ตอนที่ 46 : สเปเชียล ถัง สไปรส์ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7524
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    7 ธ.ค. 59



รถถังพาร์ท



          แอ๊ดดดดด


          เสียงประตูเปิดเป็นซาวด์เอฟเฟ็คหนังผี ทำให้เราทุกคนที่กำลังทำสัญญาปฏิบัติการชื่อห่าเหวอะไรซักอย่างของไอ้คริส หันกลับไปมองพร้อมๆกัน


          "อ้าวมาเยี่ยมพี่เฟียสกันเหรอ" พอตกลงกันเสร็จดัมเบลก็โผล่เข้ามาแทบจะวินาทีเดียวกับที่เราเพิ่งตบหัวไอ้คริสไป แทนการเซ็นต์สัญญาตกลง


          วงแตกสิวะ รออะไร


          "เออใช่ๆๆ มาเยี่ยมได้ซักพักแล้ว นี่ใกล้หมดเวลาเยี่ยมแล้วนี่หว่า ไปล่ะนะไอ้เฟียส ไปเหอะพี่นักรบ" พี่หมอกเป็นคนแรกที่แยกวง ดึงแขนพี่ชายผมออกจากห้องไป พี่นักรบส่งสายตาเหมือนจะถามพี่หมอกว่า มึงกลัวอะไร ถ้าแกล้งเนียนๆอยู่ต่อแล้วพูดเรื่องอื่นไป ใครจะจับพิรุธได้วะ


          ไอ้เก้าเป็นคนที่สามต่อจากพี่หมอกและพี่นักรบที่สลายตัวไป มันไม่ได้บอกลาหรือหาข้ออ้างกับใคร อยู่ๆมันก็ลุกจากเก้าอี้ แล้ววิ่งหนีออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนมองตามกันอย่างงง มึงพิรุธตัวพ่อเลยล่ะ


          "งั้นกูไปบ้างดีกว่า ต้มน้ำจะทำมาม่าแล้วลืมว่าเปิดแก๊สเอาไว้ ว้ายยย ป่านนี้น้ำเดือดจนไหม้ไปแล้วมั้ง ไปกันเถอะไอ้ถัง" สไปรส์พูดจบก็ลากผมออกมาบ้าง ทิ้งไว้แค่สายตางุนงงกึ่งประนามของพี่เฟียส พี่สิงโตและคริส กับสายตาไม่เข้าใจของดัมเบล


          กูว่าแผนแตกแน่ๆ พวกมึงแต่ละคนโคตรจะทำตัวน่าสงสัยกันทุกคนเลย ล่มแผนเหอะว่ะ กูไม่อยากทำ

 



          "มึงจะทำจริงๆเหรอ ไอ้สะไบ มันอันตรายนะ" พอพ้นห้องพักผู้ป่วย ระหว่างทางไปลานจอดรถ ผมก็ถามย้ำเพื่อนสนิทอีกครั้ง


          "ถ้ามึงไม่อยากก็ไม่ต้องทำสิไอ้ถัง กูจะทำ ไอ้ดำมันเป็นเพื่อนเรานะ ถ้าเกิดพ่อแม่มันรู้เรื่องพี่เฟียส แต่ไม่ยอมให้คบกันขึ้นมา มันก็ต้องมานั่งซึมเป็นหมาอมขี้เถ้า เป็นไอ้คนเมาน้ำปลา เป็นไอ้ยากันยุงไม่ได้จุด กูสงสาร กูไม่อยากเห็นเพื่อนไปนั่งกินเหล้าเมาแล้วร้องให้ที่ชานชลาแบบไอ้คริสเมื่อวานอีกแล้ว"


          "กูก็สงสารเพื่อนนะ ยิ่งสภาพไอ้คริสเมื่อวาน แต่ถ้าเราปล่อยเอาไว้ เดี๋ยวพวกมันก็เคลียกันเองได้รึเปล่าวะ เมื่อคืนไอ้คริสกับพี่สิงโตยังทำท่าเหมือนจะมีปัญหากันใหญ่โต มาเย็นนี้ก็เห็นรักกันจี๋จ๋า โนดราม่า มีแต่สุขนิยมสมสโลแกนไอ้คริสมัน ทั้งๆที่เรายังไม่ได้ลงมือช่วยอะไรเลย เพราะงั้นพี่เฟียสกับไอ้ดำก็คงไม่ต่างกันหรอกวะ"


          "ทำไมมึงเห็นแก่ตัวไอ้ถัง เราเป็นเพื่อนกัน พวกมันช่วยกูตั้งหลายครั้ง เดือดร้อนแทนกูตั้งกี่หน เรื่องไหนกูช่วยได้ กูก็จะช่วยทั้งหมดนั่นแหละ แล้วเรื่องไอ้คริสมันเรื่องง่ายๆ คุยกันก็เข้าใจ ไอ้นี่มันสายมโนมึงก็รู้ แต่เรื่องของไอ้ดำมันไม่เหมือนกัน นี่มันเรื่องใหญ่ พ่อแม่มันไม่ได้เป็นคนธรรมดา แต่เป็นมาเฟีย"


