ตอนที่ 82 : สเปเชียล นักรบ หมอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59

นักรบพาร์ท


          ผมอยากตบปากตัวเองจริงๆ ตั้งใจว่าจะไม่หึงแต่ก็อดไม่ได้ ตอนแรกที่เห็นหมอกเดินไปทางลานจอดรถกับเพื่อนมัน ผมก็เผลอมองตามไปด้วยความคิดถึง วันนี้ดันลืมของสำคัญอย่างโทรศัพท์ เมื่อก่อนผมก็แค่เฉยๆ เพราะไม่ได้ติดมือถืออะไรมากมาย แต่ตอนนี้แทบคลั่งตายเพราะไม่ได้ส่งข้อความหาใครบางคน ถึงจะอยากตามไปแค่ไหน แต่ผมก็ต้องรีบเคลียงานต่อให้เสร็จ เลยตั้งใจว่าจะมองตามส่งด้วยสายตา เพราะใต้ตึกที่ผมนั่ง กับที่จอดรถของมัน มองเห็นกันได้ ถึงแม้จะไกลไปนิด


          พอสิงโตกับเฟียสเดินขึ้นรถแล้วขับออกไป ก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้าไปหา ผมจำได้ว่าเคยเห็นมันเดินด้วยกันตอนปีหนึ่ง แล้วก็จำได้อีกว่า สองคนนั้นเป็นแฟนกัน ผมสนิทกับพวกมันมาตั้งนาน รู้ทุกอย่างแต่เมื่อก่อนไม่ได้ใส่ใจไง แต่ตอนนี้มันเป็นแฟนผมแล้วไม่ใช่เหรอวะ ทำไมยังคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ล่ะ หรือว่ายังไม่ได้เลิกกัน


          แล้วผมล่ะ ผมเป็นอะไร?


          "เฮ้ย กูไปก่อนนะ เอาไว้มาทำด้วยกันทีหลัง มีธุระด่วนมากเลยว่ะ" ผมรีบกวาดข้าวของทุกอย่างวิ่งออกมาจากลุ่มเพื่อนตัวเองโดยไม่สนใจเสียงเรียกของพวกมันเลย ตอนนี้อะไรก็ไม่สนทั้งนั้นแหละ เธอคนนั้นกอดแขนหมอกเอาไว้ เขย่าเบาๆอย่างออดอ้อนเอาใจ แถมมันก็ส่งยิ้มให้เธอตลอดเลย


          พอเข้าไปใกล้ ผมก็ได้ยินเสียงสองคนนั้นคุยกัน ยิ่งทำให้หัวร้อนขึ้นไปใหญ่


          "ไม่เอาสิหมอก ไพลินยังรักหมอกอยู่นะ เอางี้มั้ย ไปหาที่เงียบๆคุยกัน เหมือนเมื่อก่อนไง ไพลินจะตามใจหมอกทุกอย่าง ดีกันนะ สัญญาแล้วไงว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ จะไม่นอกใจอีกเลย นะนะ"


          เหมือนเมื่อก่อนที่เธอบอกคืออะไร แล้วจะตามใจอะไรกัน นี่แฟนของมันมาขอคืนดีด้วยเหรอ แล้วทำไมต้องส่งยิ้มด้วยวะ ผมพยายามระงับความโกรธตัวเองไม่แสดงออกอะไร ด้วยความที่ฝึกจากการเป็นเฮดว้าก ทำให้ค่อนข้างคุมสติได้ง่ายหน่อย


          "หมอก" ผมรีบเรียกขัดจัดหวะ เผื่อว่าหมอกจะเปลี่ยนใจ ยอมแพ้ลูกอ้อนแล้วกลับไปคบกับเธอ ก็เธอสวยมากเลยนี่นา ถ้ามันทิ้งผมตอนนี้แล้วกลับไปคบกับผู้หญิงคนนั้น ผมต้องเป็นบ้าตายทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ


          ผมรีบอ้างว่าจะติดรถไปด้วย แล้วโกหกว่ารถเสีย ทั้งๆที่รถตัวเองก็จอดอยู่ในมหาลัยนี่แหละ แค่อยากจะขัดขวางไม่ให้เธอคนนั้นได้ไปกับหมอก ฟังจากที่สองคนนั้นคุยกัน ดูน่าจะมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งน่าดู


          โธ่เว้ยย หงุดหงิดชะมัด ทำไมผมทำอะไรไม่ได้เลยวะ ผมไม่เคยมีความรัก ไม่เคยมีแฟน แล้วผมควรจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดี


          "พี่นักรบ ไม่ลงเหรอ?" มือที่โบกมาตรงหน้าเรียกสติผมให้กลับมาอีกครั้ง ผมคว้ามือนั้นเอาไว้ ไม่อยากปล่อยไปเลยจริงๆ


