ตอนที่ 62 : สมคิดพิชิตแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    11 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          "ปวดหัวจังเลย ฮืออออออออ ปวด ปวดมาก ปวดจนแทบจะระเบิดแล้วพี่สิงโต" ผมนอนครางร้องอย่างทรมาน เหงื่อเม็ดใหญ่ซึมอยู่ตามใบหน้า สายตาปรือมองคนที่นั่งข้างเตียงผม


          "ปวดมากเลยเหรอครับ แล้วปวดตรงไหนอีก" พี่สิงโตถามพร้อมกับเอามือมาอังหน้าผากแล้วรีบชักมือกลับเพราะความร้อนจัดจนแทบจะไหม้มือ


          "ปวดตัวด้วย สงสัยจะเป็นไมเกรน หรือไม่ก็อหิวาฯ ผมไม่ไหวแล้วล่ะพี่ ฮือออออ ปวดจังงง" ผมร้อง ร้อง แล้วก็ร้อง


          "ใจเย็นๆนะคริส เอางี้นะ พี่พาไปหาหมอดีกว่า ถ้าเป็นหนักขนาดนี้ บางทีอาจจะต้องฉีดยาซักเข็มสองเข็ม หรือไม่ก็นอนโรงพยาบาลสักคืน ให้หมอดูอาการ จำคุณหมอที่เย็บแผลให้คริสได้มั้ย คนที่มือหนักๆน่ะ พี่มีเบอร์ด้วยนะ เดี๋ยวพี่โทรไปถามว่าว่างฉีดยาให้คริสรึเปล่า" สีหน้าพี่สิงโตดูกังวลใจ รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากด แต่ผมยกมือตัวเอง ดันโทรศัพท์ในมือแฟนลง


          "ไม่เป็นไร แค่นี้เอง เดี๋ยวก็หาย ผมว่าให้ผมนอนพักผ่อนเฉยๆนิ่งๆ ไม่ต้องออกไปไหน ก็คงจะหายไปเองนั่นแหละ" ซวยแล้วกู


          "ไม่ได้สิคริส พี่เป็นห่วงมากรู้รึเปล่า เอาอย่างนี้ ไม่ฉีดยาก็ได้ แต่ต้องพาไปให้หมอตรวจหน่อย ขอยามากิน ลุกสิ เดี๋ยวพี่พาไปโรงพยาบาล" พี่สิงโตเก็บโทรศัพท์เข้าที่เดิม ประคองตัวผมให้ลุกขึ้นนั่ง พาผมไปหน้าตู้เสื้อผ้า หยิบชุดออกมาส่งให้เปลี่ยน จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปที่รถด้วยกัน

 



          "พี่สิง.............ตั้งแต่เมื่อไหร่" ผมมองทางถนนข้างหน้า ลอบกลืนน้ำลายลงคอนิดหน่อย ถามด้วยเสียงอ่อยเบาๆ ไม่กล้าสบตาคนที่ขับรถ


          "อะไรกันครับคริส อะไรตั้งแต่เมื่อไหร่ ใจเย็นๆนะ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว โถถถถ คงเพ้อละเมอเพราะพิษไข้สินะ น่าสงสารจริงๆเลย กินตีนพี่สักคำมั้ย เดี๋ยวป้อนให้ ไอ้เด็กเวร!!!"


          "งืออออ รู้แย้วเหยออออ แหะๆๆๆ" ผมแกล้งแอ๊บแบ๊ว เสียงใสเอาตัวรอด กำมือขึ้นมาเขกหน้าผากตัวเองเบาๆเป็นการลงโทษ


          "ไม่ต้องมาแอ๊บแบ๊ว เดี๋ยวกูถีบเลย ไม่เกรนเหรอ อหิวาฯพ่อง บ้านมึงปวดหัวปวดตัวเค้าเรียกอหิวารึไง อันนั้นมันท้องเสียโว้ย กูรู้ตั้งแต่มึงแอบลุกมาต้มน้ำร้อนตอนเช้าเอามาโปะหน้าผากตัวเองแล้ว แค่แกล้งหลับตาดูว่ามึงจะทำอะไรต่อ ไอ้สันขวาน สตอเบอรี่ญี่ปุ่นยังสู้มึงไม่ได้เลย เลี่ยงจะไปบ้านแม่กูเหรอ เดี๋ยวกูกดกลางถนนไปอยุธยาเลย"


          ใช่ ที่เรากำลังขับรถไป ไม่ใช่ทางไปโรงพยาบาล แต่เป็นทางไปบ้านพี่สิงโต ฮือออ กูก็คิดอยู่แล้วว่ามันแปลกๆตั้งแต่ชุดที่ส่งมาให้ คนไปโรงพยาบาลที่ไหน ใส่ชุดเหมือนจะไปเดินแบบ เอ๊ะ แต่กูหล่อนี่นา ต่อให้ใส่ผ้าขี้ริ้วก็ยังเหมือนไปเดินแบบอยู่ดี อิอิ


