ตอนที่ 141 : รุกกี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    7 ม.ค. 60

สิงโตพาร์ท


          หลังจากนั่งเรือดูวิวตึกฮ่องกงจบ ระหว่างที่เรากำลังคิดว่าจะกลับไปที่คอนโดฯพี่พอร์ชยังไง โทรศัพท์ของคริสก็ดังขึ้น ปลายสายคือพี่ชายขี้หวงน้องที่โทรมาตามเหมือนกับรู้ว่าเราเดทกันจบและต้องการจะกลับบ้านแล้ว คริสพูดอะไรกับพี่พอร์ชพักนึง รถยนต์สีดำสนิทก็มาจอดลงหน้าพวกเราที่ท่าเรือเพื่อพาเรากลับที่พัก ตอนแรกผมตกใจคิดว่าจะมีศัตรูอะไรของพี่ฟงมาตามจับเราสองคนไปต่อรองอะไรอีก แต่คนที่ลงจากรถเป็นคนสนิทของพี่ฟงที่ชื่อเหลียง และคริสหันมาบอกผมว่า พี่ฟงให้คนตามคุ้มกันเราสองคนอยู่ตลอดเวลา


          ผมโคตรอยากกลับเมืองไทยแล้วล่ะ ถึงที่นี่จะดูสะดวกสบายด้วยอิทธิพลของแฟนพี่พอร์ชแต่ก็ดูไม่ปลอดภัยเหมือนกัน ต้องมีลูกน้องคอยสะกดรอยตามแบบนี้ แปลว่าเค้าก็ต้องมองเราสวีทกันวันนี้ทั้งวันด้วยใช่รึเปล่า โชคดีนะที่วันนี้ผมยังไม่ได้คว้าคริสมาจูบน่ะ ไม่งั้นผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ไม่ได้หน้าด้านเหมือนพี่ฟงกับไอ้ตัวแสบแฟนผมซะด้วย


          "สรุปแล้วแม่มึงก็ยอมรับพี่ฟงแล้วใช่ป่ะวะ" เก้าจิ้มหูหมูในจานที่เราสองคนซื้อมาจากตลาดเข้าปาก เราไม่ได้ตรงไปที่คอนโดฯพี่พอร์ชแต่มาที่ห้องพี่ฟงแทน เพราะคริสอยากมาเจอเพื่อนๆ อีกไม่กี่วันเราต้องกลับไทย แล้วทิ้งเก้ากับไวน์เอาไว้ที่นี่สินะ


          "ก็คงยอมมั้ง พรุ่งนี้แม่ออกจากโรงบาลพี่ฟงจะพาไปดูคาสิโนนี่หว่า สิทธิ์พิเศษแบบว่าได้ถ่ายรูปในคาสิโนที่คนอื่นไม่ได้รับอนุญาตแบบนั้น คงได้หน้าอีกเยอะเลยล่ะ แต่ช่างแม่กูเหอะ พวกเราน่ะ พรุ่งนี้ไปเที่ยวกันมั้ยวะ ตั้งแต่มากูยังไม่ได้ไปไหนเลยเนี่ย" คริส


          "ไอ้เต่าถุย มึงอย่ามาสตอเบอรี่ญี่ปุ่น กูรู้นะว่าวันนี้แอบหนีไปเที่ยวกันสองคนน่ะ อย่ามาทำเป็นไม่ได้ไปไหน" สไปรส์


          "มึงง้อไอ้ถังหายแล้วเหรอวะสะไบถึงได้มาทำปากดีน่ะ" คริส


          "ไอ้บ้า ง้ออะไร ถังมันไม่ได้งอนอะไรซักหน่อย มันก็แค่เป็นห่วงรึเปล่าวะ" พอพูดเรื่องที่สองคนนี้งอนกัน สไปรส์ก็เสียงอ่อนลง แอบเหลือบตามองถังที่นั่งอมยิ้มอยู่ข้างๆ มันง้อกันแบบไหนทำไมไอ้ถังถึงได้อารมณ์ดีขนาดนั้น


          "มึงก็สตอเบอรี่ลูกใหญ่เหมือนกันแหละวะ กูรู้นะว่าพวกมึงก็แอบหนีไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์กันมาวันนี้น่ะ" ดัมเบลหันไปแซวสไปรส์ มันให้ลูกน้องพ่อมันแอบตามทุกคนเหมือนที่พี่ฟงทำรึไง ถึงได้รู้ความเคลื่อนไหวไอ้พวกนี้ด้วยน่ะ