          "เออ กูเข้าใจ งั้นมึงไม่ต้องไป เดี๋ยวกูไปเองคนเดียว มันอันตราย มึงเป็นผู้หญิงด้วย ถ้าเกิดลูกน้องแม่ไอ้ดำมาเห็นเราด้อมๆมองๆหรือสะกดรอยตามเข้า กูคนเดียวยังพอเอาตัวรอดได้ แต่ไม่แน่ใจว่าจะปกป้องมึงได้รึเปล่า" มาเฟียนะมึง ไม่ใช่นักเลงไก่กาเหมือนไอ้พวกที่เกาะกูด จะได้ยืนเถียงฉอดๆหรือกระทืบได้ไม่มีปัญหาตามมาน่ะ ดีไม่ดีเสือกมีปืนขึ้นมา จะทำไงวะ ผมห่วง


          "กูไม่ได้เป็นผู้หญิงอ่อนแอมึงก็รู้ กูดูแลตัวเองได้ กูจะไป เราก็แค่ทำเป็นเดินเล่นเนียนๆตามไป ไม่ต้องใกล้มากหรอกน่า คงไม่มีอันตรายอะไร ที่ๆแม่ไอ้ดำไปก็น่าจะเป็นสถานที่คนเยอะๆ คงไม่กล้าทำอะไรรุนแรงหรอกน่า ถ้าโดนจับได้หมดหนทางขึ้นมา ก็บอกไปว่าเราเป็นเพื่อนไอ้ดำ"


          "มึงดื้อจังวะสไปรส์ กูห่วงมึงน่ะเข้าใจมั้ย ไม่ได้กลัวถูกจับได้ โว๊ะ" ผมโมโห ก็เลยเผลอขึ้นเสียงไป แล้วก็เผลอหลุดความในใจตัวเองไปด้วย


          "เออ กูรู้แล้วน่าว่าห่วงน่ะ กูก็ห่วงมึงไง เราถึงต้องไปพร้อมกัน เอาเป็นว่า พรุ่งนี้กูไปหามึงที่บ้านแล้วประชุมวางแผนกันก่อนดีมั้ยวะ" สไปรส์พูดด้วยเสียงที่ห่วงอย่างจริงใจ ไม่มีอะไรแอบแฝง(เหมือนผม) ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่หว่า พูดว่าห่วงไปมันก็ไม่มีอะไรหรอก เหมือนที่ไอ้คริส ไอ้เก้า ไอ้ดำห่วงสไปรส์นั่นแหละ มันไม่รู้หรอก ว่าห่วงของผม มันแตกต่างกับห่วงของไอ้พวกนั้นยังไง

 



          "พ่อกับแม่ไอ้ดำก็มีชื่อเสียงเหมือนกันนะเนี่ย กูเกิ้ลชื่อไป ขึ้นมาเป็นสิบๆเลยว่ะ เป็นเจ้าพ่อวงการค้าอาวุธมือสะอาด ชอบทำบุญทำการกุศล นี่ถ้ามาพลอตละคร เบื้องหลังต้องสกปรกสุดๆเลยนะมึงว่าป่ะ ฮ่าๆๆๆ"


          "นั่นพ่อแม่เพื่อนนะไอ้สะไบ มึงยังมีกะใจจะเล่นอีก" ทำไมมันไม่วิตกกังวลอะไรเลยวะ มึงนี่ร่างแยกไอ้คริสชัดๆ เห็นทุกอย่างเป็นเรื่องเล่นๆไปหมด


          "กูก็ไม่ได้บอกว่าพ่อแม่มันเป็นแบบนั้นมั้ยล่ะ แค่บอกว่าถ้าเป็นในละคร นี่มันชีวิตจริงไง โว๊ะ"


          "มึงเอาแน่เหรอสไปรส์ กูตามไปคนเดียว หรือไม่ถ้ามึงห่วงกูไปกับพี่พลก็ได้" พี่พลที่ผมพูดถึงคือญาติสนิทที่เป็นว่าที่นายร้อยอยู่ในค่ายนี่แหละ เราเจอกันบ่อยๆเวลามีงานเลี้ยงครอบครัว เพราะแม่เป็นประเภทครอบครัวต้องรวมตัวและรักกันเข้าไว้ เลยจัดงานเลี้ยงโคตรบ่อย สนิทกันพอสมควร


