ตอนที่ 127 : สเปเชียล นักรบ หมอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    3 ม.ค. 60


หมอกพาร์ท


          ผมมองไปที่ประตูห้องปาร์ตี้ ที่ตอนนี้เงียบเป็นป่าช้าไปแล้ว ความสนุกสนาน เสียงหัวเราะ เฮฮาก่อนหน้า กลายเป็นความเครียดระดับรังสีแกมม่ายังอับอาย พวกเราทุกคนถูกพี่ฟงสั่งห้ามออกไปเดินเพ่นพ่านที่ไหน เพราะแค่เก้ากับไวน์หายไปสองคนก็เกินพอแล้ว ถ้าเกิดว่ามีใครถูกจับตัวไปอีก จะวุ่นวายไปกว่านี้


          ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าเก้ากับไวน์ถูกจับตัวไป ตามหาพวกสิงโตกับคริสไม่เจอ พี่ฟง พี่พอร์ช ดัมเบลก็กลับมารวมกันอีกครั้ง แต่ไม่มีเงาของเก้ากับไวน์ จนกระทั่งเด็กในร้านวิ่งหน้าตื่นมาบอกพี่ฟง ว่าแอบเห็นคนจับตัวพวกนั้นไป


          รอยยิ้มใจดีของพี่ฟง หายไปจากใบหน้าทันที จากนั้นก็เดินหนีออกจากห้อง พี่พอร์ชรีบตามไปด้วยความเป็นห่วง หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงคริสกับสิงโตก็กลับมา คนสนิทพี่ฟงถูกส่งให้ลงมาคุ้มกันพวกเราถึงในห้อง บอกพวกเราว่าห้ามออกไปไหนเด็ดขาด


          ตอนนี้แก็งค์ฮ่องกงของเราก็เลยต้องนั่งกันอยู่ในห้องนี้เงียบๆ นั่งกันเกือบครบ ขาดแค่เก้ากับไวน์


          ....และพี่นักรบ


          หายไปไหนของเค้าวะ นี่มันจะสองชั่วโมงแล้วนะที่พี่นักรบหายไป ผมโทรเข้าเครื่องก็มีสัญญาณแต่ไม่รับสาย ไปตามเก้ากับไวน์ที่ไหนกัน


          "ไอ้หมอก พี่นักรบหายไปไหนวะ" กูก็อยากรู้เหมือนกันแหละไอ้เฟียส ผมได้แต่ส่ายหน้าให้เพื่อนสนิท ที่นั่งข้างดัมเบล


          "ผมโทรถามคนของพ่อที่รออยู่หน้าร้านแล้วนะ เค้าบอกว่า เห็นรถตู้แปลกๆเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าใช่คันที่จับไอ้เก้ากับไอ้ไวน์ไปรึเปล่า แล้วก็ไม่ได้เอะใจตามไปด้วย" ดัมเบลวางโทรศัพท์ รายงานผลให้พวกเราฟัง ถึงแม้มันจะมาเที่ยวไกลถึงฮ่องกง แต่พ่อมันก็ส่งคนตามมาคุ้มกันห่างๆอยู่ดี


          "ไอ้ดำ ทำไมมึงไม่ลองถามดูว่ารถอะไร สีอะไร ทะเบียนอะไรวะ เผื่อจะได้ให้คนของพี่ฟงตามได้ง่ายขึ้น" ถังพูดขึ้นมา แล้วดัมเบลก็พยักหน้ากดโทรศัพท์อีกครั้ง ฉลาดสมกับเป็นพี่น้องกันจริงๆ ปกติพี่นักรบจะเป็นคนคิดเรื่องพวกนี้ได้ แต่ตอนนี้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ หรือผมควรลองโทรไปตามดูอีกครั้ง


          ก่อนที่จะได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร พี่ฟงที่เงียบหายไปพักใหญ่ก็เดินกลับเข้ามา พูดอะไรกับคนสนิทของตัวเองที่ชื่อเหลียงหน้าเครียดปนเย็นชา ไม่เหมือนกับที่เราเคยเห็นอย่างที่ผ่านมาเลยซักนิด ลูกน้องพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้องไป


          นี่มัน...โหมดมาเฟียใช่มั้ย??


          "พี่จะไปช่วยเก้ากับไวน์ ทุกคนอยู่รอที่นี่นะ เดี๋ยวจะให้คนอื่นมาคอยดูให้ เหลียงต้องไปกับพี่" ใบหน้าพี่ฟงไม่มีรอยยิ้มอะไรเลย นอกจากรีบพูดแล้วทำท่าจะปิดประตูกลับออกไป


          "เดี๋ยวสิพี่ ให้ผมไปด้วย ผมจะไปช่วยไอ้เก้า" คริสลุกขึ้นยืน ทำท่าจะเดินออกไป เราทั้งหมดเลยลุกบ้าง


          "มึงอยู่นี่แหละสไปรส์ เดี๋ยวพวกกูกลับมา" ถังหันไปบอกสไปรส์ กดไหล่ให้นั่งลงแบบเดิม


          "แต่ว่ากูก็อยากไปด้วย กูก็เป็นเพื่อนพวกมึงนะ" สไปรส์ทำท่าจะไม่ยอม


          "ไม่ต้องไป พี่จะจัดการเอง นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็กๆ" เสียงนิ่งเรียบเย็นชาจนน่ากลัว ออกมาจากปากของพี่ฟงที่มีสีหน้าแบบเดียวกับคำพูด ตอนนี้พี่ฟงเข้าโหมดมาเฟียเต็มตัวไปแล้ว สายตาไม่ได้เพ่งเล็งมาที่เราเจาะจง แต่เหมือนมองศัตรูที่อยู่ในใจตัวเองมากกว่า มันดูโกรธแค้น ดูเลือดเย็น ไม่มีแววตาที่เป็นมิตรอยู่เลย


