ตอนที่ 76 : สมคิด ชิปปี้ และการทำความดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    15 ธ.ค. 59

สิงโตพาร์ท


          อากาศเมื่อวานว่าหนาวจับใจแล้ว เจอเช้ามืดวันนี้เข้าไป กูขอกราบบบบ สภาพแต่ละคนมุดผ้าห่มไม่มีใครโผล่หัวออกมาเลย คือมันหนาวมาก หนาวสุดๆ หนาวจริงๆ ด้วยความที่เป็นป่าล้อมรอบ ทำให้อากาศยิ่งหนาวกว่าในเมืองเข้าไปอีก ผมตื่นนอนไม่ใช่เพราะความขยัน แต่มันหนาวจนทนนอนต่อไม่ไหว นี่ผมคิดว่าทนหนาวเก่งแล้วนะ ยังออกจากผ้าห่มไม่ได้เลย


     "งือออ พี่สิง ผมจะ งั่กๆๆ จะแข็ง ตะ ตายแล้ววว กะ กอดแน่นๆ กว่านี้ หน่อยยย" คนที่อยู่ในอ้อมกอดก็คงหนาวจนทนหลับไม่ได้เหมือนกัน เบียดตัวเข้ามาจนแทบจะสิง หรือสิงไปแล้ววะ


          "เออๆ" ผมก็กอดมันแน่นจนไม่รู้ว่าจะแน่นไปได้มากกว่านี้อีกมั้ย รัดมันจนมันแทบหายใจไม่ออก ไม่หายหนาวผมก็ไม่รู้จะทำไงแล้วว่ะ


          "พี่ ยัง หนะ หนาวอยู่เลย ผมว่าเราคงจะต้อง.." คริสเสียงสั่น ตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอด ผมรีบพูดด้วยความรู้ใจ ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายสั่งเลย


          "รู้แล้วๆ ไปรื้อเสื้อผ้ามาใส่เพิ่มใช่มั้ย รอแป๊บนะ เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้" ผมคลายอ้อมกอดออก เพื่อจะลุกไปหยิบเสื้อแขนยาวเพิ่มให้คริสกับตัวเอง


          "มะ ไม่ใช่ เรามาเอากัน เดี๋ยวก็หายหนาว รับรองร้อนแน่" กูหมดคำจะด่ามึงแล้วไอ้สมคิด ปากดีนักมึง ได้ กูอยากจะรู้นักว่ามึงจะปากดีได้แค่ไหน


          ผมไม่ได้ให้คำตอบอะไร เพราะจากที่สะบัดผ้าห่มออกเมื่อกี้นิดนึง หลายๆคนตื่นกันแล้ว มีการขยับตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม แต่ไม่มีใครยอมโผล่หน้าออกมาเลย อ้อ มีอยู่คนนึง พี่นักรบไง หายออกไปเตรียมงานตั้งนานแล้ว มึงขยันไปไหน กูยกตกแหน่งพระเอกเรื่องนี้ให้เอาป่ะวะ


          เราสองคนอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกัน คลุมมันมิดจนถึงหัว ผมเลื่อนมือสอดเข้าไปในกางเกงไอ้ปากดี แล้วซุกหน้าไปที่ซอกคอ กัดเบาๆ คือต้องจู่โจมแบบทีเดียวให้ตกใจ ขืนมาซุกมาไซร้คนอื่นจับได้พอดีกว่าเราทำอะไรกัน เผลอๆจะหยุดไม่ได้เอาด้วย ตัวมึงนี่แม่ง ไอ้สมยั่ว


          "เฮ้ยๆๆ ไอ้บ้า ไอ้หน้าด้าน ไอ้หมอนข้างแห้ง ไอ้พี่สิงโต" คริสตกใจกระโดดออกจากผ้าห่มไปนั่งเบาะพี่นักรบ มองหน้าผมเหวอ แล้วด่าเสียงดังลั่น


          "ฮ่าๆๆ ไหนมึงบอกว่าอยากหายหนาวไง ดีแต่ปากนี่หว่ามึง เจอของจริงก็ร้องลั่น ครั้งหน้าถ้าพูดอีก กูไม่ทำแค่นี้แน่" เห็นมั้ยล่ะ สุดท้ายมันก็แค่ปากดี กูนี่ของจริง