          "ก็บอกว่าไปซื้อของฝากไงวะ ของฝากน่ะ ทีพี่หมอกยังไงเที่ยวกับพี่นักรบสองคนได้เลย ทำไมไม่ไปแซวมันบ้าง มึงก็ไปกับพี่เฟียสตั้งแต่เมื่อวานเพิ่งกลับมาเมื่อกี้กันมาทำว่ากู" สไปรส์มึงก็มีจีพีเอสติดตามเพื่อนเหมือนกันเหรอ


          "แล้วไง กูกล้าทำกล้ารับจะกลัวอะไร ไม่เหมือนมึงไง แซวสนุกดี" ดัมเบลเถียง


          "งั้นต่อไปนี้กูต้องฝึกหน้าด้านเหมือนพวกมึงแล้วล่ะ จะได้ไม่ต้องมาฟังพวกมึงแซวอะไรไร้สาระแบบนี้น่ะ" สไปรส์


          "ไอ้เก้า กูว่ามึงควรเปิดธุรกิจใหม่เป็นค่ายมวยนะ เวลาเพื่อนพวกมึงตีกันเมื่อไหร่ จะได้มีโชว์เอาไว้อวดแขกในร้าน กูโคตรรำคาญเลย พวกมึงแต่ละคนเถียงกันยังกะเด็กไม่โตซักที" พี่นักรบ


          ผมนั่งมองคนนั้นคนนี้พูดคนละทีหาที่แทรกเข้าไปไม่ได้ พูดไม่เคยทันพวกมันเลยซักครั้ง นี่ขนาดไม่มีเหล้า ไม่มีของมึนเมานะ มีแค่กับข้าวที่ผมกับคริสซื้อมาจากตลาดตอนไปเดทเท่านั้นเอง มันยังพูดกันไม่เว้นช่องไฟเลย ขี้แซวอะไรกันขนาดนี้


          "ถ้ากลับไป พวกมึงจะมาอีกมั้ยเนี่ย"


          "ไอ้เก้า ไอ้เวร คนอื่นเค้าแซวไอ้สะไบกันสนุกสนาน มึงดึงดร่าม่าทำไม ก็รู้อยู่ว่ากูเกลียดดด" คริสขว้างหูหมูไปโดนหน้าเก้าเต็มๆ จริงๆมันคงไม่ได้เกลียดหรอก แค่ไม่อยากเศร้าสินะ


          "ก็กูเหงา ไม่มีพวกมึงนั่งกินเหล้าเมาเป็นเพื่อน ไม่มีคนบังคับให้ติว ไม่มีคนคอยด่าด้วยคำประหลาด ไม่มีคนบ้าพลังคอยตบตีด้วย ก็แค่ถามว่าพวกมึงจะลืมกันมั้ย ถ้ากูไม่อยู่ที่ไทยกับพวกมึงแล้ว"


          "............" แก็งค์รุกกี้กริบทันที มันมองหน้ากันไปมา แล้วหน้าก็ซึมลง


          "เอาน่า กูบอกพวกมึงแล้วไง ไม่ว่าอยู่ที่ไหน พวกมึงก็เป็นเพื่อนกันได้ ฮ่องกงกับไทยใกล้จะตาย มึงก็อ้างบินไปดูร้านที่ไทยบ่อยๆดิวะไอ้เก้า เดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน วันสำคัญห่าเหวอะไรก็มีตั้งเยอะในปีนึง วันหยุดก็แยะ โทรศัพท์ก็มี ไลน์กลุ่มก็มี จะรีบเศร้าไปไหนวะ" หมอกตบไหล่น้องรหัสตัวเองปลอบใจ


          "พวกมึงฟังกูนะ คนเรามีเส้นทางไม่เหมือนกัน ถ้ามึงคิดว่าการที่ต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลาถึงจะเรียกว่าเพื่อนแท้ มึงคิดผิดแล้วล่ะ เพื่อนน่ะจะมาตอนที่พวกมึงเดือดร้อนต่างหากล่ะ เราทุกคนโตแล้วมีเส้นทางชีวิตที่ต่างกัน ไม่แยกย้ายตอนนี้ แต่เรียนจบไป หรือโตไป พวกมึงก็ต้องแยกย้ายกันอยู่ดี ไปมีงานใหม่ มีสังคมใหม่ ไปมีครอบครัว เพื่อนมันอยู่ที่ใจโว้ย" พี่นักรบ


