ตอนที่ 84 : สเปเชียล เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59

ไวน์พาร์ท


          ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเตรียมตัวจะพบหน้ากับคนที่ไม่ได้เจอมาหลายเดือนแล้ว หลังจากนั้นก็เคาะประตูห้องทำงานบานใหญ่ ที่นี่ดูเป็นสัดส่วน และหรูหรากว่าที่ชานชลามาก เพราะนอกจากจะมีโซนผับแล้วยังมีคาสิโนอีกด้วย ลูกค้าที่เข้ามาก็ต้องคัดครองอย่างดี ถ้าโซนผับไม่เท่าไหร่ แต่โซนคาสิโนต้องเช็คเงินในบัญญชีลูกค้าด้วย เพื่อป้องกันการเล่นแล้วไม่มีเงินจ่าย


          หลายคนอาจจะสงสัยว่าผมอยู่ที่ไหน ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ที่เมืองไทย แต่อยู่ที่ฮ่องกง ที่นี่เป็นที่ที่พ่อกับคุณลุงทุ่มเทจนแทบทิ้งผมกับพี่เก้าให้เติบโตมากันเองตามลำพัง เป็นสาเหตุให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้


          The Station Royal Pub & Casino


          ผมจะเรียนสั้นๆว่าเดอะสเตชั่นก็แล้วกันนะ เป็นร้านที่สองหลังจากคุณลุงทำชานชลาให้ประสบความสำเร็จขึ้นเป็นผับอันดับต้นๆของเมืองไทย จากนั้นก็ทิ้งมันเอาไว้ ให้ผมกับพี่เก้า แล้วหนีมาทำที่นี่จนเรียกว่าแทบจะอยู่ที่นี่ไปแล้ว


          "เข้ามาสิ" เสียงที่คุ้นเคยจากคนในห้อง ทำให้ผมยิ้มออกมาได้นิดหน่อย หลังจากผ่านการร้องไห้มายาวนานหลายต่อหลายชั่วโมง


          "สวัสดีครับคุณลุง คิดถึงจัง" ผมเดินตรงไปหาคนที่ลุกจากเก้าอี้ทำงาน แล้วดิ่งมาทางผมเช่นเดียวกัน เราสองคนกอดกันเอาไว้ด้วยความคิดถึง แล้วคุณลุงก็ส่งยิ้มอย่างดีใจที่ได้เจอหน้าผม


          ตอนที่โทรมาลางาน เสียงผมคงเศร้าเกินไปเพราะตอนนั้นจิตใจมันย่ำแย่มาก คิดอะไรไม่ออก นอกจากอยากหนีไปให้พ้นๆหน้าคนใจร้าย คุณลุงผู้ซึ่งสังเกตุได้ทุกอย่างถ้าเป็นเรื่องของผม ก็เอ่ยปากชวนให้มาเที่ยวที่ฮ่องกงทันที


          "ไอ้ไวน์ ไอ้ลูกรัก ไม่เจอหน้าตั้งหลายเดือนเป็นไงมั่งวะ โอ้ยย คิดถึงโว้ยย โตขึ้นรึเปล่าเนี่ย"


          "แค่ไม่กี่เดือนเองนะคุณลุง ผมเลยวัยเจริญเติบโตแล้วนะ อีกไม่กี่เดือนก็ยี่สิบแล้ว"


          "จะยี่สิบสามสิบ มึงก็ยังเป็นเด็กน้อยๆที่เอาแต่ร้องไห้วิ่งตามไอ้เก้าเหมือนสมัยเด็กๆนั่นแหละวะ ในสายตากูน่ะ" คนที่ดูไม่น่าเชื่อว่าจะอายุสี่สิบห้าแล้วเพราะหน้าอ่อนกว่าวัยมาก มองยิ้มแล้วคิดถึงอดีตตอนที่กำลังเริ่มต้นสร้างชานชลากับพ่อผมที่เมืองไทย และมีผมไปวิ่งที่เล่นบ้านอยู่เสมอ


          "แล้วเป็นไงวะ สบายดีนะ มีเรื่องอะไรถึงได้ลางานทั้งๆที่ไม่เคยหยุดเลย ปรึกษากูได้นะ เจอไอ้นพรึยัง" คุณลุงคงคิดถึงผมอย่างที่พูดจริงๆ เพราะเจอหน้าก็รัวคำถามเป็นชุดจนไม่รู้จะตอบอะไรก่อนเลย


          "สบายดีครับ เจอพ่อแล้ว เห็นว่าคุณลุงส่งพ่อกลับไปไทยเหรอ" ผมเลี่ยงตอบบางคำถามที่กังวลใจ แต่ก็ไม่สามารถรอดสายตาจับผิดของคุณลุงไปได้ ผมเลยเลี่ยงที่จะสบตา


