ตอนที่ 131 : สเปเชียล ฟง พอร์ช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    4 ม.ค. 60



ฟงพาร์ท


          ผมประมาทเกินไป คิดว่าจัดการขั้นเด็ดขาดไปแล้วพวกมันจะไม่กล้ามายุ่งด้วยซะอีก คนที่จับน้องชายผมไป คือ เฉินเหว่ย คนที่ส่งคนมาลอบกัดผมหลายรอบแล้วแต่ก็ทำอะไรผมไม่ได้ซักที มันเคยส่งคนมาตามพอร์ชด้วย แต่ผมคุมเข้มอย่างรู้ทัน ถึงจะตามไปคุมทุกครั้งเองไม่ได้ แต่ก็ส่งลูกน้องคอยแอบตามพอร์ชไปทุกทีไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน ทำให้มันเริ่มแค้นใจ เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นเก้าแทน


          หลังจากกลับมาจากไทย ผมก็ไปเอาคืนมันอย่างเจ็บแสบแล้วนะ ที่ทำให้พอร์ชต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ทั้งๆที่คิดว่ามันจะเข็ดที่ถูกผมตัดนิ้วไป แต่แค่นั้นคงทำให้มันสำนึกไม่ได้สินะ ว่าไม่ควรมาแหย่คนอย่างผม


          ผมชะล่าใจไปหน่อยที่คิดว่าอยู่ในร้านของตัวเอง น้องชายคงจะปลอดภัย ที่ผ่านมาผมส่งคนคอยประกบเก้ากับไวน์เอาไว้ตลอด มันเลยทำอะไรไม่ได้ ต้องส่งคนมาดักจับพวกนั้นถึงในร้านสินะ


          "นายครับ" เหลียงเรียกเพื่อส่งสัญญาณว่ามีเรื่องสำคัญจะรายงาน แต่ไม่กล้าพูดออกมา เพราะในห้องทำงานมีอีกคนนึงที่ผมไม่อยากให้รู้เรื่องราวอะไรลึกมากอยู่ด้วย


          "พอร์ชครับ มานี่หน่อยสิ^ ^" ผมดึงมือพอร์ชที่กำลังวุ่นวายใจที่คริสหายตัวไป แถมยังได้ข่าวว่าเก้ากับไวน์ก็ถูกจับตัวไปอีก คนขี้กังวลยอมลุกตามผมมาในห้องนอนที่ติดกับห้องทำงานง่ายๆ ด้วยสีหน้าสงสัยนิดๆ


          "มีอะไรฟง ทำไมคุยด้านนอกไม่ได้"


          "พอร์ช" ผมโน้มหน้าลงไปประทับริมฝีปากแนบแน่นกับอีกฝ่าย ดันจนหลังติดไปกับประตู มอบจูบที่ร้อนแรงให้ โดยที่พอร์ชไม่ทันตั้งตัว


          "อือออ" เสียงร้องในคอผสมกับการประท้วงเบาๆ ทำเอาผมแทบอยากจะอุ้มเจ้าของเสียงหวานๆไปจัดการฟัดบนเตียงชะมัด แต่ก็ทำไม่ได้


          "อืมม หวานจัง รอผมกลับมาก่อนนะ^^" ผมผละออกจากริมฝีปากแดง ก่อนที่จะทนไม่ไหว แค่อยากได้กำลังใจเท่านั้นเอง


          "ฟงจะไปไหน จะไปช่วยเก้าใช่มั้ย พอร์ชจะไปด้วย" รู้ทันตลอดเลยนะ


          "เปล่า ผมไปแน่ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ผมจะไปหาพวกเด็กๆข้างล่าง พอร์ชโทรหาพ่อให้หน่อยได้มั้ย บอกให้พ่อส่งคนไปตามสืบเรื่องเก้าที" ผมโกหก ผมรู้ว่าตอนนี้พ่ออยู่บนเครื่องบิน เดินทางไปต่างประเทศ ไม่มีทางรับสายได้หรอก แต่ถ้าไม่หลอกให้พอร์ชทำอะไรซักอย่าง ก็ต้องตามประกบติดผมเอาไว้แน่ๆ