          "โว้ยย พวกมึงเสียงเบาๆกันได้รึเปล่าวะ ถ้าจะเอากันก็เงียบๆ กูหนาว" เฟียสโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม ด่าเสียงดัง แล้วหันกลับไปกอดดัมเบลเหมือนเดิม


          "ก็เพื่อนมึงอ่ะดิพี่เฟียส แกล้งอ่ะ บางครั้งก็ควรรู้มั้ยว่ากูพูดเล่น เนียนหัวเราะไปดิวะ ไอ้ลามก" คริสเถียงกลับเสียงดัง แต่คลานกลับมาห่มผ้าแล้วซุกตัวกลับมาที่ไอ้ลามกที่มันด่า มึงหนาวล่ะสิ


          "พี่สิงแกล้งหรือมึงอ้อยไอ้สมคิด มึงมันทั้งแร่ด ทั้งแฮ่ด ทำมาด่าว่าไม่เต็มใจ แต่จริงๆก็อยากได้ใช่มั้ยวะ พวกกูออกจากห้องให้ก่อนป่ะ จะได้หายของขาด หงุดหงิดอารมณ์ไม่ดีกับเพื่อนซักที" ได้ก็ดีนะไอ้ดำ ขอบใจ เชิญ โน่นประตู


          "ไอ้ดำ ไอ้เพื่อนทรพี มาให้กูถีบเลย" คริสยกขาขึ้น ถีบดัมเบลผ่านผมไป เพราะเฟียสกับดัมเบลนอนอยู่ด้านหลังผม


          "คิดว่ามึงมีตีนคนเดียวรึไง สู้มากูสู้กลับโว้ย ฮ่าๆๆ" เกิดศึกนองเลือดระหว่างเพื่อนรักปีหนึ่ง มันสองคนถีบกับไปมา เท้าโดนกันเองบ้าง โดนตัวผมกับเฟียสที่นอนคั่นกลางระหว่างพวกมันบ้าง


          "ฮ่าๆๆๆ กูไม่กลัวมึงหรอกไอ้ลูกมาเฟีย เจอสกายคิ้ดหน่อยเป็นไง ลูกเตะดาวชิปปี้" คริส


          "โอ้ยยย"


          "กูก็ไม่กลัวมึง ไอ้ลูกหมา ชิปปี้ห่าอะไรไม่รู้จัก เจอนี่เลย ท่าเตะตีนหนักห้าตัน" ดัมเบล


          "โอ๊ะ"


          "ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ตีนมึงหนักใช้ได้นี่หว่าไอ้ดำ" คริส


          "ท่ามึงก็เจ๋งเหมือนกัน ไอ้คริส" ดัมเบล


          "พวกมึงเล่นห่าอะไร ที่ถีบกันอยู่นี่มันพวกกูทั้งนั้นเลย ไอ้เด็กเวร!! / พวกมึงเล่นห่าอะไร ที่ถีบกันอยู่นี่มันพวกกูทั้งนั้นเลย ไอ้เด็กเวร!!" ผมกับเฟียสตะโกนขึ้นพร้อมกันอย่างโมโหเสียงดัง แม่งเล่นถีบมาโดนหลังโดนตูดผมทั้งนั้น เพราะพอมันถีบอีกฝ่ายได้ ก็ใช้พวกผมเป็นกำบัง หลบตีนฆ่าศึกศัตรู


          "พวกมึงทั้งแก๊งนั่นแหละเล่นห่าอะไร ออกไปเลยไป๊ พวกกูจะนอนนนนนนนน" แล้วเสียงคนที่ยังซุกอยู่ในผ้าห่มทั้งห้อง ก็ตะโกนลั่นปาหมอน เขวี้ยงของไล่พวกเราออกมานำทีมโดยไอ้ยักษ์ ใครปาสลิปเปอร์ใส่หัวไอ้คริสวะ ฮ่าๆๆๆ

 




