ตอนที่ 109 : ช๊อปปิ้งกับขุ่นแม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    26 ธ.ค. 59

สิงโตพาร์ท


          รถผมเลี้ยวเข้ามาจอดที่ห้างใหญ่ไฮโซใจกลางกรุงเทพฯ พร้อมกับลูกชายคนเล็กของตระกูลดังที่นั่งมาข้างๆ วันนี้เป็นวันพฤหัสฯเย็น จำได้มั้ยว่าผมมีนัดทำอะไร กับใคร ถ้าจำกันไม่ได้ ผมจะบอกให้


          แม่คริสไงล่ะ


          ".........พี่ว่า แม่จะหาเรื่องแกล้งอะไรพี่อีกรึเปล่า" คนถามพูดประโยคนี้มาประมาณ อืมมม ร้อย ไม่สิ น่าจะสองร้อยรอบ เพราะวันนี้รถติดหนักมาก เลยใช้เวลาเดินทางนานกว่าเดิมหน่อย แต่เราก็สามารถมาได้ทันเวลานัด เพราะผมคิดเอาไว้แล้วล่ะว่า ช่วงเวลานี้รถต้องติดแน่นอน


          "ถึงจะทำแบบนั้น กูก็ไม่กลัวหรอก มึงจะกังวลทำไม กูยังคิดไม่ออกเลยว่าแม่มึงจะมาแกล้งอะไรกูได้ แค่พาออกงาน พามาซื้อเสื้อผ้า มันจะเป็นการกลั่นแกล้งตรงไหน หรือพวกผู้ดีเค้าแกล้งกันแบบนี้ครับ น้องคริส" ผมเปิดประตูรถ เดินลงไป คริสเดินตามมา


          "ไอ้พี่สิง _ _ "


          "อะไร ไม่ชอบรึไง ไปกันเถอะครับ น้องคริส เข้าห้างนะครับ ตรงนี้มันร้อน เอาไว้พี่ขายมะม่วงให้ได้ราคาดีก่อน จะติดแอร์ที่ลานจอดรถพารากอนให้ด้วย ดีมะ ฮ่าๆๆๆๆ" ผมเอาแขนพาดไหล่คนที่ทำหน้าเซ็ง ล็อคคอดึงตัวเข้ามาใกล้ หัวเราะใส่หูมันอย่างสะใจ


          "พี่สิง มึงอย่าล้อกูแบบนี้ได้มั้ยวะ เรียกกูไอ้เชี่ยยังดีกว่าอีก เรียกน้องคริสแล้วกูขนลุก กูรับไม่ได้"


          "กูรู้ไง ว่ามึงรับไม่ได้ แต่เห็นหน้ามึงแบบนี้แล้วสนุกดีนี่หว่า โอ๋ๆๆๆ มามะน้องคริส ขุ่นพี่สิงจะปูพรหมแดงให้เดินเข้าห้างนะครัช"


          "เดี๋ยวกูถีบหน้าหงายเลย ไอ้บ้า" คริสสะบัดแขนผมลงจากไหล่ แล้วเดินหน้าหงิกนำหน้าไป


          "ฮ่าๆๆๆ ไม่งอนสิครัชน้องคริส เดี๋ยวพี่สิงพาไปเลี้ยงไอติมเจลลาโต้สั่งตรงจากอิตตาลี่ ขนมผิงอย่างดีจากฝรั่งเศสนะ"


          "หืม?? อะไรคือขนมผิงวะ พี่ตั้งใจพูดให้มันคล้องกันเท่านั้นใช่ป่ะ ฝรั่งเศษจะมีขนมผิงได้ไง???" คริสหันมาทำหน้ามึน มึงทำไมจริงจังอะไรกับความไร้สาระได้ขนาดนี้วะ เรื่องเรียนหนูทุ่มเทขนาดนี้มั้ยน้องคริส


          "ก็มาการองไง ขนมผิงฝรั่ง แพงชิบหาย กูต้องขายไร่ขายสวนมาซื้อให้มึงแดกมั้ยวะ ฮ่าๆๆๆๆ"


          "มึงเลิกล้อกูเรื่องไฮโซเวรนั่นซักทีได้มั้ยวะ เดี๋ยวกูโกรธจริงแล้วนะ ก็รู้อยู่ว่ากูไม่ชอบอะไรแบบนี้น่ะ มาการองห่าอัลไล ขอเปลี่ยนเป็นวอทก้าซักสองชอตแทนได้มั้ยล่ะ" เออ กูก็ลืมไปว่ามึงล่อด้วยของหวานไม่ได้ ต้องล่อด้วยสุราเท่านั้น

 



          "สวัสดีครับคุณน้า" ผมยกมือไหว้คนที่เดินตรงมาทางเราสองคน ผู้หญิงที่แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดูราคาแพงตั้งแต่หัวจรดเท้า คล้องกระเป๋าหลุยส์ไว้ที่แขน พยักหน้ารับไหวผมแกนๆ อย่างเสียไม่ได้ แล้วหมุนหน้าหนีไปทางลูกชายสุดที่รักทันที


          "สวัสดีครับแม่ นี่ไปที่ไหนมา ทำไมแต่งตัวอลังขนาดนี้" คริสมองแม่ตัวเองอย่างแปลกใจ ดูสภาพลูกชายกับผมด้วย


          เราตรงมาจากมหาวิทยาลัย คริสอยู่ในชุดนักศึกษา ถึงจะไม่มีเนคไทน์ เอาเสื้อเชิ้ตสีขาวออกจากกางเกงสเล็คแล้ว แต่ก็ไม่น่าเกลียดเท่าไหร่ ผมนี่สิวันนี้มีแลปเลยต้องใส่ชอป ดีที่ถอดชอปนอกไว้ในรถ สภาพก็เลยเหลือแค่กางเกงยีนส์กับเสื้อยืดสีดำรองเท้าผ้าใบ เห็นสายตาตอนแม่คริสพยักหน้ารับไหว้ผมแล้ว สไตล์ผมคงไม่ถูกใจขุ่นแม่เท่าไหร่นัก


