ตอนที่ 123 : New Year Special : สิงโต คริส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    1 ม.ค. 60

สิงโตพาร์ท


          แกร๊ก! ปัง!


          "พี่สิง ทำไรอยู่วะ" เสียงเปิดปิดประตูห้อง ทำให้ผมละมือจากรายงาน หันไปมองคนที่ส่งเสียงทัก


          "รายงานสิวะ เห็นกวาดบ้านรึไง แล้วมึงกินข้าวยังเนี่ย วันนี้กลับค่ำจัง" ผมเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ เข็มสั้นชี้เลขเก้าแล้ว


          "กวนนะคร้าบบ วันนี้ไปติวบ้านไอ้ถังไง ลืมเหรอวะ แม่งโคตรบังคับเลย รถก็เสือกติด ไอ้ดำก็ขับรถเชี่ยไรไม่รู้ เหม่อชิบหาย กูนึกว่าจะไม่ถึงห้องแล้วนะเนี่ย" คริสบ่นยาวเหยียดแล้ววางกระเป๋าเป้ตัวเองลงบนโต๊ะ เดินแกะกระดุมเสื้อนักศึกษา ถือผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป


          ผมหันกลับมาตั้งสมาธิทำรายงานต่อไปเรื่อยๆ เหลืออีกตั้งเยอะแน่ะ แต่ต้องส่งพรุ่งนี้บ่าย คืนนี้จะได้นอนมั้ยวะเนี่ย


          "พี่กินอะไรรึยัง?" ผ่านไปพักใหญ่ กลิ่นหอมๆของสบู่ลอยมาแตะจมูก พร้อมกับร่างขาวๆที่โน้มลงมาใกล้จากด้านหลังผม ทำให้สมาธิผมหลุดหันกลับไปมอง เจ้าของเสียงที่ใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดผมอยู่ ทั้งร่างขาวๆมีแค่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว ผมกลืนน้ำลายลงคอ รีบหันกลับไปที่โต๊ะทันที


          "ยังเลย ว่าจะรอมึง แล้วก็ทำงานเพลินไปหน่อย มึงก็ยังไม่ได้กินเหรอ" ผมก้มหน้าตอบคำถามใส่หน้าจอโน้ตบุคตัวเอง


          "กินแล้วดิ ผมส่งข้อความมาบอกแล้วไง แต่พี่ไม่เห็นเปิดอ่านเลย นี่ทำรายงานอะไรลืมหมดทุกอย่างขนาดนี้วะ งานเร่งเหรอ" คริสตอบคำถาม เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า


          "เออ ต้องส่งพรุ่งนี้บ่าย เหลืออีกเกือบครึ่งแน่ะ กูมัวแต่ทำวิชาอื่น ลืมไปเลยว่าอันนี้ต้องส่งก่อนน่ะ"


          "อ้าว งั้นพี่ทำรายงานไปดิ เดี๋ยวผมลงไปซื้อไรข้างล่างมาให้กินดีป่ะ ดูแล้วคงต้องโต้รุ่งสินะ" คริสเดินกลับมาอีกครั้งพร้อมเสื้อยืดกางเกงขาสั้นเรียบร้อยแล้ว แต่กลิ่นหอมๆนั่นก็ยังยั่วใจผมอยู่ดี


          "มานี่หน่อยดิวะ" ผมกวักมือเรียกคนที่ยืนข้าง คริสส่งยิ้ม ขยับมานั่งตักอย่างรู้ใจ ยกมือขึ้นคล้องไหล่ กดริมฝีปากลงมาทันที


          "อืมมม อา กินมึงแป๊บนึงได้มั้ยเนี่ย คริส" ผมมองหน้าคนที่เพิ่งผละออกไป ส่งสายตาอ้อนวอนไปให้


          "ฮะๆ ได้ดิ ถ้าพี่คิดว่าจะลุกขึ้นมาทำรายงานต่อไหวนะ" มึงพูดเรื่องรายงานขึ้นมาทำไมวะ กูหมดอารมณ์เลย


          "เห้ออออ รอให้กูสอบเสร็จเมื่อไหร่นะ กูจะจัดยันเช้าเลย ลุกไปได้แล้ว เดี๋ยวกูอดใจไม่ไหว"


          "ฮ่าๆๆๆๆ จะรอนะคร้าบบบ ว่าแต่อยากกินอะไรล่ะ เดี๋ยวลงไปซื้อให้" ผมมองคนที่ลุกไปจากตักอย่างเสียดาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก ตอนนี้แค่หายใจยังเสียเวลาเลย


          "อะไรก็ได้ ซื้อมาเหอะ ถ้ามีเวลาเดี๋ยวกินเองแหละ มึงนอนก่อนได้เลยนะถ้าง่วงน่ะ ไม่ต้องรอหรอก คืนนี้กูจะได้นอนรึเปล่ายังไม่รู้เลย"


          "เดี๋ยวแกะให้ป้อนถึงปากเลยดีมั้ย พี่จะได้ไม่ต้องเสียเวลากินข้าว รอแป๊บนึงละกัน ลงไปไม่นานหรอก" คริสส่งยิ้มเอาใจ เดินออกจากห้องไป


          มันโคตรน่ารักเลย เวลาที่ผมงานยุ่งแบบนี้ คริสไม่เคยงอแง ไม่เคยกวน ไม่เอาแต่ใจตัวเองเลยซักครั้ง แต่จะเอาใจใส่ผมมากขึ้นกว่าปกติ

 



          ผมมองนาฬิกาอีกครั้งหลังจากคริสออกจากประตูไป เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าคนในห้องหายไปเกือบสี่สิบนาทีแล้ว มันนานเกินไปรึเปล่าวะ ร้านข้าวก็อยู่ใต้หอนี่เอง ต่อให้คิวยาวแค่ไหน อย่างมากก็ไม่น่าเกินครึ่งชั่วโมง


          หลังจากลองโทรหาไอ้ตัวแสบแล้วเจอว่าเสียงโทรศัพท์มันร้องอยู่บนเตียงนอนนี่เอง ผมเลยถอนหายใจ กดเซฟงาน เดินเปิดประตูห้องจะลงไปดูคนที่ไปซื้อข้าว ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมันรึเปล่า แต่เดินไปถึงแค่หน้าลิฟก็เห็นคริสกำลังยืนยิ้มคุยกับใครคนนึงอยู่


