ตอนที่ 63 : วันพักผ่อนกับครอบครัวสมถุย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    11 ธ.ค. 59

สิงโตพาร์ท


          คุณว่าคริสจะโกรธมากมั้ย ถ้าพวกเราเฉลยออกไปว่าเราล้อเล่นน่ะ ผมว่ามันคงโกธแน่ๆ แต่ผมขัดใจคนในบ้านไม่ได้ ตอนแรกก็ไม่อยากทำหรอกนะ ไอ้บทละครน้ำเน่าแบบนี้ แต่พี่เสือบอกว่า ถ้าไม่ยอมให้ความร่วมมือดีๆ แม่จะไม่ยอมให้คบกัน ท่านอยากเห็นก่อนว่าคริสเป็นคนยังไง แล้วจริงจังกับผมแค่ไหน


          แต่ไอ้ประโยคที่เหมือนจะมาสู่ขอผมของคริส ทำเอาผมอึ้งไปเลย ทั้งตื้นตัน ทั้งดีใจ ถึงผมจะหัวเราะจนน้ำตาไหล แต่ที่ไหลปนออกมาคือความดีใจ ที่ไอ้เด็กบ้านี่มันรักผมขนาดนี้


          ที่ผ่านมามันไม่ค่อยแสดงออกว่ารักผมเท่าไหร่ ไม่กวนตีน ก็เอาแต่เถียงกัน ไม่งั้นก็เอาแต่ใจ ถึงจะมีอ้อนกันบ้าง แต่มันก็เป็นพวกห่ามๆ ไม่หวานจ๋า เลยอ้อนกันได้ไม่ค่อยนาน ก็เปลี่ยนโหมดกลับมาตีกันเหมือนเดิม


          ผมดีใจจัง ที่ได้ยินมันพูดแบบนี้


          "นะ นี่มันอะไรกันน่ะ" คริสทำหน้าเหรอหรา แล้วหันมามองผมที่เป็นที่พึ่งหนึ่งเดียว


          "ฮ่าๆๆๆ เป็นคนตลกมากอย่างที่เสือพูดเอาไว้จริงๆด้วย คริส ขึ้นมานั่งบนนี้สิ" แม่ยังไม่หยุดขำ ดึงตัวคริสขึ้นไปนั่งด้วยกันบนโซฟา ผมเดินไปนั่งอีกตัวใกล้ๆคริส


          "เอ่ออ" เจ้าตัวยังงงจับต้นชนปลายไม่ถูก


          "เห็นมั้ยล่ะแม่ เสือบอกแล้วว่าแฟนไอ้สิงมันโคตรตลกเลย ไม่ตลกอย่างเดียวนะ ติงต๊องด้วยอ่ะ มึงคิดได้ยังไง ขู่จะพาลูกเค้าหนี แถมจะเลี้ยงดูอย่างดีส่งเสียให้เรียนอีกต่างหาก ฮ่าๆๆๆๆ กูโคตรประทับใจ น่าจะถ่ายคลิปเอาไว้ว่ะเมื่อกี้ แต่กลัวไม่เนียนเลยไม่กล้าทำ" เออนั่นสิ ทำไมผมคิดไม่ได้ น่าจะถ่ายเอาไว้ดูซักหน่อย


          "พี่สิง" คริสหันมาหาผมอีกครั้งอย่างต้องการคำอธิบาย ผมไม่น่าร่วมวงหัวเราะด้วยกับพวกนี้เลย ถ้าผมแกล้งทำหน้าเอ๋อแบบคริสบ้าง น่าจะไม่โดนโกรธนะ


          "คือ ที่บ้านเค้าแหย่เล่นน่ะ อย่าโกรธเลยนะ กูก็ไม่ได้อยากทำเท่าไหร่ กูถูกบังคับมาอีกที" ผมรีบออกตัวว่าตัวเองไม่ได้เต็มใจ เผื่อโทษจะลดลงบ้าง


          "..............." พอคริสเข้าใจว่าตัวเองกำลังเจอกับอะไร สายตาที่มองมาที่ผมก็เปี่ยมไปด้วยความหมาย.......หมายจะฆ่ากูให้ตายนี่แหละ โทษไม่ได้ลดลงเลย


          "อย่าไปโกรธสิงเค้าเลย แม่ก็ขอโทษด้วยนะ แม่บังคับให้สิงทำเองแหละ อยากจะรู้ว่าคริสจริงจังแค่ไหน ก็อย่างที่คริสบอก ว่าผู้ชายกับผู้ชาย มันคบกันลำบาก"


          "อ้อ ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ" คริสรีบส่งยิ้มให้แม่ผมอย่างไม่ถือโทษโกรธเคืองอะไร แน่ล่ะสิ นั่นผู้ใหญ่นี่นาใครจะกล้าโกรธล่ะ


