ตอนที่ 136 : สเปเชียล ฟง พอร์ช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5707
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    6 ม.ค. 60


พอร์ชพาร์ท


          ตอนนี้ผมเครียดจนปวดท้องไปหมดแล้ว เมื่อเช้าตอนที่เห็นหน้าแม่ตัวเองตกใจ กรี๊ดลั่นแล้วสลบไป หัวใจผมแทบหยุดเต้น ตั้งแต่เล็กจนโต ผมไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังเลยซักครั้ง ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ถ้าเป็นไปได้ ผมก็อยากจะหาสะใภ้ดีๆให้แม่ซักคน


          แต่ผมรักฟง


          จะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ ผมรักเค้าไปแล้ว รักมากกว่าตัวเอง รักจนลืมคิดไป ว่าสิ่งที่ตัวเองเลือกจะทำให้พ่อกับแม่ผิดหวังแค่ไหน ผมเคยพยายามห้ามใจตัวเองตั้งหลายครั้ง ตีตัวออกห่างคนๆนี้ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ แล้วกลับไปหาฟงทุกที เพราะทนฟังเสียงเรียกร้องของตัวเองไม่ไหว


          แม่ตั้งความหวังเอาไว้กับผมมากมาย เพราะผมเป็นลูกชายคนโต สายตาที่แม่มองมา ทั้งเสียใจ ทั้งผิดหวัง ที่เห็นผมเป็นแบบนี้ ทำให้ผมเสียใจ ทำอะไรไม่ถูก ผมไม่รู้จะอธิบายกับแม่ยังไง จริงๆคนอื่นผมก็เริ่มไม่ค่อยแคร์เท่าไหร่แล้วนะ ตั้งแต่ที่คริสบอกว่ารับได้ คริสบอกให้แคร์แค่คนที่รักเรา ให้แคร์แค่ฟง


          แต่นี่คือพ่อกับแม่นะ ผมต้องแคร์มากกว่าใครในโลกอยู่แล้ว ผมจะทำยังไงดี


          หรือควรเลิกกับฟงดีมั้ย? ไม่ผมเลิกไม่ได้ ถึงจะเลิกไป ผมก็คงไม่สามารถรักใครได้อีกอยู่ดี


          ผมเล่าเรื่องทุกอย่างให้พ่อฟัง หลังจากพาแม่มาส่งที่โรงพยาบาล พ่อรับฟังนิ่งๆ ดูจากสายตาแล้วก็คงผิดหวังนิดหน่อย แต่ก็ยอมรับได้ในที่สุด


          "พ่อจะไม่ช่วยพูดกับแม่ให้หรอกนะ พอร์ชต้องคุยเอง เพราะพอร์ชไม่ใช่เด็กๆแล้ว" ถึงพ่อจะไม่ได้ห้ามอะไร แต่ก็ไม่ยอมยื่นมือมาช่วยเหมือนเรื่องของคริส ตอนสิงโตกับคริสผมรู้ว่าพ่อแอบช่วยพูดกับแม่ให้เยอะเลย ไม่งั้นแม่คงไม่มีวันใจอ่อนง่ายๆหรอก


          ผมเข้าใจ พ่อไม่ได้รักคริสมากกว่า แต่เพราะว่าสิงโตกล้ากว่าผมมาก กล้าที่จะเข้าไปคุยกับพ่อแม่โดยตรง แต่ผมกลับแอบคบกับฟงมาเป็นปีโดยไม่ได้บอกใครเลย อีกอย่าง ผมก็โตกว่าเด็กสองคนนั้นมาก พ่อคงอยากให้ผมแก้ปัญหาด้วยตัวเอง


          "ครับ" ผมได้แต่ก้มหน้ารับคำ


          "พอร์ช งานที่ธนาคารพอร์ชยังทำได้ ตัดสินใจได้ดี ไม่เคยทำให้พ่อผิดหวังเลย เพราะฉนั้นครั้งนี้ พ่อหวังว่าพอร์ชจะไม่ตัดสินใจผิดพลาดนะ กลับเข้าไปหาแม่กันเถอะ" พ่อลุกขึ้น ตบบ่าเหมือนจะให้กำลังใจ แล้วเดินนำผมกับฟงกลับไปที่ห้องพักผู้ป่วย


