ตอนที่ 105 : ขุ่นแม่ น้องคริส และ เธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    26 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          [น้องคริสเย็นนี้มาทานข้าวเย็นกับพ่อแม่ที่บ้านหน่อยนะ พา..คนนั้นมาด้วยล่ะ]


          "เดี๋ยวครับแม่ มีอะไรเหรอ แล้วทำไมต้องพาพี่สิงโตไปด้วย แม่จะบังคับให้เราเลิกกันอีกแล้วรึไง ผมไม่ยอมเลิกหรอกนะ" เห็นเงียบไป ไม่ถามเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมแม่ถึงพูดเรื่องพี่สิงโตขึ้นมาอีก แล้วยังให้พาไปกินข้าวด้วย


          [นี่เห็นแม่เป็นคนยังไงกันน้องคริส ไหนบอกว่าอยากให้แม่ให้โอกาส แม่ก็ให้แล้วไง ทำไมไม่เห็นพา..นั่นแหละ มาที่บ้านบ้างเลย น้องคริสเองก็ไม่ยอมกลับมา แม่คิดถึงนะรู้มั้ย] จะเชื่อได้แน่เหรอวะ แค่ชื่อยังไม่ยอมพูดออกมาเลย แต่ผมก็รู้สึกผิดนะ ที่เอาแต่ใส่ใจความรู้สึกพี่สิงโตจนลืมเรื่องของพ่อกับแม่ไปเลย


          "พี่สิง แม่ชวนไปกินข้าวเย็นนี้ ไปด้วยกันนะ เค้าอยากรู้จักพี่มากกว่านี้น่ะ" ผมปิดโทรศัพท์ไม่ให้ปลายสายได้ยิน หันไปกระซิบพี่สิงโตที่นั่งทำรายงานที่โต๊ะ


          "ได้สิ" พี่สิงโตหันมายิ้มให้ คิดหน่อยก็ได้มั้ย รีบตกลงไปไหน ไม่กลัวเค้าบังคับให้เราเลิกกันอีกรึไง


          "ได้ครับแม่ ผมจะไปนะ เย็นนี้เจอกันครับ"


          [จริงๆนะน้องคริส ดีใจจัง แม่จะสั่งให้คนทำของโปรดเอาไว้ให้นะครับ แล้วเจอกันนะ] แม่ร้องอย่างดีใจลั๊นลาแล้วก็วางสายไป


          "พี่ไม่คิดหน่อยรึไง ที่จะไปกินข้าวบ้านผมน่ะ ถ้ายังไม่พร้อมเอาไว้ครั้งหน้าก็ได้นะ ผมไปเองได้ ไม่รู้ว่าแม่จะทำอะไรอีก" ผมไม่คิดว่าแม่จะยอมรับพี่สิงโตง่ายๆ แค่เพราะผมไม่กลับบ้านหรอกนะ ต้องวางแผนอะไรแน่ๆ


          "จะกลัวอะไรวะ แล้วผู้ใหญ่ชวนกินข้าวจะปฏิเสธได้ไง เดี๋ยวเค้าหาว่าเล่นตัวแล้วพาลไม่ยกลูกชายให้ ที่ผ่านมากูจะเสี่ยงเข้าบ้านไปขอคบกับลูกเค้าเพื่ออะไร" มึงนี่คนจริงเกินไปแล้ว ถึงจะไม่ชอบแสดงออกทางด้านการต่อยตี แต่ไม่ดีแค่ปากแบบผมอ่ะ


          "ไม่เป็นไร อย่างน้อยเราก็ยังมีพี่พอร์ชกับพี่ขวัญอยู่ตั้งสองคน คงช่วยพูดอะไรกับพ่อแม่ผมได้บ้างแหละ พี่อย่ากังวลใจไปนะ ทำตัวสบายๆเข้าไว้ เดี๋ยวผมจะคอยช่วยเอง" ผมเดินไปตบบ่าให้กำลังใจพี่สิงโต ส่งยิ้มไปปลอบ


          "มึงบอกตัวเองมั้ยล่ะ กูไม่ได้กังวลอะไรเลย ปลอบตัวเองไปเถอะ เห้อออ มานั่งนี่สิคริส" แขนผมถูกคนพูดดึงไปนั่งที่ตัก กอดเอวเอาไว้แน่น วางคางลงมาบนไหล่ ถอนหายใจใส่หูอย่างแรง