          "แล้วกูนอนเงียบๆอยู่คนเดียว กูเกี่ยวอะไรด้วยวะ เวรเอ๊ย หนาวชิบหาย ทำไมต้องระเห็จออกมาด้านนอก เพราะพวกมึงเสียงดังด้วย" ถังกอดตัวเองตัวสั่น กระทืบเท้าแก้หนาวอยู่หน้ากองไฟกองใหญ่ยักษ์ บ่นไปมองพวกเราสี่คนอย่างเคือง


          "มึงคนเดียวที่ไหนไอ้ถัง กูยังหลับสบาย เสือกโดนไล่ออกมาด้วย ขอสิทธิ์ออกจากแก็งค์เวรของมึงได้มั้ย ไอ้คริส" หมอกก็ทำท่าเต้นรำท่าเดียวกับถัง มองเคืองไม่ต่างกัน


          "เอาน่า ตรงนี้ก็อุ่นจะตาย มีกองไฟให้ผิง มีอกอุ่นๆให้พิง สบ๊ายสบาย" สาบานว่าสบาย มึงสั่นไปทั้งตัวแล้วไอ้คริส ผมรีบกอดแล้วเอามือถูตัวมันเพิ่มความอบอุ่นให้ ดันตัวมันให้เข้าไปใกล้กองไฟอีกหน่อย


          "อุ่นพ่อง หนาวจะตาย กูวิ่งเข้ากองไฟไปเลยได้มั้ย เผื่อจะอุ่น ฮ่าๆๆ" เฟียส


          "เข้าไปเลย เดี๋ยวกูช่วยถีบส่งให้ มาเร็วหันก้นมึงมา ฮ่าๆๆๆ" หมอก


          "มาทำอะไรกันหนาวๆตรงนี้วะ ฮือออออ กูจะแข็งตายอยู่แล้ว หลบหน่อยๆ รู้จักเลดี้เฟิร์สกันรึเปล่าวะ ไอ้พวกผู้ชาย" สไปรส์เดินเข้ากลุ่มมา บนหัวมีหมวกไหมพรหม และผ้าพันคอไหมพรหมแบบเข้าชุดกัน เสื้อกันหนาวแบบโค้ทตัวยาว ดูน่าจะอบอุ่น แต่ดันแหวกพวกเราผู้ชายหกคน เพื่อชิงพื้นที่ใกล้กองไฟ


          "นี่มึงจะไปเกาหลีเหรอวะไอ้สะไบ แต่งอะไรจัดเต็มขนานนี้ ถ้าเปลี่ยนคอนเวิรส์สแดงเป็นบูทยาว กูนึกว่ามึงกำลังเดินแฟชั่นวีคที่อิตาลี" ดัมเบล


          "ก็ซื้อที่เกาหลีอ่ะจะทำไม ไอ้พวกด้อยค่า ไม่มีการเตรียมความพร้อมอย่างพวกมึง อิจ กันอ่ะดิ กูไลน์ไปบอกแล้วไง ว่าแม่ฮ่องสอนหนาวมาก ทำไมไม่รู้จักเตรียมตัวมา" ปากมันก็ด่า แต่แอบดึงเอาผ้าพันคอออก ไปพันให้ไอ้ถังคนเดียวเลย


          "กูเตรียมมา แต่มันไม่พอ ใครจะรู้ว่าอากาศจะหนาวยังกะอยู่สวิสฯขนาดนี้วะ ขอบใจนะ ^ ^" ถัง


          "โอ้ยย สวีทกันแต่เช้า มีให้ผ้าพันคอโอปป้าถังด้วย ซารางเฮโยวววว" พอมันเห็นเพื่อนรักพันผ้าพันคอให้กันมุ้งมิ้ง คริสดันตัวออกจากผม ยกมือขึ้นทำท่าหัวใจบนหัว ส่งยิ้มล้อเลียนไปให้ เรื่องแซวนี่พวกมันถนัดกันจริงๆ