          "อุ๊ย รู้ตั้งแต่แรกก็ไม่บอก หลอกให้เราเล่นใหญ่รัชดาลัยอยู่ได้ อายจุงเบยอ่ะตัวเองงง"


          "กูจะทำยังไงกับมึงดีเนี่ย ทำไมกูต้องมาหลงรักคนอย่างมึงด้วย ไอ้...โว้ยย กูไม่รู้จะด่ามึงว่าอะไรดีเลย" มึงอย่าทึ้งหัวตัวเองตอนนี้สิ เดี๋ยวรถคว่ำขึ้นมาก็ตายห่ากันหมดหรอก


          "อย่าโกรธเลยนะคนดี เดี๋ยวพี่คริสเลี้ยงกุ้งเผาเจ้าเด็ด น้ำจิ้มแซ่บๆ แถมพาไปไหว้พระเก้าวัดด้วย โอเค๊ ขับไปโลดดดด"


          "โลดบ้านมึงสิ ไปบ้านกูก่อนแล้วค่อยไปเที่ยวทีหลัง" งืออออ คำนี้ไม่อยากได้ยินเลย กูไม่อยากไป ทำไมต้องบังคับจิตใจกันด้วยวะ


          มึงโคตรใจร้ายเลยพี่สิงโต กูยังไม่เคยบังคับให้มึงไปหาพ่อแม่กูเลยซักครั้ง ทำไมต้องจริงจังกับการไปเจอพ่อแม่ด้วย เห็นไอ้พี่เฟียสกับไอ้ดำมันทำเลยจะเอาบ้างรึไง กูบอกเอาไว้เลยนะ กูไม่ยิงหัวตัวเองแบบไอ้พี่เฟียสแน่ๆ ต่อให้รักมึงแค่ไหนกูก็ไม่บ้าขนาดนั้น


          "ทำไมมึงถึงไม่อยากไปบ้านกู" พอผมเงียบ พี่สิงโตก็ถามขึ้นมา มันถามประโยคนี้มาทุกวันตั้งแต่วันที่ไปชานชลาจนถึงตอนนี้ แต่กูไม่รู้ ก็แค่ไม่อยากไป ทำไมต้องมีเหตุผลด้วยล่ะ


          "ผมเกลียดเด็ก เข้ากับผู้ใหญ่ไม่เก่ง แล้วดูตัวเองสิ ไร้สาระขนาดนี้ ใครเค้าจะยกลูกให้ นี่เราเพิ่งจะยี่สิบเองนะพี่ จะรีบไปไหนเหรอ ไม่เข้าใจ"


          "ก็แค่ให้ไปรู้จักกันไว้ ไม่ได้จะให้แต่งงานอะไรแบบนั้นซักหน่อย เดี๋ยวเอาไว้วันหลังพี่ไปบ้านคริสบ้างดีมั้ย อยากเจอพ่อกับแม่คริสบ้าง" โน้วววว มึงอย่าฝัน กูไม่มีวันพาไปหรอก


          "โอ๊ะ นี่เค้าเรียกแม่น้ำเจ้าพระยาใช่มั้ย ใสกว่าในกรุงเทพอีกเนาะ" เปลี่ยนเรื่องแม่ง


          "................." อย่าหน้าหงิกสิตัวเธอ เราก็แค่ไม่อยากพูดเรื่องซีเครียด


          "แวะตลาดหน่อยสิ ได้รึเปล่า...อย่ามองแบบนั้น อันนี้ไม่ได้เล่น จะเข้าไปบ้านพี่ตัวเปล่าๆได้ยังไง อย่าน้อยก็ต้องซื้ออะไรไปประจบเอาใจซักหน่อย แม่พี่ชอบอะไรล่ะ" ถึงจะหน้าด้านมาซื้อเอาตลาดแถวบ้านเค้า แต่ก็ยังดีกว่าเข้าไปตัวเปล่าเขินๆล่ะวะ


          "แม่พี่ชอบทุกอย่างเหมือนกับพี่นั่นแหละ ไม่ต้องกังวลไปหรอก" พี่สิงโตเลี้ยวรถไปทางตลาดใหญ่ตามที่ผมบอก


          กูไม่ได้กังวลมั้ยล่ะ กูแค่ไม่ชอบใจที่ถูกบังคับทั้งๆที่ยังไม่พร้อม

 