          "เออ ใช่ ไอ้พี่นักรบพูดถูก ยังไงพี่มึงกับพี่กูก็เป็นแฟนกัน ความสัมพันธ์เราก็เหนียวแน่นยิ่งกว่าเส้นมาม่า มึงไม่ต้องรีบต้มตอนนี้หรอก กูก็ไปๆมาๆบ่อยแน่ๆอยู่แล้วล่ะ เพราะพี่พอร์ชอยู่ที่นี่ มีสปอนเซอร์ดีค่าเครื่องบินก็ฟรี เหล้าร้านมึงก็ฟรี ไม่ต้องห่วง อิอิ" คริสพยายามพูดเล่นเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ


          "ฟรียังไง กูไม่เลี้ยงมึงหรอกนะเว้ย" เก้า


          "กูไม่ได้หมายถึงไอ้เพื่อนประถมขี้งกแบบมึง แต่กูหมายถึงเหล้าฟรีจากพี่เขยใจป้ำของกูต่างหาก ฮ่าๆๆๆ"


          "เออ พี่ฟงมันรวย ให้มันเลี้ยงไป ไม่ต้องคลานเข้ามาหากูอีกล่ะ"


          "แหมมมม เพื่อนเก้าก็ กูล้อเล่นมั้ย ทำไมต้องแง่งอนเป็นไอ้สะไบขนาดนั้น"


          "กูเกี่ยวอะไรไอ้สมคิด กูไม่เคยแง่งอน กูนั่งเฉยๆพอแล้ว ไม่ต้องวกมาที่กู กูเหนื่อยจะทะเลาะกับพวกมึง" สไปรส์


          "สไปรส์ไม่เคยแง่งอนจริงๆเหรอถัง บอกพวกเราหน่อยสิ มันง้อมึงยังไง ถึงได้หน้าบานขนาดนี้" ดัมเบลล้อสไปรส์ แล้วหันไปหาไอ้ถัง


          ^^ ถัง


          "มึงห้ามพูดนะไอ้ถัง ไม่งั้นกูจะไม่คุยกับมึง" สไปรส์


          "อะไรล่ะ กูยังไม่ได้พูดอะไรซักคำ มึงนั่นแหละที่จะร้อนตัวแล้วหลุดออกมาเอง มานั่งนิ่งๆนี่มา ไม่ได้ต้องต่อปากต่อคำกับพวกมันแล้ว^^" ถังหันไปส่งยิ้มให้สไปรส์ ดึงไหล่ให้กลับไปนั่งพิงโซฟาอยู่ข้างตัวเอง


          "มีความโชว์หวานต่อหน้าเพื่อนนะเว้ยเดี๋ยวนี้ น้องดำมานั่งนิ่งๆนี่สิ เดี๋ยวพี่คริสโอบไหล่ให้ความอบอุ่นเอง ฮริ้ววววว" คริสดึงไหล่ดัมเบลกลับไปพิงโซฟา แล้วมันสองคนก็รับมุข กอดกันเองสองคน หันไปมองถังกับสไปรส์ ส่งเสียงแซวอย่างถูกใจที่สไปรส์หน้าแดง


          "เลิกแซวกันได้แล้วมั้ยวะ แพลนพรุ่งนี้เป็นยังไงบ้างเนี่ย ดึกแล้วเดี๋ยวจะได้ไปนอน พรุ่งนี้ไปเที่ยวกันแต่เช้า เดี๋ยวก็ต้องกลับกันแล้ว" พี่นักรบตัดบทไอ้สองแสบอย่างรำคาญ เก้าเลยพูดเรื่องแผนไปเที่ยวพรุ่งนี้กันแบบจริงจังขึ้นมาบ้าง


          กว่าเราจะคุยเรื่องที่เที่ยววันพรุ่งนี้กันเสร็จก็เกือบห้าทุ่ม คริสมองนาฬิกา แล้วพูดขึ้นมา


          "ดึกแล้วว่ะ เรานอนค้างที่นี่ดีกว่าพี่สิง ผมขี้เกียจกลับห้องพี่พอร์ชแล้ว ยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องกลับมาหาพวกมันที่นี่อยู่ดี ไปๆมาๆเสียเวลาเปล่าๆ"


