ตอนที่ 79 : พี่รหัสสายหื่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    17 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          อากาศแม่ฮ่องสอนกับกรุงเทพฯทำไมมันต่างกันลิบลับเลยวะ เมื่อวานยังหนาวถึงกระดูกอยู่แม่ฮ่องสอน วันนี้เสือกกลับมาร้อนยิ่งกว่ากะทะทองแดงอยู่กรุงเทพฯ ฮือออ ขอใช้สิทธิ์กลับไปที่แม่ฮ่องสอน


          "ไปเรียนไหวรึเปล่าวะ?"


          "อือ ไหว แป๊บ" ไม่น่าเลยกู ไม่น่าจริงๆ


          "กูอาบน้ำให้เอาป่ะ?"


          "เอาดิ อาบให้หน่อย แต่แป๊บนึง"


          "หึ"


          "ทำขำ เดี๋ยวกูถีบหน้าหงายเลยพี่สิง ผมเป็นแบบนี้เพราะใครวะ"


          "เอาดิ ถีบเลย ถ้ามึงยกขาไหวนะ ฮ่าาาา"


          ไอ้คนที่ทำให้ผมยกขาไม่ไหว ลุกก็ไม่ขึ้นหัวเราะสะใจ เป็นไงล่ะผลงานมึง เมื่อคืนพอกลับจากค่ายแม่ฮ่องสอน พี่สิงโตก็ทำตามคำพูดตัวเองที่ขู่เอาไว้ตลอดสามวันว่ากลับมาจะทำให้ผมลุกไม่ขึ้น เพราะผมไปอ่อยมันบ่อย


          พอปิดประตูห้อง มันก็เขวี้ยงกระเป๋าทิ้ง ฟัดผมตั้งแต่หน้าประตูยันเตียงไม่รู้กี่รอบ ตอนแรกผมก็สู้นะ ให้ความร่วมมืออย่างดี แต่หลังๆนี่เริ่มหมดแรง บอกให้มันพอเท่าไหร่ก็ไม่ยอมหยุด ตั้งแต่สามทุ่มยันตีสี่ มึงไปเอาแรงที่ไหนมานักหนา กูว่ากูเก็บกดแล้วนะ ทำไมกูหมดแรงก่อนมึงงงง


          ตอนนี้เป็นไง ลุกไม่ขึ้นอ่ะดิ หนักไปทั้งร่าง


          "งืออออ อ้อนหน่อย" ผมซุกหน้าลงอกอุ่นๆมือลูบผิวลื่นด้านหลัง ถีบพี่สิงโตไม่ได้อย่างที่ปากพูด ทำปากเก่งไปงั้นสุดท้ายก็แพ้คนจริงแบบมันทุกที เปลี่ยนเป็นอ้อนกลบเกลื่อนดีกว่า เดี๋ยวมันหาว่าผมอ่อน


          "อีกรอบมะ ก่อนไปเรียน ถ้าจะอ้อนขนาดนี้" มันไม่พูดอย่างเดียว ดึงเอวผมเข้าหาตัว ฟัดแก้มทันที


          "มึงเห็นใจกันบ้างเหอะพี่ ถ้ากูมีแรงมากกว่านี้กูก็ไม่ขัดหรอก ไม่มาเป็นผมนี่หว่า เหนื่อยนะเว้ย" มึงนอนสบายตั้งหลายรอบ กูนี่จัดให้หมด จะตายอยู่แล้ว


          "55555 ล้อเล่นมั้ยล่ะ ป่ะลุกไปอาบน้ำ เดี๋ยวพี่ช่วยประคองนะ" สาบานว่าล้อเล่น มึงเอามือออกจากต้นขากูให้ได้ก่อนปราชญา กูถึงจะเชื่อ


          _  _


          ผมไม่ได้ว่าอะไรต่อ ยันตัวลุกขึ้นมา แตะเท้าลงกับพื้น คนเราน่ะนะ มันต้องยืนด้วยลำเข้งตัวเอง กูเป็นใคร กูคือสมคิด คนเจ๋งแห่งแก็งค์รุกกี้ปีหนึ่งสุดแสบ ต้องแสดงให้พี่สิงโตเห็น ว่าผมน่ะไม่ใช่เล่นๆ หึหึ


          ........แต่พอขาเหยียบพื้นจะยืนขึ้น ร่างกายมันกลับไม่ฟังสมอง ถลาลงไปกองกับพื้นทันที


          "คริส!!! เป็นไรมั้ย ลุกไหวรึเปล่า พี่ว่าวันนี้นอนพักเถอะ"


          "ไม่ๆๆ ไม่ได้เป็นไร แค่.....ขามันหมดแรง ฮืออออ ดึงหน่อย" สงสัยว่าจะจัดเต็มเกินไปจริงๆ