          "พี่ว่าเราซื้ออะไรไปดี ผลไม้จะดูโง่ไปมั้ย ใครๆก็ซื้อ ไม่ครีเอทเลยอ่ะ นมก็ไม่ได้อันนั้นเค้าเยี่ยมคนป่วย อืมมมมม" ผมกอดอกมองของที่วางอยู่เต็มตลาดแต่ไม่มีอะไรที่ถูกใจเลยซักอย่าง


          "อะไรก็ได้ แต่แม่พี่ชอบทำกับข้าวนะ อย่าซื้ออาหารสำเร็จไปก็พอ เดี๋ยวโดนเหวี่ยง ตั้งแต่เกิดมาแม่พี่เกลียดการไปกินข้าวร้านอาหาร เพราะเชื่อมั่นว่าตัวเองทำอร่อยที่สุด" โอ้ววว แลดูเป็นคนดุและจริงจังกับชีวิต กูจะเข้ากับแม่มึงได้มั้ยเนี่ยพี่สิงโต กูโคตรไร้สาระแบบสุดๆเลย


          "โจทย์ยากเพราะกว้างไป หนีไปแก้สูตรแคลฯยังง่ายกว่าเลย งืออออ"


          "ง่ายตรงไหน มึงโง่จะตาย ไปหาแม่กูแหละง่ายสุดแล้ว" ถ้ามึงไม่ให้กำลังใจก็ไม่ต้องด่ามั้ยล่ะ กูรู้แล้วน่าว่ากูโง่ แค่เปรียบเทียบมั้ย


          "โอ๊ะ อันนี้ถูกใจ ฮ่าๆๆๆๆ ตกลงเอาอันนี้ดีกว่า ป้าคร้าบบ ขายยังไง" ผมพุ่งตัวไปเมื่อสายตาไปเจอกับของที่ถูกใจเข้า กูนี่โคตรครีเอทเลยจริงๆ


          "ไอ้คริส แน่ใจแล้วเหรอวะ ว่าจะซื้ออันนี้น่ะ" พี่สิงโตทำหน้าเหมือนไม่เห็นด้วย


          "ทำไมอ่ะ แม่พี่ไม่ชอบเหรอ หรือแพ้?" เออ ก็ลืมคิดไป ถ้าเอาไปให้แล้วเกิดแพ้ขึ้นมา จะกลายเป็นไปฆ่าแม่เค้ารึเปล่า


          "เปล่า ไม่ใช่ ก็ชอบแหละ แต่ไม่ธรรมดาไปเหรอวะ" อ้าว ไหนตอนแรกมึงยังบอกไม่ต้องซื้ออะไรเข้าไปด้วยซ้ำ นี่กูลงทุนควักตังค์ที่เหลืออยู่น้อยนิดซื้อของให้แม่มึงเลยนะ ค่ามาม่าเดือนนี้ ฮือออ


          "ธรรมดานี่แหละดี ให้ของยิ่งใหญ่ไปทำไม มันดูประจบเกินไป ไม่จริงใจเท่าไหร่" อ้างไปงั้นแหละ จริงๆกูไม่มีตัง

 



          "ใกล้ยังพี่ อีกนานมั้ย"


          "ไม่ไกลแล้วล่ะ มึงเลิกถามทุกร้อยเมตรซักทีเหอะ เนี่ยข้างหน้าก็ถึงแล้ว" กูเปิดประตูรถวิ่งหนีตอนนี้เลยได้มั้ย ยิ่งเข้าใกล้เท่าไหร่ ใจก็ยิ่งสั่น กูเริ่มกลัวแล้วนะ


          สุดท้ายผมก็เลี่ยงไม่ได้ รถจอดลงที่หน้าบ้านหลังนึง ขนาดก็ใหญ่พอประมาณ เป็นบ้านทรงไทยประยุกต์ คือมีชั้นบนเป็นไม้ทรงไทย ผมชะเง้อคอขึ้นไป มีโซนซ้ายขวา มีห้องนึงที่ปลูกยกสูงให้เท่ากับชั้นสองของบ้าน ปลูกห่างออกไปนิดหน่อยแล้วทำสะพานไม้สวยๆเชื่อมกับตัวบ้านใหญ่เป็นทางเข้า


          ชั้นล่างเป็นปูน มีห้องรับแขกแบบโปร่งเปิดโล่งกับชุดโซฟาไม้ขนาดใหญ่และห้องกระจกแบบปิดที่ชั้นล่างที่ปลูกพวกไม้เลื้อยห้อยลงมากลบกระจกหน้าต่างและผนังบ้านชั้นล่างเอาไว้หนาทึบ ออกแบบเก๋ไก๋ซะไม่มี ด้านบนเป็นไทย ด้านล่างเป็นสไตล์บาหลี แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมเหรอวะ 


          "ป่ะ ลงไปกัน ไม่ต้องห่วงนะ แม่พี่ไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก" แปลว่าก็ใจร้ายอยู่ใช่มั้ย งืออออ