          "มาเหนื่อยๆ ไปพักเถอะ อากาศร้อนใช่มั้ยล่ะ บ้านสวนก็แบบนี้แหละนะ ไปนั่งเล่นที่ศาลาริมน้ำสิเย็นสบายดี แม่จะไปตลาดซักหน่อย เดี๋ยวเย็นนี้กินข้าวด้วยกันนะ แม่ทำกับข้าวอร่อยมากกก" แม่ผมครับ แม่ผม มั่นใจในฝีมือทำอาหารของตัวเองแบบสุดๆเลย


          "อ้อ ครับ พอดีเลย นี่ครับของฝาก" คริสยิ้ม ยื่นมือให้แม่ แม่ทำหน้า งง แปลกใจ ว่ามันยื่นมือเปล่าๆมาให้ทำไม มึงจะเอาตัวเองฝากแม่กูรึไงล่ะ ถุงมึงตกตั้งแต่แม่ไม่รับไหว้หน้าบ้านแล้ว


          "อยู่นี่คริส มึงทำตกหน้าบ้านน่ะ" หมดแรงเลยสิมึง ถุงหล่นยังไม่รู้ตัวเลย ผมยื่นถุงของฝากที่แอบเก็บเอาไว้ตอนลากร่างไร้สติเข้าบ้าน ส่งให้


          "ขอบคุณครับพี่สิงโต" คริสส่งยิ้มมาให้ แววตาอาฆาตมาดร้ายสุดๆ พูดเพราะขนาดนี้ รอไม่มีคนอยู่กูโดนกระทืบแน่ๆ


          "อุ๊ย พอดีเลย ขอบใจนะ เดี๋ยวแม่ทำหน่อไม้ต้มกับหมูสามชั้นให้กินก็ละกัน" แม่ผมรับถุงไปเปิดดูแล้วยิ้มอย่างถูกใจ


          ใช่ ไอ้แสบมันซื้อหน่อไม้มาให้ หน่อไม้หวานสดๆห้าอัน โคตรจะพิสดาร ผมไม่เคยเห็นใครซื้อของแบบนี้มาฝากวันเปิดตัวกันเลย หรือมี?

 



          แม่ออกไปตลาดแล้ว เหลือแค่พี่เสือ พี่ฟ้าพี่สะใภ้ กับน้องภูหลานชายวันขวบกว่าของผม พอไม่มีผู้ใหญ่อยู่ ไอ้สมหงอยก็เปลี่ยนกลับมาเป็นสมร้าย พุ่งเข้ามาทำร้ายร่างกายผมทันที ไม่ใช่ตบตีนี่แน่ะๆแบบสาวๆหรอกนะ มันปล่อยหมัดตรงเลยล่ะ พุ่งเข้าหัวไหล่ผมเต็มๆ ขอบคุณจริงๆที่ไม่ต่อยหน้า


          "มึงนี่นะพี่สิง หลอกพามานี่ยังไม่พอ ยังรวมกันเล่นละครหลอกผมอีกเหรอ โว้ยย จะต่อยหน้าก็ไม่ได้ เดี๋ยวแม่มึงเห็น กูก็ซวยอีก" อ้อนี่คือเหตุผลที่หน้าผมอยู่รอดปลอดภัย แต่ตามตัวโดนไปหลายหมัดเลยสินะ อย่าต่อยท้องได้มั้ยวะ มันจุก


          "พี่ขอโทษๆๆ อย่าโกรธกันน้า แม่เค้าอยากเห็นว่าคริสตลกแค่ไหน มาดีกันไวๆ เมื่อกี้ใครน้อน่ารักจริงๆ จะเลี้ยงดูปูเสื่อพี่สิงจริงๆเหรอ" ผมดึงตัวมากอดเอาไว้ ส่งยิ้มอย่างดีใจ ที่ได้ยินคำว่ารัก ปกติมันบอกรักผมด้วยวิธีอื่นตลอดนี่นา ไอ้ปากแข็ง

          

          "ไม่จริงเว้ย จะเอาไปทิ้งขยะต่างหาก ออกไปไกลๆเลย เดี๋ยวกูถีบหน้าหงาย ไอ้คนใจร้าย กูจะตัดสายพี่รหัสกับมึง" คิดว่ากูกลัวเหรอวะ กูเลิกเป็นพี่รหัสมึงมาชาติกว่าแล้ว แต่เป็นอย่างอื่นแทน หึหึ


          "ตัดสายรหัส ตัดได้ตัดไป แต่อย่าตัดเยื่อใย จากเค้านะตัวเอง" ผมทำตาปริบๆ คริสหัวเราะลั่น


          "มึงไปอยู่แต่งกลอนประหลาดกับไอ้สะไบโน่นไปพี่สิง ไร้สาระจริงๆเลย" คริสเบี่ยงตัวหลบออกจากอ้อมกอด เดินไปทางพี่เสือกับพี่ฟ้าและน้องภู