          "ขึ้นไปข้างบนมั้ย" พอถามออกไป คนฟังก็ดูจะนิ่งเงียบ ทำไมวะ ทีกับผู้หญิงคนนั้นทำไมทำได้ แล้วกับกูมันทำไม ทำไมถึงทำไม่ได้บ้าง


          "เอางั้นก็ได้ ไปสิ" คำตอบตกลงทำให้ผมดีใจมาก รีบพามันขึ้นห้องไป อย่าเข้าใจผิดนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรมันนะ แค่อยากกินข้าวด้วยจริงๆ แล้วก็อยากถามคำถามที่กังวลใจ กวนใจผมอยู่ ว่ามันจะกลับไปคบกับเธอคนนั้นมั้ย


          "......เดี๋ยวผมทำกับข้าวให้นะ อยากกินอะไรล่ะวันนี้ อืมม เมื่อครั้งก่อนผมซื้อไก่ใส่ไว้ในช่องแข็ง เอาสเต็กมั้ย ง่ายดี ทำสเต็กไก่เนาะ" เมนูอาหารที่มันบอก ทำให้ผมอึ้งไป ทิ้งทุกอย่างที่กำลังเก็บจัดเข้าที่เอาไว้ แล้วเดินไปกอดคนที่กำลังช่วยเก็บของอยู่


          ผมกลัว ผมหวง ผมหึง ผมไม่อยากยกหมอกให้ใคร สเต็กไก่งั้นเหรอ ยังคิดถึงกันอยู่รึเปล่าวะ


          ตั้งแต่วันนี้ไปกูเกลียดสเต็กไก่ อย่ามาเสนอหน้าให้เห็นนะ พ่อจะเขวี้ยงขึ้นไปอยู่บนดาวอังคารเลย


          "แล้ว...เอ่อ เคย เคยมีอะไรกันด้วยเหรอ" ผมถามออกไปทั้งๆที่รู้คำตอบในใจดีอยู่แล้วจากที่สองคนสนทนากัน แต่ก็ยังอยากฟังจากปากเจ้าตัวอยู่ดี


          ".............อืม ก็ต้องมีบ้างตามประสาน่ะ แต่มันก็ผ่านมานานมากแล้วนะ ไม่ได้มีอะไรกันแล้วตั้งแต่เลิกกันไป" กูไม่ได้อยากรู้ว่านานรึยัง อยากรู้ว่าเคยมีอะไรกันรึเปล่า


          "งั้นเหรอ" ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ อยากฟังเองแต่ก็อดที่จะอึ้งไม่ได้


          มันเคยมีอะไรกับคนอื่นมาแล้ว ร่างกายของมันที่ผมเคยกอด ตัวร้อนๆของมันที่ผมเคยซุก ทุกส่วน เคยถูกผู้หญิงคนนั้นแตะต้องมาหมดแล้ว บางทีอาจจะมากกว่าผมด้วย เพราะเราสองคนยังไม่ได้มีอะไรกัน อย่าว่าแต่มีเลย แม้แต่จูบยังไม่เคยเลยซักครั้ง ความคิดหลายๆอย่างตีกันทำให้ผมเผลอปล่อยมือตัวเองออกจากเอวอีกฝ่าย ก้าวถอยหลังออกมา หมอกหันกลับมามองหน้าผมนิ่งๆ


          ทำไมผมหงุดหงิดขนาดนี้วะ ทั้งหงุดหงิดทั้งกังวลใจ


          "............"


          "............"


          "โกรธเหรอ?" หมอกถามกลับมาตรงๆหลังจากเงียบไปพักใหญ่


          "............"


          "ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดว่าอะไร สิ่งที่มันผ่านมาแล้วผมคงกลับไปแก้ไขอะไรมันไม่ได้ พี่อาจจะรับไม่ได้ที่ผมเป็นแบบนี้ ตัวผมในบางมุมที่พี่ยังรู้จักไม่ดีพอ ผมไม่ได้ใสซื่อ ไม่ได้บริสุทธิ์อย่างที่พี่ต้องการหรอกนะ ถ้าพี่รับไม่ได้หรือไม่อยากอยู่ใกล้ผมอีก ผมก็เข้าใจ ผมไม่โกรธพี่หรอก" คนพูดฝืนส่งยิ้มมาให้ผม ตาแดงนิดๆ ปากที่กำลังสั่นถูกกัดเม้มเอาไว้


          ".............." ผมไม่ได้รับไม่ได้ ไม่รู้สิ ผมแค่หึง พอคิดถึงภาพตอนที่มันถูกผู้หญิงคนนั้นกอด ทำอะไรกัน แค่นั้นผมก็รู้สึกอยากจะบ้า บางทีผมไม่น่าจะถามคำถามนี้ออกมาเลย


