ตอนที่ 124 : New Year Special : เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    2 ม.ค. 60



ไวน์พาร์ท


          ช่วงนี้ผมไม่ต้องไปเรียนแล้ว เตรียมตัวย้ายไปฮ่องกงอย่างเดียว ก็เลยมีเวลาเข้ามาเคลียงาน จัดการเรื่องร้านได้ทั้งวัน ผมต้องโอนทุกอย่างที่เป็นความรับผิดชอบตัวเองให้กับพ่อแล้วก็พี่สินไปดูแล


          "โว้ย เบื่อ" อะไรของเค้าเนี่ย เปิดประตูเสียงดังพุ่งเข้ามายิ่งกว่าพายุ แล้วก็ตะโกนลั่นห้องทำงาน ผมตกใจเกือบด่าออกไปแล้วนะนั่น


          "พี่เก้า เป็นอะไร ไหนบอกจะไปกินข้าวกับพวกพี่คริสไง" ผมเงยหน้าจากแฟ้มเอกสาร มองคนที่หน้าหงิกเดินผ่านผมไปกระแทกตัวลงบนโซฟา


          "ก็ไป แต่ไม่ได้กิน ไอ้พวกเวรนั่น โอ้ยย หงุดหงิดจริง อุตส่าห์โทรไปขอห้องวีไอพีที่จะเปิดใหม่ปีหน้า แต่กลับไม่มีใครยอมมาปาร์ตี้ปีใหม่กันเลยซักคน"


          "อ้าว ทำไมล่ะ ไหนตอนนั้นพี่บอกว่า พี่มั่นใจว่าทุกคนต้องมาแน่ๆไง"


          "ก็มันเป็นห่าเป็นเหวอะไรกันก็ไม่รู้ วันนี้อารมณ์ไม่ดีกันซักคน" มิน่าตอนออกไปลั๊นลา แต่กลับมากลายเป็นหมาบ้าซะอย่างนั้น


          "อย่าหงุดหงิดเลยนะพี่เก้า เค้าคงมีเรื่อง มีปัญหาของตัวเองแหละน่า เดี๋ยวเราฉลองกันสองคนก็ได้นะ ผมเตรียมไวน์เอาไว้ให้แล้ว^ ^ " ผมลุกตามไปนั่งที่เก้าอี้ ส่งยิ้มไปเอาใจคนที่กำลังหงุดหงิดอยู่ พี่เก้านิ่งไป มองหน้าผมอยู่นาน


          "มีแค่ไวน์ที่เข้าใจพี่ ขอบคุณนะ" คนโมโห เปลี่ยนอารมณ์เป็นอ้อนทันที ผมรู้ดีว่านี่เป็นปีใหม่สุดท้ายที่พี่เก้าจะได้ฉลองกับทุกคนแล้ว น่าเสียดายจังที่ไม่มีใครว่างมา


          "ถ้างั้นวันนี้เราไปข้างนอกกันหน่อยดีมั้ย ไป..อืมม ไปดูหนังกัน พี่จะได้อารมณ์ดีขึ้นไง เอาป่ะ^ ^ "


          "ไวน์...น่ารักจัง ไวน์ของพี่ ฮืออออ อยากกินจัง แต่ทำไม่ได้" พี่เก้างอแงมองหน้าผมทำตาปริบๆ เหมือนจะเคยได้ยินว่าจะไม่ทำอะไรผมอีกจนกว่าผมจะพร้อมอะไรนี่แหละ สมน้ำหน้า ไม่ได้ขอซักหน่อยหาเรื่องทรมานตัวเองทั้งนั้น 


          "ฮ่าๆๆๆๆๆ อะไรของพี่เนี่ย เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวอ้อน เดี๋ยวงอแง ผมไปเก็บงานก่อนนะ รอแป๊บนึง"

 



          ผมยืนมองหน้าพี่เก้าอยู่ที่ทางเข้าโรงหนัง คนถูกเพื่อนเทยังมีสีหน้านอยด์ไม่เปลี่ยน ดูหงุดหงิดกดข้อความในโทรศัพท์ไม่หยุด พอกดไปซักพักก็หยุดไปแล้วลบทิ้ง จากนั้นก็พิมพ์ใหม่อีกรอบ วนอยู่แบบนี้ตั้งแต่ออกจากชานชลาแล้ว


          "ดูเรื่องไหนดีไวน์" เพราะเห็นผมยืนเงียบอยู่หน้าตู้ขายตั๋วอัตโนมัติมาพักใหญ่ พี่เก้าเลยขมวดคิ้วถามแต่สายตายังอยู่ที่หน้าจอมือถือ


          "เอ่อ ไม่รู้สิ _  _ " ผมกวาดตามองรายชื่อหนังพร้อมกับหนังตัวอย่างในจอเล็กๆข้างชื่อ


          "อ้าว ไวน์ไม่ได้อยากดูหนังเหรอ เห็นชวนพี่นี่นา" พี่เก้าละสายตาจากโทรศัพท์ในมือเงยหน้าขึ้นมา


          "ผม....ผมไม่ได้ดูหนังในโรงมาสามปีแล้วน่ะ เลยไม่รู้ว่าต้องดูเรื่องอะไร"


          "............" พี่เก้านิ่งเงียบไป มองผมด้วยสายตาอ่านยาก


          "เราไปทำอย่างอื่นกันดีกว่านะพี่เก้า พี่ก็คงไม่อยากดูหนังเท่าไหร่" ผมเดินนำออกจากโรงหนังไปทางส่วนอื่นของห้าง กินข้าวแทนดีมั้ยนะ


          เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเดี๋ยวนี้มีเครื่องขายตั๋วหนังอัตโนมัติแล้วด้วย ดีจัง ผมเอาแต่ทำงานตลอดเลยไม่ค่อยมีเวลาสนใจเรื่องพักผ่อนแบบนี้เท่าไหร่ ถ้าว่างจากงานก็ทบทวนบทเรียนอยู่ที่บ้านมากกว่า


          "ไวน์ ขอโทษนะ" ข้อมือผมถูกคว้าเอาไว้ก่อนที่จะเดินออกไปพ้นจากโรงหนัง


          "หืม? ขอโทษทำไมพี่เก้า เรื่องที่พี่หงุดหงิดน่ะเหรอ ผมไม่ได้โกรธนะ ผมเข้าใจว่าพี่หงุดหงิดเพราะอยากเลี้ยงปีใหม่กับเพื่อนๆ ^ ^" ผมส่งยิ้มให้ พี่เก้าน่ะขี้กังวลเกินไป ผมเข้าใจอยู่แล้วว่าอีกเดี๋ยวเราก็ต้องย้าย พี่เก้าคงจะเหงาน่าดู ตอนนี้เราทำเรื่องย้ายแล้วแต่พี่เก้ายังเข้ามหาลัยบ่อยมากเพื่อไปหาเพื่อนๆตัวเองเลย


          "ไม่ใช่ ขอโทษที่ทำให้ไวน์ต้องทำงานหนัก ขอโทษที่พี่เห็นแก่ตัว ไวน์คงไม่มีเวลาว่างเลยสินะ ถึงไม่ได้ออกมาเที่ยวมาดูหนังเลยแบบนี้"


          "ไม่เป็นไรนี่นาพี่เก้า ทำงานก็สนุกดีออก ผมเต็มใจเองผมบอกแล้วไง^^"


          พี่เก้ามองหน้าผมแล้วถอนหายใจ เก็บโทรศัพท์ในมือเข้ากระเป๋า ดึงมือผมไปกุมไว้แน่น


          "วันนี้มาเดทกันดีกว่า เดี๋ยวงัดวิชาคาสโนว่ามาใช้ รับรองว่าไวน์ต้องสนุกแน่ ตามพี่มา ดูหนังน่ะธรรมดาเกินไป นั่งนิ่งๆมันไม่สนุกหรอกนะ ต้องขยับตัวกันบ้างถึงจะรู้สึกดีกว่า^^" พี่เก้ามองหน้า ส่งสายตาหวานเจ้าชู้มาให้


          "อะไรอีกล่ะพี่เก้า ทะลึ่ง .////."


