ตอนที่ 17 : ผมกลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    28 พ.ย. 59

คริสพาร์ท


          "กูว่ามึงไปทำแผลเหอะ ตรงเต้นท์พยาบาลมีอุปกรณ์มีหมออยู่ เดี๋ยวกูพาไป ตอนนี้น่าจะยังไม่ปิด" เก้า


          "เออ รู้แล้ว แต่มึงพูดเบาๆสิวะ ยังไม่พ้นหน้าห้องดีเลย เดี๋ยวพี่สิงโตได้ยิน กูโดนด่าหูชาอีกแน่ๆ" ผมดึงมือที่ซ่อนเอาไว้ด้านหลังขึ้นมา ตอนนี้มันเริ่มเจ็บแล้วล่ะ เลือดงี้ท่วมเลย


          "ต้องเย็บป่ะวะเนี่ย กูกลัวเข็มอ่า งือออ ไอ้เก้า ถ้ากูเป็นอะไร ฝากลูกเมียกูด้วยนะ" ทำไมน่ากลัวขนาดนี้วะ ตอนที่ป้ายมันล้มลงมา ผมเอามือดันไว้แล้วกระโดดถอยหลัง แผ่นไม้น่าจะบาดลงมาตอนนั้นนั่นแหละ ไม่ใช่ของมีคมซักหน่อย ทำไมมันบาดเรียกเลือดได้ขนาดนี้วะ


          "มึงยังไม่มีลูกเมีย ไอ้กะลอจี๊ ไปเดี๋ยวนี้เลย กูพาไปทำแผล" เก้าด่าแต่มองอย่างเป็นห่วง แล้วลากผมไปเต้นท์พยาบาล ขอให้ไม่โดนเย็นเหอะ งือออออ

 

 


          คำขอไม่เคยเป็นจริง สองเข็มครัช พีรวัสแทบขาดใจ ตอนที่หมอวินิจฉัยว่าจะต้องเย็บ


          แผลผมอยู่ที่ฝ่ามือด้านข้าง พอมาถึงเต้นท์พยาบาลคนก็ตกใจกันใหญ่เพราะเลือดมันเยอะมากกกก แต่ล้างแผลออกมา เค้าบอกว่าแผลเล็กนิดเดียว ไอ้เก้าเห็นแผลไม่เวอร์วัง ก็ขำสะใจแล้วเลิกเป็นห่วงทันที มีหน้ามาเล่นโทรศัพท์ไม่สนผมอีก ผมว่ามันต้องเอาไปเม้าท์ในไลน์กลุ่ม 'ซุปเปอร์รุกกี้ปีหนึ่งสุดเท่' ของเราแน่ๆ


          "โปะยาสลบไปเลยได้มั้ยครับ งืออออ" ผมกัดปาดอย่างอดทน ตอนนี้มันไม่เจ็บแล้วล่ะ แต่มันชาไปทั้งมือ มือขวาซะด้วย กูจะปั่นรายงาน เขียนการบ้าน เล่นเกมส์ ล้างก้นยังไง อ้อ อันหลังไม่เกี่ยวสินะ


          "5555 จริงๆยาชายังไม่ต้องใช้เลยนะครับ ตอนนี้ปากแผลมันเริ่มเปิดอ้าออกมาแล้ว คาดว่ามันน่าจะบวมอักเสบจนชาไปแล้วล่ะ" อ้าว มึงเป็นหมอประสาอะไรวะ หัวเราะคนไข้ไม่พอ มาอธิบายเรื่องแผลให้กูกลัวไปอี๊กกกก ฮืออออ


          "งั้นก็เอาไม้หน้าสามฟาดกูมาเลย ไอ้เก้า กูจะได้สลบ" กูต้องหาวิธีให้ตัวเองหลับระหว่างถูกเย็บให้ได้


          "เข็มมันน่ากลัวน้อยกว่าไม้หน้าสามอีกนะมึง กูเห็นมึงต่อยตีกับคนเค้าไปทั่ว กลัวอะไรกับเข็มวะ" อ้าว ไอ้เก้า มึงพูดแบบนี้ถอยไปห่างๆเลย กูไม่รักมึงแล้ว


          "ไอ้ต่อยตี นี่มันมาแบบไม่ตั้งตัวนี่หว่า แต่เข็มอันเล็กๆก่อนจะทิ่มลงมา กูต้องค้างมือเอาไว้ รอให้มันทำร้ายกูโดยไม่สามารถขัดขืนได้เลยนะเว้ย" ผมกัดปาก มองเพื่อนรักอย่างร้องขอความเห็นใจ


