ตอนที่ 140 : เดทกันสองคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    7 ม.ค. 60


คริสพาร์ท


          ผมแอบดึงพี่สิงโตย่องออกมาจากห้องพักคนป่วยของแม่ ปล่อยให้พี่ฟงจัดการเองคงได้แล้วล่ะ ดูเหมือนแม่จะยอมใจอ่อนลงเยอะแล้ว เราเดินจับมือกันออกมาตามทางเดินในโรงพยาบาล ถึงบรรยากาศจะเงียบวังเวงจนน่ากลัวเรือหาย แต่ถ้ามีมือนี้อยู่ ผมก็ไม่กลัวอะไรแล้วล่ะ งงล่ะสิ งงอัลไล เรือภาษาอังกฤษคือชิพไง เรือหาย ก็คือ ชิพหาย หรือ ชิบหาย อะไรกันไม่ได้เล่นมุขเต่าถุยตั้งนาน ตามผมกันไม่ทันแล้วเหรอวะ อ่อนด๋อยว่ะ


          "เน๊าะ พี่สิง^^"


          "เน๊าะอะไร? อยู่ๆก็ยิ้มแล้วหันมาหาพี่"


          "อ้อ เปล่า คิดอะไรเพลินๆในใจ แล้วเผลอพูดออกมาน่ะ ฮ่าๆๆๆ" ไม่เล่าดีกว่าเดี๋ยวมันหาว่าผมบ้าเถียงกับคนอ่านในใจก็ได้


          "คิดอะไรล่ะที่เพลิน คิดถึงพี่ฟงรึไง"


          "พี่ฟงทำไม เออ มันเท่ดีเนาะ กล้าขู่แม่ด้วย ไม่กลัวอะไรเลยซักนิด ไม่น่าไปกังวลแทนพี่พอร์ชเลยจริงๆ มีคนที่พึ่งพาได้อยู่แบบนี้" แถมยังได้เหล้าฟรีจากพี่เขยแน่ๆ ฉลาดจริงๆตัวกูววว ฮ่าๆๆๆ


          "งั้นเหรอ คริสคงอิจฉาพี่พอร์ชสินะ ที่ได้แฟนที่กล้าหาญแบบพี่ฟง" หืม?ทำไมผมได้กลิ่นมาม่าวะ ใครต้มมาม่าหลังบ้านกูอีกแระ ขอเว้นไว้หวานๆซักตอนได้มั้ยวะ ชอบหาประเด็นให้กูจริงอิคนแต่งเนี่ย บ้านมันอยู่ไหนจะได้เอาไข่เน่าไปปาถูก


          "ถ้าชื่นชมให้ความกล้าน่ะใช่ แต่ไม่อิจเลยซักนิด ผมมีพี่เป็นผู้กล้าอยู่แล้วไง พี่สิงโตของผมก็เท่จะตายไป เป็นคนที่กล้าไปขอพ่อกับแม่ให้พวกเราคบกัน พี่เท่กว่าอะไรในโลกหล้า ไม่ว่าคนแคระทั้งเจ็ดก็ยังสู้ไม่ด้าย เจ็คที่ปีนต้นถั่วยักษ์ขึ้นไป ยังต้องตกลงมาตายเพราะยอมแพ้ความพี่สิงโตเลย"


          - -"


          "เอาน่าพี่สิง ผมไม่เคยเอาพี่ไปเปรียบกับใคร เพราะพี่สำคัญจนใครก็เปรียบไม่ได้ต่างหากล่ะ ที่ผมพูดเพราะอยากให้แม่ใจอ่อนยอมให้สองคนนั้นคบกัน พี่จะซีทำไม ถึงผมจะชื่นชมพี่ฟง แต่ผมรักพี่นะ อย่าลืมสิ ไอ้ขี้หึง" ผมยิ้มล้อ อัลไลคือการมางอนกันตอนนี้


          "อะไร พี่ไม่ได้หึงซักหน่อย ///"


          "เวลาพี่หน้าแดง ผมว่าพี่น่ารักกว่าใคร ถึงจะหาดูง่าย แต่ผมก็ชอบดูนะ^^" ผมเอาหัวไปซบบนไหล่ผู้ชายขี้หึงแห่งทศวรรษ ถูไปมาเพื่อออดอ้อนเอาใจ ผมรักจะตาย กล้าหึงเรื่องแค่นี้ได้ไงวะ


          "อย่ามาทำประจบเลยนะไอ้แสบ พี่ไม่ได้หึงไง บอกว่าไม่ได้หึง"


          "คร้าบบบ ไม่ได้หึงเลยซักนิ้ดดดด เน๊าะ" ผมปล่อยมือ ยกหัวขึ้นจากไหล่ เดินนำไปก่อนเพราะรู้ว่ายังไงพี่สิงโตก็ต้องร้องคำเดิมแล้วเดินตามมา ฮ่าๆๆ น่ารักจังวะแฟนผมเนี่ย