          "ฮ่าาาาา ไวน์คิดอะไร พี่จะพาไปโยนโบว์ลิ่ง แอบคิดลึกนะเราน่ะ"


          "อ้าว ไอ้พี่เก้าบ้า พี่จงใจพูดให้ผมคิดลึกใช่มั้ย อย่ามาแกล้งกันดีกว่า อย่ามาทำสายตาแบบนี้ด้วย ////"


          "แหม ไวน์นี่รู้ทุกอย่างในใจพี่จัง ไปเถอะครับ วันนี้ให้เกียรติเดทกับพี่เก้านะครับ น้องไวน์" คนถูกใจที่แกล้งผมได้ พูดเสียงออดอ้อนส่งตาหวานไม่หยุด


          ทำไมอยู่ๆเป็นแบบนี้อีกแล้วล่ะ ผมไม่ชินกับพี่เก้าร่างคาสโนว่าเลย ถูกมองแบบนี้เมื่อไหร่ เขินจนทำอะไรไม่ถูกทุกที ///////

 


          "ใช้มือแบบนี้นะ จับให้แน่นๆ ดึงขึ้นมา อย่าเกร็งข้อมือนะ"


          .//////.


          "ไวน์ครับ ได้ยินพี่พูดรึเปล่า"


          "อือ ได้ยินแล้ว -///-" แต่อย่าพูดข้างหูแล้วเอาตัวมาเบียดด้านหลังได้มั้ย ผมเขินนน


          "ไหนลองทำซิ" พี่เก้าปล่อยมือที่จับซ้อนมือผมเอาไว้ แล้วก้าวถอยหลังไป


          "เอ่อ พี่เก้า ขออีกรอบได้มั้ย" ผมหันไปบอกกล้าๆกลัว เมื่อก่อนถึงพี่เก้าจะใจดีแค่ไหน แต่ก็ขี้รำคาญนิดหน่อย ชอบแอบดุผมประจำเวลาผมทำอะไรชักช้าไม่ถูกใจ


          "ฮ่าๆๆๆ ได้สิ มาครับพี่ทำให้ดูนะ"


          "????"


          "เป็นอะไรไวน์ มองหน้าพี่แบบนั้นทำไม"


          "ผมคิดว่าพี่จะดุ"


          "แบบเมื่อก่อนน่ะเหรอ ไม่หรอก มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้ไวน์ไม่ใช่แค่น้องชายนี่นา^^"


          โอเค จบเหอะ ผมไม่ถามต่อแล้วดีกว่า หัวใจเริ่มทำงานหนักเกินไปแล้ว


          "เอาล่ะ เหวี่ยงแขนไปด้านหน้า บิดข้อมือนิดหน่อยแล้วปล่อยลูกไปตรงๆนะ อย่าเกร็งตัวล่ะ" ผมทำตามคำสอนของพี่เก้า เดินไปข้างหน้า เหวี่ยงแขนปล่อยมือให้ลูกโบว์ลิ่งไหลไป


          สไตรค์!!

          

          "งือออ ไม่โดนเลยอ่ะ" ผมย่นปากบ่นอย่างเสียดาย


          "ฮ่าาาา ล้างท่องั้นเหรอ ไม่เป็นไรหรอก นี่ครั้งแรกของไวน์นะครับ มันก็ต้องแบบนี้อยู่แล้ว ว่าแต่โชคดีจังนะพี่เป็นครั้งแรกของไวน์ทุกอย่างเลย" พี่เก้าลูบหัวมองอย่างเอ็นดูแว๊บเดียวก็เปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์


          "พะ พูดบ้าอะไรน่ะพี่เก้า คนเยอะแยะเดี๋ยวใครได้ยินหรอก ////"


          "อะไรล่ะ พี่หมายถึงสอนไวน์โยนโบว์ลิ่ง สอนเขียนหนังสือ สอนกินข้าวเอง สอนให้เล่นเกมส์ สอนขับรถ คิดลึกตลอดเลยนะเรา" พี่เก้าส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้


          "จะว่าไป พี่นี่ยิ่งกว่าพ่ออีกนะ สอนผมตั้งแต่เด็กยันโตเลย ฮ่าๆๆๆ"


          "ถึงจะโตไปกว่านี้พี่ก็ยังสอนอะไรเด็ดๆได้อยู่นะ อยากเรียนรู้อะไรบ้างล่ะ" ทำไมชอบพูดให้คิดลึก ชอบส่งสายตาให้คิดมากตลอดเลยเนี่ย ผมสวนกลับซักทีดีมั้ย


          "งั้นให้พี่สอนเรื่องเรียนดีมั้ยนะ สอนได้รึเปล่าล่ะ หึหึ" อุ๊ปส์ เมื่อวันก่อนบังเอิญคุยกับพี่คริสแล้วติดนิสัยมา


          "ไวน์ ไปโยนโบว์ลิ่งต่อเถอะ  -  - "


          "คร้าบบบบบ น้องไวน์ไปลองโยนอีกลูกนะครับพี่เก้า ฮ่าๆๆๆๆ" อุ๊ปส์ อันนี้ก็โทษพี่คริสนะ ผมจำมาจากพี่คริส

 


          

          "ไวน์อยากกินอะไรครับ เลือกได้เลยนะครับ" พี่เก้าหันมาส่งยิ้มเอาใจ ใช้มือที่โอบอยู่บนไหล่ลูบไปมาเบาๆ


          "อืมมมมม กิน ราสเบอรี่ชีสคัพเค้ก^^"


          "ฮ่าๆๆ นั่นเอาไว้ทีหลังสิ กินข้าวก่อนนะ เดี๋ยวพี่พาไปร้านโปรดไวน์ดีมั้ยครับ"


          "อือ งั้น กินร้านนี้แหละ ใกล้แล้วก็ง่ายดี จะได้ไปกินคัพเค้กเร็วๆ^^" ผมยิ้มอย่างดีใจ ชี้ไปร้านที่ใกล้ที่สุด วันนี้จะได้ไปกินเค้กกับพี่เก้าด้วยแหละ


          "ไวน์" พี่เก้าเรียกชื่อผมเบาๆ มองหน้าเหมือน เอ่อ เหมือนอยากกินผมแทนเค้ก อะไรของเค้าเนี่ย หื่นได้ตลอดเวลาจริงๆ ผมทำอะไรให้หื่นรึไง???


          "อย่ามองแบบนี้สิ ผมจะไม่เดทด้วยแล้วนะ //////"


          "โอเคครับๆ งั้นกินร้านนี้..."


          "พี่เก้า!!" เสียงนึงเรียกขัดจังหวะเราที่กำลังจะก้าวเข้าร้านอาหาร ผมลดรอยยิ้มกว้างของตัวเองลง เหลือแค่ยิ้มบางๆเท่านั้น


          "ใบ...เฟิร์น??" พี่เก้าหันไปมองแล้วเรียกชื่อคนมาใหม่ด้วยเสียงที่ไม่แน่ใจเบาๆ


          "ใบเตย พี่เก้า ไม่ใช่ใบเฟิร์น" ผมแอบกระซิบให้ แค่ชื่อกิ๊กเก่าก็ยังจำไม่ได้เหรอเนี่ย


          "เอ่อ เหรอ??" พี่เก้าหันมาทำหน้างงๆ ไม่เห็นต้องงงเลย มีกิ๊กกี่คนก็ลากมาร้าน ฟัดกันกระจาย จนเด็กในร้านต้องมาตามผมไปเคลียให้ทุกคน


          "พี่เก้า ไม่เจอตั้งนาน ใบเตยคิดถึงจัง" เธอเดินเข้ามาใกล้ขึ้น ส่งยิ้มมาทางผมนิดหน่อย แล้วโผเข้าไปกอดพี่เก้าหนึ่งที ถอยออกมาเอามือคล้องแขนคนที่นิ่งเพราะถูกกอด พี่เก้าแอบเหลือบตามองมาที่ผม


          ^ ^ ผม


          "ครับ" แล้วก็ตอบใบเตยไปสั้นๆ


          "มาทำอะไรที่นี่คะ ทานข้าวเหรอ?? พอดีเลย ใบเตยกำลังหาเพื่อนทานข้าวพอดี นี่มากับพี่ไวน์สองคนใช่มั้ย พี่ไวน์สบายดีนะคะ" เธอหันมาทักผมตามมารยาท เพราะรู้ดีว่าผมเป็นน้องพี่เก้า เป็นผู้ช่วยผู้จัดการที่ชานชลา


          "สบายดีครับ^ ^" ผมส่งยิ้มไปให้ ทักทายตามมารยาทเหมือนกัน


          "ไวน์" พี่เก้าเรียกชื่อผมเบาๆ ...เป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันแล้วเนี่ย


          "ไปค่ะ ไปทานข้าวกันพี่เก้า พี่ไวน์ไม่ว่าใช่มั้ย ถ้าใบเตยจะไปด้วย"


          "ครับ ได้สิ ^ ^" ผม


          "ไม่ได้!! ผมมากับไวน์ อยากจะไปกินกับไวน์สองคน ขอโทษนะใบเฟิร์น ขอตัวล่ะ" อดีตคาสโนว่า ตอบปฏิเสธเสียงแข็งอย่างชัดเจน ดึงมือออกจากแขนตัวเองด้วยท่าทางไร้เยื่อใย แต่ผมบอกไปแล้วนะ ว่าเธอชื่อใบเตยน่ะ


          "พี่เก้า?? ทำไมพูดกับใบเตยแบบนี้ แล้วใบเฟิร์นคือใคร?"