          "เออ แลกกันไง ให้มึงมาอยู่ที่นี่ซักพัก เมียไอ้สินจะคลอดลูกไม่ให้มันลาก็ไม่ได้อีก เลยต้องให้พ่อมึงไปคุมก่อน แต่ไม่ต้องห่วงนะ กูไม่ได้บอกอะไรไอ้นพหรอก แค่บอกว่าเรียกมึงมาช่วยงานน่ะ"


          "ถ้าอย่างนั้น มีงานอะไรให้ผมช่วยก็บอกเลยนะครับ ผมพร้อมแล้วล่ะ เริ่มงานได้เลย^^" ที่นี่ดูงานเยอะและยุ่งวุ่นวายยิ่งกว่าที่ชานชลาอีก บางทีทำงานหนักๆซะบ้างก็ดี จะได้ลืมเรื่องแย่ๆที่หนีมาทิ้งไป


          "ไหนๆก็ลาหยุดแล้ว ทำไมไม่เอาเวลาไปเที่ยวพักผ่อนล่ะ งานที่นี่ไม่ต้องห่วงหรอก กูดูเองได้ เลขาก็มี มึงควรหาความสุขใส่ตัวบ้าง วันๆเอาแต่ทำงานมาตั้งกี่ปี เงินที่ให้ไปเคยใช้บ้างมั้ยวะ"


          อย่าว่าแต่ใช้เลย เปิดเช็คยอดในบัญชียังไม่มีซักครั้ง ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณลุงให้เงินเดือนผมเท่าไหร่ กดใช้แต่ละทีก็ที่จำเป็น ผมไม่ติดต้องกินร้านหรู มีเสื้อผ้าแบรนด์เนม หรือของใช้ดีๆอยู่แล้ว เดือนๆนึงก็ใช้ตังค์ไม่เท่าไหร่ ที่หมดเยอะที่สุดก็คือค่าเทอมเท่านั้นเอง ส่วนมากก็กินข้าวที่ชานชลานั่นแหละ เพราะผมไม่มีเวลาไปที่ไหน


          "ทำหน้าแบบนี้แปลว่าไม่เคยใช่มั้ยวะ มึงทำงานมาตั้งสามสี่ปี ป่านนี้มีเกือบสิบล้านแล้วมั้ง"


          "ห๊ะ นี่คุณลุงให้เงินเดือนผมเดือนละเท่าไหร่เนี่ย" ทำไมสามปีถึงมีเงินเยอะได้วะ เงินเดือนขั้นต่ำพนักงานก็หมื่นต้นๆถึงสองหมื่นไม่ใช่รึไง


          "ไอ้ไวน์ มึงทำงานมาตั้งเท่าไหร่ เพิ่งมาถามหาเงินเดือน กูให้ไอ้เก้าเท่าไหร่ ก็ให้มึงเท่านั้นแหละ ถึงจะดูไม่ยุติธรรมกับพนักงานคนอื่น แต่กูก็รักมึงเหมือนลูกคนนึง ให้มึงในฐานะลูกนะจำเอาไว้" ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใครบางคนถึงเรียนกผมว่าลูกรัก ผมเองก็รักคุณลุงเหมือนกัน


          ผมน้ำตาซึม ซึ้งใจ ไม่ว่าเมื่อไหร่คุณลุงก็ใจดีเสมอ ใจดีเหมือนใครบางคนเมื่อก่อน แต่ตอนนี้กลับใจร้ายเหลือเกิน


          "ที่กูบังคับให้ไอ้เก้าทำงานที่ร้าน เพราะอะไรมึงก็รู้ใช่มั้ย ถึงตอนนั้นพวกมึงจะยังเด็กไป แต่เราต้องมาทำร้านที่ฮ่องกงนี่ กูกับไอ้นพก็ต้องบินไปบินมาไม่มีเวลาว่าง ที่นี่ก็คือความทุ่มเทของเราไม่ต่างจากร้านนั้น จะให้คนอื่นที่ไม่ใช่ครอบครัวดูแลร้านที่ไทย กูก็ไม่ไว้ใจอีก ร้านเหล้าน่ะมันโกงกันง่าย จับมือใครดมก็ยาก ถ้าไม่ใช่ไอ้เก้า ก็มีแค่มึงนี่แหละไอ้ไวน์ที่เป็นเหมือนครอบครัว"


