Super rookie ขอโทษที..พอดีผมน่ะร้าย [SingtoKrist]

ตอนที่ 100 : สเปเชียล ฟง พอร์ช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    23 ธ.ค. 59


พอร์ชพาร์ท


          ผมไม่ได้เมาหนักมากหรอก สติก็ยังมี แต่คงขับรถไม่ไหว เลยแกล้งทำเป็นเมาเพื่อที่จะได้ไม่ต้องขอร้องแฟนน้องชายให้มันไปส่งที่บ้านให้ แล้วก็ยังไม่พร้อมจะสู้หน้าใครตอนนี้ด้วย


          เวรเอ๊ย


          ไอ้บ้านั่น ไอ้เด็กเวรที่อ่อนกว่าตั้งหลายปี มันกล้าสั่นสอนผมเรื่องครอบครัว เรื่องความรัก แล้วก็เรื่อง เอ่อ..จูบ มันกล้าจูบผมแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นได้ยังไงวะ


          "ทำไมมึงพูดกับพี่ฟงแบบนั้นวะ มันจะเกิดอะไรขึ้นได้ไง เค้าจูบกันแค่ครั้งเดียวนะ" สิงโตพูดกับคริสหลังจากขับรถออกมาได้พักนึง


          พวกมันคุยกันเอง เพราะคิดว่าผมเมา เนียนฟังพวกมันคุยกันซะเลย เผื่อจะได้ข้อมูลอะไรดีๆ ไอ้ว่าที่น้องเขยมันจะหลุดออกลายอะไรมาบ้าง


          สองคนนี้มันเป็นแฟนกันจริงๆ หรือมันแค่แกล้งอำพวกเราวะ คนที่รักกันเค้าพูดจากันแบบนี้เหรอ ผมเคยมีแฟนนะ แต่ตลอดเวลาที่เราคบกัน ผมก็ให้เกียรติเสมอ พูดจาดี ทำตัวดีด้วยตลอด ยังไปกันไม่รอดเลย แล้วพูดจามะนาวไม่มีน้ำแบบนี้เนี่ยนะ ผมให้ไม่เกินเดือนนึง รับรองเลิกแน่นอน


          "ไม่รู้ว่ะ พี่ไอ้เก้ามันแปลกๆ มึงไม่เห็นสายตามันเหรอพี่สิง มันมองพี่พอร์ชเหมือนจะจับกินขนาดนั้น ถ้าปล่อยให้พาไป ผมว่าเสร็จแน่ๆ พี่ฟงมันดูอันตรายยังไงก็ไม่รู้ว่ะ"


          จะไม่อันตรายได้ยังไง ถึงอยู่ต่อหน้าทุกคนจะทำตัวเหมือนเป็นคนดี แต่เบื้องหลังมันโคตรร้าย ไม่ใช่มาเฟียก็เหมือนใช่ มันคุมคาสิโนใหญ่ที่กำลังเติบโตแซงหน้าคนอื่น เหยียบเท้า ล้ำเส้นเค้าไปทั่วขนาดนั้น เค้ารู้กันทั้งฮ่องกงนั่นแหละ ว่ามันเป็นคนยังไง เลือดเย็นแค่ไหน แต่ผมไม่เคยคิดเลยว่า มันจะเป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทคริส


          "คิดมากรึเปล่าวะ บ้านไอ้เก้าไม่ได้เป็นมาเฟียแบบบ้านไอ้ดัมเบลนะ" หืม? ดัมเบล คนที่หน้าหวานๆที่เป็นเพื่อนสนิทคริสน่ะเหรอ นี่น้องชายผมคบเพื่อนแบบไหนบ้างเนี่ย ทำไมมันดูอันตราย แล้วไอ้สิงโตอะไรนี่ ที่บ้านเป็นสวนผลไม้ แต่จริงๆแล้วเป็นซ่องโจรรึเปล่าวะ จะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์ผมอีก ไม่ได้แล้วล่ะ ก่อนที่คริสจะหลงผิดไปมากกว่านี้ พรุ่งนี้ผมคงต้องไปดูอีกทีว่าเพื่อนสนิทของน้องชาย นิสัยเป็นยังไงบ้าง