          "แล้วพี่พอร์ชล่ะ" คริสร้องถามถึงพี่ชายตัวเอง


          "อยู่ที่ห้องทำงานพี่ พี่หลอกให้ช่วยติดต่อพ่อให้ เดี๋ยวก็คงตามลงมา อย่าบอกพอร์ชนะว่าพี่จะออกไปช่วยน้องน่ะ ห้ามทุกคนออกไปไหน แล้วก็ไม่ต้องตามไปด้วย เข้าใจนะ" แว๊บนึงสายตาพี่ฟงดูอ่อนโยนขึ้นมาตอนพูดถึงพี่พอร์ช แล้วก็กลับมาเป็นมาเฟียแบบเดิม


          สายตาน่ากลัวนั่นทำให้ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งหรือพูดอะไรอีกเลย พี่ฟงมองรอบห้องอีกครั้ง แล้วปิดประตูหายไป


          "เอาไงดีวะ กูห่วงไอ้เก้านะ นี่คนของพ่อกูบอกว่า รถตู้มันไปทางท่าเรือ ไม่รู้จะเอาพวกมันไปถ่วงน้ำรึเปล่า" ดัมเบลวางสายได้พักนึงแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้พูดเพราะพี่ฟงเข้ามาซะก่อน


          "เราไปตามหาพวกมันกันดีมั้ย อยู่ตรงนี้ไปก็ร้อนใจเปล่าๆ" เฟียส


          "แล้วจะไปหาที่ไหน ท่าเรือมันไม่ใช่เล็กๆ ขืนเราไปสุ่มสี่สุ่มห้า แล้วไม่เจอขึ้นมา พวกพี่ฟงก็ต้องมาวุ่นวายตามหาเราอีก" สิงโต


          Rrrrrrrrrrrrrr


          -พี่นักรบ-


          เสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาในความเงียบ หลังจากคำพูดของสิงโต ทุกคนก็ต่างใช้ความคิด คนที่ผมกำลังเป็นห่วงอย่างหนัก โทรเข้ามาพอดี ผมรีบกดรับ


          "พี่นักรบ พี่หายไปไหนเนี่ย ผมห่วงแทบตาย เก้าหายไป โทรหาพี่ก็ไม่รับ รู้รึเปล่า ว่าเก้ากับไวน์มันถูกจับตัวไปน่ะ"


          [รู้สิ ไอ้เก้ากับไอ้ไวน์อยู่ที่โกดังสามท่าเรือ] เสียงที่ตอบกลับมาเบาเหมือนกระซิบ แถมหอบนิดๆ เหมือนตอนที่เรากำลัง.... ไม่สิ นี่ไม่ใช่เวลาจะมาคิดเรื่องนั้นรึเปล่าวะ ไอ้เวรหมอกเอ๊ย


          "พี่รู้ได้ยังไงน่ะ แล้วพี่อยู่ที่ไหน รีบกลับเข้ามาที่ห้องสิ เราจะได้คุยกันว่าจะทำยังไงกันต่อ" ผมรีบเร่งคนที่ปลายสาย เพราะเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีเลยว่ะ มันรู้ได้ไงว่าคนที่ถูกจับไปอยู่ที่ไหน ถ้าไม่ได้...


          [พี่กลับไปไม่ได้ เมื่อกี้พี่เกือบถูกจับได้ว่าแอบตามพวกมันมา นี่กำลังซ่อนตัวอยู่ หมอกบอกให้พี่ฟงรีบตามมานะ พี่จะลองหาทางเข้าไปช่วยพวกไอ้เก้าดู] นั่นไงล่ะ พี่นักรบแอบตามไปจริงๆด้วย


          "พี่นักรบ พี่จะบ้าเหรอ อย่าทำแบบนั้นนะ พี่ฟงกำลังไปแล้ว พี่อยู่เฉยๆ หรือไม่ก็รีบกลับมาดีกว่า" นี่มาเฟียนะเว้ย ไม่ใช่นักเลงปากหมาแบบที่เกาะกูด จะได้จัดการได้ง่ายๆน่ะ คิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ไอรอนแมน กัปตันอเมริกา หรือนินจาเต่า??


          [......หมอก แค่นี้ก่อนนะ พวกนั้นกำลังมาทางนี้แล้ว] ตอนแรกเหมือนพี่นักรบจะพูดอะไร แล้วก็รีบวางสายไปทันที


          "พี่นักรบ!! ไอ้พี่นักรบ โว้ยยยยย" ผมเขย่าโทรศัพท์ด้วยความโมโห "เจอหน้าเมื่อไหร่กูจะกระทืบให้ไส้แตกเลยแม่ง ทำไมชอบทำตัวเป็นฮีโร่นักวะ คิดถึงใจกูบ้างมั้ยเนี่ย ไอ้เวรเอ๊ย" ตอนแรกก็มองว่าเท่ดีหรอกนะ ที่ชอบทำตัวแบบนี้ แต่ตอนนี้กูเกลียดดดดด