          "งั้นพอร์ชลงไปด้วย เดี๋ยวเดินไปโทรไปก็ได้" ฉลาดจริงๆเลยแฟนใครเนี่ย


          "พอร์ช ผมลงไปสั่งงานลูกน้องแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ขึ้นมาแล้ว พอร์ชรอที่นี่นะ^^"


          "ไม่ ทำไมต้องรอที่นี่ ฟงวางแผนอะไรเอาไว้ บอกมาเดี๋ยวนี้นะ" 


          "เปล่า แต่ตอนนี้ผมเริ่มเมาแล้ว อยากกินพอร์ชจัง ถ้าพาพอร์ชลงไปด้วย คงทนไม่ไหวฟัดพอร์ชต่อหน้าเด็กๆพวกนั้นแน่ อยากถูกล้อเหมือนคริสเหรอ?" ผมเลื่อนมือไปตรงหลังเอวแล้วลูบลงไปด้านล่างอีกนิด เจอเนินเนื้อนุ่มๆสองข้างก็จับขยำประกอบคำพูด


          "/// บะ บ้าเหรอฟง มาเมาอะไรตอนนี้ เก้าหายไปเคยจริงจังบ้างมั้ย ไหนจะไวน์อีก อย่ามาเล่นนะ รีบๆลงไปเลย เดี๋ยวพอร์ชโทรหาคุณกิตให้" สำเร็จตามแผน แต่ก็ต้องยอมปล่อยมืออย่างเสียดาย เอาไว้จัดการไอ้พวกนั้นเสร็จเมื่อไหร่ ผมจะกลับมาฟัดยันเช้าเลยนะครับที่รัก


          "รออยู่ที่นี่นะ อย่าไปไหนคนเดียวเด็ดขาด ผมจะทิ้งคนเอาไว้ส่วนนึง จะให้เหลียงเฝ้าหน้าห้อง ห้ามตามใครไป ให้ไว้ใจแค่เหลียงคนเดียว" ถึงจะเป็นคนของตัวเองแต่ผมก็ไม่ได้รู้จักหมดทุกคนหรอกนะ ถ้าเกิดมีสปายอยู่ในนี้ ล่อให้ผมออกไป แล้วจับพอร์ชเอาไว้ ผมต้องคลั่งตายแน่ๆ แค่ตอนนี้น้องชายถูกจับไปก็จะบ้าตายอยู่แล้ว


          "อือ ได้ รีบๆขึ้นมานะ อย่าแอบไปทำอะไรคนเดียวเสี่ยงๆ ไม่งั้นพอร์ชจะโกรธมากรู้มั้ย"


          "ครับ^ ^" ผมส่งยิ้ม มองหน้าคนรักอีกครั้ง ก่อนจะตัดใจเดินออกมาจากห้อง


          "ได้ที่อยู่แล้วครับ โกดังร้างทางทิศตะวันตก มีคนซุ่มอยู่ประมาณยี่สิบคนพร้อมอาวุธครบ" เหลียงรายงานหลังจากผมออกมาจากห้องนอน


          "ทำตามแผนเลยนะ จัดทีมคุ้มกันพอร์ชด้วย เลือกคนที่ไว้ใจได้ เหลียงไม่ต้องไปกับผม คอยตามประกบพอร์ชอย่าให้คลาดสายตา แล้วส่งคนไปคุ้มกันเพื่อนๆเก้าด้านล่างด้วย" ผมสั่งเหลียงเบาๆกันคนที่อยู่ในห้องได้ยิน


          "แต่นายครับ ถ้าผมไม่ไป แล้วใครจะคุ้มกันนายล่ะ ทางนี้ไม่น่าห่วงเท่าไหร่ ให้ใครเฝ้าคุณพอร์ชไว้ก็ได้นี่นา" เหลียงค้านขึ้นมาทันที


