ตอนที่ 110 : งานเลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    27 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          "คริส อย่าสิ เดี๋ยวไปบ้านแม่สายนะ"


          "นิดเดียวน่า ทำไมเดี๋ยวนี้พี่เล่นตัวจังวะ ผมยอมติวเครียดๆทุกวัน ตั้งใจเรียนตามที่พี่บอกทุกอย่าง ขอแค่นี้ไม่ได้เหรอ" ผมมองเคืองพี่สิงโตนิดหน่อย แล้วขยับมือขึ้นลงต่อ ไม่สนใจเสียงห้ามปรามของอีกฝ่าย


          "อือ พี่ก็อยากให้นะ แต่วันนี้เราต้องไปเตรียมตัวที่บ้านคริสกันก่อนบ่ายสามไม่ใช่รึไง ถ้าคริสไม่หยุดตอนนี้ มันจะเสียเวลานะ นี่อย่าไง พี่บอกให้หยุด" พี่สิงโตทำหน้าหนักใจ แล้วเอื้อมมือมาจับมือผมเอาไว้ เพื่อห้าม มือผมก็เลยจับค้างอยู่แบบนั้น อะไรนักหนาวะ อารมณ์เสียชะมัด คนกำลังจะถึงอยู่แล้ว


          "พี่ก็รีบๆปล่อยมือผมสิ เดี๋ยวผมจัดการเอง แป๊บเดียวก็เสร็จน่า นี่ผมใกล้ถึงแล้วนะ"


          "ถึงอะไร นี่เพิ่งเริ่มด่านที่ห้าเองนะ ด่านมันมีเป็นร้อยๆ เอาไว้กลับมาค่อยเล่นต่อก็ได้มั้ยวะ" รีโมทเกมส์นิเทนโด ถูกดึงออกไปจากมือผม พี่สิงโตกดเซฟเกมส์เสร็จ ก็ปิดทีวีทิ้งให้ผมหงุดหงิดยิ่งกว่าเก่า


          "อะไรวะพี่สิง ถ้าพี่ช่วยกันเล่น ช่วยกันเคลียด่าน เดี๋ยวก็ถึงแล้วน่า ไอ้เก้ามันบอกว่าลาสบอสกำจัดโคตรง่าย เดี๋ยวกลับมาพี่ก็บังคับผมอ่านหนังสืออีก ไม่ได้เล่นกันพอดี พี่เป็นอะไรนักหนา เดี๋ยวนี้ชวนเล่นเกมส์ก็ไม่ยอมเล่นด้วยกันเลย เล่นตัวอยู่ได้"


          "กูเล่นด้วยแน่น่า แต่รอให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน มึงจะงอนทำไม" คนขี้บ่น เจ้าระเบียบ ชอบวางแผน จอมบงการ ดึงแขนผมกลับไปที่เตียง จับให้นั่งบนตักแล้วโอบเอวเอาไว้


          "ไม่ได้งอนเว้ย กูแค่..เออ ไม่บ่นก็ได้ สอบเสร็จปิดเทอมต้องเล่นด้วยกันนะ" ผมเอียงหัวไปซบที่บ่า ไม่อยากทะเลาะด้วยเท่าไหร่ มันยอมมาตั้งมากมายหลายอย่างแล้ว เรื่องแค่นี้ผมไม่อยากเก็บมาเป็นประเด็น ยอมก็ได้วะ


          "น่ารักจัง ถ้าไม่ดื้อกับพี่ เดี๋ยวพี่ให้รางวัลนะ ดีมั้ย^^" ถึงไม่ให้รางวัล กูก็แพ้ทางมึงทั้งปี ทำไมผมต้องยอมมันตลอดเลยวะ ถ้าไม่รักนี่กูถีบหน้าหงายเลยนะ


          "รางวัลอะไรอ่ะ" แต่ไหนๆก็บอกว่าจะให้แล้ว จะปฏิเสธก็เกรงใจ จริงจริ๊งงงง


          "อยากได้อะไรล่ะ ถ้าตั้งใจเรียนเทอมนี้ พี่ให้กินเหล้าตอนปิดเทอมดีมั้ย หรืออยากไปเที่ยวที่ไหนเดี๋ยวพาไปหมดเลย"


          "ไม่เอา"


          "งั้นอยากได้อะไรล่ะ หืม??"