          พอผมเงียบไม่มีคำตอบให้ หมอกก็ยืนจ้องหน้าผมอยู่นานมาก เราไม่ได้พูดอะไรกัน ต่างฝ่ายแต่ต่างมอง จมอยู่ในความคิดของตัวเอง ผมไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ สายตาเหมือนจะตัดพ้อนิดๆ แต่ก็ยังฝืนยิ้มส่งมาให้ มันก็เคยยิ้มแบบนี้ให้ผู้หญิงคนนั้นสินะ ตอนที่คบกัน มันก็รักเธอใช่มั้ย


          "ถ้าอย่างนั้น ผมกลับล่ะนะ ขอโทษด้วยว่ะ ที่เป็นอย่างที่พี่ต้องการไม่ได้ หวัดดีพี่" นานจนไม่รู้ว่านานแค่ไหน หมอกก็เริ่มขยับตัว เดินเบี่ยงตัวไปด้านหลังผมที่มีประตูห้อง


          "อย่าไป พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น" ผมดึงแขนคนที่เดินผ่านผมไปเอาไว้ รู้สึกว่าถ้าผมปล่อยให้มันออกจากห้องไป ทุกสิ่งทุกอย่างของเราคงจะจบลง


          "จริงเหรอ? สายตาพี่ มันไม่ได้บอกว่าพี่ไม่ได้คิดเลยนะ ..........พี่นักรบ ถ้าพี่รับไม่ได้ก็แค่บอกมาตรงๆ ผมไม่ชอบอะไรที่มันคลุมเคลือ อะไรที่มันไม่ชัดเจน ที่ผมชอบพี่เพราะพี่เป็นคนเด็ดขาด กล้าพูด กล้าทำ เป็นผู้นำ ไม่ใช่คนที่อ้ำอึ้ง คิดอะไรก็ไม่ยอมบอกแบบนี้" หมอกเป็นคนที่ตรงมากจริงๆ มันคิดอะไร มันก็พูดแบบนั้น ผมก็เป็นแบบที่มันพูดนั่นแหละ แต่ไม่ใช่กับเรื่องความรัก บอกแล้วไง ว่าผมไม่เคยมีใครมาก่อน


          "พี่ก็แค่หวง แค่คิดว่า ตรงไหนบ้าง ที่ผู้หญิงคนนั้นได้สัมผัสหมอก ตรงที่พี่เคยกอด ตรงที่พี่เคยจับ ทุกที่เลยรึเปล่า"


          "เห้อออ ถึงจะใช่ แต่ตอนนี้ผมก็เป็นของพี่แล้วไง เป็นแฟนพี่ เป็นคนรักของพี่ อย่าเอาคนอื่นมาเกี่ยวสิ ถ้าพี่มัวแต่คิดถึงอดีตของผม แล้วเราจะเดินไปข้างหน้าได้ยังไง ชีวิตพี่กับผมมันขึ้นอยู่กับไพลินงั้นเหรอ เรื่องมันจบไปแล้ว ผมไม่รู้จะยกตัวอย่างยังไง เพราะพี่ไม่เคยมีแฟน แต่ถ้าพี่เคยมี ผมก็ไม่เก็บเอามาคิดมากหรอกนะ เพราะผมมองแค่ปัจจุบันเท่านั้น^^" ทำไมกูต้องให้รุ่นน้องมาเตือนสติวะเนี่ย


          "พี่ก็ไม่ได้อยากคิดหรอกนะหมอก ไม่ได้อยากให้เราหยุดเดินไปข้างหน้าด้วย แต่สมองมันหยุดไม่ได้นี่นา พี่พยายามห้ามแล้ว ห้ามความคิดตัวเอง แต่ภาพมันก็ผุดขึ้นมาเอง พี่หยุดจินตนาการไม่ได้เลย พี่หวง พี่ก็แค่หวง" ทำไมผมงี่เง่าแบบนี้วะ อย่างที่มันบอก เรื่องมันเป็นอดีตไปแล้ว แต่ผมก็ยังรู้สึกหงุดหงิดกังวลใจ ผมควรจะหยุดความคิดของตัวเองให้เร็วที่สุด ก่อนที่จะถูกโกรธเข้าจริงๆ


          "ถ้าอย่างนั้น ผมจะช่วยพี่เอง ผมจะทำให้พี่หยุดคิดเรื่องอื่นเอง^^" หมอกส่งยิ้มมาให้ ยิ้มที่ไม่ใช่การฝืน แต่เป็นยิ้มที่ปนมากับความเจ้าเล่ห์นิดๆ เหมือนที่เมื่อก่อนมันเคยยิ้มประจำ ก่อนที่เราจะเริ่มความสัมพันธ์ ช่วงหลังๆที่เราเริ่มคบกัน มันไม่ได้ยิ้มแบบนี้อีกเลย มีแค่ยิ้มกว้างแบบดีใจ หรือไม่ก็ยิ้มหวานๆที่ผมเห็นเมื่อไหร่ก็ชื่นใจทุกครั้ง