          เราสองคนลงจากรถ ก้าวเข้าสู่ประตูรั้วต้นไม้ขนาดเตี้ยแค่หัวเข่า ที่ทำเอาไว้ล้อมอาณาเขตตัวบ้าน เหมือนประกาศแบ่งแยกดินแดนระหว่างพื้นที่บ้านกับสวนผลไม้ด้านข้าง มองเลยหลังบ้านไป มีแม่น้ำใหญ่ไหลผ่าน กูพุ่งลงน้ำไปเลยได้มั้ย ตื่นเต้น


          ผมกำถุงของฝากในมือเอาไว้แน่น อีกมือก็จับพี่สิงโตเอาไว้ มือใหญ่กระชับแน่นตอบกลับมาอย่างให้กำลังใจ พร้อมกับหันมาส่งยิ้มให้หวานมากกก แวะสวนข้างบ้านกันซักชั่วโมงมั้ย เหอะ ล้อเล่นแก้เครียดเฉยๆนะ ตอนนี้กูไม่มีอารมณ์หรอก


          คนคุ้นหน้าคนนึงโผล่หน้าออกมาดูจากทางหน้าต่างชั้นล่าง แล้วรีบตรงออกจากตัวบ้านมาที่เรา พี่ชายแควนไง ที่เคยไปปล่อยไก่หึงหวงเค้าเอาไว้ที่ชานชลาอ่ะ จำได้กันรึเปล่า อย่างน้อยไอ้พี่สิงโตมันเคยบอกว่าพี่ชายหัวเราะถูกใจ กูคงต้องรีบประจบคนนี้เอาไว้เป็นพรรคพวกล่ะนะ


          "สวัสดีครับพี่เสือ" ผมรีบยกมื้อไหว้ส่งยิ้มให้ หมดกันภาพลักษณ์ของกู วันนี้คงต้องฮึ๊บเรียบร้อยหน่อย ดีดไม่ได้เลยนะมึงไอ้สมคิด


          "สวัสดี เอ่อ ไอ้สิง กูว่าจะโทรหามึงให้ยกเลิกมาบ้านวันนี้พอดีเลยว่ะ" สีหน้าคนรับไหว้ดูไม่สู้ดี หันหน้าหนีผมไปหาน้องชายตัวเอง แล้วทำไมไม่โทรวะ กูจะได้จัดปาร์ตี้ฉลองอย่างดีใจ ที่ไม่ต้องมาที่นี่


          "มีอะไรรึเปล่าพี่ ทำไมทำหน้างี้วะ"


          "คือ กูคุยกับแม่เรื่องของแฟนมึงให้แล้วนะ บอกไปว่ามึงจะพามาเจอวันนี้ด้วย แต่ว่า....." ยิ่งพูดสีหน้าพี่เสือก็ยิ่งแย่ลง ท่าทางกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด


          เห็นมั้ยล่ะ กูบอกแล้วไง กูคิดเอาไว้แล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้ เค้าต้องรับไม่ได้ เค้าต้องรังเกียจ เค้าต้องขับไล่ไสส่งกูอยู่ดี กูถึงได้ไม่อยากมา มีพ่อแม่ที่ไหนจะรับได้ที่ลูกชายมีแฟนเป็นผู้ชายด้วยกันเองบ้างวะ กูจะกลับบ้านนน


          "คริส ใจเย็นๆก่อนสิ ว่าอะไรพี่" พี่สิงโตคงสังเกตุได้จากมือผมที่บีบแน่นแล้วเขย่าอย่างแรง เหมือนลูกน้อยที่ไม่อยากไปโรงเรียน อ้อนวอนของร้องพ่อแม่ให้พากลับบ้าน หันมาปลอบผมแว๊บนึงแล้วหันกลับไปหาพี่ชายตัวเอง


          "คือ แม่เค้าตกใจ แล้วก็รับไม่ได้เท่าไหร่ ก็เลย..................จะบังคับให้มึงแต่งงานกับคนที่เค้าหาให้น่ะ" ห๊ะ แต่งงาน


          เห็นมั้ยล่ะ กูบอกแล้วว่าเค้าต้องรับไม่ได้ แต่แต่งงานนี่ก็มากไปรึเปล่าวะ นี่มันฟิคบ้าฟิคบออัลไลมึงดูละครมากไปใช่มั้ย อิคนแต่ง


          "เฮ้ยย ล้อเล่นรึเปล่าครับพี่" ผมหน้าซีดปากสั่น เริ่มจริงจังไม่ล้อเล่นแล้วนะเว้ย


          "มองหน้ากู แล้วบอกสิ ว่ากูล้อเล่นน่ะ" เอิ่ม กูเจอมึงแค่สองครั้งรวมครั้งนี้ แต่ละครั้งแค่ไม่กี่นาที มึงพูดสนิทกับกูปานนี้เลยเหรอไอ้พี่เสือ