          "อยากได้พี่" ผมยิ้มร้าย แล้วกดปากลงไปทันที พี่สิงโตไม่ทันตั้งตัว ถอยหน้าออกไปนิดหน่อย แต่ผมคว้าแก้มสองข้างไว้ดึงกลับเข้ามา แนบริมฝีปากลงไปแน่น


          อยากได้จูบหวานๆจัง ช่วงนี้พี่สิงโตเรียนหนัก งานก็เยอะ ไหนจะเรื่องครอบครัวผมอีก หน้าจะแก่ก่อนวัยมั้ยเนี่ย


          "คริส" เอวผมถูกดึงรั้งเข้าไปกอดไว้แน่น พี่สิงโตเรียกแผ่วเบา หลังจากผมผละออกมามองหน้า สายตาเหมือนยังไม่พอใจเท่าไหร่


          "ผมช่วยคลายเคลียดให้นะ ให้กำลังใจก่อนออกรบไง^^"


          "ครับ" พอพี่สิงโตตอบรับ ผมก็แตะปากลงไปอีกครั้ง ได้รับจูบหวานๆแบบเดียวกันตอบกลับมา ผมเลื่อนมือคล้องคอ กอดคนที่ผมนั่งอยู่บนตักเอาไว้แน่น ใช้การกระทำสื่อออกไปเพื่อบอกว่า ผมจะอยู่ข้างๆให้กำลังใจพี่ตลอดเวลา


          "ดีมั้ย^^"  ผมถามหลังจากเราจูบกันพักใหญ่


          "อืม มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ทำไมวันนี้หวานจัง^^" ปกติเราไม่ได้จูบกันแบบหวานๆหรอก ออกไปทางร้อนมากกว่า คนตรงหน้าผมก็เลยแปลกใจนิดหน่อย


          "ถ้าจูบอีกแบบกลัวจะไม่ได้ออกไปบ้านแม่น่ะสิ แหะๆ เอาไว้กลับมาคืนนี้ก็แล้วกันนะ"


          "ไม่ใช่แบบนั้น พี่หมายถึง ทำไมวันนี้ทำตัวดี น่ารัก ว่าง่ายขนาดนี้"


          "ก็บอกแล้วไง ว่าให้กำลังใจ ผมกลัวพี่เครียด วันนี้งานใหญ่มากเลยนะ คนก็เยอะไปหมด แล้วก็ไม่รู้ว่าแม่จะทำอะไรบ้าง แต่พี่ไม่ต้องกังวลนะ ผมจะอยู่ข้างๆพี่ตลอดเวลา^^"


          "ใครกังวลกันแน่วะ ที่มึงดื้อเล่นเกมส์ ไม่ใช่เพราะเครียดติว แต่มึงเครียดเพราะห่วงกูสินะ" พี่สิงโตทิ้งตัวลงไปนอนหงายบนเตียง ผมที่นั่งอยู่บนตักและโดนโอบเอวไว้ มือคล้องอยู่ที่คออีกฝ่ายเลยล้มตามลงไปด้วย


          ตอนนี้เลยกลายเป็นว่า ผมนอนอยู่บนตัวพี่เค้าไปแล้ว


          "ห่วงสิ พี่ไม่ห่วงผมรึไง นี่ พี่เคยออกงานใหญ่ๆบ้างรึเปล่า ผมไม่เคยเลยแฮะ เมื่อก่อนพ่อกับแม่จริงๆก็ชอบออกงานแบบนี้นะ แต่ผมยังเด็กเค้าเลยตามใจ ไม่อยากไปก็ไม่ต้อง"


          "ก็เคยบ้าง นิดหน่อย ส่วนมากเป็นงานที่ครอบครัว แล้วก็ญาติๆจัดน่ะ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ งานอะไรแบบนี้มันน่าอึดอัด"


          "ก็จริงนะ แต่ถ้าต้องไปจริงๆก็ต้องทำใจ อย่างน้อยก็เหล้าฟรีตลอดงานใช่มั้ยล่า^^"


          "ล่าพ่อง ห้ามเมานะมึง วันนี้วันสำคัญ พ่อกับแม่เค้าจะเปิดตัวมึง ขืนไปเมากลางงานเค้าขายหน้ากันตายห่าเลย คิดถึงหน้าผู้ดีเอาไว้บ้าง มึงเวลาเมายิ่งชอบรั่วชอบเลื้อยอยู่ เดี๋ยวไปเสือกเลื้อยกูกลางงาน แม่มึงมาแหกอกกูแน่ๆ มึงอย่าได้ลืมเรื่องดีฟคิสกลางชานชลาแล้วพี่พอร์ชจับได้เด็ดขาดเลยนะ" เออ ก็จริงว่ะ ลืมเรื่องนี้ไปเลย


          "ฮืออออ งั้นกูก็กินเหล้าไม่ได้ ทั้งๆที่มันวางอยู่ตรงหน้า เหมือนแมวที่เอาแต่เฝ้าปลากระป๋องแต่เปิดแดกเองไม่ได้งั้นสินะ เวร แล้วกูจะไปทำไมเนี่ย"


          "ก็บอกอยู่นี่ไง ว่าเปิดตัวมึง ทำตัวดีๆเข้าไว้ล่ะ เข้าใจมั้ย มีอะไรก็หันมาสะกิด ส่งซิกส์ได้ กูจะคอยมองมึงอยู่ ไม่ต้องห่วงนะ"


          "................."


