ตอนที่ 128 : ฮ่องกงโซแอคชั่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    3 ม.ค. 60

สิงโตพาร์ท


          หลังจากแยกกับทีมหมอกและถังที่จะไปตามหาพี่นักรบ เราก็วิ่งเลาะขอบท่าเรือเพื่ออ้อมไปอีกด้านที่มีผู้ชายตัวโตห้าหกคนยืนคุ้มกันประตูทางเข้าโกดังเอาไว้อย่างหนาแน่น ทีมเฉพาะกิจช่วยเก้ากับไวน์ของผมมีสี่คน คือดัมเบล เฟียส คริส และผม


          "คุณดัมเบลครับ ให้พวกเราจัดการดีกว่านะ" ไม่ใช่สิ ผมลืมไปว่ามีลูกน้องของดัมเบลอีกสองคนที่วิ่งตามมาคุ้มครองเจ้านายตัวเองด้วย


          "ไม่ต้อง รอดูต้นทางอยู่แถวนี้ ถ้าเห็นอะไรแปลกๆก็ส่งสัญญาณมา คนแค่นี้ผมเอาอยู่" ดัมเบลหันไปบอกบอดี้การ์ดตัวเอง สองคนนั้นพยักหน้าตกลง แล้ววิ่งเข้าไปในมุมลับตาคนเพื่อดูต้นทางตามคำสั่ง


          "ทำไมมึงไม่ให้พวกนั้นตามมาด้วยล่ะไอ้ดำ พวกมืออาชีพก็ต้องเก่งกว่าพวกเราอยู่แล้วนี่นา" คริสถามไปวิ่งไประหว่างเราอ้อมไปอีกฝั่ง


          "มึงคิดผิดแล้วล่ะไอ้คริส คนพวกนั้นน่ะ สู้ดัมเบลไม่ได้หรอก กูเคยเห็นมาแล้ว" เฟียสเป็นคนหันมาตอบคำถามแทน 


          คริสหันมามองหน้าผมสื่อสารกันด้วยสายตา ก็เข้าใจนะว่าดัมเบลเก่ง เคยเห็นตอนต่อยตีกับพวกที่เกาะกูดอยู่ครั้ง ถึงตอนนั้นจะอยู่ในช่วงชุลมุน จนทำให้ไม่ได้สังเกตุว่าดัมเบลสู้เก่งแค่ไหน แต่คนธรรมดาจะเก่งกว่าบอร์ดี้การ์ดเลยเหรอวะ


          "เราจะหาทางเข้าไปยังไงดี" ดัมเบลไม่ได้สนใจบทสนทนาของพวกเรา หลังจากวิ่งไปหยุดหลบอยู่ตรงมุมนึงเพื่อซ่อนตัวใกล้ๆกับประตูโกดัง สายตาก็จ้องมองไปทางเข้าอย่างครุ่นคิด


          "ไปหาประตูทางอื่นดีมั้ยวะ ขืนบุกเข้าไปตรงๆ มีกี่ชีวิตก็ไม่พอหรอก พวกมันมีปืนนะ" ผม


          "ก็จริง ต่อให้จำนวนคนจะใกล้เคียง แต่ก็ตัวใหญ่กว่าและมีปืนด้วย เราลองอ้อมไปด้านข้างดูเผื่อว่าจะมีหน้าต่างหรือทางเข้าอื่น ที่ไม่ต้องปะทะกันโดยตรง" สมกับเป็นลูกมาเฟียเลยวะ


          พวกผมอีกสามคนพยักหน้า วิ่งตามหัวหน้าทีมไปทางด้านข้างโกดัง ตรงนี้เราต้องค่อยๆย่องไปเบาๆ ระวังเท้าตัวเองไม่ให้ไปโดนอะไรเข้า เพราะเราใกล้พวกนั้นมาก รอบโกดังมีของวางเต็มไปหมดซึ่งดีสำหรับเราเพราะใช้บังสายตา แต่ก็แย่สุดๆตรงมันมืดมาก มองแทบไม่เห็นอะไร ถ้าเกิดไปเตะอะไรเข้าแบบในหนังล่ะก็ เตรียมเอาตัวรับกระสุนปืนได้เลย


          "นั่นไงดัมเบล มีช่องกระจกอยู่ด้วย" เฟียสมองสำรวจหาทางเข้าแบบเดียวกับพวกเรา ร้องอย่างดีใจ มือชี้ไปที่กระจกฝ้าบานนึง


