Super rookie ขอโทษที..พอดีผมน่ะร้าย [SingtoKrist]

ตอนที่ 52 : สเปเชียล นักรบ หมอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    9 ธ.ค. 59

หมอกพาร์ท


          ถ้าคนที่คุณแอบชอบมานาน มาบอกชอบคุณ คุณจะรู้สึกแบบผมมั้ย ผมดีใจ ดีใจจนรู้สึกว่าตัวเองลอยได้ ไอ้ที่คนเคยบอกว่าเวลาเรามีความรักมองอะไรก็สดใสเป็นสีชมพู ผมเพิ่งเข้าใจวันนี้เอง


          ผมไม่เคยบอกใคร ปิดมันเป็นความลับ ซ่อนเอาไว้ แม้แต่เจ้าตัวเองผมยังไม่เคยคิดจะบอก เพราะรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน


          วันแรกของปีหนึ่ง ผมตื่นเต้น ประหม่า และทำตัวไม่ถูก ผมไม่มีเพื่อนเลย เพื่อนสมัยมัธยมก็ไม่มีใครแอดเข้าวิศวะกันซักคน โลกในมหาวิทยาลัยสำหรับผมเลยดูยากเหมือนเริ่มต้นใหม่ ถึงจะไม่ใช่คนขี้อาย แต่ถ้าไม่สนิทกันผมจะกลายเป็นคนที่พูดน้อยมาก นิสัยเสียของผมคือต้องรอให้คนมาทักก่อน ถึงจะเริ่มคุยด้วย


          ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ผมไม่มีเพื่อนเลยซักคน ในขณะที่คนอื่นๆเริ่มจับกลุ่มกันหมดแล้ว ทำไมวะ ผมก็คุยเก่งนะ แต่ไม่กล้าเริ่มเท่านั้นเอง


          'หรือจะซิ่วไปเรียนกับไอ้พวกนั้นดีวะ ไม่ได้ดิ วิศวะเป็นความฝันมาตั้งแต่เด็กแล้วนะเว้ย เห้อออออ' ผนถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อย ทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ ที่หน้าห้องเรียนวิชาแรก คงมาเช้าไปหน่อยทั้งตึกมีแค่ผมกับลุงยามเองมั้ง


          'เป็นไรวะ?' ขาใครมาหยุดหน้ากูวะ


          ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนไม่รู้จักที่ทักขึ้นมา รุ่นพี่แน่ๆ ใส่ชอปหราบอกยี่ห้อขนาดนี้ เราปีหนึ่งยังไม่ได้ชอปนี่หว่า ผู้ชายตัวสูงใหญ่ คิ้วเข้ม ผิวกลางๆค่อนไปทางขาว แต่ก็ไม่มากเท่าผม ยกยิ้มมาให้ แล้วนั่งลงข้างๆ เรารู้จักกันเหรอวะ?


          'เปล่าครับ มารอเข้าเรียน' อยู่ๆจะให้พูดเรื่องที่ไม่มีเพื่อนกับคนไม่รู้จักมันก็ดูแปลกไปรึเปล่าวะ


          'เมื่อกี้ได้ยินว่าจะซิ่วเหรอวะ ทำไมล่ะ เรียนหนัก? ท้อ?' รุ่นพี่เสื้อชอปถามเหมือนจะหยั่งเชิง แต่เข้าประเด็นได้ตรงมาก


          'เปล่าพี่ เรียนไม่ท้อหรอก แต่ไม่ค่อยรู้จักใครน่ะ เลยรู้สึกเบื่อๆ เหงาๆ'


          'อ้อ ไม่มีเพื่อนสินะ มึงน่ะ'


          ฉึก!!


          มึงพูดตรงไปมั้ยพี่ กูอุตส่าห์เลี่ยงคำนี้ มารยาทของคนเพิ่งรู้จักน่ะมีมั้ย คำพูดแทงเข้ากลางใจเอาไปเลย ห้าคะแนน ถุยย


          'ก็ประมาณนั้นแหละ แหะๆ'


          'แล้วมึงเข้าเชียร์บ้างรึเปล่า หน้าไม่คุ้นเลยว่ะ ปกติถ้าเข้าเชียร์ก็จะมีเพื่อนกันทุกคนนี่หว่า' ถ้าถามแบบนี้แปลว่าพี่ต้องเป็นพวกบ้ากิจกรรมสินะ หรือว่าเป็นพี่ว้ากวะ กูจะโดนด่าเรื่องโดดเชียร์มั้ยเนี่ย