          "ฮ่าๆๆๆๆ งั้นเหรอพี่ นี่ผมผ่านไอ้ด่านเวรนั่นแล้วนะ แต่ว่ามันดันมีด่านลับอ่ะดิ ครั้งหน้าพี่สอนหน่อยดิว่ามันต้องเคลียด่านลับยังไง" คริสทั้งหัวเราะทั้งยิ้มกว้างส่งไปให้ผู้ชายคนนึงที่ผมไม่รู้จัก แต่คุยกันท่าทางสนุกมาก


          "ได้สิ วันไหนว่างล่ะ มาห้องพี่มั้ย ไอ้ด่านนั้นต้องเล่นกันสองคนนะ ถึงจะชนะได้ มันจะมีดาบลับโผล่ออกมาให้เราไว้ใช้ฟันมังกร แต่จะเก็บดาบต้องกระโดดเหยียบตัวกันขึ้นไปเอาน่ะ ถ้าเล่นคนเดียวต้องกระโดดเหยียบลูกปืนปีนขึ้นไปโคตรยากเลยล่ะ"


          ผมยืนฟังสองคนคุยกัน หาจังหวะเข้าแทรกการสนทนาไม่ได้ เลยตั้งใจจะเดินกลับเข้าห้อง ไอ้ตัวแสบเวลาคุยเรื่องเกมส์แล้วไม่หยุดง่ายๆแน่ เสียเวลาทำรายงานเปล่าๆ เดี๋ยวมันคุยเสร็จก็คงตามมาเองแหละ ตอนนี้ยังไม่ได้หิวเท่าไหร่ด้วย แค่เดินออกมาดูเพราะเป็นห่วง


          "งี้นี่เอง มิน่าผมหาทางขึ้นไปเอายังไงก็ไม่ได้ วันเสาร์นี้พี่ว่างป่ะล่ะ ผมไปหาที่ห้องนะ ตอนเช้าได้ป่ะวะ ตอนนั้นก็สอบเสร็จกันแล้ว ผมอยากรีบเคลียให้จบๆไป" คริสยืนหันหลังให้ผมเลยไม่เห็นว่าผมเดินมา ส่วนคนที่คริสคุยด้วย หันมาทางผมพอดี จังหวะที่คริสก้มลงไปขยับถุงกล่องข้าวในมือกับแก้วกาแฟเย็น สายตามันก็เปลี่ยนไปมองคริสแปลกๆ


          "คริส!" ผมเรียกขัดจังหวะทันที 

          

          จากที่ตอนแรกกำลังจะหมุนตัวกลับห้อง แต่พอเห็นสายตาที่มันมองคริส ผมก็เปลี่ยนใจทันที ...สายตาเหมือนอยากจะกิน


          "เห้ยพี่สิง ผมคุยเพลินไปหน่อย พี่หิวงั้นเหรอ โทษทีนะ" คริสหันกลับมาส่งยิ้มขอโทษ แล้วหันกลับไปที่ไอ้ผู้ชายที่รีบเปลี่ยนสายตาที่มองแฟนผมกลับไปเป็นปกติแล้ว


          "ถ้างั้นผมไปก่อนนะพี่ เอาไว้คุยกัน" คริสตบไหล่อีกฝ่ายด้วยท่าทางสนิทสนม ส่วนคนถูกทำแบบนั้นก็ส่งยิ้มให้ มองมือคริสที่อยู่บนไหล่ตัวเอง


          "วันเสาร์เช้านะคริส พี่จะรอที่ห้อง ตกลงมั้ย?" ทั้งสายตาทั้งท่าทาง ทำให้คิ้วผมเริ่มกระตุกทันที แต่ก็ยังไม่น่าหงุดหงิดเท่าไอ้คนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย


          "ได้ดิพี่ ซักเก้าโมงละกันนะ เดี๋ยวไปเคาะห้อง เจอกันว่ะ พี่สิงโตหิวข้าวแล้ว^ ^" คริสเอามือออก แล้วเดินกลับมาหาผม ผมไม่ได้พูดอะไรนอกจากมองเลยไหล่คริสไปที่ผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง มันไม่ได้มองที่ผม แต่สายตาจ้องอยู่ที่หลังของคริส

 


          "กินข้าวเลยมั้ยพี่ ขอโทษทีนะ ผมคุยเรื่องเกมส์อยู่อ่ะ เพลินเลย" คริสเดินตามเข้าห้องมา ถือถุงข้าวตรงไปที่วางจาน ผมตามไปกอดเอวเอาไว้ ดึงถุงออกจากมือคริส แล้วลากไปที่เตียง


          "มานี่ก่อน" ผมบอกเพราะคนถูกดึงโวยนิดหน่อยอย่างไม่เข้าใจ จับพาไปกดไล่นั่งลงกับเตียง ผมนั่งลงตามข้างๆ


          "มีอะไรพี่ รีบทำรายงานไม่ใช่เหรอ หรือโกรธที่ผมมาช้า คิวข้าวน่ะสิโคตรยาวเลย ป้าแกผัดจนแขนจะเป็นกล้ามอยู่แล้ว แม่งเสือกมีแอบลัดคิวด้วยนะ ผมเกือบด่าแล้ว แต่พี่คนที่เจอเมื่อกี้ เค้าแบ่งมาให้กล่องนึง ก็เลยไม่ต้องรอคิวของตัวเองอีกตั้งนานแน่ะ"


          "รู้จักกันด้วยเหรอกับคนเมื่อกี้น่ะ"


          "ไม่อ่ะ เพิ่งเจอที่ร้านข้าวเมื่อกี้ แล้วเค้าอยู่ชั้นเดียวกับเรานี่แหละ ก็เลยขึ้นลิฟมาพร้อมกัน พี่เค้าชอบเล่นเกมส์เหมือนกันน่ะ เลยเผลอหยุดคุยว่ะ"


          "ไม่รู้จักแล้วทำไมจะไปถึงห้องวะ มึงรู้เหรอว่าไปแล้วจะปลอดภัยน่ะ"


          "เห้ย พี่คิดอะไรอยู่วะ ผมเป็นผู้ชายนะเว้ย พี่เค้าก็เป็นผู้ชาย มันไม่หลอกผมไปปล้ำหรอกน่า จะบ้า.. อ๊ะ" คริสร้องตกใจนิดหน่อยที่ผมจับกดลงไปนอนหงายกับเตียง แล้วเอาตัวเองตามขึ้นไปคร่อมเอาไว้ แต่มันก็แค่นอนมองผมเฉยๆอย่างแปลกใจ ไม่ได้ขัดขืนอะไร


          "พี่ก็ผู้ชายนะคริส พี่ปล้ำคริสได้เหมือนกัน อยากลองมั้ยล่ะ"


          "เอาสิ^^" คริสยิ้มยั่ว เลื่อนมือไต่ตามหน้าอกผมลากขึ้นมาคล้องคอเอาไว้ ไม่ได้มีท่าทีกลัวเลยซักนิด


          "ไม่กลัว??"