          "ไม่ได้ดิ กูจะไป พี่พลมาเกี่ยวอัลไล เราคือแก็งค์ซุปเปอร์รุกกี้นะ พอแล้ว มึงเลิกตื๊อเรื่องนี้ซักที ไม่งั้นกูโกรธ" มันยื่นคำขาดขนาดนี้ แล้วจะให้ทำยังไงได้ล่ะวะ


          "เออ อยากไปก็แล้วแต่เหอะ ดื้อแบบนี้ ถ้าเกิดถูกไล่ยิ่งต้องวิ่งหนีขึ้นมา กูจะเอามึงเป็นโล่กันกระสุนเลยคอยดู" ผมลองขู่เป็นครั้งสุดท้าย


          "ได้เลย เดี๋ยวกูวิ่งเข้าไปบังกระสุนให้มึงเลย เพื่อนรัก" มึงตัดคำว่าเพื่อนในประโยคออกไปได้ป่ะ กูจะได้รู้สึกดีขึ้น เหอะๆๆ ล้อเล่นนะ


          "แล้วตกลง ต้องไปตามแม่ไอ้ดำที่ไหน?"


          "ไม่รู้"


          "อะไร ไหนมึงบอกว่าไปหาข้อมูลเบื้องต้นมาแล้วไง ทำไมไม่รู้วะ"


          "กูเกิ้ลไม่ได้รู้ตารางงานเมียมาเฟียนะเว้ย ถ้ารู้ขนาดนั้นป่านนี้โดนดักทำร้ายไปแล้ว ศัตรูพ่อไอ้ดำเยอะอยู่ เพราะขายอาวุธแข่งกัน วู้ววว เหมือนในหนังเลยว่ะ" มึงหัดกลัวอะไรบ้างเหอะ ไอ้คนที่ร้องไห้บนเกาะกูดจนตาแดงช้ำ เดือดร้อนกูต้องนั่งปลอบทั้งคืนมันหายไปไหนแล้ววะ


          "งั้นกูคงต้องให้ลูกน้องพ่อไปตามสืบดูก่อน แล้วยังไงค่อยว่ากันอีกทีเรื่องนี้ ตอนนี้ไปกินข้าวกันดีกว่า กูยังไม่ได้กินไรแต่เช้าเลย" ผมลุกแล้วดึงแขนสไปรส์ออกจากบ้านไปด้วยกัน


          "ทำไมไม่กินที่บ้านมึงวะ มันร้อน กูขี้เกียจออก"


          "บ้านไม่มีไรกิน แม่ไม่ว่าง คนงานไม่อยู่ กูทำกับข้าวไม่เป็น จบป่ะ"


          "ไอ้คุณชาย ไอ้ลูกนายทหารใหญ่ กูทำไรง่ายๆให้กินก็ได้ ไม่ต้องออกหรอก นะนะ" สไปรส์ดึงแขนตัวเองฝืนเอาไว้ เอียงคอส่งยิ้มอออดอ้อนมาให้ มึงขี้เกียจอะไรเบอร์นั้นวะ คิดว่าไอ้ท่าทางแอ๊บแบ๊วจะได้ผลกับกูรึไง กูเป็นเพื่อนมึงนะ เอาไว้ใช้กับไอ้พวกผู้ชายหน้าม่อเหอะ


          "เออ ก็ได้ มึงจะทำไรล่ะ" กูไม่ม่อนะ กูแค่กะทะ


          "มาม่าไง ง่ายๆ ใครๆก็ทำได้ แค่ต้มน้ำ"

                

          " _  _  มึงรีบไสหัวมากินข้าวกับกูเดี๋ยวนี้ กินที่ห้างใกล้ๆนี่ก็ได้ รับรองไม่ร้อน" ผมเลิกสนใจกับข้าวง่อยๆ ที่ไม่น่าเรียกว่ากับข้าวด้วยซ้ำ ลากแขนมันออกมาที่รถทันที


          มาม่าเนี่ยนะ กูไม่อยากจะด่ามึงเลยจริงๆ ไอ้สไปรส์ ไอ้กุลสตรีไม่มีหนีหายเข้าป่า กับข้าวมึงยังทำไม่เป็นแล้วอนาคตกูจะเป็นยังไงเนี่ย


          "อะไรวะ เดี๋ยวใส่ไข่ให้สองฟองก็ได้ ไอ้ถังงงง ฟังกูหน่อยย"

 



          "ไหนมึงบอกไม่เป็นผู้หญิงอ่อนแอ แล้วไอ้ร้านหวานๆที่มีแต่หมีเต็มไปหมดนี่มันคืออัลไล กูอยู่ในโลกวันเดอร์แลนด์รึไง ทำไมมีแต่ตุ๊กตาสีชมพู" ปกติเวลาเรามากินข้าวกันเป็นกลุ่มแก็งค์ ไม่ร้านก๋วยเตี๋ยว อาหารตามสั่ง ก็ร้านส้มตำไก่ย่าง แต่วันนี้สไปรส์เกิดวิญญาณผู้หญิงเข้าสิง ลากผมเข้าร้านอาหารกึ่งเบเกอรี่ที่มีแต่หมีเต็มไปหมด แถมโทนสีร้านก็หวานจนไม่ต้องสั่งอะไรกินกูก็อิ่มความเลี่ยนจนถึงคอ รู้งี้ยอมกินมาม่าอยู่บ้านยังดีกว่า