          "อ้อ ใบ...เตย จำผิดน่ะ ขอโทษที" ท่าทางคนตอบกลับ ดูเหมือนจะจำไม่ได้จริงๆ แต่เห็นแล้วก็ดูกวนประสาทมาก พี่ควรเลิกใกล้พี่คริสได้แล้วนะ ติดเชื้อกันไปหมดทั้งกลุ่มแก็งค์แล้ว


          "พี่เก้า!!! นี่ที่เงียบไม่ยอมติดต่อมา โทรหาก็ไม่รับสาย คือไปมีกิ๊กชื่อใบเฟิร์นใช่มั้ย ทำไมทำกับใบเตยแบบนี้!!!"


          "เปล่า แต่ผมมีแฟนแล้ว แฟนที่รักมากด้วย ขอโทษนะที่ลืมบอกใบเตย พอดีเยอะไปหน่อย เลยบอกเลิกไม่ทั่วถึงน่ะ"


          เพี้ยะ!


          "ไอ้เฮงซวย! ไอ้ทุเรศ! ไปตายซะ!" ใบเตยสะบัดมือตบหน้าพี่เก้าพร้อมคำด่าสารพัดจบ ก็เดินโกรธหน้าแดงหนีไปเลย


          "เจ็บมั้ยพี่เก้า ขอผมดูหน่อย" หน้าเป็นรอยแดงเลยอ่ะ คงต้องไปหาซื้อยาทาแล้วล่ะ "รออยู่นี่นะ ผมจะไปซื้อยามาทาให้"


          "ไวน์ ไม่ต้องไป ช่างมันเถอะ แต่ไวน์...ไม่โกรธพี่ใช่มั้ย หึงพี่รึเปล่า?" ถึงเราจะรู้ใจกันแทบทุกอย่าง แต่สถานการณ์แบบนี้ก็ไม่เคยเจอ ไม่สิ เคยเจอนะ แต่ไม่ได้เจอตอนที่เรากำลังคบกันอยู่ไง พี่เก้าดึงมือผมไปจับเอาไว้ มองอย่างกังวล


          "ไม่นี่นา เมื่อก่อนพี่นัวเนียกับผู้หญิงในผับยังมากกว่านี้อีก ผมยังนั่งมองได้เลย ^ ^" ผมชินแล้วล่ะ เมื่อก่อนผมนั่งมองได้ไม่เจ็บปวดอะไร เพราะคิดเอาไว้แล้วว่าตัวเองไม่มีวันสมหวัง ก็เลยไม่เคยหวังเลยซักครั้ง


          "ไวน์" เรียกแบบนี้อีกแล้ว


          "ผมรู้ว่าเรื่องมันผ่านไปแล้ว ผมไม่ถือกับเรื่องอดีตหรอก ......แต่หลังจากนี้จะไม่มีอีก ใช่มั้ย? ^^" ผมเอียงคอถาม เปลี่ยนรอยยิ้มตัวเองนิดหน่อย ถึงเรื่องในอดีตผมจะไม่คิดอะไร แต่ต่อไปในอนาคต ผมคงไม่ว่าไม่ได้


          "คะ ครับ ไม่มีครับ สาบานเลย พี่รักไวน์คนเดียวนะ อย่ามองโหดเหมือนไอ้ดำแบบนั้นสิ" อะไร?? โหดเหรอ?? ทำไมพี่เก้าต้องทำสายตาหวาดกลัวแบบนั้นด้วยล่ะ?? ^ ^


          "ไปกินข้าวกันเถอะ ผมอยากกินคัพเค้กแล้ว^ ^" ผมจูงมือพี่เก้าที่ยังนิ่งอึ้ง เข้าร้านไป

 



          "แล้วไวน์ไม่คิดถึงเพื่อนที่นี่บ้างเหรอ ไม่รู้เมื่อไหร่เราจะว่างกลับมาที่นี่อีกนะ ทำไมไม่ชวนเพื่อนมาปาร์ตี้บ้าง พี่จะได้รู้จักไว้" เรานั่งอยู่ที่ร้านคัพเค้ก พี่เก้ากำลังมองวิปครีมที่ผมสั่งเพิ่มแบบพิเศษด้วยสีหน้าขยาด มองแบบนั้นทำไม อร่อยดีออก


          "เพื่อนก็มีนะ แต่ผมไม่ค่อยมีเพื่อนที่สนิทกันมากแบบพวกพี่เท่าไหร่ พอเลิกเรียนผมก็ตรงมาร้านเลย ไม่ค่อยมีเวลาไปไหนกับพวกเค้า ก็เลยไม่ผูกพันธ์กันเท่าแก็งค์ของพี่น่ะ"


          "ไวน์ พี่ขอโทษ"


          "เอาอีกแล้ว ผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ตกลงวันนี้พี่พามาเดท หรือมาสงสารผมกันแน่เนี่ย พี่เอาแต่เรียกแบบนี้ทั้งวันเลยนะ ผมบอกแล้วไง ว่าผมไม่ได้คิดอะไรมาก"


          ทำไมเวลาพูดไป ชีวิตผมดูน่าสงสารวะ ไม่เคยไปเที่ยว ไม่มีเพื่อนตาย แถมยังต้องคอยมาเคลียสาวๆของคนที่ตัวเองแอบหลงรักอีก แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากจริงๆนะ ผมสนุกกับการทำแบบนี้ ผมพอใจที่ได้ทำเพื่อพี่เก้า ก็เลยคิดว่าชีวิตตัวเองมีความสุขดี


          "แต่พี่เป็นคนทำให้ไวน์ต้องเป็นแบบนี้ ไวน์ไม่มีชีวิตเป็นของตัวเองเลย แถมพี่ยังไม่รู้อีกว่าไวน์รักพี่แค่ไหน ทำร้ายจิตใจไวน์สารพัด ไม่รู้ว่าจะทำยังไงเพื่อชดเชยสิ่งที่ตัวเองทำไปได้บ้าง"


          "พี่เก้า อย่ารู้สึกผิด อย่าเก็บเอาอดีตมาคิด ทำปัจจุบันให้ดีก็พอ ที่ผ่านมาผมมีความสุขจริงๆนะ ที่ได้ทำทุกอย่างเพื่อพี่ ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ผมคิดเสียใจ แล้วพี่จะคิดมากทำไม ถ้าพี่ยิ่งสงสาร ก็เหมือนกับว่า พี่ไม่เห็นค่าสิ่งที่ผมทำให้ ถ้าเป็นพี่เก้าตัวจริง ต้องยิ้มรับอย่างภูมิใจสิ ผมยังภูมิใจในตัวเองเลย^^" ผมส่งยิ้มไปให้คนข้างๆ เข้าใจทุกอย่างว่าพี่เก้าคิดอะไรอยู่


          "ไวน์"


          "ถ้าพี่อยากชดเชยกับสิ่งที่ตัวเองทำไป ก็เอาเป็น....รักผมให้มากๆก็พอ ^////^" ตั้งใจว่าจะสวมวิญญาณพี่คริส แต่ก็อดเขินไม่ได้เหมือนกัน พี่เค้าทำได้ไงวะ พูดได้ไม่มีเขินเลย


          "ครับ พี่จะรักไวน์ให้มากๆนะ^ ^" ในที่สุดพี่เก้าก็ยิ้มออกมาได้ซักที

 