          "ไหนบอกไม่คิดมากไง อย่าพ่นลมใส่หูสิวะ" ผมหดคอหนี นี่แกล้งรึเปล่าวะ


          "ไม่ได้คิดมาก แต่เป็นห่วงมึงไง วันนี้ไม่ต้องทำอะไรหรอก เดี๋ยวกูจัดการเอง อย่าดื้อกับเค้ามากนักเลย เดี๋ยวเค้าน้อยใจหาว่ามึงรักกูมากกว่า กูจะโดนอิจฉาเอา ถึงจะเป็นความจริงก็เหอะ ฮ่าๆๆๆๆ"


          "หลงตัวเองชิบหาย ทำงานไปได้แล้ว เดี๋ยวก็ไม่เสร็จหรอก"


          "ก็จะทำอยู่นี่ไง ต้องรีบแล้วใช่มั้ย เดี๋ยวไปบ้านว่าที่พ่อตาแม่ยายสาย เค้าจะหมั่นไส้เอา หึหึ" พี่สิงโตยิ้มร้าย มือขยับกลับไปที่แป้นคีย์บอร์ดคอมต่อ


          "ทำก็ปล่อยสิ ผมนั่งแบบนี้จะถนัดรึไง" ผมลุกขึ้นยืน แต่ออกไปจากแขนที่สิงโตที่ล้อมเอาไว้ไม่ได้


          "ไม่เอาอ่ะ คริสอยู่แบบนี้ให้กำลังใจพี่หน่อยสิ นะครับ" งืออออออ พูดดีๆไม่อ้อน กูก็ทำให้มั้ยล่ะ กูแร่ดจะตาย ให้ทำไรก็ทำทั้งนั้นแหละ


          "อยากได้กำลังใจเหรอ ^ ^"


          "ครับ อยากได้กำลังใจ^ ^ "


          "ได้สิ หลับตาเลย"


          - -


          ผมกลับลงไปนั่งที่ตัก โอบแขนรัดรอบคอพี่สิงโตเอาไว้ เลื่อนหน้าไปใกล้ๆ แล้วก็....


          "โอ้ยยย ไอ้เด็กเวร แบบนี้คือให้กำลังใจรึไง กัดหูกูทำไมวะ เชี่ยเอ๊ย" ร่างผมถูกโยนลงมาจากตัก โชคดีที่พี่สิงโตไม่ได้ผลักแรง แค่ดันตัวผมออกมาเท่านั้น


          "อย่าหยาบคายสิสมถุย เห็นหน้าเครียดๆไง เลยให้กำลังใจแบบจัดเต็ม ฮ่าๆๆๆ รีบๆทำงานไปเร็วเข้า ถ้าเสร็จเร็วจะได้รีบไปก่อนเวลา แล้วอย่าไปหยาบคายแบบนี้ในบ้านผู้ดีนะครัช ฮ่าๆๆๆ" ผมหัวเราะสะใจ ไม่ได้ใจร้ายนะ แค่อยากแกล้งคนที่โคตรมั่นใจจนน่าหมั่นไส้ แล้วก็อยากให้พี่สิงโตเลิกขมวดคิ้วเครียดๆซักที

 

 



          "สวัสดีครับพ่อ แม่ คิดถึงจังเลย" ผมเดินเข้าบ้านไปอารมณ์ดีกว่าตอนที่มาครั้งก่อนเยอะมาก ถึงจะกังวลมากพอกันก็เถอะ


          "น้องคริส มาแล้วเหรอลูก เป็นยังไงนี่ผอมไปรึเปล่า คงดูแลกันไม่ดีเลยสินะ ลูกแม่ถึงได้ซูบไปขนาดนี้" แม่อ้าแขนรอผมอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก พอผมนั่งลงกอดตอบกลับไป ก็เริ่มแซะพี่สิงโตทันที


          "นี่คุณ เกินไปมั้ง เราไม่ได้เจอหน้าลูกแค่สามสี่วันเองนะ จะผอมขนาดนั้นได้ยังไง" พ่อรับไหว้พี่สิงโต แล้วส่ายหน้าระอาใจใส่แม่


          "ฮ่าๆๆ ผมน้ำหนักขึ้นนะแม่ ผอมจริงๆเหรอ ดีจังจะได้กินเพิ่มอีกเยอะๆเลย" ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมก็คงได้แต่นั่งยิ้มอ่อนๆ แล้วปล่อยให้แม่พูดอะไรที่อยากจะพูดไป แต่วันนี้ผมกล้าพูดกล้าแซวกลับแม่ตัวเองแล้ว ถือว่ามีพัฒนาการมั้ยล่ะ