          'ก็ พอดีว่าเรียนหนักน่ะพี่ แล้วก็บ้านไกลไปนิด เลยต้องรีบกลับ' ผมหาข้ออ้างให้ตัวเอง เพราะไม่ชอบไปนั่งให้ใครก็ไม่รู้ตวาดใส่หน้า ไม่เห็นได้ประโยชน์อะไร เข้าทำไมวะเชียร์


          'งั้นก็จงไม่มีเพื่อนต่อไปเถอะมึง ตัวเองก็ต้องพึ่งตัวเองสิวะ มึงไม่ได้เรียนประถมแล้วนะ จะได้ให้คุณครูมาแนะนำเพื่อนให้รู้จักน่ะ ถ้าไม่พยายามด้วยตัวเอง ชีวิตนี้ก็ล้มเหลวแล้วล่ะ ไม่มีใครเอาอะไรมาป้อนถึงปากมึงได้ตลอดหรอก มึงต้องหัดยกช้อนขึ้นมากินเอง ไอ้เด็กเวรเอ๊ย แสบเหมือนกันนี่หว่า กล้าโดดเชียร์เหรอวะ' อ้าว กูโดนด่าซะงั้น


          แต่ก็จริงนะ ผมได้แต่รอให้คนเข้าหา แต่ตัวเองกลับไม่ยอมเข้าหาใครเลย ถึงคำพูดจะเจ็บแสบ แต่ที่พูดมาก็ใช้เหตุผลล้วนๆ


          'คือ..' ถึงจะเห็นด้วย แต่ผมก็หมดคำจะพูด ไร้ข้อแก้ตัวไปทันที


          'เย็นนี้เข้าเชียร์ด้วยล่ะ ถ้ากูไม่เห็นหน้ามึงที่ห้องประชุมเชียร์ กูจะมาลากคอมึงถึงที่เลย กูรู้ว่าปีหนึ่งเรียนอะไรที่ไหนบ้าง อย่าคิดว่าจะหนีพ้นนะ' พี่เค้าไม่ได้ตวาดหรือพูดด้วยเสียงที่หงุดหงิดเหมือนพวกพี่ว้ากที่ผมเคยได้ยินคนเล่ามา แต่ใช้จิตวิทยาพูดเสียงนิ่งๆกึ่งบังคับ


          'พี่เป็นพี่ว้ากเหรอครับ' น่าจะเฮดว้ากเลยมั้งเนี่ย ดูจากความสามารถในการใช้จิตวิทยาข่มขู่ เจอรุ่นพี่คนแรกก็สายแข็งเลยกู


          'เปล่า กูอยู่ปีสอง แค่ช่วยน้องๆทำกิจกรรมเท่านั้นแหละ แต่ที่พูดที่บังคับ เพราะอยากให้มึงได้เพื่อน มีสังคม เห็นว่ามึงมีความฝันเดียวกัน ก็ไม่อยากให้ทิ้งไป' คนตอบยกไหล่ ส่งยิ้มกลับมาให้ตอนที่พูดว่าความฝัน


          'ความฝันอะไรพี่?'


          'ก็ที่มึงพึมพำเมื่อกี้ไง วิศวะเป็นความฝันตั้งแต่เด็กใช่มั้ย เหมือนกูเลยล่ะ ตอนเด็กๆก็แค่คิดว่า คำว่าวิศวะมันดูเท่ ก็เลยอยากเป็น แต่ตอนนี้รักเข้าเส้นเลือดเลย'


          'เหรอ แล้วทำไมพี่ถึงชอบขนาดนี้ล่ะ ถึงผมจะคิดว่ามันเป็นความฝัน แต่ก็ไม่ได้จริงจังถึงขนาดว่าเข้าเส้นเลือดอะไรแบบพี่หรอกนะ'


          'ไม่รู้สิ กูอยากดูเท่ล่ะมั้ง เรียนๆไปก็ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ เรื่องบางเรื่องก็ไม่มีเหตุผลสำหรับความชอบหรอก'


          'พี่นักรบ หวัดดีพี่ มาทำอะไรหน้าห้องปีหนึ่ง' เสียงของคนมาใหม่ ดังขึ้น แล้วรุ่นพี่ที่นั่งคุยกับผมก็หันไป ผมเลยหันตาม ผู้ชายปีหนึ่งที่คุ้นหน้ากันดีสองคน เดินเข้ามาใกล้ ผมจำได้ว่าเรียนsecเดียวกันตลอด แต่ไม่เคยทักกันเลย