          "ไม่ต้องห่วงนะพอร์ช ผมจะคุยกับแม่พอร์ชเอง คงถึงเวลาแล้วล่ะ^^" ฟงบีบมือให้กำลังใจผมแน่น แต่ก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเท่าไหร่ แม่เป็นคนดื้อรั้น ไม่ค่อยยอมฟังใคร จะฟังก็แค่สิ่งที่ตัวเองพอใจเท่านั้น

 



          "มะ มาเฟีย!!!" ผมยืนเครียดมองหน้าแม่ตัวเองที่ช็อคสุดๆหลังจากไอ้เด็กบ้ากล้าแนะนำตัวว่าตัวเองไม่ใช่กุ๊ย แต่เป็นมาเฟีย


          "ฟง จะบ้ารึไง" ผมหันไปแอบดุเบาๆ


          "ไม่ได้!! ถ้าอย่างนั้นยังไงก็ไม่ได้!! แม่ไม่อนุญาต มันอันตรายเกินไป ที่เมื่อคืนพอร์ชไปอยู่ตอนที่เค้ามีเรื่องกัน เพราะมันใช่มั้ย" แม่เริ่มโกรธจัด มองหน้าฟงอย่างไม่เกรงกลัวอะไร


          "แม่คือเรื่องนั้น..." ผมพูดไม่ออกไม่รู้จะอธิบายอะไร


          "แม่ครับ พี่พอร์ชเค้าไปตามผม ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่ฟงหรอก" ผมหันไปมองหน้าน้องชายตัวเอง คริสพยายามช่วยผมพูดอยู่ตลอดจนผมรู้สึกผิดกับน้องมากที่เคยสั่งให้เค้าเลิกกันอย่างเย็นชา


          จริงๆแล้วผมก็โตแค่อายุสินะ ผมจัดการอะไรในชีวิตตัวเองไม่ได้เลย แถมยังเอาเรื่องของตัวเองไปทับซ้อนกับน้องชาย มองว่าพวกเค้ายังเด็ก ยังไงก็ไปไม่รอด แต่สิงโตกลับดูเป็นผู้ใหญ่มาก ทำทุกอย่างเพื่อคริสอย่างจริงใจ ผมต่างหากล่ะที่เด็ก


          "ทำไมจะไม่เกี่ยว น้องคริสไม่ต้องมาปกป้องกันเลยนะ ไม่ต้องพูดอะไรต่อแล้วด้วย เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของเด็ก" แม่หันไปดุคริสจนอีกฝ่ายนิ่งเงียบไปเลย


          "น้องพอร์ช ตอบแม่มา จะเลิกกับมันใช่มั้ย" แม่หันมาพูดกับผมอย่างจริงจัง จนผมอึ้งพูดอะไรไม่ออกเลย


          ผมจะต้องเลิกกับฟงจริงๆเหรอ ผมทำไม่ได้ แต่ผมก็เถียงแม่ไม่ออก แม่มองผมด้วยสายตาผิดหวังจนผมพูดอะไรไม่ได้เลย ตอนที่ผมกำลังเครียดจัด ฟงก็สอดมือเข้ามาที่มือผม จับบีบกระชับเอาไว้แน่น แล้วหันไปพูดกับแม่ด้วยสายตามั่นใจ


          "คงไม่ได้หรอกครับ ผมไม่มีวันปล่อยพอร์ชไป ไม่ว่าคุณจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตามผมไม่แคร์ แล้วผมก็ไม่สนใจด้วย ว่าคุณจะคิดยังไง ถึงอาชีพของผมจะดูเหมือนทำให้พอร์ชตกอยู่ในอันตราย แต่ผมก็สามารถดูแลปกป้องพอร์ชได้ ผมไม่มีวันให้ใครมาแตะต้องพอร์ชอยู่แล้ว"