          หน้าตาพี่เสือดูจริงจัง ไม่มีแววตาของการล้อเล่นอยู่เลย ผมกับพี่สิงโตยังไม่ทันตอบหรือตัดสินใจอะไร ว่าจะไปต่อหรือรีบกลับ เสียงจากในบ้านก็ดังขึ้นมาก่อน


          "ใครมาล่ะเสือ คุยกันอยู่หน้าบ้านทำไม ร้อนจะตาย อ้าว สิง กลับมาแล้วเหรอลูก เข้ามาในบ้านก่อนสิ" พูดขนาดนี้คงไม่ต้องอธิบายแล้วสินะ ว่าผู้หญิงที่ดูดุนิดๆ วัยกลางคนคนนี้เป็นอะไรกับพี่สิงโต


          "สะ สวัสดีครับ" ผมรีบยกมือไหว้ก่อนเป็นอันดับแรก ถึงจะยังงงและตกใจ แต่ยังไงก็ต้องรีบไหว้เอาไว้ก่อน ต่อหน้าผู้ใหญ่จะทำมือไม้แข็งไม่ได้ ถึงจะไร้สาระแค่ไหน แต่ผมก็รู้มารยาทหรอกน่า


          "...........เข้าบ้านสิสิง แม่มีเรื่องจะคุยด้วย" คุณแม่พี่สิงโตมองหน้าผมนิ่งๆ แล้วหันไปพูดกับลูกชายก่อนที่จะเดินกลับเข้าบ้านไป


          ผมหน้าชาเพราะเธอไม่รับไหว้ แถมยังทำเหมือนผมเป็นอากาศ


          "เอ่ออ" ผมไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกตัวเองยังไงดี รู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตา มองหน้าพี่สิงโตไม่ชัดเพราะตาที่เริ่มพร่ามัว ผมบอกไปแล้วเห็นมั้ยว่าผมไม่อยากมา แต่ก็ยังบังคับกันอยู่ได้ เพราะแบบนี้ไงที่ผมกลัว


          "คริส อย่าทำหน้าแบบนี้สิ เข้าบ้านกันก่อนนะ" พี่สิงโตมองหน้าผมอย่างตกใจและสงสาร จับมือเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ลากจูงจะเข้าบ้าน แต่ผมฝืนตัวเอาไว้


          "ไม่เอา ไม่เป็นไร พี่เข้าไปเถอะ ผม ผมจะกลับแล้ว" ผมส่ายหน้าหวาดกลัว


          "อะไรวะ แฟนมึงไม่ได้เรื่องเลยนี่หว่า ไม่เห็นเก่งเหมือนที่เจอวันนั้นเลย ตอนนั้นเห็นจ้องหน้ากูเหมือนจะต่อย นี่อะไร๊ อ่อนว่ะ" พี่เสือมีท่าทีเปลี่ยนไป สายตาที่มองอย่างเอ็นดูเมื่อกี้ ก็เปลี่ยนเป็นดูถูก เดินส่ายหน้าหนีเข้าบ้านไปอีกคน


          ผมจะร้องไห้แล้วนะเว้ย นี่มันอะไรกันวะ กูใช้ชีวิตมีความสุขของกูอยู่ดีๆ ทำไมต้องลากกูมาเจออะไรแบบนี้ด้วย


          "คริส เข้าบ้านสิ พี่จะไปบอกกับแม่เอง ว่าจะไม่แต่งงาน" ผมถูกพี่สิงโตลากเข้าบ้านไปจนได้ ไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน


          แม้ด้านนอกอากาศจะร้อนแค่ไหน แต่ในตัวบ้านมีอากาศที่เย็นเฉียบจนผมอยากจะหยุดหายใจ สายตาแม่พี่สิงโตมองแค่ลูกชายของตัวเองคนเดียว สองสายตาปะทะกันอย่างไม่ยอมแพ้ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยซักคำ ผู้หญิงสาวคนนึงเดินอุ้มเด็กตัวเล็กๆในอ้อมกอดออกมา แล้วพี่เสือก็เดินเข้าไปหา ยืนข้างๆกัน มองมาทางพวกเรา