 



          "เราจะไปไหน?" ตอนนี้เรายืนเว้งว้างเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางอากาศหนาวหน้าโรงพยาบาล พี่สิงโตหันมาถามผมอย่างแปลกใจ ที่ผมลากให้ออกมาตรงนี้


          "ใครขอเดทไว้ล่ะ ลืมรึไง มีแค่เราสองคนน่ะ" ผมหันไปส่งยิ้มให้ "ผมไม่เคยลืมไม่ว่าอะไรก็ตามที่พี่พูดหรอกนะ แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็สำคัญสำหรับผมหมด"


          "คริส^^" คนขี้หึงเปลี่ยนหน้าบึ้งเป็นหน้าบาน แอบหัวร้อนเหมือนกันนะเราน่ะ


          "คนขอเดทต้องเป็นคนนำนะ เพราะเก๊าไม่รู้อัลไลซักอย่างที่ฮ่องกง มาแบบงงๆเบลอๆ ไม่ได้เตรียมตัวเที่ยวเอาไว้เลย งือออ" ที่ผมเตรียมมามีแต่เสื้อผ้าเท่านั้นแหละ หวังให้พี่พอร์ชเป็นที่พึ่งพิง ไม่งั้นก็สไปรส์


          "พี่ก็ไม่รู้อะไรเหมือนกัน แค่อยากอยู่กับคริสสองคนเท่านั้นเอง^^" พี่สิงโตส่งยิ้มขอโทษมาให้ที่เป็นคนชวนแต่ไม่มีอะไรในหัว


          "งั้นเราไปมั่วๆกันดีมั้ย นั่งรถเมล์หน้าโรงบาลนี่ไป ตรงไหนน่าเที่ยวก็แวะมั่วไปเลย"


          "เอางั้นเหรอ เดี๋ยวจะกลายเป็นเดททะเลาะกันหรือไม่ก็หลงทางรึเปล่าล่ะ"


          "ไม่ทะเลาะหรอก น่าตื่นเต้นจะตาย เห็นผมเป็นคนคิดมากตั้งแต่เมื่อไหร่ หลงก็มีแท็กซี่ไง จำชื่อโรงบาลนี้เอาไว้ก็พอ" ผมยกโทรศัพท์ ไม่ได้จะโทรหรอกนะ ถ้าจะโทรต้องยกมือเปล่าๆขึ้นมาต่างหากล่ะ แต่มือเปล่าๆโทรไม่ได้ใช่มั้ย ใช้วิธียกมือมายืมมือถือพี่สิงโตเอา ฮ่าๆๆๆ โคตรฉลาด โคตรคูล


          หลังจากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปป้ายหน้าโรงพยาบาลไว้ ผมจับมือพี่สิงโตขึ้นรถเมล์คันแรกที่ขับเข้ามาจอดตรงป้าย เดินขึ้นไปนั่งบนชั้นสองของรถ ผมตื่นเต้นว่ะไม่เคยนั่งรถเมล์สองชั้นเลย ด้านบนนี่วิวสวยดีมองเห็นสองข้างทางของรถได้ไกลกว่านั่งรถเมล์ธรรมดาชั้นเดียวที่เมืองไทย แถมตึกต่างๆก็สวยงาม ตามถนนก็สะอาดมาก อากาศก็เย็นสบายค่อนไปทางหนาว ว่าแล้วก็อ้อนกอดพี่สิงโตดีกว่า บนนี้ไม่มีใครเลยนี่นา อิอิ


          "เย็นจางเบยยยย" ผมปล่อยมือย้ายมาเกี่ยวแขนคนนั่งข้างๆแทน ใช้สองแขนตัวเองรัดแขนพี่สิงโตเอาไว้แน่น ซบหน้าลงไปบนไหล่ 


          "หนาวเหรอคริส มานี่สิ^^" พี่สิงโตสะบัดแขนออกอย่างเลือดเย็น ฮ่าๆ เปล่าหรอก ล้อเล่น พี่สิงโตดึงแขนออก ยกขึ้นมาโอบไหล่กอดผมเอาไว้แทน ดึงตัวผมเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน


          ผมเงยหน้าขึ้นไปมองปลายคางของเจ้าของกอดนิดหน่อย พี่สิงโตคงเห็นเลยก้มหน้ากลับลงมา มองผมอย่างแปลกใจที่ผมไปจ้องพี่เค้าตาใสแป๋ว แต่ก็กลับมายิ้มอีกครั้ง ทำไมวันนี้ยิ้มเก่งจัง อย่ายิ้มบ่อยดิวะ เดี๋ยวทนไม่ไหว จับกดบนรถเมล์แม่ง


          "เป็นอะไรคริส มองหน้าพี่ทำไม?" คนเขินแล้วน่ารักเอียงคอถาม


          "ก็แค่แปลกใจนิดหน่อย วันนี้พอดีไม่ด่า ไม่เถียง ไม่ตบตีกันแล้วมันรู้สึกแปลกๆ เลยไม่รู้จะคุยอะไรเลย ฮ่าๆๆ"