          "ฟง"


          "ดูแลได้อะไรกัน เมื่อวานน้องพอร์ชก็เกือบถูกยิงไม่ใช่รึไง ถ้าเธอทำอาชีพอื่นชั้นยังพอรับได้ เรื่องผู้ชายอะไรชั้นก็ไม่ค่อยถือเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นพวกนักเลงหัวไม้ พวกมาเฟียที่มีศัตรูเยอะแยะมากมาย ยิงกันไม่เว้นแต่ละวันแบบนี้  ไม่ มี วัน!!" เสียงของแม่เด็ดขาดกว่าครั้งไหนๆ ตอนคริสกับสิงโต หรือแม้แต่ก่อนที่แม่จะรู้ว่าฟงเป็นมาเฟีย แม่ยังแค่คร่ำครวญธรรมดา แต่นี้แม่กลับเปลี่ยนเป็นนิ่งเงียบ ไม่โวยวายเหมือนทุกที


          "แม่"


          "แล้วคุณจะทำยังไง จะให้เลิกกัน คุณทนเห็นลูกชายตัวเองเจ็บปวด เสียใจที่ต้องแยกจากผมได้งั้นเหรอ แบบนั้นมันต่างจากตายตรงไหน ทำให้ลูกชายไม่มีความสุข ก็บาปนะครับ^^"


          "ตอนนี้อาจจะเสียใจ แต่นานไปน้องพอร์ชก็จะต้องทำใจได้เอง มันไม่มีอะไรรับประกันได้ ว่าเธอจะไม่พาน้องพอร์ชไปเสี่ยงอันตรายอีก คนเป็นพ่อแม่ที่ไหนก็อยากจะตายก่อนลูกๆกันทั้งนั้นแหละ เธอไม่มีวันเข้าใจหรอก"


          "ผมเข้าใจสิครับ เรื่องตายมันเป็นเรื่องธรรมชาตินะครับ ใครๆก็ต้องตาย บางทีชีวิตมาเฟียแบบผม อาจจะอายุยืนกว่าคนธรรมดาที่ขายข้าวแกงอยู่ริมถนนก็ได้ หรือไม่นักธุรกิจอย่างพวกคุณที่ต้องนั่งเครื่องบินบ่อยๆ ก็อาจจะเครื่องบินตกตายง่ายๆ แต่ผมอาจจะอยู่ไปถึงร้อยๆปี^^"


          "..........."


          แม่นิ่งเงียบไป แต่สายตาก็ยังไม่ยอมแพ้ แต่ไอ้เด็กบ้านี่กล้าแช่งให้ผมเครื่องบินตกตายรึไง เดี๋ยวยิงทิ้งเลย


          "ผมไม่คิดว่าพอร์ชจะตัดใจจากผมได้หรอกนะ ทั้งชีวิตลูกชายคุณก็คงรักใครไม่ได้อีกแล้ว จะไม่ดีกว่ารึไง ถ้าจะยอมให้เราสองคนคบกัน ถ้าคุณอายที่ลูกชายมีแฟนเป็นผู้ชาย ทางพวกคุณก็ไม่ต้องบอกใครก็ได้ ยังไงพอร์ชก็อยู่ฮ่องกงกับผม ไม่ได้อยู่เมืองไทย ต่อให้ไม่บอกใครผมก็ไม่แคร์...แต่ก็ไม่รับปากนะ ว่าเวลาผมหึงแล้วจะไม่หลุดทำลายล้างทุกอย่างน่ะ คนอย่างผมทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการซะด้วยสิ ^ ^"


          "......" แม่อ้าปากค้างไปแล้ว พอๆกับพ่อแล้วก็ผม


          ไอ้เด็กบ้า ไอ้มาเฟียเจ้าเล่ห์ นี่ขอผมกับแม่ดีๆไม่เป็นรึไงวะ พูดจาแบบนี้ก็เอาปืนมาจ่อหัวอีกครั้งเลยดีมั้ยล่ะ เอาความมั่นใจมากจากไหน ว่าชีวิตนี้ผมจะรักใครไม่ได้อีกนอกจากตัวเองน่ะ เชอะ ไอ้มั่นหน้า ./////////////.


