ตอนที่ 61 : สเปเชียล นักรบ หมอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    11 ธ.ค. 59



หมอกพาร์ท


          ถ้าการกระพริบตามีเสียง มันจะต้องดังยังไงเหรอ ปริบ ปริบ ใช่มั้ย เคยเห็นเวลาเค้าเขียนหนังสือกันเค้าบรรยายแบบนี้


          ปริบ ปริบ ปริบ ปริบ


          ผมกระพริบตาถี่ยิบ หลังจากที่ตื่นตอนเช้า แล้วมองไปรอบๆห้องอย่างไม่เชื่อสายตา คุณรู้กันมั้ยว่า ผมตื่นมาที่ไหน


          ห้องนอนของพี่นักรบ


          เมื่อคืนผมไปกินเหล้ากับเพื่อนตัวเองที่ชานชลา ทำไมมาตื่นที่นี่วะ จำได้ลางๆว่าเห็นพี่นักรบตามมารวมกลุ่มเหมือนกัน แต่หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้ว นี่มันพาผมกลับมาเหรอ นึกว่าไอ้ถังจะไปส่งผมที่บ้านซะอีก


          เมื่อวานมันมารับไปดูหนังถึงบ้าน ไม่ยอมให้ผมขับรถไปเอง เพราะเห็นว่าช่วงนี้ผมเอาแต่เหม่อลอย ดูหนังเสร็จมันก็ลากไปชานชลาด้วยกัน


          ใจจริงผมไม่อยากดูหนังเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อยากนั่งซึม อึนอยู่บ้าน ก็เลยไปตามที่มันชวน ดีกว่าไม่มีอะไรทำ ไอ้ถังมารับหน้ามันก็ดูเครียด มันกับพี่ชายเหมือนกันจริงๆ เป็นพวกจริงจัง อยากจะรับผิดชอบไปซะหมด ทั้งๆที่จริงๆแล้วไม่ใช่ความผิดมันด้วยซ้ำ ดีซะอีกที่มันแซวขึ้นมาตอนนั้น ผมเลยถูกปฏิเสธในทันที ไม่ต้องเพ้อเจ้อต่อไปให้มีความหวังนานยิ่งขึ้น


          ส่วนพี่นักรบเอง ก็ไม่ผิด ถ้าจะมีใครผิด คงเป็นผมที่เข้าใจผิดไปเอง


          ผมมองไปรอบๆตัว ห้องนอนที่คอนโดฯพี่นักรบยังเหมือนเดิม ไม่ต่างอะไรกับที่มาค้างครั้งที่แล้ว ก็แน่ล่ะเพิ่งผ่านไปได้อาทิตย์กว่าๆเองนี่หว่า ห้องไม่ต่างไปจากเดิม แต่ความรู้สึกของผมมันเปลี่ยนไป


          จากตอนแรกมันว่างเปล่า เศร้านิดหน่อย คิดอะไรไม่ค่อยออก แต่ตอนนี้ความรู้สึกเหล่านั้นมันหายไป กลายเป็นความเจ็บปวด เสียใจ และยังทำใจไม่ได้ เมื่อคืนเลยเผลอกินเหล้าหนักไปหน่อย


          ผมลุกจากที่นอนในสภาพที่ปวดหัวแต่ไม่มาก เดินออกจากห้องนอนไปด้านนอก สายตาหยุดอยู่ที่เจ้าของห้อง ที่นอนขดตัวอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก พี่นักรบนอนตะแคงกอดตัวเองไว้ แต่กลับปล่อยให้ผมนอนสบายอยู่บนเตียงของตัวเอง