          "ไม่เป็นไรหรอกไอ้คริสเพื่อนรัก ถึงหมอเค้าจะโปะยาสลบให้มึงไม่ได้ แต่กูค้นพบวิธีที่จะทำให้มึงลืมความเจ็บปวดตอนเย็บแผลไปได้สนิทเลยล่ะ" ไอ้เก้า มึงวางแผนอัลไล ทำไมยิ้มได้ชั่วร้ายขนาดนั้น


          "คริส!!" มึงไม่ต้องตอบแล้ว แค่หน้าตาตกใจกับเสียงเรียกดังลั่น ที่พร้อมจะกินหัวกูได้ทุกเมื่อของคนที่วิ่งเข้ามาใหม่นี่ กูก็รู้แล้วล่ะ ว่าวิธีของมึงคืออะไร


          "ไอ้เก้า ไอ้เลว กูบอกแล้วไงว่าอย่าบอกพี่สิงโต กูไม่อยากโดนด่า"


          "ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กเวรเอ๊ย ไหนขอดูหน่อย" วิ่งเข้ามามึงก็ไม่มองหน้าใครเลยเนาะ ไอ้ที่มึงผลักออกไปให้พ้นทางเมื่อกี้ มันหมอนะพี่ เค้ากำลังจะเย็บแผลให้กูไง ถ้าเค้าโกรธขึ้นมา เพิ่มจากสองเข็มเป็นสิบเข็มกูจะกระโดดถีบหน้ามึง


          "ตกลงเย็บสดเลยนะครับ" นั่นไงล่ะ หมอโกรธกูแล้ว แม้แต่ยาชายังไม่มีเยื่อใยให้กู ฮือออ ไอ้พี่เลว กูอุตส่าห์ซื้อซาลาเปา ซื้อโจ้กให้ มึงมันไม่รักดี ทำกับกูแบบนี้เหรอ ไอ้นกกระสาลืมบุญคุณ


          "ไม่ทายาชาก่อนเหรอครับ?" ผมถามเสียงอ่อย ไม่สนใจคนที่ทำหน้าห่วงใย มองแผลในมือผมด้วยสีหน้าเหมือนมันเป็นแผลของตัวเอง มึงเจ็บขนาดนี้เอาไปเลยมะ กูยกแผลให้ ไปโอนได้ที่ไหนบอกที


          "เราไม่ได้เอายาชาแบบทามาครับ ถ้าจะฉีดก็ได้นะ แต่มันก็เหมือนกับว่าคุณเย็บสามเข็มนั่นแหละ" มึงเกลียดกูแล้วใช่มั้ยหมอ พี่สิงโตผลักมึงนะกูไม่เกี่ยว เอาเข็มจิ้มมันโน่นเส้ มาลงที่กูทำไม


          "เย็บ!! นี่ถึงกับต้องเย็บเลยเหรอหมอ" ไอ้คนที่ผลักหมอจนเกือบตกเก้าอี้ยังไม่พอ หันไปตะคอกหมอจนน้ำลายกระเด็นเป็นสายใส่หน้าเค้าอีก กูว่างานเข้ากูแล้วล่ะ ไอ้หมอนี่ต้องเอาเข็มเย็บกระสอบมากระทุ้งแผลกูแน่ๆ เพราะมึงไปเสือกกระชากคอเค้ามาถาม เหมือนเค้าเป็นคนเอาขวานมาจามมือกูให้เป็นแผลงั้นแหละ


          "ครับ ต้องเย็บสองเข็ม แต่คนไข้ไม่ยอม อยากได้ยาสลบ สงสัยจะกลัวเข็มมาก 5555" มึงไม่ต้องมาทำหัวเราะกลบเกลื่อนเลยหมอ ในใจมึงนี่โกรธกริ้วกูอยู่ใช่มั้ย มึงเตรียมเข็มเย็บกระสอบแบบที่เป็นสนิมอยู่สินะ เมื่อกี้กูเห็นมึงกระซิบกระซาบกับพยาบาลอยู่เลย


          "ไม่มีว่านอะไรที่เคี้ยวๆแล้วเอามาโปะแผล จากนั้นก็หายเองเหรอครับ" กูเคยดูหนังคาถาอาคมนะเว้ย มันท่องบทสวดงึมงำแป๊บๆ เอาผักเอาหญ้าเหี้ยอะไรไม่รู้มาโปะ แป๊บเดียวหายเลย


          "ทำแบบนั้นเชื้อแบคทีเรียจากน้ำลาย ก็เข้าสู่แผล แล้วมันก็จะไหลลงกระแสเลือด คุณอาจจะติดเชื้อ จนต้องตัดมือทิ้งเลยนะครับ ไปจำมาจากไหนเนี่ย 5555555" มึงเกลียดกูหนักสินะหมอ หน้ามึงด่ากูจัดเต็มว่าไม่น่าเข้าเรียนมหาลัยได้เลย แต่มาทำหัวเราะกลบเกลื่อนสินะ


          "แล้ว.."