          @ชานชลา 31 ธันวา 2016


          หลังจากวันนั้น ผมก็มานั่งเคลียงานตัวเองต่อ พี่เก้าก็เข้ามาช่วยงานที่ร้านอย่างตั้งใจ ทั้งที่ยังนอยด์เรื่องถูกเพื่อนเทไม่หาย แต่พอเห็นหน้าผมเมื่อไหร่ ก็ยิ้มสดใสส่งมาให้ตลอด


          วันนี้เราเข้าร้านช้าไปหน่อย เพราะต้องเอากระเช้าของขวัญไปสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าพวกลูกค้าวีไอพีของชานชลา ร้านคนแน่นเต็มไปหมด เพื่อมารอฉลองปีใหม่ เค้าท์ดาวปี2017กันที่นี่ มีวงดนตรีที่เป็นนักร้องดังกำลังเล่นอยู่ ผมกับพี่เก้าเลี่ยงที่จะเดินเข้าหน้าร้าน แต่ไปเข้าทางด้านข้างร้านแทน เพราะคงทนเบียดคนไม่ไหว


          "มาแล้วเหรอ เก้าไวน์ พี่ให้คนจัดเครื่องดื่มกับอาหารเอาไว้บนห้องวีไอพีแล้วนะ ขึ้นไปดูสิ ว่าขาดอะไร" พี่สินเงยหน้าขึ้นมาจากจอคอมฯตอนที่เห็นเราสองคนเดินเข้าออฟฟิตมา


          "อ้าว พี่ลืมบอกยกเลิกห้องวีไอพีไปเลย" พอพูดถึงห้องวีไอพี พี่เก้าที่เพิ่งเริ่มจะอารมณ์ดีเมื่อเช้านี้ก็เหี่ยวเฉาไปอีกรอบ


          "ไม่ต้องยกเลิกหรอกพี่เก้า ไม่มีใครมา เราก็ฉลองกันเองได้นี่นา ตอนนี้ไม่มีงานอะไรค้างแล้วด้วย ไปกันเถอะ" ผมดึงมือจูงพี่เก้าออกไปจากห้อง เดินขึ้นไปที่ชั้นสาม โซนใหม่สำหรับไพรเวทปาร์ตี้กรุ๊ป ที่เราต่อเติ่มและจะเปิดในปีหน้า มีสระว่ายน้ำเล็กๆเพิ่มบรรยากาศปาร์ตี้ด้วย แต่คงไม่มีใครกล้าลงไปว่ายจริงๆหรอก...มั้ง?


          ห้องนี้มีขนาดกว้างสำหรับจุคนได้ประมาณยี่สิบคน กินพื้นที่ชั้นสามทั้งชั้น ผนังด้านนึงเป็นกระจกบานใหญ่ทั้งด้าน ที่ตอนนี้พับเก็บแล้วเปิดโล่งเอาไว้ เชื่อมต่อกับสระว่ายน้ำรูปเลขแปด ตรงระเบียงกว้างใหญ่


          "อากาศวันนี้ไม่ร้อนเท่าไหร่ ผมเลยให้พี่สินบอกเด็กให้เปิดกระจกเอาไว้ เราจะได้เห็นตอนเค้าจุดพลุชัดๆ ดีมั้ย^^" ผมส่งยิ้มเอาใจไปให้คนขี้นอยด์


          "อือ ก็ดี แต่อาหารเครื่องดื่มเยอะขนาดนี้ เราจะกินกันสองคนหมดได้ยังไง" พี่เก้าเหลือบตามองไปบนโต๊ะยาวที่วางอาหาร และเครื่องดื่มเรียงแน่นเต็มไปหมด ทำเป็นโซนบุฟเฟ่ต์ขนาดเล็กไว้ให้กลุ่มเพื่อนพี่เก้า(ที่ไม่มาแล้ว) บริการตัวเอง ผมสั่งเอาไว้ว่าไม่ต้องให้พนักงานขึ้นมาบนนี้หลังจากจัดห้องเสร็จ เพื่อความเป็นส่วนตัว ถ้าอยากได้อะไร เดี๋ยวเราเดินลงไปสั่งเอง


          ด้านในห้อง มีโซฟาตัวใหญ่หลายตัว มีเก้าอี้ดีไซส์เก๋ๆอีกเยอะแยะมากมาย ทำให้ห้องวีไอพีที่นี่ รู้สึกเหมือนกำลังปาร์ตี้อยู่ในห้องรับแขกที่บ้าน ผนังห้องประดับด้วยสายรุ้ง ลูกโป่ง และของประดับสำหรับวันปีใหม่ มีกระทั่งป้าย Happy New Year 2017 ด้วย


          พี่เก้ามองบรรยากาศงานปาร์ตี้ที่เราจัดเตรียมไว้ แล้วทำหน้าเฉายิ่งกว่าเดิม คงคิดถึงเพื่อนๆสินะ


          "มานั่งนี่ดีกว่าพี่เก้า ตรงนี้วิวดีนะ เดี๋ยวผมไปเอาเครื่องดื่มมาให้ เราดื่มกันไป คุยกันไปรอดูพลุปีใหม่ดีกว่านะ" ผมดึงพี่เก้าให้นั่งโซฟาตัวขนาดกลางที่หันหน้าออกไปทางวิวสระว่ายน้ำด้านนอก เดินไปที่โต๊ะ รินเหล้าผสมมาให้พี่เก้าแล้วก็ตัวเองคนละแก้ว


          "ไวน์จะดื่มเหรอ?" ผมกลับมานั่งข้างๆพี่เก้า ยื่นแก้วแบบเดียวกันไปให้พี่เก้าใบนึง


          "ก็นานๆทีนะ ถึงจะคอไม่แข็งเท่าพวกพี่ แต่ผมก็ดื่มเป็นนี่นา พี่ยังเคยบังคับให้ผมดื่มออกบ่อย วันนี้ผมดื่มเป็นเพื่อนนะ"


               "ขอบคุณนะไวน์ แทนที่ปีใหม่พี่จะทำให้ไวน์มีความสุข แต่กลับเป็นไวน์ที่ต้องมานั่งปลอบพี่แทน" พี่เก้ายิ้มเศร้า


          "เอาน่า อย่าคิดมากนะ ผมอยู่ตรงนี้แล้วไง พี่จะไปคิดถึงใครอีก เอางี้ดีมั้ย เรามาเล่นเกมส์กัน^ ^" ผมเสนอวิธีที่จะทำให้พี่เก้าไม่คิดมาก


          "เกมส์? เกมส์อะไรล่ะ"


          "อะไรดีน้า เกมส์ตอบคำถามดีมั้ย ใครตอบไม่ได้ ต้องดื่มหมดแก้ว" ผมเดินไปหยิบขวดเปล่ามาหนึ่งใบ เดิมกลับมาวางตะแคงเป็นแนวนอนไว้บนโต๊ะโซฟาด้านหน้าเรา


          "แน่ใจ? ถ้าไวน์ตอบไม่ได้ ต้องดื่มหมดแก้ว หรือทำตามคำสั่งนะ^^" พี่เก้าเริ่มสนใจ ส่งยิ้มร้ายกลับมาให้ทันที


          "ได้สิ พี่จะสั่งให้ทำอะไรล่ะ ไม่เอาแปลกมาก ไม่เอาประหลาดเกินไปนะ แบบให้ไปโดดสระว่ายน้ำอะไรแบบนี้ ผมไม่มีชุดเปลี่ยน"


          "ไม่แปลกหรอกน่า เอาเป็นว่า หมดแก้ว หรือ...จูบพี่" มีแต่เรื่องเอาดีเข้าตัวจริงๆเลยนะ คุณอดีตคาสโนว่า ทำสายตาเจ้าชู้อีกละ


          "เอางั้นก็ได้ แต่ถ้าพี่เก้าตอบไม่ได้ ผมจะให้พี่เก้าวิ่งลงไปจูบพี่สินด้านล่าง ฮ่าๆๆๆๆ"


          "ไวน์อ่ะ ทำไมไม่ให้พี่จูบไวน์อะไรแบบนี้ล่ะ เดี๋ยวพี่สินตกใจต่อยปีรับปีใหม่กันพอดี"


          "ฮ่าๆๆ ก็ตอบให้ได้ หรือดื่มหมดแก้วไปสิ ไม่เห็นยาก ให้จูบผม พี่เก้าก็แกล้งไม่ตอบคำถามกันพอดี คิดว่าผมรู้ไม่ทันรึไง - -"


          "สมกับที่พี่เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กน้อย ช่างรู้ใจนัก ฮ่าๆๆๆๆ"


          "งั้นเริ่มเลยนะ" ผมหมุนขวดอย่างแรงหนึ่งที ขวดบนโต๊ะเหวี่ยงตัวเองวนเป็นวงกลมแล้วค่อยๆหยุดปากขวดช้าๆที่หน้า....