          "ทำยังไง?" ผมถามอย่างสนใจ จะมีวิธีไหนที่จะหยุดความคิดของคนได้กัน แม้แต่ตัวผมเอง ผมยังสั่งสมองตัวเองไม่ได้ แล้วหมอกจะทำอะไรได้ล่ะ


          ผมไม่ได้คำตอบเป็นคำพูด แต่กลับได้เป็นการกระทำ หมอกขยับเข้ามาจนชิด เอื้อมมือขึ้นมาโอบกอดรอบคอผมเอาไว้ ออกแรงดึงให้ผมโน้มลงไป แล้วประกบปากนุ่มๆลงมา ขยับปากจูบผมช้าๆ ละเลียดเม้มแล้วปล่อยออก จากนั้นก็กดจูบลงมาอีกครั้ง จูบครั้งแรกของเรา จูบที่ทั้งหวาน ทั้งร้อน จูบที่ทำให้หัวใจผมเต้นโคตรแรง


          สมองผมว่างเปล่าทันที คิดถึงแต่ริมฝีปากของหมอก คิดถึงแต่จูบของหมอก คิดถึงแต่หมอก


          ผมเลื่อนมือตัวเองขึ้นไปโอบรอบเอว ดึงให้อีกฝ่ายแนบชิดเข้ามาใกล้มากกว่านี้ ลมหายใจร้อนๆของอีกฝ่ายรดอยู่ตรงจมูกของผม จูบมันทำให้รู้สึกแบบนี้เองสินะ ถึงจะไม่เคยแต่ผมเรียนรู้เร็วนะ มันเป็นธรรมชาติของผู้ชายรึเปล่า ที่จะไวกับเรื่องแบบนี้ ผมขยับปากตาม กดปากตัวเองลงไปแน่น แน่นพอๆกับแรงกอดของตัวเอง


          ทำไมมึงจูบเก่งนักวะ จูบแบบนี้ทำให้ผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ


          "อืมมม" ผมเผลอร้องขึ้นมาเบาๆ แต่เพราะเรากำลังจูบกันอยู่ เสียงเลยหยุดอยู่แค่ที่ลำคอ


          "หึ" เสียงของหมอกไม่ได้ร้องเหมือนกัน แต่เป็นเสียงที่พ่นออกมาจากจมูกแทน จากนั้นจูบหวานๆที่ทำให้ใจสั่น ก็เปลี่ยนเป็นจูบที่ร้อนแรง และรุนแรงมากขึ้น


          "เปิดปากหน่อยสิ" ริมฝีปากนุ่มๆที่ผละออกไปแค่นิดหน่อย กระซิบอยู่บนริมฝีปากของผม ผมทำตามอย่างว่าง่ายเพราะตอนนี้สมองไม่สั่งการแล้ว


          ลิ้นร้อนๆแทรกเข้ามาในโพรงปากทันทีที่ผมเปิดปากตัวเองขึ้น หัวใจผมแทบหยุดเต้น รู้สึกหายใจลำบาก มือที่เกี่ยวอยู่ตรงคอ เลื่อนลากขึ้นมาจับแก้มสองข้างของผมเอาไว้ เกี่ยวลิ้นดึงยั่ว จนผมเริ่มหายใจหอบ มือลูบไปตามร่างเล็กๆอัตโนมัติ


          จูบร้อนๆนั่นแทบแย่งชิงวิญญาณ แล้วก็ชิงหัวใจของผมไปด้วย เราจูบกันอยู่นาน นานมากพอที่ผมจะเริ่มเรียนรู้แล้วจูบแบบเดียวกันตอบกลับไปบ้าง


          "อ่า" เสียงของอีกฝ่ายที่ร้องอย่างพอใจ ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่าเดิม เพิ่มแรงจูบมากขึ้นไปอีก มากขึ้นไปอีก ดันร่างเล็กๆในอ้อมกอดถอยหลังไปนั่งลงบนโซฟา ตัวผมตามลงไปทั้งๆที่ปากยังประกบจูบกันอยู่ เพราะอีกฝ่ายเลื่อนมือกลับไปที่คอออกแรงดึงรั้งเอาไว้ ไม่ยอมปล่อยให้หน้าเราห่างจากกันเลย


