ตอนที่ 135 : ลูกเขยใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    5 ม.ค. 60

สิงโตพาร์ท


          "คร้าบบบ...เหี้ย!!" ผมวางจานในมือแล้วรีบเดินไปทางประตูห้องเพราะเสียงอุทานดังของคริส


          "ทำไมพูดแบบนี้ละน้องคริส ไม่น่ารักเลย นี่แม่ค่ะ ไม่ใช่...นั่นแหละ" คนเป็นแม่เว้นวรรคคำหยาบเอาไว้ ส่งยิ้มให้ลูกชายคนเล็กของบ้าน


          "สวัสดีครับ" ผมยกมือไหว้สองคนที่เดินเข้าประตูมา พ่อของคริสพยักหน้ารับ ส่วนคนเป็นแม่ก็ส่งยิ้มให้


          "สวัสดีจ้ะ สิงโตเป็นยังไงบ้าง แม่ได้ข่าวว่าเมื่อวานมีเรื่องกัน ก็เลยรีบบินมาดู เป็นห่วงทั้งน้องคริส น้องพอร์ชเลย น้องคริสไม่เจ็บตรงไหนนะลูก" แม่คริสหมุนตัวลูกชายตัวเองแบบสามร้อยหกสิบองศาเพื่อสำรวจความเสียหาย ถ้าจะมีจริงๆก็คงเป็นรอยที่ผมทำเอาไว้เมื่อเช้ามากกว่า อย่าเปิดเจอเลยนะครับ เดี๋ยวจะรับไม่ได้ซะเปล่าๆ


          "แม่มายังไงครับ พ่อด้วย" คริสยังงงเพราะแม่ตัวเองพูดรัวเร็วจับประเด็นแทบไม่ได้


          "ก็เมื่อวานเพื่อนแม่โทรมาเล่าให้ฟังว่าที่ฮ่องกงเกิดเรื่อง มีน้องพอร์ชไปเกี่ยวด้วย แม่เป็นห่วงมากกกก ยังไม่ทันได้ถามอะไร ก็รีบขึ้นเครื่องมาดูทั้งสองคนเลย อ้อ สิงโตด้วยนะ" แม่คริสส่งรอยยิ้มเผื่อแผ่มาทางผม


          "ขอบคุณครับ^^"


          "นี่แขนไปโดนอะไรมาล่ะ" พ่อที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลัง มองผ่านสองคนแม่ลูกมาทางแขนที่มีผ้าพันแผลของผม


          "คือ ถูกยิงมานิดหน่อยน่ะครับ"


          "ถูกยิง? ว่าไงนะ! ถูกยิงงั้นเหรอ ทำไมถึงได้ถูกยิงล่ะ นี่พวกมาเฟียมันตีกันรุนแรงมากเลยใช่มั้ย ทำไมน่ากลัวแบบนี้ แม่รับไม่ด้ายยย" ไม่อยากจะแอบนินทาเลยว่าแม่คริสนี่เว่อร์ตลอด


          "ที่จริงคนที่จะถูกยิงคือผม แต่พี่สิงโตเอาตัวมาบังให้น่ะครับ" คริสรีบบอกเพื่อเรียกคะแนนจากผู้ปกครองตัวเองทันที


          "...ขอบใจนะสิงโต" พ่อของคริสมองผมอย่างพิจารณาแป๊บนึง แล้วก็ส่งรอยยิ้มมาพร้อมคำขอบคุณ


          "ผมต้องทำอยู่แล้วล่ะครับ^^"


          "ขอบใจนะสิงโต แหม เป็นเด็กดีจังเลยนะ ท่านรัฐมนตรีรู้เรื่องรึยัง ไว้แม่กลับไปจะโทรไปขอบคุณท่านด้วยนะ" ขอบคุณอาผม?? ขอบคุณทำไมกัน แต่ช่างเถอะ ผมแค่ยิ้มรับ แม่ของคริสก็เลยพูดต่อ


          "แล้วนี่น้องพอร์ชล่ะเป็นยังไงบ้าง ไม่บุบสลายอะไรใช่มั้ย"


          "พี่พอร์ชสบายดี แต่ตอนนี้ยังไม่ตื่นเลยครับ พ่อกับแม่เข้ามาด้านในก่อนสิ เดี๋ยวพี่พอร์ชก็คงออกมา" คริสส่งยิ้มไปให้แม่