          'เออ หวัดดีไอ้สิง กูแค่จะเดินผ่านไปทางโน้น แต่เห็นไอ้เด็กนี่มันนั่งอยู่ก็เลยแวะคุยน่ะ เฮ้ย สายแล้วนี่หว่า เวรล่ะกู' ผู้ชายที่ถูกเรียกว่าพี่นักรบ ทักทายได้แป๊บเดียว พอยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู ก็สถบขึ้นมาเบาๆ


          'เฮ้ย กูไปแล้ว เจอกัน มึงน่ะชื่ออะไร' ก่อนจะไปยังอุตส่าห์ถามชื่อไว้อีก รีบไม่ใช่รึไง ไปเหอะพี่เอ๊ย


          'หมอกครับ'


          'เออ ไอ้หมอก เย็นนี้กูต้องเห็นหน้ามึงที่ห้องเชียร์นะรู้มั้ย ไอ้สิงลากเพื่อนมึงไปด้วย อย่าให้มันโดดล่ะ' สั่งผมเสร็จก็หันไปสั่งคนที่ผมจำได้ว่าเพื่อนๆในคลาสเรียกว่าสิงโต จากนั้นก็วิ่งออกไป


          'ไอ้หมอกใช่มั้ย นี่ไอ้เฟียส ส่วนกูชื่อสิงโตนะ มึงโดดเชียร์เหรอวะ พี่นักรบถึงต้องมาตามด้วยตัวเอง ร้ายนี่หว่า'


          นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการพบกับไอ้สิงและไอ้เฟียส เรากลายเป็นเพื่อนสนิทกันมาถึงทุกวันนี้ ก็เพราะว่ารุ่นพี่ปีสองที่ชื่อนักรบแนะนำให้


          หลังจากที่เจอกันวันนั้น ผมก็เริ่มรู้จัก ได้พูดคุยพี่นักรบมากขึ้น เพราะเค้าเป็นพี่รหัสไอ้สิงโต พี่นักรบไม่ได้เป็นคนที่หล่อแบบเว่อร์ๆ แต่ออกไปทางเท่มากกว่า เป็นผู้ชายที่ปากร้ายแต่ใจดี มีเหตุผล ความรับผิดชอบสูงมาก  ตอนแรกผมมองเพราะพี่นักรบโคตรเท่ อยากเท่แบบพี่เค้าบ้าง แต่หลังๆมาผมก็ละสายตาไปจากผู้ชายคนนี้ไม่ได้เลย รู้สึกตัวอีกที ผมก็ชอบเค้าไปแล้ว

 


          "จะค่ำแล้วนี่หว่า งั้นผมกลับแล้วนะ อ้อ แล้วพวกพี่รู้แล้วใช่มั้ย ว่าอีกสองสามวัน ไอ้พี่เฟียสมันจะนัดพวกเราไปคุยสรุปเรื่องไอ้ดำกันน่ะ" เสียงถังทำให้ผมหยุดคิดเรื่องในอดีต แล้วกลับสู่ปัจจุบันลั๊นลาที่ได้คนที่เคยแอบมองมาตลอดหนึ่งปีเป็นแฟน


          "ไม่รู้ว่ะ แต่กูไม่รู้จะไปได้รึเปล่านะ งานการกูก็มีต้องเคลีย อีกปีกว่ากูจะจบอยู่แล้วพวกมึงก็รู้" แฟนผม เอ๊ย พี่นักรบส่ายหน้า แล้วขมวดคิ้วนึกตารางงานของตัวเอง


          "เดี๋ยวกูไปเองก็ได้ไอ้ถัง พี่อยู่ทำงานไปเหอะ ไม่ต้องห่วง เราไปผจญภัยมาด้วยกัน ผมเล่าให้ไอ้พวกนั้นฟังก็ได้ เดี๋ยวกระทืบไอ้เฟียสเผื่อด้วย ที่มันหาเรื่องให้พี่เจ็บตัว" ผมหันไปส่งยิ้มให้ เข้าใจว่าพี่เค้างานเยอะ พี่นักรบเรียนเก่ง สามปีครึ่งก็จะจบแล้ว อิจจจจ


          "ฮันน้อวว มีความห่วงใย เออ ไปดีกว่า ไม่อยู่ขวางคอแล้ว" แล้วมึงจะแซวทำไมเนี่ย ไอ้ถัง มันลุกขึ้นจากที่นั่งทำท่าจะกลับไป