          "ไม่ได้ ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ห้ามให้พอร์ชเป็นอะไรไป เข้าใจมั้ยเหลียง"


          "..........ครับนาย" พอถูกสายตาผมบังคับ คนสนิทก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่ สุดท้ายก็จำเป็นต้องพยักหน้าตกลง

 


          รถของผมจอดสนิทอยู่หน้าโกดังร้างที่เฉินเหว่ยนัดมา ดูจากความเงียบสงบแล้ว ในนั้นคงเป็นกับดักสินะ ถ้าผมเป็นคนโง่ที่คิดว่าตัวเองฉลาดแบบมัน ผมจะทำยังไงหลังจากจับน้องชายศัตรูได้ดี


          คงจับไปไว้อีกที่ แล้วล่อให้ผมมาอีกที่ ซ่อนตัวเอาไว้ แล้วก็ซุ่มรอทำร้ายผม...ใช่รึเปล่า??


          ผมไม่เดินเข้าไปในโกดังที่เฉินเหว่ยบอก แต่ยืนนิ่งอยู่ข้างรถตัวเองตามลำพัง


          มันก็เหมือนในหนังทั่วๆไปนั่นแหละ ใครจะยอมให้ผมขนคนมากันล่ะ มันก็ต้องสั่งให้ผมมาคนเดียวอยู่แล้ว เผื่อว่าผมจะต่อสู้ขัดขืนขึ้นมา


          "นายบอกให้เข้าไปด้านใน" พอผมไม่เข้าไป มันก็ส่งลูกน้องออกมาตาม


          "ไม่ล่ะ บอกให้มันออกมา ถ้าไม่ออก ก็ไม่ต้องเจรจา อยากจะฆ่าใครก็ทำไปละกัน" ผมส่งสายตาเย็นชาเลือดเย็นไปให้ ทั้งๆที่ใจเป็นห่วงน้องชายกับไวน์มาก แต่ใครจะเผยจุดอ่อนให้ศัตรูเห็นกัน ถ้ามันจับได้ว่าผมห่วงเก้ามากแค่ไหน มันก็ใช้เป็นเครื่องต่อรองได้ง่ายๆน่ะสิ


          "...แต่นายสั่ง"


          "ถ้างั้นก็ลาก่อน นี่ผมลดตัวลงมาเจรจาเพราะเห็นว่ามันน่ารำคาญหรอกนะ ไอ้ลูกคนละแม่นั่น ผมไม่สนใจหรอก" ผมหมุนตัวกลับไปที่ประตูรถยนต์ ทำท่าว่าจะขับออกไปจากตรงนี้ ลูกน้องของเฉินเหว่ยรีบห้ามทันทีอย่างที่ผมคิดเอาไว้เลย


          "เดี๋ยวก่อน รอก่อน ผมไปบอกนายให้" พูดจบก็รีบเดินกลับเข้าไปในโกดัง


          ผ่านไปพักนึง ผมก็เห็นตัวไอ้บ้าที่กล้ามาท้าทายคนอย่างผมเดินออกมาจากโกดังร้าง ด้วยสีหน้าหงุดหงิดที่ควบคุมผมไม่ได้ ด้านหลังมีคนอีกเป็นสิบพร้อมปืนหลายขนาด


          "จะไปรบที่ไหนเหรอครับ คุณเฉินเหว่ย^^"


          "กลัวรึไงถึงได้ไม่ยอมเข้าไปด้านในน่ะ ไอ้เด็กน้อย" ผมคิ้วกระตุกนิดหน่อยกับคำเรียกที่มันชอบดูถูกผมว่าเป็นเด็ก


          "คำแบบนี้ ผมเก็บไว้ให้ที่รักผมเรียกคนเดียวได้รึเปล่า ฟังจากปากเน่าๆนั่นแล้ว หมดอารมณ์จัง^^" ถ้าฟังจากปากพอร์ชล่ะก็ หึหึ