          "ได้สิลูก กินเยอะๆเลยนะวันนี้ แม่เตรียมแต่ของชอบน้องคริสเอาไว้ทั้งนั้นเลย มีล็อบสเตอร์ เนื้อแกะรมควัน แล้วก็สปาเกตตี้ไวท์ซอสครีมเห็ดด้วยนะ" เอิ่ม ผมควรบอกดีมั้ยว่าที่ผ่านมาผมแค่กินไปอย่างนั้นแหละเพราะความเกรงใจ แต่จริงๆแล้วผมไม่ชอบอาหารฝรั่งอ่ะ ขอเปลี่ยนเป็น ขนมจีนน้ำยาปู อะไรแบบนี้แทนได้รึเปล่า งืมมมม


          "ครับแม่ ขอบคุณนะครับ แล้วนี่พี่พอร์ชกับพี่ขวัญไปไหนล่ะ หรือยังไม่กลับจากทำงาน?" ถึงจะกล้าแซวออกไป แต่ผมก็ไม่กล้าเกรียนใส่เท่ากับตอนอยู่กับพี่ๆอีกสองคน ยังไงพวกท่านก็เป็นผู้ใหญ่ ผมหยาบคายหรือเป็นตัวเองขนาดนั้นไม่ได้หรอก


          "น้องขวัญไปประชุมที่จีนยังไม่กลับมาเลย ส่วนน้องพอร์ชก็เป็นอะไรไม่รู้ อยู่ๆก็กลับฮ่องกงไม่ยอมบอก แม่โทรไปก็บอกว่าต้องรีบไปจัดการสัญญากับคาสิโนอะไรนี่แหละ" คาสิโน? อ้อ คาสิโนไอ้เก้าสินะ ที่พี่พอร์ชไปเจอกับพี่ฟงเมื่อวันก่อนก็คงจะเรื่องนี้ มิน่าล่ะหลังจากนั้นก็เงียบไป ไม่โทรหาผมทุกชั่วโมงอีกเลย คิดว่าใจอ่อนยอมรับผมกับพี่สิงโตแล้ว เลยไม่ใส่ใจพวกเราซะอีก


          "พอร์ชเค้ามีงานต้องรับผิดชอบน่าคุณ ลูกๆโตกันหมดแล้วนะ จะให้มาอยู่กับบ้านอ้อนพวกเราเป็นเด็กๆได้ยังไง เราไปกินข้าวกันดีกว่ามั้ย เดี๋ยวไปคุยกันต่อที่โต๊ะอาหารก็แล้วกัน ไปกันเถอะสิงโต" พ่อลุกขึ้นเป็นคนแรก เรียกพี่สิงโตให้ตามไปด้วยกัน ส่วนผมก็ลุกเดินไปข้างๆกับแม่ ที่ไม่แม้แต่จะชายตามองพี่สิงโตเลย แล้วชวนมากินข้าวด้วยทำไมเนี่ย????

 



          "วันเสาร์นี้น้องคริสมาขับรถให้พ่อกับแม่ไปงานหน่อยนะ มีงานเลี้ยงประจำปีของธนาคาร แม่จะให้น้องคริสออกงานนี้ด้วย" คำพูดของแม่ทำเอาส้อมในมือผมร่วงหล่นลงจาน กระทบกันเสียงดังแกร๊งงงง สวยงามเอาไปสิบคะแนนเต็ม เวรแล้วไง ทำไมอยู่ๆจะให้ผมออกงานวะ?


          "แม่ครับ จะดีเหรอ ผมจะไปในฐานะอะไร ไม่เอาหรอก ที่บ้านก็มีคนขับรถนี่นา" ผมเคยขอเอาไว้ ว่าไม่ให้ที่บ้านบอกใครว่าผมเป็นลูกชายอีกคน เพราะเบื่อที่จะต้องตอบคำถาม เบื่อเวลาที่ใครๆจะต้องมองผมด้วยสายตาเห็นใจ เบื่อการเป็นเซเลปที่ไม่มีความเป็นส่วนตัว


          คิดดูสิ ถ้าผมเป็นไอ้สมคิด จะกินเหล้าเมาปลิ้นกับเพื่อนๆแค่ไหนยังไงก็ได้ จะตะโกนด่าหยาบคาย ทำตัวไร้สกุลยังไงกลางโรงอาหารคณะ ก็ไม่มีใครจับตามอง อย่างมากเค้าก็ขำๆกันว่าพวกผมมันเป็นแก็งค์ปีหนึ่งตัวแสบเท่านั้น แต่ถ้าความแตกเมื่อไหร่ ว่าผมเป็นลูกเลี้ยงครอบครัวไฮโซ ติดอันดับเศรษฐีเมืองไทยทุกปี คนจะมองผมตลอดเวลาแน่ๆ ผมไม่ชอบทำตัววางท่าเป็นไฮโซแบบพี่ขวัญ เป็นคุณชายแบบพี่พอร์ช ผมอยากเป็นเด็กซนๆธรรมดามากกว่า