          "แหมๆ ไอ้พวกปากหนัก แต่การกระทำแสดงออก มีความห่วง มีความเต๊าะ แล้วมาบอกว่าเป็นเพื่อนกัน เพื่อนโลกไหนเค้าอ้อยกันด้วยผ้าพันคอวะไอ้สะไบ มีผ้าพันคอสื่อรักขนาดนี้ คงอุ่นไปจนถึงแกนสมองเลยสินะ อุ๊ย พี่คริส หนาวมั้ยคะ โปรดรับผ้าพันคอผืนนี้ไป พรีสสส" ดัมเบลเดินมายืนหน้าคริส ดึงผ้าพันคอตัวเองพันให้คริส ทำท่าล้อเลียน ถังกับสไปรส์


          "ไม่หนาวเลยค่ะน้องดำ พี่คริสมีผ้าพันคอน้องดำ ก็อุ่นไปถึงหัวใจ แหม คนอัลไล อ้อยพี่แต่เช้าเบยย น่ารักน่าหยิกมาให้จุ๊บแหม่งทีนึง" คริสดึงหน้าดัมเบลเข้ามา ทำท่าจุ๊บหน้าผาก แล้วเพื่อนรักสองคนที่เมื่อกี้ยังถีบกันก็หันไปมองหน้าถังกับสไปรส์เหมือนจะบอกให้ทำตามพวกกูสิ


          "ไอ้เพื่อนเวรรร ไอ้บ้า กูก็แค่เห็นว่ามันหนาว แล้วเอาเสื้อผ้ามาไม่หนาพอแค่นั้นเอง /////" ถ้ามึงจะหน้าแดงกูว่าอย่าแถเลยสไปรส์ มันไม่รอดแล้วล่ะ


          "ทำไงดีวะสะไบ กูขัดใจคำสั่งเพื่อนไม่ได้ มาจุ๊บแหม่งที ดูดิไอ้คริสมองเร่งแล้ว ^ ^ " ถังยิ้มร้าย ขยับเข้าไปใกล้ ทำท่าจะดึงหน้าสไปรส์ให้โน้มลงไป แบบที่พวกคริสทำให้ดู


          "ไอ้ถัง ไอ้บ้า มึงไปบ้าตามพวกมันทำไม เดี๋ยวกูถีบเข้ากองไฟเลย //////" สไปรส์


          พวกเราหัวเราะกันเสียงดัง มองดูเด็กปีหนึ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ถามจริงพวกมึงไม่เคยมีวันหมดมุขเลยใช่มั้ย อยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ ก็จิกกัดแดกดัน แต่ได้ความขำอยู่ตลอด


          "เสียงหัวเราะดังลั่นป่าแล้วพวกมึง นี่ค่ายอาสานะ ไม่ใช่ชานชลา เมากันรึไงวะ" พี่นักรบเดินเข้ามาในกลุ่มพวกเรา พร้อมกับผู้ชายวัยกลางคนที่ดูใจดี และเป็นคนเดียวกับที่กล่าวต้อนรับพวกเราที่ลานหมู่บ้านไปเมื่อวานหลังจากเก็บอุปกรณ์กันเสร็จ


          "ไม่เมาเว้ย เหล้าก็ได้แดกไม่ถึงแก้วเลยเมื่อคืน อ้าว นั่นใครมา เฮ้ย พวกเรา นักเรียนทำความเคารพ" คริส


          "สวัสดีค่ะ / ครับ ผู้ใหญ่บ้าน" แก็งค์ปีหนึ่ง


          _  _  ผม


          _  _  เฟียส


          _  _  หมอก


          พวกมึงนี่กวนตีนกันจริง ๆ ไม่เว้นแม้แต่ผู้หลักผู้ใหญ่ จะด่ามากก็ไม่ได้ ไอ้แกนนำเสือกเป็นแฟนตัวเอง เห้ออออ


          "ไอ้พวกเด็กบ้า จะกวนตีนกันไปไหน นี่ลุงชิดเค้าเห็นพวกมึงเสียงดังเลยจะเข้ามาด่ากันหรอก เสียงดังอะไรแต่เช้าวะ เดี๋ยวชาวบ้านเค้าก็ตื่นมาเขวี้ยงกะละมังไล่เรากลับกรุงเทพฯกันหรอก" พี่นักรบพวกกูเพิ่งถูกเพื่อนๆเขวี้ยงหมอนไล่ออกมา ถ้าถูกไล่อีกทีคงต้องหนีระเห็จไปอยู่ดาวเนปจูนแล้วล่ะครั้งนี้