          ผมพยักหน้าตกลงไม่ได้ว่าอะไร รู้ดีว่าที่มันพูดมาเป็นข้ออ้างเท่านั้น เพราะพอคริสบอกว่าจะค้างไอ้เก้าก็หน้าบานอย่างดีใจที่เพื่อนจะอยู่กันพร้อมหน้า คืนนี้ไอ้แก็งค์ห้าหน่อไม้ของพวกมันเลยดีดกันทั้งคืน เอาผ้ามาปูนอนเรียงกันตรงห้องรับแขก ไล่พวกเราแยกย้ายกันไปนอนในห้อง แล้วเสียงคุยกัน ด่ากันก็ดังตลอดจนเกือบเช้า


          สองวันสุดท้ายในฮ่องกง เด็กปีหนึ่งไม่เคยห่างจากกันเลย มันกินเที่ยวเล่นตัวติดกันตลอดเวลา บางทีก็ด่าบางทีก็เศร้าแล้วก็กลับมาด่ากันอีกรอบวนไปอยู่แบบนี้ พวกผมรุ่นพี่กับไวน์ ก็เลยไม่อยากเข้าไปขัด พยายามแยกตัวออกมาเที่ยวกันต่างหาก ให้พวกเพื่อนกลุ่มมันได้ความทรงจำดีๆเก็บเอาไว้ ผมรู้ว่าพวกมันรักกันจริงๆ มันผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ ทั้งเรื่องที่สนุก เรื่องที่เสี่ยงอันตรายเกือบตาย ความผูกพันธ์ของพวกมันเลยอาจจะมากกว่าเพื่อนกลุ่มอื่น แล้วยิ่งต้องห่างจากเก้าแบบนี้ พวกมันเลยยิ่งเศร้า จนวันสุดท้ายตอนที่เก้าไปส่งพวกเราที่สนามบิน หน้าของพวกมันยิ่งเครียดหนักขึ้นไปอีก ตั้งแต่เช้า ผมยังไม่เห็นพวกมันด่ากัน หรือหัวเราะเลยซักครั้ง


          "แล้วกูจะไปหานะเว้ย" เก้าพูดเป็นรอบที่ร้อยตั้งแต่สองวันที่แล้วด้วยสีหน้าเศร้า


          "เออ กูว่างก็จะมาอีก เดี๋ยวเทศกาลครั้งหน้านัดเจอกันอีกดีมั้ยวะ เดือนหน้ามีอะไรบ้างล่ะ" ดัมเบล


          "วาเลนไทน์" คริส


          "ไอ้เวร เอาวาเลนไทน์มาทำซากอะไร มันเทศกาลตรงไหน มันไม่ใช่วันหยุดโว้ย" ถัง

          

          "งั้นก็ตรุษจีน ตอนประถม กูกับไอ้เก้าเคยอ้างกับครูบ่อยๆว่าบ้านเป็นจีน ขอหยุดเรียนสบ๊ายสบาย ฮ่าๆๆ" หัวเราะได้นิดเดียว คริสก็กลับมาซึมอีกครั้งหลังจากคิดถึงวีกรรมตัวเองกับเพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่ประถม


          "มหาลัยเค้าจะให้มึงอ้างแบบนี้มั้ยล่ะ ไอ้เต่าถุยเอ๊ย" สไปรส์


          "งั้นสงกรานต์ หยุดแน่ๆ มึงกลับไทยนะไอ้เก้า ไปเที่ยวสงกรานต์ด้วยกันเหมือนทุกปีไง" คริสงัดเทศกาลที่ใกล้ที่สุดและหยุดยาวมาจนได้


          "แต่ตรุษจีนที่นี่ปิดยาวนะพี่เก้า พี่น่าจะไปได้" ไวน์ส่งยิ้มไปให้เก้า มองอย่างเข้าใจ


          "เออ เอาไว้พวกมึงไปนัดกันในไลน์ก็ได้มั้ยวะ สมัยนี้เทคโนโลยีไปตั้งไกล จะรีบนัดกันทำไม พวกมึงจะตกเครื่องแล้วนะ" พี่นักรบพูดเหมือนจะดุ แต่เสียงก็อ่อนแบบเห็นใจ มองเด็กปีหนึ่งที่ทำยังไงก็ไม่ยอมเข้าเกทไปซักทีทั้งๆที่เค้าจะประกาศขึ้นเครื่องกันแล้ว