          "ฮือออออออ" ผมโผเข้ากอดคนที่รักเหมือนพ่อ คนที่เอาใจใส่ผมยิ่งกว่าพ่อตัวเอง ผมเหมือนตัวคนเดียวตอนที่หนีออกมาจากคอนโดฯพี่เก้า ไม่สามารถพูดอะไรหรือเล่าเรื่องของตัวเองให้ใครฟังได้ เมื่อก่อนเวลามีปัญหาคนเดียวที่ผมจะเล่าทุกอย่างให้ฟังก็คือพี่เก้า


          ตอนนี้ความเก็บกด ความอัดอั้นตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำให้ผมร้องไห้อย่างหนัก คุณลุงกอดผมเอาไว้แน่น ลูบหัวปลอบใจแล้วหัวเราะเบาๆอย่างเอ็นดู


          "มึงเหนื่อยสินะ ไม่เป็นไร ยังไงร้านทางโน้นพ่อมึงก็กลับไปดูแลให้แล้ว พักให้หายเหนื่อยก่อนเถอะวะ แล้วก็กลับมาเป็นไอ้ไวน์ที่เข้มแข็งเหมือนเดิม"


          "ขอบ ฮึก ขอบคุณ ครับ" ผมส่งยิ้มไปให้ทั้งน้ำตา ใช่ผมเหนื่อย และผมจะต้องกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิมให้ได้


          "เอาล่ะ ถ้ามึงร้องจนสบายใจแล้ว ทีนี้บอกกูได้รึยัง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับมึง ใครทำกับมึงแบบนี้ บอกมา กูจะไปกระทืบให้" สายตาคนที่บอกว่ารักผมเหมือนลูกชาย มองลงไปที่ต้นคอผม จากนั้น ก็ดึงคอเสื้อออกห่าง ชะโงกหน้าลงไป


          เห็นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน


          ร่องรอยที่พี่เก้าทำเอาไว้ รอยเก่าที่จางลงไปจนเกือบหาย กับรอยใหม่เมื่อวันก่อน ทำให้คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาสี่สิบกว่าปี รู้ทันทีโดยไม่ต้องบอกว่ามันคือรอยอะไร ผมรีบตะครุบเสื้อกลับเข้าไปที่เดิม  ถึงแม้รู้แก่ใจดีว่ามันสายไปแล้วก็เถอะ เมื่อกี้น่าจะใส่เสื้อผ้าให้มิดชิดกว่านี้ ทำไมไอ้คนจับได้ต้องเป็นบ้านนี้ทุกทีเลย เดี๋ยวก็ลูก เดี๋ยวก็พ่อ


          "เอ่อออ เปล่า นี่มัน" เอาแล้วไงวะ


          "ที่นี่มีแค่กูกับมึง บอกมา กูไม่บอกไอ้นพหรอก ใคร! ทำ!" เสียงใจดีเปลี่ยนเป็น เคร่งขรึมจริงจัง จนพนักงานหลายๆคนหวาดผวากันมาแล้ว แต่ใช้กับผมที่โตมากับความใจดีของพ่อลูกคู่นี้ไม่ได้หรอก เพราะผมชินแล้ว ต่อให้ดุไปเค้าก็ไม่เคยทำร้ายผมอยู่ดี


          ".................."


          "ไอ้เก้าใช่มั้ย มันทำกับมึงแบบนี้เหรอไอ้ไวน์ บอกกูมา!!" ผมกำลังคิดหาข้อแก้ตัวว่าจะบอกคุณลุงว่ายังไง แล้วทำไมต้องเดาแม่นขนาดนี้ คนอื่นก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ


          "มะ ไม่ใช่นะ ไม่ใช่พี่เก้า พี่เก้าไม่เกี่ยว"


          "ไม่ใช่ได้ไง มันโทรมาจิกกูถามหาแต่มึงตั้งแต่เมื่อวาน จนวันนี้เป็นยี่สิบสามสิบสาย ถ้าไม่ใช่มันจะโมโหขู่เผาร้านกูรึไง มึงกับมันมีอะไรกันแล้วใช่มั้ย มันบังคับมึงใช่มั้ย มึงถึงได้หนีมาแบบนี้" 


          พี่เก้าน่ะเหรอ ตามหาผม เป็นไปไม่ได้ ผมไม่ได้มีค่าอะไรกับเค้านี่นา แค่ผมหายไป จะหาคนใหม่อีกกี่คนมาแทนก็ได้ ที่เค้าอยากได้ก็แค่ร่างกายของผม กับอยากเอาชนะพี่เอก.....เท่านั้นเอง


          "หน้าแบบนี้ ใช่สินะ ไอ้ลูกเวรเอ๊ย ไอ้สันดานเสีย กับน้องมึงก็ไม่เว้นรึไง เดี๋ยวกูจัดการให้ กูจะด่ามันให้สำนึก จะกระทืบมันให้ตาย จะตัดพ่อตัดลูกกับมัน" คุณลุงโกรธมากแล้วทำท่าจะโทรไปด่าพี่เก้าถึงเมืองไทย ผมรีบดึงแขนเอาไว้