          "พี่เป็นแฟนผมนะ ทำไมผมต้องกลัวแฟนตัวเองปล้ำวะ จริงๆไม่เรียกว่าปล้ำด้วยซ้ำนะ เมื่อไหร่ผมก็เต็มใจอยู่แล้ว แต่พี่เป็นอะไรรึเปล่า ไหนบอกรายงานเร่งไง หรืออดใจไม่ไหว"


          "เห้ออออ ช่างเถอะ" ผมแกะมือที่คอ ถอยออกมาแล้วกลับไปนั่งบนเตียงท่าเดิม


          "อะไรล่ะ พี่เป็นไร?? หรือหึง? ฮ่าๆๆๆ พี่จะบ้าเหรอ ผมไม่ได้ง่ายกับทุกคนนะ ที่พี่กดผมแล้วผมไม่ว่าอะไรเพราะผมรักพี่ แต่ลองคนอื่นมาทำแบบนี้ ผมก็กระทืบมันเองแหละน่า กลัวอะไรกัน คิดมากรึเปล่าวะ เออ ถ้าสาวๆสวยๆมาอ่อยกูมึงค่อยหึงมั้ยสมถุย นั่นผู้ชายนะ กูไม่มีอารมณ์หรอก"


          "ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะ" ผมฝืนยิ้มส่งไปให้ เดินกลับไปนั่งทำรายงานที่โต๊ะอีกครั้ง

 


          

          "ไอ้คริสเย็นนี้กลับด้วยกันรึเปล่าวะ" ผมทักคนที่กำลังจะเดินสวนกันตรงตึกคณะ มันเดินมากับกลุ่มแก็งค์เพื่อนของมันพอดีกับที่ผมคิดจะโทรถาม


          "พี่กลับก่อนเลยก็ได้ ผมจะทวนวิชาที่จะสอบสุดท้ายกับพวกไอ้ถังก่อน เดี๋ยวให้ไอ้ดำไปส่ง"


          "เอางั้นก็ได้ ถ้ากลับไม่ค่ำมากก็โทรมาบอกนะ กูจะได้รอกินข้าวเย็น" ผมพยักหน้า แล้วเดินแยกออกมา เพื่อเข้าห้องสอบตัวเอง

 


     

          "ฮ่าๆๆๆ จริงเหรอพี่" เสียงหัวเราะดังอยู่หน้าประตูห้องผม เป็นเสียงของคริส ทำให้ผมลุกจากโต๊ะ เดินไปเปิดประตูห้องให้ ทำไมวันนี้กลับช้าแล้วไม่โทรมาบอกวะ


          ภาพที่เห็นทำให้ผมหงุดหงิดใจอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มากกว่า คริสอยู่กับผู้ชายคนเดิมที่ผมเคยเห็นครั้งก่อน ที่มากกว่านั้นคือมันกำลังโอบบ่าคริสอยู่ แถมเจ้าตัวก็ยังยอมยืนนิ่งให้มันโอบอยู่แบบนั้นด้วยสีหน้าลั๊นลา มือมันลูบอยู่ตรงหัวไหล่ แต่คริสกลับไม่สะบัด ไม่เบี่ยงตัวหลบ ไม่ทำอะไรเลย ปล่อยให้มันลูบอยู่แบบนั้น แถมผมเปิดประตูออกมาเห็น แทนที่มันหันกลับมาแล้วจะรีบผละออกจากกัน กลับส่งยิ้มทักทายผมแล้วยืนโอบกันอยู่แบบเดิม


          จริงๆผมไม่ใช่คนขี้หึงนะ ไม่งั้นคงคบกับไอ้มนุษยสัมพันธ์ดีกับชาวบ้านไปทั่วแบบนี้ไม่ได้หรอก จำไม่ได้เหรอแค่เจอกันสองสามครั้ง มันก็ทั้งกอดทั้งซุกผมแล้ว คริสมันติดสกินชิพจะตายไป กับเพื่อนปีหนึ่งของมัน มันก็กอดกันยิ่งกว่านี้อีก ผมยังไม่เคยคิดอะไร แต่ต้องไม่ใช่กับคนที่มองมันด้วยสายตาแบบนี้รึเปล่าวะ ทำไมมันไม่ระวังตัวทั้งๆที่ผมเคยเตือนมันแล้ว


          "คริส!! เข้ามานี่เลย" ผมดึงมือที่โอบอยู่ตรงไหล่แฟนตัวเองเขวี้ยงทิ้งไปอย่างแรง แล้วลากคริสเข้าห้อง ปิดประตูใส่หน้าไอ้เวรนั่น ที่ทำท่าไม่รู้สึกรู้สากับการแตะต้องตัวแฟนคนอื่น


          "อะไรเนี่ยพี่สิงโต ผมยังคุยกับพี่เค้าไม่จบเลยนะ พี่ทำแบบนั้นได้ไงวะ น่าเกลียด"


          "น่าเกลียดยังไง มันกอดมันโอบมึงอยู่นั่นน่ะ ทำไมมึงไม่ผลักมันออก ปล่อยให้มันทำแบบนั้นได้ไงวะ!!"