          "กูกลับด้วยดิไอ้ถัง แวะส่งกูตรงกลางทางหน่อย รถกูเข้าอู่น่ะ" ผมลุกตามไอ้ถังบ้าง นี่ก็ค่ำแล้ว พี่นักรบก็ดูเหมือนใกล้จะหายดี ไม่มีไข้ ทำไมฟื้นตัวไวนักวะ สาบานว่าโดนยิงมา ไม่ใช่แค่ป่วยไข้ธรรมดา โคตรจะอึดเลย กูงี้อดหาข้ออ้างอยู่ดูแลเลย ชิ


          "ไปดิ เดี๋ยวไปส่งนะพี่ชาย หึหึ" ไอ้ถังยิ้มล้อ มึงยังไม่จบอีกใช่มั้ย บอกแล้วไงให้เก็บเป็นความลับ อย่าแซวต่อหน้าพี่นักรบดิวะ มันนั่งจ้องหน้ากูอยู่นี่ วุ้ย เขินนน จะจ้องทำไม อยากพูดอะไรก็ไม่พูด


          "เออ กูไปเก็บของแป๊บ รอก่อน" ผมเดินหนีสายตาล้อเลียนของน้องชาย และสายตาที่จ้อมองอย่างคาดเดาไม่ได้ของพี่ชาย เข้าไปเก็บของในห้องนอน แล้วก็ออกมา ส่วนเสื้อผ้าคงต้องขอยืมไปก่อนนะพี่นักรบ ไว้ซักมาคืนให้ ถึงตัวจะใหญ่ไปหน่อย แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรใส่เลย


          "ไอ้ถัง มึงลงไปก่อน กูขอคุยกับไอ้หมอกสองคนแป๊บนึง" เราสองคนกำลังจะออกจากห้องไป พี่นักรบก็เรียกเอาไว้ซะก่อน


          "หึหึ จะลากันรึไง เออ ผมไม่อยู่เป็นก้างก็ได้ ตามลงมาช้าๆล่ะพี่หมอก เดี๋ยวเอารถไปรอหน้าประตูตึกนะ จะขับให้เหมือนเข็นเลย จะได้มีเวลาร่ำลากันนานๆ" ไอ้บ้า กูก็เขินมั้ย พูดอะไรคิดบ้างว่ากูจะอาย แต่ขับแบบสปีดหอยทากได้ก็ดีนะไอ้ถัง อิอิ


          พอไอ้ถังเดินออกประตูห้องไป ผมก็หันกลับไปหาพี่นักรบ หน้าร้อนวูบไปหมด แถมไม่กล้าสบตาด้วย จะทำหน้ายังไงดี ก่อนหน้านี้อยู่สองคนยังพอได้ แต่โดนไอ้ถังแซวต่อหน้าเข้าไป ผมเลยมองหน้าพี่นักรบไม่ได้เลย ทำไงดี


          "ไอ้หมอก มานั่งนี่ก่อน" เสียงเรียกของเฮดว้ากดูกังวลนิดหน่อย เออ คงไม่ใช่จะลากันแบบที่ไอ้ถังมันพูดแล้วล่ะมั้งแบบนี้


          "อะไรพี่ ^^ " ผมส่งยิ้มให้แล้วกลับลงไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิมที่เคยนั่งก่อนลุกไปเก็บของเมื่อกี้ 


          "คือกูได้ยินที่มึงคุยกับไอ้ถังเมื่อตอนบ่ายแล้วนะ เรื่องกูกับมึงน่ะ"


          "./////////." เชี่ย แล้วกูจะทำหน้ายังไงล่ะ กูพูดอะไรไปบ้าง ตอนนั้นเขินไอ้ถัง แล้วก็ดีใจสุดๆที่พี่นักรบบอกว่าชอบ ก็เลยเผลอบอกมันออกไปว่ากูชอบพี่ชายมันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง งี้กูเขินวนไปดิวะรออะไร


          "คือ กูว่าาา  มึง เอ่อ มึงกำลังเข้าใจผิดน่ะ"


          "หืม? เข้าใจผิด?" เข้าใจผิดเรื่องอะไรวะ


          "ที่กูบอกว่าชอบเมื่อเช้านะ คือ ยังไงดีวะ กูจะบอกว่า คือมึงก็เห็นใช่มั้ยจากที่มาค้างห้องกู ว่ากูเป็นพวกติดนอนกอดหมอนข้างน่ะ ทีนี้ กูก็เลย......" พี่นักรบลากเสียงยาว อย่างเกรงใจ กังวลใจ หรือไม่สบายใจ อะไรประมาณนั้น