          "ไอ้เวร ทั้งเล็กทั้งสูงจะขึ้นไปยังไงวะ แถมยังเป็นแบบปิดสนิทอีก ต้องทุบเท่านั้น แล้วพวกมันจะไม่ได้ยินรึไง" ผม


          "แต่อย่างน้อยก็ลองปีนขึ้นไปดูลาดเลาด้านในก่อนดีมั้ย จะได้รู้ว่าเป็นยังไง เผื่อเราจะเห็นพวกไอ้เก้ามัน" คริส


          "งั้นมึงมากับกูเลยไอ้คริส กูจะปีนขึ้นไป" ดัมเบล


          "แล้วทำไมต้องเป็นกูวะ มึงก็เหยียบพี่เฟียสขึ้นไปดิ" คริส


          "กูเห็นมึงถนัดเป็นฐานนี่หว่า อย่ามาเกี่ยงกันตอนนี้ รีบๆมาเลยเร็ว" ดัมเบลจับมือคริสเอาไว้ มองซ้ายขวา ย่อต่อให้ต่ำ แล้วดึงคริสตามออกไป


          ผมกับเฟียสซ่อนอยู่หลังตู้คอนเทนเนอร์อันใหญ่ มองไปที่เพื่อนรักปีหนึ่งสองคน คริสถูกดัมเบลลากไปถึงโกดัง ก็เอาตัวแปะผนังไว้ ดัมเบลเหยียบเข่าปีนคริสขึ้นไป ชะโงกหน้าดูด้านใน นิ่งไปพักนึงแล้วก็กระโดดกลับลงมา ลากคริสกลับมาหาพวกเรา


          "โชคดีจริงๆเลยว่ะ ไอ้เก้ากับไอ้ไวน์อยู่ในนั้น มันเป็นเหมือนห้องเก็บของ ไม่มีหน้าต่าง มีทางออกทางเดียวคือประตูที่อยู่ด้านใน" ดัมเบลยิ้มอย่างดีใจที่ปีนขึ้นไปแล้วเจอเพื่อนตัวเองทันที


          "แล้วพวกมันเป็นไงบ้างวะ" คริส


          "ยังดีอยู่ แต่ถูกจับมัดเอาไว้ ด้านในไม่มีใครเฝ้าพวกมัน คงออกมาเฝ้าหน้าประตูกันหมด เมื่อกี้กูว่าไอ้เก้าเหมือนจะเห็นกูด้วยนะ" ดัมเบล


          "งั้นทางเดียวที่เราจะเข้าไปช่วยพวกไอ้เก้าได้ ก็คงต้องผ่านประตูบานนั้นไปสินะ" ผมมองไปทางด้านหน้าโกดังที่มีคนเฝ้าอยู่อย่างหนักใจ


          "เออคงอย่างนั้น" เฟียสตอบแล้วนิ่งไป เหมือนกำลังใช้ความคิด


          เราสี่คนเงียบกันหมด เพื่อหาหนทางที่จะเข้าไปด้านในให้ได้


          "กูคิดออกแล้ว เอางี้มั้ย กูไปล่อพวกมันให้ แล้วมึงก็เข้าไปกัน" คริส


          "ไม่ได้ พวกมันมีปืน มึงยิ่งซุ่มซ่ามอยู่ กูไม่อนุญาต" ผมปฏิเสธข้อเสนออย่างเร็ว เสียงเด็ดขาด ถึงคริสจะไม่ซุ่มซ่ามผมก็ไม่อนุญาตอยู่ดี นี่มันอันตรายเกินไป จะให้คริสไปล่อได้ยังไง แค่โผล่หน้าไปผมว่ายังไม่ทันทำอะไรก็ถูกยิงสวนกลับมาแล้วล่ะ


          "งั้นพี่มีวิธีที่ดีกว่านี้รึไง" คริสหันมาถาม


          "ถึงจะยังไม่มี แต่วิธีของมึงก็ใช้ไม่ได้ มึงจะหาเรื่องไปตายรึไงวะ งั้นถ้าให้กูเป็นคนออกไปล่อพวกมันล่ะ แล้วพวกมึงสามคนก็ค่อยเข้าไปช่วยไอ้เก้า เอามั้ย?" ผม