          ".....พี่หมอก" สไปรส์มองหน้าผมอย่างอึ้ง ที่ผมหลุดโมโหขนาดนี้


          "อ้อ แหะๆ ไม่มีอะไร กูจะไปโกดังสามที่ท่าเรือนะ พี่นักรบอยู่ที่นั่น ไอ้เฮดว้ากเวรที่คิดว่าตัวเองเป็นกัปตันอเมริกา แอบตามพวกที่จับไอ้เก้ากับไอ้ไวน์ไป" ผมเดินไปทางประตู


          "เดี๋ยวพี่หมอก ผมไปด้วย" ถังลุกตามทันที สีหน้าไม่ค่อยดีไม่ต่างจากผมเลย


          "เออ จะมาก็มา แต่ถ้ากูตบพี่มึงหัวทิ่มไม่ต้องมาห้ามเลยนะ" ผม


          "ผมไปด้วยพี่หมอก เอาคนของผมไปน่าจะช่วยอะไรได้บ้าง" ดัมเบลลุกตามอีกคนสีหน้าร้อนใจ


          "งั้นกูไปด้วย" เฟียสลุกตามดัมเบล


          "ผมก็จะไป ที่มันหายกันไปแบบนี้เป็นเพราะผมนี่หว่า ยังไงก็ต้องไปช่วยไอ้เก้ากับไอ้ไวน์กลับมา" แม้แต่ไอ้ลั๊นลาตลอดเวลาอย่างคริส ยังทำหน้าจริงจังเลย


          "เออ ไปกันให้หมดนี่แหละ ยกเว้นไอ้สะไบ อยู่นี่แหละ รอพี่พอร์ชไป แล้วหาเรื่องแก้ตัวให้พวกเราด้วยล่ะ" สิงโตหันไปสั่งสไปรส์ แล้วเดินตามมาที่หน้าประตู


          "แต่ว่า.." สไปรส์จะเถียงอีกครั้ง สีหน้ามันเป็นห่วงทั้งพวกเรา ทั้งกังวลเรื่องเก้ากับไวน์


          "รอนี่แหละสไปรส์ ถ้าสไปรส์ไป ถังก็ต้องเป็นห่วงมาก สไปรส์เป็นผู้หญิงนะ มันอันตราย พวกเราต้องรีบไปก่อนที่คนของพี่ฟงจะมาเฝ้าเอาไว้จนไปไหนไม่ได้" ถังยกมือขึ้นลูกหัวสไปรส์ เราทุกคนเข้าใจดีว่าสไปรส์เองก็มีความเป็นห่วงเพื่อนไม่ต่างจากเรา แต่เราก็คงให้มันไปเสี่ยงอันตรายแบบพวกผู้ชายไม่ได้หรอก


          สุดท้ายสไปรส์ก็ยอมพยักหน้าตกลงอย่างจำ เราทุกคนเดินออกจากห้อง หลบคนของพี่ฟง พากันนั่งรถที่คนของดัมเบลเตรียมไว้ให้ไปที่โกดัง ด้วยใจของผมที่ร้อนยิ่งกว่าไฟ เพราะความเป็นห่วงพี่นักรบ

 



          ที่ท่าเรือดูเงียบสงบเหมือนช่วงเวลาก่อนพายุลูกใหญ่จะพัดเข้ามา ตอนนี้เกือบจะตีสี่แล้ว ท่าเรือก็เลยดูร้างไร้ผู้คน ยกเว้นโกดังสามที่เราเดินย่องเข้าไปใกล้ๆ มีเงาของคนสี่ห้าคนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ด้านหน้าโกดัง


          "เราอ้อมไปด้านหลังดีมั้ยวะ มึงรู้รึเปล่า ว่าพี่นักรบอยู่ตรงไหน" เฟียสกระซิบ


          "ไม่รู้ว่ะ ยังไม่ทันได้ถามอะไร ก็รีบวางไปแล้ว เห็นบอกแค่ว่าจะไปซ่อนตัว" ผมไม่น่าใจร้อนเอาแต่โวยวายใส่เลย ถ้าตั้งสติได้ดีกว่านี้ ป่านนี้ผมคงไปตบหัวพี่นักรบ..ไม่ใช่สิ ป่านนี้พวกเราคงไปรวมตัวกับพี่นักรบเพื่อปรึกษากันแล้วว่าจะเอาไงต่อ


          "ลองโทรไปดูดีมั้ย เผื่อเราจะได้ข้อมูลเพิ่มขึ้นด้วย ว่าไอ้เก้ากับไอ้ไวน์เป็นไงกันบ้าง" คริส


          "มึงจะบ้าเหรอ โทรไปแล้วเกิดพวกนั้นอยู่ใกล้ๆได้ยินเสียงเข้าล่ะ พี่กูก็อันตรายพอดี" ถัง


          "กูว่าแยกกันไปหาดีกว่า อย่าลืมตั้งสั่นมือถือกันด้วยล่ะ หรือปิดทั้งเสียงทั้งสั่นไปเลยก็ได้ พวกมึงเคยดูในหนังไทยกันใช่มั้ย จังหวะแม่งโคตรดีชอบมีคนโทรมาตอนคนร้ายกำลังเดินผ่านประจำ" สิงโตบอก แล้วทุกคนก็หยิบโทรศัพท์มาปิดเสียงเอาไว้


          "แล้วจะแยกยังไงวะ ผมไปตามหาไอ้เก้ากับไอ้ไวน์ละกัน ดีมั้ย ส่วนพี่หมอกก็ไปหาพี่นักรบ แล้วก็โทรติดต่อกัน ใช้ส่งข้อความก็ได้ คอยเช็คบ่อยๆด้วยล่ะ" ดัมเบล