          "ก็มาเดทนี่นา จะให้ด่าอะไรล่ะ คริสยังไม่ได้ทำอะไรผิด ด่าไปเดี๋ยวก็เบะปากทำท่าร้องไห้อีก"


          "ใครร้องไห้วะ ผมร้องที่ไหน พี่ไม่ใช่รึไงที่ร้องเมื่อคืน ไหล่ผมยังเปียกอยู่เลยเนี่ย" ผมแกล้งยกไหล่โชว์ มันคงไม่มีคราบอะไรหรอก เสื้อผ้าก็คนละตัว แถมพี่สิงโตก็ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายบ้าบออะไรขนาดนั้น ก็แค่น้ำตาซึมเบาๆพอเรียกฉากดราม่าที่เมื่อก่อนผมเกลียดนักหนา แต่ตอนนี้เริ่มชิน


          ตั้งแต่ผมเข้ามหาลัย มารู้จักกับพี่สิงโต ชีวิตผมเปลี่ยนไปเยอะมาก จากเด็กธรรมดาที่มีความสุขลั๊นลาไปวันๆ ทำตัวไร้สาระไปเรื่อยเปื่อย กลายเป็นคนที่มีอารมณ์ที่หลากหลายมากขึ้น ผมมีทั้งความสุขและความเศร้าปนกันไป มีหัวเราะมีร้องไห้ มีโกรธมีงอน มีไม่พอใจ แม้กระทั่งความซึ้งก็ยังมี ผมได้เรียนรู้อะไรมากมายตั้งแต่มาคบกับพี่สิงโต พี่เค้าคอยสอนทุกอย่างให้ผมที่เพิ่งเริ่มเข้ารั้วมหาลัย ต้องปรับชีวิตตัวเองหลายอย่าง ต้องรับผิดชอบอะไรมากมายที่สมัยมัธยมไม่ต้องใส่ใจ อยากบอกพี่จัง ว่าพี่เป็นพี่รหัสที่ดีอย่างที่พี่ตั้งใจเอาไว้แล้วล่ะ ดีที่สุดเลยด้วย^^


          "แซวพี่เหรอไอ้ตัวแสบ -  - " คนที่ยิ้มมาตลอดทางหรี่ตามองคาดโทษอย่างไม่จริงจัง


          "ใครบอกตัวแสบ ให้เรียกว่ารุกกี้ต่างหาก ฮ่าๆๆ"


          "ยังใช้อีกเหรอคำนี้ พี่ไม่ได้ยินนานมากแล้วนะ" นี่ก็เป็นอีกอย่างที่พี่สิงโตเปลี่ยนไป พี่เค้าไม่มึงกูกับผมเลยทั้งวัน สายตาที่มองก็อ่อนโยนกว่าเดิมทั้งๆที่เมื่อก่อนก็มองแบบนี้ แต่ผมว่า มันหวานขึ้นอีกนิดรึเปล่าวะ


          "จะใช้ แล้วก็ใช้ตลอดไปด้วย รู้มั้ยกว่าผมจะคิดชื่อกลุ่มได้ เสียเวลายิ่งกว่าอ่านหนังสือเตรียมสอบแอดฯอีก" ผมยืดตัวตรงอวดอย่างภูมิใจ


          "มิน่าล่ะ เอาเวลาไปทำเรื่องอะไรแบบนี้นี่เอง คนอื่นถึงได้มองว่าจับฉลากเข้ามหาลัยน่ะ" อ้อ แต่ไอ้ขี้บ่นนี่ยังไม่เปลี่ยนไปสินะ น่าจับไปแข่งบ่นกับพี่พอร์ชจริงๆ อยากรู้ว่าใครรจะเลิกบ่นก่อนกัน แต่ผมต้องเตรียมสำลีไว้อุดหูซักสามลัง เพราะสิบวันก็คงบ่นได้ไม่ซ้ำเรื่องแน่ๆ


          "พี่ๆลงตรงนี้ดีป่ะ" ผมชี้นิ้วผ่านหน้าไปด้านกระจกรถเมล์ ริมถนนที่มีคนเดินอยู่เต็มไปหมด ถึงจะไม่รู้ว่าเราอยู่ตรงไหน แต่นั่งรถเมล์ออกมาประมาณเจ็ดป้ายนี่แหละมั้ง


          เปลี่ยนเรื่องแม่ง ความบ่นมาอีกแล้ว จะมาพูดเรื่องเรียนเรื่องมหาลัยอัลไลกันตอนมาเดทวะ หักหนึ่งคะแนน!