          "มันไม่เหมือนกันนะคริส เมื่อก่อนที่พ่อยอมปิดบังเรื่องคริสเอาไว้ตามที่ขอ เพราะเห็นว่าตอนนั้นคริสยังเด็ก แต่ตอนนี้คริสเป็นผู้ใหญ่แล้ว พ่อกับแม่คุยกันว่า เราจะเปิดตัวคริสในงานนี้เลย ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่มีทางปิดไปได้นานหรอก คริสโตแล้วเข้าออกบ้านนี้ประจำ ไปไหนมาไหนกับพอร์ช กับขวัญ กับพ่อแม่ ยังไงคนก็ต้องเห็น โลกทุกวันนี้ข่าวสารมันเร็วจะตาย สู้เราชิงประกาศไปแบบแมนๆก่อนเลยดีกว่าที่จะมารอให้มีข่าวเสียหาย แล้วค่อยมาบอก เดี๋ยวคนเค้าจะหาว่าเราแก้ข่าวซะเปล่าๆนะคริส" ผมนิ่งเงียบไปกับเหตุผลของพ่อ


          ที่พ่อพูดมามันก็ถูก การสูญเสียพ่อกับแม่จริงๆไป ไม่ได้ทำให้ผมมีปมในใจ หรือกลายเป็นเด็กมีปัญหาซักหน่อย ผมโตแล้ว ตอนนี้ผมมีครอบครัวที่พร้อมจะรับทุกอย่างที่ผมเป็นได้ มีพี่สิงโตที่ให้กำลังใจ ผมควรเลิกแคร์สายตาที่ใครๆจะมองมา เพราะผมมีความสุขกับชีวิตตอนนี้ดีอยู่แล้ว


          "ก็ได้ครับ ถ้าพ่อกับแม่ว่าอย่างนั้น ผมก็ไม่มีปัญหาอะไร" ในที่สุดผมก็ต้องพยักหน้าและส่งยิ้มเข้าใจไปให้


          "ถ้าอย่างนั้นวันเสาร์น้องคริสกับ...เธอ ก็มาเตรียมตัวกันที่บ้านตอนบ่ายๆนะ" แม่ยิ้มดีใจที่ผมยอมรับปากตกลง แต่ที่บอกว่าเธอแล้วหันไปทางพี่สิงโตนี่มันคืออะไร


          "พี่สิงโตเกี่ยวอะไรครับแม่ ทำไมต้องมาล่ะ"


          "นั่นสิคุณ ทำไมผมไม่รู้เรื่องนี้ เราคุยกันว่าจะเปิดตัวคริสกับพนักงานในบริษัทก่อน แล้วเดี๋ยวเรื่องที่คริสเป็นลูกชายคนเล็กของเรา ก็จะมีคนอื่นๆพูดต่อกันไปเอง ไม่ใช่รึไง ทำไมคุณถึงให้สิงโตไปด้วยล่ะ" พ่อหรี่ตาจ้องหน้าจับผิดแม่


          "ก็เค้าจะมาคบกับคริสไม่ใช่รึไง จะได้พาไปเปิดหูเปิดตา ชั้นไม่บอกใครหรอกน่าว่าคบกันอยู่น่ะ บอกว่าเป็นเพื่อนคริสก็ได้ หรือไม่แนะนำให้ใครรู้จักเลยก็ยิ่งดี แค่อยากให้รู้ไว้ว่าพวกเราเวลาออกงานเป็นยังไง สังคมของพวกเราเป็นแบบไหน เธออยากไปใช่มั้ย?" แม่มองหน้าพี่สิงโตด้วยสายตาบังคับ


          "ครับ ถ้าคุณน้าไม่ว่าอะไร ผมก็ไปได้ ผู้ใหญ่ออกปากชวนทั้งที ผมไม่เสียมารยาทหรอก^ ^"  


          "นี่เธอ จะด่าว่าชั้นหาเรื่องรังแก กลั่นแกล้งเธอรึไง ใครจะไปเสียเวลาคิดอะไรไร้สาระแบบนั้นกัน พวกเรามีงานต้องทำ ไม่ได้วันๆเอาแต่เฝ้าสวนผลไม้จนว่างจัดหรอกนะ"


          "แม่!! / คุณ!!" ผมร้องออกมาพร้อมกับพ่อ ทำไมพูดแรงขนาดนี้ นี่มันไม่ดูถูกกันเกินไปรึไง นี่คิดจะพาพี่สิงโตไปข่ม ไปทำให้เค้าขายหน้างั้นเหรอ


          "เรียกทำไม ก็แค่พูดว่า ชั้นมีงานยุ่ง ไม่มีเวลามาหาเรื่องแกล้ง...คนของลูกหรอก ก็เท่านั้น ไม่ได้จะดูถูกอะไรซักหน่อย เธอไม่โกรธใช่มั้ย?"