          "เรื่องของแกสิวะ ไอ้เด็กเวร" ทำไมคนที่มีร้านใหญ่โต เปิดคาสิโนมาก่อนพวกผมตั้งนานถึงได้โมโหหลุดมาดนิ่งง่ายจัง ไม่รู้รึไงว่าสมัยนี้เค้าไม่ใช้ความรุนแรงกันแล้ว เค้าใช้จิตวิทยาในการฆ่าศัตรูต่างหาก ล้าสมัยชะมัด


          "อ้อ ลืมทักทายไปเลย สบายดีนะครับคุณเฉินเหว่ย ผมส่งชุดปฐมพยาบาลไปให้แทนคำขอโทษแล้ว ได้รับรึเปล่า^^" ผมจงใจใช้สายตาจ้องลงไปที่นิ้วก้อยข้างขวาของอีกฝ่าย


          "ไอ้ฟง!!" คนโกรธจัดเรียกได้แค่ชื่อ แล้วกระชากปืนในมือลูกน้องมาจ่อหน้าผากผม


          "ใจเย็นๆสิ คุณเฉินเหว่ย ทำใมใจร้อนจัง จะเจรจาไม่ใช่รึไง หรือจงใจเรียกผมมาฆ่า^^"


          "ก็ต้องดูว่าแกจะยอมเจรจาด้วยรึเปล่า ถ้าไม่อยากให้น้องชายสุดที่รักเป็นอะไรไป ปิดคาสิโนไปซะ ไม่อย่างนั้นก็ลงนรกไปทั้งพี่ทั้งน้องนั่นแหละ" เฉินเหว่ยระงับความโกรธตัวเอง เพราะเริ่มรู้ทันว่าผมแค่หาเรื่องกวนประสาทมันเท่านั้น เปลี่ยนไปพูดสิ่งที่ตัวเองต้องการ


          โง่รึไง ถ้าคิดว่ามันได้ปิดง่ายๆ ใครจะกล้าไต่ขึ้นมาสูงขนาดนี้ เมื่อก่อนผมก็เป็นเด็กผู้ชายวัยรุ่นธรรมดา ที่มีชีวิตแบบคนทั่วไป แต่พอก้าวขาเข้ามาในวงการ ผมก็รู้ดีว่าทุกอย่างมันไม่ได้ง่าย ชีวิตที่ต้องผ่านเลือดมามากมาย มันหันหลังกลับไม่ได้แล้ว คนตรงหน้าก็น่าจะรู้ดี ถ้าผมทิ้งทุกอย่างที่สร้างขึ้นมากับมือไป ก็ไม่ต่างอะไรกับไปตายหรอก ศัตรูที่รอซ้ำผมอยู่ ไม่ได้มีแค่คนเดียวนะ


          "ฮ่าๆๆๆๆๆ คุณคิดว่าผมจะพยักหน้าตกลงกับคุณง่ายๆ แค่เพราะจับตัวไอ้น้องชายไม่ได้เรื่องแบบนั้นมาเหรอ คุณคงทำงานหนักมากไปเพื่อจะแข่งให้คาสิโนตัวเองยิ่งใหญ่ได้เท่าของผมสินะ หาเวลาพักผ่อนคลายเคลียดซะบ้าง ผมแนะนำสาวๆสวยๆให้เอามั้ย เด็กๆผมเด็ดทุกคนเลยนะ ถ้าสนใจเชิญแวะมาพักผ่อนที่เดอะสเตชั่นบ้างก็ได้ ผมจะเปิดวีไอพีรูมให้ ^^" ผมยืนล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หัวเราะด้วยท่าทางเห็นใจอีกฝ่าย พยายามข่มความโกรธตัวเองเอาไว้ ที่มันกล้ามาแตะน้องชายของผม


          "ไอ้ฟง!!! ถ้างั้นก็ตายซะดีมั้ย ไม่ต้องเจรจาอะไรอีกแล้ว กูจะเอาซากไร้วิญญาณมึงไปอวดน้องชาย แล้วส่งไปลงนรกทั้งพี่ทั้งน้องพร้อมกันเลย" เฉินเหว่ยโกรธจัด ปลดเซฟตี้ปืนแล้วทำท่าจะยิงผม