          "งั้นกูไปหาไอ้เก้ากับไอ้ไวน์กับมึงนะไอ้ดำ" คริส


          "กูไปกับคริส" สิงโต


          "กูไปกับดัมเบล" เฟียส


          เออดี ไปกันให้หมด


          "งั้นผมกับพี่หมอกไปหาพี่นักรบนะ น่าจะอยู่แถวๆนี้ หรือไม่ก็ด้านหลังโกดัง แต่ถ้าพวกพี่เจอก่อนก็โทรมาบอกละกัน" ถัง


          เราหกคนพยักหน้าเป็นอันตกลง จากนั้นก็แยกกันไปคนละทาง ทีมดัมเบลอ้อมไปทางโกดังอีกฝั่ง ที่ดูน่างสงสัยเพราะมีคนยืนถือปืนคุ้มกันด้านทางเข้าถึงห้าคน ส่วนผมกับถังอ้อมไปทางด้านหลังโกดัง เพื่อตามหาไอ้บ้าซุปเปอร์ฮีโร่


          "พี่นักรบ" ผมกระซิบเสียงเบาไประหว่างทางที่ตามหา เดินเลาะกำแพงโกดังไปเรื่อยๆ ทางโคตรมืดและเปลี่ยว


          "พี่นักรบ" ถังเรียกพี่ชายตัวเอง หลังจากหันซ้ายขวาแล้วดูไม่มีพวกไม่ดีอยู่แถวๆนี้ ถ้าเราเดินกันเฉยๆอาจจะไม่เจอพี่นักรบก็ได้ เพราะเค้าอาจจะเข้าใจว่าเราเป็นคนร้าย


          "เอาไงดีวะถัง จะถึงหลังโกดังแล้ว พี่มึงยังไม่โผล่หัวออกมาเลย" ผมทั้งหงุดหงิดทั้งเป็นห่วง ไม่ใช่ว่าจะโดนจับตัวไปแล้วนะ ถ้าแค่จับตัวก็ยังดี คิดดูอีกทีอาจจะถูกยิงทิ้ง..


          หมับ!!


          "เชี่ย..อุ๊บ" ก่อนที่ผมจะอุทานดังลั่นด้วยความตกใจที่อยู่ๆก็มีใครเอามือมาแตะด้านหลัง ก็ถูกมือใหญ่อ้อมมาปิดปากเอาไว้


          ร่างกายสูงใหญ่ที่เคยยืนซ้อนด้านหลังผมมาไม่รู้กี่สิบครั้ง กลิ่นตัวที่คุ้นชิน ความร้อนจากแผ่นอกที่เบียดอยู่ด้านหลังผม กับเสียงกระซิบริมหู


          ผมจำได้ดี ว่าเป็นใคร


          "พี่เองหมอก มาที่นี่กันทำไม พี่บอกให้ไปบอกพี่ฟงไงล่ะ" เสียงดุๆของพี่นักรบดังขึ้นมาตอกย้ำความมั่นใจให้กับผม แต่ลืมไปแล้วใช่มั้ย ว่าผมกำลังโกรธอยู่


          ผมหมุนตัวกลับไปหา แล้วต่อยเข้าไปเต็มแรงที่หน้าท้อง "ไอ้บ้า แล้วพี่ล่ะ มาที่นี่ทำไมวะ มันอันตรายไม่ใช่รึไง คิดว่าตัวเองเป็นใคร เป็นฮีโร่รึไง ทำอะไรไม่ปรึกษา อยากโชว์เดี่ยว โชว์เทพรึไง หรือคิดว่าตัวเองเป็นพระเอก ทำอะไรไม่คิดถึงใจกันบ้างวะ ผมห่วงจนแทบบ้า อยากจะฆ่าพี่...อื้อออ"


          ผมบ่นต่อไม่ได้ เพราะปากถูกปิดกลับไปแบบเดิมด้วยมือใหญ่ 


          "อย่าเพิ่งบ่นสิหมอก เดี๋ยวกลับไปพี่ให้บ่นนะ ตอนนี้พวกมันเดินวนยามมาตรงนี้ทุกๆครึ่งชั่วโมง อีกพักนึงมันก็มาแล้วล่ะ ไปซ่อนกันก่อนเถอะ" พี่นักรบลากเอวผมดึงเข้าไปหลังพุ่มไม้ ส่งสายตาเรียกน้องชายตัวเองที่ยืนมองเรานิ่งให้เดินตามมา


          "แล้วตกลงว่าพี่ตามมาถึงที่นี่ได้ยังไง" ถังก้มลงหลบหลับพุ่มไม้ตาม พี่นักรบกับผมที่ถูกบังคับจบกดให้นั่งลงมา


          "ไม่ใช่ว่าอยากเป็นฮีโร่หรอกนะ กูไปตามหาไอ้คริสกับไอ้สิงแถวๆหลังร้าน เห็นเหตุการณ์เข้าพอดี ตอนแรกก็ว่าจะเข้าไปช่วยแหละ แต่พวกมันมีกันตั้งห้าหกคน แถมมีปืนทุกคนด้วย กูเข้าไปนอกจากช่วยไม่ได้ ยังจะโดนยิงตายมากกว่า ก็เลยคิดว่า ถ้าแอบตามพวกมันมา อย่างน้อยก็ยังได้รู้ว่ามันจับพวกไอ้เก้าไปไว้ที่ไหน แล้วค่อยให้พี่ฟงมาช่วยเอา ดูจากที่พวกมันไม่กล้ายิงไอ้เก้ากับไอ้ไวน์ แปลว่ามันต้องวางแผนอะไรเอาไว้แน่ๆ" โอ้วว นี่สิพ่อของลูก ฉลาดสมกับที่ผมหลงรักจริงๆ แถมเท่อีกต่างหาก //////