          "ฮ่าๆๆๆ ไม่เป็นไรๆ สายป่านนี้ชาวบ้านเค้าตื่นกันหมดแล้วล่ะ สดใสร่าเริงกันจริงๆนะพวกเด็กๆ คุยอะไรกันล่ะ" สายอัลไลลุงชิด เพิ่งหกโมงเช้าเองนะ หรือคนที่นี่เค้าตื่นกันไว ตีอะไรถึงเรียกเช้าวะ ตีสอง? ม่ายม้าง


          "กำลังคุยเรื่องที่เมื่อคืนไอ้คริสมันจะแอบไปย่องขโมยไก่บ้านลุงมาต้มน้ำปลากินแกล้มเหล้าอ่ะค่ะ" สไปรส์


          "ห๊า!!!" กลุ่มแก๊งค์ที่ยังไม่รู้เรื่องร้องลั่นป่า มองหน้าคริสอย่างตกใจ ที่มันกล้าจะขโมยไก่ผู้ใหญ่บ้านมากิน


          (  - - )(  - - )(  - - )  (  _  _  ) ( - -  )( - -  )( - -  )


          "เฮ้ย ไอ้สะไบ มึงจะเอาคืนรึไง ที่กูแซวมึง แหะๆขอโทษครับ ก็ผมหิวนี่นา" คนขโมยไก่มองรอบๆด้วย แล้วไปหยุดสายตาที่ผู้ใหญ่บ้าน หัวเราะแห้งๆส่งไปให้


          "ฮ่าๆๆๆๆ ไม่เป็นไรๆ ไก่แค่ตัวเดียวเอง อยากได้อะไรก็บอกลุงนะ เดี๋ยววันมะรืนตอนกลับก็จะเลี้ยงขอบคุณให้อยู่แล้ว ฮ่าๆๆ" ผู้ใหญ่บ้านหัวเราะลั่นอย่างใจดี ทำท่าไม่ถือสา แถมเฮฮาไปกันพวกมันอีกต่างหาก พวกมึงเข้ากับคนอื่นเค้าง๊ายง่ายเนาะไอ้แก็งค์นี้


          "ไอ้น้องเวร คลาดสายตาไม่ได้เลยมึง สร้างแต่เรื่องจริงๆ อย่าทำอะไรให้ขายหน้าดิวะ เรามาพัฒนาหมู่บ้านเค้านะเว้ย ไม่ได้มาล่มหมู่บ้านเค้า กูไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว มึงควรถูกสั่งทำโทษสักครั้งแล้วล่ะไอ้คริส" พี่นักรบ


          "ก็ยังไม่ได้กินเข้าไปซักหน่อย ไอ้ชิปปี้ก็ยังอยู่รอดปลอดภัย กูแค่ล้อเล่นมั้ยล่ะพี่นักรบ ไอ้สะไบมึงนี่ตัวดีปากมากจริงๆเลย เห็นมั้ยว่ากูโดนด่า เอาแทก เพื่อนก็คือเพื่อนของกูคืนมา แล้วมึงจงไสหัวไปเป็นเพื่อนรักอยู่อันดับสุดท้ายของกูเลย งือออ" คริสพูดไป เอานิ้วจิ้มหน้าผากสไปรส์จนหน้าหงายไปนิดหน่อย


          ตกลงที่เมื่อคืนมันสองคนบอกว่าไปไล่ตามไก่นี่พูดจริงเหรอวะ ผมคิดว่ามันมาแอบฟังผมกับถังคุยกันซะอีก หวังว่าคงไม่ได้ยินเรื่องที่เราคุยกันนะ คงไม่ได้ยินแหละมั้ง ไม่งั้นเมื่อคืนมันคงไม่ถามหรอก ว่าผมคุยอะไรกับถัง แล้วก็คงโกรธผมไปแล้ว ถ้ารู้ว่าผมกำลังจะทำอะไร