          "ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่หว่า เค้าก็จับปกตินั่นแหละ พี่คิดมากรึเปล่าวะ ไอ้ดำจูบหน้าผากผมยังยิ่งกว่านี้อีก พี่ไม่เห็นเคยว่าอะไร"


          "นั่นมันเพื่อนมั้ยวะ ไอ้ดำมันคิดอะไรกับมึงที่ไหน กูรู้ว่าพวกมึงเล่นกัน แต่นี่มึงไม่เห็นสายตาไอ้เวรนั่นรึไง มันจ้องมึงเหมือนจะกินขนาดนั้นน่ะ มึงเป็นควายเหรอวะ ถึงไม่รู้สึกตัว"


          "พี่สิง เกินไปแล้วนะ จะหึงทำไม พี่ไม่เชื่อใจกันงั้นเหรอ ผมบอกว่าไม่มีอะไร มันก็ไม่มีอะไรสิวะ ผมติดรถเค้ากลับมาที่หอ พี่จะให้ทำยังไง ถึงห้องแล้วก็สะบัดตัวเค้าออก ถีบหัวเค้าส่งงั้นเหรอ"


          "ทำไมต้องติดรถมันกลับมา ไหนมึงบอกจะให้ดัมเบลมาส่งไง นี่โกหกกูแล้วไปกับมันมาเหรอวะ ใช่รึเปล่า! วันนี้ถึงได้กลับช้าแล้วก็ไม่โทรหา ทั้งๆที่กูสั่งเอาไว้แล้วว่าจะรอกินข้าว ใช่มั้ยไอ้คริส ไปไหนกับมันมา! ตอบมาสิวะ!!" ผมจับไหล่คริสเขย่า เพราะมันนิ่ง ไม่ยอมตอบคำถามซักที ยิ่งทำแบบนี้ก็ยิ่งน่าสงสัยรึเปล่าล่ะ


          คริสสะบัดตัวออกจากผม โวยลั่น


          "โว้ย พี่บ้ารึเปล่าวะ อยู่ๆมาอารมณ์เสียใส่ทำไมเนี่ย มันเจ็บนะโว้ย ไม่มีเหตุผลเลยพี่สิงโต ไอ้ดำมันดูเหมือนหมาป่วย ผมเลยไม่อยากกวนมัน พอเดินออกจากมหาลัย พี่เค้าก็ขับรถผ่านมาเลยเรียกขึ้นรถ เค้าหิวข้าวก็เลยไปกินเป็นเพื่อน แล้วแบตโทรศัพท์มันก็หมด ถ้าพี่มีเหตุผลแล้วฟังกันบ้าง ก็ไม่ต้องมานั่งเถียงกันแบบนี้หรอก"


          "เห๊อะ บังเอิญดีจังนะ ความบังเอิญขนาดนี้มีในโลกด้วยเหรอวะ มึงคิดว่านี่เป็นนิยายรึไง เพื่อนไม่ว่าง ไปกินข้าวกับชู้แล้วบอกว่าแบตมือถือหมดน่ะ"


          "พี่สิงโต ทำไมพูดแบบนี้วะ ชู้ที่ไหน พี่ไม่เชื่อใจกันเลยรึไง พี่เค้าไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นซักหน่อย ถึงผมจะโง่กว่าพี่ แต่ผมก็มองคนออกละกันน่า"


          "กูไม่ได้หมายถึงชู้จริงๆ กูเปรียบเทียบ แต่มึงน่ะมันมองคนที่จีบมึงไม่ออกหรอก มึงทำไมไม่มองสายตามันดีๆล่ะวะ กูยืนอยู่ไกลกว่า เห็นแค่แว๊บเดียวกูยังรู้เลยว่ามันคิดจะกินมึง มันอยากได้มึงจนตัวสั่นน่ะไอ้คริส!!"


          "พี่จะบ้าเหรอวะ ถ้ายังไม่หยุดตะโกนใส่หน้าผม ก็ไม่ต้องมาคุยกัน"


          "มึงจะไปไหนห๊ะ!! อย่าออกไปจากห้องทั้งๆที่ยังทะเลาะกันนะคริส"


          "ก็เลิกตะคอกสิวะ! โว้ยยย!!" คริสะบัดหน้าเดินหนีเข้าห้องน้ำไป ผมเดินไปกระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหงุดหงิด


          แล้วคืนนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เรานอนบนเตียงเดียวกัน โดยที่ไม่ได้แตะต้องตัวกันเลย ไม่มีกอด ไม่มีจูบหวานๆก่อนนอน ไม่เถียง ไม่จิกกัด ไม่คุยอะไรกัน ผมนอนหันหลังไปทางอื่น เหมือนกับที่คริส นอนหันหลังไปอีกทาง

 


          วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย ผมอารมณ์เสียนิดหน่อยเพราะตื่นเช้ามาก็ไม่เจอคริสอยู่ที่ห้องแล้ว ไม่รู้ว่ามันรีบออกมามหาลัยตั้งแต่ตอนไหน หลังสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ ผมเดินมาโรงอาหารกับเพื่อนสนิทสองคน สายตามองไปเห็นแก็งค์ปีหนึ่งตัวแสบ กับหัวหน้าแก็งค์ที่แสบมาก นั่งหน้าบูดกันอยู่ ระหว่างทางแวะทักทายพี่นักรบนิดหน่อย แล้วพี่นักรบก็พาแวะไปทักไอ้โต๊ะนั้นเข้าพอดี


          คริสเหลือบตามามองผมนิดนึง ทำหน้าหงุดหงิดแล้วลุกตามดัมเบลไป ผมเลี่ยงตอบคำถามพี่นักรบ หนีกลับห้องบ้าง ทำไมมันต้องมาโกรธผมวะ ผมต่างหากรึเปล่าควรเป็นฝ่ายโกรธมัน ที่มันยอมให้คนอื่นแตะต้องตัวง่ายๆแบบนั้น ลองถ้าเป็นผมดูบ้างสิ มันจะไม่หึงไม่หวงบ้างเลยรึไง


          "............" เข้าห้องมาก็เห็นคนที่โกรธจนหนีออกไปก่อนเมื่อเช้า นั่งหน้าหงิกเล่นเกมส์อยู่ในห้องแล้ว ก็ยังดีนะที่โกรธแล้วมันไม่หนีไปที่อื่นน่ะ


          "............." เราสองคนอยู่ในห้องเดียวกันอย่างอึดอัด ไม่พูดคุยกัน ไม่มองหน้า ต่างคนต่างทำอะไรของตัวเองไป


          คริสเล่นเกมส์ กดรีโมทเกมส์เขย่าอย่างแรงจนมันแทบจะพัง ส่วนผมก็นั่งพิงหัวเตียงกดเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย เพราะไม่ได้มีอะไรที่สนใจจะดูเป็นพิเศษ