          ขอบตาผมร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง ผมควรทำยังไง ผมเลี่ยงที่จะไม่เผชิญหน้าแล้ว เพราะกลัว กลัวที่จะหลุดความในใจ กลัวจะร้องไห้ต่อหน้าพี่นักรบ แต่สุดท้าย ก็ต้องกลับมาเผชิญหน้ากันอยู่ดี หัวใจของผมเริ่มเจ็บปวด ตอนที่เห็นหน้าของคนที่ปฏิเสธผมหลับตานิ่งสนิทอยู่บนโซฟา ผมจะกลับไปเป็นแบบเดิมได้รึเปล่า แบบที่ไม่แสดงความจริงในใจออกไป ทำตัวเป็นพี่น้องกันเหมือนที่ผ่านมา กลบความรู้สึกของตัวเองไม่ให้ใครได้รู้


          ถึงจะตัดสินใจไปแล้ว ว่าจะตัดใจให้ได้ แต่คนที่อยู่ในสังคมเพื่อนกลุ่มเดียวกัน มันทำไม่ง่ายเลยจริงๆ แม้แต่ไลน์กลุ่ม ผมยังไม่เคยเปิดเข้าไปดูอีกเลย กลัวแม้กระทั่งจะเห็นตัวหนังสือที่ผู้ชายคนนี้พิมพ์แล้วเผลอร้องไห้ออกมา บางครั้งเวลาคุยกับเพื่อนตัวเอง ชื่อของพี่เค้าก็มักจะหลุดออกมาจากปากของเพื่อนๆ ใบหน้าที่คล้ายกันของคนเป็นน้องชาย ก็ดันกลายเป็นคนที่คอยปลอบใจ ให้กำลังใจผม ตอนที่กำลังเสียใจอีก


          ไม่ว่าจะหนีไปทางไหน ผมก็ไม่เคยหนีพ้นเลย


          ผมเดินกลับเข้าไปในห้องนอน ทิ้งตัวลงนั่งกับพื้น หันหลังพิงเตียงนอน พยายามตั้งสติตัวเอง ผมอาจจะมีทางเลือกด้วยการหนีกลับไปก่อน แต่ก็ไม่ใช่ทางแก้ปัญหาอยู่ดี ที่ผมต้องทำ คือการเผชิญหน้า แม้มันจะเจ็บปวดมากกว่า แต่แบบนี้อาจจะตัดใจได้ง่ายขึ้นก็ได้

 

 


          "ทำอะไรน่ะ? จะขยันไปไหน เมื่อคืนเมาแทบตาย แต่ดันตื่นเช้ามาทำกับข้าวอีก" เสียงคนที่คงเพิ่งจะตื่น ดังขึ้น พร้อมกับร่างกายสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาในครัว สายตาที่จ้องมาที่ผม ทำให้ความเข้มแข็งที่นั่งปลุกปั้นมาเป็นชั่วโมงแทบทลายลงไป


          "ออมเลต กับไส้กรอกน่ะ เห็นมีของอยู่ในตู้เย็น ผมใช้นะ ไปนั่งกินด้วยกันสิ เสร็จพอดี" ผมกำตะหลิวในมือเอาไว้แน่น ส่งยิ้มบางๆไปให้


          "................อือ" พี่นักรบจ้องหน้าผมเงียบๆอยู่พักนึง แล้วยอมเดินออกไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าว


          "เอากาแฟมั้ย หรือน้ำเปล่า" ผมวางจานอาหารเช้าสองใบไว้บนโต๊ะ พยายามโฟกัสสายตาอยู่ที่ออมเลตในจาน สีกำลังสวยพอดีเลยนะเนี่ย ด้วยความพี่คนโต พ่อกับแม่ทำงานทั้งคู่ ผมเลยต้องคอยดูแลน้องๆสองคนที่อายุห่างกันมากมาตั้งแต่มัธยมแล้ว เรื่องทำอาหารกับงานบ้านน่ะ ปกติสุดๆ บางทีแม่อยู่บ้านยังไม่อยากทำอาหารเองเลยด้วยซ้ำ บอกว่าผมทำอร่อยกว่า ไม่รู้พูดจริง หรือแค่ขี้เกียจกันแน่