     "ผมรักพอร์ชจริงๆ ชีวิตผมก็ยกให้ลูกคุณได้ ไม่ว่าจะอะไรผมก็ทำให้พอร์ชได้หมดทุกอย่าง ผมตายแทนได้ ผมเข้าใจเหตุผลของคุณดี ถึงผมจะไม่มีแม่ พ่อก็เอาแต่ทำงานไม่ได้สนใจเราสองพี่น้องเท่าไหร่ แต่ผมก็มาเข้าใจคำว่าความรักตอนที่เจอกับพอร์ชนี่แหละ แล้วคุณที่เลี้ยงดูคนรักของผมมา ทำไมผมจะไม่เข้าใจล่ะว่าคุณเป็นห่วง ก็พอร์ชของผมน่ะ น่ารัก น่าหวง น่าดูแลออกจะตาย^^"


          ไอ้เด็กบ้า มันใช่เวลามาเต๊าะกันมั้ย แล้วจะยื่นมือมาลูบแก้มอะไรกันต่อหน้าพ่อแม่ผมเนี่ย .////////.


          "แต่พวกเธอแอบคบกัน แล้วคนแบบเธอ ถ้าอยู่ในวงการแบบนี้ ผู้หญิงผู้ชายที่มายุ่งเกี่ยวก็คงจะเยอะน่าดู เธอคงจะไม่จริงจัง ไม่อย่างนั้นก็คงมาบอกพวกเราแล้ว" พอสู้เหตุผลของฟงไม่ได้ แม่ก็เปลี่ยนมาพูดเรื่องอื่นแทน และผมก็กลับมาปวดท้องด้วยความเครียดอีกครั้ง


          "ที่ผมไม่บอก ไม่ใช่เพราะผมไม่จริงจัง แต่พอร์ชเป็นลูกชายคนโต เป็นความหวังของพวกคุณ เค้ายังไม่พร้อม ผมก็เลยไม่อยากขัดใจอะไร แต่ผมพาพอร์ชไปเจอพ่อผมมาแล้ว ท่านรักพอร์ชมาก แล้วก็ไม่ห้ามถ้าเราจะคบกัน"


          "ฟง พอเถอะ" ผมรู้สึกดีนะที่ฟงพูดกับแม่แบบนี้ แต่แม่ผมอาจจะช็อคกับความห่ามของไอ้มาเฟียนี่ก็ได้


          "ให้ผมจัดการเองนะพอร์ช ถ้ารอคุณ คุณก็คงไม่ยอมทำอะไรเลย ปล่อยให้แม่บังคับให้เราสองคนเลิกกัน หรือพอร์ชอยากเลิกกับผมล่ะ?"


          "ไม่ ไม่เอาแบบนั้น ไม่เลิกหรอก" ผมส่ายหน้าไปมา รีบสวนกลับไปทันที จะบ้ารึไง ผมไม่เลิกหรอก


          "ถ้าไม่เลิก ก็ให้ผมพูดกับแม่พอร์ชนะ ผมแค่อยากแสดงความจริงใจให้เห็นเท่านั้นเอง^^"


          "เธอแน่ใจได้ยังไง ว่าจะไม่มีคนอื่น ไม่ทำให้น้องพอร์ชเสียใจ ผู้ชายแบบเธอ ดูพูดเก่ง เจ้าเล่ห์ คงหลอกล่อคนมาเยอะแยะมากมายเลยสินะ น้องพอร์ชอาจจะเป็นหนึ่งในนั้นก็ได้ ถึงเธอจะไม่ได้หวังเงินทองอะไรจากพวกเรา ก็ไม่ได้จะแปลว่าเธอรักลูกของเราจริง" แม่พูดขัดขึ้นมาระหว่างที่เราสองคนกำลังคุยกันอยู่