          ผมยกมือสองข้างขึ้นเสมอหน้า ทำท่าว่ายอมแพ้ ทำให้อีกฝ่ายกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจที่เห็นคนอย่างผมยอมให้กับมัน


          "ใจเย็นสิคุณเฉินเหว่ย คิดว่าคนอย่างผม จะมาหลงกลกับกับดักโง่ๆที่คิดได้แค่ดักทำร้ายกันในโกดังรึไง^^" ผมยิ้มให้อีกฝ่าย แต่เป็นยิ้มที่เลือดเย็น กระดิกนิ้วหนึ่งทีเป็นสัญญาณให้คนของตัวเองที่ซุ่มอยู่ เพื่อเตรียมตัวเอาคืนกลับไปบ้าง


          "เห้ย อะไรกันวะ" จุดสีแดงประมาณสิบจุด จ่ออยู่ตามลำตัวและใบหน้าของคนที่กำลังร้องโวยวาย ปัดมันออกไป แต่โง่รึไง มันแค่ลำแสงเท่านั้นเอง เก่งแค่ไหนถึงจะปัดแสงไฟออกจากตัวได้


          "ไรเฟิลไง คงรู้จักแค่อาวุธง่อยๆอย่างปืนรุ่นโบราณพวกนั้นสินะ คิดว่าผมจะโง่มาคนเดียวอย่างที่คุณบอกจริงๆเหรอ ผมให้คนของผมไปซุ่มอยู่ตามจุดต่างๆแล้ว ถ้าผมให้สัญญาณเมื่อไหร่ ร่างของคุณคงพรุนไม่มีเหลือ^^" นี่เป็นอีกสาเหตุที่ผมไม่ยอมเข้าไปเจรจาด้านใน เพราะไม่อย่างนั้นวิถีไรเฟิลคงส่องไปไม่ถึงแน่ๆ  


          "งั้นมึงตายก่อนดีมั้ย มาดูว่ากระสุนใครจะไวกว่ากัน"


          "อ๊ะอ๊ะ อย่ายกปืนขึ้นมาอีกจะดีกว่านะ เพราะถ้าคุณยกแขนขึ้นเมื่อไหร่ ก็เป็นเวลาตายของคุณเหมือนกัน ผมให้สัญญาณลูกน้องไปแล้ว ถ้าจากนี้คุณกล้าเอาปืนมาจ่อหน้าผม จุดตรงหน้าผากนั่นจะเป็นนัดแรก^^" ผมยกมือตัวเองขึ้นมา เคาะตรงหน้าผากตัวเองเบาๆ เพื่อบอกตำแหน่งตายให้กับมัน


          มาเฟียรุ่นใหญ่ทำหน้าเจ็บใจ โกรธแค้นมาก แต่ก็ไม่กล้ายกปืนของตัวเองขึ้นมา ลูกน้องด้านหลังก็เลยทำอะไรไม่ถูกตาม ได้แต่มองหน้ากันไปมาเพื่อปรึกษาว่าควรทำยังไง


          "ผมอาจจะขึ้นชื่อเรื่องทรมานคนให้ตายช้าๆ แต่ถ้าคุณทำให้ผมโกรธได้ขนาดนี้ ผมจะตอบแทนความเก่งของคุณ ให้คุณตายง่ายและไวขึ้นดีมั้ย มีไม่กี่คนหรอก ที่ทำให้ผมโกรธได้น่ะ" รอยยิ้มของผมหายไป พร้อมกับสีหน้าหวาดกลัวของอีกฝ่ายที่ผุดแว่บขึ้นมา ผมยกยิ้มอย่างพอใจแล้วพูดต่อ


          "สมัยนี้เค้าไม่ฆ่ากันแล้วคุณเฉิน มันบาปเปล่าๆ ในฐานะที่คุณรบกวนเวลาสนุกของน้องๆผม ผมจะตอบแทนคุณอย่างงาม ด้วยการทำให้คุณไม่เหลืออะไรอีกเลย^^"