          "พอแล้วไอ้คริส เลือดไหลขนาดนี้ยังเล่นอยู่อีก ให้หมอเย็บแผลได้แล้ว" มึงมาดุกูทำม้ายยไอ้พี่สิงโต กูไม่ได้เล่น กูกลัวจริง มึงเห็นเลือดกูโชกขนาดนี้กูยังกล้าเล่นก็เกินคนแล้ว กูไม่ได้บ้าขนาดนั้นมั้ย อีกอย่าง มึงเป็นคนผลักหมอเกือบล้มหัวทิ่มไป แล้วมาด่ากูทำเสียเวลาทำไมวะ


          "แต่ผมกลัวอ่ะ งืออออ" ผมกัดปากมองหน้าพี่สิงโต


          "ไม่เป็นไร เย็บเลยครับ" เดี๋ยวนะ ใครใช้ให้มึงตัดสินใจวะพี่ มือกูมั้ย แผลกูมั้ย อยู่ดีๆมึงก็หันไปบอกหมอทำไมว่าเย็บเลยครับ เย็บพ่อง เอาปากมึงมาเย็บก่อนเลย กูยังไม่พร้อมมมมม


          "ไม่อาวววว ผมกลัวววว พี่สิงงงง" ผมร้องงอแงลากเสียงยาว ตอนที่หมอจับมือผมขึ้นมา วางพาดกับโต๊ะ มือมึงไม่นิ่มเลยหมอ มึงต้องมือหนักแน่ๆกูรู้เลย


          "มานี่มา ไม่เป็นไร" พี่สิงโตเดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างผมกับหมอ นั่งยองๆลงมาจนหน้าเราเสมอกัน เพราะผมนั่งอยู่บนเตียงเปลเตี้ยๆ ดึงหัวผมไปซบอกตัวเองเอาไว้ กระซิบปลอบข้างหูอยู่ตลอดเวลา


          "โอ๊ะ" ผมร้องและกระตุกมือนิดหน่อยเมื่อเข็มแรกจิ้มลงมา ถึงจะถูกดึงหัวปิดบังสายตาเอาไว้แล้ว แต่ความรู้สึกมันก็ยังกลัวอยู่ดี ผมใช้มืออีกข้างขยำเสื้อชอปพี่สิงโตบริเวณอกเอาไว้แน่น


          "ไม่เป็นไรนะคริส เดี๋ยวคืนนี้พี่เลี้ยงเหล้าเอามั้ย บอกว่าอยากลองแอบซินธ์นี่นา สองแก้วเลยดีมะ ที่มันต้องใส่กับน้ำตาลหวานๆน่ะ" ในละครเค้าปลอบนางเอกกันด้วยขนมของกินหรือพาไปเที่ยวไม่ใช่เหรอวะ เห็นกูเป็นคนแบบไหน เอาเหล้ามาล่อเนี่ย


          "อือ แต่มันแรงนะ ไอ้เก้ามันบอกว่าไม่ให้คริสกิน มันจะไม่แบกคริสกลับบ้าน"


          "มีพี่อยู่ไง ต่อไปนี้ถ้าคริสเมา พี่จะเป็นคนแบกคริสกลับบ้านเองดีมั้ย" พี่สิงโตลูบหัวปลอบใจไปด้วย หน้าก็ซุกลงมาตรงข้างหู กระซิบพูดเบาๆเพื่อปลอบเวลาที่ตัวผมกระตุกเพราะถูกเข็มแทงลงมา


          "งือออ พี่สิง มันเจ็บ" ผมไม่สนเรื่องเหล้า เรื่องใครแบกแล้ว ตอนนี้โคตรเจ็บเลยว่ะ เจ็บทั้งแผลเจ็บทั้งที่โดนเข็มแทง