          "ไม่เอา มันอันตราย พี่สัญญาแล้วไงว่าจะไม่ทิ้งผมไปน่ะ" คริส


          "เห็นมั้ย ที่นี้มึงเข้าใจแล้วนะ ว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้ หาทางใหม่เลยไอ้บ้า" ผม


          "แต่ผมว่าวิธีไอ้คริสก็เข้าท่าดีนะ ..อย่ามองแบบนั้นดิวะพี่สิง ผมไม่ได้บอกวาจะให้ไอ้คริสไปล่อ แค่บอกว่าต้องล่อให้พวกมันไปทางอื่น ลดจำนวนคนลงบ้าง" ดัมเบลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาลูกน้องตัวเองที่รออยู่ด้านหน้าของโกดัง


          "กลับไปที่รถ แล้วขับชนอะไรก็ได้เพื่อดึงความสนใจพวกมันไปหน่อย ถ้าเห็นท่าไม่ดี ก็หนีไปเลยนะ ไม่ต้องห่วงทางนี้.....ไม่เป็นไร ผมเอาตัวรอดได้ ไม่ต้องคุ้มกันหรอก...นี่เป็นคำสั่ง ไปทำซะ!!" ดัมเบลพูดเสียงนิ่งแต่เฉียบขาด จากนั้นก็วางสายไป มึงคืออนาคตผู้สืบทอดบริษัทขายปืนของพ่อมึงใช่มั้ย ดุ น่ากลัวอะไรเบอร์นี้


          "เรารอจังหวะกันอยู่ตรงนี้นะ ถ้าพวกมันหันไปสนใจทางโน้น เราก็ค่อยย่องเข้าไป แต่ระวังกันด้วยล่ะ กูไม่แน่ใจว่าด้านในจะมีใครอยู่อีกรึเปลา" ดัมเบล


          เราย่องกลับมาซ่อนตัวที่ด้านหน้าใกล้ๆกับประตูทางเข้าโกดัง เพื่อรอให้คนของดัมเบลทำตามแผน ผ่านไปพักใหญ่ ก็ได้ยินเสียงรถยนต์เร่งความเร็ว เสียงเบรคดังสนั่น และเสียงชนดังโครม


          "ได้ผลว่ะ" พวกที่เฝ้าหน้าโกดังมองหน้ากันตกใจ แล้วสองในหกก็เดินออกไปดูทางด้านนั้น "แต่มันไม่ไปทั้งหมดนี่หว่า เอาไงดี"


          "แค่นี้ก็เกินพอแล้ว เหลือสี่สินะ" ดัมเบลพูดเบาๆ กระตุกยิ้มอย่างพอใจ แล้วอยู่ๆก็ยกเท้าขึ้นถีบตู้คอนเทนเนอร์ตรงที่เราใช้บังตัวอยู่เสียงดัง


          ปัง!!!


          "เห้ย ไอ้ดำ มึงทำอะไร จะบอกให้พวกมันรู้รึไงว่าเราอยู่กันตรงนี้" คริสตะโกนอย่างตกใจลืมตัว แต่เสียงก็ไม่ได้ดังเท่าไหร่


          "เงียบเหอะน่า พ่อมึงมาโน่นแล้วสอง^^" ผมเงยหน้าขึ้นไปมองตามคำพูดของดัมเบล ก็เห็นพวกที่เฝ้าหน้าประตู แบ่งคนออกมาดูทางเราอีกสองคน


          "จะทำอะไรวะ" ผมถามคนที่เป็นหัวหน้าทีม เพราะเราไม่ได้ประชุมแผนกันก่อน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสถานการณ์ล้วนๆ


          "ไปหลบด้านหลังก็แล้วกัน อย่ามาเกะกะ" ดัมเบลพูดจบ ก็เบี่ยงตัวหลบ หลังแนบชิดตู้คอนเทนเนอร์ ผม คริส เฟียส ขยับตัวไปหลบด้านหลังต่อแถวกันไป


          ผั๊วะ!!