          ผมเอง ซวยชะมัด


          "ฮ่าๆๆ พี่เริ่มเลยนะ เอาอะไรดีที่ไวน์จะตอบไม่ได้....อืมม บอกความลับของไวน์ที่เกี่ยวกับพี่มาหนึ่งอย่าง"


          อึ้งไปสิ ไม่มีทาง ผมยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มโดยไม่ต้องคิดทันที


          "ผมไปเอาขวดมาไว้ตรงนี้ดีกว่านะ" ผมจะลุกไปหยิบขวดเหล้าเพราะถ้าเราเล่นเกมส์ ก็ต้องเติมบ่อยแน่ๆ


          "เดี๋ยวสิไวน์ ไวน์มีความลับอะไรกับพี่งั้นเหรอ" มือผมถูกฉุดเอาไว้ พี่เก้ามองหน้าผมอย่างสงสัยทันที


          "ไม่ได้สิพี่เก้า ผมดื่มไปแล้ว ผมมีสิทธิ์ไม่ตอบ^ ^" ผมยกคิ้วข้างนึงส่งไปให้ เดินหนีไปเอาขวดเหล้ากลับมาที่โต๊ะ


          "ได้เลยไวน์ คืนนี้พี่จะทำให้ไวน์เปิดปากพูดเรื่องความลับนั่นให้ได้เลย" พี่เก้ามองหน้าอย่างเจ็บใจแล้วรีบหมุนขวดต่อไปทันที

 


          "ไวน์บอกความลับพี่มา" พี่เก้าที่หน้าแดงนิดๆ เริ่มมองผมอย่างข่มขู่


          "ได้ยังไง พี่หมุนขวดไปสิบรอบเจอตัวเองตลอดแล้วจะมาบังคับผมแบบนี้ มันผิดกติกานะ^ ^" พี่เก้าเจอไปสิบคำถาม ตอบไม่ได้เลยซักข้อแต่ก็ไม่ยอมลงไปจูบพี่สิน เลือกดื่มทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดทั้งสิบแก้ว ส่วนผมเจอไปแค่ครั้งแรกปากขวดก็ไม่เคยมาหยุดตรงหน้าผมอีกเลย


          "ไวน์ พี่ไม่ตลกแล้วนะ บอกพี่มาเถอะ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่โกรธ"


          "ผมหมุนอีกรอบนะ^^" ผมเลี่ยงคำถาม ส่งยิ้มไปให้ แล้วหมุนขวดด้วยตัวเอง แล้วปากขวดก็มาหยุด..ตรงหน้าผม

          

          ใครหมุนคนนั้นโดนงั้นสินะ


          "นี่ไง โดนไวน์แล้ว ตอบพี่มา ความลับที่ปิดบังพี่คืออะไร พี่ไม่ให้ดื่มนะ ไวน์ต้องตอบพี่"


          "อ้าวได้ไง กติกา ก็ต้องเป็นกติกาสิ" ผมท้วงทันที เพราะพี่เก้าดึงแก้วออกไปจากมือผม


          "ไม่ได้ จะตอบดีๆหรือจะให้พี่บังคับ"


          "อะไรเนี่ยพี่เก้าเล่นไม่เป็นเล่นเลย พี่ไม่ทำตามกติการผมจะเลิกเล่นนะ"


          "เลิกก็ดี ตอบคำถามพี่มา ความลับของไวน์คืออะไร" แก้วเหล้าถูกดึงไปวางไว้บนโต๊ะ ตัวคนวางแก้ว ขยับเข้ามาใกล้ เพื่อเค้นหาคำตอบจากผม


          "ไม่" ขืนผมบอก ผมโดนโกธรแน่ๆ


          "ไวน์ บอกพี่นะครับ นะ" พอใช้ไม้แข็งไม่ได้ผล พี่เก้าก็เปลี่ยนเป็นอ้อนแทน เบียดตัวเข้ามาชิดกว่าเดิม โน้มหน้าเข้ามาใกล้


          "ผมไม่ดื่มก็ได้ ยังไงผมก็มีอีกตัวเลือกนึง^ ^" ไม่ใช่แค่พี่เก้าที่เปลี่ยนวิธีการได้คนเดียว ผมก็ทำได้เหมือนกันแหละน่า คิดว่าที่ผ่านมาผมไม่มีฝีมือต้านทานพี่เก้าได้รึไง ผมคือคนที่ลากเค้าให้ยอมมาทำงานได้ทั้งๆที่ตอนนั้นเค้าเกลียดผมจะตาย


          ผมใช้สองมือดึงหน้าคนที่โน้มเข้ามาใกล้ให้ประกบริมฝีปากมาที่ผม ถึงจะจูบไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ แต่ผมว่าทำแค่นี้ก็คงพอทำให้พี่เก้าลืมเรื่องที่กำลังสงสัยได้แล้วล่ะ


          แล้วผมก็คิดไม่ผิด แค่ริมฝีปากเราแตะกัน พี่เก้าที่นิ่งไปแป๊บนึงก็เริ่มจูบผม ขยับตัวเข้ามาอีกนิด โอบตัวผมไว้ แล้วเม้มปากตัวเองบนปากผมแรงๆ


          "อือออ" ถึงผมจะเริ่มก่อน แต่ใจผมก็สั่นอย่างหนัก ครั้งสุดท้ายที่เราจูบกันคือตอนที่เรามีอะไรกันครั้งที่สองนั่นแหละ พี่เก้าไม่เคยแตะต้องผมมากไปกว่าจับมือหรือโอบไหล่อีกเลย


          "ไวน์ น้องไวน์" คนที่ตอนนี้คงลืมตัวไปแล้ว ลูบมือวนอยู่บนแผ่นหลังผม ดันตัวผมจนหลังพิงแนบติดไปกับพนักโซฟา กดจูบลงมาไม่ยั้ง ปากก็พร่ำกระซิบชื่อผมไปด้วย


          จูบเราเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ พี่เก้าทั้งกัดทั้งเม้ม จนผมแทบจะละลายลงไปกับโซฟาแล้ว


          "อืมมมม พะ พอแล้วพี่เก้า" ผมว่ามันเริ่มมากเกินไปรึเปล่า พี่เก้าดันลิ้นเข้ามา หัวใจผมเต้นแรงจนแทบจะเป็นบ้ารีบขยับหน้าหนี


          "อีกนิดนะครับ ไวน์ครับ ไวน์ อีกนิดนะ" เสียงอ้อนสั่นๆวนอยู่ข้างแก้ม ทำให้ผมใจอ่อน หันหน้ากลับไปหาอีกรอบ ผมเคยไม่ตามใจพี่เก้าด้วยรึไงกัน


          พอผมหันกลับไป ริมฝีปากอีกฝ่ายก็กดลงมาอย่างพอใจทันที พี่เก้าตั้งใจเพิ่มความร้อนของจูบตัวเองให้มากขึ้นพื่อให้ผมเริ่มลืมตัว


          "อ๊ะ อือออ" มือร้อนๆเริ่มลูบเข้ามาใต้เสื้อ


          "ไวน์ อา ไวน์" ปากเริ่มไล่ลงไปที่ซอกคอ


          ฟิ้วววววววววว ตู้มมมม ปัง ปัง


          "อือออออ พี่เก้า"


          ตู้มมม ปัง ปัง ฟิ้วววว ปัง


          "อา ไวน์"


          "อืมม อ๊ะ อืออ"


          กว่าพี่เก้าจะยอมตัดใจปล่อยมือออกจากตัวผมแล้วถอยกลับไปนั่ง พลุวันปีใหม่ก็จบไปพักใหญ่แล้ว สุดท้ายเราสองคนก็ไม่ได้หันไปดูพลุเลย ทั้งๆที่ตรงนี้วิวดีที่สุดแท้ๆ


          "ชื่นใจจัง^    ^" พี่เก้ายิ้มกว้างหน้าบานยิ่งกว่าพลุวันปีใหม่


          "เลิกพูดเถอะน่า //////"


          "ตกลงความลับของไวน์คืออะไรครับ" นี่ยังไม่ลืมอีกเหรอเนี่ย


          "พี่เก้า เล่นตามกติกาสิ ถึงผมไม่ดื่มเหล้า แต่ก็ยอมจูบแล้วไง ///////"


          "พี่จูบไวน์ต่างหากล่ะ ตามกติกาไวน์ต้องจูบพี่นะ เอาใหม่สิ" ไอ้พี่เก้าจอมเจ้าเล่ห์หลับตาใส่


          จุ๊บ!