          "มาทำตาซาบซึ้งใส่กูทำไม มึงไม่ชอบอะไรซึ้งๆไม่ใช่เหรอวะ"


          "ตอนนี้ชอบแล้ว รักเลยล่ะ รักมากด้วย" ไม่ได้หมายถึงความซาบซึ้งนะ แต่หมายถึงมึงนั่นแหละ พี่สิงโต


          "กูก็รักมึง แต่เราเลิกพูดคำว่ารักกันทุกตอนเหอะ คนอ่านเค้าเลี่ยนจะตายห่าแล้ว" ทำไมวะ ก็กูรักมึง กูอยากพูดก็จะพูดอ่ะ รัก รัก รัก รัก รัก สะใจมั้ยล่ะพวกเมิงงงงงง ฮ่าๆๆๆๆ

 


          ห้องบอลรูมในโรงแรมใหญ่ระดับหกดาว ถูกเนรมิตรให้กลายเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงประจำปีของธนาคารอย่างสวยหรู โก้เก๋กู้ด เวรรี่ เวรี่ อลังการงานสร้างมากกกก


          โคมไฟแชงเดอเรีย อันใหญ่บิ๊กเบิ้ม เด่นหรากลางห้อง เสือกล้อมด้วยเพชรนิลจินดาตระการตาไม่พอ แสงแยงตาแถมมาอีกต่างหาก เว่อร์ไปไหนกันวะ ก็แค่งานเลี้ยง ถ้าสำหรับผม ขอแค่เหล้าดีๆกับดนตรีมันส์ๆก็พอแล้ว อย่างอื่นไม่ต้อง กูกินกลางทุ่งนากับลือชัยก็ยังได้เลย


          ผมมองซ้ายมองขวา มองคนมากมายหลากหลายหน้าตา แต่งชุดจัดเต็มกันแทบทุกคน บางคนจัดเกินด้วยไม่ใช่แค่เต็ม ป้าคนนึงตัวเป็นโอ่งเสือกใส่เกาะอกสีแดงรัดรูป ปลิ้นตรงนั้นปริตรงนี้ไปหมด อยากวิ่งเอากระจกไปตั้งให้ปร้าส่องจริมๆ บ้านคงไม่มีใช่มั้ย กูจะเจียดค่ามาม่าไปซื้อให้นะ แล้วนั่นตัวอะไรวะ นี่งานไฮโซผู้ดีไม่ใช่รึไง ทำไมไอ้ผู้ชายคนนั้นแต่งตัวเป็นควายวะ?? มีเขาเป็นพร๊อพอีกต่างหาก หรือมึงคือร่างแปลงของลือชัย ผมเห็นครั้งแรกผมยกมือเซย์ฮายลือชัยสบายดีมั้ย ไปแล้วนะ แต่มันทำหน้างงไม่รู้จัก เลยรีบชิ่งออกมาก่อนจะถูกถีบ


          อีกอย่างที่น่าสนใจดึงดูดสายตาผมได้ในงานเลี้ยงนี้ นอกจากการแต่งตัวตลกๆของหลายคน ก็คือซุ้มของกินต่างๆ ห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ มีเต้นท์เล็กสีขาวตั้งเรียงยาวเป็นแถวขนาบไปกับผนังห้อง ทั้งซุ้มเครื่องดื่ม ของกินเล่น อาหารจานหลัก น่าจัดไปหมดทุกอย่างจริงๆ


          "พี่สิง ไปกินเตี๋ยวกันเปล่า ดูน่ากินดีว่ะ ต้มยำสุโขทัยด้วย ไปมะ" ผมเขย่าแขนเสื้อคนที่ยืนข้างๆ สายตาก็จ้องมองไปที่ซุ้มก๋วยเตี๋ยวที่ดูน่ากินสุดๆ


          "มึงจะบ้าเหรอ แต่งตัวแบบนี้เนี่ยนะ ไปยืนกินก๋วยเตี๋ยว โต๊ะเก้าอี้ให้นั่งกินดีๆก็ไม่มี แล้วเดี๋ยวมันกระเด็นเลอะสูทจะทำไงวะ นี่กูซื้อมาแพงนะเว้ย จะไว้ใช้งานแต่งลูกพี่ลูกน้องครั้งหน้าอีก"


          "อ้าว ถ้ากินไม่ได้ แล้วเค้าเสือกเอามาตั้งทำไมวะ มิน่าล่ะ กูไม่เห็นใครต่อแถวเลย คงคิดเหมือนพี่กันหมดสินะ กลัวชุดเลอะ แต่ไม่เป็นไร สมคิดซะอย่าง กูเอาทิชชู่แปะกันเปื้อน หรือถอดเสื้อแดกก็ได้แม่ง"