          "กาแฟก็ได้ ช่วงนี้พี่นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่" หืม? เมื่อกี้พี่เค้าแทนตัวว่าอะไรนะ ทำไมผมรู้สึกว่าอะไรบางอย่างมันตื้อขึ้นมาจนถึงคอเลย


          "อะ อ้อ รอแป๊บนะ" ผมฝืนยิ้มส่งไปให้ รีบเดินเข้าครัวไปเพื่อชงกาแฟอีกครั้ง กำช้อนในมือเอาไว้แน่น กูเป็นโรคจิตรึไงถึงจะรักษาอาการอกหักด้วยวิธีนี้ โคตรเจ็บเลยว่ะ หวังว่าแบบนี้จะตัดใจได้จริงๆนะ


          "หมอก พี่ไม่ใส่นมกับน้ำตาลนะ" เสียงตะโกนตามเข้ามา ทำให้.....ขอบตาผมร้อน ผมหลับตาลงรีบกั้นความรู้สึกตัวเองเอาไว้ ก่อนที่จะเผลอร้องไห้ออกมา ไอ้หมอก ไอ้โง่ มึงมันโง่แบบสุดๆไปเลย


          ผมใช้เวลาชงกาแฟเกือบครึ่งชั่วโมง โดยที่คนนั่งรอดื่มไม่ได้เข้ามาตามหรือส่งเสียงเรียกอะไรเลย หลังจากล้างหน้าตัวเองแล้วเช็ดจนแห้ง แอบสำรวจดูว่าตาตัวเองแดงรึเปล่า ผมก็ยกกาแฟออกมา วางตรงหน้าพี่นักรบ


          "ขอโทษที น้ำมันไม่ยอมร้อนน่ะ พี่น่าจะกินไปก่อนเลยไม่ต้องรอ เย็นหมดแล้วมั้ง ผมเอาไปอุ่นให้มั้ย" ผมมองจานอาหารเช้าของพี่นักรบ ที่ยังไม่ได้ถูกแตะต้องเลย


          "ไม่ต้องหรอก กินเถอะ" เสียงพี่เค้าตอบกลับมาเบาๆ แล้วเริ่มลงมือทานอาหารเช้าของตัวเองไปเงียบๆ ผมไม่รู้ว่าเค้าทำหน้าแบบไหน เพราะสายตามองอยู่แค่จานของคนที่นั่งตรงข้าม


          ผมฝืนกินไปได้ห้าคำ ก็ทนต่อไปไม่ไหว ร่างกายนอกจากจะไม่ยอมรับอาหารแล้ว มันยังมีความรู้สึกตื้อที่คออีกด้วย ผมวางช้อน หยิบแก้วกาแฟตัวเองขึ้นมา แกล้งทำเป็นจิบแล้วเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง


          "ขอบใจนะ" พี่นักรบทานอาหารเสร็จแล้ว กาแฟก็ดื่มจนหมด ลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อจะเอาจานของตัวเองและของผมไปเก็บในครัว


          "อื้อ ไม่เป็นไร" ผมฝืนส่งยิ้มไปให้ สายตาโฟกัสอยู่แค่ตรงไหล่ของพี่นักรบ


          จานถูกวางลงที่โต๊ะเหมือนเดิม มือที่จับจาน ย้ายมาจับมือผม ออกแรงดึงให้ลุกขึ้นไป ร่างกายเซถลาเข้าไปปะทะกับหน้าอกกว้าง แล้วพี่นักรบก็กอดผมเอาไว้แน่น


          "ถ้าไม่อยากยิ้ม ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนส่งยิ้มให้พี่หรอก ถึงแม้มันจะดูไม่มีเหตุผลเท่าไหร่ แต่ถ้าอยากร้องไห้ หมอกร้องไห้กับอกของไอ้เลวอย่างพี่ได้นะ"