          "มึงจะทำอะไรวะ ไอ้เด็กเวร" เฉินเหว่ยเริ่มถอยเท้าไปด้านหลัง มองผมอย่างกังวล และก้มมองแสงไรเฟิลอย่างระแวง


          "ธุรกิจของคุณน่ะ^^" ผมพูดช้าๆ สีหน้าของอีกฝ่ายก็เริ่มซีดลง "ผมเข้าใจ ในโลกของพวกเราไม่มีอะไรใสสะอาด แต่คุณมันดำเกินไป แล้วผมก็บังเอิญไปเจออะไรดีๆเข้า เลยทำตัวเป็นพลเมืองฮ่องกงที่ดี ส่งหลักฐานพวกนี้ไปให้ตำรวจแล้วล่ะ^^"


          ผมโยนสำเนาเอกสารปึกนึงในซองสีน้ำตาลลงพื้น ลูกน้องมันมองหน้าเจ้านายอย่างลังเล แต่ก็เดินมาหยิบไปส่งให้เจ้านายตัวเอง


          "นี่มัน!!" เฉินเหว่ยรับไปเปิดดูแล้วช็อคนิ่งไป เพราะเห็นหลักฐานการทุจริตต่างๆมากมายที่ผมรวบรวมเอาไว้ได้ หลักฐานที่จะทำให้คนตรงหน้าสูญเสียทุกอย่างที่มันสร้างมานานหลายสิบปี


          "ขนของหนีภาษี ค้าผู้หญิง เปิดบ่อนผิดกฏหมาย ค้าอาวุธเถื่อน แหม ดำได้ใจดีจริงๆเลยเนาะ^^" ผมร่ายความผิดส่วนนึงของมันออกมา


          "ไอ้ฟง!!!!" เฉินเหว่ยโกรธจัด เขวี้ยงเอกสารในมือทิ้งลงกับพื้น มองหน้าผมด้วยความแค้นอย่างที่สุด ก่อนจะตะโกนสั่งลูกน้องตัวเอง "ให้คนของเราฆ่าไอ้เด็กสองคนนั่นทิ้งเลย"


          มันเริ่มทำตัวเป็นหมาจนตรอก สั่งเก็บน้องชายผม ผมเลยต้องรีบส่งสัญญาณให้คนของตัวเอง ยิงมือไอ้คนที่รับคำสั่งจากเจ้านายตัวเองเพื่อให้มันทิ้งโทรศัพท์มือถือในมือลง


          ผมหมุนตัววิ่งอ้อมไปหลบหลังรถตัวเอง เพื่อหาที่กำบัง ควักปืนที่ซ่อนไว้ออกมา อยู่ในท่าเตรียมพร้อม อีกฝ่ายสาดกระสุนใส่ผมทันทีที่ผมเปิดศึกไปนัดแรก ผมยกมืออีกครั้งเป็นสัญญาณ แล้วลูกน้องที่ซ่อนอยู่ในเรือตรงริมแม่น้ำก็โผล่ออกมายี่สิบกว่าคน ยิงสวนกลับไป พร้อมกับสไนเปอร์ที่ซ่อนอยู่ก็ยิงไรเฟิลลงมา เฉินเหว่ยก็ไวไม่แพ้กัน ใช้ลูกน้องตัวเอง บังวิถีกระสุน แล้ววิ่งหลบไปหาที่กำบังบ้าง


          อีกฝ่ายคงอึ้งไป ไม่คิดว่าผมจะซ่อนคนของตัวเองไว้ในเรือ แล้วค่อยๆเคลื่อนมาจอดไว้ที่ท่าเรือนี่อย่างเนียนๆ เราสองฝ่ายยิงสวนกันไปมา ดูท่าว่าจะไม่จบง่ายๆ จนกระทั่ง


          "ฟง!!"