          แต่ยังไงก็หยุดเรียนไม่ได้ ถ้าหยุดเพราะเรื่องแค่นี้กูจะเอาหน้าไปไว้ไหน ถึงตอนนี้พี่สิงโตจะห่วง แต่ถ้าหายเมื่อไหร่ มันเก็บเอาไปล้อแน่กูรู้ เพราะถ้าเป็นกู กูก็จะทำ จะเรียกพี่สิงโตว่าไอ้อ่อนด้วย เพราะงั้นกูต้องสตรองเข้าไว้ ฮือออ


          สุดท้ายผมก็ต้องยอมให้พี่สิงโตประคองลากเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวให้ ใช้เวลาจากห้องถึงมหาลัย ก็รู้สึกดีขึ้นหน่อย บวกกับนั่งเรียนคลาสเดียวตั้งแต่เช้าถึงเที่ยง ผมก็เลยได้พักจนหายดี ไม่เอาแล้วนะครั้งหน้า ผมไม่กล้าปากดีอีกแล้ว ไอ้บ้านั่น ไอ้แควน ไอ้อึด ไอ้ถึก ทำไมมึงไม่เป็นไรเลยวะ แต่กูนี่ปวดสะโพกไปหมดแล้ว วันนี้ออกจากห้องมาทำหน้าเหมือนแดกยาบ้ามาล้านเม็ด สีหน้ามันสดชื่นลั๊นลาเหมือนต้นไม้ได้น้ำฝน ได้ปุ๋ยอย่างดี ไร้ยาฆ่าหญ้า คือต่อให้ใครมาอุ้มน้องภูเขวี้ยงลงน้ำมันก็คงหัวเราะชอบใจ ไม่โกรธแน่ๆ เชื่อดิ

 

 

 


          วันนี้แก็งค์รุกกี้ปีหนึ่ง ณ โรงอาหารคณะ ก็ขาดไอ้เก้าไปอีกแล้ว มันเป็นอะไรของมันไม่รู้ ไม่มาเรียน โทรไปก็ไม่ติด ขาดการติดต่อไปตั้งแต่เรากลับมาจากค่าย ตอนนี้ก็ปาไปสามวันแล้ว มึงจะไม่เรียนหนังสือแล้วรึไง ไอ้เพื่อนประถม


          จากตอนแรกเราคิดว่ามันคงมีปัญหาหรือธุระอะไร ก็เลยปล่อยไป แต่วันนี้พวกเราเริ่มร้อนใจกันแล้วล่ะ เพื่อนหายไปไร้เงาขนาดนี้ มีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่าวะ


          "ไง โทรหามันติดมั้ย?" ถังถามผมหลังจากผมกดวางสายไป


          "ไม่ว่ะ ฝากข้อความตลอดเลย หรือมันจะป่วยวะ ไปดูที่คอนโดฯมันหน่อยดีมั้ย" ผมลุกขึ้นพร้อมกับทุกคนที่พยักหน้าเห็นด้วย เดินไปที่รถแล้วตัดสินใจนั่งไปรถดัมเบลคันเดียวกันเลย เพื่อคุยกันต่อในรถได้สะดวก


          "แต่ตอนที่มันบอกว่าไม่ไปค่าย มันจะเฝ้าไอ้ไวน์ไม่ใช่เหรอ มันบอกว่าไอ้ไวน์ป่วย" ดัมเบล


          "เออ งั้นเดี๋ยวกูลองโทรหาไอ้ไวน์ดูนะ เผื่อมันจะรู้" ผมเลื่อนรายชื่อในโทรศัพท์แล้วกดโทรออกไป หลังจากโทรหาเก้าเป็นสิบๆสายตั้งแต่เช้า


          "เป็นไงวะ" สไปรส์


          "เหมือนกันว่ะ ไอ้ไวน์ก็ฝากข้อความ นี่ไม่ใช่ว่ามันฆ่ากันตายไปแล้วนะ เดี๋ยวนี้มันยิ่งไม่ถูกกันอยู่" ผมไม่รู้ว่ามันสองคนที่รักกันเหมือนพี่น้องแท้ๆ อยู่ๆทำไมถึงได้ไม่มองหน้า ไม่คุย ไม่พูดจากกันดีๆ ไอ้ไวน์นี่เลิกเรียกไอ้เก้าว่าพี่เลยล่ะ แปลว่าต้องทะเลาะกันแรงน่าดู


          แต่ถามไอ้เก้าเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมตอบ ถามไอ้ไวน์ก็ได้แค่รอยยิ้มกวนตีน ผมไม่ชอบเซ้าซี้เพราะคิดว่าเดี๋ยวพวกมันพร้อมก็คงเล่า แต่นี่ก็ผ่านมาสามปีกว่าแล้ว พวกมันก็ไม่ยอมปริปากอะไรเลย

 