          "แม่มีประชุมน่ะวันนี้ ขอโทษที่มาช้านะน้องคริส รถติดมากกกกกก"


          "ไม่เป็นไรครับ ผมกับพี่สิงก็เพิ่งมาถึง รถติดหนักเหมือนกัน ครั้งหน้าต้องขึ้นรถไฟฟ้ามาแล้วล่ะ น่าเบื่อเนาะ"


          "ต๊ายย รถไฟฟ้าอะไร ขึ้นไปเบียดคนทำไมล่ะลูก ร้อนก็ร้อน คนก็เยอะ แถมยังต้องเดินไกล ไปต่อรถราอะไรอีก พี่พอร์ชเค้าสั่งรถคันใหม่ไว้ให้แล้วไง อาทิตย์หน้าก็คงได้แล้วล่ะ น้องคริสต้องถูกใจแน่ๆ แลมโบกินีคันนี้เป็นลิมิเตดอิดิชั่นมีแค่สิบคันในโลกเลยนะ"


          "ห๊ะ อะไรนะแม่ พี่พอร์ชบ้าไปแล้วรึไง ซื้อรถอะไรแพงขนาดนั้น สู้เอาตังไปกินหละ..." คริสร้องอย่างตกใจลืมตัว มึงคงอยากจะเปรียบว่าเอาตังค์ไปกินเหล้าดีกว่าสินะ แต่คงเห็นว่านี่เป็นแม่ไง เกรียนกากมากไม่ได้เลยหยุดพูดไปเฉยๆ


          แลมโบกินีเลยเหรอวะ ช่างเป็นครอบครัวที่เว่อร์อะไรเบอร์นี้ ผมเห็นในมหาลัยเรามีคนขับรถยี่ห้อนี้แค่คนเดียว คือเพื่อนสนิทมันไง ไอ้เก้าน่ะ จะว่าไปเพื่อนมันทั้งกลุ่มนี่ก็ลูกคุณหนูกันหมดเลยนี่หว่า แต่ทำไมนิสัยมันออกมาเป็นแบบนี้กันวะ ทั้งเกรียนทั้งรั่ว แถมชอบทำตัวติดดินกันอีกต่างหาก


          "กินอะไรน้องคริส หละ อะไร???" แม่คริสเห็นลูกชายเงียบไป เลยหวังดีช่วยต่อประเด็นให้ ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเล้ยย


          "หละ หลาม หูฉลามไงครับแม่ ฮ่าๆๆๆๆ" สตอเบอรี่ลูกใหญ่จริงๆเลยมึง เหล้ากลายเป็นหูฉลามเนี่ยนะ มึงอยากกินรึไง พูดมั่วๆ เดี๋ยวแม่มึงก็ประเคนมาให้หรอก ก็รู้ๆกันอยู่


          "อ้อ ได้สิ ไม่เห็นต้องเอารถไปแลกกับหูฉลามเลย เดี๋ยวแม่พาไปทานนะน้องคริส โรงแรมหกดาวที่เรามีหุ้นอยู่ ได้ตัวเชฟชื่อดังจากเมืองจีนมา ว่าจะพาน้องคริสไปทานเหมือนกัน เอาไว้วันหลังแม่จะนัดไปนะ" นั่นไงล่ะ ขุ่นแม่ผู้ใส่ใจทุกรายละเอียดของลูกชาย รีบเอาอกเอาใจทันที


          "แหะๆๆ ไม่เป็นไรครับแม่ ผมก็แค่เปรียบเทียบไปอย่างนั้นแหละ เอาเป็นว่าเราไปดูชุดกันดีกว่านะครับ ทางไหนเหรอ?"


          "ทางนี้เลยจ๊ะ แม่ว่าเราไปลองของอาร์มานี่ก่อนดีกว่านะ ถ้าไม่ถูกใจค่อยไปดูของดอลเช่ หรือพอล..." แล้วก็บลาๆๆสารพัดชื่อเบรนด์เนมที่แม่ของคิดจะสรรหานึกออกมาได้ ผมได้แต่ถอนหายใจแล้วก้าวเท้าตามสองคนแม่ลูกออกไป

 



          "ไหนลองตัวนี้ดูสิ ดูดีจังเลย น้องคริสใส่อะไรก็หล่อไปหมด" ผมนั่งพิงโซฟามองคนเป็นแม่ทาบชุดนั้นส่งชุดนี้ให้คริสลองไม่ยอมหยุด แอบนึกสงสารแฟนตัวเองอยู่ในใจ คริสมันไม่ชอบอะไรแบบนี้แน่ๆ ดูหน้ามันด้วย ถ้าไม่ใช่แม่ มันคงตะโกนด่าชี้หน้าหรือไม่ก็ต่อยไปแล้ว นี่มันร้านที่สามแล้วนะ


          ผมกวาดสายตามองดูรอบร้าน ชุดร้านไหนๆก็คล้ายกันหมดนั่นแหละ หลับตายหยิบมาซักชุดไม่ได้รึไง ทำไมต้องลองอะไรมากมายขนาดนั้น ชุดผู้ชายน่ะไม่วุ่นวายเท่าผู้หญิงหรอก ทำยังกะจะพากันไปเดินแบบ เดินแฟชั่นงั้นแหละ


          "ชุดสุดท้ายแล้วได้มั้ยครับแม่ ผมยังไงก็ได้ แม่เลือกเลยได้รึเปล่า" สุดท้ายคริสก็ทนไม่ไหว ตัดสินใจบอกแม่ตัวเองไปตามตรง จริงๆมันบอกอย่างนี้ตั้งแต่ร้านแรกแล้วล่ะ ด้วยเสียงอ่อนๆแบบเกรงใจ แต่ครั้งนี้พูดประโยคเดิม แต่เน้นเสียงที่หนักแน่นชัดเจนขึ้น ถ้าภาษาไทยง่ายๆก็เริ่มวีนนั่นแหละ