          "พี่เสือ พี่แม่งเล่นละครโคตรเก่งเลยว่ะ เรียนการแสดงอยู่ใช่มั้ย ผมไปฝากละครเวทีที่รัชดาลัยซักเรื่องเอามั้ยล่ะ" คริส


          "ฮ่าๆๆๆ ที่กูหน้าหงิกเพราะจิกตัวเองไม่ให้ขำอยู่โว้ย เออนี่ มาๆจะแนะนำให้รู้จัก นี่ฟ้า เป็นภรรยาพี่ กับน้องภู ลูกชาย" พี่เสือ


          "สวัสดีครับพี่ฟ้า ขอบคุณนะครับที่ต้อนรับกันอย่างดี" มึงจะประชดให้หมดบ้านกูเลยใช่มั้ย แน่จริงวิ่งไปตลาดประชดแม่กูด้วยสิ


          "จ้า ไม่เป็นไร ยังไงพี่ก็ขอบใจนะที่มาเล่นตลกให้น้องภูดู น้องภูชอบใจใหญ่เลยล่ะ ฮ่าๆๆ" อืม ขอแฮชเทก พี่สะใภ้เป็นคนตลก มึงประชดกันไปมาขนาดนี้ ตีกันเลยมั้ย


          มึงสนิทกับบ้านกูไว๊ไวเนาะไอ้สมคิด เข้ากับคนเก่งขนาดนี้ แปลกดีที่เข้าผู้ใหญ่ไม่เป็น


          "น้องภูเป็นไงบ้างครับ เรียกอาสิงหน่อยเร็ว" เลิกสนใจผู้ใหญ่ดีกว่า แล้วหันมาหาหลานน้อยที่ไม่ได้เจอกันเกือบเดือนของตัวเอง


          "อ่ะ ฉิง" หลานผมน่ารักมากเลย ตัวอ้วนเชียว น่าฟัดน่าหยิก


          "ฮ่าๆๆๆ น้องภูยังพูดไม่ชัดน่ะสิง อีกซักสองสามเดือนน่าจะดีกว่านี้ นี่พี่สอนเรียกหมดบ้านแล้วนะ คริสมาดูสิ น่ารักมั้ยลูกชายพี่" พี่ฟ้าหัวเราะ แล้วเรียกไอ้สมเหวอเข้ามาใกล้ๆ ด้วยความเห่อลูกชาย


          "อ่า ครับ" คริสเดินมาหยุดข้างๆผม สายตาจ้องเด็กขวบกว่าๆด้วยความหวาดกลัว มันเกลียดเด็กไงผมจำได้ แล้วตอนนี้คงยิ่งเกลียดกว่าเดิมหลังจากเจอลอร่าญาติดัมเบลเข้าไป


          คริสมองเด็กน้อยที่ยิ้มอารมณ์ดี น้องภูก็มองคริสกลับอย่างสนใจ แล้วก็ทำในสิ่งที่ทุกคนต้องอึ้ง


          "อุ้ม" น้องภูพูด ยื่นแขนสองข้างตรงไปที่คริส นี่ผมเป็นอาแท้ๆมันยังไม่เห็นให้ผมอุ้มเลย ไอ้คนเกลียดเด็กนี่มีสเน่ห์กับเด็กสินะ งือออ หลานผมนะ ผมรักเด็ก ทำไมเด็กไม่รักผมบ้างงง


          "เอ่อออ" คริสก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว มองน้องภูอย่างผวา


          "อุ๊ย อุ้มสิคริส ปกติน้องภูไม่เคยยอมใกล้คนแปลกหน้านะเนี่ย สงสัยจะชอบคริสเข้าแล้ว อ่ะ" พี่ฟ้าส่งลูกชายวัยขวบกว่าไปให้เพชรฆาตสังหารเด็ก พี่ช่างกล้า คงไม่รู้สินะว่าตอนดัมเบลส่งลอร่าเข้ามือมาร กลับมาได้แผลที่หัวเข่าด้วย


          "เดี๋ยวผมอุ้มให้ดีกว่าพี่ฟ้า คริสไม่ค่อยถนัดเลี้ยงเด็กน่ะ" ผมเอื้อมมือจะไปรับมาให้แทน เพราะสงสารแฟน แค่นี้ก็บังคับใจมันมากแล้ว


          "ไม่เป็นไร ผมอุ้มได้ มานี่สิ น้องภู" คริสยื่นมือตัดหน้า ฉกหลานชายสุดที่รักไปจากมืออาแท้ๆอย่างผม ดึงตัวเข้าไปกอดไว้ น้องภูจ้องหน้าคริส แล้วหัวเราถูกใจ ดึงปากมันเล่น


          "ฮ่าๆๆๆ อ่าอำอิ อ้องอู" (อย่าทำสิน้องภู) คนถูกดึงปากหัวเราะชอบใจ เด็กกับผู้ใหญ่เลยขำกันทั้งบ้าน