          ติ๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


          "ใจเย็นหน่อยมั้ยวะ ไอ้สะไบ มึงกดขนาดนี้เดี๋ยวห้องข้างๆก็มาด่าเอาหรอก" ดัมเบล


          "ทำมาว่ากู เมื่อกี้มึงก็ทุบห้องมันแทบพังเหมือนกันนั่นแหละน่า" สไปรส์


          "หรือว่าเราจะงัดเข้าไปเลยวะ เผื่อมันนอนตายอยู่ในนั้นน่ะ" กูว่าผ่านไปสามวัน ป่านนี้ศพคงเน่าเละน่าดูเลยว่ะ ภาพจะติดตากูมั้ยวะเนี่ย เรายังไม่ทันได้ตกลงกันว่าจะเอาไง คนฉลาดที่สุดในกลุ่มก็เดินออกจากลิฟมา


          "ไปถามนิติข้างล่างมาแล้วว่ะ เค้าบอกว่าไอ้เก้าออกไปหลายวันแล้วยังไม่กลับเข้ามาเลย" มึงช่างฉลาดไอ้ถัง ทำไมไม่ถามตั้งแต่ก่อนขึ้นมาวะ จะได้ไม่เสียเวลาเคาะอยู่เกือบชั่วโมง


          "แล้วเราจะเอาไงดีวะ โทรหาพ่อมันดูมั้ย พวกมึงมีเบอร์รึเปล่า?" สไปรส์หันมาถามผมกับถัง เพราะพวกเราเป็นเพื่อนมันมาตั้งแต่เด็ก


          "เออ มี เดี๋ยวกูลองโทรไปก็ได้ แต่ไม่แน่ใจว่าจะรู้รึเปล่า พ่อมันไม่ค่อยอยู่บ้านหรอก คุมร้านอยู่ฮ่องกงโน่น ไอ้ถังเอามือถือมึงมา" ผมยกมือแบไปตรงหน้าถัง


          "อะไร? มือถือมึงก็มีมายืมกูทำไม หรือไม่มีเบอร์พ่อมันแล้ว" ถัง


          "เปล่า เบอร์น่ะมี แต่ไม่มีตังค์ ฮ่าๆๆๆ เอามายืมเร็วๆ โทรทางไกลไปต่างประเทศมันแพงนะเว้ย ช่วงนี้กูจน เดี๋ยวสิ้นเดือนจ่ายบิลล์ค่าโทรศัพท์ไม่ไหว" เรื่องอะไรต้องใช้เบอร์กูโทร กูจะเก็บตังค์ไว้กินเหล้า


          "ถ้ามึงจน ใครจะรวยได้วะ ทำไมชอบทำตัวเป็นยาจกเกาะเพื่อนกิน ทั้งๆที่บ้านมึงก็..."


          "ไอ้ถัง มึงหุบปากไป ไม่ให้ ก็ไม่ให้สิวะ ยืมไอ้ดำก็ได้ มันรวยกว่ามึงตั้งเยอะ ไม่ง้อเพื่อนงกอย่างมึงหรอก" มึงจะขุดเรื่องบ้านกูมาพูดทำไมวะ กูยิ่งไม่อยากได้ยินอยู่ เดี๋ยวกูตบด้วยคอนเวิร์สสีฟ้าเข้มเลย


          "กูก็ไม่ได้ว่าอะไร ขอโทษที อ่ะเอาไปดิ" ต้องให้กูจริงจังจนได้ กูสุขนิยมไงไอ้เพื่อนเวร


          ผมรับโทรศัพท์จากถังมา กดเลื่อนหาเบอร์พ่อเก้า ไอ้คนที่ทำให้พวกเราป่วน เป็นห่วง กันจนเรียนคลาสบ่ายต่อไม่ได้ ถ้าพวกกูแดกเอฟ หรือดับเบิ้ลยูขึ้นมา กูจะกระทืบมึงให้ตาย กูไม่มีปัญญาลงเรียนเทอมใหม่น่ะเว้ย ไอ้สังกะสี ไอ้หมีขั้วโลก


          Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr


          [ฮัลโหล้วววววว ว่างายไอ้ถังงง มึงยังมีชีวิตอยู่กันสินะ กี่ชาติแล้ววะที่ไม่ได้โทรมาหากูน่ะ] ยังลั๊นลาเฮฮาจริงๆเลยนะ พ่อไอ้เก้าเนี่ย


          "ผมคือคริสลูกรักไง ไม่ใช่ไอ้ถัง ป๋าสบายดีนะ คิดถึ้งงงงคิดถึง เลี้ยงเหล้าหน่อย ฮ่าๆๆๆ" กูก็ลืมไป ประจบมันทำไมไอ้ลูกเจ้าของ น่าจะโทรไปขอเหล้าฟรีจากเจ้าของร้านโดยตรงเลยน่าจะดีกว่า


          [อ้าว ไอ้คริสเหรอวะ งั้นกูวางละนะ ไม่อยากคุยกับไอ้ขี้เมาอย่างมึง] นี่ถ้าไม่ใช่พ่อเพื่อน กูถีบหน้าหงาย กวนตีนเหมือนลูกชายไม่มีผิด