          "อีกนิดเดียวนะทนหน่อย เด็กดื้อ" พี่สิงโตเอื้อมมือมาบีบมือข้างที่ผมขยุ้มเสื้อเอาไว้


          "เสร็จแล้วครับ 555 หมอเขินจนแทบจะเย็บผิดแน่ะ" อ้าวไอ้หมอ ที่กูเจ็บเพราะมึงเขินเหรอเนี่ย เขินทำบ้าอะไรวะ กูเจ็บตัวฟรีเลย รับผิดชอบม๊าาาาา 


          ผมดันตัวออกจากพี่สิงโต ก้มลงมองแผลในมือตัวเองที่ตอนนี้ถูกผ้าก๊อซปิดเอาไว้แล้ว ยกมือไหว้ขอบคุณหมอ รับยาแก้ปวดจากพยาบาลแล้วฟังคำแนะนำนิดหน่อย เรื่องห้ามโดนน้ำ และการไปตัดไหมอีกสองอาทิตย์ ก็พากันเดินออกจากเต้นท์พยาบาลกัน


          "มึงนะมึง บาดเจ็บก็ไม่บอกกู ดีแค่ไหนที่เย็บแค่สองเข็ม น่ากระทืบซ้ำจริงๆเลย" อารมณ์ไหนอีกวะ เมื่อกี้ยังพี่สิง น้องคริสอยู่เลย ตอนนี้ทำท่าจะแดกหัวกูซะงั้น


          "มึงเห็นรึยังล่ะไอ้เก้า" ผมหันไปมองคาดโทษมัน ที่ทำให้ผมโดนด่าจนได้


          "เอ้า ผัวเมียทะเลาะกัน กูเกี่ยวอะไรด้วยวะ" เก้า


          "ไอ้เชี่ย กูบอกว่าไม่มีอะไรไง ไปดูไอ้สะไบประกวดได้แล้ว" ผมลากแขนเพื่อนสนิทไปทางหอประชุมใหญ่ที่ใช้สำหรับประกวดดาวเดือน พี่สิงโตเดินตามมา


          "เมื่อก่อนกูคงเชื่อมึงล่ะนะ แต่จากที่เห็นเมื่อกี้ แม้แต่หมอยังกลายเป็นอากาศสำหรับพวกมึงเล้ยย" เก้าก้มลงมากระซิบให้ผมได้ยินแค่คนเดียว จากนั้นมันก็โดนผมวิ่งไล่เตะไปจนถึงหอประชุม

 




          "ทำไมมึงมากันช้าวะ?" ดัมเบลเห็นพวกเราเดินเข้าไป ก็ขยับที่ให้นั่งตรงสแตนแถวล่างสุด ปีหนึ่งต้องนั่งแสตนครับ เดี๋ยวจะมีประกวดดาวเดือน มีคอนเสิร์ตให้ดิ้นกันส่งท้ายด้วย


          "กูไปเย็บแผลมา โดนคัทเอ้าท์ล้มใส่น่ะ" พอพูดจบสายตาและรังสีอัมหิตก็ส่งมาถึงตัวจากคนที่ยืนอยู่ข้างสแตนติดกับที่นั่งผมเลย


          โกรธรึเปล่าวะ พอด่าประโยคแรกจบ ก็เงียบหน้าหงิกมาตลอดทางเลย


          "เฮ้ย แล้วมึงเป็นไรมากรึเปล่า" ถังชะโงกหน้าผ่านดัมเบลผ่านเก้ามาหาผมที่นั่งริมสุด


          "สบายว่ะ แค่สองเข็มเอง เดี๋ยวก็หาย กูคือใคร? พี่คริสผู้ห้าวหาญกระโดดลงบ่อโคลนคนแรกนะเว้ย ฮ่าๆๆ" ผม


          "ไอ้เต่าถุย ไอ้ขี้โม้ อย่าไปเชื่อมัน ตอนเย็บแผล เต้นท์พยาบาลแทบแตก แม่งร้องยิ่งกว่าคนคลอดลูกอีก กอดพี่สิงโตแน่นขนาดนั้นมึงกล้าบอกว่าเป็นคนห้าวหาญ เย็บเสร็จปากดีเชียวนะมึง ไอ้กะลอจี๊ ไอ้หมีสามขา ไอ้หน้าปลากระโห้" มึงด่าขนาดนี้ มึงเกลียดกูเหมือนหมอใช่มั้ยไอ้เก้า