          "โว้ย" นานหลายชั่วโมงจนค่ำ คริสคงทนอึดอัดไม่ไหว เพราะนิสัยใจร้อนของตัวเอง ลุกขึ้นยืน เดินออกจากห้องไป ปิดประตูเสียงดังลั่นหอ


          ผมตกใจลุกขึ้นตาม เดินเปิดประตูออกไปบ้าง ไม่อยากให้มันหนีไปที่อื่น แต่กลับเห็นหลังคริสไวๆ เดินเลยห้องพวกเราไปทางห้องด้านในสุด เคาะประตูสามสี่ที คนที่เปิดออกมาก็ทำให้ผมอึ้งกว่าเดิม


          มึงมันทั้งโง่ทั้งบ้าเลยไอ้คริส เราทะเลาะกันเรื่องของมันอยู่ แต่มึงเสือกหนีออกจากห้องกู มาหามันงั้นเหรอวะ


          สองคนนั้นคุยกันนิดหน่อย ผมไม่ได้ยินเพราะยืนอึ้งอยู่ไกลๆ แล้วจากนั้นคริสก็เดินเข้าห้องมันไป


          ผมนิ่งอึ้งสมองว่างเปล่า สองขาก็ก้าวตามไปที่หน้าห้อง คิดว่าจะเคาะดีรึเปล่า แต่ว่าประตูห้องกลับปิดไม่สนิท ไม่รู้ว่าเป็นเพราะลืม หรือห้องนี้อยู่ด้านในสุดเจ้าของห้องก็เลยชอบแง้มเอาไว้ เพราะว่าคงไม่มีใครเดินผ่านไปมาเหมือนห้องตรงกลางแบบห้องผม


          "ผมมาเล่นเกมส์น่ะ วันนี้ได้รึเปล่าพี่ กำลังเซ็งเลย ไม่มีอะไรทำ" เสียงคริสดังออกมาเบาๆ ถึงจะเบามาก แต่ก็พอจับใจความได้


          "ได้สิ พี่กำลังว่างอยู่เหมือนกัน ว่าแต่เป็นอะไรเนี่ย หน้าบูดเชียว หรือว่า ทะเลาะกับแฟนมา คนที่อยู่ห้องเดียวกันใช่มั้ย" เสียงอีกคนที่เป็นเจ้าของห้องถามขึ้น แปลว่ามันก็รู้นี่นาว่าคริสเป็นแฟนผม แล้วจะยุ่งกับคนมีเจ้าของแล้วทำไมวะ


          "อือ นิดหน่อยน่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็คงหาย ผมโกรธได้ไม่นานหรอก" ถึงมึงจะโกรธไม่นาน แต่มึงโกรธแรง เล่นหนีมาห้องคนอื่นที่จ้องจะกินมึงแบบนี้ กูเคืองนะเว้ย


          "ทะเลาะอะไรกันล่ะ อย่าบอกนะว่าเรื่องของพี่เมื่อวานน่ะ"


          "ไม่หรอก พี่สิงคงเรียนหนัก แล้วก็เครียดน่ะ ช่วงนี้ช่วงสอบด้วย เลยหงุดหงิดไปหน่อย แต่ปิดเทอมแล้วเดี๋ยวคงดีขึ้นเอง"


          "เข้าใจกันดีจังนะ น่าอิจฉาจริงๆเลย ขนาดทะเลาะกันหนีมาห้องพี่แบบนี้ คริสยังไม่ด่าไม่ว่าเค้าซักคำ คนๆนั้นโชคดีจังน้า"


          "ฮะๆ งั้นเหรอครับ เราเล่นเกมส์กันเถอะ ผมกำลังอยากหาอะไรแก้เซ็งทำเลย"


          หรือผมจะระแวงมากไปวะ ดูที่สองคนนี้คุยกัน ก็ไม่เห็นจะมีอะไร แล้วคริสโกรธผมแค่ไหน ก็ยังพยายามเข้าใจผมตลอด ผมงี่เง่าสินะ ที่หึงจนหน้ามืดแล้วเผลอไปตะคอกใส่คริสแบบนั้น 

          

          "ถ้างั้น เราหาอะไรที่ทำแล้วหายเซ็งกว่าการเล่นเกมส์มั้ย" เท้าผมกำลังจะก้าวกลับห้องตัวเอง เพราะคิดได้ว่าผมควรไว้ใจคริสให้มากกว่านี้ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวมันคงจัดการเองได้ มันโตแล้วนี่นา แต่คำพูดของเจ้าของห้อง ก็หยุดขาของผมเอาไว้ได้ชะงักเลย น้ำเสียงคนพูดเปลี่ยนไปนิดหน่อย ดูเจ้าเล่ห์ขึ้น แล้วก็ลากเสียงยาวๆ เหมือนกำลังยื่นข้อเสนอเพื่อยั่วใจคริส


          "อะไรพี่?"


          "ถ้าคริสเซ็งเค้า เราสองคนมาทำอะไรกันบ้างมั้ย พี่มองคริสมานานแล้วนะ เวลาเดินผ่านห้องนั้นก็เคยได้ยินเสียงตอนเรามีอะไรกับแฟนบ่อยๆด้วย พี่ก็อยาก ถ้าวันนี้เค้าทำให้คริสมีความสุขไม่ได้ สนใจนอนกับพี่มั้ย พี่เก่งนะ เคยกับผู้ชายตั้งบ่อย พี่ลีลาดีรับรองว่าคริสจะครางดังกว่าตอนมีอะไรกับแฟนอีก ไม่ต้องจริงจังก็ได้ แค่สนุก.."


          ผั๊วะ!


