 Bff pli (@happytodaylylaln) (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:50
    อิอิ ><
    #1716
    0