          เร็วยิ่งกว่าความไวแสง หลังจากสองคนนั้นโผล่หน้าออกมา ดัมเบลก็คว้าคอเสื้อคนนึงที่ใกล้ตัวเองที่สุด จับทุ่มลงพื้นพร้อมกับข้อศอกที่ตามลงไปติดๆสุดแรงบนใบหน้า สลบไปหนึ่งคนทันที


          อีกคนที่เดินมาพร้อมเพื่อน หันปืนไปทางดัมเบล คริสรอจังหวะอยู่แล้วเตะขาขึ้นสูงไปที่มือพวกมัน ปืนหลุดมือลอยขึ้นฟ้า ดัมเบลลุกขึ้นต่อยไปที่ท้อง แล้วหมุนตัวเตะก้านคอต่อ สลบไปอีกหนึ่ง


          กริบ


          ผมกับเฟียสหันมองตากัน มันเก่งอย่างที่ไอ้เฟียสคุยเอาไว้จริงๆ แล้วไอ้พวกปีหนึ่งแก็งค์นี้นี่มันสายต่อสู้ยกทีมเลยใช่มั้ย กระทืบได้หมดตั้งแต่นักเลงยันมาเฟีย


          "ครั้งหน้าพวกเราอย่าไปเที่ยวที่ไหนยกแก็งค์อีกเลยว่ะ ล่มทุกงาน" เฟียส


          "กูเห็นด้วยว่ะ ไอ้เพื่อนรัก" ผมตบบ่าเฟียส แล้วมองไปที่ดัมเบล มันจะเก่งเกินไปแล้วรึเปล่าวะ นั่นไม่ใช่ท่าแบบนักเลงต่อยตีกัน แต่เป็นศิลปะการป้องกันตัวที่ถูกฝึกมาอย่างดี หันกลับมาที่เพื่อนนตัวเอง มึงรอดชีวิตมาได้ยังไง กล้าเบอร์ไหนถึงไปจีบมันวะ


          "ใครยิงปืนเป็นบ้าง" ดัมเบลเดินมาทางเรา มือนึงยื่นปืนที่ยึดมาจากพวกมันสองคน ส่งมาทางด้านหน้าผมสองคนหนึ่งกระบอก


          "พี่ยิงเป็น แต่ไม่ยิงคน" เฟียสบอก มึงจะโบ้ยมาทางกูรึไง กูไม่เคยจับปืนเลยด้วยซ้ำ


          "งั้นพี่สิงโต เก็บไว้ ยิงง่ายๆมันปืนออโต้ กระชากสไลด์แบบนี้ จับให้แน่นๆอย่าให้ปลายกระบอกปืนสะบัดแล้วยิงเลย มือขวาเหนี่ยวไก มือซ้ายประคองปืนนะ" ดัมเบลกระชากสไลด์ด้านบนของปืนให้ดูเป็นตัวอย่าง จากนั้นก็ยื่นมาทางผม


          "ง่ายพ่อง กูไม่ยิงคนโว้ย" ผม


          "งั้นเอามา กูเก็บไว้เอง" คริสเอื้อมมือจะรับปืนไปจากดัมเบล แต่เจ้าของมือกลับดึงมือหนี


          "ไม่ได้ กูไม่ไว้ใจมึง มึงมันเล่นไปทุกเรื่อง ขืนไม่ระวัง จะเป็นฆาตกรไม่รู้ตัวนะไอ้คริส" ดัมเบลส่ายหน้ามองเพื่อน แล้วหันมาพูดกับผมต่อ" พี่นั่นแหละเก็บไว้ ผมให้ไว้ป้องกันตัวไม่ได้ให้ไปฆ่าใครตาย เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นกับไอ้คริส พี่จะได้ช่วยมันได้ไง"


          ผมเอื้อมมือไปรับปืนมาเก็บไว้ เพราะเหตุผลสุดท้ายสุดเจ้าเล่ห์ของไอ้ลูกมาเฟีย มึงเล่นเอาหัวใจกูมาขู่แบบนี้จะให้ทำยังไงล่ะวะ


          "เราต้องบุกแล้วล่ะ ช้ากว่านี้พวกมันต้องรู้ตัวแน่ๆว่าเป็นแผนช่วยไอ้เก้าน่ะ เกิดมันไหวตัวทันแล้วทำอันตรายอะไรไอ้พวกนั้น จะซวยเอา" ดัมเบลพูดอีกครั้ง จับปืนอีกกระบอกในมือตัวเองเอาไว้มั่น แล้วเดินนำพวกเราไปทางหน้าโกดัง