          ห้องรับแขกแบบโปร่งชั้นล่าง(ฮึก แม้แต่ในตัวบ้านเค้ายังไม่ให้ผมเข้าเลย) แม่ผู้เป็นคนที่อาวุโสสุดของบ้าน นั่งอยู่บนโซฟาไม้ตัวยาว มีเบาะอย่างดีวางเรียงเอาไว้ กันคนนั่งจะเจ็บ มองตรงมาที่ลูกชาย พี่สิงโตยืนเคียงข้างผม ตรงข้ามกับที่แม่ตัวเองนั่งห่างไปหนึ่งก้าวใหญ่ ผมยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างๆ กัดปากแทบจะกลั้นหายใจ ลุ้นว่าใครจะเริ่มก่อนกัน


          "จริงเหรอแม่ ที่พี่เสือบอก เรื่องแต่งงาน" พี่สิงโตเป็นคนพูดก่อน น้ำเสียงอ่อนแต่ก็แฝงความไม่ยอมแพ้ ทำให้ผมใจชื้นขึ้นมาบ้าง


          "จริง อาทิตย์หน้าแต่งกันไปเลย ถึงจะยังเรียนอยู่มหาลัยทั้งคู่ แต่ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เพราะฉนั้นก็เรียนไปด้วยได้ ไม่มีปัญหา หนูขิงเป็นลูกเพื่อนแม่ หน้าตาน่ารักมาก นิสัยก็เรียบร้อยน่ารักจริงจังแบบที่สิงเคยชอบเลย" นิสัยที่แม่พี่สิงโตว่า ช่างตรงข้ามกับผมราวฟ้ากับเหว นั่นคือสเป๊กพี่สิงจริงๆน่ะเหรอ แล้วทำไมถึงมาเลือกกูวะ กูโคตรแร่ดโคตรไร้สาระ ไม่มีแก่นสารอะไรในชีวิตเลย


          "ไม่แต่งได้รึเปล่าแม่ สิงมีคนที่รักอยู่แล้ว นี่ไง คริส" แนะนำเฉยๆก็ได้ ไม่ต้องดันผมมาด้านหน้าหรอก ผมฝืนส่งรอยยิ้มไปให้


          "แม่ไปคุยกับแม่หนูขิงเอาไว้แล้วนะ ทางโน้นเค้าตกลง ถึงจะกระทันหันไปหน่อย แต่สมัยนี้เตรียมงานแต่งนะ แค่จ้างออแกไนซ์แป๊บเดียวก็จัดได้แล้ว วันนี้ไหนๆก็มาแล้ว แม่จะนัดหนูขิงให้มากินข้าวด้วยกันเลยนะ จะได้รู้จักกันเอาไว้" นอกจากจะพูดต่อโดยไม่ฟังอะไรแล้ว ยังไม่สนใจผมมองข้ามไปทางลูกชายเลยอีกด้วย หน้าชารอบสองสิวนไป


          จะนัดมาวันนี้ แล้วผมล่ะ ผมเป็นตัวอะไร มองข้ามกันไปง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ แถมจะให้แต่งงานกันอาทิตย์หน้าอีกด้วย ดูเหมือนพี่สิงโตจะขัดใจแม่ตัวเองอะไรไม่ค่อยได้เลยนะ ตอนนี้ก็นิ่งไปแล้ว มือที่เกาะอยู่บนไหล่ผมตอนที่ดันไปด้านหน้าเพื่อนำเสนอแม่ตัวเองว่าผมเป็นแฟน ก็หลุดออกไปเหมือนคนไร้เรี่ยวแรง


          ถึงจะไม่ยอมยิงหัวตัวเองแบบพี่เฟียส แต่ก็คงต้องทำอะไรซักอย่างเพื่อพิสูจน์ความรักของตัวเองบ้าง ไม่อย่างนั้นผมคงต้องเสียพี่สิงโตไปจริงแน่ๆ อย่างน้อยผมก็คงต้องลองทำก่อน


          ผมก้าวขาไปข้างหน้า คุกเข่าลงเกาะมือไว้ที่เข่าแม่ของคนรัก เงยหน้าขึ้นไปสบตา แล้วพูดทุกอย่างเท่าที่ตัวเองจะคิดออกได้