          "ไหนน้องภูลองเรียกอาคริสดูสิลูก" พี่ฟ้า


          "อา คิด" ทำไมน้องภูทำร้าย เรียกมันชัดกว่าอ่ะ


          "ฮ่าๆๆ น่ารักว่ะไอ้ตัวเล็ก ไปๆ ไปนั่งเล่นกันที่ศาลาดีกว่า ผมเอาน้องไปได้ใช่มั้ยครับพี่ฟ้า" คริสดูถูกใจเด็กน้อย ไหนบอกเกลียดเด็กไงวะ


          "ได้สิ เอาไปเลย พี่ยกให้ พี่จะได้ไปพักด้วย อิอิ" พี่ฟ้า


          "เออ ตามสบายเลยนะ กูจะไปคุมคนงานที่สวนหน่อย วันนี้ต้องเก็บผลไม้แล้ว เดี๋ยวเย็นๆเจอกัน" พี่เสือ

 


          ผมพาคริสออกมานั่งที่ศาลาริมน้ำ แดดตอนบ่ายไม่สามารถทำอะไรเราได้ เพราะบ้านผมมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นครึ้มเต็มไปหมด พี่เสือมันชอบปลูก ปลูกนั่นปลูกนี่ ปลูกไม่หยุด ตอนนี้ลมก็เลยเย็นสบาย เราปูเสื่อวางทับด้วยเบาะขนาดใหญ่ นอนเล่นกันที่พื้น คริสให้น้องภูนั่งบนตัวมัน ส่วนมันนอนหงาย


          "คิ๊กๆๆ อย่ามุดสิวะไอ้เด็กน้อย กูไม่ใช่แม่มึงนะ ฮ่าๆๆ"


          "ไหนมึงบอกเกลียดเด็กไง ทำไมอาสาดูให้วะ" ผมมองคนที่กำลังหัวเราะร่า เล่นกับเด็กอย่างเอ็นดู แฟนกูช่างน่ารักจริงๆ


          "จริงๆถ้าไม่ร้องไห้งอแง โวยวาย ก็เลี้ยงไหวนะ เหมือนลอร่าไง อีกอย่าง ไอ้เด็กนี่หน้าเหมือนพี่เลยว่ะ" คริสยังเล่นกับน้องภู แต่ปากก็ตอบผมไปด้วย


          "มึงน่ารักว่ะ รักกูขนาดนี้ จะตอบแทนด้วยอะไรดีน้า" ผมหันตัวไปนอนกอดเอวคริสเอาไว้ ทั้งๆที่น้องภูยังนอนเล่นอยู่บนตัวมัน ตอนนี้น้องภูดูเหมือนจะง่วงนอน ซบหัวกับอกคริสใหญ่ หาท่านอนสบายให้ตัวเอง


          "ตอบแทนด้วยการถูกกระทืบไง เดี๋ยวกลับไปพี่ก็โดน" คนรักส่งยิ้มหวานหยดมาให้ สวนทางกับคำพูดที่แสนโหดร้าย


          "เอาน่า กูก็ไม่ได้ตั้งใจ แม่สั่งเอาไว้นี่หว่า อย่างน้อยให้มึงงอนนิดหน่อย โกรธมากหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าที่แม่จะสั่งให้เราเลิกกัน"


          ".......เออ เอางั้นก็ได้ แต่ไม่ทำแบบนี้ครั้งหน้าอีกแล้วนะ กูนี่โคตรอายเลย ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ปล่อยไก่ไว้บ้านมึงสองเล้าแล้วนะ งืออออ" คนพูดเขินจนหน้าแดง คงคิดถึงตอนที่ตัวเองคุกเข่าขอผมกับแม่สินะ


          "ขอบคุณนะ พี่รักคริสมากเลย ขอบคุณที่รักพี่ขนาดนี้" ผมกระซิบข้างหู เอื้อมมือไปจับแก้มให้คริสหันมา แล้วกดริมฝีปากลงไปบนปากแดงนั่นเบาๆ


          "อือออ" ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่พอใจแค่นี้ พอผมแตะปากลงไป คริสก็เริ่มจูบกลับ แล้วผมเหรอรักขนาดนี้จะทนไหว ประคองหน้าอีกฝ่ายแล้วจูบตอบกลับไปบ้าง


          "เฮ้ยยย ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กน้อย" อยู่ๆคริสก็หัวเราะใส่ปากผมเต็มๆ แล้วดึงหน้าออก ก้มหัวลงไปมองน้องภูที่ยังอยู่บนอก เวรแล้ว ลืมไปเลยว่าต่อหน้าหลาน


          น้องภูเหมือนจะหลับไปแล้ว แต่ตามประสาเด็กที่จะนอนก็ต้องกินนม แล้วหัววางอยู่ที่หน้าอกคริสไง คิดกันออกใช่มั้ย ว่าตอนนี้ปากน้องภูอยู่ตรงไหน