          ดัมเบลยกมือขึ้นทำสัญญาณให้พวกเราหลบอยู่ตรงมุมใกล้ๆประตูทางเข้า ส่วนตัวเองก็พุ่งออกไปกระโดดถีบหลังผู้ชายคนที่ยืนอยู่ใกล้มันที่สุดให้เสียหลักไปหาพวกเดียวกัน จากนั้นก็เล็งปืนไปที่พวกมัน


          สองคนนั้นหันกลับมา ควักปืนออกไม่ทัน จำต้องยกมือขึ้นเหนือหัว เพราะเจอสายตาเอาจริงของลูกมาเฟียเข้าไป


          "ไปเก็บปืนมาก่อน" ดัมเบลตะโกนสั่ง ผมกับเฟียสเลยเดินไปทางสองคนนั้นเพื่อปลดอาวุธ


          "เห้ย ไอ้คริส มึงจะไปไหน" เสียงดัมเบลอีกครั้ง ทำให้ผมหันไปมอง คริสกำลังย่องไปเปิดประตู มุดหัวเข้าไปด้านใน


          "ปลอดภัยว่ะ กูเข้าไปช่วยไอ้เก้าก่อนนะ" ดึงหัวตัวเองออกมาบอกพวกเราแล้ว พาตัวเองหายไปหลังประตูบานใหญ่ทันที


          "ไอ้คริส ไอ้เด็กเวร" ผมตะโกนด่าตามหลัง จังหวะที่พวกเรามองคริส พวกนั้นเลยขัดขืนต่อสู้ขึ้นมา ศอกฟาดมาที่หน้าผมอย่างจัง จนเซไปด้านหลังสองสามก้าว


          อีกคนก็ต่อยเฟียสจนเซเหมือนกัน จากนั้นก็ฟัดกันนัวเนีย ดัมเบลรีบเข้ามาช่วยถีบคนนึงออกจากเฟียส แล้วต่อยคนที่สู้กับผม พร้อมกับตะโกนอย่างหัวเสีย


          "ไอ้เวรเอ๊ย จบเมื่อไหร่กูจะกระทืบให้ไส้แตกเลย พี่สิงไปตามมันเร็ว ไม่รู้ด้านในมีใครอยู่รึเปล่า ตรงนี้ผมกับพี่เฟียสจัดการเอง เดี๋ยวตามเข้าไป"


          "เออ" ผมตอบรับ แล้วรีบวิ่งเข้าไปด้านใน เพราะใจกำลังเป็นห่วงคริสมาก มันไม่มีอาวุธอะไรเลยซักอย่าง แต่กลับกล้าบุกเดี่ยวเข้าไปคนเดียว มึงคิดว่านี่เป็นเกมส์เซอไวเวิลที่เราเล่นในคอมรึไงวะ ไอ้ตัวแสบเอ๊ย

 



คริสพาร์ท


          ผมย่องเข้ามาในโกดัง เดินไปทางที่คิดว่าน่าจะเป็นห้องเก็บของที่เราปืนขึ้นไปเจอกับทางหน้าต่างด้านนอก คิดว่าน่าจะใช่แน่ๆแหละ เพราะมีคนเฝ้าหน้าประตูอยู่ด้วยหนึ่งคน


          "ไอ้เด็กเวร.."


          "ชู่วววว เบาๆดิวะ เอาไว้ด่าทีหลัง มีพวกมันอยู่ในนี้ด้วย" ผมยกมือขึ้นแตะปากพี่สิงโตที่ตามเข้ามา กำลังจะอ้าปากด่าชุดใหญ่ แล้วชี้นิ้วไปที่คนที่เฝ้าหน้าประตูห้องเก็บของที่เป็นห้องขังของเก้ากับไวน์


          "เออ เดี๋ยวกูกระทืบมึงแถมด้วย" กูบอกให้ด่าทีหลังไง ไม่ได้ให้กระซิบด่าต่อแบบนี้


          "ทำไมดูแล้วเหมือนมีแต่ลูกน้องเลยวะ ไอ้ตัวหัวหน้ามันหายไปไหน" ผม


          ".........." เงียบกริบ ไม่ได้คำตอบ


          "อย่าโกรธดิวะ มันไม่ได้อันตรายอะไรซักหน่อย ดูดิเนี่ย ผมก็ยังอยู่ครบ ผมระวังตัวอยู่แล้วน่า"


          "มึงประมาทเกินไปแล้วนะ กูบอกแล้วไงอย่าอยู่ห่างกูน่ะ" พี่สิงโตทวงสัญญาที่เราให้กันไว้ระหว่างที่นั่งรถมาที่โกดังนี่


          "ครับ ไม่ห่างแล้วน่า อย่าห่วงเลยนะ มาคิดกันดีกว่าว่าจะจัดการไอ้คนนี้ยังไง ผมไม่ได้เก่งแล้วก็เร็วเหมือนไอ้ดำด้วยสิ" ผมหันไปจับมือเอาใจไอ้แควนที่บ่นไม่ยอมหยุดซักที


          เปรี้ยง! ปัง! ปัง!