          "เมาอัลไล ผมไม่ได้กินเหล้ามาจะสามนาทีแล้วนะป๋า ว่าแต่เห็นไอ้เก้าบ้างรึเปล่า พวกเราติดต่อมันไม่ได้ ที่คอนโดฯมันก็ไม่อยู่ โทรไปที่บ้านแม่บ้านก็บอกว่ามันไม่ได้เข้าไป มันจะไปไหนได้วะ ไอ้ไวน์ก็เงียบไปเหมือนกัน" ผม


          [ไอ้ลูกเวรน่ะเหรอ ไม่รู้ว่ะ พวกมึงอยู่กันใกล้ๆกว่า น่าจะรู้ดีไม่ใช่รึไง แต่จะบอกใบ้ให้ก็ได้ ว่ามันคงไปอยู่ที่ๆพวกมึงชอบไปสุมหัวกันนั่นแหละ เหอะๆๆๆ เจอฝากกระทืบมันให้กูด้วยนะ บอกมันว่า ไอ้ควาย มึงจงไปตายซะ พูดแล้วของขึ้น] แล้วอะไรคือการที่มาด่ากูแทนลูกตัวเองวะ จากนั้นก็ตัดสาย ไม่บอกลา ให้สมกับที่ไม่ได้คุย ไม่เจอหน้ากันแรมปี อัลไร๊เนี่ย ขุ่นป๋า


          "ว่าไง พ่อไอ้เก้าว่าไงบ้าง แล้วมึงจริงจังน่ะเป็นมั้ย ไอ้คริส เล่นอยู่ได้ ไม่ห่วงมันรึไงวะ" สไปรส์เขย่าแขนผมอย่างร้อนใจ จะเอาคำตอบ


          "ห่วงสิวะ แต่กูไม่แสดงออก พ่อมันบอกว่า ไม่รู้ ไม่รู้ห่าอะไร เสือกมีคำใบ้ให้อีกด้วย" ปากบอกไม่รู้ แต่จริงๆแล้วรู้สินะ แถมดูจะโกรธอะไรไอ้เก้าอยู่ด้วย นี่มันเรื่องอะไรกันวะ


          "คำใบ้ ใบ้อะไร ทำไมไม่บอกตรงๆวะ เค้าคิดว่าตัวเองเป็นเอ็มซีรึไง ต้องมีคำใบ้อะไรเอ่ย" อีกนิดมึงก็จะด่าพ่อเพื่อนว่าปัญญาอ่อนแล้วใช่มั้ยดัมเบล


          "ป๋าบอกว่า มันน่าจะอยู่ที่ๆพวกเราชอบไปสุมหัวกัน ที่ไหนบ้างวะ บ้านไอ้ถัง?" ผมหันไปมองหน้าเจ้าของบ้าน


          "ถ้ามันอยู่บ้านกู กูจะมาตามหามันกับพวกมึงทำไมล่ะ ไอ้โง่ คิดบ้างดิวะ สมองไม่ใช่หาแต่วิธีกินเหล้าฟรีไม่เสียตังน่ะ กูสงสารพี่สิงโตจริงๆที่ได้คนอย่างมึงเป็นแฟน...." ถังยังบ่นไม่จบ


          "กูรู้แล้วววว" สไปรส์ก็ร้องเสียงดังลั่น ไอ้บ้าเอ๊ย ตกใจหมด เดี๋ยวห้องข้างๆได้เอาลูกซองมายิงหัวมึงหรอก


          "ว่าไง มึงรู้อะไร ไอ้เก้ามันอยู่ที่ไหนล่ะ?" ดัมเบลกับถังร้องพร้อมกัน ส่วนผมเพิ่งปล่อยมือที่อุดหูเพราะเสียงฟ้าผ่าของสไปรส์ฟังอย่างสนใจไม่ต่างกัน


          "ถ้าไม่ใช่บ้านไอ้ถัง ก็มีเหลือแค่ที่เดียวที่เราชอบไปสุมหัวกัน มึงก็รู้ นิยายเรื่องนี้ฉากก็ซ้ำๆ พวกเราไปกันแค่ไม่กี่ที่หรอก บ้านถัง มหาลัย แล้วก็..." มันลากเสียง ส่งยิ้มร้าย มองหน้าพวกเราไล่เป็นรายตัว ให้พวกเราคิดตาม แล้วร้องออกมาพร้อมกัน


          "ชานชลา!!!"


          ใช่ สถานที่ที่กูไปบ่อยยิ่งกว่าบ้านตัวเอง นิยายเรื่องนี้เปิดมาที่นี่ และจะอยู่ที่นี่ตลอดไป อาเมนนนนน

 

 



          @ชานชลา


          "ไอ้เก้าอยู่นี่รึเปล่าพี่" พวกกเราพุ่งตัวลงจากรถหลังจากจอด ถามการ์ดหน้าร้านอย่างร้อนใจ


          "อยู่ครับ อยู่ด้านใน เชิญเลยครับ" นั่นไง มึงอยู่ที่นี่จริงๆด้วย ทำไมพวกเราไม่คิดให้ได้ตั้งแต่แรกวะ