          "อย่านะคุณลุง พี่เก้าไม่ได้ผิดอะไร ผม เอ่อ ผมเต็มใจเอง ตอนนั้นพี่เก้าเมา เค้าไม่รู้เรื่อง ผมทำตัวเองเจ็บ แล้วก็ไม่รู้จักจำ พี่เก้าไม่ผิดหรอก อย่าไปว่าเค้าเลย"


          "มึงเป็นขนาดนี้ยังจะแก้ตัวแทนมันอีกรึไง มึงสองคนมันควายทั้งคู่จริงๆ ต่อให้รักมันมากแค่ไหน ทำไมมึงไม่รักตัวเองบ้างห๊ะ ไอ้ไวน์" คุณลุงโกรธจัด ด่าแล้วตะคอกผม


          "คุณ ลุง รู้" เค้ารู้ รู้ได้ยังไงว่าผมรักพี่เก้า รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วเค้าจะโกรธ จะเกลียดผมมั้ย ผมเป็นผู้ชายแต่ดันไปหลงรักลูกชายสุดที่รักของเค้า เท้าผมเผลอก้าวถอยหลังออกมา


          "เออ รู้ กูรู้ตั้งแต่วันที่มึงเอาอิสระตัวเองมาแลกกับมันแล้ว ถ้าไม่รักมันมาก มึงจะทำแบบนั้นทำไม" ตอนนั้นผมก็แค่ไม่อยากให้พี่เก้าเครียด อยากได้พี่ชายที่ใจดีร่าเริงคนเดิมกลับคืนมา


          ".................." ผมนิ่ง เงียบ ไม่รู้จะพูดอะไร ถ้ารู้ถึงขนาดนี้ ชีวิตผมจะเป็นยังไง ขนาดลูกชายยังจะโดนกระทืบเลย


          "เห้ออ มึงไปพักผ่อนไป ไปเที่ยว ไปนอนอะไรก็ได้ เรื่องเรียน เรื่องมหาลัยไม่ต้องไปสนใจ กูจะให้มึงย้ายมาช่วยงานที่นี่ ย้ายมาเรียนที่นี่ ให้ไอ้นพมันดูร้านที่ไทยไป มึงโตแล้วคงช่วยงานกูที่นี่ได้ หึ อยากจะรู้นักว่าไอ้ลูกเวรมันจะทำยังไง ถ้าต้องเสียมึงไปแบบนี้ ถ้าไม่สำนึก ก็จงอยู่โดดเดี่ยวที่โน่นไปละกัน"


          "คุณลุง คุณลุงจะทำอะไร?"


          "ทำอะไรก็ได้ ให้มันสำนึก ให้มันกระอักเลือดตาย ที่มันกล้าทำกับมึงแบบนี้ ให้มันเสียใจที่ดูถูกความรักของมึง เรื่องนี้กูจัดการเองมึงไม่ต้องยุ่ง ไปได้แล้ว"


          "แต่คุณลุง พี่เก้าเค้าก็เหงานะ เค้าคิดถึงคุณลุงมากเลย ตอนถูกยิง เค้าก็เพ้อหาคุณลุงด้วย อย่าทำแบบนี้เลย ผมผิดเองที่ไปหลงรักเค้า พี่เก้าเค้าไม่ได้ทำอะไรผิด" ถ้าเค้าสองคนตัดพ่อตัดลูกกันจริงๆ แล้วที่ผมทำมาตลอดสามปีล่ะ จะมีความหมายอะไร ช่วงนี้พี่เก้ายิ่งโมโหร้ายไม่สนใจความรู้สึกใคร ถ้ากล้าขู่ว่าจะเผาร้านทิ้ง ผมว่าเค้าทำจริงๆแน่


          "ไอ้ไวน์ มึงเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว กูบอกว่ากูจะจัดการเอง กูเลี้ยงมันมากับมือทำไมจะไม่รู้นิสัยมัน ถ้ามันไม่รู้ใจตัวเอง มันก็ไม่คู่ควรกับมึงหรอก บอกให้ไปเที่ยวก็ไปสิวะ เดี๋ยวกูหาคนนำเที่ยวให้ กูเตรียมที่พักไว้ให้แล้วเดี๋ยวจะให้คนพาไป มึงนอนบ้านกูไม่ได้หรอก เดี๋ยวไอ้เก้าตามมาเจอ" เค้าคงไม่ตามมาหรอก อะไรทำให้คุณลุงคิดแบบนั้น