          "เชี่ย เกิดอะไรขึ้นวะ?" พี่สิงโตร้องเบาๆ แล้วมองออกไปทางด้านนอก เสียงปืนดังเหมือนมีการยิงกันแล้ว


          คนที่นั่งเฝ้าหน้าห้องเก้ากับไวน์ ลุกขึ้นยืนมองไปทางเดียวกับเราทันที มันควักปืนออกมา แล้วเดินตรงดิ่งไปทางหน้าโกดัง ผมยิ้มอย่างพอใจ


          "ได้โอกาสแล้วไงพี่สิงโต เข้าไปกันเลยมั้ยวะ ตอนนี้ปลอดคนแล้ว" ผมลากพี่สิงโตออกมาจากที่ซ่อน มองซ้ายขวาให้แน่ใจอีกทีแล้วเดินไปที่ประตูห้องเก็บของ


          หน้าประตูมีแม่กุญแจคล้องอยู่ แต่ไม่ได้ล็อคเอาไว้ ผมบิดออกแล้วค่อยๆแง้มประตูเข้าไป เจอหน้าเพื่อนสนิทตัวเองกำลังมองมาทางนี้พอดี


          "ไอ้คริส พี่สิง มาได้ไงวะเนี่ย" เก้าร้องแปลกใจ ผมรีบวิ่งเข้าไปแก้เชือกออกให้พวกมัน พี่สิงโตเดินตามเข้ามาแล้วเดินไปหาไวน์


          "เดี๋ยวคุยกันทีหลัง รีบหนีก่อนเหอะว่ะ ด้านนอกยิงกันสนั่นแล้ว ไม่รู้ไอ้ดำกับไอ้เฟียสเป็นไงมั่ง เดี๋ยวเราต้องออกไปช่วยพวกมันอีก" พี่สิงโตแกะเชือกให้ไวน์แล้วอธิบายไปด้วย


          หลังจากแกะเชือกเสร็จ เราสี่คนก็ลุกพร้อมกันเดินมุ่งหน้าไปทางประตูทางออก


          "คริส ระวัง"


          ปัง!


          "พี่สิงโต!!!"


          ปัง! ปัง!


          เวรเอ๊ย ไม่น่าชะล่าใจเลย ไม่คิดว่าไอ้คนที่เฝ้าหน้าห้องไอ้เก้ามันจะย้อนกลับมา พอเห็นประตูห้องเปิด มันโผล่มาเจอพวกเรา ก็จะยิงผมที่อยู่ด้านหน้าสุด พี่สิงโตวิ่งมาคว้าตัวผมไปกอดเอาไว้ จนตัวเองถูกยิงที่แขนแทน ผมเลยดึงปืนที่เอวพี่สิงโตยิงสวนกลับไป อย่างตกใจ โดนขาของมัน จากนั้นเก้าก็วิ่งไปถีบแล้วก็ต่อยซ้ำ จนมันกองลงไปกับพื้น


          "พี่สิง" ผมทิ้งปืนแล้วประคองคนที่เอาตัวมารับกระสุนแทนผม 


          "กูไม่เป็นไร แค่ถากๆน่ะ" พี่สิงโตโชว์แผลให้ดู แค่ถากจริงๆ แต่ก็มีเลือดซึมออกมาเยอะอยู่ ผมจะทำยังไงดีวะ


          "ขอโทษนะพี่ ผมน่าจะเชื่อพี่ ผม..โธ่เว้ยย ผมขอโทษ" ผมไม่รู้จะด่าตัวเองยังไง นี่ถ้าพี่สิงโตเป็นอะไรไปเพราะปกป้องผม ผมไม่ดีใจหรอกนะ ไม่ภูมิใจด้วย ที่ความประมาท ไม่คิดหน้าคิดหลังของตัวเอง ทำให้ต้องเสียคนที่เป็นทุกอย่างในชีวิตของผมไป 