          "ได้สิ แล้วแต่คริสเลย^^" พี่สิงโตหันไปมองตามปลายนิ้ว ทิ้งบทพี่รหัสขี้บ่นกลับมายิ้มเป็นแควนที่แสนดีต่อ


          "งั้นลงกัน" ผมลุกขึ้น พี่สิงโตลุกตาม พากันลงรถเมล์ที่ป้ายนี้ มีคนรอจะขึ้นเยอะเหมือนกัน ต้องเป็นแหล่งท่องเที่ยว หรือไม่ก็ตลาดแน่ๆ


          ผมหยุดอยู่ตรงป้าย มองไปรอบๆตัว ตรงหน้ามีตึกแถวเรียงรายเต็มไปหมด ตามทางเท้ามีคนเดินพลุกพล่านไปมา หลากหลายอายุ ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ วัยรุ่น ครอบครัวก็ยังมี คู่รักแบบพวกเราก็เยอะอยู่เหมือนกัน ตัวตึกแถวชั้นล่างเป็นร้านค้า ขายพวกเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ ของใช้ ของกิน ของสด ขายมันแทบทุกอย่าง มีตรอกใหญ่ๆตรอกนึง ที่มีป้ายภาษาจีนด้านบน และใต้ภาษาจีน เขียนภาษาอังกฤษไว้ว่าตลาด


          เราอยู่ตลาดจริงๆด้วยว่ะ น่าสนุกจัง


          "ไปหาอะไรกินกันดีมั้ย เข้าไปในนี้แหละ เผื่อจะเห็นอะไรแปลกๆด้วย" พี่สิงโตพยักหน้ายอมตามใจผมอีกครั้ง


          เราเดินตรงเข้าไปในตลาดที่เป็นตลาดจริงๆ มีคนฮ่องกงเยอะกว่านักท่องเที่ยวส่งภาษาจีนกันเสียงดังเต็มไปหมด ผมชอบอะไรแบบนี้มากกว่าจุดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวนะ มาดูอะไรที่มันเรียล อะไรที่มันเป็นวิถีชีวิตของคนท้องถิ่นจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่ฉาบเอาไว้ให้พวกเราที่เป็นคนต่างถิ่นเห็น แบบนั้นไม่คูล


          หน้าตาตลาดฮ่องกงก็เหมือนตลาดบ้านเรา แต่ของกินแปลกตาเยอะกว่าเท่านั้นเอง หรือไม่ก็เป็นเพราะผมไม่ชินตากับอาหารฮ่องกงเท่าไหร่ มาถึงยังไม่ได้ไปไหน นอกจากไหว้พระวันแรก แล้วต่อด้วยร้านไอ้เก้า จากนั้นก็ผจญภัยกับมาเฟีย ช่างเป็นทริปที่หรรษาไม่เหมือนใครจริงๆ


          "พี่สิง อันนี้น่ากินว่ะ" ผมชี้ไปที่ผักอะไรซักอย่างที่เค้ากำลังทอดอยู่ ตลาดที่นี่ไม่ได้มีแค่ของสด แต่มีอาหารที่ทำกันสดๆขายด้วย ร้านไหนๆก็น่ากินทั้งนั้น มีบริการเก้าอี้นั่งเป็นแนวยาวไปกับโต๊ะสำหรับคนที่อยากจะนั่งกินร้อนๆที่ตลาดนี่เลยด้วย


          "เอาสิ คริสอยากกินอะไรก็เลือกเลย^^"


          "พี่ป่วยรึเปล่าเนี่ย ทำไมวันนี้ไม่ขัด ไม่กวนตีน ไม่ด่าผมเลยซักคำ" มันตามใจผมเกินไปรึเปล่าวะ ปกติเห็นห้ามไปซะทุกอย่าง อย่าทำแบบเน้ ผมไม่ชินนนนน


          "ก็วันนี้คริสออกจะน่ารักนี่นา^^" มึงนี่หลงกูระยะสุดท้ายแล้วล่ะพี่สิงโต มึงป่วยรึไง กูก็ทำตัวปกติเหมือนทุกวัน ควรหาหมอนะปราชญา ว่าแต่เค้าจะมียารักษามั้ยเนี่ย


          "ชมว่าน่ารักผมไม่ดีใจหรอกนะ ต้องชมว่าหล่อสิวะ ผมเป็นผู้ชายเว้ย" แต่ก็แอบเขินนิดๆ ดูสายตาวิบวับวิ้งๆของแควนผมสิ มาเต๊าะอะไรกันตอนนี้ ได้กันมาเป็นชาติแล้วไม่ต้องเต๊าะก็ติดแล้วมั้ย อย่ามาทำให้ใจเต้นดิวะ


          "คร้าบบ คนหล่อ วันนี้คนหล่ออยากกินอะไรพี่ตามใจหมดเลย แล้วเดี๋ยวค่ำๆไปกับพี่นะครับ"


          "ไปไหน ไหนว่าไม่มีโปรแกรมอะไร ไม่ได้เตรียมไว้ไง แอบเซอร์ไพรส์เหรอวะ" เรานั่งลงสั่งผักทอด แล้วก็ไอ้อะไรซักอย่างจากร้านข้างๆที่เค้ากำลังทำอยู่มาชิมดู อร่อยว่ะ แต่ไม่รู้หรอกนะว่ามันคืออะไร