          หมอกเลื่อนตัว ขยับนอนหงายลงไปดึงตัวผมให้ตามลงไปด้วย ปล่อยมือจากคอแล้วเลื่อนมือลูบไปตามแผ่นหลัง ผมเลื่อนหน้าลงไปซุกที่ซอกคอ กดเม้มริมฝีปากตัวเองลงไปอย่างหลงไหลคนตรงหน้า ใจผมร่ำร้องหาแต่ชื่อมันวนซ้ำๆอยู่แบบนั้น มือก็ลูบเข้าไปในเสื้อ เจอผิวนุ่มลื่นมือ ที่ต้องอดทนแทบตาย ไม่ให้บีบมือตัวเองลงไปเต็มแรง ทั้งๆที่มันน่าหมั่นเขี้ยวขนาดนั้น


          "อืออ พี่นักรบ" มือเล็กลูบลงไปที่เอวแล้วดึงเอาเสื้อชอปของผมออก เลื่อนมือลงไปตรงหน้าท้อง ลากมือร้อนลูบบนผิวผมขึ้นมาช้าๆ เอาเสื้อยืดสีดำด้านในติดมือขึ้นมาด้วย ดึงออกจากหัวผม แล้วก็หยุดเพราะติดที่แขนผมที่ยันโซฟาเอาไว้อยู่


          ผมผละออกจากซอกคอขาว มองหน้าคนที่มองผมตาฉ่ำอยู่ใต้ร่างตัวเอง


          "ยกมือขึ้นสิ?" คนพูดส่งยิ้มมาให้ สายตาเต็มไปด้วยความต้องการบางอย่าง ความต้องการแบบเดียวกับผม ผมห้ามตัวเองแทบไม่ไหวแล้ว ผมต้องการหมอก ต้องการมาก มันปวดไปหมดแล้ว แต่ผมควรทำเหรอ ช่างหัวควรไม่ควรดีมั้ยวะ ตอนนี้ทนไม่ไหวแล้ว


          อาจจะเพราะผมมองนิ่ง มีแววตาที่ลังเล หมอกก็เลยหยุดมองนิ่ง แล้วถอนหายใจออกมาเสียงดัง ออกแรงดันตัวผมให้ถอยออกไป ดันตัวลุกขึ้นมานั่ง มองผมเงียบๆอยู่พักใหญ่ ผมก็มองกลับไป ไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงดันผมออก เพราะผมลังเลงั้นเหรอ ไม่ใช่ไม่อยากนะ ผมอยากมานานแล้ว เพียงแค่กำลังคิดอยู่ว่ามันจะเสียหายรึเปล่า ที่ผ่านมาผมเห็นมันมีแต่แฟนที่เป็นผู้หญิง แต่ครั้งนี้มันต้องเป็นฝ่ายยอมผม


          "เห้อออ พี่เก็บของไปนะ ผมจะไปดูในครัวว่าพอมีอะไรทำให้พี่กินได้บ้าง" คนที่มองผมอยู่พักนึง ถอยหายใจออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็ขยี้หัวตัวเองแรงๆ แล้วลุกจากโซฟา ตรงเข้าไปในครัวโดยไม่หันกลับมามองหน้าผมอีกเลย

 



          ผมเก็บของเสร็จพอดีกับที่หมอกทำกับข้าวเสร็จพอดี เรานั่งกินข้าวกันบนโต๊ะ ด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความอึดอัด หมอกไม่ได้พูดอะไรอีกเลย นอกจากวางจานข้าวลงมาที่หน้าผม กับหน้าตัวเองคนละจาน เดินกลับเข้าไปในครัว หยิบกับข้าวมาสองอย่าง วางเอาไว้ เดินกลับเข้าไปอีก หยิบแก้วเปล่ามาสองแก้ว กับน้ำหนึ่งเหยือก นั่งลง แล้วกินข้าวของตัวเองไปเงียบๆ มองไปทางอื่นที่ไม่ใช่หน้าผม เหมือนกับว่า ผนังห้อง ทีวีที่ไม่ได้ถูกเปิด พื้นไม้ปาเก้ และกับข้าวบนโต๊ะ มันน่าสนใจมากกกก ถึงได้จ้องมองแต่ละอย่าง อย่างพิจารณาแบบนั้น


          "ผมอิ่มแล้ว พี่ล้างจานเองได้นะ ผมต้องกลับไปเคลียรายงานให้เสร็จแล้วล่ะ ถ้าค่ำกว่านี้จะกลับถึงบ้านดึกน่ะ ผมไปนะ" หลังจากกินข้าวเสร็จด้วยเวลาสถิติโลก(ประชด) หมอกก็ลุกขึ้น ทิ้งให้ผมถือช้อนข้าวที่กำลังจะส่งเข้าปากค้างเอาไว้แบบนั้น ส่งยิ้มมาให้ แกล้งทำเป็นหันไปดูนาฬิกาที่ผนัง แล้วเดินตรงดิ่งไปทางประตูห้อง ที่พยายามจะออกไปเหมือนเมื่อสามสี่ชั่วโมงที่แล้ว