          น้องชายผมก็เหมือนกัน เห็นกัน เล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกว่ามันคือคนแปลกหน้า คริสตัวน้อยที่น่ารักไม่มีอีกแล้ว จากที่มันพูดจา เล่นกับเพื่อน เถียงรุ่นพี่ ดูไม่มีสัมมาคารวะ ดูหยาบคาย เป็นทุกอย่างเหมือนที่สิงโตเคยบอกจริงๆ ผม...ไม่รู้จักอะไรน้องชายตัวเองเลย


          "ไม่รู้หรอกว่ะ พี่พอร์ชเมา มันไม่ได้สติขนาดนี้ เกิดพี่ฟงเป็นบ้าพาไปปล้ำขึ้นมา ใครจะรับประกันได้วะ เหมือนพี่ไง ผมอุตส่าห์ไว้ใจ สุดท้ายก็ทำกันได้ มึงนะมึง งืออออ .///////."


          "หึหึ กูเนี่ยนะปล้ำมึง พูดผิดพูดใหม่มั้ย กูถามมึงแล้วนะ ว่าทำได้รึเปล่า มึงบอกได้ เอาเลย ที่ผ่านมากูรึเปล่าวะที่ถูกปล้ำน่ะ"


          ผมตกใจเกือบตะโกนร้องลั่นรถอย่างลืมตัว ดีที่รีบตะครุบปากตัวเองเอาไว้ทัน นี่มันสองคนมีอะไรกันแล้วเหรอวะ ไอ้พวกเด็กบ้าเอ๊ย มันจะใจเร็วกันเกินไปแล้ว เพิ่งอายุเท่าไหร่วะ จะรีบกันไปไหน


          "ผมเนี่ยนะ ผมเมามั้ยล่ะ ไปนอนห้องพี่ตั้งหลายรอบ ไม่เห็นเกิดอะไร แล้วกูจะรู้มั้ยว่าอยู่ๆมึงจะเอากูน่ะ" นี่น้องผมเป็นฝ่ายเสียเปรียบเหรอวะ โว้ยยย ไอ้สิงโต กูอยากจะฆ่ามึงจริงๆเลยยยยย


          "ก็มึงมันน่าหมั่นเขี้ยวนี่หว่า มึงทั้งยั่วทั้งอ่อย แล้วมึงมั้ยที่มาจูบกูก่อน กูผลักมึงไปตั้งหลายรอบแล้ว ไม่ฟังเอง กูจะห้ามใจตัวเองได้มั้ยล่ะ กูรักมึงขนาดนั้นน่ะ"


          "ก็บอกว่าเมาไง เมาน่ะเมา"


          "แล้วตอนไม่เมาล่ะ ได้ข่าวว่ามึงก็จัดก่อนทุกที แล้วที่รับปากไปเมื่อเช้านี้อย่าลืมล่ะ"


          "อะไร พูดเรื่องอะไรวะ รับปากตอนไหน ไม่มีหลักฐาน พรุ่งนี้เราเรียนเช้ามั้ยพี่ มึงเลิกหื่นซักห้าปีกูจะขอบคุณมาก"


          "เหรอ ถ้ากูทนได้หาปี มึงทนไหวรึเปล่าล่ะ เอามั้ย กูไม่แตะต้องมึงเลยก็ได้นะ เริ่มตอนนี้เลย" ขอให้จริงเถอะมึง กูนั่งอยู่ข้างหลังความหื่นมึงยังแผ่ออร่าออกมาเลย


          "งือออออ ไม่เล่นแบบนี้สิสมถุย เก๊าล้อเล่นหรอกน่า เดี๋ยวไปส่งพี่พอร์ชเสร็จ กลับไป เก๊าจัดให้ไง สัญญาไปแล้ว มึงไม่แตะกูห้าปีฆ่ากูทิ้งเลยดีกว่า" มึงด้วยไอ้น้องแร่ด พวกมึงมันหื่นพอกันเลย


          "หึหึ เห็นมั้ยล่ะ แล้วมาโทษกู อย่าลืมสัญญาแล้วนะครับ คุณแควน ฮ่าๆๆๆๆ"


          ////////// พวกมึงคุยอะไรกันให้เกียรติกูบ้างเหอะ อย่าคิดว่ากูเมาแล้วจะพูดอะไรก็ได้ เรื่องแบบนี้ไปพูดกันสองคนมั้ย ถึงจะเป็นผู้ใหญ่แต่กูก็อายเป็น กูยังไม่เคยขุดเรื่องแบบนี้มาคุยกับอดีตแฟนเลยซักครั้ง มึงเสือกคุยกันจริงจรังเหมือนเป็นวาระแห่งชาติ