          การ์ดรีบเปิดประตูให้พวกเราเข้าไป ถึงจะไม่ใช่เวลาที่ร้านเปิดเพราะเพิ่งจะบ่ายสาม แต่เราก็สามารถเข้าไปได้ด้วยสิทธิ์ของเพื่อนเจ้าของร้าน พนักงานทุกคนรู้จักเรากันดี จะมากินเหล้าตอนตีสี่ก็ยังได้ พอเดินเข้าร้านไป ไฟในร้านก็ยังสว่าง ผิดกับบรรยากาศมืดๆตื๊ดๆ เหมือนทุกที


          พอพนักงานในร้านเห็นเรา ก็ส่งสายตามองขึ้นไปที่ชั้นวีไอพี เหมือนจะบอกว่า เพื่อนพวกมึงอยู่ตรงนั้นไงรีบไปสิ อะไรแบบนั้น


          Rrrrrrrrrrr


          -ไอ้สมถุย-


          "พวกมึงขึ้นไปกันก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป .........ว่าไงพี่" ยังไม่ทันได้ขึ้นบันได พี่สิงโตก็โทรเข้ามาขัดจังหวะซะก่อน ผมเลยบอกเพื่อนๆให้ไปกันก่อน พวกมันพยักหน้า แล้วรีบขึ้นบันไดไปจัดการกับไอ้ตัวแสบที่ไม่ยอมไปเรียน แต่เสือกหนีมากินเหล้าอยู่ที่นี่ ที่บอกว่ากินเหล้าก็เดาเอานะ แต่ก็น่าจะร้อยเปอร์เซ็นต์ มันคงไม่มาทำงานหรอก น้ำหน้าอย่างไอ้เก้าเนี่ยนะ


          [วันนี้กูมีทำรายงาน กลับห้องค่ำหน่อยนะ มึงกินข้าวไปก่อนเลย]


          "อ้อ ได้ๆ ถ้างั้น..."


          เพล๊งง


          "เฮ้ยย อะไรวะ" ผมยังคุยกับพี่สิงโตไม่จบ เสียงจากชั้นวีไอพีก็ดังขึ้น เหมือนแก้วแตกหรืออะไรซักอย่าง ทำให้ผมรีบวิ่งขึ้นบันไดไป เห็นสภาพแล้วตกใจ ไอ้เก้าเมาแบบ เมาไม่เหมือนทุกครั้ง ทุกทีมันเมาก็แค่หัวเราะสนุกสนานกรึ่มๆเป็นคนบ้า แต่ตอนนี้มันกำลังบ้าจริงๆ มันเมาแล้วอาละวาด จนเด็กในร้านแตกกระเจิง


          "เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมมันเป็นแบบนี้" ผมรีบวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ ขวดไวน์แตกกระจายเต็มพื้น ส่วนไอ้คนที่น่าจะทำให้ขวดแตกก็นั่งก้มเอาหน้าซบฝ่ามือตัวเองอยู่ที่โซฟา พร้อมกับถังและดัมเบลจับไหล่มันกดเอาไว้คนละข้าง


          "กูจะรู้มั้ยล่ะ เราก็มาพร้อมกัน กูก็ขึ้นมาก่อนมึงไม่ถึงนาที ไอ้เก้า มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย" มึงก็กวนตีนให้ถูกเวลาหน่อยสไปรส์


          [.........ริส คริส!! ยังอยู่รึเปล่าวะ เกิดอะไรขึ้น มึงไปมีเรื่องกับใครอีกวะ] เสียงจากปลายสายทำให้ผมนึกขึ้นได้ ว่าคุยกับพี่สิงโตค้างอยู่


          "เปล่า มาตามไอ้เก้าที่ชานชลา มันไม่ไปเรียนสามวันแล้ว ตอนนี้กำลังบ้าเมาอาละวาดอยู่ แค่นี้ก่อนนะพี่ กลับเมื่อไหร่ก็โทรมาละกัน" ผมกดวางสายไปอย่างรีบร้อน เพราะพอได้ยินผมพูดว่าบ้า ไอ้เก้าก็เงยหน้าหันมาสนใจผมทันที


          "อ้ายคิ้ดดดด มึงมาก็ดีล้าวววว แดกเหล้าเปนเพื่อนกูโหนวววว"


          "ไอ้เก้า มึงเป็นบ้าอะไร แดกห่าอะไรแต่บ่ายเนี่ย แล้วทำไมไม่ไปเรียนวะ มึงขาดเรียนจะสองอาทิตย์แล้วนะ" อาทิตย์ก่อนก็ถูกยิงไส้แตกเข้าโรงบาล อาทิตย์นี้เสือกขาดอีก มึงอยากเรียนใหม่อีกรอบมากเลยใช่มั้ย กูกล้าแค่ไหนยังไม่โดดบ่อยเท่ามึงเลย


          "ช่างหัวเรียน เอาไวน์มา ฮือออออ ไวน์ ไวน์อยู่ไหน กู ไวน์นนนนน" มึงเขวี้ยงแตกอยู่ที่พื้นนั่นไง จะเอาไวน์อะไรอีกล่ะ