          "เดี๋ยวสิหมอก โกรธอะไรพี่รึเปล่า" ผมทิ้งช้อน แล้วรีบก้าวเท้ายาวๆตามไป ดึงมือเล็กเอาไว้เป็นครั้งที่สอง


          "เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ลืมมันไปซะ ผมไม่อยากกลับบ้านดึกน่ะ จริงๆแล้วพี่แค่ชวนขึ้นมากินข้าวไม่ใช่รึไง" ผมกำลังจะอ้าปากบอกว่าให้ค้างที่นี่ แต่ก็ถูกดักทางเอาไว้


          "ก็ใช่ แต่ถ้าอยากค้าง ก็ค้างได้นะ นอนที่ห้องนอนพี่ก็ได้ เดี๋ยวพี่นอนที่.."


          "ไม่หรอก ไม่อยากแย่งที่นอนน่ะ ผมว่าเราสองคนน่ะ คงไม่เหมาะกันจริงๆนั่นแหละ พี่เข้าใจความหมายใช่มั้ย ผมไปนะ"


          "เดี๋ยวสิ หมายถึงอะไรไม่เหมาะกัน หมอกจะเลิกกับพี่เหรอ" หัวใจผมตกวูบ คว้าข้อมือเอาไว้แน่น ทั้งตกใจทั้งอึ้ง ทำไมอยู่ๆก็บอกเลิกกันเฉยเลยวะ


          "ก็ ตามนั้นแหละ ขอโทษด้วยจริงๆนะ ผมไม่น่าเข้าหาพี่เลย แล้วก็ขอโทษที่เห็นแก่ตัว แต่ผมไม่อยากเจ็บปวดไปมากกว่านี้ ถ้าพี่จะโกรธก็โกรธได้นะ จะต่อยมาเลยก็ได้ ผมไม่สวนหรอก" ตามนั้น แปลว่าจะเลิกกันจริงๆเหรอวะ


          "เพราะอะไรล่ะ เพราะพี่ไม่ทำงั้นเหรอ? หรือเพราะจะกลับไปหาคนนั้น?" ถึงตัวเองจะหมดแรงแค่ไหน แต่ผมก็พยายามรวบรวมกำลัง จับมือเอาไว้แน่น ทั้งๆที่อีกฝ่ายแค่นิ่ง ไม่ได้สะบัดอะไรเลย


          "ผมไม่กลับไปหาใครทั้งนั้นแหละ แล้วก็ไม่ใช่เพราะพี่ไม่ทำด้วย แต่.. เห้ออ ที่ผ่านมาพี่กลัวอะไรเหรอพี่นักรบ แค่อยากจะให้เกียรติ หรือ รังเกียจ? ถ้าพี่จะให้เกียรติกันผมรับได้ แต่ถ้ารังเกียจผมคงทนคบกับพี่ไม่ไหว"


          "หมอกพูดเรื่องอะไร พี่จะรังเกียจเรื่องอะไรล่ะ ถ้าพี่รังเกียจ จะขอคบกับหมอกมั้ย? ทำไมพูดแบบนี้"


          "พี่อาจจะแค่คบเพราะไม่เคยมีความรัก เพราะเห็นว่าผมชอบพี่ก็เลยรู้สึกว่าตัวเองต้องรับผิดชอบ หรือเพราะอยากลองอะไรแปลกๆดู แต่พอถึงที่สุด พี่ก็ทำไม่ได้ พี่ก็หยุด เพราะผมเป็นผู้ชาย เพราะพี่เป็นผู้ชายใช่มั้ย? ....แต่ผมจริงจังกับพี่มาก ไม่งั้นผมคงไม่คบกับพี่ ไม่เต็มใจที่จะเป็นของพี่หรอก ถ้าพี่ไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน เราก็เลิกกันเถอะ อย่าให้ความหวังผมไปวันๆ อย่ามาหลอกให้ผมดีใจเก้อ แล้วสุดท้ายพอพี่คิดได้ก็ทิ้งผมไป ก่อนที่ผมจะรักพี่มากไปกว่านี้ ผมว่าเราหยุด.."


          "ไม่นะ พี่ไม่เคยคิดแบบนั้นเลย พี่แค่คิดว่ามันไม่เหมาะสมรึเปล่า ที่เราจะทำแบบนี้ คือเราเพิ่งคบกันไม่นานเอง"


          "พี่ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอเวลากอดผม เวลาที่ซุกหน้าลงมา เวลาที่สัมผัสกัน ทำถึงขนาดนั้นแต่พี่กลับหยุด เมื่อกี้ก็เหมือนกัน พี่เป็นคนผลักผมลงไป แล้วสุดท้ายพี่ก็หยุดอีก ไม่ให้คิดแบบนั้นแล้วจะให้คิดยังไง คนที่ไหนจะห้ามความรู้สึกตัวเองได้ตอนที่รู้สึกขนาดนั้นแล้วน่ะ" จริงๆผมก็ห้ามไม่ได้หรอกนะ กำลังจะตามลงไปแล้วล่ะเมื่อกี้ ก็แค่ผมชอบมันมาก มากจนอยากจะถนอมมันเอาไว้ให้มากๆ แค่นั้นเอง


          "หมอก คือพี่.."