          เราเดินตรงไปทางห้องรับแขกแล้วนั่งลง แม่คริสก็เริ่มถามขึ้นมาอีกรอบ


          "แล้วตกลงมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยน้องคริส ทำไมน้องคริสถึงไปอยู่ที่ที่พวกมาเฟียเค้ายิงกันล่ะ มันอันตรายไม่ใช่เหรอลูก" คนเป็นแม่มองหน้าลูกชายอย่างเป็นห่วงมาก ลูบหัวลูบไล่ไม่ยอมหยุด จนคริสหน้าสลดลงมาอีกครั้งอย่างสำนึกผิด


          "ผมขอโทษครับพ่อ แม่ ที่ทำให้เป็นห่วง พอดีไอ้เก้ามันโดนลักพาตัวไป ผมก็เลยแค่อยากจะไปช่วยมันน่ะ"


          "แล้วทำไมไม่แจ้งตำรวจเอา ถ้าน้องคริสเป็นอะไรไป แม่กับพ่อจะทำยังไง ต่อไปอย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะน้องคริส" แม่


          "นั่นสิ แม่เค้าร้อนใจ ร้องไห้มาตลอดทางกลัวคริสกับพอร์ชจะเป็นอะไรไป นี่พ่อก็ต้องยกเลิกประชุมมาเป็นเพื่อน ปล่อยให้มาคนเดียวคนสติแตกแน่ๆ" พ่อ


          "ขอโทษครับ" คริสเหลือบมาทางผมนิดหน่อย เหมือนจะรวมผมเข้าไปในคำขอโทษนั้นด้วย


          หวังว่าครั้งนี้คริสจะคิดได้จริงๆอย่างที่สัญญากับผมนะ ไม่อย่างนั้นผมคงต้องเป็นบ้าแน่ๆ เมื่อวานผมแทบพูดอะไรไม่ออก กับความดื้อรั้นจนทำให้ตัวมันเองเกือบตาย ผมทั้งตกใจ ทั้งเสียใจแล้วก็ผิดหวัง ที่ผมสอนอะไรไปตั้งมากมาย ผ่านเหตุการณ์อะไรมาก็ตั้งเยอะแยะ แต่คริสก็ยังดื้อแล้วก็ไม่คิดหน้าคิดหลังเหมือนเดิม หรือผมจะตามใจมันมากเกินไป?


          "เอาล่ะจ้ะ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว อย่าคิดมากเลยนะ แค่น้องคริสไม่ทำอีกก็พอแล้วล่ะ" แม่คริสยิ้มปลอบใจลูกชายที่ก้มหน้าเงียบ แล้วลุกขึ้นยืน


          "คุณจะไปไหนน่ะ?"


          "ชั้นจะไปดูน้องพอร์ชหน่อย ว่าสบายดีมั้ย แล้วก็จะปลุกลูกด้วย จะได้ดูให้แน่ใจว่าน้องพอร์ชไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ" แม่คริสตอบสามีตัวเอง แล้วก็ดิ่งไปเกือบถึงประตูห้องนอน


          ผมกับคริสมองหน้ากัน เพิ่งคิดขึ้นมาได้ว่า ในห้องนั้นไม่ได้มีแค่ลูกชายคนโตของตระกูล แต่ยังมี...


          "มะ แม่เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งเข้าไป" คริสร้องลั่น รีบวิ่งไปดักหน้าแม่ตัวเอง แต่ไม่ทันเพราะประตูถูกเปิดออกไปแล้ว ผมรีบวิ่งตามไปอีกคน


          "น้องพอร์ชเป็นยังไงบ้าง กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!" พอประตูเปิดออก แม่คริสก็ตกใจหวีดลั่นที่เห็นลูกชายตัวเองนอนกอดอยู่กับผู้ชายอีกคน สภาพเดียวกับตอนที่คริสกับผมมาเจอเลย พี่พอร์ชกับพี่ฟงแดงไปทั้งตัวด้วยสารพัดรอย(ที่ผมไม่แปลกใจเพราะได้ยินเสียงเกือบถึงเช้า) สองคนมีผ้าห่มปิดขึ้นมาถึงแค่เอว แต่วันนี้เด็ดกว่าตรงที่ พี่พอร์ชนอนอยู่บนตัวพี่ฟง เบียดรัดกันแน่น