          "เอาน่า วันนี้กูอยากกินฮันนี่โทสนี่หว่า มึงแบ่งกับกูนะ นะนะ" วิญญาณหญิงสาวส่งสายตาอ้อนวอน เม้มปากตัวเอง เขย่าแขนเพิ่มออพชั่นความแบ๊ว


          "กูหิวข้าว กูไม่อยากกินของหวาน แล้วมึงอย่าทำท่าแบบนี้ กูรับไม่ได้ มึงคือนางมารร้าย คือคนถึกยังกะหมีควาย วันนี้มึงเป็นอะไรมาอ้อนกูจัง"


          "ไอ้หอยหลอด กูไม่ได้อ้อน กูบอกว่าอยากกินฮันนี่โทส แต่มันกินคนเดียวไม่หมด มันต้องแบ่งกันเป็นกลุ่มก้อน" สไปรส์เขวี้ยงแขนผมที่อยู่ในมือมันกลับคืนมา พิงตัวทิ้งลงไปที่นั่งบนโซฟาที่อยู่ข้างๆกัน


          "มึงอ้อน สไปรส์ กูเห็นอยู่ชัดๆว่ามึงอ้อน มึงทำตาปริบๆ เม้มปาก ส่งสายตาวิงวอน ไม่ได้อ้อนจะเรียกว่าอะไรวะ ผีน่ารักเข้าสิงมึงรึไง"


          "มึงชมกูน่ารักเหรอถัง อิอิ แต่กูเปล่าอ้อนนะ ไปกินส้มตำก็ได้ไป กูหมดอารมณ์กินของ..เฮ้ย" สไปรส์ลุกขึ้น ดึงแขนผมออกจะออกจากร้าน เพราะเรายังไม่ได้สั่งอาหาร ไม่รู้พนักงานหายไปไหน อยู่ๆมันก็ทำท่าตกใจ ทิ้งตัวกลับลงมาที่เดิม ดันตัวผมให้หันหลังให้มัน แล้วซ่อนตัวเองเอาไว้ด้านหลัง สองมือเกาะบ่า โผล่หน้าออกมาจากไหล่ของผม


          "มึงเล่นอะไร กินร้านนี้ก็ได้ กูไม่ว่าหรอก เมื่อกี้กูล้อเล่น" ผมตอบเอาใจ นานๆมันจะอ้อนซักที ทนกินร้านไอ้หมีไปซักมื้อละกัน


          "เงียบๆสิวะ เบาๆด้วย มึงดูนั่น" มันไม่สนใจ ดุเสร็จ ก็ยกมือขึ้นผ่านไหล่ผมไป ชี้นิ้วไปที่ผู้หญิงคนนึง


          เธอเป็นผู้หญิงที่ดูดีแม้จะมีอายุนิดๆแล้ว น่าจะประมาณสี่สิบต้นๆ รูปร่างดี ใส่ชุดที่มีราศีคุณนาย มือซ้ายถือกระเป๋าแบรนด์แนมอย่างหรู ผู้หญิงที่สไปรส์ชี้ กำลังนั่งลงที่เก้าอี้โต๊ะใกล้ๆเรา มีผู้ชายในชุดสูทสีดำสองคนยืนประกบข้างๆ พอเลื่อนเก้าอี้ให้เสร็จ ก็โค้งหนึ่งที ก่อนออกไปยืนรออยู่นอกร้าน สายตาก็มองไปมารอบๆตัว ท่าทางเหมือนพวกบอดี้การ์ด


          "ใครวะ? กูรู้ไม่จัก" ผม


          "แม่ไอ้ดำ กูจำได้ นอนกูเกิ้ลเมื่อคืน จำจนขึ้นใจ กูแทบจะเก็บเอาไปฝันเชียวล่ะ ดูดีกว่าในรูปมากเลยว่ะ ถ้าแก่มากูจะสวยขนาดนี้บ้างรึเปล่าวะ" อ้อแม่ดัมเบลเหรอเนี่ย โลกกลมอะไรขนาดนี้วะ อย่างนี้ผมก็ไม่ต้องให้ลูกน้องพ่อไปตามสืบแล้วสิ เราตามกันเองวันนี้เลยก็น่าจะได้


          "มึงก็สวยอยู่แล้วนี่ จะไปอิจฉาคนอื่นทำไม ดูๆไปมึงสวยกว่าแม่ไอ้ดำด้วยซ้ำ"