          "....." รอยยิ้มของผมหายไปเพราะพอจะเดาได้ลางๆ ว่าพี่นักรบจะพูดอะไรต่อ


          "คือกูไม่เคยบอกใครว่ากูชอบนอนกอดหมอนข้าง บางทีก็กอดแม่กับไอ้ถังเวลาที่เค้ามานอนค้าง เพราะมันอุ่นดี ที่กูบอกว่าชอบกับมึงน่ะ คือ ตัวมึงอุ่นดีกูชอบ .....เฮ้ย ขอโทษนะไอ้หมอก ที่ทำให้มึงเข้าใจผิดน่ะ แต่ว่า.." พี่นักรบมองหน้าผมอย่างเสียใจ แววตารู้สึกผิดแบบสุดๆ แถมยังร้อนรน จนเหมือนตัวเองที่เป็นคนถูกพูดประโยคทำร้ายจิตใจใส่ ไม่ใช่ผม


          ผมรีบตัดบทก่อนที่พี่นักรบจะได้พูดอะไรจบ


          "ฮ่าๆๆ พี่พูดบ้าอะไร ไอ้เรื่องที่ผมบอกว่าเป็นแฟนอะไรนั่นใช่มั้ย ไม่ต้องห่วงหรอก ผมอำไอ้ถังมันเล่นเฉยๆ ผมจะไปชอบพี่ได้ยังไง เราเป็นผู้ชายนะเว้ย มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว" ใช่ มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วไอ้หมอก มึงก็รู้ดีมาตลอดหนึ่งปี แล้วอะไรทำให้มึงคิดเข้าข้างตัวเองได้ขนาดนั้นวะ


          พี่นักรบเป็นผู้ชาย ผู้ชายที่ทั้งเท่ ทั้งแมน ไม่มีทางอยู่แล้วที่จะมาชอบผม ผมรู้เรื่องนี้ดี ถึงไม่เคยแสดงออกอะไรเลย ไม่เคยพูดหรือเล่าให้ใครฟัง เพราะรู้ตั้งแต่แรกแล้ว ว่ามันไม่มีวันที่ความรักของตัวเองจะสมหวัง ขอแค่ได้เป็นเพื่อนพี่น้องกลุ่มเดียวกัน แค่นั้นผมก็พอใจ 


          แต่พอเมื่อเช้าได้ยินพี่เค้าพูดว่าชอบผม ผมก็เผลอดีใจ แล้วแสดงความรู้สึกออกมา สุดท้าย 


          ........มันก็แค่ความเพ้อเจ้อของตัวเอง


          "...ไอ้หมอก กูรู้นะว่ากูผิด แต่จริงๆแล้วกูน่ะ ก็คิด.."


          "เฮ้ย ไม่เอาน่าพี่ พูดอะไร ไม่ต้องรู้สึกผิดก็ได้ ผมบอกแล้วไง ว่าผมอำไอ้ถังมันจริงๆ เออ เดี๋ยวมันรอนาน ผมลงไปแล้วนะ เดี๋ยวจะบอกไอ้ถังมันให้ด้วยละกัน ว่าที่พูดไปเมื่อกี้น่ะผมอำเล่น พี่ไม่ได้ต้องห่วงหรอกน่า ไม่ต้องคิดมาก เราพี่น้องกันไง ฮ่าๆๆๆ ตลกว่ะ โดนอำทั้งพี่ทั้งน้องเลย" 


          ผมตัดบทพี่นักรบอีกครั้งก่อนที่พี่เค้าจะได้พูดอะไร หัวเราะทิ้งท้าย แล้วรีบเดินออกจากห้องมาเลย ไม่ได้สนใจฟังเสียงเรียกของคนที่อยู่ในห้อง พอพุ่งตัวเข้าลิฟได้ รอยยิ้มของผมที่ฝืนเอาไว้ ก็หายไป ปากผมกำลังสั่น คิดอะไรไม่ออกเลยซักอย่าง


          สมองมันว่างเปล่า มันเศร้า แต่ผมไม่ได้ร้องไห้ ผมก็แค่..........รู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น

 



          ".......พี่หมอก...พี่หมอก!!"