          "อื้ออออ" ผมตีมือพี่นักรบเพื่อเตือนว่า มือมันยังปิดอยู่ตรงปากผม เจ้าตัวก้มลงมามองแล้วก็รีบปล่อย


          "ขอโทษทีหมอก พี่ลืมไป"


          "ครั้งหน้าถ้าจะรุนแรงขนาดนี้ ก็ใช้ตีนอุดเลยสิวะ" ผมส่งสายตาแค้นเคืองไปให้ อุดจนกูจะขาดอากาศหายใจตายแล้วเนี่ย


          "ทำไมพูดจาแบบนี้ล่ะ ครั้งหน้าจะใช้ปากพี่ปิดก็แล้วกันนะ หรือตอนนี้ดี จะได้แก้ตัว อย่าโกรธนะครับ^^"


          "อะ ไอ้พี่บ้า มันใช่เวลามาเต๊าะกันมั้ย เอาไว้ก่อนสิ" ผมบ่นใส่เบาๆ ทำไมเดี๋ยวนี้ถึงได้เปลี่ยนเป็นคนเจ้าเล่ห์ได้ขนาดนี้วะ ติดนิสัยผมมารึไง ไม่น่าใช่นะ ผมเจ้าเล่ห์แบบไม่แสดงออก แอ๊บอ้อนมาตั้งหลายเดือน พี่นักรบไม่น่าจะจับได้


          "ก็อยากจะออกไปแล้วปล่อยให้จู๋จี๋กันหรอกนะ แต่ว่ามันออกไม่ได้ รู้ตัวกันบ้างมั้ย ว่าเรากำลังอยู่ในที่ที่อันตรายแค่ไหน อ้อยกันอยู่ได้ ตกลงไอ้เก้าอยู่ที่ไหนเนี่ย" ถัง


          "อยู่ในโกดังนี่แหละ แต่กูยังหาทางเข้าไปไม่ได้ หลบ!..พวกมันเดินมาแล้ว" พี่นักรบยังพูดไม่จบ ก็กดหัวผมลงต่ำ เพราะแสงจากไฟฉายสองลำ บอกให้รู้ว่าพวกมันกำลังเดินมาทางนี้


          ผมก้มหน้านิ่งแอบมองลอดพุ่มไม้ออกไป เห็นผู้ชายตัวใหญ่สองคน เดินส่งไปฉายไปมา มองหาสิ่งแปลกปลอมน่าสงสัย แล้วก็เหมือนจะส่องไฟมาทางนี้ด้วย หนึ่งในสองคน หันไปฉาย ขมวดคิ้วขึ้นแล้วจ้อง มาทางพุ่มไม้ที่บังพวกเราอยู่ ผมพยายามนิ่งให้มากที่สุดจนแทบจะกลั้นหายใจ ถอยหน้าออกไปให้ห่างจากพุ่มไม้ มีมือพี่นักรบคอยประคองตัวเอาไว้ ไม่ให้เสียหลัก


          อีกคนนึงเห็นเพื่อนหยุดก็หันมา ส่งภาษาจีนใส่กัน แสงไฟก็เลยหันออกไปจากพวกเรา เจ้าของไฟส่ายหน้าให้เพื่อน แล้วเดินออกไปจากตรงนี้ด้วยกัน


          เห้ออออ รอด


          "พี่เห็นรึเปล่า ว่ามันมีทางเข้าอยู่ตรงโน้นด้วย" ถังกระซิบเบาๆ ชี้ไปในความมืดตรงโกดัง ผมเพ่งตามแต่มองยังไงก็ไม่เห็น มันมืดมากแบบมากจริงๆ


          "ตรงไหนวะไอ้ถัง กูเห็นแต่สีดำ มืดยังกะคนตาบอด" ผม


          "ผมเห็นตอนที่แสงไฟจากไฟฉายพวกมันส่องไปน่ะ" มึงควรไปเป็นทหารเหมือนพ่อมึงนะไอ้ถัง อย่าเป็นเลยวิศวกรน่ะ ไปเป็นหน่วยสวาทก็ได้น่าจะรุ่ง เอาพี่ชายมึงไปด้วยอีกคน


          "กูเห็นแล้ว ตอนที่มันมาลาดตระเวนครั้งก่อน มันเป็นบันไดหนีไฟที่ชั้นสอง แต่ลองแล้วขึ้นไปไม่ได้ เพราะมันสูงเกิน" พี่นักรบตอบน้องชาย พวกมึงโหวตกูออกจากกลุ่มเลยดีมั้ย ถ้าจะคุยกันเข้าใจแค่สองคน ไอ้กัปตันนักรบ กับไอร่อนถัง ส่วนกูเป็นบัคกี้สินะ อย่าแย่งกันล่ะ กูเมียกัปตัน อุ๊ปส์ ไม่เล่นแล้วก็ได้ ไม่ใช่เวลาใช่ป่ะ


          "งั้นตอนนี้เราก็น่าจะขึ้นไปได้แล้วนะ เพราะเรามีกันตั้งสามคน ต่อตัวขึ้นไปน่าจะไหวอยู่" ผมออกความคิดบ้าง เดี๋ยวพวกมันจะหาว่า มาแล้วไร้ประโยชน์