          "เรื่องนั้นค่อยว่ากันเหอะน่า กูด่ามึงสามวันไม่เว้นแน่ ตอนนี้ออกไปดูไอ้ดำกับไอ้เฟียสด้านหน้าก่อนเถอะ เสียงปืนเงียบไปแล้ว ไม่รู้ว่าจะเป็นไงบ้าง" พี่สิงโตคงรู้ว่าผมคิดอะไร ส่งสายตาปลอบใจ แต่ก็คาดโทษไปด้วยในตัว


          "พี่คริส เอานี่ไปมัดแผลพี่สิงโตไว้ก่อนดีกว่า" ไวน์ส่งผ้าเช็ดหน้ามาให้ ผมรับมามัดแผลพี่สิงโตเอาไว้


          "ถ้าพี่สิงไม่เป็นอะไรมาก ก็รีบไปเหอะว่ะ กูเป็นห่วงพี่ฟงด้วย ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะวางแผนทำอะไรกับพี่กูบ้าง มันถึงจับกูมาอีกที่ แต่นัดพี่ฟงไปอีกที่แบบนี้" เก้าดึงปืนออกจากเอวคนที่มันซ้อมจนสลบไปแล้วมาถือไว้ หันมามองแผลพี่สิงโต แล้วจูงไวน์เดินนำพวกเราออกจากโกดัง


          "ผมจะให้พี่ลงโทษได้เต็มที่เลย ครั้งนี้ผมผิดจริงๆ" ผมเดินออกไปพร้อมกับพี่สิงโต ส่งสายตาสำนึกผิดไปให้ ไม่ว่าพี่จะลงโทษอะไร ผมก็จะไม่ว่าพี่เลย



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ตอนหน้าพี่ฟงพาร์ทนะ แควนเค้าจะโดนไอ้มารร้ายทำอะไรบ้างเนี่ย // ป่วยจะตายแล้วยังไม่เจียมอี๊กกกก มะคืนไอจนแทบไม่ได้นอน ไปพักผ่อนแล้วนะ **อัพช้าโปรดอย่าว่ากัน**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3664 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 00:11
    คริสหลายครั้งแล้วนะ
    #3664
    0
  2. #3490 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:12
    คือคริสเก่งนะ แต่กี่ครั้งแล้ววะคริส เรื่องใจร้อนเนี่ย
    #3490
    0
  3. #3437 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 17:27
    เก่งกันทุกคน คริส นายเก่งมากนะ แต่ไม่น่าพลาดเลย สู้ๆ
    #3437
    0
  4. #3389 คนอ่าน (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 04:51
    มีชีวิตรอดปลอดภัยกันนะทุกคน TT
    #3389
    0
  5. #3299 s.lattecoffee (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 14:39
    ครั้งที่แล้วพี่เฟียส ครั้งนี้พี่สิงเหรอ
    #3299
    0
  6. #2707 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 02:07
    ไรท์ค่าาาาาา อยากรู้อ่าาาา ว่าจะได้เห็นฉากที่ขุ่นแม่ของสมคิดยอมรับพี่สิงแบบจริงๆจังๆรึป่าววววว ตอนนี้คือเข้มข้นนนนนน อีกนิสสสสส เกร็งมากกกก เกร็งพอๆกับตอนอ่าน nc แล้วเขิลลล โดยเฉพาะตอนย่องกันนี่ ลุ้นหนักมากกกกกก กลัวมันจะมีใครมาดักจับไปมัดต่อ



    #หายไว้ๆน๊าค่าาาา

    #รีบมาต่อน่าสู้ๆ
    #2707
    1
    • #2707-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 128)
      4 มกราคม 2560 / 02:23
      ขุ่นแม่ยังไม่หายไปไหน บอกได้แค่นี้ เดี๋ยวจะสปอยกันเกินไป แต่คิดเอาไว้หมดแล้วนะ คัมมิ่งซูนนน
      #2707-1
  7. #2706 娜娜 (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 00:29
    สนุกมาก หายเลวๆนะ
    #2706
    0
  8. #2704 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:19
    เชื่อแล้วว่านิยายรัก รักจริงๆ555555 รักแบบปกป้องชีวิต(?) รู้สึกเหมือนอ่านนิยายแอ๊คชั่นอ่ะ ไรท์จะเปลี่ยนแนวชิมิ คริสเอ้ยย จนได้เรื่องมั้ยล่ะ