          "โอ้ยยยย ไอ้เจ้าเล่ห์ ไม่พูดถึงแล้ว มึงจะมาแหย่กูทำไมเนี่ยพี่สิง คนยิ่งเครียดๆอยู่"


          "ก็เห็นว่าเครียดไง ก็เลยไม่อยากให้คิดมาก คริสนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้วนะ พี่เป็นห่วง ไม่เครียดได้มั้ย พี่บอกแล้วไงว่าพี่จะจัดการเอง" อยู่ๆสิงโตก็น้ำเสียงเปลี่ยนไป จากแหย่เล่นด่ากัน เป็นห่วงใย จริงจัง นี่น้องชายผมคิดมากขนาดนี้เลยเหรอวะ


          "พี่ห่วงผมเท่าไหร่ ผมก็ห่วงพี่เท่านั้นมั้ยล่ะ พี่บอกว่าผมนอนไม่หลับ แล้วพี่ล่ะ ถ้าพี่หลับ พี่จะรู้ได้ยังไง ช่วงนี้พี่ยิ่งเรียนหนักๆอยู่ ไม่ต้องไปสนใจเรื่องที่บ้านผมจะยอมรับได้ หรือไม่ได้หรอก เดี๋ยวผมจะไปคุยกับแม่ แล้วก็ลองพูดกับพี่พอร์ชดูอีกรอบเอง ผมบอกแล้วไง ผมจะแลกทุกอย่างกับพี่เอง"


          "ไม่พูดแบบนั้นนะคริส ถึงพี่จะดีใจ แต่ครอบครัวคริสก็สำคัญไม่ใช่รึไง พี่รู้ว่าคริสรักพวกเค้ามากแค่ไหน เค้าเป็นครอบครัว เป็นญาติสุดท้ายที่คริสเหลืออยู่ พี่ไม่อยากให้คริสสูญเสียอะไรอีกแล้ว พี่เป็นคนเริ่มเรื่องนี้ เป็นคนตัดสินใจเดินไปหาพ่อกับแม่คริสเอง พี่ก็จะจัดการเอง ถ้าแค่นี้พี่ยังทำไม่ได้ แล้วต่อไป พี่จะดูแลคริสได้ยังไงกัน ไว้ใจพี่สิ"


          สิงโตมันจริงจัง แล้วก็รักคริสจริงๆสินะ แต่ความรักของผู้ชายกับผู้ชาย มันไม่มีทางไปกันรอดหรอก ทางที่ดีควรรีบตัดใจจากกันไปตอนที่ยังทำได้ ก่อนที่จะรักกันไปมากกว่านี้ไม่ดีเหรอ


          "อือ ขอบคุณนะพี่สิง พี่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผมนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไร อย่าเพิ่งทิ้งผมไป ผมไม่อยากสูญเสียสิ่งสำคัญไปอีกแล้ว" คริสซบหน้าลงบนบ่าของสิงโต ผมนั่งอยู่เบาะหลัง นั่งนิ่งๆในความมืด ด้านหน้าคือใบหน้าของน้องชาย....ที่กำลังร้องไห้เงียบๆ


          "พี่ไม่เป็นอะไรหรอกน่า ถ้าไม่สบายใจ เดี๋ยวใส่เสื้อกันกระสุนไปเรียนทุกวันเลยดีมั้ย แถมหมวกกันน็อคด้วยเอ้า ฮ่าๆๆๆ" สิงโตหันมามองคริส ถึงหน้าจะหัวเราะ แต่สายตามีแต่ความห่วงใย ความเครียด ความกังวลใจ คริสไม่ได้เห็นสีหน้าแบบนี้ เพราะกำลังซบหน้าตัวเองลงบนบ่า แต่ผมเห็นมันชัดเจน


          "ปากดีนะมึง ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาเมื่อไหร่ กูจะตามไปลากคอแล้วกระทืบถึงในนรกเลยคอยดู"


          พอคริสเงยหน้าขึ้นมา สายตาสิงโตก็เปลี่ยนกลับมาเป็นเหมือนไม่คิดมากอะไร แล้วส่งกำลังใจไปให้น้องชายผม สองคนจับมือกันแน่น มองตากันให้กำลังใจกัน จนรถคันหลังบีบแตรไล่เมื่อสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว  