          ผมยื่นปากไปแตะด้วยความเร็วแสงหนึ่งทีแล้วรีบถอยออกมา


          "จบนะ ห้ามถามอีกล่ะ"


          "อะไรกันไวน์ แบบนั้นไม่เรียกจูบนะ เค้าเรียกฉก ฮ่าๆๆ"


          "เหมือนกันแหละน่า ผมเขินนะพอเถอะ //////"


          "ตกลง พี่จะยังไม่ถามตอนนี้ก็ได้ น้องไวน์ สวัสดีปีใหม่นะ บอกช้าไปนิด พอดีปากไม่ว่างน่ะ^^" พี่เก้ายิ้มร้าย


          ไม่นิดนะ เลยมาจะครึ่งชั่วโมงแล้ว จูบนานขนาดนี้ ปากผมเปื่อยไปแล้วมั้ง งือออออออ


          "สวัสดีปีใหม่นะพี่เก้า มาเปิดแชมเปญฉลองกันดีมั้ย^ ^" ผมข่มความเขินส่งยิ้มกลับไป ถ้าปล่อยให้แกล้งอยู่แบบนี้คงจบที่ผมตัวระเบิดตามพลุปีใหม่ไปแน่ๆ


          "เอาสิ" พี่เก้าลุกขึ้นเดินไปหยิบแก้วมาสองใบ กับขวดแชมเปญขวดใหญ่ กลับมานั่งที่เดิม "ขวดใหญ่ขนาดนี้เราสองคนคงดื่มไม่ไหว ถ้าไอ้พวกนั้นอยู่กัน คงหมดในพริบตาแน่ๆ ฮ่าๆๆ" ถึงพี่เก้าจะยังยิ้มหัวเราะ ดูไม่เศร้าเท่าไหร่ แต่ก็ยังอดคิดถึงเพื่อนๆไม่ได้สินะ


          "พี่เลิกนอยด์ได้แล้วนะ ไม่ฉลองวันนี้วันหน้าก็ยังมี ผมสละตัวเองยอมให้พี่กินดีมั้ย พี่จะได้ไม่คิดมากอีก^ ^" ผมยิ้มแหย่ ยื่นมือไปหยิบแก้วแชมเปญจากมือพี่เก้ามาถือไว้ อีกคนจะได้เปิดขวดได้ถนัด


          "นั่นสิ ถ้ามีไวน์คอยปลอบใจพี่ พี่คงเลิกคิดมาก กลับมาสดใสร่าเริ่งแน่ๆเลย ไหนๆตรงนี้ก็ไม่มีใครแล้ว พี่ว่าเรา.." คนเจ้าเล่ห์มองผมตาวาววับอย่างมีความหวังทันที


          ตอนแรกก็น่าสงสารนะ เพราะเศร้าจริง แต่ตอนนี้ผมรู้ทันหรอกว่าอันนี้แกล้งทำน่ะ ไอ้พี่เก้าจอมเจ้าเล่ห์ ผมโตมาพร้อมพี่นะ จะไม่รู้ได้ไงอันไหนแกล้ง อันไหนจริง


          "เปิดแชมเปญได้แล้วนะ เมื่อไหร่จะได้ดื่มเนี่ย เอาแต่เต๊าะอยู่ได้" ผมดุไปนิดหน่อย ยังไงในอนาคตก็ยอมอยู่แล้วล่ะน่า จะรีบไปไหนกัน ถ้าไปฮ่องกงก็ต้องอยู่ห้องเดียวกันคิดว่าผมจะหนีพ้นมั้ยล่ะ


          "คร้าบบบบ" พี่เก้ายกขวดแชมเปญขึ้นมา ดึงกระดาษที่ห่อปากขวดออก


          "เดี๋ยวววว รอก่อนดิวะ รีบฉลองกันไปไหน รอพวกกูด้วย" ผมตกใจแก้วแทบร่วงจากมือ อยู่ๆก็มีคนวิ่งพรวดเข้ามาสี่คน พี่คริสร้องลั่นทันทีที่เห็นพี่เก้าจะเปิดแชมเปญ


          "ไอ้คริส ไอ้ดำ มาได้ไงวะ" พี่เก้าหันไปมองหน้าประตู ทั้งแปลกใจ ทั้งดีใจ ยิ้มกว้างใส่เพื่อนตัวเอง


          "อ้าว มึงชวนฉลองปีใหม่ไม่ใช่รึไง ก็มาให้มึงเลี้ยงเหล้าไง" พี่ดัมเบล


          "กูเอาเค้กมาให้ด้วย นี่เค้กจากเชฟชื่อดังของฝรั่งเศสเลยนะ" พี่เฟียสยกกล่องเค้กกล่องใหญ่ไปวางบนโต๊ะ ผมมองตามเค้ก เค้กจากเชฟฝรั่งเศส!!! โยนแก้วทิ้งตอนนี้แล้วพุ่งตัวไปหาเค้กได้มั้ยวะ


          "เออ กูก็เอาแอบซินธ์มาฉลองด้วยไง เดี๋ยวมึงหาว่ากูงกอีก" พี่คริสยกขวดเหล้าขึ้นมาอวด แล้วกอดเอาไว้แน่น ไหนว่าเอามาฉลองไง


          "ไอ้เวร มึงจะเอามากินเองแล้วเนียนหาว่าเอามาแบ่งเพื่อนเหรอวะ" แล้วก็โดนพี่สิงโตตบหัวไปเบาๆ


          "อ้าว มากันแล้วเหรอเนี่ย คอนโดฯกูใกล้แค่นี้ ดันมาถึงหลังพวกมึงได้ไง" พี่นักรบเดินจูงมือพี่หมอกเข้ามาในห้อง


          "พี่นักรบ พี่หมอก มาได้ไงวะ????" พี่เก้าถามแบบเดิมอีกครั้ง


          "ไอ้สิงมันส่งข้อความมาชวนน่ะ กูมาได้ใช่มั้ย ไอ้น้องรหัส" พี่หมอกเดินเข้ามาตบบ่าพี่เก้า แล้วเดินหนีไปทางโต๊ะเครื่องดื่มโดยไม่ได้รอเอาคำตอบ


          "ได้สิพี่หมอก ดีจัง ผมคิดว่าวันนี้จะไม่มีใครยอมมาแล้วซะอีก น่าเสียดายที่ไอ้ถังกับไอ้สะไบไม่อยู่เนาะ" พี่เก้า


          "ก็เห็นพวกมันบอกว่าไม่ว่างติดงานเลี้ยงนี่นา เอาน่าเดี๋ยวไว้ส่งรูปไปเยาะเย้ยมันเอาก็ได้" พี่ดัมเบลยกมือถือขึ้นมา เตรียมจะถ่ายรูป


          "ใครไม่มาวะ แล้วพวกมึงจะถ่ายรูปเยาะเย้ยใคร กูไม่อิจฉาหรอกนะ กูเอานางฟ้ามาด้วย ฮ่าๆๆ" พี่ถังเดินเปิดประตูตามเข้ามา พร้อมกับนางฟ้า..นางฟ้าจริงๆด้วยว่ะ ///


          "ไอ้ถัง ไอ้บ้า มึงเลิกแซวซักที กูบอกให้กลับไปเปลี่ยนชุดก่อนก็ไม่ฟัง เด่นกว่าชาวบ้านเค้าเลยมึง" พี่สไปรส์ในชุดราตรีสีแดงเพลิง ตีแขนพี่ถังเบาๆ


          "โหยยยยย นางฟ้า ไม่น่ารีบขึ้นมาจากนรกเลยมึง นี่มึงเหรอวะไอ้สะไบ ทำไมสวยสัส" พี่คริสพุ่งตัวเข้ามาหาพี่สไปรส์ เดินวนไปรอบๆตัวแล้วแซว