          "เออ แล้วมึงก็ไม่ได้กระโดดลงบ่อโคลน พวกกูถีบมึงลงไป" อ้าว ทำไมมึงพูดงี้ล่ะเพื่อนถัง คนอยู่เยอะแยะเต็มไปหมด มึงอย่าแฉความห้าวหาญกูสิ เดี๋ยวคนอื่นเค้าไม่ชื่นชมกู ที่ผ่านมากูยังไม่เฉลยกับใครเลยว่ากูถูกถีบตกลงไปน่ะ


          "พี่นักรบ ไอ้คริสมันเจ็บมือ เย็บมาสองเข็ม ให้มันกลับบ้านก่อนได้ป่ะ" เฮ้ยอะไรวะ ใครจะกลับ พี่พูดอะไรนะพี่สิงโต ถามกูก่อนมั้ยว่าจะกลับรึเปล่า อยู่ๆพี่นักรบเดินเข้ามา มึงก็เสนอหน้าฟ้องงี้เหรอ เดี๋ยวกูก็โดนพ่อด่าเพิ่มอีกคนหรอก


          "มึงไปทำอะไรมา ถึงเย็บตั้งสองเข็ม" เห็นรึเปล่า มันมองจ้องกูแล้ว ทำไมรอบตัวกูมีแต่คนขี้ฟ้องวะ แผลแค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่กันไปได้


          "มันยกคัทเอาท์ไม่ระวัง เลยล้มลงมาจะทับหัวมัน พอมันกระโดดหลบจะไม่พ้นก็เลยเอามือปัดออกไปนิดนึง แล้วทีนี้มันก็พ้นรอดจากการถูกทับหัว แต่มือมันไม่รอดว่ะพี่" มึงอธิบายขนาดนี้ ไปวาดสตอรี่บอร์ดมาเลยมั้ย ไอ้เก้า


          "ไอ้น้องเวรขนมถ้วย มึงทำอะไรทำไมไม่ระวังวะ เออ จะกลับก็กลับไป" พี่นักรบด่ากูจนได้ เห็นมั้ยล่ะพี่สิงโตวววว มึงอย่ามาแอบทำหน้าสะใจนะ


          "ไม่กลับหรอก ผมไม่ได้เป็นไร จะดูไอ้สะไบมันประกวดดาวเดือนก่อน ว่าแต่ไอ้น้องเวรขนมถ้วยคืออะไรวะ??" ประเด็นหลังน่าสนใจกว่าการได้กลับบ้านอีก กลับไปทำไมวะ กูไม่ได้เป็นไรซักหน่อย ก็แค่มือชา


          "ขนมถ้วย มันใช้ถ้วยอะไรล่ะ?" พี่นักรบยกคิ้วถาม


          "ตะไล" เหยดดด มึงช่างสรรหาคำด่านะพี่ เก่งยิ่งกว่าสไปรส์อีก สมแล้วที่เป็นเฮดว้าก (เกี่ยว?)


          "ถ้ามึงอยากกลับตอนไหนก็กลับ เดี๋ยวกูบอกรุ่นพี่คนอื่นไว้ให้" พูดจบพี่นักรบก็สะบัดตูดเดินออกไปหากลุ่มเพื่อนตัวเอง ไม่คิดจะอยู่สังสรรค์เฮฮาปาร์ตี้กับพวกเราหน่อยเหรอ ตอนนี้พี่กำลังดังเป็นขวัญใจคนแต่ง ยิ่งกว่าตัวเอกอย่างผมอีกนะเว้ยเฮ้ย มาแป๊บๆหมดบทอีกละ

 


          ตอนนี้บนเวทียังไม่ใช่สไปรส์ แต่เป็นนักศึกษาจากคณะอื่น เพราะงั้น หันมาดูผมกับพี่สิงโตกันก่อนนะครับ


          "โกรธเหรอ?" ถามไปงั้นแหละ เห็นก็รู้แล้วว่าโดนโกรธอยู่


          "......................" อย่าเงียบใส่กูเส้


          "พี่สิง โกรธน้องคริสเหรอค้าบบบ"


          "น้องพ่อง ดื้อชิบหาย" อ้าว พอเปิดปากก็ด่ากูซะงั้น


          "มันเป็นอุบัติเหตนะพี่ อย่าโกรธขนาดนี้สิ"


          "ถ้ามึงระวัง ไม่เอาแต่เล่น ยกกับเพื่อนๆ ไม่อวดเก่งอยู่คนเดียว มึงจะเจ็บตัวมั้ย กูถาม" เออ ก็จริง หมดคำจะเถียงเลย