          "ก็คิดออกแค่ที่เดียว แต่ยังไม่ถึงเวลา ตอนนี้กินก่อนดีกว่า นี่มันอะไรวะคริส" พี่สิงโตคีบของในจานขึ้นมาดู ผมกินนำไปแล้วสาม มันยังไม่กล้ากินจิ้มๆอยู่นั่นแหละ


          "ไม่รู้ว่ะ กินๆเข้าไปเหอะ คนเค้ากินกันได้ ก็แปลว่ากินแล้วไม่ตายละกันแหละน่า" ผมคีบแล้วงับเข้าปากโชว์เหนือ โชว์ความกล้าหาญอวดพี่สิงโตอีกรอบ


          "อาจจะกินไม่ตาย คนอื่นกินได้ แต่เรากินไม่ได้ก็มีเหมือนกันนะคริส" พี่สิงโตเริ่มทำหน้ากังวลใจ จ้องไอ้ที่อยู่ในตะเกียบตัวเองอย่างพิจารณา จนผมเริ่มจิตตามมันไปติดๆแล้ว


          "เอาน่า คิดมากอะไรวะ พี่มองแบบนี้แล้วรู้รึไงว่ามันเป็นอะไร ผมว่าหูหมูรึเปล่า" มันกรุบๆเด้งๆ น่าซื้อไปเยี่ยมไข้ไอ้เก้าที่โรงบาล เป็นของเยี่ยมที่แปลกใหม่ไม่เหมือนใครดี เอ๊ะ ไอ้เก้าออกจากโรงบาลแล้วนี่หว่า งั้นก็เอาไปแกล้มเหล้าน่าจะดี อิอิ


          "ไม่นะ พี่เคยเห็นหูหมู สีมันไม่ใช่อย่างนี้ พี่จะเล่าอะไรให้คริสฟัง" พี่สิงโตทำหน้าจริงจัง วางตะเกียบในมือ หันมาทางผม


          "อะ อะไรวะ อย่ามาเล่าอะไรแปลกๆตอนกินข้าวดิ๊" ผมต้องฮึ๊บกล้าหาญชาญชัยเอาไว้ แม้ในใจจะเริ่มกังวล ผมคือพีรวัสคนกล้า กลัวแค่เข็มกับผีเท่านั้นนะเว้ย


          พี่สิงโตเว้นจังหวะแป๊บเดียว ก็เริ่มเล่า เสียงเปลี่ยนไปนิดหน่อย เหมือนกำลังพูดเรื่องสยองขวัญ เล่าช้าๆสายตามองเขย่าประสาทผมไปด้วย


          "พี่เคยดูหนังเรื่องนึง พระเอกไปเที่ยวต่างประเทศ แล้วชอบกินของแปลกแบบคริสนี่แหละ กินแม่งหมดทุกอย่าง แล้วเป็นไงรู้มั้ย สุดท้ายไปเจอร้านนึงขายซุป ก็เหมือนร้านทั่วไป คนนั่งกินกันเยอะแยะมากมายเหมือนแบบนี้เลย ไอ้พระเอกก็แม่งกินไปครึ่งชาม เพิ่งมาถามคนขายว่าคืออะไร ไก่เหรอ? ไม่ใช่ หมูรึเปล่า? คนขายก็ส่ายหน้าอีก หรือวัว? คนขายหยิบหนังสือขึ้นมาเล่มนึง ชี้ไปที่รูปสัตวที่เอามาทำซุป รู้มั้ยว่ามันคืออะไร?" ไอ้พี่สิงโต มึงบิ๊วกูเกินไปรึเปล่า มึงจะทำเสียงเหมือนเล่าเรื่องผีทำปัตานีนครราชสีมาทำเผือกทำเชษอะไรกันวะ


          "อะไรล่ะ รีบๆพูดมาดิ" ผมเริ่มลุ้นตาม มือกำตะเกียบแน่น


          "มันคือรูป..หมา!!"


          "เชี่ย" ผมอ้วกแทบพุ่ง เขวี้ยงตะเกียบทิ้ง หันหน้าไปอีกทางเอามือปิดปาก หมาเลยเหรอวะ นี่กูกินหมาอยู่รึเปล่าเนี่ย


          "ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ไหนว่ากินๆไปใครๆก็กินได้ คริสก็ต้องกินได้ไง มาเร็วๆพี่ป้อนหูหมา เอ๊ย หูหมู อ้าปากสิครับ อ้ามมม" พี่สิงโตคีบอะไรซักอย่างบนจานมาเดลิเวอรี่จ่อถึงปากผม หัวเราะชอบใจ


          อ้ามพ่อง กูจะกินลงมั้ย เล่นเล่าขนาดนี้น่ะ

 