    ไรท์ดูแลสุขภาพด้วยน้า
    #2704
    0
  9. #2699 a_liew (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:40
    อาการหนักกว่าพี่สิง ก็อาการคนแต่งนี่ล่ะ -____-''

    สมคิดโดนอิพี่สิงสวดเช้าสวดเย็นแหงแซะ

    แต่ตอนที่ยิงสวนออกไป มีความเท่ห์มว๊ากกกกกกก >/// { } ///<'

    พี่เฟียสอย่าทำให้น้องดัมโกรธนะ ไม่งั้น.. =___=;
    #2699
    0
  10. #2691 Smile(รอยยิ้ม) (@SOMRUDEEJADPAN) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:47
    หายไวๆนะค่ะไรท์
    #2691
    0
  11. #2690 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:41
    พักผ่อนเยอะๆน่ะค่ะไรท์
    #2690
    0
  12. #2686 Amika (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:58
    สมคิดเอ้ย ซ่าจนเกิดเรื่อง.... รักษาสุขภาพ แล้วรีบมาอัพต่อนะคร้าบ Y(^0^)Y
    #2686
    0
  13. #2685 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:40
    รักษาสุขภาพนะไรท์^^.....
    สนุกมากกกกไรท์เหมือนดูหนังแอคชั่นเลยอ่า
    #2685
    0
  14. #2684 numdum (@tanzaa) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:13
    ดูแลตัวเองด้วยนะไรท์
    #2684
    0
  15. #2683 shin_jin (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:10
    พี่สิงงงงงง! ครั้งนี้เท่มาก ปกป้องหัวใจตัวเองได้โคตรแมน

    น้องคริสอยากให้พี่สิงลงโทษยังไงละลูก ทำไมเราคิดดีไม่ได้ 55555

    อ่านแล้วลุ้นมากค่ะ แก๊งนี้มันไม่ธรรมดาจิงๆ สู้ได้ตั้งแต่คนธรรมดายันมาเฟีย แถมใช้มือเปล่าไปสู้ปืนอีก ไม่บ้าจิงทำไม่ได้นะเนี่ย 5555

    รอตอนต่อไปนะคะ เป็นห่วงพี่ฟงเลยยยยย
    #2683
    0
  16. #2682 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:02
    พี่คริสโดนทำโทษไรหว่าอิอิ พี่ฟงละเป็นไงบ้าง *^* ถ้าพี่พอร์ชรู้พี่ฟงโดนบ่นแน่ๆ ปล.เค้ารอได้ ดูแลตัวเองด้วยสิไรท์พักผ่อนเยอะๆนะคะ
    #2682
    0
  17. #2681 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 20:01
    เพราะรูปของทอดสินะ.. ไอไม่หยุด 5555
    #2681
    1
    • #2681-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 128)
      3 มกราคม 2560 / 21:00
      นิดๆหน่อยๆเอง แค่ไอถึงตีสอง เมื่อวานเกือบตีห้า งือออ ไม่น่ากินเข้าไปเลย
      #2681-1
  18. #2680 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:54
    สมคิดโดนพี่สิงทำโทษแน่ๆ
    ปล. พักผ่อนๆ หายไวๆนะคะ
    #2680
    0
  19. #2679 NarisVittayagon (@NarisVittayagon) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:48
    หายไวไวน่ะคร้าาาารอต่อคร้าาา
    #2679
    0
  20. #2678 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:43
    พักผ่อนเยอะ ๆ นะ เรารอได้ หายดีค่อยอัพก็ได้นะ
    #2678
    0
  21. #2677 PianoGirlOrpheus (@PianoGirlOrpheus) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:42
    รู้สึกห่วงพี่ฟงแต่ก็อยากรู้บทลงโทษของพี่สิงโตมากกว่า .-.
    #2677
    0
  22. #2676 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:42
    พักผ่อนเยอะๆน๊าา
    #2676
    0
  23. #2675 uta25698 (@uta25698) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:38
    ชอบบบบบบบบ>///<
    #2675
    0
  24. #2674 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:37
    พี่ฟงอย่าเป็นไรนะ งึทๆ
    #2674
    0
  25. #2672 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 128)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:23
    จะโดนลงโทษอะไรน้าาา
    #2672
    0