          "..........." ผมจะทำยังไงถึงจะช่วยไม่ให้คุณลุงโกรธพี่เก้าได้ ผมไม่น่ามาที่นี่เลยจริงๆ น่าจะปฏิเสธไป แล้วหนีไปที่อื่น ทำไมชีวิตผมมีแต่ความผิดพลาดวะ ทุกอย่างที่ผมตัดสินใจทำไมพลาดไปหมด


          "ไวน์ กูก็เหมือนพ่อมึงคนนึงนะ ไว้ใจกูสิ กูไม่ทำร้ายมึง ไม่ทำร้ายลูกในไส้ตัวเองหรอกน่า ทำใจให้สบายนะ เหนื่อยมากก็พักบ้างเถอะ ทำอะไรเพื่อตัวเองบ้าง อย่าเอาแต่คิดถึงมัน จนลืมตัวเองไป"


          อ้อมกอดที่อบอุ่น กับคำพูดอ่อนโยนที่ปลอบใจ ทำให้ผมน้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง นานแค่ไหนแล้วที่พ่อไม่ได้กอดแล้วก็ห่วงใยผมแบบนี้


          ก๊อกๆๆๆๆๆ


          เสียงเคาะประตูดังขัดจังหวะขึ้นมา ทำให้ผมถอยออกไป แล้วรีบเช็ดน้ำตา บางทีอาจจะเป็นเลขา หรือคนที่คุณลุงจะให้พาไปบ้านล่ะมั้ง


          "เข้ามาสิ" คุณลุงตบหัวผมอีกสองสามที แล้วหันไปมองทางประตู


          "พ่อเรียกผมเหรอครับ" ผู้ชายที่เปิดประตูเข้ามา มีใบหน้าเหมือนกับคนที่ยืนอยู่กับผมในห้องมาก ทั้งตา จมูก ปาก แววตาคบกริบ กับท่าทางสง่างามในชุดสูทสีดำสนิท


          พอเค้าพูดกับคุณลุงจบ ก็หันมามองที่ผม เปลี่ยนใบหน้าเรียบเฉย เป็นรอยยิ้มดีใจ ยิ้มที่กว้างขึ้นไปเรื่อยๆ แข่งกันกับผม


          "น้องไวน์!!"


          "พี่ฟง!!"


          เราสองคนมองหน้ากัน แล้วตะโกนเรียกชื่ออีกฝ่าย อย่างดีใจ ผมวิ่งตรงดิ่งไปกอดอีกฝ่ายเอาไว้ ได้ยินเสียงหัวเราะบนหัว แล้วก็อ้อมกอดที่ตอบกลับมา


          "มาเมื่อไหร่ ไม่ได้เจอกันตั้งกี่ปี คิดถึงจังเลย สบายดีมั้ย แล้วนี่มาเที่ยวหรือมาทำอะไร จะอยู่นานรึเปล่า สูงขึ้นเยอะเลยนะ ไอ้เตี้ยเมื่อก่อน มันกลายเป็นหนุ่มแล้ว" ไม่ต่างอะไรกับคนเป็นพ่อ พี่ฟงเองก็รัวคำถามชุดใหญ่ไม่ต่างกัน


          ใช่แล้วล่ะ พ่อ คุณอ่านไม่ผิดหรอก พี่ฟงเป็นลูกของคุณลุง ที่เกิดจากภรรยาคนแรก มีแม่เป็นคนจีน หลังจากแม่พี่ฟงเสียไปตอนพี่เค้าเด็กๆ เค้าก็ถูกญาติฝ่ายแม่รับมาเลี้ยงที่ฮ่องกง จากนั้นหลายปี คุณลุงก็แต่งงานใหม่กับแม่ของพี่เก้า และพี่เก้าก็เสียแม่ไปตอนวัยเด็กเหมือนกัน


          พี่ฟงเติบโตใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ แต่พูดภาษาไทยได้ดี เพราะมีพ่อเป็นคนไทย และพี่เค้าก็เรียนภาษาไทย เคยไปเที่ยวที่เมืองไทยตอนผมประมาณม.2ด้วย เราเลยได้เจอกัน เล่นด้วยกันในช่วงปิดเทอม


          พี่ฟงกับพี่เก้า ห่างกันหกปี สองคนพี่น้องไม่ได้สนิทสนมกันเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ถึงกับเกลียดจนจะฆ่ากันให้ตายแบบในละคร ก็แค่เฉยๆใส่กันเพราะความไม่สนิทกัน และไม่ได้เจอกันบ่อยเท่านั้นเอง แต่สำหรับผม พี่ฟงใจดี มีหน้าตาที่คล้ายกับพี่เก้า และแววตาที่สดใสเหมือนกับพี่เก้า พี่เค้าเหมือนพี่เก้าทุกอย่าง เพราะสองคนพี่น้องได้ความหล่อของพ่อมาทั้งคู่ ยกเว้นว่าพี่ฟงจะดูหน้าจีนกว่านิดหน่อย