          "ฮือออออออออออออออออออออออออออ" ความอดทนทั้งหมดของผม พังทลายลงทันที ผมปล่อยความเก็บกด ความอดกลั้นทั้งหมดตลอดอาทิตย์กว่าๆที่ผ่านมาเป็นน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุด สองมือขยุ้มเสื้อพี่นักรบเอาไว้ ซุกหน้าลงกับอกแล้วร้องไห้อย่างไม่อายอะไรอีก


          ผมถูกกอดเอาไว้ พี่นักรบยกมือนึงขึ้นมาลูบผมปลอบใจอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็เลื่อนมือลงไปกอดรัดตัวผมเอาไว้แน่น ซบหน้าลงมาบนหัวผม ทำไมต้องอ่อนโยนขนาดนี้ ทำไมต้องเป็นพี่ ทำไมต้องเป็นเรา


          ผมร้องไห้อยู่แบบนั้นไม่รู้ว่านานแค่ไหน จนรู้สึกว่าตัวเองไม่มีน้ำตาเหลือจะร้องไห้อีกแล้ว หายใจก็ไม่ค่อยออก และเปลี่ยนเป็นสะอื้นแรง หูที่ยังแนบอยู่กับหน้าอกได้ยินเสียงหัวใจของพี่นักรบเต้นแรงเป็นจังหวะอย่างหนักแน่น


          "หมอก" มือใหญ่ไล้ลงมาบนแก้ม ใบหน้าพี่นักรบก้มต่ำลงมา เรียกชื่อผมด้วยเสียงที่อ่อนโยน


          ผมไม่ควรอยู่ตรงนี้


          "ขอโทษที ผมว่าผมกลับดีกว่า" ผมดันตัวออก ถึงจะรู้สึกเสียดายอ้อมกอด เสียดายความใกล้ชิด ความอ่อนโยนจากปลายนิ้วที่กำลังลูบแก้มผมอยู่


          แต่มันก็ไม่มีอะไรที่เป็นของผมมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว วิธีนี้คงต้องตัดออกไป ผมคงใช้การเผชิญหน้าเข้ารักษาไม่ได้แล้วล่ะ มันรุนแรงเกิน ผมคิดอะไรอยู่ วิธีนี้อาจะทำให้หัวใจเจ็บปวดจนหยุดเต้นได้เลยนะ ถึงได้บอกไง มึงมันโง่ ไอ้หมอก


          "อย่า อย่าไป...อย่าหนี" เสียงของคนที่ผมแอบชอบมานาน เรียกรั้งเอาไว้ ผมหยุดเท้า แต่ไม่กล้าหันไปเผชิญหน้า


          "พี่...พี่ดีใจตอนที่ได้ยินหมอกบอกว่าชอบพี่มานาน แต่พอตอนหลังหมอกบอกว่าแค่อำเล่น พี่ก็ไม่มีสมาธิ พี่หงุดหงิด พี่ทำงานไม่ได้ อาทิตย์กว่าๆพี่ทำงานได้ไม่ถึงห้าหน้าด้วยซ้ำ ตื่นนอนมาก็อยากกินข้าวต้มปลา พอจะหลับก็นอนไม่ได้ คิดถึงแต่ตัวร้อนๆ กอดไอ้ถังก็ไม่อุ่น กอดหมอนข้างก็นอนไม่หลับ"