          "ฮ่าๆๆ อย่ากินนมกู มันจั๊กจี้ ฮ่าๆ กูไม่มีน้ำนมให้มึงหรอกนะ" คริสหัวเราะ บ่น เสียงเบา เพราะกลัวน้องภูจะตื่น จับหลานผมขยับไปวางลงนอนบนเบาะข้างตัวแทน


          "หึงหลานตัวเองได้มั้ยเนี่ย ตรงนั้นมันของพี่นะ :( "


          "มึงบ้าเหรอพี่สิง นี่เด็กนะ ฮะๆๆ" คริสหันตัวตะแคงมาทางผม แต่เข้ามากอดไม่ได้เพราะน้องภูนอนอยู่ระหว่างกลาง


          "ก็เด็กไงเลยแค่หึง ถ้าเป็นผู้ใหญ่มาทำสิ ฆ่าล้างโคตรแน่ มึงด้วยอีกคน ถ้ารู้ว่ายอมด้วยนะ กูจะตีหัวมึงให้แตก แล้วจับขังไว้ในห้อง"


          "พี่สิง มึงดูละครน้ำเน่ากันทั้งบ้านเลยใช่มั้ย คิดออกมาได้แต่ละอย่าง" สายลมเย็นๆ ทำให้คนที่เถียงกับผมเริ่มปรือตา ตอบกลับมาเสียงเบา


          "เหมือนมึงไง ดูละครมากไป จนต้องคุกเข่าขอกูจากแม่ ว่าแต่จะเลี้ยงกูไหวรึไง แค่ค่าเหล้ามึงก็กินแกลบแล้วมั้ยล่ะ"


          "อือ ไหวดิ ถ้าถึงตอนนั้นจริง ก็เลิกเหล้าไง ง่ายจะตาย" คริสหลับตาลง ตอบกลับมา


          "แล้วค่าเทอมล่ะ จะทำยังไง ต้องจ่ายตั้งสองคน ไหนจะค่ากิน ค่าอยู่อีก" ผมแหย่


          "ทำงานไง ผมหล่อ ไปเป็นดาราก็ได้ เดี๋ยวก็ได้ตัง" เหอะ ไอ้หลงตัวเอง


          "นี่มึงรักกูมากเลยสินะ ถึงลงทุนทำขนาดนี้ ฮ่าๆๆ"


          คริสลืมตากลับขึ้นมา จ้องผมด้วยสีหน้าจริงจังที่ไม่ได้เห็นบ่อยๆ "ใช่ ผมรักพี่ รักมากด้วย" แล้วก็หลับตากลับไป


          ผมนอนมองคนที่หายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ส่งยิ้มพอใจกับความสุขของตัวเองตอนนี้ มันมากจนล้นเกินไปด้วยซ้ำ คิดไม่ผิดจริงๆที่พาคริสมาบ้านครั้งนี้ เอาไว้ต้องหาโอกาสดีๆ ไปบ้านคริสบ้างแล้วล่ะ มันยังไม่เคยเล่าเรื่องที่บ้านให้ฟังบ้างเลย ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง บางที่ถ้าเจ้าตัวไม่ยอมบอก ผมอาจจะต้องหาทางสืบเอาจากเพื่อนประถมของมันบ้างแล้วล่ะ

 



          "โหยยย อร่อยมากเลยอ่ะแม่ครับ อันนี้ก็ดี" ไอ้คนที่ชมไม่ขาดปาก มันไม่ได้สตอเบอรี่นะ มันกินไปชิมไป จนข้าวจานที่สามแล้ว


          "ฮ่าๆๆ ถ้าชอบแม่ก็ดีใจ กินเยอะๆเลยนะ" แม่ผมหัวเราะถูกใจ ที่มีคนกินข้าวที่ตัวเองทำอย่างอร่อยขนาดนี้ พวกเรากินกันมาตั้งแต่เด็กแล้วไง เลยไม่ได้ออกอาการเว่อร์เหมือนคนเพิ่งเคยกินครั้งแรก ส่วนพี่ฟ้าก็กลัวอ้วนกินไม่เยอะเท่าไหร่


          ตอนอยู่ที่ศาลาริมน้ำ ผมเผลองีบหลับไปเหมือนกัน แล้วก็ต้องสะดุ้งตื่นตกใจ เพราะน้องภูพยายามจะคลานออกไปจากเราสองคน ผมรีบปลุกคริสแล้วอุ้มน้องภูไปคืนพี่ฟ้า นี่ถ้าเผลอหลับลึกกว่านี้ สงสัยน้องภูตกน้ำแน่ๆ