          "แม่ครับ ผมรักพี่สิงโต รักมาก ชีวิตนี้ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่เค้า ถึงจะเจอกันแค่ไม่นาน แต่เราก็ผ่านเรื่องอะไรมาด้วยกันมากมาย อย่าให้พี่สิงต้องแต่งงานกับใคร แค่เพราะว่าพวกเราเป็นผู้ชาย ถ้ายอมรับไม่ได้ก็ให้โอกาสผมพิสูจน์หน่อย ถ้าแม่ไม่อนุญาต ผมจะพาพี่สิงโตหนีไป จะหางานพิเศษทำส่งพี่สิงโตเรียน จะดูแลทุกอย่าง จนกว่าแม่จะยกโทษให้พวกเรา แต่นั่นคงเป็นทางเลือกสุดท้าย ตอนนี้ ยังไงดี ตอนนี้ แม่ก็ยอมรับพวกเราไปก่อน ถ้าผมทำตัวไม่ดี หรือไม่ถูกใจ ก็สั่งสอนผมได้ผมไม่ดื้อ ขอแค่เอ็นดูผมบ้างก็พอ มองข้ามเรื่องของเพศไป แล้วมองที่ตัวผมเป็นตัวผม ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่ผมมั่นใจว่าผมรักลูกชายของแม่ ไม่แพ้ไปกว่าผู้หญิงแน่นอน แล้วผมก็มั่นใจว่าผู้หญิงที่แม่หามาให้ ไม่มีทางรักพี่สิงได้มากเท่าผม แล้วก็ แล้วก็ เออ ใช่ๆๆ แล้วพี่สิงก็รักผมด้วย เพราะฉนั้น ยกพี่สิงโตให้ผมนะครับ ผมจะดูแลให้ดี จะไม่ทำให้เสียใจ ไม่พาพี่สิงโตไปลำบาก ไม่พาเสียคน ผมจะรีบเรียนให้จบเลี้ยงพี่สิงโตให้ได้ นะครับ"


          กูพูดอะไรออกไปบ้างวะเนี่ย ผมพูดเองยังจำเองไม่หมด แค่พูดสิ่งที่อยู่ในใจ ตามสไตล์ของตัวเอง คนอึ้งทึ่งแดกกันทั้งบ้าน แม่พี่สิงโตมองผมแล้วเงียบไป ผมหันไปทางพี่เสือกับภรรยา ทางนั้นก็ตาโตตกใจ พอมองพี่สิงโตที่อยู่ด้านหลัง ก็เหมือนคนถูกสตาฟเอาไว้ นี่กูอยู่ที่ไหน ทำไมทุกคนหยุดนิ่งไม่ขยับไม่หายใจ อยู่ในพิพิธภัณฑ์มาดามทุสโซใช่มั้ย ตอบบบ


          อ้อ มีอิเด็กน้อยวัยละอ่อน ที่ยังขยับตัวไม่รู้เรื่องอะไร ที่พอจะทำให้ผมรู้สึกว่า ตัวเองไม่เงียบเหงาอ้างว้างจนเกินไป ฮืออออ


          "ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" แล้วคนทั้งบ้านก็ประสานเสียงหัวเราะกันดังลั่น ไม่เว้นแม้กระทั่ง 


          ..........แควนผมเอง


          นี่มันอะไรกันวะ?????????????




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: กรี๊ดดดด มีคุกเข่าขอลูกชาย เคะสายใหม่สินะสมคิ้ดดดด แกมันร้ายยยย แล้วทั้งบ้านหัวเราะกันเรื่องอัลไล แม่เค้าจะยกลูกชายให้มั้ย ดุขนาดนี้ มีเตรียมเจ้าสาวเอาไว้ให้พี่สิงโตอีกต่างหาก นี่มันเรื่องอาร้ายยยยยย ไม่บอก ไปดีกว่า พาร์ทหน้ายังอยู่ที่คู่นี้ //ชื่อตอนไม่ต้องสนใจ คิดอะไรไม่ออก ไม่อยากสปอยเนื้อหาด้วยชื่อตอนไง เลยออกมาเป็นแบบนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3799 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:31
    55555555666 อิยู้กกกกกกกกก เล่นใหญ่สุด แล้วใครเลี้ยงใครนะ? ได้ข่าวว่สพี่จ๋าจบก่อน 555555555
    #3799
    0
  2. #3585 creamsarang (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 10:17
    โดนแกล้งแล้วอ่ะดิ มีการบอกว่าจะพาลูกชายเค้าหนีอีกสมคิ๊ดดดด
    #3585
    0
  3. #3453 ลูกกวาด (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:02
    ว่าแล้วนี้คือรวมหัวแกล้งคริสกันใช่มั้ย บ้านนี้ดูร่าเริงกันจังนะพอๆกับบ้านดัมเบลเลย แต่แกล้งกันแรงจังนะ
    #3453
    0
  4. #2882 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 13:24
    5555555555555555555
    โอ้ยยยยยอิสมคิดดดดด แกนี้นะ 555555555 ????????????????
    #2882
    0
  5. #2261 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 19:27
    ว่าแล้ว เกลียดแรงงงงง ชอบแกล้งกันจังเลยพ่อแม่ของฟิคนี้
    #2261
    0
  6. #1711 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:31
    โดนแกล้งหรอ
    #1711
    0
  7. #1212 '✏Rainfall (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:30
    นี่กำลังดราม่าสงสารหนูสมคิดว่าจะทำยังไง แล้วดูอีไรท์ทำสิ อ๊ากกก เกลียดอ่ะ นี่เปลี่ยนอารมณ์ไม่ทัน5555
    #1212
    1
    • #1212-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 62)
      12 ธันวาคม 2559 / 23:34
      เค้าไม่ได้ทำ แม่พี่สิงทำ เค้าม่ายเกี่ยวววววววว
      #1212-1
  8. #1209 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:16
    โอ้ยยยยย ทำไมฮาตอนบอกความในใจ เคะเเบบรุก เอ็ะยังไง
    #1209
    0
  9. #1145 s.lattecoffee (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:28
    คริสหนูมาสู่ขอสิงโตกับแม่เขาใช่ไหมลูก 5555+
    #1145
    0
  10. #1130 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 07:05
    แกล้งสมคิดกันใช่มั้ยเนี่ย
    #1130
    0
  11. #1128 คนอ่าน (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 04:38
    ทำไมแค่รู้ว่าชื่อพี่ขิง ทำไมกูต้องขรรม 555555 หนูขอโทษพี่ #กุมแก้มตัวเอง
    #1128
    1
    • #1128-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 62)
      12 ธันวาคม 2559 / 05:17
      555555555 เพิ่งนึกได้ตอนหลังนี่เอง ตอนแต่งไม่ทันได้คิดเช่นกัน
      #1128-1
  12. #1117 a_liew (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:27
    พี่สิงหาเมียได้ถูกใจคุณแม่มั๊ยยยค๊าาาาาา