          "โอ้ยย"


          "ไอ้สารเลวเอ๊ย ไอ้ระยำ ไอ้สันขวาน ไอ้สันดานเสีย ไอ้เวร"


          "คริส คริสใจเย็นๆ" ผมผลักประตูวิ่งเข้าไปในห้อง นึกสภาพออกเลยว่ามันจะต้องเป็นยังไง


          เจ้าของห้องนอนกองร้องโอดโอยอยู่กับพื้นใต้ฝ่าเท้าไอ้ใจร้อนปีหนึ่ง ที่ใครก็หยามมันไม่เคยได้ คริสกำลังกระทืบเจ้าของห้อง ที่มันบอกว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับมันหรอก ด้วยสีหน้าโกรธจัด ทั้งก่นด่า ทั้งประเคนฝ่าเท้า จนเลือดกลบปากมันไปแล้ว ผมรีบวิ่งไปดึงตัวคริสออกมา ก่อนที่ไอ้เวรนั่นจะสลบคาเท้าคริสไปซะก่อน


          จริงๆผมก็กำลังจะเข้ามาต่อยไอ้เวรนี่นะ แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้วมั้ง ไม่เหลือที่ให้ช้ำแล้วล่ะ


          "ปล่อยนะพี่สิง ไอ้สันดานหมา กูคิดว่ามึงเป็นคนดีซะอีก ปล่อยสิวะพี่ ผมจะกระทืบมันให้ตาย คิดว่ากูง่ายกับใครก็ได้รึไงวะ กูเป็นผู้ชายแล้วไง กูก็รักใครจริงเป็นเหมือนกันนะเว้ย อย่ามาดูถูกกู กูเกลียดการนอกใจไอ้เวร แม่งไอ้สารเลววววว ปล่อยพี่สิงงงง"


          ผมลากคนที่ด่าไปกระทืบเท้าตัวเองไปออกจากห้องด้วยแรงทั้งหมด เพราะคริสดิ้นไม่ยอมง่ายๆ จะกระทืบเค้าให้ได้


          "พอแล้วคริส เดี๋ยวมันก็ตายหรอก" ผมลากสุดแรงดึงออกมานอกห้องจนได้ กอดเอวคริสดึงกลับห้องตัวเอง


          "ปล่อยสิวะพี่สิงโต ผมจะกลับไปกระทืบมันให้ตายเลย" คริสยังดิ้นจะออกจากห้องไปให้ได้


          "คริส!! หยุด!!"


          "....." เสียงตะคอกดังของผมทำให้คริสหยุดนิ่งไปทันที หันมามองหน้าผมเบะปากนิดหน่อย ทำท่าจะร้องไห้


          "มึงเป็นคนผิดนะคริส กูเตือนมึงแล้วว่ามันจ้องอยากได้มึงอยู่ แต่มึงก็ยังไปหามันถึงห้อง จะไม่ให้มันคิดว่ามึงอ่อยมันได้ยังไงห๊ะ!"


          "........."


          "ทีนี้พี่พูดอะไรก็ฟังพี่บ้าง อย่าดื้อกับพี่ รู้มั้ย" พอเห็นคริสหน้าสลดไป ผมก็ลดเสียงดุๆของตัวเองให้อ่อนลง ใจนึงก็นึกสงสาร ผมเองก็อารมณ์ร้อนเกินไปไม่เตือนมันดีๆเหมือนกัน แล้วก็ถึงแม้ว่าเราจะโกรธกันแค่ไหน แต่มันก็ไม่เคยโทษผมให้คนอื่นฟังเลย


          "อือ ขอโทษ" เสียงคนที่ก้มหน้าทำท่ารู้สึกผิด พูดอย่างเสียใจ ทำให้ผมหายโกรธใจอ่อนยวบไปเลย


          "เห้อออ ต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกนะ พี่ก็ขอโทษเหมือนกันที่ใจร้อนไปหน่อย" ผมเดินเข้าไปดึงคริสมากอดเอาไว้แน่น กดคางลงไปที่หัวอีกฝ่าย


          "ผมไม่โกรธพี่หรอกนะ ผมต่างหากล่ะที่ผิด ที่ดื้อ ผมมองมันไม่ออกจริงๆ ไม่คิดว่าจะเลวขนาดนี้ เห็นเล่นเกมส์เหมือนกัน แบ่งข้าวมาให้ คิดว่าเป็นคนดี คิดว่าจะได้เพื่อนใหม่ซะอีก"


          "ครับ พี่เข้าใจ ต่อไปจะคบกับใครก็ดูให้นานกว่านี้หน่อยนะ อย่าไว้ใจใครง่ายๆ อย่าคิดแค่ว่าคนๆนั้นเป็นผู้ชายคงไม่มีอะไร เข้าใจนะครับ" ผมลูบหัว ส่งยิ้มให้คนที่หน้าสลดไป นานพักใหญ่ คริสก็ยังทำหน้ารู้สึกผิดกับผมอยู่ดี


          "ไม่คิดมากแล้วนะ ไปอาบน้ำแล้วมานอนกันดีกว่า พี่เหนื่อยมากเลย เมื่อคืนกว่าจะหลับลงก็เกือบเช้าแน่ะ" ผมดึงคริสเข้าห้องน้ำ ไปอาบน้ำให้ใจเย็นขึ้น แล้วกลับมานอนที่เตียง


          "เมื่อคืนไม่ได้นอนกอดพี่ ผมนอนไม่ค่อยหลับเลย" คริสเงยหน้าขึ้นมาพูดเสียงอ่อน ผมกระชับกอดตัวเองแน่นขึ้น รัดคนที่เริ่มอ้อน


          "หึ พี่ก็เป็นเหมือนกัน รู้สึกแปลกๆว่ะ เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่เราไม่ได้นอนกอดกันน่ะ เมื่อก่อนตอนที่ยังเป็นแค่พี่รหัสกับน้องรหัส เรายังนอนกอดกันเลย"


          "พี่สิงโต"


          "หืม?"


          "ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ"


          "ครับ พี่ไม่โกรธหรอก นอนเถอะ ฝันดีนะคริส"


          "อืม ฝันดี"

 




          @คืนวันปีใหม่


          "ฮ่าๆๆๆๆ กูชนะแล้วพี่สิง อ่อนว่ะมึงอ่ะ" ไอ้ตัวแสบมองหน้าจอทีวีที่ขึ้นคำว่า วิน ที่ฝั่งของตัวเอง หันมาหัวเราะเย้ยผมอย่างสะใจ


          วันนี้เป็นวันปีใหม่ แต่เราไม่มีแพลนทำอะไรเลย หลังจากทะเลาะกันเมื่อวันก่อน ผมกับคริสก็กลับบ้านกัน ผมพาคริสไปค้างที่อยุธยาคืนนึง แล้วก็กลับมาหาพ่อกับแม่คริสที่บ้านเมื่อวาน จากนั้นก็กลับหอเรา วันนี้เรานั่งเล่นเกมส์กันตั้งแต่เช้า เปลี่ยนเล่นเกมส์นั่นนี่เรื่อยเปื่อยจนถึงค่ำ เพราะคริสบอกว่า จะเล่นเกมส์ข้ามปีเป็นการส่งท้าย เชี่ย กูเคยได้ยินแต่สวดมนนต์ข้ามปี ไอ้เด็กนี่จะเล่นเกมส์ข้ามปีว่ะ