          "หืม ว่าไง อ้าว ไอ้ถัง มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่?" ผมหันไปมองคนที่เรียกผม ถังมองผมด้วยสีหน้าประหลาดใจ ผมก็ประหลาดใจเหมือนกัน


          "มาอะไร ถึงบ้านพี่แล้ว เป็นอะไรรึเปล่า ตั้งแต่ขึ้นรถมาผมชวนพูดอะไรก็ไม่ตอบ ถามอะไรก็ไม่พูด แซวก็ไม่เขิน เอาแต่นั่งเหม่อ"


          ผมมองไปนอกรถ หน้าบ้านผมจริงๆด้วย แล้วผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ขึ้นรถไอ้ถังตั้งแต่เมื่อไหร่


          "อ้อ เปล่า ไม่มีอะไร ขอบใจนะที่มาส่งถึงบ้านเลย จริงๆปล่อยทิ้งกูไว้กลางทางก็ได้ เหมือนเพลงพี่ปั๊บไง ฮ่าๆ"


          "พี่มีอะไรรึเปล่า พี่นักรบมันทำอะไรพี่ ทำไมทำหน้าแบบนี้" ถังหรี่ตามองอย่างสงสัย ดึงแขนเอาไว้ ไม่ให้ผมชิ่งลงจากรถไป ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำหน้าแบบไหน แต่รู้ว่าไอ้ถังทำหน้าเป็นห่วง


          "เปล่า ไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้มีอะไร ไม่มีตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ที่ผ่านมา กูก็แค่....คิดไปเอง"


          "พี่หมอก"


          "กูมันเพ้อเจ้อสินะ พี่มึงเค้าแค่บอกว่าชอบนอนกอดหมอนข้าง กูก็ดันเข้าใจผิด คิดว่าเค้าบอกชอบกู ฮ่าๆๆ ขี้มโนจริงๆเลย"


          "พี่ อย่าร้องไห้สิ"


          ผมร้องไห้เหรอ? มิน่าล่ะ ทำไมรู้สึกว่าขอบตามันร้อนๆ


          "อ้อ ขอโทษที งั้นกูไปล่ะนะ ขอบใจอีกที" ผมขยี้ตาตัวเอง ขยับตัวจะออกจากรถ แต่มือถังก็ยังดึงเอาไว้แน่น


          "พี่กลับไปกับผม ไปคุยกับพี่นักรบให้รู้เรื่อง มันทำอย่างนี้ได้ไง ผมเห็นอยู่ชัดๆว่ามันยิ้มตอนที่พี่บอกว่าพี่ชอบมันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง แล้วนี่อะไร มันปฏิเสธพี่เหรอ" แล้วมึงจะโกรธทำไม นั่นพี่มึงนะ


          "ไม่ต้องหรอก พี่นักรบบอกมาชัดๆแล้ว ว่ากูเข้าใจผิดไปเอง ช่างเหอะไอ้ถัง คนเรามันบังคับใจกันไม่ได้ พี่มึงเองก็เสียใจ ทำหน้ารู้สึกผิดแทบตายเลยรู้รึเปล่า"


          "อย่าร้องสิ ผมขอโทษนะ ผมไม่น่าถามพี่ ไม่น่าแซวพี่เลย แล้วยังไงล่ะ มันรู้สึกผิดแล้วยังไง มันเหมือนให้ความหวังพี่เลยนะ มันทำให้พี่เข้าใจผิด มันกอดพี่ใช่มั้ยเมื่อเช้า มันสันดานเสียไง รู้สึกผิดให้ตายไปเลยสิ เทียบได้มั้ยกับพี่ที่เสียใจแบบนี้"


          "มึงจะโกรธอะไรนักหนา กูไม่ได้เป็นอะไร กูบอกพี่นักรบไปแล้ว ว่ากูแค่อำมึงเล่น มึงก็ทำปกติไปแหละ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเอง มันไม่ใช่ความผิดของเค้า"


          "ผมรู้สึกว่า ผมเป็นคนผิด ที่ถามพี่ไป ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ แล้วอีกอย่าง มันจะผ่านไปได้ยังไง พี่ไม่เห็นหน้าตัวเองเหรอ พี่ร้องไห้ หน้าพี่ก็เศร้ามากเลยนะ"


          "มึงนี่ใจดีเหมือนพี่ชายมึงเลยนะ สมกับเป็นพี่น้องกัน เอาเหอะน่า กูไม่เป็นอะไร เดี๋ยวกูก็หาย ให้กูไปพักเหอะ" ถึงมึงจะใจดีแค่ไหน แต่ตอนนี้กูก็อยากอยู่คนเดียว ขอโทษนะไอ้ถัง