          และพี่เขยมาเฟียของคริส ก็ตกใจเสียงกรี๊ด ผวาลุกขึ้นนั่งมือข้างนึงกอดตัวพี่พอร์ชเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็ดึงปืนออกมาจากใต้หมอนแล้วหันปากกระบอกปืนมาทางนี้


          "กรี๊ดดดดดด ปืนนนน" คนเป็นแม่ตกใจเรื่องลูกชายไม่พอ ยังถูกลูกเขยคนโตเอาปืนจ่อหน้าอีก ทิ้งดิ่งล้มตัวลงในอ้อมแขนคริสทันที


          "แม่ครับ แม่" คริสตกใจเขย่าแม่ตัวเอง ผมรีบเข้าไปช่วยประคอง พ่อของคริสก็วิ่งมาถึงหน้าประตูพอดี


          "คุณ!....พอร์ช?....คุณฟง?" สามชื่อที่หลุดออกมาจากปากพ่อคริส มีอารมณ์ที่แตกต่างกันไป ตอนแรกตกใจ ตอนหลังแปลกใจ และสุดท้าย งงหนักมาก


          พี่พอร์ชหน้าซีดตกใจ แล้วก็ช็อคหนักมาก มากกว่าตอนที่รู้ว่าผมกับคริสมาเห็นเข้าเมื่อวันก่อนอีก จนพี่ฟงต้องเป็นคนจัดการทุกอย่างทั้งหมด เพราะมีแต่คนอึ้งไปตามๆกัน


          แม่คริสเป็นลม พ่อคริสอึ้งมองสภาพลูกชายบนเตียง คริสก็เอาแต่เขย่าแม่ตัวเอง ส่วนผมก็เพิ่งจะตั้งสติได้


          "พอร์ชไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็ว เราต้องพาแม่พอร์ชไปโรงพยาบาล สิงโตโทรบอกเหลียงให้พี่ บอกให้คนเตรียมรถไว้ข้างล่าง" พี่ฟงโยนโทรศัพท์มาที่มือผม แล้วดันตัวพี่พอร์ชที่ยังช็อคไม่เลิกไปทางห้องน้ำ


          ดีงามมม เป็นการเปิดตัวที่ฟินนาเร่กว่าของผมไปอีก

 


          

          แม่คริสถูกพาส่งโรงพยาบาล หลังจากนั้น พี่พอร์ชกับพี่ฟงก็ถูกพ่อเรียกไปคุย ห้องพักผู้ป่วยเลยเหลือแค่ผมกับคริสสองคน


          "พี่ว่า....แม่จะว่าอะไรพี่พอร์ชรึเปล่า" คริสหันมาพูดกับผม น้ำเสียงกังวลเห็นได้ชัด


          "ไม่รู้สิ แต่พี่ว่าแม่คริสคงรับไม่ได้หรอก ลูกชายทั้งสองคนเลยนะ"


          ผมเห็นใจคนเป็นแม่นะ ลูกชายสองคนของบ้าน รักกับผู้ชายทั้งคู่ แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ เราห้ามความรัก ห้ามหัวใจตัวเองได้ที่ไหนกัน ต่อให้ผมสงสารแต่ผมก็ไม่มีวันเลิกกับคริสหรอก แล้วคิดว่าพี่ฟงก็คงไม่ยอมปล่อยพี่พอร์ชไปง่ายๆเหมือนกัน ถึงที่เราทำจะเห็นแก่ตัว แต่เราก็ต้องเลือกความสุขตลอดชีวิตของตัวเอง อย่างอื่นเราคงทำให้คนเป็นพ่อกับแม่ได้อย่างไม่ขัดใจ แต่จะให้อยู่กับคนที่ไม่ได้รัก หรือต้องแยกจากคนที่รัก ผมต้องทรมานไปตลอดชีวิตแน่ๆ


          "นั่นสิ พี่พอร์ชเป็นลูกแท้ๆ เป็นลูกคนโตด้วย พี่เห็นหน้าพี่พอร์ชมั้ย ผมเป็นห่วงจัง พี่พอร์ชเองก็กลัวพ่อกับแม่จะรับไม่ได้ จะผิดหวัง เหมือนกับที่ผมเคยกลัวสินะ" คนที่เคยผ่านมาก่อน เข้าใจความรู้สึกพี่ชายดี เริ่มทำหน้าเครียด มองไปทางประตูว่าเมื่อไหร่สามคนที่เหลือจะกลับเข้ามา