          แต่แม่ดูคนเป็นเหมือนกันนะเนี่ย รู้ด้วยว่าฟงเจ้าเล่ห์น่ะ ผมนี่โดนหลอกจนต้องอัพเลเวลให้ทันเลยล่ะ  แต่ก็ไม่เคยทัน  -  -


          "ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมรักพอร์ช ผมไม่มีวันเปลี่ยนใจ ไม่มีวันมองใครที่ไหนอีก พอร์ชจะเป็นรักแรกแล้วก็รักสุดท้ายของผม^ ^"


          "อี๋ น้ำเน่า ไปดูละครหลังข่าวที่ไหนมาวะเนี่ย . /////// . " ผมทนกับประโยคนี้ของไอ้เด็กบ้านี่ไม่ได้จริงๆ ต่อให้กำลังเครียดแค่ไหน แต่ทุกคนคงเข้าใจผมใช่มั้ย มันจะเลี่ยนอะไรได้ขนาดนี้ นี่เราจะสามสิบกันแล้วนะ ไม่ได้ใช่เด็กสิบสี่ จะได้มาพูดอะไรแบบนี้กันน่ะ


     "ผมกำลังเจรจาขอความเห็นใจจากแม่พอร์ชอยู่นะครับที่รัก ไม่ช่วยก็เงียบไว้สิ ผมก็อายเป็นนะ^^//" ผมมองหน้าฟงอย่างเหลือเชื่อ ตั้งแต่รู้จักกันมา คนหน้าด้านแบบนี้ไม่เคยอายเลยซักครั้ง ผมแทบลืมทุกอย่างขยับหน้าเข้าไปมองใกล้ๆ


          "ฟง หน้าแดงด้วยล่ะ รู้ตัวมั้ย ฮ่าๆๆๆ"


          "อย่ามองสิพอร์ช ///" แทนที่ฟงจะขยับหน้าหนีไป แต่กลับจับแก้มสองข้างของผมแล้วบังคับให้หันไปมองทางอื่นแทน


          "ขอมองอีกนิดนึงสิ ขอพอร์ชถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยได้รึเปล่า พอร์ชไม่เคยเห็นฟงหน้าแดงเลยซักครั้ง ไอ้เด็กบ้าหน้าด้านก็อายเป็นด้วย" ผมดึงมือฟงออก แล้วก้มลงไปควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋า


          "พอร์ช มันใช่เวลามั้ยเนี่ย - -// " เสียงดุๆพูดขึ้นมาเพื่อกลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง งือออ น่ารักมากเลยล่ะ


          "เอาเถอะ รู้แล้วล่ะว่ารักกันน่ะ แต่ถ้าชั้นบอกว่าไม่มีวันอนุญาตล่ะ" แม่มองมาทางพวกเรา พูดด้วยเสียงที่ไม่ได้เด็ดขาดเหมือนเดิม แต่จ้องด้วยสายตาเหมือนกำลังประเมินว่าควรจะทำยังไงดี ทำให้ผมได้สติกลับมาอีกครั้ง


          บ้าเอ๊ย! ลืมตัวได้ไงวะเนี่ย แค่ไอ้มาเฟียมันหน้าแดงให้เห็นเป็นครั้งแรกเอง


          "ถ้าคุณพูดแบบนั้น ผมก็คงบังคับอะไรคุณไม่ได้ แต่ผมก็จะไม่มีวันเลิกกับพอร์ช เราสองคนโตแล้ว มีงานทำ ผมเลี้ยงพอร์ชได้ เลี้ยงให้สบายกว่าคุณ .....อย่าเพิ่งทำหน้าโกรธสิครับ ผมไม่ได้จะอวดดี แค่อยากจะบอกให้รู้เอาไว้ ว่าอยู่กับผม พอร์ชจะไม่มีวันลำบาก เพราะผมดูแลพอร์ชได้ ทั้งตัว แล้วก็หัวใจ ใครหน้าไหนก็จะไม่มีวันได้แตะต้องพอร์ชทั้งนั้น"