          ส่วนไอ้คนที่คริสกระทืบไป ถ้าเราบังเอิญเจอมันเมื่อไหร่ มันก็วิ่งหายหลบหน้าคริสไปทุกที เพราะไอ้เด็กแสบหัวหน้าแก็งค์รุกกี้ทำท่าจะเข้าไปกระทืบซ้ำอยู่ตลอด


          "เออ มึงเก่ง เก่งมากเลยยยย" ผมวางรีโมทเกมส์ลงกับพื้นห้อง ลุกขึ้นบิดตัวเบาๆ นั่งค้างอยู่แบบนี้กี่ชั่วโมงแล้ววะ เราหยุดพักบ้างแค่ตอนกินข้าวเท่านั้นเอง 


          "กี่โมงแล้ววะ โอ๊ะ จะเที่ยงคืนแล้วนี่หว่า เวลาไวชะมัด รอแป๊บนะพี่สิง" คริสมองนาฬิกา ลุกเดินไปทางตู้เสื้อผ้า ซุกมือเข้าไปตรงซอกมุมนึง หยิบเอากล่องของขวัญออกมา


          "อะไรวะ มึงซุกของเหรอเนี่ย" นั่นคือห้องแห่งความลับของมึงใช่มั้ย ครั้งต่อไปกูจะตรวจดูตรงนั้นที่แรกเลย


          "อ่ะ ของขวัญปีใหม่ ให้ก่อนเลย"


          "นี่มึง..เตรียมของขวัญปีใหม่ให้กูด้วยเหรอเนี่ย ไอ้งกอย่างมึงเนี่ยนะ" ผมมองอึ้งอย่างดีใจ เอื้อมมือไปรับมาถือไว้


          "อะไรงกวะ กูซื้อข้าวให้มึงกินตั้งบ่อย แกะดิวะ แกะเลย"


          "แต่กูไม่ได้เตรียมอะไรให้มึงเลยนะ"


          "ไม่เป็นไรนี่ ของขวัญมันต้องเด็กให้ผู้ใหญ่ไม่ใช่รึไง พี่แก่กว่าจงรับไป ฮ่าๆๆๆ"


          "กวนนะมึง แต่ก็ขอบใจ"


          "ขอบคุณสำหรับปีนี้ที่ผ่านมานะพี่สิง พี่ทำอะไรเพื่อผมตั้งมากมาย แล้วก็ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ทำไม่ดีไป ทำเรื่องให้พี่วุนวาย และ ฝากตัวสำหรับปีหน้าด้วยครับ^ ^" อะไรทำให้มึงพูดดูเป็นผู้เป็นคนได้ขนาดนี้วะ


          "คริส^ ^"


          "แกะเร็วๆดิ จะได้เล่นเกมส์ข้ามปีต่อ ผมอยากรู้ว่าพี่จะชอบมั้ย อิอิ" มึงดูยิ้มร้ายแปลกๆนะไอ้แสบ แต่ผมก็ยอมแกะของขวัญของมันอยู่ดี


          "คริส_ _" สิ่งที่ผมเห็นข้างใน ทำให้สีหน้าผมเปลี่ยนจากยิ้มดีใจ เป็นระอาใจทันที "มึงจะพูดดีสวยหรูเพื่ออะไร ถ้ามึงจะให้เหล้ากูแบบนี้ ไอ้เด็กเวร!"


          "ฮ่าๆๆๆ พี่จำไม่ได้เหรอ มันไม่ใช่เหล้าธรรมดานะ มันคือเหล้าที่ทำให้เราได้กัน แอบซินธ์ไง นี่กูทุบกระปุกออมสินซื้อให้เลยนะ เดี๋ยวหลังเที่ยงคืนไปฉลองกัน"


          "อ้าวมึงไม่เล่นเกมส์ข้ามปีแล้วเหรอวะ"

     

          "ก็เล่นจนถึงเที่ยงคืนหนึ่งนาทีไง เดี๋ยวไปกินแอบซินธ์ขวดนี้กัน ผมอยากแล้วฮ่าๆๆๆ"


          "ไอ้เวร นี่ซื้อมากินเองใช่มั้ย แล้วมาทำห่อให้กู เอาความซาบซึ้งใจของกูคืนมาเลย"


          "เอาน่าๆ ของๆพี่ก็เหมือนของๆผมนั่นแหละ ผมเป็นแฟนพี่ เหล้าของพี่ก็คือเหล้าของผม วะฮ่าๆๆๆ" เสียงหัวเราะมึงชั่วร้ายมากกก ไอ้สมคิด 


          ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง


          "เฮ้ย เที่ยงคืนแล้วเหรอวะ เค้าจุดพลุกันแล้วเหรอ เวรล่ะ งี้ก็อดเล่นเกมส์ข้ามปีอ่ะดิ" เสียงพลุดังจากด้านนอก ทำให้คริสวิ่งไปมาในห้อง ทำท่าเซ็งที่อดทำตามที่ตั้งใจไว้


          "คริส จุ๊บ" ผมดึงมือคริสมาหาตัว จูบเบาๆที่ริมฝีปาก "สวัสดีปีใหม่นะ ป่ะ ถ้าเล่นเกมส์ไม่ทันแล้วก็ไปกินแอบซินธ์ขวดนี้กันดีกว่า"


          "เออ ก็ต้องอย่างนั้นแหละ ว่าแต่พี่รู้เหรอว่าผมอยากไปฉลองที่ไหน" คริสส่งยิ้มหยั่งเชิงมาให้ ผมยิ้มตอบกลับไป กูเป็นใครล่ะ


          "หึ พวกมึงตัวแสบปีหนึ่งจะมีที่ไหนให้ไปกินเหล้าได้อีกวะ แค่มองหน้ากูก็รู้ไปถึงหัวใจมึงแล้ว"


          "นั่นสินะ ฮ่าๆๆๆ งั้นไปกันเลย อ้อ พี่สิง"


          "หืม?"