          "ฮ่าๆๆๆ ก็กูพูดให้มึงโดนด่าอ่ะ ตบหัวมันให้หลุดเลยไอ้พี่นักรบ ลุงชิด" สไปรส์หัวเราะอย่างไม่เกรงกลัว พร้อมกับแนะนำวิธีจัดการไอ้แสบด้วยความรุนแรงกับพี่นักรบและผู้ใหญ่บ้าน


          "โอ้ย บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร หิวกันใช่มั้ย งั้นไปกินข้าวเช้ากันเถอะ นี่ลุงกับลูกบ้านเตรียมเอาไว้ให้แล้ว อยู่ที่โรงอาหารของโรงเรียนนี่แหละ อาหารชาวบ้านธรรมดาหน่อยนะ แต่เราก็ทำให้ด้วยใจ ขอบคุณจริงๆที่คิดถึงพวกเรา เป็นเด็กกันแท้ๆยังคิดทำเรื่องดีๆได้ขนาดนี้ พวกเราไม่รู้จะขอบคุณยังไง คงตอบแทนได้แค่เรื่องอาหารการกิน แล้วก็ความซาบซึ้งใจล่ะนะ" แล้วลุงก็ลากเข้าโหมดดราม่าที่ไอ้คริสมันเกลียด


          "ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรหรอกน่าลุง อย่าพูดงี้ดิ ผมรู้สึกผิดเรื่องไก่เลยนะเนี่ย เดี๋ยวกินข้าวเช้าเต็มที่แล้วผมจะตั้งใจสร้างถนนให้อย่างดีเลยนะ ไม่เอาถนนขนมเปียกปูนแน่นอน" คริสโบกมือทำท่าว่าเป็นเรื่องเล็ก แล้วก็โดนคนอื่นๆในกลุ่มโบกจนหัวทิ่ม


          "มึงจะรับหน้าเอาความดีความชอบได้ยังไง ไอ้สมคิด พูดเหมือนมึงเป็นคนดี คิดโครงการนี้ขึ้นมาเองเนาะ ต้องพี่นักรบพูดมั้ยวะ" ดัมเบล


          "ถึงตอนแรกจะมาด้วยเจตนาอยากเที่ยวเปลี่ยนบรรยากาศลั๊นลา แต่ตอนนี้กูก็คิดได้แล้วมั้ยล่ะ ว่าชาวบ้านเค้าเดือดร้อนกันจริงๆ เส้นทางจราจรไม่สะดวกแบบนี้ คงลำบากกันสินะลุง เวลาเจ็บไข้ป่วยกัน หรือเวลารีบร้อนก็คงออกไปได้ยาก หลุมถนนใหญ่ยิ่งกว่าถูกอุกาบาตตกใส่ แถมฝุ่นก็ฟุ้งกระจาย เห็นแล้วกูกลัวจะเป็นภูมิแพ้จริงๆ" มึงพูดจริงจังก็เป็นด้วยว่ะ ไอ้คริส


          "นั่นสิ ทำไมหน่วยงานอะไรซักอย่างเค้าไม่มาทำถนนดีๆเข้าหมู่บ้านล่ะลุง หรือที่นี่คนน้อยไป เค้าเลยไม่สนใจ?" ถัง


          "ก็เคยยื่นหนังสือขอไปแล้วนะ เค้าก็บอกว่าจะดูให้ แต่ทางจากถนนเข้าหมู่บ้านแค่สิบกิโล เค้าก็คงไปทำที่อื่นก่อนล่ะมั้ง ยื่นไปหลายปีแล้วก็เงียบหายไปเลย คนหมู่บ้านนี้คงน้อยจริงๆอย่างที่เด็กๆว่า แล้วก็หมู่บ้านในจังหวัดนี้ที่เป็นแบบนี้ก็ยังมีอีกเยอะเลยล่ะ เราก็ทำอะไรไม่ได้มาก เพราะมีคนที่มีความรู้ไม่เยอะ เงินจะทำเองก็ไม่ค่อยมี อาชีพพวกเราก็เกษตรกร บางปีก็ขายพืชผลไม่ค่อยได้กำไร แค่เลี้ยงตัวเองแล้วก็ส่งลูกเรียนหนังสือก็จะแย่กันแล้ว ขอบใจอีกทีนะเด็กๆทุกคน"


          พวกเราไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้มแล้วพยักหน้าให้ จากนั้นไอ้คนเกลียดการดราม่า เสพแต่สุขนิยมก็เปลี่ยนกลับเข้าเรื่องเฮฮาจนทุกคนหัวเราะขำกันใหญ่ บรรยากาศก็เปลี่ยนไป มีอีกหลายคนสนใจเข้ามาคุยด้วยเป็นกลุ่มใหญ่ ทั้งนักศึกษาที่มาทำหน้าที่เป็นจิตอาสาสร้างถนนในค่าย กับชาวบ้านและโดยเฉพาะเด็กๆในหมู่บ้าน ที่พากันมาล้อมวงดูแก็งค์ปีหนึ่งโชว์ตลกด่ากัน เล่นมุขใส่กัน เป็นภาพที่น่าจดจำดีจริงๆ


          บางครั้งการได้ทำอะไรดีๆ เพื่อคนอื่น มันก็สร้างความสุขได้มากกว่าการที่เราจะไปกินข้าวนอกบ้าน ซื้อเสื้อผ้า ดูหนัง ชอปปิ้ง กินเหล้า หรือกิจกรรมอะไรอื่นๆมากมายเพื่อรับความสุขเข้าตัวเอง แบบนั้นผมก็ไม่ได้ว่ามันไม่ดีนะ แต่มันก็แค่มีความสุขไง ไม่ได้รู้สึกอิ่มใจแบบในตอนนี้


          ทุกคนในหมู่บ้านยิ้มแย้มเต็มใจต้อนรับเราอย่างดี เด็กๆก็คอยมาวนเวียนเล่นอยู่ใกล้ๆ มองพวกเราพี่ๆอย่างแปลกใจ สนใจเพราะไม่ค่อยเห็นคนแปลกหน้าในหมู่บ้าน ตอนนี้ทั้งหมู่บ้านเล็กๆนี่เลยดูคึกคักมาก


          กินข้าวเช้าเสร็จพวกเราก็เริ่มงานกันอย่างฮึกเหิมหลังจากได้คุยกับผู้ใหญ่บ้านและลูกบ้าน ถึงเรื่องความลำบากของคนในหมู่บ้านนี้ สีหน้าทุกคนก็ดูเปลี่ยนไปเป็นตั้งใจใจริง เพื่อจะทำถนนให้เสร็จตามกำหนด ไม่เว้นแม้แต่คริส ที่ยังดูเฮฮาร่าเริง แต่ก็ตั้งใจทำงานเต็มที่ไม่มีบ่นเลย


          พวกปีสี่กับปีสามและอาจารย์ เป็นเฮดหลักในการวางโครงสร้างถนน กลุ่มรุ่นพี่กับอาจารย์บางคนมาสำรวจทางกันก่อนหน้านี้และประชุมปรึกษากันมาแล้ว ว่าจะต้องทำยังไง ความหนาของถนนเท่าไหร่ เหลือแค่ภาคปฏิบัติเท่านั้นแหละ


          พวกเราปีสองกับปีหนึ่งก็มีหน้าที่ทำตามคำสั่งมาอีกที โดยเฉพาะปีหนึ่งที่ยังไม่ได้มีความรู้เฉพาะทางเรื่องนี้ ก็ทำหน้าที่แบกหามไป เรียนรู้งานกันไป ได้ความรู้และประสบการณ์เพิ่มมากขึ้นอีกด้วย เพราะแบบนี้ไงพวกเรารุ่นพี่ถึงอยากให้ปีหนึ่งมากันเยอะๆ