          "งั้นพี่ออกไปก่อนนะ ถ้าตรงนั้นปลอดภัยจะส่งสัญญาณมา คอยดูแสงไฟจากมือถือพี่ให้ดีล่ะ" พี่นักรบเห็นด้วยกับความคิดผมทันที ลุกขึ้นก้มตัว มองซ้ายขวา แล้วค่อยๆย่องออกไปจากที่ซ่อน หายเข้าไปในความมืด


          พักนึงแสงไฟสีขาวจากโทรศัพท์มือถือก็สว่างขึ้นเป็นจุดเล็กๆ ถึงจะทำให้มองเห็นรอบๆไม่ได้ แต่ก็สังเกตุได้ว่ามันคือสัญญาณจากพี่นักรบ


          "ไปกันพี่หมอก ผมดูหลังให้" ถังดึงผมให้ลุกขึ้น ดันหลังออกไปก่อน เราสองคนย่องไปทางแสงไฟพร้อมกัน โดยมีถังหันซ้ายขวาระวังหลังให้ตลอด


          เราเดินมาถึงจุดที่พี่นักรบให้สัญญาณ ผมเงยหน้ามองขึ้นไป คนเดียวปีนไม่ได้จริงๆด้วย เพราะบันไดมันขาดอยู่แค่ตรงชั้นสอง ผมมองเห็นบันไดเหล็กสามสี่ขั้นห้อยลงมาจากที่พักระหว่างชั้น แล้วก็ขาดไปแค่นั้น สูงเหนือหัวประมาณสองสามเมตร


          "งั้นผมขึ้นไปเอง" ผมเงยหน้ามองแล้ว น่าจะต้องต่อตัว หรือไม่ก็เหยียบไหล่กันขึ้นไป ก็ไม่น่าจะยากถ้าผ่านการชิงธงรุ่นกันมาแล้ว


          "ได้ไง มันอันตรายนะหมอก ถึงจะขึ้นไปได้ แล้วหมอกจะไปต่อยังไง พี่ขึ้นไปน่าจะดีกว่า" พี่นักรบแย้งไม่เห็นด้วยทันที


          "พี่จะขึ้นได้ไง ตัวใหญ่ยังกะค..อะไร จะเหยียบผมขึ้นไปงั้นเหรอ หลังหักพอดี ผมตัวเล็กสุด เบาสุด ผมขึ้นได้แน่ อย่าลืมสิ ผมผ่านรับน้องด้วยการชิงธงในบ่อโคลนมาแล้ว เรื่องแค่นี้สบาย" แค่ปีนธรรมดากระจอกมาก ตอนโคลนลื่นๆผมยังปีนเหยียบทุกคนขึ้นไปเอาธงรุ่นที่ห้อยสูงกว่านี้อีกตอนปีหนึ่งน่ะ


          "ถึงหมอกจะปืนได้ แต่พี่เป็นห่วง พี่ไม่อนุญาต"


          "แล้วตอนพี่แอบตามพวกคนอันตรายนี่มา พี่ได้ขออนุญาตหรือบอกผมซักคำบ้างมั้ย เข้าใจรึยังว่าเวลาคนมันเป็นห่วงน่ะ มันเป็นยังไง"


          "แต่พี่ดูแลตัวเองได้ไง หมอกตัวบางแบบนี้จะไปสู้มันไหวได้ไง ยิงปืนเป็นงั้นเหรอ อย่างน้อยพี่ก็ยังแย่งปืนมันมายิงได้ เพราะพ่อเคยสอนให้ตั้งนานแล้ว"


          "ไม่เกี่ยวกับยิงได้ไม่ได้มั้ยล่ะ ผมก็เคยสู้ไง ตอนที่เกาะกูดใครกระทืบไอ้พวกนั้นกันวะ ผมไม่ใช่เหรอ"


          "อันนั้นไม่เหมือนกัน พวกนั้นมันแค่เด็กวัยรุ่นธรรมดา แต่นี่มันมาเฟียนะหมอก"


          "โอ๊ย หยุดทะเลาะกันได้แล้ว เดี๋ยวพวกมันก็มาอีกรอบหรอก เสียเวลา ปีนขึ้นไปทั้งคู่นั่นแหละ ผมจะเป็นฐานให้ เร็วๆเข้า" ถังร้องเสียงเหมือนจะดังทั้งที่จริงๆแค่กระซิบ แต่ไอ้เสียงกระซิบนั่นก็ฟังดูหงุดหงิดรำคาญเรามว๊ากกก


          "เออ ก็ได้ งั้นผมขึ้นไปก่อน แล้วจะคอยช่วยดึงพี่จากด้านบนนะ" ผมขยับตัวไปหาถังที่เอาตัวแนบกับกำแพงรออยู่แล้ว


          "หมอก..ระวังตัวนะ" พี่นักรบเรียกเราไว้ ผมเห็นสายตาห่วงใยส่งผ่านความมืดมาชัดเจน


          "รู้แล้ว เจอกันด้านบนนะ^^"


          ผมเดินไปที่ถัง มันหันหลังพิงกำแพง ย่อตัวลงนิดหน่อย สองมือไขว้กันไว้ตรงหัวเข่า ทำตัวเป็นฐานให้ผมเหยียบขึ้นไป ผมก้าวเท้าเหยียบตรงมือถัง เจ้าตัวก็ดึงมือตัวเองขึ้นเป็นแรงส่ง ผมใช้แรงดีดส่งตัวเองขึ้นไป เหยียบตรงไหล่ถังแล้วกระโดดเอื้อมมือไปจับบันไดเหล็กเอาไว้ กะว่าถ้าได้ก็โชคดีไป ไม่ได้ก็ตกลงมาหัวแตกหลังหักแน่ๆ