          "อือ ต้องไปแล้วล่ะว่ะ" คริสยิ้มเศร้า


          "เอาน่า เดี๋ยวก็ได้เจอกัน" ผมตบบ่าปลอบใจคริสเบาๆ


          "งั้นมาถ่ายรูปรวมกันหน่อยดีมั้ยวะ กูจะได้มีรูปพวกมึงเก็บเอาไว้อีกนิด" เก้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา


          นี่พวกมึงยังถ่ายไม่พอใจอีกรึไง เมม128GB ในโทรศัพท์ห้าเครื่องนั่นน่าจะเต็มไปแล้วมั้ยวะ สองวันที่ผ่านมา พวกมึงถ่ายรูปรวมกระทั่งหน้าส้วมเลยนะเว้ย


          "ใช่มาถ่ายรูปกัน รูปสัญญลักษณ์แก็งค์ของพวกเราไง อิอิ" คริสยิ้มร้ายมองเพื่อนอีกสามคนที่เหลือ


          "เออ รูปสัญญลักษณ์" ดัมเบลยิ้มตามอย่างรู้ใจ


          "ฮ่าๆๆ ก็เห็นด้วย เอาแบบนั้นแหละ" สไปรส์หัวเราะ


          "อะไรเหรอวะ?" ถังมึน


          "โธ่เว้ย ไอ้ถัง มึงนี่นะ น่าจับส่งไปอยู่ดาวอังคาร ทำไมไม่เคยทันอะไรกับเค้าบ้างเลยวะ นอกจากเรื่องเรียนเนี่ย หนูไม่ทุ่มเทเรื่องอื่นเลยเหรอลูก" คริส


          "เดี๋ยวกูถีบกระเด็นกลับไทยไม่ต้องใช้เครื่องบินเลย เออกูรู้แล้วน่า รูปนั้นใช่มั้ย ตอนที่เรากำลังจะขึ้นเครื่องขามาน่ะ" ถัง


          "รูปอะไรวะ?" เก้ามองแปลกใจ เพราะมันไม่ได้มาพร้อมเรา


          "สัญญลักษณ์กลุ่มเราไงไอ้เก้า รองเท้าผ้าใบ ฮ่าๆๆ" ดัมเบล


          "ไอ้เด็กเวร รองเท้าผ้าใบเนี่ยนะ มึงจะอิ้นดี้กันไปไหน กูเห็นเมื่อไหร่ มึงก็ถ่ายแต่ตีนตัวเองกัน" หมอกส่ายหน้า แล้วเดินหนีไปนั่งตรงเก้าอี้รอ


          เด็กปีหนึ่งห้าคน จับกลุ่มยืนกันเป็นวงกลมหน้าทางเข้าเกท ยกเท้าขวาขึ้นมาใช้ปลายเท้าชนกัน เหมือนมีพิธีกรรมอะไรซักอย่าง คนเข็นกระเป๋าผ่านไปมามองกันยกใหญ่ ว่าไอ้พวกหน้าตาดีพวกนี้ทำอะไร ถ่ายหนังกันรึเปล่า แต่พวกมันก็ไม่สนใจ หน้าด้านยกกลุ่มจริงๆ


          "เจอกันนะไอ้เก้า ขอให้เธอไปดี ขอให้มีความสุข" คริส


          "ขอให้หมดทุกข์หมดโศกนะเพื่อนรัก" สไปรส์


          "ขอให้ไวน์ทนมึงไหวไม่หนีไปมีแฟนใหม่ ขอให้พ่อมึงไม่เฉดหัวส่งกลับเมืองไทย" ดัมเบล


          "ขอให้ไม่ทำคาสิโนเจ๊ง ร้านเหล้าพัง จนพี่ฟงยิงหัวมึงนะ" ถัง


          "ไอ้พวกเวร นี่พวกมึงรักกูกันมั่งรึเปล่าเนี่ย" เก้า


          "ไม่ พวกกูไม่รักมึงหรอก ฮ่าๆๆๆๆ" คริส สไปรส์ ดัมเบล ถัง พูดพร้อมกัน แล้วทั้งห้าคนก็หัวเราะเสียงดังลั่นสนามบิน


          แชะ!