          "ไม่ครับ ผมเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะหมายความว่าคุณน้าหาเรื่องแกล้งผมหรอกนะครับ แค่พูดว่าคุณน้าเป็นผู้ใหญ่กว่า ถ้าออกปากชวนผมก็ต้องไป เท่านั้นเอง ^ ^" แจกนวมคนละคู่แล้วเชิญประตูหลังบ้านเลยครัช


          "เธอไม่ต้องสนใจหรอก ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป ยังไม่พร้อมก็ไม่เป็นไรหรอก เอาไว้ครั้งหน้าก็ได้" พ่อแอบมองพี่สิงโตอย่างเห็นใจ แล้วช่วยพูดปฏิเสธให้


          "นี่คุณ!! เค้าบอกแล้วไง ว่าเค้าไปได้ คุณจะไปห้ามทำไม ไปมันครั้งนี้แหละ ชั้นรีบ" แม่รีบอะไรเหรอ ผมงง รีบให้เราเลิกกันรึไง ตอนนี้พี่ชายพี่สาวก็ไม่อยู่บ้านช่วยผมเลยซักคน ผมควรต้องทำยังไงเนี่ย


          "คุณจะไปแกล้งเด็กๆมันทำไม เราเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ" พ่อ


          ผมมองพ่ออย่างขอบคุณ ถึงปากจะบอกว่ายังไม่อนุญาตให้คบกัน แต่พ่อก็ยังช่วยเข้าข้างผม


          "อย่าทะเลาะกันเลยครับ ผมไม่อยากเป็นสาเหตุให้คุณน้าต้องมีปัญหากัน ผมรับปากว่าจะไป ไม่ได้ลำบากใจหรือฝืนอะไรหรอก" พี่สิงโตรีบห้ามพ่อกับแม่ผม ก่อนที่สองคนจะทะเลาะกันจนเป็นเรื่องใหญ่ แม่เลยเลิกสนใจพ่อแล้วหันมายิ้มอย่างถูกใจ


          ไม่ได้ยิ้มดีใจนะ ยิ้มถูกใจ แบบตอนที่ผมวางแผนร้ายๆแล้วเข้าทาง อะไรประมาณนั้น  -  -


          "ดีมาก ตกลงตามนั้นแหละ วันพฤหัสเย็นชั้นว่าง เธอกับคริส ไปเจอชั้นที่ห้าง จะพาไปเลือกชุดสูทสำหรับออกงานให้ เธอคงไม่มีใช่มั้ยล่ะ...ชั้นหมายถึง เธอยังเป็นเด็ก ไม่เคยต้องออกงานใหญ่ๆ คงไม่มีชุดเตรียมเอาไว้ น้องคริสเองก็ไม่มีเหมือนกัน ไปพร้อมกันเลย" แม่รีบอธิบายให้ดูดีขึ้น หลังจากเจอสายตาของผมกับพ่อ นี่จะวางแผนอะไรอีก คงไม่ใช่ใจดีพาไปซื้อชุดธรรมดาหรอก


          "คุณน้าเลือกให้คริสไปเถอะครับ เรื่องชุดผมจัดการเองได้ พอจะมีชุดอยู่บ้างครับ^^"


          "ได้ไง ชั้นเป็นคนชวน เรื่องนี้ชั้นจะรับผิดชอบเอง ใครจะปล่อยให้ใส่ชุดบ้าๆ.. เอ่อ เรื่องแค่นี้เรื่องเล็กน่า แค่เสื้อผ้าชุดเดียว ถือว่าชั้นเป็นผู้ใหญ่ซื้อให้ในฐานะ เพื่อนของลูกชายก็แล้วกัน" แม่รีบเปลี่ยนคำพูดตัวเองอีกครั้ง หลังจากผมกับพ่อยังจ้องจับผิดไม่เลิก


          "แต่ว่า..."


          "เอาตามนั้นแหละสิงโต เธอจะออกงานเป็นทางการ นอกจากพนักงานในบริษัทแล้ว ยังมีลูกค้ารายใหญ่ที่เราเชิญไปอีกด้วย คุณน้าเค้าเก่งเรื่องแบบนี้ให้เค้าช่วยเลือกไปก็แล้วกัน คงจะว่างงานจัดนั่นแหละ" พ่อตัดบทและให้เหตุผลที่พี่สิงโตปฏิเสธไม่ได้ และแซะแม่เป็นการส่งท้าย ส่วนแม่ก็ไม่ได้สนใจ ยิ้มกริ่มอย่างพอใจที่พี่สิงโตยอมพยักหน้าตกลง