    ถึงขั้นสู่ขอด้วยตัวเองเลยนะ ไม่ยกให้พ่อคุณพาหนีแน่ ๆ

    แต่ไม่ต้องห่วงจะดูแลอย่างดีไม่ให้เสียคน? หื้มมมมมมมมม!!!

    ตกลงใครเจ้าบ่าว ใครเจ้าสาวววววว #มีความหรรษาแรงงงงง

    555555555555555555555
    #1117
    0
  13. #1106 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 22:11
    หืมมนี้รวมหัวกันแกล้งน้องใช่มั้ยย
    ทำไมใจร้าย คริสโกรธหนักๆเลยน่ะเอาแบบจัดเต็มเลย
    #1106
    0
  14. #1103 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:35
    สมกับเป็น สมคิดจริงๆ555555
    #1103
    0
  15. #1102 Kamonporn13 (@Kamonporn13) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:34
    ทำไมทำกับสมคิดเเบบนี้ไรท์ รีบมาอัพด่วนๆค้างมากตอนนี้5555555
    #1102
    0
  16. #1099 Xiiqweq (@bamimozz) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:21
    สมคิดอุตส่าห์มีสาระ ทำไมทุกคลต้องหัวเราะ เลาไม่เข้าใจ ชั้นน้ำตาซึมทำไมเนี่ยว้อยยย
    นี่โดนไรท์แกล้งเรอะ!!
    #1099
    0
  17. #1095 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:57
    สงสัยทั้งพี่ทั้งแม่จะแกล้งสะใภ้สินะสมคิดคุกเข่าขอลูกชายเขาเลยลงทุนมาก
    #1095
    0
  18. #1093 Nupear (@pinkykitty) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:16
    เอิ่มมม สมคิดโดนอำสินะ น่าฉงฉานนนน
    #1093
    0
  19. #1092 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:16
    โอ้ยยย หนูคริสสส โดนรังแก สงสารอ่า 55555 รีบๆมาต่อน๊าาาา ค้างงงง งอลพี่สิงเลยนะ อย่าไปยอมมม
    #1092
    0
  20. #1090 จ๋าาาาาาาาา I. (@p-neenut) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:13
    พี่สิงแกล้งน้องแน่ๆ55555555 คริสงอนพี่เค้ายาวๆบอกจะเลิกไปเลยลูก5555555555555 ไรท์ทิ้งไว้ค้างมากอ่าาาา มาต่อเถอะ พลีสส
    #1090
    0
  21. #1089 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:12
    55+ สมค ดน่าสงสาร
    #1089
    0
  22. #1088 WhanNM (@WhanNM) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 20:04
    คือร้องไห้อยู่ดีๆเห็นคำว่าฮ่าๆๆๆๆนี้แบบ งง?อะไวะ555555
    #1088
    0
  23. #1087 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 19:58
    กูร้องไห้ทำไมนี่ เกลียดอะเกลียด คริสสสสสงอนพี่สิงเดี๋ยวนี้เลยคะ หึ
    #1087
    0
  24. วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 19:50
    โอ๊ยยยยย ขรรมมมมแรงมากกกกก สิมคิดเอ้ย!!! เบ๊อะไม่มีใครเกิน 55555
    #1086
    0
  25. #1085 letgo (@letgoza) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 19:48
    เหมือนสมคิดจะโดนหลอกจังไงมะรู้ 5555
    #1085
    0