          หลังจากเลิกกินหมา แล้วเดินเล่นดูอย่างอื่นในตลาดต่อ เวลาก็เริ่มค่ำพอดี วันนี้ก็ยังไม่มีอะไรที่เป็นสาระแก่นสารอีกจนได้ ตื่นเช้ามากินโจ๊กได้ไม่เท่าไหร่ ก็ต้องเซอร์ไพรส์ด้วยแม่กับพ่อที่หน้าประตู จากนั้นก็พาแม่ที่ช็อคเรื่องพี่ฟงกับพี่พอร์ชไปโรงพยาบาล รบรากันอยู่เกือบครึ่งค่อนวันกว่าแม่จะใจอ่อนยอมรับลูกเขยมาเฟีย หนีมาตลาดกับพี่สิงโต แล้วมาจบที่วิวฮ่องกงตอนค่ำคืนบนเรือเฟอรี่ลำใหญ่กลางแม่น้ำ


          "ไอ้พี่สิงบ้า หลอกมาได้ว่าเป็นหมา เห็นมั้ยล่ะหูหมูจริงๆด้วย ผมเกือบอ้วกกลางตลาดแล้วนะ" ผมบ่นเรื่องเดิมรอบที่สิบ คิดแล้วเจ็บใจที่ถูกหลอกเอาจนได้ พอคนขายเห็นสีหน้าผมก็เดินมาถามว่าอาหารเค้าไม่อร่อยรึยังไง ผมเลยได้โอกาสถามว่ามันคืออะไร สุดท้ายก็หูหมูจริงๆ แอบลุ้นเรือหายเลยว่ามันจะดึงหนังสือขึ้นมาชี้รูปหมาแบบที่พี่สิงโตเล่ารึเปล่า


          "ฮ่าๆๆๆ พี่ก็ไม่ได้บอกนี่นาว่าในจานเป็นหมา แค่เล่าเรื่องหนังที่เคยดูมาให้ฟัง" คนขี้แกล้งยังหัวเราะสะใจไม่ยอมหยุด


          "มึงก็กวนเหมือนไอ้พระเอกในหนังนั่นแหละพี่สิงโต เดี๋ยวกูถีบตกเรือเลย ชอบแกล้งกันจังวะ"


          "เอาน่า เลิกมองเคืองพี่ได้แล้ว มาดูวิวตรงนี้ดีกว่า วิวสวยๆบรรยากาศดีๆ ไม่ขี้งอนนะครับน้องคริส~" นอกจากมันจะหลอกเรื่องหมา ยังมาล้อชื่อที่แม่ผมเรียกไปอีก ถีบตกน้ำจริงๆเลยดีมะ ใสสะอาดน่าเล่นดีนะ ถ้าไม่ติดอากาศหนาวๆเนี่ย


          ผมมองเคืองต่อไปอีกนิด แล้วก็ถอนหายใจ ยอมให้ครั้งนึงก็ได้ ไหนๆเราก็มาเที่ยวกัน จะตีกันไปเพื่ออะไรวะ


          "สวยเนาะ นี่เหรอพี่อยากพาผมมา โรแมนติกเหมือนกันนี่หว่าสมถุย" ผมยิ้มแซว เดินไปเกาะแขนพี่สิงโต ถึงคนจะเยอะแต่ช่างแม่ง ผมเคยอายที่ไหน ไม่มีใครรู้จักเราอยู่แล้ว


          "วันก่อนพี่พอร์ชบอกว่าจะพานั่งเรือดูวิวตึกฮ่องกง แต่คริสร้องจะไปกินเหล้าใช่ป่ะ วันนี้พี่เลยพามา เห็นเค้าว่ามันสวยมาก^^"


          "อือ สวย สวยจริงๆนั่นแหละ" ผมมองตรงไปด้านหน้า มองตึกสูงใหญ่ที่มีไฟประดับอย่างสวยงามทุกตึก มียิงแสงสปอร์ตไลน์ ดูยิ่งใหญ่อลังการ


          ผมกระชับแขนที่กอดแขนพี่สิงโตเอาไว้วางหัวลงไปบนไหล่ พี่สิงโตหันมาส่งยิ้มให้อีกครั้ง แล้วก็หันหน้ากลับไปมองวิวเดียวกับผม เราสองคนไม่พูดอะไรอีกนอกจากซึมซับบรรยากาศสวยๆไปเงียบๆ แต่เราก็รู้ดี ว่าเรายังมีอีกคนอยู่ข้างๆกัน