          "ตกลงตามนั้นนะ เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วล่ะ น้องคริสลูก ลองทานเนื้อแกะนี่สิ แม่ให้เค้าสั่งมาจากโรงแรมดังเลยนะ ทานเยอะๆนะลูก" แม่เลิกสนใจพี่สิงโต แล้วหันมาตักนั่น ตักนี่เอาใจผมแทน


          "ขอบคุณครับแม่" ผมส่งยิ้มให้ แล้วยอมตักเนื้อแกะที่แม่ภูมิใจนำเสนอแบบสุดๆเข้าปาก ฮืออออ ถ้ากลับไป ขอแวะกินส้มตำล้างปากได้มั้ย เลี่ยนอ่ะ

 

 



          "พี่สิง พี่โกรธรึเปล่า เมื่อกี้น่ะ" หลังจากพูดคุยและกินข้าวเสร็จ เราสองคนก็ลาพ่อกับแม่ผมกลับ เพราะพรุ่งนี้เรายังมีเรียนกันแต่เช้า ผมรีบถามพี่สิงโตทันทีที่ขึ้นรถ


          "เรื่องอะไรล่ะ เรื่องที่แม่มึงบังคับให้กูไปงานน่ะเหรอ ไม่โกธหรอก มึงอย่าไปคิดมาก"


          "ไม่ใช่สิ เรื่องที่แม่พูดเหมือนดูถูกพี่น่ะ ผมขอโทษแทนแม่ด้วยนะ" ปกติแม่ไม่ใช่คนชอบดูถูกคนแบบนี้เลยนะ ออกจะใจดีชอบทำบุญด้วยซ้ำไป ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทำแบบนี้


          "มึงเลิกคิดมากได้แล้ว คิ้วย่นจนเป็นรอยไปหมด คนเป็นแม่เค้าหวงลูกชายสุดที่รัก ก็เป็นแบบนี้แหละ คิดอะไรนักหนาวะ นี่เค้าก็ให้โอกาสเราแล้วไง ยังชวนไปออกงานด้วยซ้ำ เห็นมะ"


          "ยิ้มแบบนั้นน่ะ เหมือนไอ้เก้าตอนวางแผนชั่วร้ายเลยว่ะ แน่ใจนะว่าจะชวนพี่ออกงานเฉยๆน่ะ"


          "ก็คงอยากจะให้กูเห็นมั้ง ว่ากูกับลูกชายของเค้า ต่างกันแค่ไหน เทียบอะไรกับคนไฮโซแบบน้องคริสไม่ได้ จะได้รู้ตัวแล้วถอยออกไปเอง ขอโทษนะไอ้คริส แต่แม่มึงดูละครมากไปรึเปล่าวะ นี่มันโคตรจะน้ำเน่าเลย กูแทบจะขำกลางโต๊ะกินข้าวแน่ะเมื่อกี้" มึงล้อเลียนแม่กูได้ แต่อย่ามาล้อเลียนกูว่าน้องคริส กูรับไม่ด้ายยยย ปล่อยให้แม่เรียกไปคนเดียวก็พอแล้ว


          "แล้วพี่จะทำยังไง ไม่ใช่ว่าจะทำนิยายแบบในละคร พี่ยอมจากไปเอง พี่มันไม่คู่ควรอะไรแบบนั้นนะ กูไม่วิ่งง้องอนไปมาแบบในละครหรอกนะ กระทืบไส้แตกเท่านั้น กูหมั่นไส้"


          "หึหึ ใครจะทำวะ นี่มันชีวิตจริงนะเว้ย สมัยนี้ใครเค้าสนเรื่องรวยจนกัน ถึงมึงจะไม่มีอะไรเลย กูก็เลี้ยงมึงได้ละกัน กูคบกับมึง รักมึง ก่อนที่จะรู้ว่ามึงเป็นลูกคนรวย แต่เป็นไอ้สมคิดตัวแดกเหล้า เมา ไร้ความรับผิดชอบ เกาะกูกินอีกต่างหากแล้วมั้ยล่ะ"


          "ง่า มึงใจร้าย ไม่เลิกก็บอกหวานๆดิวะ จะมาด่าแดกดันกูทำไม"


          "ก็มึงไม่ชอบดราม่า ไม่ชอบให้หวานไม่ใช่รึไงวะ กูรู้ แล้วมึงก็ไม่ชอบไอ้เนื้อแกะเวรนั่นด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆ เห็นหน้ามึงแดกแกะแล้วโคตรขำเลย" มึงซ้ำกูทำไมเนี่ย