          "........................" ขอบตาผมร้อนขึ้นมาอีกครั้ง


          "พี่อยู่ห้องนี้ไม่ได้ ต้องกลับไปนอนบ้าน ตอนแรกมันก็แค่รู้สึกผิด ตอนหลังก็กลายเป็นความสนใจ ทำไมหมอกไม่ตอบไลน์กลุ่ม ทำไมไม่ยอมมาเที่ยวเล่นที่บ้านพร้อมกับเพื่อนคนอื่นๆ ทำไมเป็นห่วงตอนที่บอกว่าจะไปตายเป็นเพื่อนไอ้เฟียส ทำไมหงุดหงิดเวลาไอ้ถังเอาแต่เรียกชื่อหมอกให้ไอ้คริสฟัง ทำไมโมโหที่มันบอกว่าจะไปดูหนังกันสองคนแล้วไม่ยอมให้พี่ไปด้วย ทำไมหวงตอนที่ไอ้เก้าแซวเรื่องที่หมอกเป็นกิ๊กกับน้องชายตัวเอง ทำไมร้อนใจเวลาที่เห็นหมอกเมาไม่ได้สติเมื่อคืน ทำไมหึงเวลาที่เห็นไอ้ถังอุ้มเราขึ้นมา ทำไม.....ทำไมพี่เอาแต่คิดถึงเวลาไม่เจอหน้าหมอก"


          ผมแทบทรุด น้ำตาที่คิดว่าแห้งไปจนหมด จนไม่มีจะร้องไห้อีกแล้ว ไหลลงมาอีกครั้ง รู้สึกว่าพี่นักรบก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น เอื้อมือสองข้างมากอดจากด้านหลัง ซบหน้าลงมาบนไหล่ของผม ผมรู้สึกร้อนและชื้นที่ไหล่ของตัวเอง


          "ถ้าที่บอกว่าชอบพี่ หมอกแค่อำเล่น งั้น พี่ทำให้มันเป็นจริงได้มั้ย ขออนุญาต ให้พี่....จีบ ได้รึเปล่า"


          "!!!"


          ".........."


          "ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ" ผมขำจนตัวสั่นไปหมด ทั้งๆที่น้ำตาก็ยังไหลไม่หยุด


          คนโลกไหนขออนุญาตจีบกันวะ ไอ้คนแก่ ไอ้โบราณ มึงไม่เท่แล้วพี่นักรบ มึงมันซื้อบื้อ


          "หัวเราะทำไม? ไม่ได้เหรอ?" พี่นักรบเงยหน้าขึ้น ชะโงกหน้าผ่านไหล่ มองผมอย่างกังวลนิดหน่อย


          "ผมกลับบ้านก่อนนะ เมื่อวานไม่ได้บอกที่บ้านไว้ด้วย ว่าจะค้างข้างนอกน่ะ" ผมแกะมือพี่นักรบออก หันหน้าไปมองสบตา ส่งยิ้มกว้างให้ เดินมาหน้าประตู


          "หมอก เดี๋ยวสิ เรายังคุยกันไม่จบเลยนะ มาคุยกันก่อนเถอะ พี่ทำงานไม่ได้มาเป็นอาทิตย์แล้วนะ อย่างน้อยให้คำตอบพี่ก่อนก็ยังดี ว่าพี่จีบหมอกได้รึเปล่า" คนพูดคงจะไม่เคยจีบใครรึเปล่า ถึงได้ทำท่าทางอ้อนวอน ปนมากับแก้มแดงๆแบบนี้


          "เอาไว้เจอกันตอนเปิดเทอมนะพี่ ตั้งใจทำงานเข้าล่ะ เดี๋ยวก็เรียนไม่จบสามปีครึ่งหรอก" ผมยกคิ้วพร้อมกับรอยยิ้มกว้างให้อีกครั้ง แล้วปิดประตูห้องใส่หน้าคนที่ทำท่าจะตามมาคุยกันให้รู้เรื่อง รีบกดลิฟแล้วพุ่งตัวเข้าไป จากนั้นก็


          "อื้อออออออออออออออออออออออออ" กัดฟันกลั้นเสียงกรีดร้องอยู่ในลิฟคนเดียว พร้อมกับรอยยิ้มที่กว้างมาก และหัวใจที่กลับมาเต้นอีกครั้ง เต้นแรงมากด้วยสิ

 

 