          หลังจากนั้นก็พาคริสไปเดินดูสวนผลไม้ข้างบ้าน ไอ้คนกรุงมันทำท่าเหมือนมาเที่ยวชมสวนบุฟเฟ่ห์ เห็นลูกไหนน่ากินก็เด็ดชิมใหญ่ มึงไม่อิ่มรึไง กลับมากินข้าวฝีมือแม่อีกตั้งสามจาน


          "เดี๋ยวแก้มก็แตกตายหรอกมึง แค่นี้ยังอ้วนไม่พออีกเหรอวะ" ผม


          "หยาบคาย ผมอ้วนตรงไหน แค่แก้มใหญ่ไม่ได้แปลว่าอ้วนนะเว้ย พี่มันผอมแห้งแรงน้อยเองต่างหาก แม่ดูสิ แม่ว่าคริสอ้วนเหรอ ลูกแม่ต่างหากผอมเกินไป เนาะๆ" มันหันไปทางแม่ผมเพื่อหาพวก


          "ใช่ สิงน่ะกินเยอะๆสิ ตัวบางนิดเดียว นี่ข้าวไม่ยอมกินใช่มั้ย หรือว่ากินไม่ทันโดนคริสแย่งกินหมด" แม่ผมหัวเราะชอบใจ บ้านนี้เป็นอะไร สนุกกับการแกล้งคริสกันทั้งบ้าน เจ้าตัวยู่ปาก แล้วพึมพำเบาๆที่ถูกแกล้ง


          "อ้าว แม่อ่ะ" บ่นเสร็จก็กินข้าวต่อ นี่มึงยังจะกินอีกเหรอ คนอื่นเค้าอิ่มกันหมดแล้ว


          คริสกับที่บ้านผมสนิทกันเร็วมาก เพราะนิสัยมันเข้ากับคนง่ายอยู่แล้ว เจอกันแป๊บเดียวเหมือนเจอกันมาเป็นปีๆ ดูอย่างตอนที่ผมเจอมันครั้งแรกสิ 


          แม่ชอบใจคริสมากเพราะมันขี้อ้อน งอแง ง้องแง้ง แถมยังแกล้งสนุกอีกต่างหาก ผมกับพี่เสือไม่เป็นแบบนี้ไง ไม่อ้อน ไม่งอน ธรรมดาเฉยๆ พอแม่เจอของแปลกอย่างคริสเข้าไป ถูกใจยกใหญ่ มุ้งมิ้งแกล้งกันสองคน

 




          "ขอบคุณนะครับแม่ อาหารอร่อย สะอาด รสชาติถูกใจ อิอิ" คริสยกมือไหว้แม่ผมพร้อมตบด้วยมุขเต่าถุยของมัน

เรากำลังจะกลับกรุงเทพกันแล้ว


          "ถ้าชอบวันหลังก็มาใหม่นะ เดี๋ยวแม่ทำน้ำยาปูให้กิน แม่ทำอร่อยมากกก" อร่อยทุกอย่างล่ะขุ่นแม่น่ะ ไม่มีถ่อมตัวเล้ยย


          "ได้ครับ วันหลังคริสมาเที่ยวอีกนะ ไว้ผลไม้ออกมาไหร่จะมาเก็บกินให้หมดเลย ฮ่าๆๆๆ" นี่มึงยังไม่อิ่มอีกเหรอวะ ไอ้สมอ้วน


          "มาช่วยเลี้ยงน้องภูอีกนะคริส ครั้งหน้าพี่จะฝากไว้ทั้งวันเลย ดีมั้ย" พี่ฟ้า ยืนอุ้มน้องภูอยู่ข้างๆแม่ ส่งน้องภูมาให้ คริสรับมาอุ้มเอาไว้


          "ได้เลยครับ น้องภูเลี้ยงง่ายหลับง๊ายง่าย ไว้ผมจะมาเล่นด้วยอีก ......น้องภู บอกบ๊ายบายอาคริสก่อนเร็ว" คริส


          "รัก คิด จุ๊บ"


          (O O) (O O) (O O) (O O)


          ตาโตกันทั้งบ้าน น้องภูพูดเสร็จก็ยื่นหน้าไปจุ๊บปากคริส เราสองคนมองหน้ากัน ไม่ใช่ว่าจำมาจากตอนนั้นหรอกนะ


          "ว้ายย น้องภู ไปจำมาจากไหน แม่ไม่เคยสอน นี่นา ฮ่าๆๆๆ น่ารักจัง" พี่ฟ้า


          ทุกคนหายอึ้งก็หัวเราะถูกใจ เพราะเป็นเด็กน้อยใสๆ เลยไม่คิดอะไรกันมาก แต่เราสองคนแอบกลืนน้ำลาย ครั้งต่อไปคงจะทำแบบนี้ต่อหน้าเด็กไม่ได้แล้วสินะ