          "พอร์ช!!" หัวใจผมกระตุกวูบเหมือนคนขาดอากาศ เรียกเจ้าของชื่อที่วิ่งลงมาจากเรือพร้อมกับลูกน้องตัวเอง ตรงมาที่ผมด้วยสายตาห่วงใย ปนไปกับความโกรธนิดๆ


          พอร์ชมาที่นี่ได้ยังไง??


พอร์ช


#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: พี่ฟงกวน..มากกกกก มีความร้ายกาจ มีความหื่นด้วย เหอะๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3666 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 00:49
    นี่เจ๊จะมาเพื่อ.. คือวิเคราะห์สถานการณ์ไม่เป็นเหรอ พาตัวเองมาเป็นตัวประกันทำไมยะ
    #3666
    0
  2. #3607 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 17:36
    พอร์ชแกจะตามมาทำไม? เดียวก็โดนจับหรอก
    #3607
    0
  3. #3443 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 22:01
    นี้สิ เกมส์ของจริง ประสาทจะกิน
    #3443
    0
  4. #3391 คนอ่าน (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 06:29
    พี่ฟงสุดยอด>< พี่ชายยยย สตรองไว้นะ ค่อยเอาคืนพี่ฟงที่หลัง 555 ข้อหาหนีมาไม่บอก
    #3391
    0
  5. #3336 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 02:24
    พี่ฟงคือมาเฟียตัวจริง ฉลาดและเล่นเกมเป็นมากๆ จะมาตายเพราะพี่พอร์ชนี่แหละ ฮือออ
    #3336
    0
  6. #3303 s.lattecoffee (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 15:29
    พี่พอร์ชมาแล้วสะไบจะเหลือเหรอ แล้วอีกเดี๋ยวพวกสมคิดก็จะมาอีก โอ้ละหนอ
    #3303
    0
  7. #2783 shin_jin (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 09:22
    พี่ฟงรอดมาเฟียไปได้ แต่ท่าทางพี่ฟงจะไม่รอดพี่พอชแล้วละจิงๆ 5555
    #2783
    0
  8. #2759 rangmai (@maneegarn) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:53
    หนิ อีพี่พอร์ช แกจะมาทำไม!!! เดี๋ยวอีพวกนั้นก็จับแกเป็นตัวประกันหลอก!!! เดี๋ยวเหอะ!!! โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยบบบบบบยยย
    #2759
    0
  9. #2758 a_liew (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:12
    จบงานนี้ อิพี่ฟงเละเป็นโจ๊กแน่ ๆ = =*

    เวลาแมวเหมียวโกรธจัด ๆ คงไม่แค่ข่วนหรอกมั๊งงงง!!!

    ฉลาดเจ้าเล่ห์ แต่ดูเหมือนจะแพ้ทางอยู่คนเดียว

    จองวัดหรือ รพ ไว้ดีนะ ???



    นี่ถ้าแก็งค์ลูกหมูตามมาป่วน ศึกนี้คงยิ่งสนุกกก T_T'
    #2758
    1
    • #2758-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 131)
      4 มกราคม 2560 / 23:32
      12คน ฮืออออออออ
      #2758-1
  10. #2756 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:57
    พี่พอร์ชๆๆๆๆ มาทามมายยยย...น่าให้พี่ฟงจับฟัดจิงๆ
    #2756
    0
  11. #2753 NarisVittayagon (@NarisVittayagon) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:41
    มาทำไม!!!!
    #2753
    0
  12. #2752 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:38
    จับพอร์ชตีก้นเลยนะฟง ดื้อจริง
    #2752
    0
  13. #2750 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:27
    พี่พอร์ชกลับเข้าเรือปายยยอย่าทำให้เป็นห่วงเซ่
    #2750
    0
  14. #2747 Amika (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:06
    จับตีก้นเลยดีมั้ยพอร์ชหนิ เนอะฟงเนอะ มาต่อไวๆนะคร้าบ รออยู่นะ (^_^)
    #2747
    0
  15. #2746 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:02
    พี่พอร์ชชชชอย่ามา ฮือออ
    #2746
    0