          "ขอโทษษษษ นะนะ ไม่โกรธกันสิ มานี่เร็ว" ผมดึงมือพี่สิงโตให้ขยับเข้ามายืนตรงหน้า โอบเอวเอาไว้ แล้วซบหน้าลงไปที่ท้อง


          "ไอ้เชี่ย กูไม่ใช่เด็กนั่งดริ้งค์มึงนะ" บอกดีดีก็ได้ ไม่ต้องเฉดหน้าผากหรอก ปล่อยให้ผมเจ็บแค่ที่มือก็พอ


          "พี่เป็นเด็กนั่งดริ้งค์ตรงไหน?"


          "ก็ดูมึงดึงกูมากอดดิ มึงคิดจะกอดกูตอนไหนก็ได้รึไง กูไม่ใจง่ายนะเว้ย" บางทีพี่ก็เล่นใหญ่ไป ถ้าจะด่าก็อย่ายิ้มสิวะ


          "ผมรู้ว่าพี่เป็นห่วง ครั้งหน้าผมจะระวังนะ เดี๋ยวอะไรหนักจะโยนให้พี่แบกแม่งให้หมดเลย ดีมะ"


          "เวร กูเป็นพี่มึงนะ" หยุดมีคำด่าในประโยคซักหนึ่งครั้งมันจะตายรึไงวะ "เอาหน้ามึงออกไปจากท้องกูด้วย มันจั๊กจี้โว้ย"


          มึงก็น่าจะรู้จักกูดีนะพี่สิงโต ว่าอย่าปล่อยให้กูรู้จุดอ่อน พูดขนาดนี้คิดว่ากูจะถอยหน้าออก หรือ แกล้งมึงต่อล่ะ


          "ฮ่าๆๆๆ พี่สิงงงงงงง" แกล้งสิวะรออะไร ถูแม่งทั้งท้องนี่แหละ ผมเอาหัวมุดหน้าท้องส่ายหน้าไปมา เพื่อให้พี่สิงโตขำ เผื่อมันจะหายโกรธแล้วเลิกทำหน้าหงิกซักที ผมไม่ชอบเลย


          "ไอ้คริส เดี๋ยวกูถีบหน้าหงาย ฮ่าๆๆๆ หยุดสิวะ ฮ่าๆๆ เอาหน้ามึงออกไป๊ๆๆ ฮ่าๆๆ" พี่สิงโตขำลั่น แล้วทั้งสแตนกำลังเงียบดูการแสดงอยู่ไง ก็เลยหันมามองกันทั้งคณะ อ้าวไอ้สปรส์ขึ้นตอนไหนวะ


          "เห้ย ไอ้สะไบขึ้นทำไมไม่เรียกกูวะ" ผมปล่อยมือออกจากเอวพี่สิงโต หันไปด่าเพื่อนแบบไม่เจาะจง ด่าแม่งกราดสามคนนี่แหละ กูอดดูช่วงต้นเลย


          "เห็นมึงกำลังพลอดรักกันอยู่ กูไม่อยากหันไปดู กูอิจฉา" เก้า


          "กูไม่เชษเรื่องผัวเมียว่ะ เชิญตามสบาย เพื่อนสะไบไม่สำคัญเท่าคนกำลังจีบกันหร๊อก" ดัมเบล


          "พวกมึงเงียบๆ กูกำลังดูสไปรส์อยู่ ปล่อยให้มันแร่ดกับผู้ชายต่อไปเหอะ ไม่ต้องสนใจ" ถัง


          อะไรของพวกมึงวะ ทำไมเวลาจะซ้ำจะแซวต้องมาคนละประโยคทุกทีเลย พวกมึงรวมกันมาเป็นประโยคเดียวเลยไม่ได้รึไงวะ พูดแบบนี้ไปกระทืบกูหน้าหอประชุมเลยมะ


          "ตกลงพี่หายโกรธแล้วนะ" ผมไม่สนใจที่เพื่อนแซะ หันไปถามพี่สิงโตที่กลับไปยืนข้างสแตนที่เดิมแล้ว


          "เออ"