          "ไอ้ขนุนเน่า มึงจะด่ากูสวยเหมือนสัตว์รึไง กูรู้ทัน มึงไปห่างๆกูเลยนะ เดี๋ยวถีบเลย" พี่สไปรส์


          "มึงมีปัญญาถีบมันเหรอไอ้นางฟ้า มึงใส่ส้นสูงตั้งสี่ห้านิ้วเลยมั้งน่ะ" พี่เก้า


          "อะไรก็ช่างเหอะไอ้เก้า ไอ้ไวน์มันหน้าแดงใส่ไอ้สะไบอีกแล้ว ระวังด้วยล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ" พี่ดัมเบล


          .////////. ผม


          "เห้ย ไวน์ นี่อะไรเนี่ย อย่าบอกนะว่าความลับที่ไวน์บอกพี่ไม่ได้คือไวน์แอบชอบไอ้สะไบมันน่ะ" พี่เก้าตกใจ รีบตรงดิ่งจากพี่สไปรส์มาทางผมทันที


          "พี่จะบ้ารึไง ผมก็บอกไปแล้ว ว่าพี่สไปรส์สวย แต่ผมไม่ได้คิดอะไร" ผมรีบบอก นี่ยังติดใจเรื่องความลับอะนั่นอีกเหรอ


          จริงๆแล้วผมไม่มีความลับอะไรกับพี่เก้าหรอก ที่ทำก็แค่อยากดึงความสนใจไม่ให้พี่เก้าเอาแต่นอยด์เรื่องถูกเทก็เท่านั้น แต่ถ้าบอกไปพี่เก้าอาจจะไม่ยอมเชื่อ หรือไม่...ก็โดนด่า - -


          "แน่ใจนะ ไอ้สะไบมึงออกไปจากงานนี้ไปหาผ้าขี้ริ้วมาเปลี่ยนก่อนไป แล้วกูจะให้เข้างาน" พี่เก้าหันไปโบกมือไล่พี่สไปรส์อย่างระแวง


          "ไอ้เวร มึงมาคุยกับกูหน่อยสิไอ้เก้า กูมีเรื่องจะคุยด้วย" พี่สไปรส์เดินมาดึงมือพี่เก้าออกไปที่ระเบียง เราทั้งหมดมองตามไป อยู่ๆพี่สไปรส์ก็ทำหน้าจริงจัง นี่อย่าบอกนะว่าโกรธที่ถูกพี่เก้าไล่นะ ผมควรรีบไปช่วยอธิบายมั้ย ว่าพี่เก้าแค่ล้อเล่น เค้าอยากให้พวกพี่มาที่นี่กันจะตาย ดูสีหน้าตอนนี้สิว่าดีใจแค่ไหน ที่เห็นเพื่อนๆอยู่กันพร้อมหน้า


          ตู้มมมมมมมม


          ไม่ใช่เสียงพลุปีใหม่ แต่เป็นเสียงพี่สไปรส์ ดันพี่เก้าตกสระว่ายน้ำ


          "สมน้ำหน้า ไอ้บ้า ไล่กูใช่มั้ย หาว่ากูไม่มีปัญญาถีบมึงใช่มั้ย สวัสดีปีใหม่ไทยนะไอ้เก้า ฮ่าๆๆๆๆ "


          "ไอ้สะไบ นี่เพิ่งมกรา ไม่ใช่เมษา มึงจะรีบเล่นน้ำไปไหน ไอ้เวรเอ๊ย กูเปียกเลย ไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนด้วย" พี่เก้าโผล่ขึ้นจากสระก็ตะโกนด่า แล้วกวักน้ำสาดขึ้นมาใส่พี่สไปรส์


          "เห้ยย ไอ้บ้า ชุดกูแพงนะเว้ย อย่าให้มันเปียกสิวะ" พี่สไปรส์ถอยเท้าออกมา แต่ว่ายังไม่ทันไปไหนได้ไกล ร่างกายผอมๆก็ถลาลงน้ำไปอีกคน


          "วู้ววว สวัสดีปีใหม่นะไอ้นางฟ้า" โดยฝีมือของพี่คริส


          "แต่กูว่านางมารว่ะ ฮ่าๆๆ" กับพี่ดัมเบล


          "ไอ้บ้า กูพูดอยู่ว่าชุดแพง โว้ยยยยยยยย" พี่สไปรส์โผล่จากน้ำ หมดคราบนางฟ้าที่เดินเข้ามาตอนแรก


          "เดี๋ยวกูซื้อให้ใหม่สองชุดเลย หารกับไอ้คริส ฮ่าๆๆๆ" พี่ดัมเบล


          "ไอ้เวร กูไม่เกี่ยวมั้ย มึงเป็นคนสะกิดให้กูมาผลักมัน มึงก็จ่ายไปดิ มึงรวยนี่หว่า กูต้มมาม่ามาทั้งเดือน จะเอาปัญญาที่ไหนไปซื้อชุดโคตรแพงคืนมัน" พี่คริสบ้านพี่ติดอันดับเศรษฐีเมืองไทยไม่ใช่เหรอ??


          "ถุย มึงก็แค่งกแหละวะ ไอ้สม.."


          ตู้มมมมม


          "งั้นมึงสองคนก็ลงไปสวัสดีปีใหม่กับมันเลย ไอ้พวกเวร เล่นอะไรดูชุดสไปรส์บ้าง" และสุดท้ายพี่คริสกับพี่ดัมเบลก็ถูกถีบลงน้ำด้วยเท้าพี่ถัง


          นี่มันปีใหม่อะไรกัน ผมคิดผิดสินะ ที่คิดว่าสระว่ายน้ำนี้มีไว้แค่เป็นพร๊อบประกอบปาร์ตี้ คงไม่มีไอ้บ้าที่ไหนกล้าลงไปว่ายน้ำหรอก


          .......ยกเว้นแก็งค์นี้


          "พี่เฟียสจัดการ" พี่ดัมเบลร้องเสียงแค้นจากในสระ แค่แว๊บเดียวร่างพี่ถังก็ลอยลงน้ำตามเดอะแก็งค์ไป


          "ไงล่ะไอ้น้องรหัส กล้าถีบดัมเบลตกน้ำเหรอวะ มึงก็ลงไปด้วยเลยไง ไอ้พวกแก็งค์หมูกะทะ ฮ่าๆๆๆ " พี่เฟียสถีบแก็งค์รุกกี้คนสุดท้ายแล้วหัวเราะสะใจ


          ผมยืนยิ้มมองดูความวุ่นวายของพี่เก้ากับเพื่อนๆ พี่ถังว่ายไปหาพี่สไปรส์ ถอดเสื้อสูทที่เปียกออกให้พี่สไปรส์ใส่ทับชุดราตรี พี่คริสกับพี่ดัมเบลช่วยกันจับพี่เก้ากดน้ำ แล้วก็ถูกพี่เก้ากระโดดถีบกลับมา สุดท้ายกลายเป็นพี่คริสถูกพี่เก้าจับกดน้ำกลับแล้วพี่ดัมเบลก็แค่หัวเราะและยืนดู


          พี่นักรบนั่งจิบเหล้าอยู่กับพี่หมอก มีพี่สิงโตนั่งคุยอยู่ด้วย นานๆก็เหลือบตาไปมองพี่คริสในสระซักครั้ง พี่เฟียสคอยส่งเสียงเชียร์อยู่ขอบสระให้พี่ดัมเบลแกล้งเพื่อนตัวเอง


          "พวกมึงน่ะขึ้นมาได้แล้วมั้ง มาเปิดแชมเปญกันได้แล้ว" พักใหญ่พี่นักรบก็ตะโกนเรียก แก็งค์เด็กปีหนึ่งที่แค่ยืนห้าคนก็ล้นสระว่ายน้ำขนาดเล็กนี่แล้ว ปีนขึ้นมา


          "แล้วพวกเราจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนเปลี่ยนวะเนี่ย หนาวรึเปล่าสไปรส์" พี่ถัง


          "นิดหน่อยแต่กูทนได้" พี่สไปรส์


          "ผมบอกให้คนหาชุดพนักงานมาให้เปลี่ยนไปก่อนละกันนะครับ" ผมชี้ไปที่ชุดที่วางไว้ตรงโซฟาด้านใน พวกพี่ๆพยักหน้าแล้วรีบเดินไปหยิบชุดไปเปลี่ยน

 