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: เดินทางมาใกล้จบแล้ว ฮือออ เศร้า แต่ทุกเรื่องก็ต้องมีวันจบเนาะ เรื่องนี้สนุกมากกกกก เป็นเรื่องที่ไอเดียไหลเข้ามาไม่มีหยุด อาจจะเพราะตัวละครมันเยอะ ไม่ได้มีแค่คนสองคนมั้ง ก็เลยมีอะไรให้เล่นได้ตลอดเวลา อีกสองตอนเอง ฮรึ๊กกก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3819 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 13:34
    ซึมหปด้วยเลย งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกราเนาะ เอาหน่า จากเป็นไม่ได้จากตายซะหน่อย เงินก็มี เครื่องบินก็แยะ ไปหากันเอา
    #3819
    0
  2. #3457 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:38
    แอบเหงาอ่ะ ????
    #3457
    0
  3. #3412 Love AT Love (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 23:31
    อ่านตอนนี้แล้วร้องไห้ตามจริงๆคะ คิดถึงเพื่อน คิดถึง...
    #3412
    0
  4. #3411 Love AT Love (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 23:31
    อ่านตอนนี้แล้วร้องไห้ตามจริงๆคะ คิดถึงเพื่อน คิดถึง...
    #3411
    0
  5. #3326 s.lattecoffee (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 23:01
    ชอบมิตรภาพกลุ่มนี้สุด ๆ อ่ะ
    #3326
    0
  6. #3067 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 09:24
    ซึ้งง่าาาาาความมิตรภาพของเพื่อน
    #3067
    0
  7. #3031 a_liew (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 21:54
    สนุกแบบหน่วง ๆ TT^TT ฮรึกกกกกก..

    ยิ่งตอนใกล้กลับ ... มิตรภาพมันดีแบบนี้เองงงง

    เชื่อว่าเดี๋ยวพอกลับถึงเมืองไทย คงได้หาเรื่องป่วนให้ปวดกบาลกันอีก = ='



    ทุกงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ... ;__; แต่งานนี้ไม่อยากให้เลิกอ่ะ ฮรึกก!
    #3031
    0
  8. #3004 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 09:30
    ฮื้อออออ รักแก๊งค์หมูกะทะนีจัง
    #3004
    0
  9. #2988 shin_jin (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 04:02
    ฮืออออออออออออ

    เศร้าตามแก๊งรุกกี้เลย ใจหาย

    TT_TT
    #2988
    0
  10. #2985 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 03:02
    ยังไม่อยากให้จบเลยยยยย
    #2985
    0
  11. #2984 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 01:56
    ถ้าเรื่องนี้จบ คงไม่มีเรื่องไหนสนุกเเล้ว จะติดตามตลอดไปนะคะ
    #2984
    0
  12. #2982 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 01:25
    ซึ้งในมิตรภาพแก๊งนี้มากๆ รู้สึกรักไปกังพวกนี้ด้วยเลย แต่ๆๆๆๆไรท์อย่าทำงี้ ฮืออออ อย่าจบตามโซตัสสิ เพิ่งผ่านไปเทอมเดียวเอง รุกกี้ยังไม่จบปี1กันเลยนะ ฮื้อออออออ /ปาดน้ำตา
    #2982
    1
    • #2982-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 141)
      8 มกราคม 2560 / 02:29
      สารภาพตรงๆ พอเค้ารักกันแล้วเราจะตันทุกทีเลย ฮือออ
      #2982-1
  13. #2980 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 00:33
    แง ยังไม่อยากให้จบเลยยยย
    #2980
    0
  14. #2979 NarisVittayagon (@NarisVittayagon) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:38
    ต่อเรื่อยเรื่อยไม่ได่หรอค่ะ
    #2979
    0
  15. #2978 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:37
    ฮรื้อออออออ จะจบแล้วอ่ะ แอบใจหาย รอเรื่องต่อไปกับสเปอยู่นะ
    #2978
    0
  16. #2977 Kamonporn13 (@Kamonporn13) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:28
    ไรท์ใจร้ายยยังไม่จบไม่ได้หรออออ
    #2977
    0
  17. #2975 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 141)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:14
    ฮรืออออออ แต่เค้ายังอยากอ่านยุเลย มาเปนสเปเชียลก็ได้นะว่าจุดเริ่มแต่ละคู่มายังไงไรงี้ ได้โปรดดดดดดด
    #2975
    0