          หักไปหนึ่งคะแนน แต่บวกให้ร้อยนึงเลย เดทวันนี้ สนุกจัง ^^  




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: วันนี้ตอนจบของโซตัส ฮือออออ อาทิตย์หน้าเป็นสเปเชียลสัมฯนักแสดงสินะ แล้วต่อไปเราจะเหลืออะไรให้ดู เค้าจะมีงานละครคู่กันอีกมั้ยก็ไม่รู้  ผู้จัดท่านไหนสนใจเราแต่งบทซีรีส์ให้คู่นี้เล่นฟรีๆเลยเอามั้ย ฮ่าๆๆๆ *โดนตบ//วันนี้เลยฮึ๊บปั่นสมคิดสมถุยไปเดทกันมารับขวัญและกำลังใจโซตัสตอนจบ คู่นี้ก็หวานไร้การตบตีได้นะตัวเธอววว (ถึงจะแอบตีกันนิดหน่อย) 

ปล. สเปฯฟงพอร์ชดรอปไปก่อนนะ จะแต่งเรื่องนี้ให้จบแล้วค่อยลงฟงพอร์ชก็แล้วกัน เพราะคู่นั้นก็ยาว เผื่อว่าหลายๆคนไม่อยากอ่านสเป พอสิงคริสจบจะได้เทไปเลย ใครที่อยากอ่านคู่ฟงพอร์ชก็ต่อกันไปยาวๆ(แต่ไม่ยาวมาก) ตอนแรกว่าจะแยกคู่พี่ไปเป็นเรื่องใหม่ แต่ไปนั่งคิดมา148วินาทีแล้วรู้สึกว่า คู่นี้มีความคาบเกี่ยวกับคู่ตัวเอกเยอะมาก ถ้าไปเปิดเรื่องใหม่ คนที่เพิ่งเข้ามาอ่านจะต้องไม่เข้าใจแน่นอน เราต้องรื้อแต่งใหม่เยอะมากถ้าแยกคู่ สรุปว่าต่อหลังจากคู่หลักจบไปเลยก็แล้วกัน อีกไม่กี่ตอนเรื่องนี้ก็จบแล้ว ตกลงป่ะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3818 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 12:51
    น่ารักมากว้อยยยยยยยย นึกว่าสมคิดกินหมาจริงๆซะแล้ว แงงงงงงงงง ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่ซึมซับบรรยากาศไปเรื่อยๆ ดีมากเลยยยย งื้ออออออออออ

    ภาพประกอบก็น่ารักมากอ่ะ แค่เค้ากินด้วยกันแค่เนี้ย งื้ออออออ
    #3818
    0
  2. #3456 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:09
    อิจเบาๆ น่ารักกกก
    #3456
    0
  3. #3325 s.lattecoffee (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 22:50
    มีความน่ารัก หวานชื่น
    #3325
    0
  4. #3167 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 08:27
    เอาตามไรท์เลยค่าาา ลงอารายก่อน เก๊าก้ออ่านหมดดดด ชอบทุกคู่ ฮิ้ววววส
    #3167
    0
  5. #3065 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 09:11
    มีความโรแมนติกนะคะสมถุยยยยย
    #3065
    0
  6. #3016 a_liew (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 15:56
    T w T ฮรึกกกกกก.... แต่งแบบไหนก็ได้เลอออออ

    แต่อย่าหยุดแต่งได้มั๊ยยยยอ่าาาาาาาา #กระตุกแขนเสื้อยิกๆๆๆๆๆๆ

    อิคู่รักสุดป่วนคู่นี้ กริบกันได้ไม่นาน ถ้าไม่พี่แหย่น้อง น้องก็ต้องหาเรื่องแหย่พี่

    -/////- หวานแบบตบตีได้แป๊บนึงงงง เดี๋ยวอิน้องก็อ้อยอิพี่อีกแล้ววววว

    โซตัสจบแล้วววว TT___TT ฮรึกกกกกกก... รู้สึกอะไรขาดหายยย?



    ทำไมต้อง 148 วิ ?????? = =???
    #3016
    2
    • #3016-1 neung_no (จากตอนที่ 140)
      8 มกราคม 2560 / 16:43
      หรือเรื่องนี้จะมี 148 ตอน 555+
      #3016-1
    • #3016-2 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 140)
      8 มกราคม 2560 / 18:30
      148วิ ที่กลิ้งอยู่บนที่นอน คิดเรื่องนี้ไปด้วย ไม่เสียเวลา 555
      #3016-2
  7. #2987 shin_jin (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 03:51
    สมถุยเวอร์ชั่นใหม่ สมคิดไม่ชิน 55555555