          "พอเหอะไอ้เวร ถึงกูจะไม่หวงเวลามึงถอดเสื้อ เพราะคนพวกนั้นก็ได้แต่มองทำอะไรมึงไม่ได้ แต่กูก็อาย มึงเข้าใจมั้ย"


          "มึงจะหน้าบางไปไหน หัดเป็นผู้ดีตั้งแต่เมื่อไหร่กันวะ มึงอยู่กับกูต้องอายอะไร กูหน้าด้านไม่อายใครอยู่แล้ว ไปกินเตี๋ยวกัน เดี๋ยวกูให้ลูกชิ้นของโปรดมึงเลย แดกเข้าไป มึงชอบใช่มั้ย แล้วเดี๋ยวไปเดินสะพานพระรามแปดกัน"


          "เลิกเพ้อเจ้อได้มั้ยวะ สะพานอะไรของมึง มันเกี่ยวตรงไหน มึงมโนอะไรอยู่เนี่ย ไปหาอย่างอื่นกินเหอะ ถ้าอยากลูกชิ้น เอาลูกชิ้นทอดแทนมั้ยวะ เฮ้ยๆๆ ไอ้คริส มีรถด่วนด้วยว่ะ นี่แม่มึงเห็นรึเปล่าวะเนี่ย ใครเซ็นต์อนุมัติให้รถด่วนผ่านเข้างานนี้วะ ฮ่าๆๆๆๆ" มึงก็บ้าไม่ต่างกันหรอกพี่สิง อย่าหัวเราะดัง แม่กูเดินมาด้านหลังโน่นแล้วไง


          ผมรีบสะกิดพี่สิงโตที่กำลังหัวเราะร่าเริง แต่มันไม่สนใจ เหลือบตาไปมองแม่ผม แล้วก็หัวเราะต่อเหมือนมองไม่เห็น เสียงดังลั่น


          "คุยอะไรกัน หัวเราะเบาๆหน่อยได้มั้ย นี่มันงานใหญ่งานโตนะ ไม่ใช่งานวัดรำวงเหมือนแถวๆบ้านเธอน่ะ"


          "แม่ ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ" เมื่อไหร่จะเลิกดูถูกพี่สิงโตซักทีวะ ผมเริ่มไม่ชอบใจแล้วนะ


          "สวัสดีครับคุณน้า วันนี้สวยจังเลยนะครับ ดูสิ รอบๆตัวนี่ไม่มีใครเทียบได้เลย นึกว่านางฟ้าซะอีก^^" พี่สิงโต มึงบ้าไปแล้วรึไง มาเต๊าะแม่กูทำไม


          "จะเพิ่งมาชมอะไรตอนนี้ เมื่อกี้ออกจากบ้านก็เห็นๆกันอยู่ ชั้นรู้หรอกน่าว่าใส่ชุดไหนแล้วดี ชั้นมีรสนิยมย่ะ///" แล้วแม่จะกลั้นยิ้มถูกใจที่โดนชมทำไมวะ ไอ้พี่สิงมันประชดรึเปล่า


          "เมื่อกี้อยู่ที่บ้าน แสงไฟมันธรรมดาไงครับ พอมาเจอไฟโคตรเครื่องเพชรเข้าไป เลยขับให้คุณน้าสวยขึ้นอีก" ปากหมา เอ๊ย ปากหวานจริงๆเลยมึง คิดอัลไลกับแม่กูรึเปล่าวะเนี่ย


     "โอ้ยยย เรื่องแบบนี้มันของธรรมดา ชั้นใส่อะไรก็ดูดีตลอดอยู่แล้ว ที่ชมนี่ตั้งใจจะเปลี่ยนเรื่องกลัวโดนว่าที่หัวเราะเสียงดังมากกว่าล่ะมั้ง"


          "ฮ่าๆๆๆๆๆ คุณน้านี่เหมือนลูกชายคนเล็กเลยนะครับ มีความมั่นหน้าเหมือนกันเลย" มึงจะแซะแม่กูก็ทำไปสิวะ จะมาแวะแซะกูด้วยทำไม หน้ากูเหมือนน้ำแข็งตรงไหน


          "อะไรนะ เมื่อกี้พูดว่าอะไร ชั้นไม่เข้าใจ ศัพย์วัยรุ่นงั้นเหรอ แปลว่าอะไรล่ะ มั่นหน้า คำด่ารึเปล่า" แม่หรี่ตามองพี่สิงโต เริ่มไม่พอใจ ทั้งๆที่เมื่อกี้ยังยิ้มแก้มแทบปริ