          "ผมมาถึงวันนี้แหละ แล้วก็รีบมาหาคุณลุงก่อนเลย พี่ฟงล่ะสบายดีมั้ย แล้วมาทำอะไรที่นี่" ผมปล่อยแขนออก แล้วเดินไปนั่งที่โซฟารับแขกข้างๆคุณลุงที่นั่งอยู่ก่อนเพื่อปล่อยให้เราสองคนทักทายกัน พี่ฟงเดินตามมานั่งที่โซฟาเดี่ยวอีกตัว


          "พี่ก็ทำงานที่นี่ไง น้องไวน์ไม่รู้เหรอ พี่เป็นผู้ช่วยของพ่อ คุมโซนคาสิโนน่ะ ส่วนอานพคุมโซนผับ"


          "จริงเหรอ ผมก็จะมาช่วยคุณลุงทำงานที่นี่เหมือนกัน ดีจังเราจะได้ทำงานด้วยกันสินะ ผมจะได้ไม่ประหม่ามากเท่าไหร่ ที่นี่ดูยิ่งใหญ่กว่าร้านที่เมืองไทยซักสิบเท่าได้มั้ง ฝากตัวด้วยนะ"


          "พอแล้วมั้ยล่ะเรื่องงานน่ะ ทั้งคู่เลย จะทำอะไรนักหนา เดี๋ยวโตขึ้นมาก็ได้ทำสมใจแน่ๆ ของพวกนี้มันจะไปไหนได้ ก็ยกให้พวกมึงสามคนนั่นแหละ ตอนนี้ปล่อยให้กูบริหารไปก่อน ส่วนมึงก็ให้ไอ้ฟงพาเที่ยวไป" แล้วคุณลุงก็ลูบหัวผมอย่างเอ็นดู บอกแล้วไงว่าคุณลุงใจดี


          "จริงๆผมเริ่มงานเลยก็ได้นะคุณลุง ที่นี่ดูน่าสนุกท้าทายดี" ผมเริ่มตื่นเต้นและลืมความเศร้าในใจไป ตอนแรกผมไม่อยากเรียนบริหารเท่าไหร่ แต่พอได้เอามาใช้กับชานชลา ได้ลงมือทำงานจริง ผมก็เริ่มชินและรู้สึกว่าการทำงานบริหารเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว


          "เอาไว้ก่อนละกัน วันนี้ไปเที่ยวก่อน ที่นี่น่ะกลางคืนสวยมากเลยนะ อาหารก็อร่อย จะว่าไปก็ไม่ได้ไปกินติ่มซำเจ้าดังมาตั้งนานแล้ว ไอ้ฟงมึงยกเลิกงานกูของวันนี้ไปก่อนได้รึเปล่า เอาไว้ค่อยมาทำกันใหม่ วันนี้พาไอ้ไวน์ไปเที่ยวกัน" โอ้ยยย ผมโคตรรักคุณลุงเลย ทำไมใจดีไม่เคยเปลี่ยนนะ


          "ฮ่าๆๆ ได้สิครับพ่อ สมกับเป็นลูกรักอันดับหนึ่งจริงๆนะน้องไวน์ พ่อไม่เคยทิ้งงานเพื่อใครเลยนะเนี่ย งั้นผมขอตัวไปยกเลิกนัดลูกค้า แล้วก็โทรจองร้านก่อนนะ อีกสามสิบนาทีผมมาตาม เจอกันนะน้องไวน์" พี่ฟงหัวเราะร่าเริงแล้วเดินออกจากห้องไป


          นั่นสิ ผมจะทำตัวตามสบายไปรึเปล่า ผมไม่ใช่ลูกแท้ๆของคุณลุง เป็นแค่ลูกของลูกน้องหรือหุ้นส่วนเล็กๆด้วยซ้ำ แต่คุณลุงกลับใจดีกับผมมาก


          "เป็นอะไรอีกวะ เดี๋ยวหัวเราะ เดี๋ยวร้องไห้ เดี๋ยวดีใจ เดี๋ยวหงอย" มือใหญ่ลูบลงมาบนหัว สายตาก็มองอย่างห่วงใยอีกครั้ง


          "ผมแค่คิดว่า ถ้าพี่เก้ารู้ว่าคุณลุงทิ้งงานพาผมไปกินข้าว ไปเที่ยว เค้าจะเกลียดผมแค่ไหน แม้แต่ตอนที่เค้าถูกยิง.." ผมไม่กล้าพูดต่อ ไม่กล้าต่อว่าคุณลุง แต่ก็รู้สึกเห็นใจพี่เก้าอยู่เหมือนกัน