          "อ้อ ตกลงจ๊ะน้องคริส งั้นไปลองชุดนี้อีกชุดเดียวนะ แม่ว่าตัวนี้แหละ เหมาะสุดแล้ว" ขุ่นแม่สตั๊นไปสามสิบวิ เมื่อเจอลูกชายเวอร์ชั่นสมคิดเลเวลศูนย์จุดห้าเข้าไป แล้วยอมตกลงแต่โดยดี นี่ยังไม่ถึงเลเวลหนึ่งเลยนะ ถ้าขุ่นแม่เจอสมคิดเกียร์ห้าขั้นสุดยอดแบบที่ผมเคยเจอเข้าไป สงสัยคงช็อคไปอีกยี่สิบปี


          "ครับ" คริสแอบถอนหายใจเบาๆ แล้วยอมหยิบชุดเดินเข้าห้องลองเสื้อไป และขุ่นแม่ก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่ผมทันที


          "เธอล่ะ เจอชุดที่ถูกใจรึยัง เลือกมาสิ จะได้จ่ายเงินไปพร้อมกันเลย" รอยยิ้มดูแคลนไม่ได้ทำให้ผมสะทกสะท้านอะไร ขอแค่ไม่สั่งให้เราเลิกกัน หรือจับคริสแยกจากผมไป นอกนั้นผมรับได้หมดนั่นแหละ ตอนนี้เริ่มชินแล้วด้วย


          "ไม่เป็นไรครับ คุณน้าคงยังไม่ได้สังเกตุ ผมซื้อไปตั้งแต่ร้านแรกแล้ว^ ^" ผมยกถุงอาร์มานี่ในมือชูให้แม่คริสดู นี่คงมัวแต่สนใจลูกชาย ไม่ได้แลสายตามาทางผมเลยสินะ จริงๆผมก็คว้ามาตามที่คนขายแนะนำนั่นแหละ ขี้เกียจเลือกว่ะ สูทอะไรแพงชิบหาย ซื้อประตูน้ำไม่ได้รึไงวะ มันก็ใส่ได้เหมือนกันมั้ยล่ะ


          "นี่เธอซื้อแล้วเหรอ ทำไมไม่ยอมบอก จะซื้ออะไรไม่ปรึกษา ไหนเอามาดูสิ เกิดเลือกตัวที่มันไม่เข้ากับเธอขึ้นมา ชั้นก็ขายหน้ากันพอดี" ผมยื่นถุงส่งให้ไป แม่คริสรับไป เปิดออกดู หยิบขึ้นมาคลี่มองอย่างพิจารณา แอบทาบลงมาบนตัวผมนิดหน่อย ขอวิ่งออกไปขำกับสีหน้าเหวอๆของขุ่นแม่ซักห้าวินาทีได้มั้ย


          "เป็นไงครับ ใส่แล้วจะทำให้คุณน้าขายหน้ารึเปล่า^ ^" ผมเอียงคอถาม ส่งยิ้มหวานไปให้ แบบที่เคยใช้กับคนเป็นลูกชายได้ผลทุกครั้ง 


          "กะ ก็..ก็ดูดีล่ะนะ เท่าไหร่ล่ะ จะโอนไปให้" แหม่ พอหาที่ติไม่ได้เปลี่ยนเรื่องทันทีเลยนะครับ


          "ไม่เป็นไรครับ ผมจ่ายเองได้ คือไม่ได้จะหยิ่งหรือไม่ยอมรับของจากผู้ใหญ่นะครับ แต่ว่าผมจะต้องใช้งานอื่นต่อพอดี ตั้งใจว่าจะมีติดไว้ซักตัวอยู่แล้ว" ผมรีบอธิบายก่อนที่ขุ่นแม่จอมอคติกับผม จะตั้งแง่ หาประเด็นใหม่ขึ้นมาอีก


          "งานอะไร อย่างเธอจะต้องใส่สูทหรูขนาดนี้ไปงานไหนกันเหรอ"


          "งานแต่งงานของญาติน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก ^ ^" ผมไม่อธิบายอะไรต่อ ไม่สนใจสีหน้าดูถูกนั่นด้วย


          แค่ใส่เสื้อผ้าธรรมดาไม่มียี่ห้อ ขับรถราคาไม่ถึงยี่สิบล้าน ไม่ลิมิเต็ดอิดิชั่น ไม่มีของเบรนแนมในตัวเลยซักอย่าง และถึงจะไม่รวยติดอันดับเศรษฐีเมืองไทย แต่ผมก็ไม่ได้จนนี่หว่า แค่ไม่อยากจะบอกเท่านั้นเอง


          "แม่ครับ" คริสเดินออกมาจากห้องลองเสื้อผ้าพอดี เห็นแต่งชุดแบบนี้แล้วไม่ชินตาเลยว่ะ....แต่ก็ดูดีจัง^^


          คริสกับผมก็เหมือนกันนั่นแหละ คือไม่ชอบอะไรที่ดูหรูหราเป็นทางการ ชอบแต่งตัวง่ายๆสบายๆมากกว่า บางทีไปกินเหล้าที่ชานชลาไอ้สมคิดยังลากรองเท้าแตะกับชุดฟุตบอลไปเลย


          "อุ๊ย ดูดีมากเลยจ๊ะน้องคริส หล่อจังลูกชายแม่ ตกลงเอาชุดนี้เนาะ"


          "ครับ เอาชุดนี้แหละ ผมชอบแล้ว ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกก ถ้าไม่ได้ใส่ชุดนี้ผมต้องดูไม่ดีแน่ๆเลย" มึงแค่ไม่อยากลองตัวอื่นอีกแล้วใช่มั้ย ถึงรีบลาก ก.ไก่ไปถึงดาวอังคารขนาดนั้น ผมกลั้นขำจนหน้าแทบจะฝังลงไปกับโซฟา หรรษาดีจังคนบ้านนี้