          "มันใช่เวลาเล่นรึเปล่าล่ะถัง" มันตีมือลงมาบนไหล่ ว่าแต่หน้ามึงไม่ใกล้เกินไปรึไง มึงกำลังเกาะไหล่กูจากด้านหลัง แล้วชะโงกหน้ามาคุยกับกูอยู่นะ ระวังไว้บ้างก็ดี สไปรส์


          "ไม่ได้เล่น กูถามอะไรหน่อยสิ" ผมหันหน้ากลับไปหามัน ไอ้คนที่อยากช่วยเพื่อน กำลังเกาะบ่าสองข้างของผม ชะเง้อหน้าไปมามองแม่ไอ้ดำ สายตาไม่ได้อยู่ที่ผม แต่ก็ยังพูดกับผมอยู่


          "อะไร จะถามเรื่องแม่ไอ้ดำใช่มั้ย กูรู้แค่ว่า ชื่อนารี มีแก็งค์กลุ่มเพื่อนเป็นพวกคุณหญิงคุณนาย ชอบไปทำบุญ ชอบกินของหวาน แต่ไม่นึกเลยนะว่าจะบังเอิญมาเจอกันที่ร้านนี้ เห็นความดีของกูรึยังล่ะ ถ้ากูไม่ลากมึงเข้ามา เราก็ไม่ได้เจอหรอก"


          "เปล่า ไม่ได้จะถามเรื่องแม่ไอ้ดำ" ผมตอบ มองหน้าใสๆของคนที่ขยับเข้ามาใกล้ แต่ไม่รู้ตัว


          "อะไร" มันก็ยังตอบแบบไม่มองหน้า เพราะสายตายังจ้องอยู่ที่ผู้หญิงโต๊ะใกล้ๆ


          "มึงอยากเป็นลูกสะใภ้นายพลบ้างป่ะ"


          "........."


          " ^ ^ "


          "ไอ้ถัง ไอ้บ้า มันใช่เวลามั้ย กูจะแอบมองพฤติกรรมแม่ไอ้ดำต่อไป มึงบังไว้ที"


          "แล้วเวลาไหนถึงจะใช่วะ กูจะได้ถามใหม่อีกรอบ" ^^


          "เวลาไหนก็ไม่ใช่ทั้งนั้นแหละ ดูนั่นดิ มีคนเข้ามานั่งด้วยว่ะ สงสัยจะเป็นเพื่อนกัน แล้วเราจะได้อะไรจากการนั่งมองแบบนี้วะ อยู่ไกลไปคุยอะไรก็ไม่ได้ยิน"


          "งั้นพรุ่งนี้กูถามมึงใหม่อีกรอบนะ ได้ป่ะ"


          "มึงจะเต๊าะกูเหรอไอ้ถัง กูเพื่อนมึงนะ เลิกเล่นได้แล้ว"  .//////.


          "มีกฏหมายข้อไหนห้ามจีบเพื่อนตัวเองวะ แล้วมึงล่ะเป็นอะไร เวลาอยู่กับกูไอ้คำด่าประหลาดๆ ไม่เห็นออกมาบ้างเลย มึงสองมาตรฐานรึเปล่าน้า นี่ถ้าไอ้คริสมันรู้ มันต้องด่ามึงแน่ๆ"


          "ไอ้บ้า ตอนนี้เรากำลังตามสืบเรื่องแม่ดัมเบลอยู่นะ มันใช่เวลาด่ากันที่ไหน แล้วมึงมันพวกจริงจังนี่หว่า ไม่ได้อ่อนด๋อยไก่ก่าเหมือนพวกไอ้คริส กูเลยไม่รู้จะด่าอะไร" อ้อ อยู่กับกูแล้วไปไม่เป็นว่างั้น


          "ขอโทษนะครับ พวกคุณบอกว่าตามสืบเรื่องแม่คุณดัมเบลอยู่ อย่างนั้นเหรอครับ" เสียงนึงดังขึ้นมาจากด้านหลัง ร้านที่เรานั่งเป็นร้านกลางห้างสรรพสินค้า ที่เป็นพื้นที่โล่งกว้าง ทำรั้วเตี้ยๆล้อมอาณาเขตร้านเอาไว้ รอบๆเป็นทางเดิน ใครๆก็ผ่านไปมาได้ เพราะร้านไม่ได้มีผนังอิฐปูนอะไร แต่ที่แปลกใจคือไอ้บอดี้การ์ดแม่ไอ้ดำมันโผล่มาตอนไหน ผมไม่ทันได้ระวังตัว


          "เปล่านี่คะ คุณพูดเรื่องอะไร เรากำลังพูดถึงเรื่องที่แม่ของฉันจะไปออกกำลังกาย มีปัญหาอะไรรึเปล่า" มึงแถได้เนียนมากสไปรส์