นักรบพาร์ท


          ทำไมมันไม่เป็นอย่างที่ผมคิดล่ะ จากที่เคยเห็นมา ถ้าเราสารภาพความในใจ มันก็จะต้องจบที่คนสองคน ตกลงคบกัน ชอบกัน แบบนั้นไม่ใช่เหรอวะ แล้วนี่อะไร มันหนีกลับบ้านไป คำตอบก็ไม่ให้ผม


          ผมอุตส่าห์รวบรวมความกล้า สารภาพความรู้สึกตัวเองออกไป จริงๆผมเพิ่งรู้เมื่อคืนนี้เอง ว่าไอ้อาการที่ผมเป็นมันคืออะไรกันแน่


          เมื่อวานตอนค่ำผมอยู่ไม่ติดบ้านเลยซักนิด อารมณ์เสียจนทำงานไม่ได้ ใจก็คอยแต่คิดว่า พวกมันจะไปดูหนังกันถึงไหน จะทำอะไรกันอยู่ แล้วถ้ามันไปกินเหล้ากัน มันจะเมามากรึเปล่า แล้วที่ไอ้ถังบอกจะไปค้างบ้านเพื่อน จริงๆแล้วมันไปค้างบ้านไอ้หมอกใช่มั้ย


          ในหัวผมตีกันวุ่นวาย สุดท้ายทนนิ่งไม่ได้ ต้องคว้ากุญแจรถขับตามไปดูพวกมันที่ชานชลา ตอนที่ไอ้น้องเวรนั่นมันอุ้มหมอกขึ้นมา ผมแทบถลาไปถีบหน้าน้องชายในใส้ที่รักมากกว่าอะไรอย่างลืมตัว แค่มันมองหน้ากันอย่างห่วงใย ไอ้หมอกย้ายหนีผมไปนั่งใกล้ถัง เอาหัวซบไหล่ ผมก็จะคลั่งตายอยู่แล้ว


          ผมหาข้ออ้างจากถังพาตัวหมอกกลับมาที่ห้องตัวเองจนได้ มันเมาจนเกือบจะไม่ได้สติแล้วล่ะ


          'ไอ้หมอก มึงจะคุยกับกูรู้เรื่องมั้ยเนี่ย' ผมยืนจ้องคนที่นอนบนเตียง เขย่าไหล่ถาม อยากคุยกับมันให้รู้เรื่องตอนนี้เลย ว่าไอ้ที่ผมเป็นมันคืออะไร แล้วทำไมปากมันบอกว่าอำ แต่มันกลับทำเหมือนหลบหน้าผม


          คนเมาก็ยังเป็นคนเมา มันงึมงำพึมพำอะไรฟังไม่ได้ศัพท์ แล้วหมุนตัวหนีอย่างรำคาญใจ ผมเลยทำอะไรไม่ได้นอกจากรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้า ผมล้มตัวลงนอนบ้าง มือเอื้อมไปกอดตัวร้อนๆของมันเอาไว้ ดึงเข้ามาแนบตัวไว้ใกล้ๆ รู้สึกอุ่นสบายจนความง่วงสะสมเป็นอาทิตย์ที่ผ่านมา พุ่งเข้าเล่นงานผมทันที แปลกโคตรๆ แค่มันนอนข้างๆให้ผมกอด ผมก็แทบจะหลับทันที ถ้าไม่ติดตรงที่


          'ฮืออออออ' เสียงร้องไห้


          มันไม่ได้ร้องฟูมฟาย ไม่มีน้ำตาอะไรมากมาย แค่หยดน้ำเล็กๆตรงหางตา กับเสียงครางเหมือนคนร้องไห้เบาๆ ทำให้ความง่วงของผมหายไป ผมยกหัวตัวเองขึ้นไปมองว่ามันเป็นอะไร ก็เห็นหน้าใสๆ แก้มขาวๆ ในระยะที่ใกล้เกินไป


          'ฮือออ พี่นักรบ'