          "พี่ไปคิดทบทวนเรื่องของเราให้ดีอีกครั้งดีกว่า ผมว่า ใจลึกๆของพี่ คงรับไม่ได้ ที่จะคบกับผู้ชายด้วยกัน พี่ถึงได้ทำไม่ลง ถ้าเป็นผู้หญิงสวยๆหุ่นดีๆมายืนอยู่ตรงนี้ คงไม่เหลือรอดมาจนถึงทุกวันนี้หรอกใช่มั้ย พี่คงจะไม่หยุดแค่นอนกอดโดยไม่ทำอะไรเหมือนกับผมหรอก" สายตาน้อยใจ เสียใจ ผิดหวังที่มันมองมา ทำให้ผมนิ่งอึ้ง หมอกดึงมือตัวเองออก แล้วหันหลังจะเดินออกจากห้องไป แต่ผมก็คว้าเอวเอาไว้ ห้ามเป็นครั้งที่สาม


          "พี่จะพิสูจน์ให้เห็นเอง ว่าพี่ไม่ได้รังเกียจ แล้วก็ไม่ได้เป็นอย่างที่หมอกพูดด้วย" ผมยกเอวคนที่เริ่มดิ้นขึ้น จับขึ้นพาดบ่า เดินตรงไปที่ห้อง ดิ่งไปที่เตียงนอน แล้ววางร่างที่เล็กกว่าลงไป


          "อย่าทำแบบนี้พี่นักรบ ถ้าพี่จะทำแค่เพราะแก้ตัว ก็หยุดซะ พี่อย่าดึงดันความรู้สึกตัวเอง พี่ทำไม่ได้หรอก ถ้าเราไปลึกกว่านี้ แล้วสุดท้ายเป็นเพราะพี่แค่ฝืนจะเอาชนะ ผมจะทำยังไง" หมอกดันตัวขึ้นจะลุก แต่ผมตามลงไปกดไหล่เอาไว้กับเตียงอย่างแผ่วเบา มองคนที่ผมต้องการใจแทบขาด แต่ก็ต้องพยายามหยุดมาหลายหน


          "ถ้าการที่พี่อยากจะให้เกียรติคนที่ตัวเองรัก อยากจะถนุถนอมให้มากๆ ทำให้หมอกคิดมากขนาดนี้ ถ้างั้น พี่ไม่เกรงใจนะ ขออนุญาตครับ" ผมกดปากตัวเองลงไปที่ปากนุ่มๆอีกครั้งโดยไม่ได้รอคำอนุญาต จูบด้วยวิธีการเดียวกับที่ได้เรียนรู้มาเมื่อกี้ ผมคงจะเป็นคนที่หัวไวเรื่องนี้มากสินะ พอจูบไปพักนึง คนที่พยายามจะผลักผมออกก็เริ่มหยุดดิ้น เปลี่ยนมือที่ดันอกเป็นลูบไล้ไปมา ร้องอย่างพอใจที่ลูกศิษย์อย่างผมหัวไวสุดๆ ผมยกยิ้มที่มุมปากแล้วปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามธรรมชาติ โดยมีอาจารย์คอยแนะนำบางอย่างให้ ถ้าผมติดใจจนอยากเรียนรู้บ่อยๆ อาจารย์คงจะไม่หาว่าผมหื่นใช่มั้ยครับ หึหึ