          "แต่ผมเห็นนะครับ ว่าคุณผู้หญิงเอาแต่จ้องคุณนารี มาซักพักแล้ว ยังไงเชิญมาด้วยกันหน่อย" บอร์ดี้การ์ดไม่ยอมแพ้ ใช้ความหน้าโหดเข้าสู้ ทำท่าข่มขู่จะให้เราตามไป


          "ทำไมเราต้องไป คุณมีอะไรก็พูดมา" สไปรส์พยายามเถียงกลับไปอีกครั้ง มือบีบลงบนบ่าผมแน่น


          "ถ้าคุณไม่ไป เราคงต้องใช้กำลัง" บอร์ดี้การ์ดเอื้อมมือเข้ามาจะจับแขนสไปรส์ที่อยู่บนบ่าผมเพื่อดึงให้ตามไป


          ผมยกมือขึ้นคว้าแขนบอดี้การ์ดเอาไว้ ก่อนที่มันจะจับแขนสไปรส์ทัน ส่งสายตาข่มขู่ออกไป และจ้องตา มองหน้ากันนิ่ง มันพยายามจะดึงแขนออกจากผม แต่ผมบีบเอาไว้แน่น


          "คิดจะทำอะไร คุณคิดว่าที่นี่ไม่มีกฏหมายงั้นเหรอ ถึงได้จะทำอะไรก็ได้" ผม


          "เราแค่สงสัย ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจทำไมไม่ตามมา"


          "แล้วทำไมเราต้องแสดงความบริสุทธิ์ใจด้วยการเสียเวลาตามไป ทั้งๆที่กำลังจะกินข้าวกันอยู่ด้วย พวกคุณเป็นบ้ากันรึเปล่า เราคุยกันสองคนอยู่ๆก็มาแอบฟัง แล้วก็บังคับให้ตามไป เป็นตำรวจรึไงถึงมีสิทธิ์สั่ง" มึงก็ปากดี เงียบๆบ้างเหอะสไปรส์ จะไปยั่วให้มันโกรธเพิ่มอีกทำไมล่ะ


          "พวกผมไม่ใช่ตำรวจ แต่ก็มีสิทธิ์สั่งนะ" มือข้างที่ถูกผมจับ ถูกสะบัดออกไป แล้วเลื่อนไปที่เอวของตัวเอง จะขู่ว่ามีปืนรึไงวะ


          ผมขยับดันตัวสไปรส์ให้หลบไปด้านหลัง เอาตัวเองบังไว้ ถึงจะแน่ใจว่าคนพวกนี้คงไม่กล้ายิงปืนในห้าง แต่ก็ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ กันเอาไว้ก่อน


          "ถัง" สไปรส์เขย่าไหล่ผม พยายามจะออกมาบ้าง


          "มึงเป็นหมาถูกขังในกรงรึไง เขย่าอยู่ได้ อยู่ตรงนั้นไปแหละดีแล้ว เดี๋ยวพ่อกูไม่มีลูกสะใภ้กันพอดี" ^^


          "มึงยังจะเล่นอยู่อีกรึไง ถ้ามึงเป็นอะไร กูจะไปเป็นลูกสะใภ้พ่อมึงยังไงวะ ไอ้เชี่ย คิดบ้างดิ"


          "ยอมแล้วรึไง งั้นไปหาพ่อกูตอนนี้เลยมั้ย มึงอยากซื้ออะไรไปไหว้ด้วยรึเปล่าล่ะ"


          "กูไม่ตลกแล้วนะถัง กูว่าร้องให้คนช่วย หรือโทรแจ้งตำรวจดีกว่ามั้ย" มึงแจ้งตอนนี้แล้วเค้าจะมาถึงตอนไหนวะ จะมาเร็วกว่าลูกปืนมันรึไง ยังไงมันก็คงไม่กล้ายิง..


          .......หรืออาจจะกล้า 


          บอร์ดี้การ์ดของแม่ดัมเบล เลื่อนมือตัวเองขึ้นมาอีกนิด ผมเริ่มเห็นวัตถุสีดำที่อยู่ในมือด้านหลังเอวของมัน เลยดันสไปรส์กลับไปด้านหลังเหมือนเดิม


          "ทำอะไรกันสุชาติ" อีกเสียงดังมาจากด้านหลัง ซึ่งเป็นด้านในร้าน ทำให้ผมกับสไปรส์หันกลับไป...แม่ดัมเบล


          "เปล่าครับ พอดีว่าเด็กสองคนนี้เค้านั่งจ้องคุณนารีอยู่ แล้วก็พูดเรื่องจะตามสืบอะไรนี่แหละ ผมก็เลยว่าจะวิทยุไปบอกพวกข้างล่างให้มาช่วยคุ้มกันคุณนารีเพิ่ม"