          "เปล่าครับ มั่นหน้า แปลว่า มีความมั่นใจ มีบุคลิกที่ดีน่ะครับ คุณน้า" มึงตอแหลมาก วันนี้มึงเป็นอะไรไปเนี่ยพี่สิงโต กินยาบ้ามารึไง


          "อ้อ งั้นก็แล้วไป เชิญตามสบายเลยนะ อยากกินอะไรก็กินไป อยากได้อะไรก็บอกพนักงานเสิร์ฟ เธอคงไม่ชินกับงานแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็ควรจะรู้ไว้ จะได้คิดได้ซักที ว่าน้องคริสน่ะ มีชีวิตที่แตกต่างจากเธอแค่ไหน" นี่ตกลงแม่ตั้งใจทำเหมือนที่พี่สิงโตเคยเดาสินะ


          ไอ้ละครน้ำเน่าประเภท จะอวดให้ดูว่าคนจนมันเทียบกับคนรวยไม่ได้อะไรนั่นน่ะ นี่ผมกำลังดูละครอะไรอยู่วะ แม่ผัวกับลูกสะใภ้งั้นเหรอ???


          "ขอบคุณนะครับคุณน้า ผมกับคริสกำลังหาของกินกันอยู่พอดีเลย คุณน้าทานด้วยกันมั้ยครับ นี่เลย เมนูเด็ดขอแนะนำ รถด่วนนน ไม่ด่วนธรรมดา ตัวนี้ด่วนพิเศษแบบอ้วนสุดๆด้วย แซ่บคั่กๆขอบอก ฮ่าๆๆๆ" พี่สิงโตยิ้มไสยไสยไปที่แม่ผม แล้วยื่นรถด่วนตัวอ้วนมากไปตรงหน้า จ่อเข้าเต็มตาแบบระบบHD เห็นชัดเจนทุกเส้นขาและปล้องขาวๆ


          "ว้ายยยย หนอนนนน หน๊อนนนนนนนนน อะไรกันเนี่ย ใครเอาหนอนเข้ามาในงาน อี๋ๆๆ อะไรเนี่ย เอาออกไปนะ กรี๊ดดดด หน๊อนนนนน"


          "........"


          "........"


          กริบกันทั้งงาน แม่หวีดลั่น กระโดดถอยไปไกล มองถาดภาชนะสีทองราคาดูแพงที่มีรถด่วนถูกทอดสีเหลืองทอง นอนกองกันเต็มไปหมด โชคดีนะเนี่ย ที่แขกในงานยังไม่เยอะ มีแค่พนักงานธนาคาร พวกลูกค้ากับนักข่าวยังเดินทางมาไม่ถึง ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ไม่อยากจะคิด ว่าภาพเหตุการณ์มันๆเมื่อกี้จะไปลงคอลัมภ์ซุบซิบในหนังสือพิม์กี่ฉบับบ้าง


          "เกิดอะไรขึ้นน่ะคุณ ทำไมร้องเสียงดังขนาดนี้ มีโจรมาปล้นเครื่องเพชรคุณรึไง ผมบอกแล้วให้ใส่เส้นเล็กๆหน่อย เส้นใหญ่ขนาดนี้ มีแต่พวกวิกลิเกเท่านั้นแหละเค้าใส่กัน" พ่อรีบเดินตรงลิ่วเข้ามาหาแม่ ถามด้วยสายตาห่วงใย แต่คำพูดคงไม่น่าฟังเท่าไหร่ แม่เลยฟาดมือลงไปที่แขนทันที


          "บ้าเหรอคุณ ลิเกอะไร เมื่อกี้สิงโตยังบอกว่าชั้นสวยมากมั่นหน้าสุดๆอยู่เลย ก็แค่ตกใจที่ใครเอาหนอนทอดมาไว้ในงาน อี๋ๆ พูดแล้วขนลุก" เอิ่มแม่ครับ มั่นหน้าไม่ควรใช้พูดกับตัวเองนะ มันเป็นคำด่ารู้บ้างรึเปล่า


          "มันไม่ใช่หนอนทอดนะครับแม่ มันคือรถด่วน อร่อยนะ ชิมดูสิ" ผมยื่นรถด่วนไปให้แม่อีกครั้ง ด้วยกิริยาที่ไม่รุนแรงเท่าพี่สิงโต แค่ค่อยๆยื่นไปตรงหน้า ช้าๆ หนอนน้อยๆสีทองค่อยๆคืบคลานเข้าไปใกล้แม่ ผมหันทางหัวไปให้ เพื่อให้สายตาของมันสบเข้ากับสายตาของแม่