          "อย่าเพิ่งรีบกังวลเลยนะคริส อย่าลืมสิ ว่าพี่พอร์ชยังมีพี่ฟงอยู่ นั่นน่ะ พี่ฟงเลยนะ" ผมตบบ่าแล้วส่งยิ้มไปให้ คริสมองกลับมาแว๊บนึงก็ยิ้มเข้าใจความหมายทันที


          "นั่นสิ ผมมีพี่เขยเป็นมาเฟียนี่หว่า เรื่องแค่นี้ พี่ฟงคงจัดการได้แหละเนาะ"


          "ใช่ครับ พี่เป็นคนธรรมดา ยังคว้าน้องคริสมาได้เลย ไม่ต้องคิดมากนะ"


          "พี่สิง บอกว่าอย่าล้อเรื่องนี้ไงล่ะ เรียกไอ้ลือชัยยังดีกว่าอีก - -"


          "ฮ่าๆๆๆ ไม่เอาหรอก สงสารลือชัยมัน"


          "ไอ้พี่สิง เดี๋ยวกูถีบเลย"


          "ไม่เอาสิครับน้องคริส อย่าพูดไม่เพราะนะครับ เดี๋ยวขุ่นแม่ไม่ปลื้ม ขุ่นพี่สิงก็ไม่ปลื้ม"


          "เออใช่ ทำไมพี่ถึงไม่กูมึงแล้วล่ะ เมื่อก่อนผมเคยทักพี่ยังบอกเลยว่า เป็นรุ่นพี่พูดได้ ทำไมวันนี้มาแปลก" เด็กแสบมองหน้าผมอย่างสงสัย


          ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อาจจะเพราะเราเจอเหตุการณ์ร้ายๆมาด้วยกันมากมาย ทำให้ความผูกพันธ์มันเพิ่มขึ้นล่ะมั้ง ผมคิดว่าที่ผ่านมาผมรักคริสมากจนไม่รู้ว่าจะมากได้กว่านี้อีกรึเปล่าแล้วนะ แต่หลังจากที่โกดัง ผมก็รู้ว่า ความรักของผม มันสามารถเพิ่มขึ้นได้อีกเรื่อยๆ แล้วก็รู้สึกว่าไม่อยากจะพูดขึ้นมาเอง ไม่รู้สิ คนเราต้องมีเหตุผลในการกระทำทุกอย่างด้วยเหรอ


          ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไรออกไป เสียงจากคนที่สลบไปหลายชั่วโมงบนเตียงคนไข้ก็ดังขัดขึ้นซะก่อน


          "อื้อออ"


          "แม่ครับ เป็นยังไงบ้าง" คริสรีบวิ่งไปหยุดข้างเตียงแม่ตัวเองทันที


          "น้องคริส ...น้องคริส แม่ฝันร้าย แม่ฝันว่าน้องพอร์ชนอนกับผู้ชาย แล้วมันก็เอาปืนมายิงแม่ตาย"  


          "แม่" คริสเรียกแม่ตัวเองเบาๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง


          "แล้วนี่แม่มาอยู่โรงพยาบาลได้ยังไงล่ะ" แม่หันไปมองรอบตัว ยังมึนงงเพราะเพิ่งตื่น


          "แม่เป็นลมไปครับ แล้วพี่ฟงก็ไม่ได้ยิงแม่ด้วย แม่แค่ตกใจที่เห็นปืน ก็เลยหมดสติไป"


          "อะไร? น้องคริสรู้เรื่องฝันของแม่ได้ยังไง นี่มัน...นี่มัน เรื่องจริงงั้นเหรอ" แม่คริสช็อคนิ่งไปแล้ว พอดีกับที่ประตูห้องพักคนไข้เปิดเข้ามา พี่พอร์ชเดินตรงไปหาแม่อย่างกล้าๆกลัวๆ