          ผมใจร้ายเกินไปรึเปล่าวะ เอาอคติของตัวเองมาตัดสินพวกมันสองคน คิดว่าคนเป็นผู้ชายรักกันให้มากมายแค่ไหนสุดท้ายก็ไปกันไม่รอด หรือบางทีอาจจะเป็นอย่างที่ไอ้เด็กบ้านั่นว่า ผมกำลังมองแต่ตัวเอง ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของน้องชายเลย

 



          ผมติดนิสัยตื่นแต่เช้า เพราะงานที่ต้องรับผิดชอบค่อนข้างหนัก ปกติผมก็นอนดึกตื่นเช้าตลอด แม้แต่ช่วงพักร้อนอย่างตอนนี้แถมเมื่อคืนก็ดื่มไปตั้งเยอะ จนเกือบเมา ผมก็ยังนอนตื่นสายไม่เป็น แล้วลงมาทานอาหารเช้าพร้อมพ่อกับแม่ที่จะออกไปทำงานได้อยู่ดี  


          "ขวัญล่ะแม่ ทำไมยังไม่ลงมาอีก" ผมนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว หันไปหาแม่ตัวเอง ระหว่างรอให้แม่บ้านเสิร์ฟอาหารเช้าให้บนโต๊ะ

          

          "น้องขวัญไปดูงานที่จีน เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง เมื่อไหร่เราห้าคนพ่อแม่ลูกจะได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันซักทีนะ แม่อยากให้น้องคริสกลับมาอยู่บ้าน อยากให้น้องพอร์ชย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันจัง" แม่พูดแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว มันเคยเป็นจริงได้เมื่อไหร่ ถ้าเลือกได้ผมก็ไม่อยากอยู่ฮ่องกงแล้วเหมือนกัน


          "พอร์ช งานที่ฮ่องกงเป็นไงบ้างล่ะ ไปอยู่ที่โน่นเป็นปีแล้ว ชินรึยัง" พ่อหันมาถามระหว่างที่ผมกำลังตักข้าวต้มเข้าปาก พอพูดเรื่องานผมก็อดไม่ได้ที่จะวางช้อนแล้วเข้าโหมดคนบ้างานทันที


          "ก็ดีครับ ผมจัดการหลายอย่างให้เข้าระบบ แล้วก็ปรับเปลี่ยนรูปแบบเก่าๆออก ให้ทันสมัย ง่าย แล้วก็สะดวกสบายมากขึ้น แต่ก็ต้องปรับโครงสร้างอีกนานเหมือนกัน"


          "แล้วเรื่องที่เราจะทำสัญญาเปิดเครติดให้ลูกค้าคู่กับเดอะสเตชั่นล่ะ ไปถึงไหนแล้ว ไม่เห็นพูดถึงเลย"


          "ทางนั้นเค้าเลื่อนนัดไป ก่อนที่ผมจะกลับมาไทย แล้วก็ยังไม่ได้นัดมาใหม่เลยครับ พ่อถามทำไม?" ถึงจะเป็นงานใหญ่สำหรับธนาคารเรา เพราะคาสิโนที่นั่นลูกค้าไทยเยอะมาก แถมเงินก็หนาทั้งนั้น แต่พ่อก็ไม่เคยก้าวก่ายงานของผมนี่หว่า


          "พอดีเลขาคุณฟงเค้าติดต่อมาขอนัดประชุมบ่ายนี้ที่ธนาคารเราน่ะ เพราะคุณฟงอยู่ที่เมืองไทยพอดี พ่อก็แปลกใจว่าทำไมเค้าถึงนัดประชุมกับเราที่นี่ ที่แท้เลื่อนนัดไปนี่เอง"


          ไอ้บ้านั่น จะเล่นลูกไม้อะไรอีกวะ เมื่อคืนก็บอกว่าจะคุยเรื่องงานแล้วก็ไม่ยอมคุย กลับพาเดินดูร้านตัวเองเฉยๆ วันนี้ดันนัดประชุมอีก กวนประสาทไม่เคยเปลี่ยนเลย ไอ้เด็กมาเฟียนั่น


          "แต่เรื่องนี้ผมต้องคุยกับคุณกิตไม่ใช่เหรอพ่อ ทำไมเค้าให้ลูกชายมาประชุมแทนล่ะ"