          โชคโคตรเข้าข้างที่ผมคว้าบันไดเอาไว้ได้ ใช้สองเท้ายกขึ้นเกี่ยวบันได ปีนขึ้นไปยืนตรงแผ่นเหล็กที่พักระหว่างชั้นได้ ลำบากนิดหน่อย แต่ก็สวยงาม 7คะแนน


          "เห้ย เร็วๆเข้าพี่นักรบ ผมเห็นแสงไฟอีกแล้ว" เสียงถังร้องเบาๆจากด้านร่าง ทำให้ผมรีบก้มหน้าลงไปดู


          พี่นักรบไม่ได้ตอบอะไรน้องชาย แต่ถอยหลังไปสองสามก้าว ถังกลับไปยืนท่าเดิมกับตอนที่ส่งผมขึ้นมา จากนั้นคนเป็นพี่ชายก็วิ่งเข้าใส่น้องชาย  เหยียบตรงหัวเข่า ดีดตัวขึ้นทีเดียว จับราวบันไดเอาไว้ ใช้แรงจากกล้ามแขนเหวี่ยงตัวตีลังกาหลับขึ้นมายืนที่เดียวกับผมอย่างสวยงามด้วยเวลาไม่ถึงสองวินาที เอาไปเลย 20คะแนน เต็มสิบ


          มึงเป็นสปายจากประเทศไหนวะ หน่วยเอ็มไอซิกส์ใช่ป่ะเนี่ย เร็วอะไรปานวอก


          "มึงไปหลบหลังพุ่มไม้เร็วๆถัง พวกมันใกล้เข้ามาแล้ว" พี่นักรบก้มหน้าลงไปบอกน้องชาย


          "ไม่ได้หรอก ถ้ามันส่งไฟขึ้นไปเห็นพวกพี่ ความก็แตกพอดีสิวะ ผมจะเป็นตัวล่อให้ พี่รีบหาทางเข้าไปกันเร็วๆล่ะ"


          "เฮ้ย ไม่ได้ ไอ้ถัง มันอันตราย ไปอยู่หลังพุ่มไม้เร็วๆ" ผม


          เราไม่ได้พูดอะไรกันต่อ เพราะแสงไฟสองดวงเลี้ยวมาทางมุมโกดังที่พวกเราอยู่กันพอดี สาดเข้าหน้าถังเต็มๆ เจ้าตัวยกมือขึ้นบังนิดหน่อย แล้ววิ่งเข้าใส่พวกนั้นตอนที่กำลังอึ้งอยู่ เตะเข้าเต็มแรงที่ชายโครง ตามด้วยหมัดที่หนักจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นมาถึงด้านบน แล้วจบด้วยศอกเข้าเต็มๆหน้า จนอีกฝ่ายสลบไป จากนั้นก็หันไปถีบอีกคนที่เดินมาพร้อมกัน  ใช้ความเร็วตอนมันถลาล้มลงไป ดึงปืนที่เอวคนแรกที่สลบ โยนขึ้นมาให้พี่ชายตัวเอง พี่นักรบรับเอาไว้ ได้อย่างแม่นยำ จากนั้นถังก็วิ่งหนีไปอีกทาง เพื่อล่อให้คนที่ถูกถีบจนล้ม วิ่งตามไป


          "เอาไงดีพี่ จะลงไปช่วยไอ้ถังกันก่อนมั้ย" ผมมองตามไอ้ปีหนึ่งตัวแสบไปอย่างเป็นห่วง


          "ไม่ต้องหรอก มันเอาตัวรอดได้หรอกน่า แค่คนเดียวเองด้วย เราหาทางเข้าด้านในกันเถอะ" พี่นักรบเหน็บปืนที่ได้มาไว้ที่เอว จับมือผมเอาไว้ พาเดินขึ้นบันไดเพื่อไปที่ประตูชั้นสองของโกดัง


          หวังว่าเราจะเจอเก้ากับไวน์เร็วๆนะ จะได้รีบกลับมาช่วยถังที่ตอนนี้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้


นักรบ


#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: หุหุ มุ่งสู่ดาวอังคารกัน // ตอนหน้าจะไปโผล่ที่พาร์ทของใครเดากันได้มั้ย// พี่นักรบนี่ตัวจริงคือสายลับจากอังกฤษใช่ป่ะ ทำไมเก่ง มีความสะกดรอยตามมาเฟียคู่แข่งพี่ฟง มีความว่องไว ควรไปเป็นทหารนะ ไม่ใช่วิศวกร ฮ่าาาาา ปล.รูปพี่นักรบหล๊อหล่อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3663 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 00:02
    พวกเรามาสู่จุดนี้ได้ยังไงจากฟิคนักศึกษาใสใสมาสู่ฟิคบู๊..ระเบิดภูเขาเผากระท่อม //ยังไม่มี 555555555
    #3663
    0
  2. #3436 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 17:08
    เครียดล่ะ
    #3436
    0
  3. #3388 คนอ่าน (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 04:40
    ถังงงง ระวังตัวด้วยนะ TT เดี๋ยวสะไบจะขาดพ่อของลูกไปซะก่อน555
    #3388
    0
  4. #3298 s.lattecoffee (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 14:26
    ไหง๋กลายเป็นหนังบู๋ไปได้ 555+ ตื่นเต้น ๆ