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: วรั้ยย คู่ลุงหลานนี่ลุ้นแทบไข้กลับ /ตอนหน้าเป็นไวน์พาร์ท แล้วต่อด้วยสิงโตพาร์ทนะ เคลียให้จบเป็นคนๆไปละกัน เดี๋ยวคนอ่านจะหนักหน่วงจนเกินไป อุ๊ปส์ // ที่หลายคนเดาเรื่องครอบครัวของสมคิด ตอนนี้ยังไม่มีใครที่ให้คำตอบถูกเลยนะ ทั้งใต้คอมเม้นในนี้ กับในทวิต หึหึ คาดไม่ถึงกันหรอกว่าเค้าจะเล่นมุขไหน ว้ายๆๆๆ รอวนไปสิจ๊ะ **วิ่งหลบเท้า**  //ปล.ช่วงนี้ไม่ใส่รูปแล้วนะ มันเริ่มอืด เริ่มช้าจนอัพนิยายลำบากเนาะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3368 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 13:39
    โอยยยย ตาลุง กว่าแกจะทำได้น่ะ
    #3368
    0
  2. #3231 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 01:41
    นึกว่าจะนกซ้ำนกซากซะแล้วพี่ 55555555
    #3231
    0
  3. #2354 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 06:49
    พี่หมอกต้องทำใจร่มๆ ต้องเข้าใจว่าลุงนักรบเพิ่งได้ออกมาจากยุคหินเก่า
    #2354
    0
  4. #1731 s.lattecoffee (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 22:44
    พี่หมอกต้องใจเย็น ๆ อิลุงมันพึ่งออกจาถ่ำมันก็เลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
    #1731
    0
  5. #1634 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 00:07
    โอ้ยยยย ลุงช้าเเบบขัดใจมากกกก
    #1634
    0
  6. #1629 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 22:21
    ลุงนี่มันลุงจริงๆ 5555
    #1629
    0
  7. #1585 Sunsanee103 (@Sunsanee103) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 15:25
    คุณลุง...
    #1585
    0
  8. #1583 Meanmae (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 14:15
    ขอคัท อิกเสียงคร้าาาาา
    #1583
    0
  9. #1582 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 13:53
    ยินดีกับพี่นักรบด้วยได้เรียนรู้เรื่องราวใหม่ๆ555555555
    อยากอ่าน CUT!!!!! คู่นี้ อิอิ
    #1582
    0
  10. #1581 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 13:34
    cut คู่นี้เห๊อะ อยาก- อิอิ
    #1581
    0
  11. #1580 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 13:20
    ดีีมากคะพี่นักรบหมอกเขาพร้อมจะเป็นของพี่
    พี่ก็ควรจะรู้ตั้งแล้วมั้ยเห้อออ
    #1580
    0
  12. #1575 a_liew (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 12:11
    เวร๊ยยยยย...อิลุงออกจากโหมดสาวน้อย แล้วเข้าโหมดหื่นแล้วสินะ

    อิลุงหวงได้น่าร๊ากกกกกกกก..

    แต่ว่าน้องหมอกต้องรับผิดชอบนะคะนะ เพราะดูเหมือนอิลุงหื่นแล้วคงไม่เลิกง่าย ๆ

    =.,= เฮือกกกกกกก..



    ถ้าอิลุงลีลานานกว่านี้ คงต้องเหมาไร่แห้วให้เป็นของขวัญปีใหม่!

    อืมมมมม.. ว่าแต่น้องสอนอะไรอิลุงบ้าง แอบอยากรู้ด้วยยยย >.,<' #แอบหลบหลังโคมไฟ
    #1575
    0
  13. #1573 MeNiMeNie (@menizmeniez) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 11:37
    อยากได้ cut นักรบหมออ้ะะะะ -//,,//-
    #1573
    0
  14. #1572 patyamonrad2442 (@patyamonrad2442) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 10:37
    อยากได้cutคู่นี้อ่ะ อยากรู้ว่าพี่นักรบจะทำยังไงบ้าง อิอิอิ #รู้สึกเหมือนตัวเองหื่นมากกกกก 555+
    #1572
    0
  15. #1571 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 09:50
    อยากได้ CUT คู่นี้มาก
    #1571
    0
  16. #1570 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 08:30
    อยากอ่านต่อแล้วคับ อัพเร็วๆนะคับ
    #1570
    0
  17. #1569 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 08:25
    วรั๊ย......อาจารย์กามนักเรียนหื่น
    #1569
    0
  18. #1566 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 07:23
    เกือบไปแล้วมั้ยล่ะลุง เฮ้อออออ
    #1566
    0
  19. #1565 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 07:23
    อืพี่ซื่อแบบนี้ก็ฟินไปอีกแบบนะ 555
    #1565
    0
  20. #1562 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 06:16
    ยอม กูยอมความซื่อของอิพี่ 5555
    #1562
    0
  21. #1561 Devil'Em (@kusumawatree) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 06:06
    โอ้โหทำไมปู่คิดไกลจัง หมอกก็มโน ชอบคู่นี้ถามกันตรงๆตอบกันตรงๆเคลียดี5555 /// ไรท์จ๋าาเค้าอยากรู้ที่บ้านสมคิด5555 (เดาต่อไป) ตอนนี้คิดไปนู้นนน เป็นคนมียสมีศักดิ์เจ้าเมืองล้านนา บ้าไปแล้ว555555
    #1561
    0
  22. #1560 โสตฯ ธัญรัตน์ (@wheelkung) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 05:57
    โธ่ พี่นักรบ -//////////-
    #1560
    0
  23. #1559 nannsj (@nannsj) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 05:57
    เราต้องการคัดจะไรท์จ๋าโอ้ยลุ๊งมาขนาดแล้วลุ๊งไม่รู้จะพูดกับลุงว่าไรดี55555555
    #1559
    0