          "มันเป็นอะไรน่ะพี่" เมื่อไม่ได้คำตอบจากคนที่เมา ถังเลยหันไปถามเด็กในร้านที่ยืนตกใจหลบอยู่ห่างๆ


          "มะ ไม่รู้ครับ คุณเก้าไม่รู้เป็นอะไร เมาแบบนี้อยู่ที่นี่มาสามวันแล้ว พวกผมก็รู้แค่ว่า จะดื่มแต่ไวน์ แต่พอเอามาให้ก็เขวี้ยงทิ้งหมด" เจริญ มึงทิ้งไปกี่ขวดแล้ววะ เสียดายของ ไม่แดกทำไมไม่บอกดีๆ ส่งมาให้กูนี่ กูจะจัดให้เกลี้ยง


          "เสียงดังอะไรกันวะ อ้าว นี่ไอ้เก้ายังไม่กลับไปอีกเหรอวะ" คนมาใหม่เดินขึ้นมาที่ชั้นบน เราทุกคนก็เลยหันไปมอง ถ้าเป็นคนนี้น่าจะให้คำตอบที่ดีได้นะ เพราะมีตำแหน่งใหญ่โตเป็นถึงผู้ช่วยผู้จัดการชานชลา น่าจะรู้อะไรบ้างแหละ


          "หวัดดีพี่สิน ไอ้เก้ามันเป็นบ้าอะไรเนี่ย ทำไมมันเมาขนาดนี้ แล้วทำไมพวกพี่ไม่ห้ามมัน" ผม


          "ห้ามห่าอะไร กูลาพักร้อน นี่แค่แวะมาเอาของ เห็นมันกินตังแต่วันก่อนแล้วนี่หว่า นี่มันกลับมา หรือยังไม่ได้กลับบ้านไป?" พูดแล้วก็หันไปถามพนักงานในช่วงท้าย พนักงานคนเดิมก็ได้แต่ส่ายหน้า ให้คำตอบแบบเดียวกับที่ตอบพวกผมไป หาประโยชน์อันไดไม่ได้เลย


          "ไวน์ .......เอาไวน์มา ....ไวน์..." มึงเมาจะตายห่าแล้ว ยังร้องไห้หาไวน์อะไรอีกวะ


          "ไอ้เก้า มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย มีอะไรก็บอกพวกกูมาสิ ทำตัวแบบนี้พวกกูจะรู้มั้ยว่าต้องช่วยมึงยังไงน่ะ" ดัมเบล


          "ไวน์..... ฮือออ พี่ขอโทษ... ไวน์.. ไวน์อยู่ไหน"


          "ไอ้เก้า มึงมีสติหน่อย มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย มึงทำแบบนี้คนอื่นเค้าเป็นห่วงนะ" ถัง


          "........ไวน์ น้องไวน์..... กลับมา..... พี่ขอ ฮึก โทษ"


          "กูว่า ที่มันเรียกหา ไม่ใช่ไวน์ที่เป็นขวดหรอกว่ะ แต่เป็นไวน์ที่เป็นคน" พี่สินส่ายหน้านหนักใจ มองไปที่คนเมา แต่เราสี่คนมองหน้าคนพูด พูดแบบนี้แปลว่ารู้อะไรดีๆแต่กั๊กใช่มั้ย


          "ทำไมพี่ มันตีกับไอ้ไวน์อีกแล้วเหรอ แล้วไอ้ไวน์ไปไหน ทำไมไอ้เก้าถึงมีสภาพแบบนี้" ผม


          "ไวน์ลางานไม่มีกำหนด นี่พี่ก็ลาพักร้อนเหมือนกันลูกจะคลอดอยู่แล้ว ร้านก็โคตรยุ่งเลย ดีนะที่คุณกิตส่งคุณมานพกลับมาดูร้าน แต่ก็ยังไม่เห็นเข้ามาเลย" กูไมได้ถามเรื่องานที่ร้านมั้ย บ่นไปกูก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก กูถามว่าทำไมเพื่อนกูเป็นแบบนี้


          "ไอ้ไวน์ลางาน ไอ้เก้าเมาเรียกหาแต่ไอ้ไวน์ มันต้องมีอะไรแน่ๆ เซ้นส์กูกระดิกเลยว่ะ" บางทีเซ้นส์มึงก็แรงไป แต่เรื่องครั้งนี้ไม่ต้องพึ่งเซ้นส์ก็ได้มั้งสไปรส์ เห็นกันอยู่เนี่ย


          "ทำอะไรกันน่ะ ร้านยังไม่เปิดไม่ใช่รึไง ทำไมปล่อยให้ลูกค้าเข้า... อ้าว คริสกับถังหรอกเหรอ งั้นก็ตามสบายนะ แล้วนั่นคุณเก้าเป็นอะไร" คนที่พี่สินบอกว่ายังไม่เห็นเข้าร้าน เปิดตัวยิ่งใหญ่เหมือนมีคนให้คิว เดินเข้ามาก็บ่นพนักงานเสียงดุๆ แต่พอเห็นว่าเป็นพวกเราก็เปลี่ยนไปใช้เสียงสอง พอเห็นไอ้เก้าเมา ก็ใช้เสียงสาม แลดูเป็นห่วงเป็นใยยิ่งกว่าลูกในไส้อย่างไอ้ไวน์อีก