          "ตกลงเอาชุดนี้นะ น้องคริสไปเปลี่ยนชุดเลยจ๊ะ เดี๋ยวแม่พาไปทานข้าวกันต่อ" แม่คริสบอกจบก็หันไปพูดกับพนักงานขายในร้าน เรื่องของเครื่องประดับอีกนิดหน่อย ผมกับคริสเลยแอบมองหน้ากันแล้วถอนหายใจ


          "ฮืออออ กูจะทนไม่ไหวแล้วพี่สิง" คริสเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เดินกลับมานั่งที่โซฟา รอแม่ตัวเองจัดการเรื่องเสื้อผ้ากับพนักงานอยู่


          "ทนหน่อยนะ เค้ารักมึงนั่นแหละ ถึงอยากจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้" ผมลูบหัวปลอบใจ มองคนรักอย่างเห็นใจ


          "แล้วเป็นไงล่ะ สิ่งที่ดีที่สุด ดูดีป่ะ จริงๆผมใส่ผ้าขี้ริ้วยังหล่อเลย เลือกอัลไลหลายชุดนักหนา อิอิ" ไอ้สมคิดยิ้มหน้าทะเล้น มั่นหน้าในความหล่อของตัวเองไม่เคยเปลี่ยน จนความเห็นใจกลายเป็นความหมั่นไส้ในพริบตา


          "ก็ดี" 


          ผมตอบแล้วเลื่อนหน้าไปกระซิบข้างหูเบาๆ เอาแค่ให้ได้ยินกันสองคน "แต่มึงไม่ใส่อะไรเลยจะดูดีกว่านะ ^ ^"


          "เสร็จแล้วล่ะน้องคริส ต่อไปก็ร้านรองเท้านะ ไปกันต่อเลยจ้า" แม่คริสเดินเข้ามาขัดจังหวะการสนทนา ด้วยประโยคที่เปลี่ยนเสียงหัวเราะชอบใจของลูกชายที่กำลังถูกใจคำพูดผมอยู่(มันหน้าด้านไง ไม่มีอายหรอก) ให้กลายเป็นสีหน้าเซ็งๆได้ทันตา ขุ่นแม่โคตรเก่ง


          นี่สูทไม่พอยังต้องต่อด้วยรองเท้าอีกเหรอวะ วุ่นวายอะไรขนาดนี้ ขอสิทธิ์กลับไปสร้างถนนที่แม่ฮ่องสอนแทนได้มั้ย เอาสูทไปขายคงทำถนนเข้าหมู่บ้านได้ห้าสิบกิโล เห้อออออ

 



          "ทานร้านไหนดีน้องคริส อยากกินอะไรลูก" จบเรื่องเสื้อผ้ารองเท้า ก็มาต่อที่เรื่องอาหารการกิน ผมจำได้ว่าคริสตอบไปห้าครั้งแล้วว่า อะไรก็ได้


          "อะไรก็ได้ครับแม่ แม่เลือกเลย" อ้อ ครั้งที่หกแล้ว แล้วเดี๋ยวแม่คริสก็จะต้องตอบมาว่า..


          "ได้ไงล่ะน้องคริส อย่าตามใจแม่สิ แม่ให้น้องคริสเลือก บอกแล้วไงว่าให้เป็นตัวเอง อย่าเกรงใจ ไม่งั้นแม่จะโกรธนะ" นี่ไง ตอบกลับมาเป็นรอบที่หกแข่งกับลูกชาย


          ถ้าผมตอบแทนคริสไปว่า ไปทานฟู้ดฮอลล์กันเถอะ เลือกได้สารพัดไม่ต้องมาคอยตามใจอีกฝ่ายนึง จะถูกมองบนใส่มั้ยวะ ไม่เอาดีกว่าเนาะ แค่นี้เค้าก็งอนเรื่องที่ผมคบกับลูกชายเค้าจะแย่อยู่แล้ว


          "ไอ้คริส พี่สิง มาทำอะไรเนี่ย" เสียงผู้หญิงที่คุ้นสุดๆ เรียกชื่อเราอย่างดีใจ ทำให้เราสามคน หันกลับไปมอง


          "อ้าว ไอ้สะไบ มาทำอะไรที่นี่วะ เดทงี้ มิน่าวันนี้เลิกคลาสแล้วหายหน้าไปทั้งคู่เลย" คริสเจอกลุ่มแก็งค์เพื่อนซี้ ก็ร้องอย่างดีใจทันที มีความแซวสไปรส์กับถังอีกต่างหาก


          "มาดูหนังน่ะ เห็นมั้ยล่ะสไปรส์ บอกให้ไปดูห้างฯใกล้มหาลัยก็ไม่เชื่อ เลือกที่นี่ไป ก็เจอพวกมันอยู่ดี ถ้าดวงมันจะเจอน่ะ" ถังตอบแทนสไปรส์ที่เป็นใบ้ไปแล้ว เมื่อกี้มันทักอย่างลืมตัวใช่มั้ย คงลืมไปว่าไอ้หัวหน้าแก็งค์มันสายแซะสายแซว


          "ก็ไม่รู้นี่นา อุตส่าห์เลือกห้างหรู เพราะรู้ว่าพวกมันไม่มาเดินกันแน่ๆ ปกติมันเดินตลาดนัด ไม่ก็สะพานควาย นึกยังไงมาโผล่ที่นี่วะ" ไอ้สะพานควายนี่คงเป็นคำด่ามากกว่าที่คริสมันจะไปเดินจริงๆล่ะนะ แล้วตลาดนัดก็เปรียบเกินไป มันไม่ไปไหนเลยนอกจากชานชลาต่างหากล่ะ


          "เพื่อนเหรอจ๊ะ น้องคริส" ขุ่นแม่ที่เพิ่งหาโอกาสแทรกได้ ยิ้มดีใจส่งมาให้ทันที


          "ครับแม่ นี่สไปรส์เพื่อนที่มหาลัย ส่วนถังแม่เคยเจอแล้วใช่มั้ยครับ" คริสส่งยิ้มแบบผู้ดีแนะนำเพื่อนทั้งสองคน