    พาร์มนี้หวานเวอร์ค่ะ อ่านไปฟินๆเลย เขินนนนนน เดทกันน่ารักเชียว

    ใหายซีรี่ย์จบแล้ว ฟิคก็กำลังจะจบ จบเรื่องนี้แล้วของเรื่องอื่นต่อๆไปนะคะไรท์ เราจะรออออออ
    #2987
    0
  8. #2976 Kamonporn13 (@Kamonporn13) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:21
    โซตัสจบ รุกกี้อย่าพึ่งจบน้ะถ้าจบเค้าตานเเน่ๆเยยยย
    #2976
    0
  9. #2974 YOKMIYABI (@YOKMIYABI) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 22:27
    อยากอ่า ฟงพอร์ช แต่งต่อนะค่ะ 200 ตอนก็จะรออ่าน
    #2974
    0
  10. #2973 nkmtyp (@nkmtyp) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 22:06
    อย่าเทนะ เค้ารออ่านสเปฟงพอร์ชอยู่นะตัวเธอออออออ
    #2973
    0
  11. #2972 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 22:00
    เเต่วต่อนะคะไรท์  อย่าทิ้งนะ วันนี้ตอนจบเเล้วไม่อยากเสียน้ำตาอีกเเล้งฮืออออ
    #2972
    0
  12. #2970 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 21:43
    คู่หลักที่รอคอย
    #2970
    0
  13. #2969 neung_no (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:58
    ใกล้จบทั้งฟิคทั้งซีรี่ย์..หืออออเทไปยาวๆๆเลยค่ะ..สู้ๆๆนะ
    #2969
    0
  14. #2967 Wnn38 (@Wnn38) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:41
    ตกลงงง เราชอบคู่ฟงพอร์ช ขะเทคู่หลักแล้ว ล้อเล่น ฮาาาา
    #2967
    0
  15. #2965 NarisVittayagon (@NarisVittayagon) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:35
    จบแล้วโซตัสกะรออ่านจองไรท์ต่อนิล่ะค่ะอ่านรอภาค2ว่าแต่เสียดายฟงพอรช์ไม่น่าเบรคเบยฮือออออ
    #2965
    0
  16. #2963 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:05
    ตอนนี้มีรูปประกอบด้วย มุ้งมิ้งมาก ชอบบบ5555 ใจหายนะถ้าจะจบแล้ว อยากให้ไรท์ลองแต่งดราม่าบ้างแฮะ เห็นแต่งแนวรักใสใสตัลหลอก แต่ก็ไม่อยากแหละ สงสารผู้ถูกกระทำ5555 ถ้าใกล้จบแล้วจะมีฟงพอร์ชต่อก็จะตามไปอ่านน้าๆ อิอิ
    #2963
    0
  17. #2962 เทียร์ (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:02
    อยากอ่านคริสสิงยาวๆเลยค่ะ รอผลงานเรื่องต่อๆไปของไรต์นะคะ
    #2962
    0
  18. #2961 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:58
    น่ารักมากกกกกคู่นี้ อ่านละยิ้มตามเลย >< ว่าแต่จะจบจริงเหรอ แต่งไปเรื่อยๆแหละไรท์ เราชอบ 555 ไม่อยากให้จบง่าาา แต่ถ้าจะจบเรื่องนี้เพื่อแต่งเรื่องใหม่เป็นแนวตบจูบล่ะก็โอเค5555
    ปล. เราไปไซโคคุณbittersweetให้เขียนss2ต่อกันเถอะะ
    #2961
    2
    • #2961-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 140)
      7 มกราคม 2560 / 20:02
      ไปกดดันมาไม่รู้กี่รอบแล้ว ไม่เห็นมีวี่แววเลย ฮืออออ อยากดูพี่สิงกับพี่คริสอีกกก
      #2961-1
    • #2961-2 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 140)
      8 มกราคม 2560 / 01:14
      พี่ถาgmm tha_sathaporn บอกว่าถ้ามีข่าวดีเมื่อไหร่จะแจ้งให้ทราบอะ แสดงว่ายังมีหวังสินะะะะ
      #2961-2
  19. #2959 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:57
    น่ารัก มุ้งมิ้งได้อีก งือออ
    #2959
    0
  20. #2958 0808591003 (@0808591003) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:38
    จบแล้วเปิดเรื่องใหม่น้าา รออ่าน
    #2958
    0
  21. #2957 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:19
    น่ารักกกกกกกกกก
    #2957
    0
  22. #2956 Smile(รอยยิ้ม) (@SOMRUDEEJADPAN) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 19:01
    ไรท์แต่งพี่คริสพี่สิงต่อไปอีกได้ไหมค่ะ อย่างน้อยซีรี่ส์จบก็ยีงมีนิยายของไรท์ให้อ่านนะค่ะ please
    #2956
    0
  23. #2955 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 18:53
    พี่สิง โรแมนติกกะเค้าเหมือนกันนะเนี่ย
    #2955
    0
  24. #2954 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 18:43
    เราดูโซตัสอ่า ไม่เหนมี ep.15 เลยอ่าาา
    #2954
    1
    • #2954-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 140)
      7 มกราคม 2560 / 19:11
      มาคืนนี้ไม่ใช่เหรอ?? ยังไม่ถึงสี่ทุ่มเลย
      #2954-1
  25. #2953 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 18:38
    แล้วไรท์จะแต่งสิงคริสเรื่องใหม่มั้ยอ่าคะ ???
    #2953
    1
    • #2953-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 140)
      7 มกราคม 2560 / 18:40
      ยังไม่รู้เลยจ้า ยังคิดพล็อตไม่ออกเบย
      #2953-1