          "สวัสดีครับอามานพ ไม่ได้อยู่ฮ่องกงเหรอครับ" ถังยกมือไหว้ เราทุกคนไหว้คนมาใหม่ ที่เป็นผู้จัดการร้าน และพ่อของไวน์


          "ก็เพิ่งมาถึงเมื่อวานน่ะ พอดีสินจะลาเพราะเมียใกล้คลอด ไม่มีคนคุมร้านทางนี้ ไอ้กิตก็เลยส่งอากลับมา เพราะทางโน้นมีไวน์ช่วยอยู่แล้ว" อามานพอธิบาย แล้วมองไอ้เก้าอย่างเป็นห่วง เดินเข้าไปใกล้ กำลังจะอ้าปากถามไถ่ แต่ไม่ทันคนเมา


          เก้าเงยหน้าขึ้นมา ทำตามีความหวัง จับเข่าเขย่าขาอามานพยกใหญ่ "ไวน์ ไวน์อยู่ไหนนะ เอาไวน์คืนมา"


          มึงก็ไม่พ้นเรื่องไอ้ไวน์สินะ


          "คุณเก้า คุณเก้าเป็นอะไร ไวน์มันเถียงอะไรคุณเก้าอีกแล้วใช่มั้ย บอกอามา คงทำความผิดอะไรร้ายแรงสินะ ถึงได้หนีความผิดไปหาพ่อคุณเก้าที่ฮ่องกงโน่น อาถามอะไรมันก็ไม่ยอมตอบ บอกมาสิ เดี๋ยวอาจัดการให้" นี่ก็รักลูกชายน้อยกว่าลูกคนอื่นประจำ กูไม่เข้าใจพวกมันสลับตัวกันที่โรงพยาบาลรึไง ควรแลกลูกกันไปเลยมั้ย พ่อไอ้เก้ากับพ่อไอ้ไวน์เนี่ย


          "....ฮึก มะ ไม่ ไม่มีอะไร ไอ้ถัง กูจะกลับแล้ว พากูกลับหน่อย" เก้าปล่อยขาอามานพแล้วดึงขาถังแทน เขย่ากางเกงมันแรงๆเพื่อให้พวกเราพากลับห้อง


          "เออ ได้ เดี๋ยวพาไป พวกเราไปก่อนนะครับอามานพ ไว้เจอกัน" ถังกับดัมเบลดึงตัวเก้าขึ้นจากพื้นแล้วลากกันออกไปจากชานชลา โดยไม่ต้องเปลืองแรงเท่าไหร่ เพราะคนเมาให้ความร่วมมืออย่างดี ส่วนอามานพก็แค่พยักหน้า มองตามไอ้เก้ามาอย่างห่วงใย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: รู้กันแล้วนะว่าไวน์หนีไปไหน หึหึ // ป่วยนะ แต่ไม่หลับไม่นอน หัวสมองกำลังแล่นเลยดื้อนั่งพิมพ์นิยายก๊อกๆแก๊กๆต่อไป สุดท้ายจะโดนด่าเอา ฮือออออ เดี๋ยววันนี้ลงให้อีกตอนนึง ตอนบ่าย แล้วก็เหมือนเดิม หลังโซตัส กรี๊ดดด อยากดูสดแต่คงกลับมาไม่ทันแน่ๆ เอาไว้ดูย้อนหลังก็ได้ ใครหวีดได้มาหวีดให้ฟังในทวิตด้วยนะ  **สมถุยนี่โคตรหื่นเลย สามทุ่มถึงตีสี่นี่เกิ๊นนนไป หึหึ** ** เริ่มเปิดปมสมคิดแล้วนะ เพราะนักรบหมอกใกล้จบแล้ว**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #2397 คนอ่าน (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 00:50
    เอาล่ะครับ ได้เห็นฟิคนี้ไปไกลถึงต่างประเทศซักที่ นอกจากเรนกับลีโอ 5555