          ก็แค่นั้นแหละ จะได้ดูสไปรส์ซักที ถ้าไม่ได้ดูแล้วมันรู้ กูโดนโบกหัวหลุดอีกแน่




ทอล์คค่ะ: ควรหวีดอันไหนก่อนดี ตอนเย็นแผล หรือตอนง้อกัน 5555 พวกแกสาบานนะว่าแค่พี่น้องอ่ะ กับพี่แท้ๆเค้ายังไม่อ้อนกันเบอร์นี้เล้ยยย // ตอนนี้เป็นตอนที่ขำมากที่สุด คือพิมพ์ไปแล้วขำไปคือมือไม่มีแรงกดแป้นคีย์บอร์ดอ่ะ ฮามาก ตอนคริสเถียงกับหมอในใจ ตอนพี่สิงโตวิ่งเข้ามาแล้วผลักหมอออกไปเพื่อดูอาการคริส เมื่อคือขำจนตัวงอ ปิดไปนอนแล้วก็ยังขำ อัลไล พวกเธอไม่ขำเหรอ เราขำคนเดียวก็ด๊ะ// ตอนต่อไปมาช้าหน่อยนะ จะออกไปลั๊ลลาข้างนอกอ่ะ *ปล. พี่คริสหัวร้อนเชียววันนี้ เรียกหาโซเจอร์แล้วด้วย หุหุ**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3774 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 20:30
    แหมมมมมม นังหนู พอพี่จ๋าอยู่ เข็มก็เข็มเถอะ กี่เข็มก็ว่าม๊าาาาาาาา!!
    #3774
    0
  2. #3713 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:04
    คริสสสส จะขำไปไหนมีด่าหมอในใจ กับเม้าพี่สิงในใจได้ฮามากกกก ปากแต่ละคน ยอมแพ้เลย
    #3713
    0
  3. #3694 Bjin_yui (@yuisupitshaya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 19:02
    คือพี่สิงคิดมากกว่าน้องใช่ไหมมคอนปลอบนี่แบบบบอยากกรี้ดให้ตายไม่ไหวแล้วอยอุ่นละมุนมากกกกกกก
    #3694
    0
  4. #3530 creamsarang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 10:59
    ไปบอกใครว่าเป็นพี่น้องก็ไม่มีใครเชื่อหรอกโว้ยยยย

    สร้างโลกส่วนตัวกันอยู่สองคนอ่ะ
    #3530
    0
  5. #3054 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 06:04
    โอ๊ยยยยย เขินนนน >< พี่น้องหรอคะะ ค่าาาา พี่น้องค่าาาา จะพยายามเชื่อนะคะะ 55555 ยอมใจพกนายเล้ยยย สวีทไม่สนใครเลย ไม่คิดว่าคนอื่นจะเขินไง๊?? แหม่
    #3054
    0
  6. #2688 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:26
    บรรยายตอนให้หมอเย็บเเผลได้เเบมขรรมมากอ่ะ เราก้เปนเเบบนั้นนะเวลาหมอจะฉีดยาหรือพยาบาลมาเเกะสายน้ำเกลือออกนี่เเบบเเม่เจ้าเว้ยยยยย!!!
    #2688
    0
  7. #2687 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:24
    ฮาโคตรๆเลยอ่ะ อ่านไปหัวเราะไป5555
    #2687
    0
  8. #2567 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:37
    5555555
    #2567
    0
  9. #2374 Terujin (@Terujin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 15:01
    555555555555ขำแรงส์ น่ารักกันทุกคนเลย
    โดยเฉพาะดัมเบล555555555
    #2374
    0
  10. #1120 '✏Rainfall (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:49
    คือขำ555555 ขำไม่ไหวแล้ว นับถือไรท์อ่ะที่เขียนได้ฮาขนาดนี้ ชอบตอนน้ำลายกกระเด็น โอ้ย555
    #1120
    1
    • #1120-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 17)
      12 ธันวาคม 2559 / 00:50
      ขอบคุณค่าาาา
      #1120-1
  11. #982 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 17:00
    อิพี่ ห่วงน้องหนักมว๊ากกกกกก หวีทกันตล๊อดๆๆๆๆคู่เน้ 
    #982
    0
  12. #792 คนอ่าน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 16:03
    จะเขินก็เขินนะ แต่ขำมากกว่าอ่ะ กาจะขึ้นแล้ว 5555 ยิ้มไปหัวเราะไปจนเหงือกแห้งอ่ะ
    #792
    0
  13. #487 Bamimozz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 22:14
    ตลกว้อยยย นี่นิยายอะไรอ่ะคอเมดี้ล้วนๆมั้ย