          "ขอบคุณนะพี่ ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง กับทุกอย่างที่พี่ทำ แต่ก็ขอบคุณจริงๆ" กูไม่ชอบโหมดซึ้ง พูดดีสุดได้เท่านี้แหละวะ


          "พี่ทำให้คริสได้ทุกอย่าง ขอแค่กลับไปได้จูบหวานๆแบบนานๆก็พอแล้ว คำพูดไม่ต้องหรอก พี่รู้จักคริสดี^^"


          "มึงน่ารักเกินไป กลับไปจะจูบให้ปากเปื่อยเลย พอใจมั้ย  แต่ตอนนี้แวะร้านน้ำเต้าหู้ให้กูที กูเลี่ยนเนื้อแกะ เส้นสปาเกตตี้จนแทบอ้วกแล้ว งือออออออ" ผมซุกหน้าลงไปที่หัวไหล่คนขับรถ 


          จริงๆพี่สิงโตกับผม เราไม่ต้องมีคำพูดอะไรกันมากมายหรอก แค่กวนประสาทกัน อยู่ด้วยกัน ทะเลาะตบตีกันแบบทุกวันนี้ ผมก็พอใจแล้ว ไม่ว่าแม่จะเอาเรื่องอะไรมาแกล้งพวกเรา ผมก็ไม่กลัวหรอก ผมมั่นใจในพี่สิงโต



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ:ขุ่นแม่คิดจะทำอัลไลอีก วันพฤหัสจะพาพี่สิงไปเชือดที่ไหน จะอวดความรวยยังไง จะเว่อร์วังแค่ไหน รอต่อไปละกัน  555555 // ตอนนี้ขำเนื้อแกรมควันมากมาย ไหนขุ่นแม่บอกรู้จักลูกชายคนเล็กดีว่าชอบอะไร ถ้ารู้จักดีทำไมไม่เตรียมเหล้าเอาไว้ให้สมคิ้ดดดดดด นี่มันสายกินเหล้า ไม่ใช่สายอาหารฝรั่ง //คู่นี้ก็หวานไป ตบตีกันไป ขอให้ผ่านบททดสอบของขุ่นแม่ให้ได้นะ สมถุยสู้ๆๆ  **ขอโทษที่อัพช้า แต่ก็กลับมาแล้วน้า**


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3811 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:38
    พี่พ้อดพี่ขวัญไม่อยู่ ขุ่นแม่ก็เลยรว้ายๆสินะ เอาหล่ะ ลูกชายคนสุดท้องหัวแก้วหัวแหวน สมถุยก็ต้องสู้มากหน่อย

    ชอบความ งือออออออออออ ของสมคิดม้ากมากกกกกกกกกก มันงื้อน่ารักไรเบอร์นั้นว่ะนั่น
    #3811
    0
  2. #3420 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 23:30
    แม่คงดูละครมสกไปจริงๆ
    #3420
    0
  3. #3079 s.lattecoffee (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 11:06
    มีความอย่างให้ตระกูลสิงโตเป็นขุนนางเก่าแก่



    เอาให้ขุ่นแม่เงิบไปกลางงานเลย -*-
    #3079
    0
  4. #2542 คนอ่าน (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 03:46
    เอิ่ม ขุ่นแม่ฮ่ะ วางแผนชั่วๆไรไว้รึเปล่า - -
    #2542
    0
  5. #2134 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 10:37
    ไรท์ ตอนรับโทรศัพท์บอกว่าพรุ่งนี้ แล้วพอคุยไปกลายเป็นเย็นนี้ได้อ่ะ มันวันเดียวกันหรือคนละวัน งง กับเวลาเล็กน้อย ... คุณแม่ขา นี้กะจะแกล้งพี่สิงอีกแล้วซะนะ โธ่ คุณนายไฮโซ คิดจะเล่นแบบนี้ระวังเจอ ตอกกลับแล้วจะหงายแบบไม่เป็นท่านะ ไม่รู้จักกับครอบครัวสิงซะแล้ว งานนี้มวยถูกคู่ซะด้วย ...ลุ้นนน
    #2134
    0
  6. #2117 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 06:22
    ชอบตอนคริสงอแง อ้อนพี่สิง
    #2117
    0
  7. #2116 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 06:18
    ทำไมขุ่นแม่ใจร้ายอย่างนี้
    อิชั้นรู้สึกหมั่นไส้หรือเกิลลลล
    นึกอยากให้พี่สิงโตรวยสักล้านๆเชียวให้ขุ่นแม่เงิบเลยชิ!! #ทีมสมถุย
    #2116
    0
  8. #2114 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 05:47
    รอน้าาาา
    #2114
    0
  9. #2113 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 03:49
    โอ๊ยยยยยย อิแม่ ขอตบสักที2ทีได้มั้ยยย เกลียดมากกกคนที่พูดแดกดันดูถูกคนอื่นอะ แถมมัวแต่น้องคริสยังงั้นยังงี้ เป็นไงล่ะ เนื้อแกะ สปาเกตตี้สมคิดแกจะขย้อนออกมาละ 555555 ปล. พ่อดีมากกกก ขอเป็นfcรัวๆ
    ในงานจะเกิดไรขึ้นไม่รู้ แต่ถ้าได้ความแน่วแน่ฉลาดมั่นใจของสมถุย+ความแสบเจ้าเล่ห์ของสมคิด เราว่าคู่นี้เอาอยู่ๆ
    #2113
    0
  10. #2111 pp&o (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 02:34
    ขุ่นแม่เรียกพี่สิงว่า เธอนี่ นึกหน้าออกเลยว่าต้องประมาณจิกๆ มองพี่สิงแบบว่าชั้นเหนือชั้นกว่าเยอะย๊ะ