          แล้วบอร์ดี้การ์ที่แม่ดัมเบลเรียกว่าสุชาติ ก็ดึงสิ่งที่ตัวเองเหน็บไว้ตรงหลังเอวขึ้นมา มันคือ................วิทยุสื่อสาร


          นี่พวกกูมโนอะไรกันอยู่วะ ติดเชื่อไอ้คริสมาแล้วสินะ กูคิดว่าปืน เวรรร


          "ไม่ต้องหรอก เว่อร์กันซะจริง นี่เด็กนะ จะมาทำอะไรได้ แล้วนี่ก็กลางห้างใหญ่โต กลับไปประจำที่ตัวเองได้แล้ว ทำคนอื่นในร้านเค้าตกอกตกใจกันหมด ทำไมบอร์ดี้การ์ดถึงชอบแต่งชุดดำกันจังนะ อุตส่าห์ซื้อเสื้อสีชมพูคิตตี้มาฝากจากญี่ปุ่นก็ไม่ยอมใส่กัน ชั้นต้องการความแอ๊บแบ๊ววว ชิ ไปได้แล้ว!" ถึงทั้งประโยคจะดูล้อเล่น แต่คำพูดสุดท้าย กลับเด็ดเดี่ยวและดุดันเหมือนตอนไอ้ดำตวาดลูกน้องมันวันที่กลับมาจากเกาะกูดเป๊ะเลย


          บอร์ดี้การ์ดหน้านิ่งโค้งหนึ่งทีแล้วเดินกลับไป เหลือไว้แค่คุณนารี แม่เพื่อนสนิทในกลุ่มที่ยืนกอดอกมองพวกเราด้วยมาดของนางพญา สมกับการเป็นภรรยามาเฟีย แค่มองก็น่ากลัวแล้ว


          "เอ่ออ...คือ.." สไปรส์ที่เกาะอยู่บนหลัง เริ่มเกริ่นแต่ไม่รู้จะพูดอะไร เลยเงียบไปอีกครั้ง


          "สไปรส์กับถังใช่มั้ยจ๊ะ" แววตาดุๆที่จ้องมองเมื่อกี้หายไป แล้วคุณนารีก็เปลี่ยนเป็นยิ้มทักทายแล้วเรียกชื่อพวกเรา รู้ได้ไงวะ?


          "ครับ รู้จักพวกเราด้วยเหรอครับ" ผมรีบยกมือไหว้ สไปรส์ก็รีบทำตาม ยังไงก็เป็นแม่เพื่อนนี่หว่า


          "รู้สิ น้ารู้จักเพื่อนของดัมเบลทุกคนนั่นแหละ แค่ไม่มีโอกาสได้แนะนำตัว เพราะลูกชายหัวดื้อมันไม่ยอมน่ะ" สมกับเป็นครอบครัวมาเฟีย มีสืบเรื่องของลูกตัวเองด้วย


          "อ้อ ค่ะ" สไปรส์


          "เดี๋ยวน้าก็คุยธุระกับลูกค้าเสร็จแล้ว ยังไงย้ายไปนั่งคุยกันหน่อยได้มั้ย อยากคุยเรื่องลูกชายจังเลย เหง๊าเหงา ดัมเบลไม่ยอมกลับบ้านมาเล่นด้วยตั้งเป็นปีแล้ว" ภาพของภรรยามาเฟียที่ผมคิดเอาไว้ มันจะต้องมาดเข้มเป็นนางพญา เวลาพูดอะไรต้องดุๆแลดูน่ากลัว เอะอะชักปืน ตบลูกน้อง กระทืบทุกคนที่ขวางหน้า โมโหวีนแหลกอะไรประมาณนั้น


          แต่แม่ดัมเบลไม่ใช่แบบนั้นเลย เธอดูขี้เล่น แล้วก็ เอ่อ แอ๊บแบ๊ว ตอนพูดว่าเหง๊าเหงาก็เอานิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเอง เหมือนพวกนักร้องเกาหลีญี่ปุ่นอะไรแบบนั้นเลย


          "ครับ ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวพวกเราตามไปนะครับ" ผมรีบรับปาก โอกาสที่จะช่วยสืบเรื่องแม่ดัมเบลให้พี่เฟียสมาถึงเร็วและง่ายกว่าที่คิดเลยนะเนี่ย ดูท่าทางจะไม่ต้องแอบสะกดรอยตามแล้ว


          คุณแม่ดัมเบลพยักหน้าส่งยิ้มดีใจเหมือนเด็กๆ แล้วก็ดึงหน้าเข้มกลับไปที่โต๊ะตัวเองต่อ อ้าว? ตกลงเป็นคนยังไงกันแน่วะ


          "มึงเห็นป่ะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จะเป็นแผนล่อเราไปฆ่ามั้ยวะ หรือมึงว่าไง" สไปรส์เปิดประเด็นทันทีที่แม่ดัมเบลเดินไป


          "ไม่รู้ว่ะ รู้แค่ว่า.."