          "ใช่จ๊ะ น้องถัง แม่จำได้ ที่เป็นลูกนายพลใช่มั้ย ไม่ได้เจอตั้งนาน โตขึ้นเยอะเลยนะ" แม่คริสยิ้มกว้างส่งไปให้เพื่อนลูกชายตัวเอง ผมก็เคยได้รับนะ ตอนก่อนที่ผมจะพูดว่า ผมเป็นอะไรกับลูกชายเค้าน่ะ


          "สบายดีนะครับคุณน้า" ถังกับสไปรส์ยกมือไหว้ตามมารยาท แล้วก็ทักทายกันนิดหน่อย แล้วแม่คริสก็เอ่ยปากอีกครั้ง


          "ก็ดีจ๊ะ นี่ไปไหนกันต่อมั้ย ไปทานข้าวเย็นด้วยกันสิ แม่กำลังเลือกร้านกับน้องคริสอยู่พอดีเลย"


          "ไม่ต้องก็ได้มั้งครับแม่ พวกมัน เอ่อ เพื่อนผมคงมีธุระต่อที่ไหนล่ะมั้ง ใช่มั้ย ถัง สไปรส์" มึงไม่อยากหลุดนิสัยหยาบคายต่อหน้าแม่ เหมือนที่เคยหลุดต่อหน้าพี่พอร์ชสินะ แม้แต่พี่พอร์ชยังอึ้งเบอร์นั้น แม่จะอึ้งขนาดไหนเนี่ย ผมอยากเห็นจัง^^


          "น้องคริส ไม่อยากให้แม่รู้จักเพื่อนๆน้องคริสเหรอ" แล้วขุ่นแม่สายดราม่า ก็เริ่มทำท่ากลั้นน้ำตาตัดพ้อลูกชายทันที


          "ไม่ใช่ครับแม่ คือผม เกรงใจน่ะ แต่ถ้าแม่ยืนยันจะชวน ผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกครับ ไปสิ ไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ" ลูกชายที่แสนดีรีบกลับลำชวนเพื่อนในแก็งค์แสบของมันอย่างเลี่ยงไม่ได้ สีหน้าโคตรลำบากใจ เพราะรู้ว่ายังไงตัวเองก็ต้องหลุดลืมตัวแน่นอน ยิ่งคนที่เจอเป็นสไปรส์ ผมว่าไม่รอด คู่นี้มันกัดกันเจ็บยิ่งกว่ามดตะนอยอีก


          "อ้อ อืม ก็ไม่ได้มีธุระที่ไหนนะ ไปก็ได้ค่ะคุณน้า" สไปรส์ตอบรับแบบงงๆ กับความดราม่าเล่นใหญ่ของแม่คริส


          "จริงเหรอ ดีจัง แม่ดีใจ งั้นไปร้านนี้ก็ได้ ไปกันเร็วเด็กๆ" เด็กๆสามคนถูกแม่คริสดันหลังให้เดินเข้าไปในร้านที่ใกล้ที่สุด โดยทิ้งผมให้เดินตามไปเอง


          วุ่นวายจริงๆเลยว่ะ

 



          "ฮ่าๆๆๆๆ นี่ถ้าไอ้ดำมานะ มันจะต้องช่วยกูแซวพวกมึงแน่ๆ ไอ้พี่สิงไม่รับมุขเลยว่ะ ไม่หนุกเลย" ผ่านไปได้พักเดียว คริสก็ลืมตัวอย่างที่ผมคิดเอาไว้ หลุดมาดสมคิดเลเวลสอง ปล่อยให้ขุ่นแม่ปั้นยิ้มช็อคๆฟังเด็กวัยรุ่นคุยกัน ด้วยภาษาที่บางครั้งก็คงจะไม่เข้าใจหรอก ผมคลุกคลีกับพวกมันมาตั้งหลายเดือน บางครั้งยังไม่เคยเข้าใจพวกมันเลย


          "ถุย ไม่มีมัน มึงก็ความแซวคนเดียวได้มั้ยวะ ดูเพื่อนมึงสิถัง ถ้ากูไม่ใส่กระโปรง กูโดดถีบหน้าหงายแล้วนะ เมื่อไหร่มึงจะเลิกพูดเรื่องพวกกูซักที" สไปรส์


          "ก็อย่าไปสนใจสิสไปรส์ ยิ่งไปโวยกลับ ไอ้คริสมันก็ยิ่งชอบ ทำน้ำนิ่งเข้าไว้ มันก็ไปไม่เป็นเองแหละ" ถัง


          "ใช่แล้วครับ น้องสไปรส์ ทำเฉยๆนิ่งๆ ตีเนียน เข้าไว้ อนาคตลูกสะใภ้นายพลจะหายไปไหน ฮ่าๆๆๆๆ" คริส


          "ไอ้เวรสมคิด  พี่สิง ทำไมพี่ไม่สั่งสอนมันมั่งวะ ปล่อยให้มันบ้าขนาดนี้ได้ยังไง ตบมันมั่งสิ" สไปรส์


          "พวกมึงอยู่อนุบาลกันรึไง เถียงสู้กันไม่ได้ ก็หันมาฟ้องกูทุกที ตีกันเอง ก็จัดการกันเองสิวะ กูเกี่ยวอะไรด้วย เรื่องแค่นี้ยังจัดการไม่ได้ อนาคตมึงจะรับงานใหญ่ๆ รองรับชีวิตของผู้คนมากมายได้ยังไง หัดแก้ปัญหา คิด แล้วก็รับผิดชอบตัวเองกันซะบ้าง" ผม


          "สาธุ" เด็กปีหนึ่งสามคนยกมือไหว้ท่วมหัวมาทางผม พูดพร้อมกันอย่างกวนตีน พวกมันไม่สมควรจะอยู่รวมกลุ่มกันจริงๆเลยไอ้แก็งค์นี้ นี่ขนาดไม่ครบทีมนะ