          ผมดีดตัวออกจากเตียง แล้วพุ่งตัวออกไปจากห้องนอนไปทันที ไม่ใช่เพราะรังเกียจที่มันเมาแล้วเรียกชื่อผมหรอกนะ แต่หัวใจผมเต้นผิดปกติ ตอนที่เห็นหน้าคนกำลังเมาหนักปรือตามอง ใช้ริมฝีปากแดง กับหน้าแดงก่ำ พึมพำเรียกชื่อผม จนทนอยู่ในห้องเดียวกันไม่ได้ ไม่อย่างนั้น......... เห้อ


          สุดท้ายผมเลยหนีไปนอนที่โซฟา ทบทวนความรู้สึกตัวเองจนเกือบเช้าถึงได้เผลอหลับไป


          ถ้าผมไม่ได้คำตอบจากหมอก ผมควรทำยังไงดี จีบใครก็ไม่เป็นด้วยสิ ต้องเริ่มจากตรงไหนก่อน


          Rrrrr


          -ถัง-


          อ้อ ผมคิดว่า ผมมีตัวช่วยแล้วล่ะ


          "ไอ้ถัง มึงโทรมาพอดีเลย....."




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ตอนแต่งร้องไห้ด้วยอ่ะ ร้องไห้ตามหมอก// อิพี่นักรบบบบบบ กลับมาหาเค้าได้ละ เค้าให้อภัยนิดหน่อย ไม่ทิ้งไว้ตามกระป๋องแล้วนะพี่คนแก่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3647 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 09:48
    ร้องไห้ตามหมอกเลย คงเจ็บมากๆจนไม่รู้จะรู้จะทำยังไงเนอะ
    #3647
    0
  2. #3584 creamsarang (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 09:59
    เรื่องนี้ถังต้องช่วยละ จีบให้ติดนะเธอ
    #3584
    0
  3. #3555 AeW_Woo (@AeW_Woo) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 22:27
    อ่านตอนนี้แล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ สมพี่นักรบ ต้องให้หมอกเอาคืนให้หนักๆ 55555
    #3555
    0
  4. #3488 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:44
    อ่านจบ โคตรฮาพี่นักรบ โอ๊ยสงสาร
    #3488
    0
  5. #2258 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 18:27
    รู้สึก(ไม่)สงสารพี่นักรบ 555// สะใจครัช
    #2258
    0
  6. #1208 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:08
    พี่นักรบบบบบบบบ เป็นไงโดนหมอกเเกล้งเเล้ว
    #1208
    0
  7. #1144 s.lattecoffee (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:10
    กว่าจะรู้ใจตัวเองนะพี่นักรบ



    แต่สุดท้ายก็ไม่พ้นให้น้องช่วยอีก 555+
    #1144
    0
  8. #1138 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 08:44
    จะสงสารพี่นักรบดีไหมเนี้ย 5555 แต่ก็มีความฟินนะ ชอบๆๆๆ
    #1138
    0
  9. #1127 คนอ่าน (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 04:22
    โอ๊ย คู่นี้ดีต่อใจ ตะไมเขิลเหมือนโดนบอกรักเอง 5555