          "ว้ายย น้องคริส ไม่เอา แม่ไม่กิน เอาออกไปไกลๆเลย ฮือออ คุณ ช่วยด้วยสิ นี่มันตัวประหลาดอะไรเนี่ย ทำไมกินอะไรกันน่าอ้วกมาก" แม่กระโดดไปหลบหลังพ่อทันทีที่สบตากับหนอนน้อย ผมหัวเราะเบาๆ แล้วโยนมันเข้าปาก เคี้ยวกร้วมๆสบตากับแม่ คนที่มองมาปิดปากทำท่าอยากอ้วกทันที


          "อร่อยนะครับแม่ เสียดายไม่มีน้ำจิ้ม แล้วก็อ่อนเกลือไปหน่อย นี่ถ้าเป็นตลาดนัดแถวๆหลังมอนะ แซ่บกว่านี้เยอะ"


          "น้องคริสสส คายออกมา กินตัวประหลาดแบบนั้นเดี๋ยวก็ท้องเสียหรอก อึ๋ยยยยยย"


          "ฮ่าๆๆๆ ไม่หรอกครับแม่ ผมกินออกบ่อย ที่ร้านไอ้เก้ายังมีขายเลย เดี๋ยวนี้เค้าบรรจุกระป๋องส่งออกนอกกันด้วยนะ ไม่ใช่รถด่วนธรรมดานะครับ"


          "พอแล้วๆๆ แม่ไม่ยุ่งด้วยแล้ว ไปดีกว่า อย่าเอาอะไรแบบนี้มาให้เห็นอีกนะ น่าขนลุก" แม่ลูบแขนตัวเองแล้วเดินหนีไป


          "เอาล่ะ มาทางนี้ดีกว่า พ่อจะพาไปแนะนำให้รู้จักกับกรรมการบริหารของธนาคารเราก่อน" พอแม่ไป พ่อก็เริ่มพูดแบบเป็นการเป็นงาน งือออ ถึงเวลาแล้วเหรอ ผมไม่ชอบเลย


          ผมเบะปากไม่อยากไป หันไปมองคนข้างๆ พี่สิงโตส่งยิ้มให้กำลังใจมาให้ แล้วพยักหน้าหนึ่งที เหมือนจะบอกว่า สู้ๆนะมึงกูเชียร์อยู่


          "ครับพ่อ" ผมรับปากอย่างเลี่ยงไม่ได้ เดินตามพ่อไป ทั่วงาน ไหว้คนนั้น ทักคนนี้ ส่งยิ้มทักทาย แล้วก็เจอกับคำถามแบบเดิมๆคือ


          "ลูกชายคนเล็กเหรอครับ?? ท่านประธานน่ะเหรอ มีลูกชายคนเล็กโตขนาดนี้" หรือไม่ก็


          "ทำไมผมไม่เคยรู้เลยครับท่านประธาน ลูกชายคนเล็ก???" ไม่อย่างนั้นถ้าแบบเสียมารยาทหน่อยก็


          "ใช่เหรอครับ หน้าตาไม่เหมือนท่านประธานกับคุณนายเลย ไม่เหมือนคุณพอร์ชกับคุณขวัญด้วย" อันนี้นี่เลวร้ายสุดๆๆๆ


          "คริสเป็นลูกชายคนเล็กที่ผมรักมาก ผมบอกเท่านี้แหละ" พ่อก็ยังคงยิ้มแล้วตอบคำถามทุกคนอย่างใจเย็น นิ่ง สงบ จนคนถามไม่กล้าซักอะไรต่ออีก


          หลังจากแนะนำตัวผมผ่านไปหลายคน ก็สร้างความฮือฮามากมาย หลายคนเริ่มซุบซิบนินทา มองมาทางนี้กันตลอด จากตอนแรกเข้างานมา ไม่มีใครสนใจ ตอนนี้ทุกคนต่างรีบส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรทันที


          อา โลกนี้ช่างน่ากลัว


          "พี่สิง ผมอยากกลับบ้านอ่ะ" ผมเดินอย่างอ่อนล้ากลับมาหาพี่สิงโต หลังจากแขกเริ่มเยอะขึ้น มีลูกค้ารายใหญ่หลายคนเริ่มเข้างานมา พ่อเลยต้องละความสนใจจากผม ไปคุยกับแขกผู้ใหญ่ ผมก็ได้อิสระซักที


          "ทนเอาหน่อยนะ เมื่อกี้มึงก็ทำดีแล้วนี่นา ยิ้มแบบนั้นแหละ อย่าไปแคร์ใคร มึงสนใจแค่คนที่รักมึงหวังดีกับมึงจริงๆก็พอ^^"  ดีจังว่ะ ถึงผมจะเหนื่อยจะกังวลแค่ไหน แต่แค่เดินมาตรงนี้ผมก็มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย


          "ดีจังที่พี่มาด้วย^^"