          "มึงจะไปลากพี่สิงมาเกี่ยวทำไมวะไอ้สะไบ ก็รู้อยู่ว่ามันขี้บ่นจะตายห่า กูอุตส่าห์เลี่ยงแล้วนะ พ่อมึงบ่นอีกแล้วเห็นมั้ย แล้วสุดท้ายก็จะวกไปเรื่องเรียน เรื่องอ่านหนังสือของกูอีกจนได้ เชื่อสิ เมื่อวานมันเพิ่งบังคับให้กูติวแคลจนถึงตีสองนะเว้ย คิดถึงจิตใจกูมั่ง ฮืออออ" คริส


          "ติวก็ดีแล้วไง แคลฯของถนัดพี่สิงเลย ดีกว่ากูติวให้อีก ว่าแต่พรุ่งนี้เย็นมีนัดติวที่บ้านกูนะ ห้ามโดดนะเว้ย ใกล้สอบแล้วด้วย" อ้อ ช่วงนี้ใกล้สอบแล้วนี่เอง มึงเลยกลับโหมดจริงจังอีกรอบสินะถัง


          "ไอ้สะไบ กูว่ามึงกับกูมาได้กันเอง แล้วยกไอ้ถังให้พี่สิงไปเหอะว่ะ โคตรจะเหมาะสมกันเลย กิ่งเตยกับใบหนาดชัดๆ" คริสชะโงกหน้าข้ามโต๊ะ ไปหาสไปรส์ แล้วก็โดนถังตบหัวทิ่มคว่ำลงไปที่โต๊ะ ขุ่นแม่แอบปิดปากตกใจเบาๆ แต่ไม่มีใครสังเกตุเห็น นอกจากผมที่รอชอตเด็ดมันส์ๆอยู่แล้ว แก็งค์นี้อยู่ด้วยกันทีไร ไม่สนใจใครรอบตัวเลย


          "เดี๋ยวกูถีบให้ ไอ้เวร" ถัง


          "ไม่ต้องเดี๋ยวแล้วมั้ย มึงตบกูไปแล้วไงแม่ง มือหรือตีนวะหนักชิบหาย ไอ้เชี่ย ไอ้สันขวาน ไอ้เห็บมนุษย์ดาวอังคาร ไม่มีกูพวกมึงจะได้กันมั้ยล่ะ" คริส


          "ยังไงวะ มึงไปช่วยพวกมันตอนไหน มึงช่วยใครในเรื่องดีๆเป็นด้วยเหรอวะ" ผมโคตรแปลกใจ ปกติมึงคิดได้แต่แผนร้ายๆ ไม่ก็แผนโง่ๆนี่หว่า


          "อย่าได้ดูถูกกูไปพี่สิง ถ้าผมไม่ตั้งอกตั้งใจแซวพวกมันจนหวั่นไหวกัน มันจะได้ดีจนถึงทุกวันนี้เหรอวะ โด่ ไอ้สมถุย" สีหน้ามึงภูมิใจกับอะไรที่ไร้สาระอีกแล้วนะสมคิด


          "นั่นคือความช่วยเหลือเหรอวะ ไอ้เต่าถุย มึงอย่าเอาแต่ความดีเข้าตัว รับความชั่วไปบ้างก็ได้ ช่วยพวกกูตรงไหน ไอ้สตอเบอรี่ลูกใหญ่ที่ปลูกในทุ่งหญ้าลาเวนเดอร์ ตอบบบ" สไปรส์


          "อะไรกัน ทำไมพวกมึงมองกูชั่วร้ายขนาดนั้น นี่กูเพื่อนมึงนะ กูคือหัวหน้าแก็งค์รุกกี้ปีหนึ่งสุดเท่ กูหล่อขนาดนี้จะไม่มีข้อดีเลยรึไง" คริสเริ่มโวยวายเมื่อไม่มีใครเข้าข้างเลย แต่มึงรู้อะไรมั้ย กูไม่เห็นความเกี่ยวข้องที่มึงอ้างมาเลย


          "ใครโหวตมึงเป็นหัวหน้าตอนไหนวะ มึงตั้งเองมั้ยล่ะไอ้ชื่อแก็งค์อับอายนั่นน่ะ มีใครเรียกบ้าง เค้าเรียกพวกเราว่าแก็งค์หมูกะทะกันหมด เพราะมึงมันเป็นไอ้ขี้เมา ไร้สาระ ขี้โวยวายไง คนอัลไลช่างร้ายกาจ แถมเจ้าเล่ห์อีกต่างหาก" สไปรส์


          "ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ มึงรู้จักเพื่อนตัวเองโคตรดีเลยสะไบ" ผมหัวเราะเสียงดัง อดขำไม่ได้จริงๆ


          "อะไรวะพี่สิง นี่กูเป็นแควนมึงนะ เข้าข้างกันหน่อยก็ไม่ได้ จำเอาไว้เลย"


          "โอ๋ๆๆ ไม่โกรธนะสมคิด เดี๋ยวซื้อหน๋มผิงให้กินเอามั้ย อ้อไม่ได้สินะ มึงล่อด้วยของหวานไม่ได้ ต้องล่อด้วยเหล้า เอาเตกีล่าไปขวดนึงเลย"


          "ถ้ากูเป็นผู้หญิงจะกรี๊ดใส่หน้าแล้วกระโดดกอดมึงตรงนี้เลย ช่างรู้ใจอะไรขนาดนี้วะ สมแล้วที่เป็นไอ้สมถุยของเก๊า น่ารักเตี้ยๆ พูดแล้วไม่คืนคำนะมึง พูดเล่นก็ไม่ได้ กูนับหมด งือออออ" คริสไม่ได้กรี๊ดใส่หน้า แต่กอดแขนแล้วซบหัวมาบนไหล่อย่างถูกใจในของล่อทันที


          "เอาหัวมึงออกไปเลย ไอ้ใจง่าย ฮ่าๆๆๆ" ผมผลักหัวสมคิดเวอร์ชั่นแฮ่ดออกไปเบาๆ กูคบมันได้ไงวะ โคตรหมั่นไส้เลยบางที


          "เอ่อ น้องคริส คือว่า.."