          "น้องพอร์ช ไม่จริงใช่มั้ยลูก บอกแม่สิ" พอเห็นลูกชายคนโต แม่คริสก็มองด้วยสายตาที่หวังอยากให้พี่พอร์ชปฏิเสธสิ่งที่ตัวเองไปเจอมา


          "แม่..ครับ" พี่พอร์ชเองก็มีสีหน้าไม่ต่างไปจากคริสเท่าไหร่ ทั้งลำบากใจ ทั้งเครียดแล้วก็กังวล พ่อคริสเดินไปทางเตียงอีกฝั่งที่มีลูกชายคนเล็กยืนอยู่ ยกมือภรรยาตัวเองขึ้นไปจับเอาไว้แน่น


          "คุณ ฟังที่ลูกพูดก่อนนะ ใจเย็นๆหน่อย"


          "อะไร น้องพอร์ชจะพูดอะไรกับแม่ .......ไอ้ นี่ไง ไอ้กุ๊ยที่แม่ฝัน มันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง" คนสุดท้ายที่เข้าประตูห้องมา ทำให้แม่คริสเลิกเศร้า เปลี่ยนโหมดเป็นโมโหตกใจชี้มือไปที่หน้าพี่ฟง


          "สวัสดีครับ ผมชื่อฟง เป็นแฟนของพอร์ช^^" พี่ฟงแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร เดินเข้ามาหยุดข้างๆพี่พอร์ช ยกมือขึ้นโอบไหล่อย่างกล้าหาญ


          กล้าจริงๆนั่นแหละ ผมยังไม่กล้าเท่านี้เลย สายตาพี่ฟงดูปกติมาก เหมือนตัวเองแนะนำตัวกับครอบครัวแฟนแบบธรรมดา ไม่ใช่ผู้ชายกับผู้ชาย


          "แฟน?? แฟนอะไรกัน น้องพอร์ช บอกแม่สิว่าไม่จริง ลูกถูกมันบังคับใช่มั้ย น้องพอร์ชไม่ได้เต็มใจ แต่ถูกมันข่มขู่ แม่เห็นนะว่าไอ้กุ๊ยนี่มันมีปืนน่ะ อย่าไปใกล้มัน น้องพอร์ช ออกมาหาแม่"


          "ผมไม่ได้บังคับพอร์ชนะครับ เรารักกัน คบกันมานานแล้วด้วย^^" พี่ฟงตอบคำถามแทนพี่พอร์ชที่ยังอ้ำอึ้งพูดอะไรไม่ออก จนถูกพี่พอร์ชหันไปมองหน้า


          "ฟง เงียบไปก่อนได้มั้ย ให้พอร์ชพูดกับแม่เอง"


          "ก็ผมเห็นพอร์ชเครียดนี่นา บอกไปซะ ยังไงท่านก็ต้องรู้^^"


          "รู้อะไร ชั้นไม่รู้อะไรทั้งนั้น เอามือออกไปจากลูกชายชั้นด้วย แล้วเธอก็ออกจากห้องนี้ไปเลย"


          "แม่ ฟงไม่ได้ขู่อะไรผมหรอกนะ"


          "อะไรกัน น้องพอร์ช นี่คบกันอยู่จริงๆเหรอ กับไอ้กุ๊ยเนี่ยนะ น้องพอร์ชถูกหลอกอยู่รึไง นี่แก อยากได้เงินจากลูกชายชั้นใช่มั้ย จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา"


          "นี่คุณ" พ่อคริสจับมือแม่คริสเขย่าเบาๆเรียกให้หันไปทางตัวเอง "คุณฟงน่ะ เค้าคงไม่ต้องการเงินจากพวกเราหรอก"


          "ทำไมล่ะ มันเป็นแค่กุ๊ย เห็นว่าลูกเรารวยใช่มั้ย บ้านเรามีเงินก็เลยมีแต่พวกหวังจะมาเกาะลูกชายเรา" ตอนนี้แม่คริสคงโกรธมาก เลยน่าจะพูดเหมารวมถึงผมด้วยสินะ ถึงปากจะบอกว่ายอมรับ แต่ใจก็คงยังยอมรับไม่ได้


          "คุณ! พอแล้ว" พ่อคริสพูดเสียงเข้มขึ้นมาอีกนิด มองไปทางพี่ฟงอย่างเกรงใจ


          "ไม่เป็นไรหรอกครับคุณอา ผมเข้าใจ ว่าท่านยังตกใจอยู่^^"