          น้องภู อาขอโทษษษ


          ผมบอกลาทุกคน ไหว้แม่ ตบไหล่ขอบคุณพี่ชายที่ช่วยพูดกับแม่เรื่องคริสให้ ทำให้เรื่องราวมันง่ายขนาดนี้ ถ้าไม่มีพี่ชาย ผมคงต้องผ่านอุปสรรค์อีกหลายอย่างแน่ๆ แม่เป็นคนใจแข็งจะตาย แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนลงเพราะเห็นแก่ความง้องแง้ง ขี้อ้อนของสมคิด ที่ผมเคยใจอ่อนมาแล้วไง บอกแล้วแม่กับผมชอบอะไรเหมือนกัน อันนั้นไม่ได้อำคริสมันหรอกนะ




          เราขับรถออกมาเกือบมืดค่ำ คริสมองออกไปดูวิวทิวทัศน์ของอยุธยาอย่างอารมณ์ดี


          "วันนี้เลยไม่ได้พาไปเที่ยวที่ไหนเลย เอาไว้ครั้งหน้ากูพาไปกินกุ้งเผาก็ละกันนะ" เห็นมันพูดถึงกุ้งเผาตอนขามา กับไหว้พระเก้าวัด ครั้งหน้าต้องพามันไปบ้างแล้วล่ะ


          "ไม่เห็นเป็นไรเลย กับข้าวฝีมือแม่พี่อร่อยกว่าไปกินกุ้งเผาอีก ผมชอบ แถมสวนผลไม้ก็ดี๊ดี แค่นี้ก็เหมือนเที่ยวแล้วล่ะ" คริสหันกลับมาส่งยิ้มให้ ดูถูกใจบ้านผมเอามากๆ


          "ชอบเหรอ ถ้าชอบบ้านพี่ เรียนจบก็มาอยู่ด้วยกันสิ หึหึ" ไม่ได้แหย่นะเว้ย นี่พูดจริง


          " .///. เออ มะรืนนี้ก็เปิดเทอมแล้วนี่นา ผมว่าวันนี้ผมกลับหอตัวเองดีกว่า ต้องไปเตรียมเสื้อผ้า ชุดนักศึกษา ข้าวของอะไรอีก ไม่ได้กลับทั้งปิดเทอม ป่านนี้ฝุ่นเต็มห้องไปหมดแล้วมั้ง" มึงเขินแล้วเบี่ยงประเด็นเหรอวะ จะแกล้งทำเป็นเออออให้ก็ได้ ในฐานะที่วันนี้มึงโคตรน่ารักเลย


          "ได้สิ งั้นคืนนี้ไปค้างห้องมึงก็ได้"


          "ห๊ะ พี่จะไปนอนด้วยเหรอ แค่ส่งเฉยๆก็ได้มั้ง ผมต้องเก็บห้อง ทำความสะอาดอีก ไม่ว่างเล่นด้วยหรอกนะ" กูเป็นเด็กสามขวบรึไง มึงถึงต้องมาเล่นด้วยน่ะ


          "เดี๋ยวกูไปช่วยไง"


          "งั้นก็ตามใจเหอะ ดี งั้นมาพี่ช่วยทำเลย เพราะวันนี้พี่รวมหัวกันแกล้งผม" พอเจ้าตัวอนุญาต ผมเลยเปลี่ยนเส้นทางจากหอตัวเอง ไปทางหอของคริสแทน


          ลืมไปสนิทเลยนะเนี่ย ว่ามันก็มีหอตัวเองอยู่เหมือนกัน ตลอดเวลาที่เริ่มคบกัน ผมบังคับให้มันนอนค้างห้องผมตลอด กลับไปแค่เอาของมันมาก็แค่นั้น  บางทีคงต้องคิดจริงจังเรื่องการย้ายมาอยู่ด้วยกันแล้วล่ะมั้ง เพราะถ้าเปิดเทอมเมื่อไหร่ ผมคงไม่ค่อยมีเวลาให้เหมือนตอนนี้แล้วล่ะ





#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: จบบบบบบบบ ฮ่าาาาาาาาา ล้อเล่น // จบเทอมนึง ขึ้นเทอมใหม่ ตอนหน้าพบกับแก็งค์รุกกี้หมูกะทะ ในวันเปิดเทอมวันแรก เปิดเรื่องใหม่ๆที่ผูกเอาไว้หลายเรื่องด้วย นี่แอบแทรกประเด็นไปหลายเรื่องเลยนะเนี่ย หุหุ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3800 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:41
    จูบกันให้หลานดูซะงั้น ผ่านด่านแม่ผัวอย่างง่ายดาย(?) ไปแล้ว รอด่านพ่อตาแม่ยายเลยนะจ๊ะ แล้วยัยไม่ค่อยพูดถึงด้วยนะ
    #3800
    0
  2. #3586 creamsarang (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 10:31
    น้องภูเริ่มเลียนแบบละ พวกนี้ทำอะไรไม่ระวังเด็ก555555555
    #3586
    0
  3. #3454 ลูกกวาด (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:09
    ไรต์ขอเลยนะอย่าให้ครอบครัวคริสรับไม่ได้อะไรแบบนี้นะ เริ่มกลัวแล้วอ่ะ ส่วนน้องภูหนูน่ารักจังเลยช่างจดช่างจำนะคะจำตอนสำคัญซะด้วย😂😂😂
    #3454
    0
  4. #2884 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 13:41
    55555 โอ้ยยยยย ขำจนน้ำตาเล็ด
    #2884
    0
  5. #2263 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 19:36
    บ้านอื่นๆพ่อแม่ใจดี ไม่ใช่ว่าบ้านคริสจะพลิกล็อกน่ะ
    #2263
    0
  6. #1146 s.lattecoffee (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:46
    เริ่มกังวลเรื่องที่บ้านคริสแล้วอ่ะ