          "เห้ออ ก็ได้ แต่ถ้ามีอะไร ก็รีบโทรมานะ เอางี้มั้ย ไปกินเหล้ากันดีกว่า อย่าเพิ่งเข้าบ้านเลย เดี๋ยวผมนั่งกินเป็นเพื่อน" ถังถามแต่ไม่รอคำตอบ มันสตาร์ทรถตัวเองอีกครั้ง แล้วขับออกมาเลย


          มึงจะลากกูไปไหนก็แล้วแต่เหอะ กูไม่มีแรงจะเถียงจะสู้อะไรได้หรอก ตอนนี้สมองกูกำลังว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออกจริงๆ พวกคุณตัดไปที่คนอื่นได้มั้ย ผมไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว 


นักรบ



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: เปิดขวดน้ำจิ้ม เตรียมจุ่มมาม่าซองใหญ่ลงไป ฮ่าๆๆๆ พลอตเราวางไว้หมดแล้ว เราจะใจแข็ง จงเสพกันต่อไป // ไม่รู้จะพูดยังไง ใครผิดใครถูก จะโทษพี่นักรบก็โทษไม่เต็มปาก พี่แกก็ตรงไปไหน แต่ปล่อยเอาไว้ก็ไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ คุณลูกทหารใหญ่ แล้วหมอกจะทำยังไง อะไรจะเกิดขึ้น ไม่รู้ไม่บอก ไม่สปอย อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3748 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 02:31
    ร้องไห้ตามหมอกเลย
    #3748
    0
  2. #3643 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 07:51
    สมน้ำหน้าไอ่พี่บ้า เทมันค่ะเทม้านนน จะพูดอะไรก็ไม่รีบพูดให้มันชัดๆหมอกเสียใจหมอกร้องไห้หมอกตัดใจเลยลูก น้องถังผู้ดีงามมมมมมมม
    #3643
    0
  3. #3576 creamsarang (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 09:59
    พี่นักรบบบบบจะพูดอะไรก็รีบพูดดิเว้ยยยยยย

    หมอกทำเหมือนไม่ฟังแต่ถ้าตะโกนพูดไปก็ได้ยินอยู่ดีอ่ะ
    #3576
    0
  4. #1673 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 15:30
    ทำไมไม่พูดให้ชัดเจนวะ
    #1673
    0
  5. #1123 คนอ่าน (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:02
    คนนึงก็ไม่พูดอะไรให้จบ อีกคนก็ไม่อยากฟัง ฮือออออ หนีไปซบถัง ผู้ชายไรดีดี๊555
    #1123
    0
  6. #1047 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 11:12
    โอ้ววววววววว เเซ่บ!!!
    #1047
    0
  7. #938 a_liew (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 22:51
    อยากหาอะไรทุ่มใส่อิพี่นักรบบบบบ ทำน้องมันเข้าใจผิดดดดด!!!!!

    น้องถังน่ารักมากกกกก อืออออ T^T ถ้าอิพี่มันได้นิสัยน้องไปบ้าง คงไม่ง่าววว ขนาดนี้

    สงสารหมอกลงไปสิ ;_____; หาใหม่เหอะ เอาแบบที่ทำให้อิพี่มันกระอักออกมาเป็นเลือดเลย

    มีใจแบบเห็น ๆ ไม่งั้นเอ็งจะเขินเร๊อะ จะปากหนักไปหาพระแสงอะไรรรรร!!!!!
    #938
    0
  8. #925 มินเตยคนดีคนเดิม (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 19:03
    โอ้ยยยยยคือนี่ไม่ได้อ่านมานานมากกกกกกก ช่วงนี้ยุ่งมาก กลับมาอ่านเลยกะว่าจะเม้นทีเดียว แต่ไม่ไหวละ นี่ชอบนักรบหมอกมาก ผีบ้าาาาาาา จะตายแล้วไรท์ งืออออออ คือเราชอบพี่นักรบอยู่แล้วเป็นทุนเดิม เพราะเราว่าพี่เค้าโคตรจะเท่ห์เลย แล้วพออ่านพาร์ทนักรบหมอกยิ่งชอบไปใหญ่ คือหมอกมันแมนๆ แต่พออยู่กับพี่นักรบแล้วมันมีออร่าความน่ารัก แต่แบบไม่ได้ขี้อ้อน ไม่ได้สวยอะไรแบบเนี้ย แต่เป็นผชธรรมดาอ่ะ เราโคตรชอบ ชอบที่ผชธรรมดาๆคนนึง ชอบผชธรรมดาๆอีกคนนึง แม่งโคตรดี โอยยยยยยย