          "......." ตอนแรกแม่ทำท่าว่าจะโกรธขึ้นมาอีกครั้ง เพราะว่าฟงพูดเหมือนจะข่มว่าตัวเองสามารถดูแลผมได้ดีกว่า แต่ก็นิ่งไป ฟังที่ฟงพูดต่อ


          "พอร์ชรักผมมาก แล้วก็รักพวกคุณมาก คุณอยากเห็นลูกชายคุณไม่มีความสุขงั้นเหรอ ที่ต้องเป็นคนกลางมองแม่กับแฟนต้องมาทะเลาะกัน ผมว่าคุณเปิดใจให้ผมดีกว่านะ ที่คุณอคติอาจจะเพราะยังไม่รู้จักอาชีพของผมดีพอ ผมก็เหมือนพวกคุณแค่ทำธุรกิจเหมือนกัน แต่แค่คนอื่นมองว่ามันไม่ดีก็เท่านั้นเอง^^"


          "พี่ฟงโคตรเท่เลยว่ะ แม่ให้เค้าคบกันเถอะนะ โหวตกันอีกครั้งก็ได้ เดี๋ยวยืมมือถือพี่สิง วีดีโอคอลหาพี่ขวัญตอนนี้เลย" น้องชายผมที่เงียบไปนาน มองตรงมาที่ฟงด้วยสายตาพอใจ จนสิงโตเริ่มหน้าหงิก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร


          "ไม่ต้องเลยนะน้องคริส แผนการเจ้าเล่ห์ของเราน่ะ แม่ไม่หลงกลเป็นครั้งที่สองหรอกนะ จะให้โหวตตอนนี้แล้วแม่จะสู้ใครได้บ้างล่ะ มีแค่แม่คนเดียวนี่นา ที่ไม่ยอมให้คบกันน่ะ"


          "งั้นแม่ก็ให้พี่ฟงกับพี่พอร์ชคบกันเถอะนะ เดี๋ยวให้พี่ฟงพาไปดูคาสิโนที่เดอะสเตชั่น ขอบอกว่าอลังการงานสร้างมว๊ากกกกกก แม่ไปถ่ายรูปเช็คอินในเฟสบุคไอจี รับรองว่าจะมีแต่คนมากระทืบไลค์ ใครๆก็จะต้องอิจจนน้ำลายไหล ลงข่าวหน้าหนึ่งที่เมืองไทยไปอีกสิบวัน" ไอ้น้องชายจอมทะเล้น พูดล่อใจแม่พวกเราอย่างรู้ใจ ว่าแม่ชอบแค่ไหนที่จะให้ใครๆมายกยอน่ะ


          "จริงเหรอ ใหญ่มากเลยเหรอน้องคริส" เสียงแม่เริ่มเปลี่ยนเป็นสนใจขึ้นมาทันที


          "จริงสิแม่ มีช้างทองคำตั้งกลางคาสิโนเลยนะ คนที่มาเล่นก็เป็นระดับวีไอพี ผมเคยเห็นรัฐมนตรี เซเลปจากเมืองไทยเยอะแยะมากมายเดินเหยียบตี..เหยียบเท้ากันเต็มไปหมด ที่นี่เช็คสเตทเม้นท์ด้วยนะ ไม่รวย เข้าไม่ได้ โซนบาร์ก็หรูหรายิ่งใหญ่ มีวีไอพีรูมตั้งสามห้อง ขนาดผมกับเพื่อนๆไป พี่ฟงยังใจดีเลี้ยงไม่อั้น เปิดห้องให้ทั้งคืน ดริ้งค์ก็โคตรอร่อย แม่สนใจมั้ย" สมคิดของเพื่อนๆเริ่มลืมตัว เผยตัวตนต่อหน้าแม่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ทุกคนไม่แปลกใจ แต่กลับยิ้มชอบใจที่เห็นลูกชายคนเล็กของบ้านที่พวกเราเป็นห่วงร่าเริงสดใสกับพวกเราซักที