    คงไม่ได้เป็นมาเฟียอีกคนนะ เวลาคริสโกรธยิ่งโหด ๆ อยู่
    #1146
    0
  7. #1131 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 07:18
    น้องภู น่ารักอ่ะ
    #1131
    0
  8. #1129 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 06:19
    น่ารัก....ไม่ดราม่า....ชอบบบบบบ
    #1129
    0
  9. #1124 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:18
    งื้ออออออ กลัวอ่าาาา กลัวพ่อแม่คริสจะไม่รับบบ ปต่ก็ฮามากกกกก ตอนที่ทุกคนแกล้งสมคิดดด
    #1124
    0
  10. #1118 a_liew (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:42
    ห่วงเรื่องบ้านน้องมันนี่ล่ะ -___-' เห็นหลบไปเลี่ยงมา

    คงไม่ใช่ที่บ้านกีดกันจนน้ำตาท่วมจอหรอกนะ

    แต่น้องดูดื้อหัวรั้นเอาเรื่องอยู่ ถ้าทางบ้านกีดกันจริง ๆ

    มีหวังได้พาอิพี่หนีจริง ๆ แหงแซะ

    บ้านพี่สิงน่าร๊ากกกกกก ถึงจะดูแปลก ๆ =_=' ขี้แกล้งกันทั้งบ้านเลยยยย

    จะย้ายมาอยู่ด้วยกันหราาาาาา T////T อืออออออ...

    #1118
    0
  11. #1116 Ame Neko (@ciel037870643) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:14
    โอ้ย ฮือขำรวดเลย5555 ง้องแง้งได้น่ารักมากสมคิด55555555 ฮือออ น้องภูหนูอย่าไปจำอัลลัยแบบน้านนนน ขำไม่ไหวแล้ว5555555555
    #1116
    0
  12. #1115 Kamonporn13 (@Kamonporn13) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:11
    ถ้าจบจะโกรธไรท์มากมันจะค้างสุดๆ5555มาต่อเร็วๆน้ะรออ
    #1115
    0
  13. #1112 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:44
    โอยยยยน้องภู ไปจุ๊บปากอาคิดทำม้ายยย 5555
    #1112
    0
  14. #1111 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 22:51
    สมคิดเองสมคิดไงคนที่เข้ากับคนง๊ายง่าย ฮ่าๆ น่ารักจริงๆนะเนี่ย น้องภูก็ตั๊ลล๊ากกกเด็กน้อยเอ้ย
    ตอนที่อยู่ในศาลาครอบครัวสุขสันต์มาก งื้อออออ
    เอาใจช่วยพี่สิงเรื่องบ้านของคริสบ้างแล้วกันเนาะ สู้ๆๆ
    #1111
    0
  15. #1110 Pimmeii (@pimmeii) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 22:50
    ชอบบบบบบบบบบบบ
    #1110
    0
  16. #1108 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 22:16
    งื้อออออ น่าร้ากกกกก ครอบครัวพี่สิงน่ารักมากๆ แต่แอบหวังว่าครอบครัวคริสจะไม่ให้ผ่านง่ายๆแบบครอบครัวสิงนะ 555 ชอบโมเม้นที่นอนคุยกันตรงศาลาอะ อบอุ่นมากกก
    #1108
    0
  17. #1105 neung_no (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:53
    ทำอะไรกันนะสงสารเด็กมั้งเถอะ..55+ พี่สิงอยากไปเจอพ่อตาแม่ยายแล้วซินะ..จะเป็นไงนะ
    #1105
    0
  18. #1101 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 63)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:23
    ชอบไรท์มากอะพลอตดีมากตั้งแต่เรื่องที่แล้วจนเรื่องนี้ ปรบมือค่ะ พูดจริงๆจากใจเลย คือเขียนดีอะชอบมาก อ่านได้เรื่อยๆชนิดที่ไม่อยากให้จบเลย ขอบคุณนะค่ะที่มีผลงานดีๆมาให้อ่าน
    #1101
    0