    ปอ.ลิง .#ทีมพี่สิง มโนหน้าแม่ไปเอง อิอิ ^^
    #2111
    0
  11. #2110 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 00:09
    ขุ่นแม่คะ ขุ่นแม่คิดดูดีๆอีกทีก็ได้นะคะะะ เตือนเลยยย นางสมคิดคุณสมถุยก็จัดการมาแล้ว ขุ่นแม่แพ้คุณสมถุยแน่ๆ #ทีมสมถุย อาจจะมีเรื่องเกิดขึ้นในงานแน่ๆ แบบ โคมไฟหล่นมาทับหัวสมถุยสมองเสื่อมไรงี้ ถุ้ยยยย ไม่ใช่ละะะ สู้ๆนะคะคุณสมถุย เอาชนะขุ่นแม่(อีมนุษย์ป่า)ให้ได้



    ปล.ถ้าป้ายังไม่หยุดปากดีผัวป้าเสร็จพ่อเก้าแน่ๆ (มโนเองแหละ 555)



    ปปล.รอมาต่อน๊าาาาาา จุ้บบบบ
    #2110
    1
    • #2110-1 rama_vi_bridge (@rama_vi_bridge) (จากตอนที่ 105)
      22 กันยายน 2561 / 23:41
      ชอบความผัวป้าเสร็จพ่อเก้าแน่ๆ555+
      #2110-1
  12. #2108 จ๋าาาาาาาาา I. (@p-neenut) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:57
    ตลกเนื้อแกะ5555555555555
    #2108
    0
  13. #2107 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:56
    มีลางจะได้ตบผู้ใหญ่ในอนาคตอันใกล้ -3-
    #2107
    0
  14. #2106 a_liew (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:56
    คุณ ญ แม่ ดูละครมากไปมั๊ยยยยย - -''

    ทุกคนในบ้านดูเข้าข้างพี่สิงหมดทุกคน ยกเว้นก็แต่ ..

    อยากให้พี่สิงตอกให้คุณญป้า เอ๊ยยยย.. คุณ ญ แม่ หน้าหงาย

    ธุรกิจส่งออกนะคะ สวนผลไม้นั่นอ่ะ ไม่ใช่ธรรมดาไก่กา

    พี่สิงก็ไม่ได้ดูบ้าน ๆ ขนาดนั้นมั๊ยยย

    ชอบสมคิดตอนอยู่กับพี่สิง ดูเป็นตัวของตัวเองดี



    ปอ.ลิงงง กลับมาแล้วววหราาาาา ._.
    #2106
    0
  15. #2105 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:44
    เรียกเธอนี่กะจับสิงโตแต่งหญิงป่าว 5555
    #2105
    1
    • #2105-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 105)
      25 ธันวาคม 2559 / 22:49
      ไม่หรอกมั้ง เวลาผุ้ใหญ่เค้าเรียกเด็กเค้าเรียกอะไรกันอ่ะ คิดคำไม่ออก แบบเลี่ยงไม่อยากเรียกชื่อ เรียกนาย ก็ดูแบบ ไม่ใช่อ่ะ 5555
      #2105-1
  16. #2104 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:36
    เธอคือใคร??
    #2104
    2
    • #2104-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 105)
      25 ธันวาคม 2559 / 22:38
      สมถุยไง ขุ่นแม่ไม่ยอมเรียกชื่อ 555
      #2104-1
    • #2104-2 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 105)
      25 ธันวาคม 2559 / 22:40
      เลาว่านะ ขุ่นแม่ต้องหาเรื่องให้สมถุยขายหน้ากลางงานแน่ๆ...
      #2104-2
  17. #2102 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:27
    จี้สมคิดมากมายอะ555555555555 ลุ้นต่อปายยยย
    #2102
    0