          "ฮ่าๆๆๆๆ เรียนจบแล้วคริสมาทำงานกับพี่มั้ย สนใจตำแหน่งพีอาร์ของร้านรึเปล่า" ฟงหัวเราะชอบใจ ที่คริสโฆษณาร้านให้โดยไม่คิดตังค์ซักบาท อยากได้เป็นพี่เขยมากเลยรึไง ทุ่มขนาดนี้


          "เลี้ยงเหล้าตอบแทนนะพี่ อิอิ" สมคิดตัวแสบแอบกระซิบฟงเบาๆ แต่เค้าก็ได้ยินกันทั้งห้องแล้วล่ะ


          "คริส สัญญากับพี่ว่าจะไม่ดื่มแล้วไม่ใช่รึไง" สิงโตที่ยืนทำหน้าไม่พอใจที่คริสเอาแต่ส่งสายตาชาบูมาที่ฟงไม่หยุด ดึงแขนแฟนตัวเองออกไปห่างอีกหน่อย


          "นั่นสิคุณ ไปดูกันหน่อยมั้ย ยังไงผมก็ต้องไปดูอยู่แล้ว เพราะยังมีเรื่องงานที่ต้องคุยกันอยู่" พ่อที่บอกว่าจะไม่ช่วยพูดให้ สุดท้ายก็ยังแอบช่วยผมจนได้ ผมส่งยิ้มขอบคุณไปทั้งๆที่พ่อยังมองที่แม่อยู่


          เราห้าคนยืนลุ้นรอฟังคำตอบจากคนที่นิ่งเงียบไปพักใหญ่ ถ้าไปก็เหมือนกับยอมรับกลายๆว่าจะให้ผมคบกับฟงใช่มั้ย แต่ถ้าไม่ ไอ้เด็กมาเฟียนี่จะทำอะไรต่อผมยังเดาไม่ถูกกับความห่ามของมันเลย


          ".......กะ ก็ได้"


Fong


#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ลูกเขยใหญ่จัดการได้อยู่จริงๆ แถมด้วยลูกชายคนเล็กช่วยพูดอีกต่างหาก ถึงขุ่นแม่จะชอบความร่ำรวย แต่ก็แอบห่วงลูกชายเบาๆนะคะ  **ปล.ขอโทษที่ลงช้า หารูปอยู่ครัช // โดนถีบ 555***  //มันเป็นแผนของแกสินะสมคิด ได้พี่ฟงเป็นพี่เขยนี่กินเหล้าฟรีตลอดชีวิตเลยมั้ง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3760 zzzwanmaizzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 00:16
    คริสเอ้ยยย...ไอสมคิดมัวแต่ขายของให้พี่เขยจนหลัวตัวเองหน้าหงิก 5555555
    #3760
    0
  2. #3671 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 01:37
    พอร์ชเหมือนแม่มาก เยอะแต่ไม่ค่อยมีประโยชน์
    #3671
    0
  3. #3448 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:36
    คริสชักชวนขนาดนี้ แหมะ
    #3448
    0
  4. #3394 คนอ่าน (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 07:27
    5555 คริสเอ้ยยย โปรโมทพี่เขยซะ พี่สิงงอนแน่นวลลลล ไปง้อด้วยล่ะ ><
    #3394
    0
  5. #3380 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 19:50
    คริสทำดีมากกก พี่ฟงจัดเตกิล่าให้น้องสักควรสิ
    #3380
    0
  6. #3313 s.lattecoffee (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:59
    55555+ สมคิดที่ช่วยขนาดนี้อย่างได้พี่เขยแบบที่สามารถจัดเหล้าฟรีให้ทั้งชาติเลยใช่ไหม 55555
    #3313
    0
  7. #2885 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 13:42
    หืมมมเขากำลังจะถามหาพี่ขวัญคนสวยเลยยยย
    เขาอย่างเห็นแฟนพี่ขวัญบ้างอ่าอยากได้สเปเชียส์พี่ขวัญจังไรท์
    #2885
    0
  8. #2879 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 10:10
    โอ้ยยยย ขรรมสมคิด5555
    #2879
    0
  9. #2868 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 07:03
    กะกินเหล้าฟรีตลอดชีวิตใช้มั้ยสมคิด แผนระยะยาวเลยนะเนี่ย 555
    #2868
    0
  10. #2865 a_liew (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 06:30
    เค้าไม่ยกลูกให้ อิพี่ฟงก็ขู่ซะงั้น = =' #แบบนี้ก็ได้เหรอออ