    ถ้าพวกแก๊งฮ่องกงอย่างพวกสมคิดช่วยเก้ากับไวน์ได้ก่อนพี่ฟง



    มาเฟียคงได้มีอึ้งบ้างแหละ 555+
    #3298
    0
  5. #2789 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 10:14
    555555 กลายเป็นหนังบู๊ไปซะแว้วววว เย้ เย 
    #2789
    0
  6. #2697 a_liew (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:27
    เพิ่งเห็นว่าอิลุงได้เรื่องได้ราวก็งานนี้ มีความเป็นซุปเปอร์แมนบวกกับเดดพูล? #เดี๋ยวๆๆๆๆ

    แก็งค์ลูกหมูนี่มีธรรมดาซักคนมั๊ยยยยยย!!!! #ตอบบบบ

    รู้สึกเหมือนกำลังอ่าน x men ภาคพิภพวานรอยู่ยังไงยังงั้น!!???



    ไหนบอกว่าไม่อัลลไลลลลแล้วไง๊!!!!!! T^T

    จะให้เราลุ้นทุกตอนเลยใช่ม๊ายยยยยยยยยยย!!!!!!
    #2697
    0
  7. #2658 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:04
    อู้วววว นี่กลับไปอ่านเรื่องแรกขไรท์ฆ่าเวลาเล่นๆ ละก็ไปอ่านเรื่องวุ่นวายต่อ พออันนี้อัพปุ๊ปก็มาอ่าน โอ้ววววว เปลี่ยนอารมไม่ทัน มีความสับสน 5555 พี่นักรบมีความหล่อเท่เป็นอ๊โร่ สงสารถัง ต้องมานั่งดูคนสวีทกัน5555 ต่อไปร้องเป็นพาทของเก้าไวน์แน่ๆเลยยยยย ไม่ก็เฟียสดัมเบลลลลล
    #2658
    0
  8. #2657 __rraindear (@__rraindear) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:00
    พี่นักรบควรเป็นผัวเรา555
    #2657
    0
  9. #2653 pp&o (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 14:20
    ตอนนี้ไรท์จะพาไปดาวไหนเราก็ไปหมดแหละ ต่อให้พาไปทางช้างเผือกเราก็จะไป ^^
    #2653
    0
  10. #2652 NarisVittayagon (@NarisVittayagon) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 14:13
    อัพเร็วอิกได่ไหมค่ะอ๊ายยยขาดตอนเวียนมาดู10กว่ารอบล่ะค่ะ
    #2652
    0
  11. #2649 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:46
    ซ่าส์ได้สุดโต่งจริงๆ ขอให้ปลอดภัยทุกคนนะ
    #2649
    0
  12. #2648 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:45
    ตื่นเต้นเร้าใจอะไรเช่นนี้!!
    #2648
    0
  13. #2646 shin_jin (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:20
    พี่นักรบกับถังนี่สุดยอดจิงๆ เก่งและเท่มากกกกก

    อ่านแล้วตื่นเต้น ลุ้นมันส์ได้อีกค่ะ

    คู่ต่อไปจะเป็นฝั่งหัวหน้าแก๊งรึป่าวค่ะ 55555
    #2646
    0
  14. #2645 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:15
    หลุดนอกโลกไปไกลมากกก5555
    #2645
    0
  15. #2644 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:09
    สมเป็นลูกทหารจิ๊งงง แต่เดี๋ยวนะหมอกกับนักรบ จะอ้อยจะบ่นก็ดูสถานการณ์หน่อยสิ 555 พาร์ทหน้าน่าจะเฟียสดำ ไม่ก็ถุยคิด
    #2644
    0
  16. #2641 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 10:28
    ลุ้นจะแย่แล้วววว...ขอสเป ฟง พอร์ช บ้างงงงงงง
    #2641
    0
  17. #2640 SeMPiRo (@sempiro) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:58
    โอ้ยยย ลุ้นอ่ะ แต่กลับไปโดนพี่ฟงฆ่าเรียงตัวแน่ กล้าขัดคำสั่งมาเฟีย 555
    #2640
    0
  18. #2637 Amika (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:28
    แล้วก่อนออกมานี่บอกฟงกันยังเนี่ย!!! โอ้ยยยย เด็กแก๊งนี้......
    #2637
    0
  19. #2635 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:03
    สองพี่น้องไปเป็นนาวิกเถอะ เก่งเกิ๊น
    #2635
    0
  20. #2633 oranongseadan (@oranongseadan) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 08:35
    ตอนหน้าเป็นถังปะ
    #2633
    0
  21. #2632 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 08:22
    หึกลับบ้านบ้านไปพี่ฟงเฉ่งแน่
    #2632
    0
  22. #2631 Lady.Mild (@lady-faible) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 08:17
    สู่ความเวิ้งว้างอันไกลพ้นนนนน~ /กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
    #2631
    0
  23. #2628 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 07:50
    เกาะยานนนนนน ไปด้วยยยยยย คู่ต่อไปน่าจะเป็นน้องดำ
    #2628
    0
  24. #2627 viewweeyong (@viewweeyong) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 07:38
    ถังโคตรเท่
    ตอนต่อไปน่าจะเป็นตอนของถัง?สไปร์ท
    #2627
    0
  25. #2626 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 07:34
    เสบียงพร้อม ไปเลยค่ะไรท์เดี๋ยวจะขึ้นยานตามไป
    แอบเป็นห่วงกลุ่มหัวหน้าแกงค์ มีสมคิดกับดำซึ่งใจร้อนทั้งคู่. ลุ้น!!!!
    #2626
    0