    ละแบบบอกเลยนะว่าเราสนับสนุนให้ไรท์ใจแข็งให้มากๆ เอาให้เจ็บ เอาให้ร้องไห้ พี่นักรบต้องทรมานจะขาดใจที่ทำแบบนี้ ถึงแม้เราจะสงสารหมอก แต่เราอยากให้หมอกเย็นชาใส่พี่นักรบมากๆ เราเป็นคนเซ้นซิทีฟเวลาอ่านนิยายนะ เราจะอ่อนไหวมาก ถ้าคนสองคนที่รักกันจะเจ็บปวดจากการเสียสละทำเป็นไม่รู้สึกอะไรต่อกันแบบนี้ เราชอบมาก ยิ่งแบบถ้ามันบีบใจจนร้องไห้นะ คือดีงามสุด (ในเงื่อนไขว่าสุดท้ายต้องรักกันนะ 5555555 ห้ามหักมุมกลายเป็นฟิคดราม่านะ 555555) เราจะรอตอนนั้นนะไรท์ 55555555555555555555555555555555 รักแจ้ะะะะ อิอิ
    #925
    4
    • #925-3 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 52)
      9 ธันวาคม 2559 / 23:12
      ลงรูปบ้างสิ ในทวิตอ่ะ อิอิ
      #925-3
    • #925-4 มินเตยคนดีคนเดิม (จากตอนที่ 52)
      10 ธันวาคม 2559 / 00:45
      เก๊าลงตลอดดดด ถ้าเก๊าไปหาก้อนอ่ะะะะ ไปส่องๆๆๆ @MintoeyFOTO #ขอพื้นที่โปรโมทแอค 55555555555555555555555555555555555555
      #925-4
  9. #913 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 16:20
    มาม่าๆๆๆๆๆๆๆ รูปนักรบคือโคตรหล่อ 5555
    #913
    0
  10. #899 Uraiwan-Nan-Sky (@Uraiwan-Nan-Sky) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 13:42
    มาม่ามาซะงั้นนนนน
    #899
    0
  11. #898 s.lattecoffee (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 13:36
    เราว่าหมอกยังฟังที่พี่นักรบพูดไม่จบนะ
    #898
    0
  12. #894 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 12:48
    อ่าววว ดราม่าซะงั้น
    #894
    0
  13. #891 Amika (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 11:45
    รอจ้าๆๆๆๆๆๆ มาม่าแค่ไหนก็จะรอ
    #891
    0
  14. #890 neung_no (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 11:35
    อาการนี้อีกแล้ว..หมอกฟังพี่นักรบก่อนนร้าอย่าพึงมโนไปเองเหมือนแก็งค์นี้เป็นเหมือนกันป่าวเนี้ย
    #890
    0
  15. #889 Bff pli (@happytodaylylaln) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 11:10
    เป็นถังจะปล่อยให้หมอกพักอยู่กับตัวเองสักพักดีกว่า งื้อ
    #889
    0
  16. #888 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 11:01
    กล้าทำพี่หมอกเสียใจแก๊งค์รุ๊กกี้จัดการเลย
    #888
    0
  17. #887 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 09:25
    อ้าว... มาซบอกเจ้มาหมอก ไม่เป็นไรๆ นะ ต้องเข้มแข็งแล้วค่อยเอาคืนหลังจากนี้ 
    หึหึ คุณพี่นักรบต่อไปแกจงทุรนทุราย จะสมน้ำหน้าแก เฮ้อ... 
    #887
    0
  18. #884 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 08:40
    พี่นักรบใจร้ายอ่ะ สงสารหมอก อือๆๆๆๆ
    #884
    0
  19. #883 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 07:43
    อยากรู้ว่าพี่นักรบมันกำลังจะพูดอะไรต่อ ก็คิด...คือไรแว้
    #883
    0
  20. #882 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 07:42
    สงสารหมอกกกก ฮืออออออ
    #882
    0
  21. #880 TikThanwa17 (@Thanwa17) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 07:41
    มาม๊ะ มาจุ๊ปที เปิดมาอีกคู่นี่ใจสลายตั้งแต่เริ่มเลย
    #880
    0
  22. #879 mintra_kh (@mintra_kh) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 07:38
    โธ่หมอกกกกกกก
    #879
    0
  23. #877 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 07:21
    มาเเร้วเย้  ต่ออีกน้าาา คอยดูตลอดเยย
    #877
    0
  24. #876 cartoon chaninmart (@chaninmart) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 07:20
    ปวดใจจจจ
    #876
    0
  25. #873 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 06:01
    ใจร้ายที่สุด!!!
    #873
    0