          "คิดอะไรมากวะ ตอนนั้นมันยุ่งจริงๆนี่หว่า มันเป็นลูกผู้ชายก็ต้องหัดอดทนเอา อีกหน่อยมันต้องมารับช่วงต่อกิจการตั้งมากมาย ถ้าแค่นี้มันยังทนไม่ได้ ก็ไม่ต้องทำอะไรกินแล้ว อย่างน้อยมันก็สุขสบายอยู่กับเงินที่มึงทำงานงกๆนั่นไง"


          "คุณลุง อย่าพูดแบบนี้สิ ตอนนี้พี่เก้าเริ่มช่วยงานร้านแล้วนะ ตอนที่ลูกค้าพกปืนหลุดเข้ามา ถ้าพี่เก้าไม่ออกหน้าช่วยเอาไว้ แล้วก็ทนสั่งงานในร้านจนเรียบร้อยก่อนจะไปหาหมอ ทั้งๆที่ตัวเองเลือดไหลเยอะมาก ร้านก็คงเสียหายมากกว่านี้อีก"


          "เอาเหอะ ถ้าได้งั้นก็ดี แต่มึงนี่รักมันมากเกินไปแล้วนะ เข้าข้างมันทุกอย่างทั้งๆที่มันทำให้มึงเสียใจร้องไห้มาหากูขนาดนี้ มันรักมึงบ้างมั้ย มึงรู้รึเปล่า"


          "........" ไม่หรอก ผมคิดว่าเค้าไม่มีทางรักผม ผมคงไม่โชคดีขนาดนั้นหรอก


          "เออๆๆ กูไม่ถามแล้วก็ได้ ไม่ต้องร้องไห้เป่าปี่อีกครั้ง ไปได้แล้ว เดี๋ยวพาทัวร์ร้านกับแนะนำคนอื่นๆให้รู้จัก ก่อนที่ไอ้ฟงจะมาตาม ร้านเรามีคาสิโนด้วยนะ แต่มึงห้ามเล่นล่ะ เดี๋ยวหมดตัว ฮ่าๆๆๆ"


          ไม่ต้องบอก ผมก็คงไม่เล่นหรอกคุณลุง ผมยังไม่ถึงยี่สิบเลยนะ



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ:วรั้ยยย ทำไมเค้าชอบมีตัวละครลับเนี่ย ฮ่าๆๆๆ พี่ฟงงงง ศึกสายเลือด อุ๊ปส์ /ครั้งต่อไปอิพี่เก้าจะมาเหยียบฮ่องกงแล้ว// แต่พาร์ทหน้าตัดฉับไปที่สิงโตพาร์ทก่อนนะ หลายๆคนจะได้เชษเรื่องครอบครัวคริสแล้วนะ สิงโตจะบุกเข้าถ้ำเสือ ถ้าคริสรู้ จะตั้งชื่อภารกิจนี้ว่าอะไรดี 55555 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3655 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 13:07
    วรั๊ยๆๆๆ พี่ฟง ยอดเยี่ยมมีคนขาดใจตายที่ไทยแน่
    #3655
    0
  2. #3628 SonePhoutthavong (@SonePhoutthavong) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 10:13
    มีความมโนอยากให้พ่อตัวเองเป็นแบบพ่อเก้าเหมือนกับเพื่อนที่คุยได้ทุกเรื่องแต่นี้ชีวิตจริงแค่พูดวะกับท่านๆยังด่าเลยยยยย
    #3628
    0
  3. #3233 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 01:54
    พ่ออย่างฮา คือคุยกับลูกเหมือนคุยกับเพื่อน น่าร้ากกกก
    #3233
    0
  4. #2548 #รุกฆาต# (@victory_wirter) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 08:53
    เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง จุดที่ติดเสปเก้าไวน์มากกว่าพารท์หลัก
    #2548
    0
  5. #1858 s.lattecoffee (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 12:50
    อ่านตอนนี้เราควรสงสารไวน์ แต่สมน้ำหน้าเก้านะ