          นอกจากนักศึกษาและอาจารย์จากวิศวะ ก็ยังมีชาวบ้านอีกหลายคนที่ออกมาช่วยพวกเราสร้างถนนด้วยในตอนสายๆ งานก็เลยเร็วขึ้นกว่าที่คิดมาก ถึงการทำถนนระยะทางสิบกิโลจะเป็นงานที่เหนื่อยและหนัก แต่ผมเห็นแล้วว่า แต่ละคนมีสีหน้าสุขใจที่ได้ทำความดีในครั้งนี้ โดยที่ไม่มีใครบ่นเลย



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: อุ๊ย แอบมีสาระ ฮ่าๆๆๆ ฮากลบเกลื่อนไปงั้นแหละ พรุ่งนี้สอบ ฮือออออออออออออออออ // ที่อัพนิยายให้นี่คือที่แต่งเอาไว้ก่อนแล้วนะ ถ้าวันไหนหายไป แปลว่าหมด 5555 โน่นแหละวันอาทิตย์ถึงจะว่างอีกที พยายามทะยอยลงวันละตอนสองตอนเอา จะได้ดูไม่เงียบเหงาอ้างว้างกันเกินไป ถ้าลงทีเดียวหมด จะหาว่าเค้าหายไปนานอ่ะดิ ฮ่าๆๆๆ **ไปล่ะ ตอนหน้าสเปเก้าไวน์กลับมาแล้วน้า ฮือออ คู่นั้นมันช่าง อยากตีอิพี่เก้าให้ตายจริงๆ**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3331 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 00:01
    ทั้งฮาทั้งซึ่ง
    #3331
    0
  2. #1452 '✏Rainfall (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 07:02
    คริสมันแรดอ่ะ5555
    #1452
    0
  3. #1448 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 23:42
    รักเเละคิดถึงไรท์เสมอ จุ้บๆ
    #1448
    0
  4. #1444 a_liew (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 21:17
    T^T แม้กระทั่งสมคิด ที่ไร้สาระ สายฮามาตลอดตั้งแต่เปิดฟิคเรื่องนี้

    ก็ยังมีสาระเอาการเอางานกับเค้าด้วยยยยย เจ้ปลื้มมมมมมากกกกก!!!!

    พี่สิงคนจริง ไม่พูดแต่ลงมือทำเลย =.,= อิพี่นักรบ หัดเรียนรู้ไว้บ้างนะคะนะ

    เค้ามีคู่กันหมดเลยยย ฮืออออออ...

    ยกเว้นอิพี่เก้า ที่อยู่ดูแลน้องไวน์ =__=* ลองทิ้งน้องมันหนีมาลั้ลลาสิ

    จะบอกให้คนแต่งเก็บไปทิ้งงงงงง!!!!
    #1444
    0
  5. #1442 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 20:28
    ไฮไลท์ของตอนนี้คือ สมคิดมีสาระคร้าาาาาา 5555
    #1442
    0
  6. #1441 neung_no (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 20:21
    สู้ๆๆนะไรท์พักผ่อนนะจะได้มีแรงสอบ
    #1441
    0
  7. #1440 s.lattecoffee (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 20:11
    อยากรู้ว่าสิงโตจะทำอะไร ???
    #1440
    0
  8. #1439 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 19:30
    แก๊งรุกกี้ไปที่ไหนที่นั่นมีความฮาตลอด 55555555555
    #1439
    0
  9. #1438 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 19:04
    สู้ๆหน่าไรท์เตอร์
    #1438
    0
  10. #1437 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 18:48
    สู้ๆนะคะเหล่าโยธา
    #1437
    0
  11. #1436 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 18:47
    ่เก้าไวน์ที่รอคอย ><
    #1436
    0
  12. #1435 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 18:45
    สกิลการแซวโคตรได้ 55555 บันเทิงมาก ว่าแต่พี่สิงคิดจะทำอะไรน่ะะะะ ปล. สอบสู้ๆนะไรท์ ทำได้ๆ
    #1435
    0
  13. #1433 Oct.me (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 18:32
    สู้ๆนะไรท์....สอบได้ผ่านฉลุยเหมือนเต่าถุยอ้อยพี่สิงงงงงงงงง(^3<)
    #1433
    0
  14. #1432 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 18:18
    ข้ามไปรออ่านตอนมุ้งมิ้งทีเดียวได้มั้ย TT
    #1432
    0