    คุณ ญ ป้า ยอมๆ เค้าไปเถอะ รายนี้ไม่ได้ใจเย็นแบบพี่สิง

    พ่อคุณไม่พอใจ อาจจะทำอัลลไลลลที่มันหรรษามากๆ ได้นะ

    -_____-.. น้องคริส เชียร์พี่ฟงออกนอกหน้าไปมั๊ย

    เดี๋ยวง้อพี่สิงยาววววววนะคะนะ !!!!!!

    #2865
    0
  11. #2864 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 06:21
    สมถุยแอบหวงเล็กๆ น่าร๊ากกกกก
    #2864
    0
  12. #2863 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 06:10
    พี่ฟงคะ จะมาเป็นเขยนะคะ ไม่ต้องขู่บ้างก็ได้
    แต่ขู่ยังไง ขุ่นแม่สตรอง ไม่มีกลัว แต่มาเขวเชียว ตอนสมคิดชวนไปเช็คอินคาสิโนให้คนมากระทืบไลค์
    #2863
    0
  13. #2860 Awa2003 (@Awa2003) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 05:25
    มีขงมีเขิน55555555555งื้อออนัลลล้าคคคคคคค โคตรหลงคู่พี่5555
    #2860
    0
  14. #2856 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 01:45
    555 พี่ฟงมีเขินด้วยอ่ะ อ่านแล้วฟิน หมอนขาดไปหลายใบแล้ว ดีต่อจิตใจมาก
    #2856
    0
  15. #2855 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 01:15
    พี่ฟงซะอย่างจัดการได้อยู่^^
    อัลไลคือพี่ฟงเขินหน้าแดงงง งื้ออออออออ
    #2855
    0
  16. #2854 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 01:14
    หลงคู่พี่ที่สุด 555
    #2854
    0
  17. #2853 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 01:08
    พี่ฟงเขินนี่ของหายากเลยนะ 5555 แต่ไรท์ เราว่าเราไม่ชอบแม่สมคิดจริงจัง 55555 ไม่ถูกจริตอย่างแรวงส์
    #2853
    2
    • #2853-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 136)
      6 มกราคม 2560 / 01:12
      ไม่เห็นแปลกเลย เลาก็ไม่ชอบ 555 // คนเราก็แตกต่างกันไปเนาะ ขุ่นแม่ไม่ออกบ่อยหรอก
      #2853-1
    • #2853-2 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 136)
      6 มกราคม 2560 / 01:19
      ไรท์เขียนขุ่นแม่ได้ตรงตามสูตรละครไทยเลย ป้ารวยมีสกุลติดหรูชอบดูถูกคนอื่น 555
      #2853-2
  18. วันที่ 6 มกราคม 2560 / 00:53
    พี่ฟงเขินล่ะะ น้อววว
    #2851
    0
  19. #2850 shin_jin (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 00:52
    สมคิดช่วยพูดขนาดนี้ นี่แอบหวังเหล้าฟรีจากพี่ฟงตลอดชีวิตจิงๆใช่มั้ย?

    ขุ่นแม่ก็โดนหลอกล่อตลอดนะคะ 555555

    พี่ฟงเก่งมาก กล้าได้อีก หุหุ
    #2850
    0