    ไวน์หนีไปให้ไกลๆเลย อย่าไปยอมเก้า // โอ๊ย พ่อแม่คริสจะดุไหมเนี้ย พี่สิงสู้ๆนะ
    #2397
    0
  2. #1555 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 01:13
    น้องไวน์ของพี่ อยากตีพี่เก้าเหรยเนี่ยยยย
    #1555
    0
  3. #1539 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 18:48
    เห็นปมสมคิดแล้วอร้ายยยยยย ไม่สุขนิยมละมั้ง
    #1539
    0
  4. #1535 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 16:05
    พี่สิงนี่ดูเก็บกดกว่าคริสอีกมั้งเนี่ย5555 สมคิดดดดดดเราชักอยากรู้ละว่าบ้านนายเป็นไงงง นี่หนีออกจากบ้านมาสินะะะะ
    ส่วนเก้า... เมาวนไปเรียกหาวนไปเถอะ แต่ถ้าบ้าจริงอีกไม่นานคงบินตามไปแน่ 555
    #1535
    0
  5. #1526 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 13:31
    หืมมมมสงสารพี่เก้ารักน้องก็บอกน้องสิ
    รีบบอกน้องจะได้เข้าใจสักที
    ไม่อย่างนั้นน้องก็เข้าใจผิดแบบนี้อีกนานเลย
    #1526
    0
  6. #1525 '✏Rainfall (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:51
    สมคิดจะปมคุณหนูหนีบ้านอีกไหมหนอ ไรท์จะผูปปมจะคิดมุกยังไงนะ ส่วนสมถุย.. โอเคไอหื่นนนน!! 

    เก้า ไปค่ะ พาแก๊งค์เพื่อนบุกฮ่องกงเลยค่ะ!!!! 
    #1525
    0
  7. #1524 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:45
    อยากอ่านเก้าไวน์ ไอว้อน
    #1524
    0
  8. #1523 a_liew (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:43
    อย่าบอกว่า .. สมคิด ทีแท้คือลูกมหาเศรษฐีปลอมตัวมา

    ที่แอ๊บทำตัวเป็นยาจกซกมกเมาเละ หาสาระไม่เจอ ขี้อ่อย เป็นการสร้างภาพ

    ม่ายยยยยยยยยจริงงงงงง TT - TT

    ดูเหมือนพี่สิงจะงานเข้า หรือเปล่า?

    พี่สิงหื่นจริงอะไรจริง =.,= แรงดีไม่มีตก โฮรกกกกกกก

    น้องไวน์หนีไปหาคุณป๊า แบบนี้ป๊าก็รู้สิ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

    มิน่าถึงว่าอิพี่เก้าเป็นควายยยยยยย



    เหมือนจะมีซัมวัน ตาสว่างแล้วนะ - -'' ไปง้อน้องเลยยยยยย

    ถ้าเอาตัวกลับมาไม่ได้ เอ็งก็ไม่ต้องกลับบบบบบบ
    #1523
    0
  9. #1522 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:36
    บ้านสมคิดรวยสินะแล้วพี่สิงจะเป็นอย่างไรต้องคลานเข่าเข้าบ้านคริสไหม
    #1522
    0
  10. #1521 fon7274 (@fon7274) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:16
    คืนดีกันเร็วๆนะ เรามันสุขนิยม #เก้าไวน์
    #1521
    0
  11. #1520 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 11:06
    พี่สิงจะไปหาพ่อแม่น้องแล้วหรอ??
    #1520
    0
  12. #1519 0808591003 (@0808591003) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 10:13
    คิ้ดดดดดดดด
    #1519
    0
  13. #1518 s.lattecoffee (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 09:37
    สมคิดก็เป็นลูกคุณหนูหนีออกจากบ้านใช่ไหมเนี่ย



    ตอนนี้รู้แล้วว่าไวน์ไปไหน แก๊งปีหนึ่งคงได้บุกไปฮ่องกงล่ะ5555
    #1518
    0
  14. #1517 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 09:01
    สมถุยแกโด๊ปอะไรม๊าาา เก็บกดมากใข่มั๊ย5555555
    น้องไวน์หนีไปไกลง่าาาาขุ่นพี่เก้ากำลังจะไปหานะคะ ลุ้นคู่นี้

    ปล.บ้านสมคิดคงรวยยยมากกกกกกกซินะ
    #1517
    0
  15. #1515 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 08:45
    ไวน์ อิพี่มันจะไปง้อแว้วววววว
    #1515
    0
  16. #1514 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 08:05
    นั่นไง หนีไปไกลเลย
    ครอบครัวนี้นี่สลับลูกกันใช่ม่ะ
    #1514
    0
  17. #1513 rangmai (@maneegarn) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 07:59
    สมน้ำหน้าสมคิด ไม่อ่อยเขาไว้เยอะ เป็นง่ะ ลุกกกก ม้ายยยยย ขึ้นนนนนน 55555555555555
    #1513
    0
  18. #1512 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 07:15
    นั่นคนหรืออัลไล สามทุ่มถึงตีสี่ สงสารสมคิดแฮะ 5555 เริ่มีแง้มเรื่องครอบครัวละ // รอ ๆ
    #1512
    0
  19. #1511 Devil'Em (@kusumawatree) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 07:07
    สมคิดต้องรวยต้องเกร๋กู้ด ไม่ถูกกับที่บ้าน ออกจากบ้านแม่เป็นห่วงกลับบ้านเถอะ ไปเคลียกับพ่อ อ้าวไม่ใช่ มโนนี้เอง5555555 
    ไรท์ดูแลสุขภาพด้วยน๊าาา ช่วงนี้ป่วยปล่อยแล้วก็อ่านหนังสือเึกด้วยนี้ สู้ๆนะคะ
    #1511
    0