    แต่ทำไมเราอ่านตอนนี้แล้วสงสารเก้าวะ 555+



    ครอบครัวอยู่ที่นี้กันหมดเลย แต่เก้าต้องโดนเดี่ยวอยู่คนเดียว



    #1858
    0
  6. #1661 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 09:57
    อิพี่เก้าโดนหนักแน่ๆ หึงพี่ฟงให้ตายไปเลยย
    #1661
    0
  7. #1636 golfhat (@golfhat) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:34
    รักพ่อพี่เก้าา ใจดีไรเบอร์นี้ รู้ด้วยว่าเขารักกันน เป็นพ่อที่ประเสริฐสุด กราบบบบ
    #1636
    0
  8. #1635 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:19
    กำ นี้หลงรักฟง อ่อโอเครรร ติ่งตัวละครใหม่555
    #1635
    0
  9. #1633 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 23:34
    ฟง อย่ารักไวน์เลยนะ กราบบบ
    #1633
    0
  10. #1631 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 22:43
    #ทีมป๊า คนเดียวเลยยยย โคตรเด็ดขาด แต่เห็นใจเก้านะ เป็นคนเดียวที่พ่อไม่ค่อยใยดีเท่าไหร่555
    #1631
    0
  11. #1628 CLAikky (@CLAikky) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 22:05
    มาต่อไว้ๆนะคะอยากดุพี่เก้าง้อน้องไวน์
    #1628
    0
  12. #1627 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 21:56
    อื้อหือศึกสายเลือด
    #1627
    0
  13. #1626 0808591003 (@0808591003) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 21:48
    จะเอาเก้าไวน์ ไม่เอาฟงง. งื้ออออ
    #1626
    0
  14. #1625 a_liew (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 21:31
    #ทีมคุณป๊า #ทีมพี่ฟงงงงงง -//////- ฮืออออออ

    ปักป้ายจองพีฟงงงง

    มีแต่คนทีมน้องไวน์ อิพี่เก้าตายแหงแซะ ถ้าไม่สำนึกอาจจะโดนคุณป๊ากระทืบเอาได้

    พี่สิงจะบุกถ้ำเสือ อุเหม่ะ สิงโต จะแพ้ทางเสือได้ยังไง T_T

    อยากกินอะไรบอกนะพี่สิง เดี๋ยวฝากสมคิดเอาไปให้ !!!!

    #1625
    0
  15. #1624 nala (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 21:31
    ในใจสงสารอีพี่เก้ามากอ่ะ ทำไมไม่ใครเข้าใจนาง แต่ก็นะสมควรนางทำร้ายจิตใจน้องไวน์ หือออ ดราม่าเลยยย
    #1624
    0
  16. #1620 '✏Rainfall (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:51
    ภารกิจผัวพิชิตบ้านสมคิดแก้มย้อย #เดี๋ยว?ๆ5555
    #1620
    0
  17. #1619 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:43
    เอาล่ะเว่ยศึกสายเลือดหวังว่าจะไม่ยิงกันนะ ฮ่าๆ
    พ่อพี่เก้าจัดว่าเด็ดแหะสุดยอดเลย....
    สำหรับไวน์ไม่ว่าพี่เก้าจะใจร้ายแค่ไหนก็ไม่เคยโกรธเลยอะ ฮือออออ
    #1619
    0
  18. #1618 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:43
    เฮ้ พี่เก้าลงแดง555
    #1618
    0
  19. #1616 haruka yui (@mimikikiyui) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:38

    จะได้เชษเรื่องบ้านคริสแล้วเย้
    ป.ล.ไรต์ดูแลตัวเองดีดีนะ

    #1616
    0
  20. #1615 Amika (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:33
    ทำไมรู้สึกสงสารเก้าตงิดๆ เฮ้อ!!
    #1615
    0
  21. #1613 RiawMiNaa (@RiawMiNaa) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:17
    ไรท์. ไหนบอกว่าไม่สบาย ทำไมไม่พัก ห้ะ!!! เดี๋ยวป่วยหนักแล้วหายไปนานๆจะงอลให้ดู!! ฮึ่มมมม ป่วยก็พักสิ ลงวันละตอนก็ไม่หนีไปไหนหรอก ห่วงไรท์นะ จุฟ!!
    #1613
    1
    • #1613-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 84)
      18 ธันวาคม 2559 / 20:26
      เค้าดีขึ้นแล้ว ขอบคุณน้าาา
      #1613-1
  22. #1612 Kanokon981 (@Kanokon981) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:02
    งื้ออ พี่ฟงนั้ลร้ากกกก -/-
    #1612
    0
  23. #1610 aumaim0213 (@aumaim0213) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:54
    เค้าอย่าเชษเรื่องครอบครัวคริสใจจิขาดแล้วแอด~~
    #1610
    0
  24. #1609 boonruksaboonme (@boonruksaboonme) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:51
    ไรท์เค้าอยากอ่านต่อเเล้ววววว ใจจะขาดเเล้วอย่าทำร้ายกันเลยนะค่ะTT
    #1609
    0
  25. #1607 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 19:45
    เห้อออ ไหนบอกจะไม่เพิ่มตัวละครละไง 5555
    #1607
    0