          "น้องคริส มายืนทำไมตรงนี้ แม่จะแนะนำให้รู้จักคนสำคัญนะ สวัสดีท่านรัฐมนตรีสิ นี่เป็นลูกค้าคนสำคัญของธนาคารเราเลยนะ" แม่ถลาเข้ามาขัดจังหวะโหมดซาบซึ้งของผมกับพี่สิงโต พร้อมกับพาลุงคนนึงที่แนะนำว่าเป็นรัฐมนตรีอะไรซักอย่าง ว่าแต่ผมต้องรู้จักรัฐมนตรีไปทำไม ผมเพิ่งสิบเก้าเองนะ แถมเรียนวิศวะอีกต่างหาก จำเป็นอะไรต้องไปรู้จักวะ แต่ถ้าแม่ว่างั้นก็คงต้องทำตามสินะ


          "สวัสดีครับ" ผมรีบยกมือไหว้ทันที ท่านรัฐมนตรีอะไรนั่นส่งยิ้มนิ่งๆตามมารยาทมาให้ ไม่ได้ร่าเริงลั๊นลาแบบแม่


          "ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" ท่านก็พูดนิ่งๆ เหมือนพวกคนใหญ่คนโตทั่วไป ทำเอาแม่หน้าเสียไปนิดหน่อย

ก็แน่ล่ะ นั่นรัฐมนตรีนะครับแม่ ไม่ใช่พนักงานธนาคารเรา เค้ามีความจำเป็นอะไรต้องมาเอาใจผมไม่ทราบ


          "เอ่อ..." ตอนที่แม่ยังหาคำพูดตัวเองไม่เจอ สายตาของตาลุงรัฐมนตรีก็ไปหยุดที่ใครคนนึงด้านหลังผม สีหน้านิ่งๆก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มดีใจ


          "สิงโต!!"


          "สวัสดีครับ คุณอา^^" พี่สิงโตทักรัฐมนตรีกลับด้วยรอยยิ้มสนิทสนม ผมเหวอไปนิด แต่แม่เหวอหนักกว่ามากก


          ใครคือคุณอาวะ อิตาลุงรัฐมนตรีขี้แก๊กเนี่ยเหรอ???