          "เชี่ย กูลืมไปเลย ชิบหายแล้ว" เสียงอุทานเบาๆดังมาจากปากคนเป็นลูกชายที่ลืมแม่ตัวเองไป แล้วเผยนิสัยจริงๆออกมา


          ผมก็เกือบหลุดอุทานแบบเดียวกับมันเหมือนกัน ชิบหายแล้วล่ะ กูก็ลืมตัว


          "แม่ครับ คือว่า..." คริสมองหน้าแม่ตัวเองอย่างกล้าๆกลัวๆ มันคงกลัวว่าเค้าจะรับมันไม่ได้สินะ ผมแอบจับมือบีบให้กำลังใจมันใต้โต๊ะ คริสหันมามองหน้า สายตามีแต่ความกังวล


          "น้องคริส เป็นแบบนี้..." ผมไม่รู้ว่าแม่คริสจะพูดอะไรต่อ แต่กลัวว่าคำพูดจะมาทำร้ายจิตใจคนที่ผมรัก เลยรีบชิงอธิบายให้เข้าใจ ก่อนที่จะมีดราม่าครั้งใหญ่เกิดขึ้นกับคริสอีก


          "คุณน้าครับ คือนี่มันเป็นพฤติกรรมของวัยรุ่นตอนเค้าอยู่รวมกลุ่มกันเท่านั้นเองแหละครับ ถึงจะดูหยาบคาย ไม่มีมารยาทไปซักหน่อย แต่เด็กๆพวกนี้ก็เป็นเด็กดี ขยัน ตั้งใจเรียน ไม่เคยทำให้พ่อแม่ผิดหวัง ไม่ใช่แค่คริสหรอกนะครับ ถ้าคุณน้าไปถามเพื่อนๆคนไหนที่มีลูกเป็นวัยรุ่น ส่วนมากเค้าก็ไม่ทำตัวแบบนี้ต่อหน้าพ่อแม่ แต่พวกเค้าก็รักและเคารพพ่อแม่กันทุกคน และถึงคริสจะเป็นยังไงตอนอยู่กับเพื่อน แต่ตอนอยู่กับคุณน้า เค้าก็คือลูกชาย แล้วเค้าก็รักคุณน้ามากเลยนะครับ เรื่องคำพูดน่ะ มันเป็นเรื่องปกติธรรมดาของวัยรุ่นสมัยนี้ครับ" พอผมพูดจบแม่คริสก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่ ระหว่างนั้นไม่มีใครพูดอะไร แค่รอลุ้นคำตอบจากแม่คริสเท่านั้น


          "ชะ ชั้นรู้หรอกน่า ไม่ต้องให้เธอมาบอกหรอก ไม่ได้จะว่าอะไรซักหน่อย" 


          เหรอครับ แต่ตอบเสียงเบ๊าเบาเนาะ^ ^


          "ขอบคุณนะครับแม่ ผมขอโทษด้วย ผมลืมตัวไปหน่อย ต่อไปผมจะไม่พูดแบบนี้อีกแล้ว..ต่อหน้าแม่" ถ้าไม่มีคำสุดท้าย มึงจะดูดีมากมายเลยสมคิด


          "ไม่เป็นไรลูก แม่จะพยายามเข้าใจวัยรุ่นนะ แต่ตอนนี้ ขอยาดมให้แม่ที ขุ่นแม่ช็อคคคค ฮืออออ"


          "ฮ่าๆๆๆๆ ใจเย็นๆนะคะคุณน้า อย่าเพิ่งช็อคไป นี่แค่สมคิดระดับปกติเอง ถ้าคุณน้าเจอแบบพี่พอร์ชหรือ  แบบที่พี่สิงโตเจอทุกวัน จะทำใจไม่ได้มากกว่านี้อีก" สไปรส์


          "ไอ้เชี่ย เอ๊ย สะไบ อย่าพูดอะไรไปมากกว่านี้เลยนะ เดี๋ยวแม่กู เอ๊ย แม่ผม เอ๊ะ แม่คริส เออ นั่นแหละ เดี๋ยวแม่จะรับไม่ได้" มึงเป็นไบโพล่ารึเปล่าวะ ถึงได้สับสนในตัวเองขนาดนี้น่ะไอ้คริส


          "ยังมีมากกว่านี้อีกเหรอ เอิ๊กกกกก" คุณหญิงแม่รีบควักยาดมออกจากกระเป๋าราคาแพง ยัดทีเดียวเข้าจมูกพร้อมกับร้องออกมา


          "แม่ครับ ไหวมั้ย ไม่ต้องห่วงนะ ผมไม่ทำแบบนั้นกับแม่หรอก สไปรส์มันพูดเกินไป ผมก็เป็นผมนี่แหละ^^" สตอเบอรี่ลูกใหญ่ เอ๊ย สมคิดใช้ความเล่นใหญ่ของตัวเอง ส่งยิ้มผู้ดีไปให้หม่อมแม่ แต่กูว่าคงไม่ทันแล้วล่ะ


          แม่คริสนั่งดมยาเงียบๆอยู่พักใหญ่ แล้วก็ส่งยิ้มไปให้ลูกชายตัวเอง


          "ไม่เป็นไรหรอกน้องคริส อย่าคิดมากนะ แม่เข้าใจวัยรุ่น แม่บอกแล้วไง ว่าน้องคริสจะเป็นยังไง แม่ก็รักน้องคริสเหมือนเดิม"


          "แม่" แล้วสองคนแม่ลูกก็โผเข้ากอดกัน ท่ามกลางความเหวอของถัง ความเบะปากมองบนของสไปรส์ ความระอาใจของผม