    ช่วงคริสจะโดนเย็บนี่ตลกเรี่ยราดมากอ่ะ แต่ความหวานนี่ก็หืมมม หนูยอมแล้ววว ////
    #487
    0
  14. #280 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 02:13
    ตอนเย็บแผลคือบั่บ บิดเขินอย่างบ้าคลั่ง งื้อออออออ
    #280
    0
  15. #260 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 23:42
    โอ้ยขำมากอ่ะ เถึยงกับหมอเสมือนจริงมาก เพราะเค้าก็เป็นเเบบ หมอนี่มือกูนะใจเย็นๆไม่ได้หักเเบบตุ็กตาบาร์บี้ได้นะโว้ย!!
    #260
    1
    • #260-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 17)
      28 พฤศจิกายน 2559 / 23:50
      เคยเป็นไง เอาประสบการณ์ตัวเองมาเขียนเลย ตอนนั้นเข่าแตกอ่ะ เย็บสองเข็ม หมอบอกว่า แผลคุณชาหมดแล้วไม่ต้องฉีดหรอกยาชา ฉีดไปก็เท่ากับเย็บสามเข็มโน่นแหละ พอเย็บไปเย็บมา บอก ขออีกเข็มนะ โอ้โห ขาแทบกระตุกไปอยู่บนหน้าหมอ ฮืออออ
      #260-1
  16. #239 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 19:03
    ขำหมอหนักมาก ตอนเย็บแผล ทั้งบ่นทั้งนินทาในใจ แลัวก็ขำอีกตอนกอดเอวแล้วส่ายหน้า โคตรน่ารักอ่ะ หมั่นไส้มาก ... สนิทเกินพี่น้องป่าวเนี้ย 555
    ปล่. โซเจอร์ คือ อัลไลอ่ะ
    #239
    1
    • #239-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 17)
      28 พฤศจิกายน 2559 / 19:16
      ทหารของก้อนไง
      #239-1
  17. #238 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 19:02
    นี่พี่น้อง??
    #238
    0
  18. #237 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 17:50
    โอ๊ยยยยยย ดูแลกันดีเกิ๊น พี่น้อง?คู่นี้
    #237
    0
  19. #236 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 17:49
    โอ๊ยยยยยย ตอนเย็บคือโคตรรรรรหวานนนนนนน คือไม่ใช่แฟนแต่ทำไมมันดูหวานงี้ฮะะะะ เขินแทนหมอได้แมะะะะะ ละคอนง้อนี่แบบบบเป็นแฟนไปเหอะะะะเป็นไปเลยยยยย เพื่อนชงขนาดนี้ละะะะ
    #236
    0
  20. #233 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 17:24
    โอ้ยขำหนักมากกกกกก 555555 ไม่ไหวจิง เราไม่สามารถอ่านอย่างต่อเนื่องได้ ทำไมเรารู้สึกชอบพี่หมอจัง พี่หมอนี้ ผช.ใช่มะะะ แหมมมม มีเขิลลลล พ่อหนุ่มวายยยย



    #ไรท์คร้าาา วันนี้พี่คริสเป็นไรอ่าาา เค้าตามไม่ทัน TT
    #233
    1
    • #233-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 17)
      28 พฤศจิกายน 2559 / 19:17
      ม่ายรู้เหมือนกันอ่ะ แต่คงหายแล้วมั้ง เห็นไปช๊อปปิ้งลั้นลาปาจิงโกะแล้วนิ
      #233-1
  21. #232 I'm MAY (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 17:11
    ตอนนี้ขำทั้งตอนจริงๆ มีเเอบหวีดตอนท้าย พี่น้องเค้าเล่นกันเเบบนี้เเหละเนอะ
    #232
    0
  22. #231 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 16:56
    โอ้ยยย หวีดกรีดร้องงงง ดีงามมากค้า><
    #231
    0
  23. #230 Ksksks (@Ksksks) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 16:45
    หวีดตอนเย็บแผล....หวีด...เขิน....ทะไมน่ารักขนาดนี้
    #230
    0
  24. #228 neung_no (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 16:29
    ฮามากกกกแอคติ้งแต่ละคนขั้นเทพ..นี้แค่ 2 เข็มยังขนาดนี้..ถ้าน้องคริสแขนหัก.ไม่อยากคิดเลยหมอจะเป็นยังไง
    #228
    0
  25. #227 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 16:23
    พอยู่ด้วยกันก็ไ่ม่สนใจรอบ ๆตัวเลยโกส่วนตัวสูงมากอ่านไปจำไปคริสอย่าให้พี่สิวเขาเอาคืนบ้างก็แล้วกัน
    #227
    0