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ฮ่าๆๆๆๆ ขำรถด่วนกับขุ่นแม่อ่ะ หวีดลั่นงานขนาดนี้ ถามว่าอายบ้างมั้ย แล้วรัฐมนตรี กับคุณอาคืออะไร ติดตามในตอนต่อไปนะ //ไอ้ที่บอกว่าเตรียมรถโรงบาลไม่ได้หมายถึงว่าในนิยายจะมีการหามขุ่นแม่ส่งโรงบาลจริงนะ แค่เปรียบเทียบเฉยๆ อิอิ **ช่วงนี้ซุ่มเรื่องสเปปีใหม่อยู่ แล้วก็เหมือนเดิมนะ พุธ พฤหัส ศุกร์ ไม่ว่างอ่ะ แต่ตั้งใจว่า ช่วงปีใหม่จะลงสเปเชียลยาวๆ 5คู่ ให้ฟินสะใจส่งท้ายนะครัช** //อยากได้คู่ไหนก่อนดี 555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3812 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:05
    เอ๊ะ!!! ก็พอรู้ว่าพี่สิงจ๋าอ่ะ ไม่ได้กระจอกงอกหง่อย แต่ก็ไม่คิดว่าจะรู้จักกับรัฐมนตรีด้วยอ่ะ ว้าววววว
    #3812
    0
  2. #3423 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 07:44
    5555555 เกมพลิกแล้วท่านผู้โชมมมม
    #3423
    0
  3. #3294 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 13:54
    เปิดการ์ดลับอีกใบเลยข่ะ
    #3294
    0
  4. #3086 s.lattecoffee (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 12:25
    อิ้งวนไปคะขุ่นแม่ พี่สิงเขาไม่ได้กระจอง ๆ นะ แต่เขาไม่พูดแค่นั้นเอง
    #3086
    0
  5. #2996 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 07:55
    พีคเยอะไปล่ะ พี่สิงมีอาเป็นรัฐมนตรี // อึ้งไหมค่ะขุ่นแม่คริส 555555
    #2996
    0
  6. #2573 คนอ่าน (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 14:50
    เหย**** เส้นใหญ่รึเปล่าว่ะพี่สิง มิน่าล่ะมั่นหน้าเหลือเกินวันนี้ อ้าปากค้างตามขุ่นแม่
    #2573
    0
  7. #2273 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 21:41
    อู้หูววววววววว แม่เงิบหลายเงิบละเนี่ยยยย พี่สิงชักจะไม่ธรรมดาละเฮ้ยๆๆ
    #2273
    0
  8. #2260 TmPreaw (@TmPreaw) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 19:12
    ว่าแล้วว่าพี่สิงโตไม่ธรรมดา ตั้งแต่ซื้อชุดเพื่อจะไปงานญาติแล้ว นี่ถ้าซื้อหวยคงถูกเละเลย ไรท์มีเซอร์ไพร์สตลอดเลย ชอบมาก สนุกดีค่ะ เปิดเรื่องใหม่เรื่อยๆ ก็โอเคนะคะ จะตามอ่านทุกเรื่องเลย
    #2260
    0
  9. #2257 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 18:18
    แล่วๆๆๆๆ เป็นไงล้าวววว ขุ่นแม่
    #2257
    0
  10. #2254 ThePrikPanther (@ouiay) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 18:04
    อยากอ่านต่อมากๆเบย
    #2254
    0
  11. #2253 ThePrikPanther (@ouiay) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 18:04
    กรี๊ดดดดด 5555
    #2253
    0
  12. #2248 ChanaphaChanapha (@ChanaphaChanapha) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:37
    ไรต์ พฤหัสบดี ศุกร์ มาลงให้หน่อยเถอะสองวันนี้สอบอยากอ่านสมคิดกับสมถุยคลายเคลียด
    #2248
    2
    • #2248-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 110)
      27 ธันวาคม 2559 / 17:57
      อาจจะได้วันละตอนเท่านั้นนะ เพราะเค้าต้องทำงานน่ะ
      #2248-1
  13. #2247 โสตฯ ธัญรัตน์ (@wheelkung) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:19
    แหล่วๆๆๆๆ พี่สิงโตไม่ธรรมดานะคะขุ่นแม่ขาาาาา เก็บหน้าด่วนๆค่ะ
    #2247
    0
  14. #2244 nansuchaya001 (@nansuchaya001) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:35
    รู้สึกสะใจนิดๆ5555
    #2244
    0
  15. #2243 PianoGirlOrpheus (@PianoGirlOrpheus) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:17
    ว้าวววอั๊ยย่ะ ><
    #2243
    0
  16. #2242 K.Patcharaporn (@0821202281) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:16
    งานนี้ สมถุยพบญาติ แน่ๆ 5555
    #2242
    0
  17. #2241 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:05
    พี่สิงหลานรัฐมนตรีระเบียบสังคม ไม่ทำดา
    #2241
    0
  18. #2240 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:05
    ขำหนอนด่วนพิเศษง่ะ5555555
    ว่าแล้วพี่สิงโตไม่ธรรมดาจริงๆด้วยยย หุหุ นี่ขนาดอาเป็นรัฐมนตรีพ่อพี่สิงไม่เป็นนายกเลยเรอะ 55555 //ขุ่นแม่เงิบหนักมากนะคะ
    #2240
    0
  19. #2239 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:01
    เฮ้ยยยยยยยย เอาแล้วไงสมถุย ว่าแล้วววว ต้องไม่ธรรมดา ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้มั้งเนี่ย
    #2239
    0
  20. #2238 Rafael_Riddle (@lee-seung-woo) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:58
    ขอพรีญาก่อนได้ไหมมมมมม
    สมถุยมันไม่ธรรมดา เอ๊ะใจตั้งเเต่ซื้ออามานี่เเล้วววววพ่อคุณ~
    #2238
    0
  21. #2237 Devil'Em (@kusumawatree) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:40
    ย๊าว่าแล้วๆ ว่าพี่สิงโตต้องรู้จักคนใหญ่คนโต เพราะคำใบ้จากที่ซื้อสูทเตรียมไปงานแต่ง 
    #2237
    0
  22. #2235 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:23
    ว่าแล้วไง ลูกชาวสวนธรรมดาที่ไหน ชอบมีอะไรพลิกผันตลอด ประมาณว่า ครอบครัวสันโดษ หรือพี่สะใภ้ผู้ดีเก่า หรืออะไร ... เดา
    #2235
    0
  23. #2234 a_liew (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:22
    ฮั่นนนนน่อววววว์!!!!!! มีความอลังงงงงง

    ตกลงงานนี้เปิดตัวน้องคริส หรือว่าเปิดตัวว่าที่เขยคนเล็กกันแน่ค๊าาาาา ขุ่น ญ ป้าาาาาา!!!!!!

    "สวัสดีครับ..คุณอา" เล่นเอากริบกันไปทั้งงานนนนน

    มีใครให้มากกกกกว่านี้มั๊ยยยยยยยยย!!!!?????



    เหนือขุ่น ญ ป้า ก็ยังมี สมถุยยยยยยยย > {} <!!!!!!!!!
    #2234
    0
  24. #2233 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:14
    อื้อหือค้าง อิพี่สิงซุ่มเงียบนะ
    #2233
    0
  25. #2232 Jiraphat11 (@Jiraphat11) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 15:12
    กรี้ดพี่สิงงง ค้างงงง ขอต่อเลยได้ไม๊คร้าบบบบ
    #2232
    0