          "ว่า?"


          "ว่า..."


          "ว่าอะไรวะ รีบพูดมา"


          "มึงเอาหน้าอกออกไปจากหลังกูที แนบขนาดนี้ไปจดทะเบียนกันเลยมั้ย กูก็มีหัวใจนะเว้ย"


          "ไอ้บ้า ทำไมไม่รีบบอก เมื่อกี้กูกลัวนี่หว่า ต้องขอโทษมั้ยล่ะ กำไรมึงเห็นๆเลย ฮืออ" ////////////


          เออ นั่นสิ กูจะรีบบอกทำไม ^^ 





#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ฮัลโหลวววว ส่งถังไปรส์มาคู่แรกนะ คู่ไหนจะมาเป็นคู่ต่อไป หรือจะมาเป็นคี่ เดาๆๆๆ ง่วงอ่ะไปนอนแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3640 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:42
    โอ๊ย~น้องถัง เห็นหน้าแล้วป้าอยากม้วนเป็นคำแล้วกลืนลงท้อง
    #3640
    0
  2. #3639 Bibblegum (@Bibblegum) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:31
    พี่ถังงงงสู้!
    #3639
    0
  3. #3625 SonePhoutthavong (@SonePhoutthavong) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 15:08
    ถังเป็นคนตรงชะ
    #3625
    0
  4. #3602 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 19:36
    ถังแกจริงจังตลอดเลยนะ ถามกันตรงๆ อย่างไงเลยหรอ 5555
    #3602
    0
  5. #2717 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 09:19
    รถถัง นายตรงเกินไป ????????????
    #2717
    0
  6. #1034 คนอ่าน (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 05:06
    จีบแบบนี้เลยอ่อถัง 55 แหม๋ พอรู้ตัวก็บุกเลยนะ น่ารักจังคู่นี้^^
    #1034
    0
  7. #862 s.lattecoffee (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 00:50
    นี่ขนาดคิดว่าเขามีปืนยังจีบกันขนาดนี้ 555+
    #862
    0
  8. #859 Prangky13 (@Prangky13) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 21:52
    อร้ายยยยอยากเป็นสะใภ้ลูกนายพลลลล
    #859
    0
  9. #798 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 18:32
    ถังคะ หยอดได้ดีมากค่ะ 555
    #798
    0
  10. #796 YaiiPoomPuii (@YaiiPoomPuii) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 17:43
    รอนะคะไรท์ จะลงแดงแล้วจ้าาาา ตกลงหวยจะออกที่ใครน่าติดตามจริมๆ
    #796
    0
  11. #790 __rraindear (@__rraindear) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:48
    อยากอ่านมากกกกก รีบมาต่อนะไรต์ #ถังไปรส์
    #790
    0
  12. #785 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 12:05
    โอ้โห นี่ มันต้องตรงๆแมนๆแบบนี้สิ 5555
    #785
    0
  13. #784 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 11:51
    เป็นการเต๊าะที่ตรงประเด็นมาก มาเป็นสะใภ้นายพลป่าววว 5555 สไปร์ท2มาตรฐาน อยุกับคนอื่นนี่ด่ากราด ทำไมอยู่กับถังละเรียบร้อย โถถถะะะะ
    #784
    0
  14. #783 a_liew (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 10:35
    -/////- ทีมสะไบถังข้าวสาร ฮืออออออ...

    แหย่กันน่ารักมากกกก

    ถ้ารุกขนาดนี้เรียกพ่อมาสู่ขอเลยเถอะ

    แม่ดัมเบล ดูเหมือนสองบุคคลิก

    ไม่อยากจะคิดว่าถ้าพ่อดัมเบลแอ๊บแบ๊วแบบนี้ อัลลไลจะเกิดขึ้นนน!!!!

    สะไบนี่ ร่างแยกสมคิดสินะ -___-' สายป่วนเหมือนกันเลย

    มองเห็นอนาคตถังน้ำอยู่ไกล ๆ

    #783
    0
  15. #782 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 10:24
    ถังเต๊าะขั้นสุดเลยง่าาาาา 55555
    #782
    0
  16. #780 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:46
    โอ้ยถัง ได้ก้เรยเห้อะเชียร5555
    #780
    0
  17. #779 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 09:42
    สรุปคือน้องสะไบยอมเป็นลูกสะใภ้ท่านนายพลแล้วใช่ป่าว 55555
    #779
    0
  18. #777 Pimmeii (@pimmeii) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 08:58
    เต้าะกันไปมาโคตรน่ารัก อ่านแต่ละทีผัดไทแทบพุ่ง555555
    #777
    0