          "ไม่ต้องมาเสแสร้งทำเป็นคนดี คุณก็เหมือนกัน จะไปทำท่าเกรงใจมันทำไม มันขู่คุณอีกคนใช่มั้ย ไอ้นักเลงนี่มันขู่พวกเราสินะ"


          "แม่ครับ ใจเย็นๆหน่อยสิ" พี่พอร์ชจับมืออีกข้างของแม่ตัวเองไว้ มองด้วยสายตาขอร้อง


          "น้องพอร์ช น้องพอร์ชเคยห้ามน้องคริสไม่ใช่รึไง แล้วทำไมน้องพอร์ชทำแบบนี้" แม่ก็มองมาอย่างตัดพ้อ จนพี่พอร์ชหน้าเสียไปเลย


          "ตอนนั้นคงเป็นช่วงที่เรากำลังทะเลาะกันอยู่ครับ ผมกับพอร์ชมีเรื่องไม่เข้าใจกันนิดหน่อย พอร์ชก็เลยไม่อยากให้คริสเป็นเหมือนกับเรา" พี่ฟงตอบคำถามแทนพี่พอร์ชเป็นครั้งที่...เท่าไหร่จำไม่ได้แล้ว


          "แต่น้องพอร์ช แม่ไม่อนุญาตนะ ไอ้กุ๊ยนี่จะมีอะไรเทียบเราได้ล่ะ อย่างน้อยสิงโตก็ยังเป็นหลานชายท่านรัฐมนตรี มีหน้ามีตา แต่นี่แม่ดูสภาพแล้วมันกุ๊ยชัดๆเลยนะ หน้าตาท่าทางยังกับนักเลง น้องพอร์ชต้องถูกมันหลอกอยู่แน่ๆ" ประโยคเดียวกับที่เคยพูดกับคริสเมื่อก่อนเลย ทำไมทุกคนจะต้องมาหลอกอะไรคนบ้านนี้ด้วย แม่คริสมีความหลังฝังใจอะไรกับการถูกหลอกเอาเงินรึเปล่าวะ


          "แม่ครับ แต่สองคนนี้เค้ารักกันจริงๆนะ พี่ฟงไม่ได้หลอกพี่พอร์ชหรอกครับ เค้าเอาตัวเองมาบังกระสุนแทนพี่พอร์ชด้วยนะเมื่อคืน ถ้าพี่ฟงไม่ได้ใส่เสื้อกันกระสุนไว้ ป่านนี้ตายไปแล้วล่ะ เข้าเต็มๆทั้งสามนัดเลย" คริส


          ".........แต่นั่นมันก็คนละเรื่องนะน้องคริส มันดูแลน้องพอร์ชไม่ได้หรอก น้องพอร์ชโตมาอย่างดี แม่ดูแลดีมาตลอด แค่ค่าเสื้อน้องพอร์ชซักตัวจะมีปัญญาจ่ายรึเปล่าก็ยังไม่รู้เลย"


          "พอแล้วคุณ คุณฟงเค้าไม่ใช่กุ๊ยนะ เค้าเป็นเจ้าของคาสิโนในฮ่องกงนี่นะ"


          "....ละ แล้วยังไงล่ะ ทำบ่อนจะรวยแค่ไหนกัน ยังไงบ้านเราก็รวยกว่า หรืออยากได้เงินจากธนาคารเราไปขยายบ่อนล่ะสิ แผนสูงนี่นา" แม่คริสอึ้งไปพักนึง แล้วก็กลับมาเถียงอย่างไม่ยอมแพ้


          "ไม่ใช่บ่อนนะครับแม่ คาสิโนต่างหากล่ะ พี่ฟงเป็นพี่ชายของไอ้เก้าเพื่อนผม ที่บ้านทำธุรกิจคาสิโน มีคาสิโนใหญ่ที่สุดในฮ่องกง ใครๆก็รู้จักพี่ฟงกันทั้งนั้นแหละแม่" คริสช่วยพ่อตัวเองอธิบาย แต่ไม่ได้บอกไปสินะว่าเค้ารู้จักพี่ฟงกันแบบไหน แค่ที่เอาปืนมาจ่อหน้าแม่ยายนี่ก็คงเกินคำบรรยายแล้วล่ะ ขืนให้รู้ว่าทั้งฮ่องกงเค้ากลัวพี่ฟงกันหัวหด แม่คริสอาจจะเป็นลมอีกรอบก็ได้