    อนุญาตพี่จีบหนูเลย เดี๋ยวๆ
    #1127
    0
  10. #1104 Piingwl (@Piingwl) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:37
    ชอบหมอก นักรบง่ะ >< ต่อสเปคู่นี้เร็วๆนะคะ 555
    #1104
    0
  11. #1100 Kamonporn13 (@Kamonporn13) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:22
    หมอกทำดี55555
    #1100
    0
  12. #1096 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 21:00
    หมอก เอาให้หนักเลยลูก ฮ่าๆๆๆๆ
    #1096
    0
  13. #1072 TonAor_Nest (@TonAor_Nest) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 18:09
    หมอก..อย่าใจอ่อนง่ายๆนะลูก
    ใจแข็งไว้  ทรมานตาลุงนี่ไปก่อน
    ไรท์เขียนดีมากนะคะ  ร้องไห้ตามหมอกเลยอ่า
    #1072
    0
  14. #1071 มินเตยคนดีคนเดิม (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 18:01
    ฮือออออออออออออออออออออ บีบมากสงสารหมอกสุด แบบตอนทำกับข้าว ตอนชงกาแฟ ความรู้สึกของหมอก มันโคตรแย่ เช้ดเม่มมมมเอ้ยยยยยยยย เราเข้าใจเวลาหมอกไม่กล้าสบตานะ เราเคยเป็น แม่งโคตรทรมาน คือถ้าเผลอมอง น้ำตาไหลแน่นอน ละอีพี่นักรบ อีผีบ้าาาาาาาาา นึกจะสารภาพก็สารภาพ นึกจะซื้อบื้อก็ซื้อบื้ออออ สมองบวมเอ้ยยยยยยยยย รีบเลยนะ รีบๆเลยจะทำอะไรก็รีบๆทำ เดี๋ยวไม่ยกหมอกให้นะ !!!!!! พี่นักรบสมถุยเต่าถุยไดโนเสาร์ถุยเอ้ยยยย
    #1071
    0
  15. #1070 a_liew (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:43
    5555 ทิ้งไว้ตามกระป๋อง นึกว่าโยนไว้ข้างถังขยะ

    กว่าจะรู้ใจตัวเอง เอ็งห้ามกดน้องงงงงง!!!!

    สงสารน้องหมอก T^T เจ้หาให้ใหม่เอามั๊ยลูกกกก

    อิลุงหัวโบราณนี้ อย่าไปสนใจมันเลยยยยย #เอาไม้เขี่ยะไปไกลๆๆๆๆๆ
    #1070
    2
    • #1070-1 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 61)
      11 ธันวาคม 2559 / 16:37
      เห็นด้วยอย่างแรงคะ
      หึทำให้น้องเจ็บขนานนี้แก่ห้ามแตะต้องน้องเด็ดขาดจนกว่สจะใกล้จบเรื่องนั่นแหละ
      ปล่อย.ได้ข่สวว่าไรท์เป็นคนแต่แต่ทำไมเรามาโมโหใส่ตัวละคร
      #1070-1
    • #1070-2 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 61)
      11 ธันวาคม 2559 / 17:33
      5555 สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าอินไง
      #1070-2
  16. #1069 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:37
    คราวนี้ อย่าพลาดอีกนะ พี่นักรบ
    #1069
    0
  17. #1068 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:22
    โอ้ยแก้มแตกแล้วคะ555555
    #1068
    0
  18. #1066 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:17
    โถ่ๆๆๆๆพ่อคนหัวโบราณ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ 
    ขำอะไรคืออนุญาตจีบ 555555555555555............
    พี่หมอกเล่นตัวเลยค่ะเราต้องเชิดค่ะพี่หมอก
    ตอนนี้เราเหนือกว่าแล้ว โฮ๊ะๆๆๆๆๆๆ

    #1066
    0
  19. #1065 Rafael_Riddle (@lee-seung-woo) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:11
    ไม่ร้องตามนะเเต่ลุ้นนนนน หมอกลูกก มี๋รู้ว่าหนูเขินนะครับบ กลับไปหาพี่เข้าซะดีๆ
    #1065
    0
  20. #1064 Ksksks (@Ksksks) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 15:09
    เลาร้องให้.....เลาร้องตามหมอก...ฮืออออออ
    #1064
    0
  21. #1061 WhanNM (@WhanNM) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:52
    ร้องไห้ตามหมอกอะTT
    #1061
    0
  22. #1060 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:50
    รู้สึกสะใจที่หมอกไม่ตอบตกลงทันที 5555555 รอจีบวนไปนะอิพี่นักรบ
    #1060
    0
  23. #1059 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:43
    ถัง -ไม่ต้องแกล้งพี่เขาแล้วนะ รีบๆช่วยเลย 5555
    #1059
    0
  24. #1058 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:40
    สมควรรู้ตัวอ่ะ -3-
    #1058
    0