          "แต่ถ้าจะให้ดี น้องคริสทำแบบนี้ตอนอยู่กับเพื่อนๆก็พอนะลูก กับขุ่นแม่ทำตัวปกติธรรมดาก็พอ ขุ่นแม่กลัวเป็นลม"


          "ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ" ผมหัวเราะเสียงดังออกมาอย่างกลั้นไม่ไหวจริงๆ ต่อให้ตอนนี้จะถูกแม่แฟนมองเคืองแค่ไหน แต่มันวิ่งออกไปขำหน้าร้านไม่ทันว่ะ 



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ:เอาเลเวลเบาๆอย่างยาดมไปก่อนนะขุ่นแม่ เดี๋ยวตอนออกงานค่อยเรียกรถพยาบาลให้ ฮ่าๆๆๆๆ เมืองไทยอบอุ่นหัวใจดีเนาะ คู่ฮ่องกงไม่ไหว หน้าร้อนเลยทีเดียว // ใกล้จบแล้วววว ตอนแรกว่าจะไม่เกินร้อยสิบตอน แต่ก็เกินจนได้ คงไม่เกินร้อยยี่สิบแน่นอน....มั้ง ฮ่าๆๆๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3422 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 01:09
    ตายแน่ค่ะขุ่นแม่
    #3422
    0
  2. #3085 s.lattecoffee (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 12:10
    ถ้าขุ่นแม่เห็นสมคิดเบอร์ 5 ขุ่นแม่ไม่แอดมิดเข้าโรงบาลเลยเหรอ 5555+
    #3085
    0
  3. #2968 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 20:48
    ถ้าขุ่นแม่เห็นเกียร์5 คาดว่าคงต้องไปเจอกันที่ห้องฉุกเฉิน555
    #2968
    0
  4. #2564 คนอ่าน (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:07
    ขุ่นแม่ ตอนหน้าถ้าเจอเวล5ไป คงต้องเรียกรถพยาบาลให้จริงๆสินะ
    #2564
    0
  5. #2217 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 14:15
    น้องคริสสสส ><
    #2217
    0
  6. #2212 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 08:25
    เกินก็ได้ไม่เป็นไรค่ะ หนุกๆ
    #2212
    0
  7. #2210 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 06:11
    555555 เป็นไงล่ะ สมคิด
    #2210
    0
  8. #2209 Smile(รอยยิ้ม) (@SOMRUDEEJADPAN) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 05:52
    อย่าเพิ่งรีบจบได้ไหมไรท์จ๋าา ต่อยาวๆเลยเค้าช๊อบชอบ
    #2209
    0
  9. #2208 Bbro_P (@myloveisgone) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 03:34
    ต่อเรื่อยๆได้ค่าาา จะอีกกี่ร้อยตอนก็ไหววว สนุกอะ ชอบบบ
    #2208
    0
  10. #2205 duan472 (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 01:54
    ต่อเรื่อยๆเลยค่ะ
    #2205
    0
  11. #2204 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 00:16
    นี่แค่น้ำจิ้มชอบๆๆๆสมคิดหลุดแบบนี้555555
    ทำไมรู้สึกว่าพี่สิงมีความเป็นผู้ใหญ่มากกกกกก....
    #2204
    0
  12. #2200 Stop_boy (@Stop_boy) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:56
    555555 นี่แค่ธรรมดาาาาาาา สมคิดมีดีมากกว่านี้อีกค่ะขุ่นแม่~~~~
    #2200
    0
  13. #2199 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:55
    ตอนนี้พี่สิงยังไม่ทันทำอะไร ขุ้นแม่ก็ลมจับเเล้วค่าาา 555555 ขอบคุณที่สะไบกับถังมาบังเอิญเจอกัน สมคิดมาดหลุดเลย 55555555555 /สะใจมากกก
    #2199
    0
  14. #2197 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:43
    อีพี่สิงต้องมีลับลมแน่ๆๆอ่ะ
    #2197
    0
  15. #2196 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:43
    ขุ่นแม่เจอไปนี้ยังไม่ถึงเลเวลพีคเลยนะคะ
    #2196
    0
  16. #2194 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:32
    นี่เลเวลสมคิดยังไม่ถึงครึ่งเลยค่ะ5555
    #2194
    0
  17. #2191 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:22
    ประกาศศักดิ์ดาเรยค่ะพี่สิ๊งงงงงง
    #2191
    0
  18. #2189 a_liew (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:11
    ปล่อยให้ฮ่องกงเค้าร้อนระอุกันปายยยยย

    ขุ่น ญ ป้า ไหวม๊ายยยยย ไปวัดด เอ๊ยยย..ไป รพ เลยมั๊ยยย

    ท่าทางยาดมคงเอาไม่อยู่ 55555

    น้องคริสตอนอยู่กับเพื่อน(ก่อนกินเหล้า) ยังน่ารักพอกรุบกริบบบบ?

    ถ้าเจออาฟเตอร์กรอกเหล้าเมาเละเข้าไป มันจะน่าร๊ากกกกกกว่านี้อี๊กกกกกกก????

    พี่สิงบ่นเก่งงงง สมแล้วที่เป็นพ่อ เอ๊ยยยยย เป็นแฟนนนครับ = ='
    #2189
    0
  19. #2188 Flukbeam (@Flukbeam) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:11
    หนีงใกล้จบเเล้ว เเต่ต่อได้มัเยคะไรท์  สงสารพวดนุเถอะ ให้นุได้มโนมีความสุขกันตลอดไปนะคะไรท์งื้อ. 
    #2188
    0
  20. #2184 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:01
    55555555อย่างจี้
    #2184
    0
  21. #2183 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 23:00
    ขุ่นแม่ช็อคเลย55555 เต่าถุยสุดยอด
    #2183
    0
  22. #2182 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:55
    ขุ่นแม่คะนี่แค่เบาๆนะเนี่ย
    #2182
    0
  23. #2181 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 109)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:54
    ให้มันไม่เกินเถอะค่าาา 5555
    #2181
    0