          "งั้นมาเปิดแชมเปญดื่มกัน ตัวจะได้อุ่นๆ เดี๋ยวกูจะได้รีบต่อด้วยแอบซินธ์ ฮ่าๆๆ" พี่คริสเดินออกมาที่ระเบียงคนแรกหลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จ


          "ไอ้เด็กเวร มึงจะรีบเมาอีกแล้วใช่มั้ย ทำไมชอบเมาทิ้งชาวบ้านวะ ชีวิตนี้ไม่คิดจะเม้าท์กับเพื่อนๆแต่มึงจะเมาอย่างเดียวสินะ" พี่สิงโต


          "มาแล้วๆ เริ่มเลยมั้ย จะตีหนึ่งแล้วยังไม่ได้ฉลองปีใหม่เลย" พี่สไปรส์เดินนำออกมากับพี่ถัง ด้านหลังเป็นพี่เก้ากับพี่ดัมเบล


          "ก็เตรียมแก้วแล้วนี่ไง รอไอ้พวกวุ่นวายอย่างพวกมึงออกมาเนี่ย" พี่หมอก


          "งั้นเอาเลยดิ ใครจะเป็นคนเปิดขวด กล่าวเปิดงาน ฮ่าๆๆๆ" พี่ดัมเบลรับแก้วเปล่าจากพี่เฟียสมาถือเอาไว้


          "คงต้องให้ผู้อาวุโสสุดรึเปล่าวะ หรือว่าจะเป็นไอ้เก้าเจ้าของงานดี" พี่เฟียส


          "อ้าว เกี่ยวอะไรด้วยล่ะพี่ ให้พี่นักรบดิวะ" พี่เก้า


          "ก็พวกเรามาเพราะนอกจากจะฉลองปีใหม่ด้วยกัน ยังมาเพราะว่ามึงเลยนะไอ้เก้า งั้นพี่นักรบเปิดแชมเปญแล้วพูดอะไรหน่อยดิ" พี่ถังหันไปทางพี่ชายตัวเอง


          "เอางั้นก็ได้ ไอ้เก้า ปีนี้ไม่รู้ว่าเป็นปีสุดท้ายรึเปล่าที่เราจะได้อยู่ฉลองครบกันแบบนี้ ไม่ใช่แค่มึงกับไวน์ที่จะย้ายไป แต่พวกเราทุกคนในนี้ ก็ไม่มีใครรู้อนาคตตัวเองอีกหนึ่งปีข้างหน้า กูอาจจะเรียนจบ ไม่มีเวลาว่างมาฉลองกับพวกมึงเหมือนกัน หรือไม่ไอ้คริสก็อาจจะถูกนาซ่าจับส่งให้ย้ายไปอยู่ดาวอังคาร เพราะชาวโลกทนความบ้า ความกวนตีน ของมันไม่ไหว แต่ไม่ว่ายังไงพวกเราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะเว้ย มึงอย่าเศร้า อย่านอยด์ พวกเราเห็นมึงสำคัญเสมอนะ มาเปิดขวดได้แล้ว" พี่นักรบยืนขวดแชมเปญมาให้พี่เก้า


          "ขอบคุณนะทุกคนเลย ถ้าเป็นไปได้ ปีหน้ามาฉลองกันอีกนะ ยังไงกูก็จะกลับมา จะลากพี่นักรบมาจากงาน จะลากไอ้คริสกลับจากดาวอังคาร แล้วมาอยู่ด้วยกันให้ครบทุกคนเลย^^" พี่เก้ายิ้มกว้าง พูดจบก็ปล่อยมือออกจากจุกก๊อกปากขวด แชมเปญในขวดไหลออกมา ทุกคนเอาแก้วไปรองด้านใต้ จากนั้นก็ถือแก้วที่มีแชมเปญไว้ในมือ


          "สวัสดีปีใหม่!! ชน!!"

 


เก้า


#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์ค่ะ: ขอโทษที่มาลงช้านะ เค้าป่วยอ่ะ ไม่ทอล์คเยอะนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3816 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:13
    เย้ ไอเก้าไม่นอยด์แล้ว เพื่อนมาครบ!! ยิ้มมมมมมมม
    #3816
    0
  2. #3433 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 08:53
    อ่านแล้วคิดถึงเพื่อน ไม่เคยฉลองกันครบเลย ?
    #3433
    0
  3. #3333 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 01:29
    ไวน์เป็นคนดีมากกกก คือน่ารักอ่ะแง
    #3333
    0
  4. #3292 s.lattecoffee (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 13:43
    อ่านตอนนี้แล้วน้ำตาจะไหล ชอบมิตรภาพเพื่อนกลุ่มนี้มาก ๆ เลย



    อ่านแล้วคิดถึงเพื่อน T^T
    #3292
    0
  5. #2859 คนอ่าน (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 02:50
    5555 ฮ่าาาา สไบหญิงสาวผู้น่าสงสาร โดนสมคิดผลักตกน้ำ

    โหยย ถ้าเป็นเราก็นอยด์ทั้งวันจริงๆนะ คือเก้ารักเพื่อนมากไง อารมณ์แบบอยู่ด้วยกันตลอด ก็อยากลากันดีๆ แต่สุดท้ายก็ได้ฉลองด้วยกันโน๊ะ >____<
    #2859
    0
  6. #2689 a_liew (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:36
    T^T ฮือออออ... เป็นโมเม้นสวัสดีปีใหม่ที่สมกับเป็นแก็งค์ลูกหมูจริง ๆ

    เกรียน แสบ และรั่วได้ใจ ป่วนกันจนนาทีสุดท้าย

    555 ทำไมต้องส่งสมคิดไปดาวอังคาร สงสารคนที่นั่นเปล่า ๆ !!!

    น้องไวน์ อย่างนั้น น้องไวน์อย่างนี้ หมั่นนนนอิพี่เก้า

    แต่ชอบตอนนางไล่กิ๊กของนาง มีความปรี๊ดแตกกกกก

    คบกี่คนยังไม่เคยจำชื่อ ลำบากน้องไวน์อี๊กกกก น่าจะทุ่มด้วยโซฟา!!! -*-
    #2689
    0
  7. #2629 RiawMiNaa (@RiawMiNaa) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 07:52
    มีความฟิน มีความซึ้ง รักตัวละครขึ้นทุกครั้งที่อ่าน และรักไรท์มากขึ้นเรื่อยๆ สวัสดีปีใหม่นะคะไรท์ รักไรท์นะ จุฟ =3=
    #2629
    0
  8. #2589 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 21:39
    หายไวๆ ค่าไรท์ HNY ค้าฟฟฟฟ
    #2589
    0
  9. #2550 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 09:27
    ที่จริงตอนนี้ต้องซึ้งนะ
    แต่พอพี่นักรบบอก
    สมคิดอาจโดนส่งไปดาวอังคาร
    เพราะชาวโลกทนไม่ไหว
    จบค่ะ ฮาครืน 55555
    #2550
    0
  10. #2540 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 03:13
    ซึ้งมากกกกก
    #2540
    0
  11. #2537 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:55
    งือออออ ทำไมรุ้สึกได้ถึงตอนจบ
    #2537
    0
  12. #2535 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:50
    รักบรรยากาศแบบนี้เนาะอบอุ่นและอมยิ้มไปกับเหล่าพี่น้องและผองเพื่อน:)

    ปล. ทำไมรู้สึกว่า......พี่เก้าเกียมัวววคะ? อนาคตพ่อบ้านใจกล้าอะป่าวเนี่ยฮ่าๆๆๆๆ
    #2535
    0
  13. #2534 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:46
    รู้สึกอบอุ่น เหมือนตัวเองอยู่ในแก๊งนี้ 5555 พักผ่อนเยอะๆนะ จะได้หายเร็วๆ ม๊วฟๆ
    #2534
    0
  14. #2532 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:31
    ชอบฟีลลิ่งเวลาอยู่กันครบแก๊งมากๆๆๆๆๆ อบอุ่นฟีลกู๊ดสุดๆ ปล. พักผ่อนเยอะๆนะไรท์ จิได้หายไวๆ
    #2532
    0
  15. #2531 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:28
    หายไวๆน๊าาา
    #2531
    0
  16. #2530 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:25
    งื้ออออ อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลย~~~ ไรท์พักผ่อนบ้างนะ ดูแลตัวเองด้วย~~
    #2530
    0