          "สวัสดีปีใหม่นะ^^"



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3815 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:02
    นี่ไง! พี่จ๋าเค้าทองออก ไอห้องสุดทางเดินนั่นก็นะ แฟนเค้าเอากันเสียงดังก็จริงอยู่ แต่แบบ มาอยากเอาแฟนเค้าแบบนี้ก็ไม่ใช่ไหมวะไอ-หมา -ตำบอนจริง- มือ-มีก็ใช่สิ สารเลว

    สมคิดซื้อเหล้าให้สมถุยวุ้ย โดนพี่จ๋าด่าไปตามระเบียบ 555555 ไปต่อกันที่ชานชลาใช่ไหมเนี้ย สงเก้า ชวนแล้วเพื่อนไม่ไปสักคน ทะเลาะกับผัว
    #3815
    0
  2. #3661 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 23:05
    สมน้ำหน้าคริสจริงๆ ดีนะแค่เจอไอ่มั่วแต่ไม่เลวแถมอ่อน ถ้าโชคร้ายเจอคนเลวที่มันมั่วไม่เลือกวิธีการแถมกระดูกแข็งตอนนั้นจะมาเสียใจก็ไม่ทันแล้ว
    #3661
    0
  3. #3431 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 11:01
    ทะเลาะกันยังไงก็ยังเข้าใจกัน น่ารักจังนะ
    #3431
    0
  4. #3291 s.lattecoffee (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 13:13
    เกือบไปแล้วไหมล่ะคริส ทีหลังก็ฟังไว้บ้างเวลาสิงโตเตือนอะไร



    แต่ไม่ว่าคริสจะองค์มาเฟียลงขนาดไหน แต่ก็กลัวสิงโตอยู่ดีสินะ 555+
    #3291
    0
  5. #2858 คนอ่าน (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 02:25
    ไม่แน่ใจว่าพี่สิงเคยโมโหแบบนี้ไหม555 อ่านหลายเรื่องสลับวนกันไปมางงเลย

    2คนนี้แลดูเข้าใจกันและกันดีอ่ะ แบบนี้แหล่ะที่ทำให้ความสัมพันธ์ต่อไปได้เรื่อยๆ ^//^
    #2858
    1
    • #2858-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 123)
      6 มกราคม 2560 / 02:45
      อันนี้เป็นสเปเชียลปีใหม่นะ จะไม่อิงอะไรจากเนื้อเรื่องหลักเลย// ถ้าโมโหในเรื่องนี้จะมีตอนที่เจอลีนครั้งแรกที่ไม่ถูกกัน กับตอนที่ลีนมาอ่อยคริสครั้งที่สองนี่แหละ
      #2858-1
  6. #2523 a_liew (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:00
    ตอนแรกสงสารคริส แต่ตอนนี้ สงสารอิพี่สิง

    เมียนอกจาก(โคตรรรรรร)ดุ แล้วยังองค์มาเฟียลงอีกด้วย = ='

    แต่อิพี่สิงตอนโกรธ ดุกว่ามากกกกกกก!!!! T_T;

    กินเหล้าข้ามปี เดี๋ยวก็ได้มีเฮ กันหรอกอิคู่นี้



    ชอบคู่นี้ตรงที่ถึงจะโกรธกันแค่ไหน แต่อิน้องก็แคร์พี่มาก

    ถึงจะดื้อ แต่ก็ยังมีความเชื่อฟัง?

    ถึงจะน้อยใจ แต่ก็ยังมีเหตุผลที่จะเข้าใจพี่ -/////- โอ่ยยยย ชอบระบบความคิดของอิคู่นี้

    ไม่นับรวมความหื่นที่จัดหนักกันตล๊อดดดดดดด...



    ปอ.ลิง เริ่มนับแล้วนะ 300 ตอน ปฎิบัติ อิ__อิ..
    #2523
    1
    • #2523-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 123)
      1 มกราคม 2560 / 23:03
      เดี๋ยวววววววว ไม่เคยพูดว่าสามร้อยตอนม้ายยย เห็นใจคนป่วยมั่ง ฮรึกกก
      #2523-1
  7. #2518 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 19:44
    สมคิด เห็นแบบนี้ อย่ามาแหยมนะ นางโหดมากกก
    #2518
    0
  8. #2517 Lady.Mild (@lady-faible) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 19:22
    ความโหดของสมคิดไม่เป็นรองใคร 55555555 พี่สิงไม่ต้องห่วงน้องเล๊ยย ปล่อยอยู่ในดงเสือคริสก็ชนะได้ชัวร์
    #2517
    0
  9. #2516 ฟ.ฟ้า (@orayaso155) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 19:05
    กะแล้วว่าเรื่องนี้จะไม่มีพระเอกที่เข้าไปช่วยนายเอก ฮาาาาา

    โธ่~ สมคิดเอ๊ยยย ให้สมถุยเค้าโชว์พระเอกบ้างเถอะะะะ55555
    #2516
    0
  10. #2515 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:49
    ย้าดดดด นานๆทีจะเจอโกรธกันจริงจัง ชอบๆๆ แถมสมคิด..เกือบละแกเอ้ยยย ปล. ถ้าจะ..เสียงดังขนาดคนห้องใกล้ๆอยากได้แบบนี้คงได้ยินกันทั้งชั้นละมั้ง 555
    #2515
    0
  11. #2513 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:39
    จย้าาาา 5555
    #2513
    0
  12. #2511 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:25
    ทำไมคู่นี้ไม่มีวาบหวิว555555
    #2511
    0
  13. #2510 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:18
    คู่นี้แรงมากกกก แง่งๆๆๆ
    สมคิดเกือบไปแล้วลูกเอ้ยยยย
    #2510
    0
  14. #2509 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:00
    เต่าถุยโหดอ่ะ งงงง
    #2509
    0
  15. #2508 NickSriwongta (@NickSriwongta) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 16:58
    สวัสดีปีใหม่นะไรท์ ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะจ๊ะ
    #2508
    0
  16. #2506 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 16:52
    หืมมมมม คริสสายโหดสินะ5555 นี่ก็นึกว่าทะเลาะอะไรกันน สุดท้ายก็เคลียได้ ละมุนละไมมากกก


    ?s. Happy New year น้าไรท์~~~~
    #2506
    0