          "พี่ชายเก้า? งั้นก็รวยสิ" เสียงคนที่ชอบรักษาหน้าตาตัวเองเป็นชีวิต อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด


          "ปีนี้เค้าติดอันดับเศรษฐีของเอเชียเลยนะ แล้วก็ยังรวยเป็นอันดับหนึ่งของฮ่องกง ผมถึงบอกไงว่าเค้าไม่ต้องการเงินเราหรอก เค้ารวยกว่าเราอีก นี่เราก็กำลังเจรจาจะเซ็นต์สัญญาใหญ่กับคาสิโนของเค้าอยู่นะ" พ่อคริส


          "งั้นก็ไม่ใช่กุ๊ยน่ะสิ" แม่คริสพึมพำเบาๆ


          "ครับ ไม่ใช่กุ๊ย แต่เป็นมาเฟีย^^" พี่ฟง



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: มาเฟียตัวร้ายกับคุณชายลูกแมว เรื่องของขุ่นแม่ยังไม่จบง่ายๆหรอกนะ ติดตามได้หลังเที่ยงคืนทางไลน์ทีวี 55555 เอามุขเค้ามาเล่นต่ออีกที // ขอโทษที่วันนี้อัพช้า เมื่อคืนนอนไม่ได้เลย เพิ่งมาหลับได้ตอนเช้าเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3670 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 01:26
    นี่คือรักษาหน้าแล้วเหรอป้า รู้ว่าใครมีเงินวิ่งเข้าใส่ทั้งที่เพิ่งดูถูกด่าเขาเสียๆหายๆ เป็นเมียเจ้าของธนาคารที่สมองกลวงมาก
    #3670
    0
  2. #3624 Paengsp_Peraya (@Paengsp) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 16:23
    พี่ฟง โครตตตตชอบเลยยย. 5555 ขุ่นแม่คะ ทำใจดีๆนะ
    #3624
    0
  3. #3610 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 19:57
    พี่ฟง เดียวขุ่นแม่ช็อกอีกหรอก 5555
    #3610
    0
  4. #3446 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 09:19
    แม่นะแม่
    #3446
    0
  5. #3393 คนอ่าน (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 07:18
    เกลียดขุ่นแม่แบบนี้จัง 5555 จะโดนด่าไหมเรา

    ใครรวยใครมีเงินวิ่งเข้าหาขุ่นแม่เลยนะคะ เชิญคร่าาาาา

    จะรักไม่รักลูกชายเขาก็ช่างมันโน๊ะ อุอิ ขอรวยไว้ก่อนเดี๋ยวก็รักกันเองแหล่ะ

    #ไม่ได้ประชดเล๊ย ว่าจะไม่ด่าตั้งแต่ตอนพี่สิงแล้วนะ เหอๆ ล้มละลายเมื่อไหร่อย่าวิ่งมาขอฟงให้ลูกชายโน๊ะ ฮา
    #3393
    0
  6. #3379 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 19:01
    พี่ฟงทักทายขุนแม่ ได้สุดๆจริงๆ55
    #3379
    0
  7. #3343 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 10:15
    นี่พี่ฟงคนจริงไง 55555566
    #3343
    0
  8. #3310 s.lattecoffee (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:46
    ขุ่นแม่ไม่ยอมฟังใครเลย 5555+



    สุดท้ายก็ต้องยอมสินะ เขยใหญ่มีเงิน มีอำนาจ เขยเล็ก เป็นหลานรักคนโปรดของคนใหญ่คนโต มีหน้ามีตาในสังคม
    #3310
    0
  9. #2873 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 08:24
    ขุ่นแม่มโนเก่งเน๊าะ แต่พอบอกพี่ของเก้า แหมะเปลี่ยนเลย ฮาได้อีก 
    ไม่แปลกใจเลยว่าไมลูกๆ ถึงได้มีสภาพนี้ มีต้นแบบเป็นขุ่นแม่นี้เอง
    ได้ครบแระ เขยใหญ่ เขยเล็ก หุหุ 
    #2873
    0
  10. #2866 veevie_jiji (@veewonnie) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 06:57
    เขยใหญ่ลูกมาเฟีย เขยเล็กหลานรัฐมนตรี 555 ขุ่นแม่เลยฟินเฟร่อ 5555
    #2866
    0
  11. #2849 shin_jin (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 00:38
    ขำขุ่นแม่ได้มั้ย? คือขำมากจิงๆ ขุ่นแม่ใจร่มๆนะคะ 555555

    พี่ฟงตรงได้อีกนะคะ ส่วนพี่สิงอยู่เฉยๆก็เหมือนโดนหางเลขเนอะๆ 5555
    #2849
    0
  12. #2848 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 00:36
    ไม่ใช่กุ๊ย แต่เป็น มาเฟีย 5555 ชอบๆ
    #2848
    0
  13. #2847 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:36
    แม่นี่น่าหมั่นไส้ยังไงก็น่าหมั่นไส้อยู่อย่างนั้นจริงงง -*- พี่ฟงๆ เอาให้แม่น็อคหงายเงิบอีกสักรอบก็ดีนะ 555
    #2847
    0
  14. #2845 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:27
    แม่ได้สำลักน้ำลายตายอีกรอบแน่ๆ55555 พี่ฟงนี่กวนจริงๆ

    ปล.ชอบพี่สิงตอนเรียกน้องคริสอ่ะ น่ารัก5555
    #2845
    0
  15. #2840 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:37
    ขอให้พี่ขวัญได้สามีมีลูก4คน สงวารคุณนายมัน5555
    #2840
    0
  16. #2839 nuttomi gokudera (@nuttomi) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:32
    คู่น้องว่าใหญ่แล้ว คู่พี่ใหญ่กว่าอีก
    #2839
    0
  17. #2838 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:28
    ขุ่นแม่ก็คงยอมรับล้ะน้า555 ดุเดือดมากคะพี่ฟง
    #2838
    0
  18. #2837 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:28
    อืม พี่ฟงเปิดตัวได้น่ารักมาก 555 ขุ่นแม่เป็นลมเลย ไรท์มาต่อเร็วๆๆนะ รออ่าน
    #2837
    0
  19. #2836 letgo (@letgoza) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:26
    อืม เข้าใจตรงกันนะขุ่นแม่ ผมเป็นมาเฟีย
    #2836
    0
  20. #2834 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:21
    ขุ่นแม่ก็เล่นใหญ่เวอร์ ถ้าพี่ขวัญมีแฟนเป็นทอมคงน้ำลายฟูมปาก
    #2834
    0
  21. #2832 oranongseadan (@oranongseadan) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:16
    คู่พี่ใหญ่นี่ดุเดือดดีจริงๆ
    #2832
    0
  22. #2830 โสตฯ ธัญรัตน์ (@wheelkung) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:13
    ขุ่นแม่จะเป็นลมอีกรอบมั้ย55555
    #2830
    0
  23. #2829 a_liew (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:13
    แล้วคืนนี้จะได้หลับมั๊ยยยย -__-'' ฮ่วยยยยย.. กลับมารักษาที่ไทย มามะ มามะ



    เห้ออออออ... พอรู้ว่ามีเงิน อาการเก่าคุณ ญ แม่ ก็กำเริบเชียวนะ

    เขยเล็ก หลานรัฐมนตรี

    เขยใหญ่ ดีกรีมาเฟีย เกาะฮ่องกง

    ได้หน้ามากกว่านี้ไม่มีแล้ว !!!!

    ป่านนี้คุณ ญ คงกำลังคำนวณผลประโยชน์ชื่อเสียงหน้าตาและบารมีอยู่สินะคะ =_='



    แต่นี่ลูกชายคนเดียว จะยกให้ง่าย ๆ ได้อย่างไรรรรรรร!!!!!!!!!

    #2829
    0
  24. #2828 MZFM21 (@Vintage4) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:12
    กรี๊ด ดดด พี่ฟง ^_^ มีความเปิดตัวแบบอลังงงง
    #2828
    0
  25. #2827 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 135)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:07
    มาเฟียเข้าใจนะคะขุ่นแม่!!!!!!!
    ไม่ชอบขุ่นแม่อย่างอะไรๆก็ต้องรวยไว้ก่อนเนาะ เหอๆๆ
    #2827
    0