          "จะพ่อหรือลูกเค้าก็มีสิทธิ์ในการตัดสินใจทั้งคู่นั่นแหละ บ่ายนี้เข้าประชุมด้วยล่ะ" ฝันไปเถอะ เมื่อคืนเพิ่งเผลอจูบตอบมันไป คงมองหน้ามันได้หรอกนะ


          "แต่ผมพักร้อนอยู่นะพ่อ ผมจะไปรับคริสที่มหาลัย วันนี้จะไปดูหน่อยว่าน้องอยู่ยังไง คบเพื่อนแบบไหนบ้าง"


          "พอร์ชน้องโตแล้วนะ ให้น้องตัดสินใจเลือกชีวิตของตัวเองบ้าง เราเป็นผู้ใหญ่คอยดูอยู่ห่างๆแล้วแนะนำก็พอ เดี๋ยวเด็กมันก็ด่าเอาหรอก ว่าเป็นผู้ใหญ่ไม่อยู่ส่วนผู้ใหญ่น่ะ" ผมก็ยังวัยรุ่นนะ ทำไมพ่อพูดแบบนี้ ผมห่างจากคริสแค่ เอ่อ เก้าปีเอ๊งงง


          "งั้นพ่อก็เข้าประชุมไปสิครับแล้วให้เลขาทำสรุปมา กลับไปผมจะไปคุยกับคุณกิตต่อเอง"


          "พอร์ช มีปัญหาอะไรกับลูกชายคุณกิตรึเปล่า ปกติแค่พูดว่างานไม่ต้องสั่งอะไรก็พุ่งเข้าใส่เองแล้ว ถ้ามีปัญหารีบบอกนะ พ่อจะให้คนอื่นมาดูเรื่องนี้แทน เค้าเป็นลูกค้ารายใหญ่ ถ้าเกิดไม่พอใจแล้วไปเซ็นสัญญากับธนาคารอื่น เราจะสูญไปเยอะเลยนะ"  


          "ไม่มีครับพ่อ ผมแค่.....กังวลเรื่องน้องน่ะ ถ้าอย่างนั้นผมไปเตรียมเอกสารการประชุมก่อนนะครับ" ผมลุกเดินออกจากห้องอาหารไป ทั้งๆที่เพิ่งกินข้าวเช้าไปได้แค่สองคำ ความรู้สึกอยากอาหารมันหายไป ตั้งแต่รู้ว่าจะต้องไปเจอหน้ากับไอ้บ้านั่นอีกรอบ มันจะทำบ้าอะไรกันแน่วะ ไอ้ฟง

 

 


          ผมรีบพุ่งออกจากห้องประชุม หลังจากได้ข้อสรุปคร่าวๆแล้ว มือรีบกดโทรศัพท์หาน้องชายที่เพิ่งรู้ว่าไม่ใช่น้องชายตัวน้อยที่แสนดี แต่เป็นน้องชายตัวแสบมากกว่า นี่ก็บ่ายมากแล้ว มันจะเลิกเรียนรึยังนะ ยังไงผมคงต้องคุยกับคริสให้รู้เรื่องก่อนที่จะกลับฮ่องกง


          "ทำไมไม่รับสายเนี่ย คริส" วันนี้อุตส่าห์ใจอ่อนไม่โทรจิกทุกชั่วโมงแล้วนะ พอโทรไปก็ไม่รับ นี่รอบที่สามแล้วนะเว้ย หรือจะส่งข้อความไปนัดดี


          "ขอบคุณนะครับที่วางใจธนาคารของเรา ถ้ายังไงผมร่างเงื่อนไขสัญญาเสร็จเมื่อไหร่ จะให้เลขานัดไปอีกที ถ้ามีอะไรข้องไจก็คุยกับพอร์ชได้ตลอดเลยนะครับ อาทิตย์หน้าพอร์ชก็จะกลับฮ่องกงแล้ว" เสียงพ่อดังอยู่ด้านหลังผม ที่เป็นประตูห้องประชุม


          "ครับ ผมเองก็จะกลับอาทิตย์หน้าเหมือนกัน ถ้ามีอะไรผมจะติดต่อคุณพัชระโดยตรงนะครับ จะได้ไม่เสียเวลาผ่านเลขา ยังไงก็คนกันเอง" ผมรีบหันหลังกลับไปมองหน้าคนพูดตาโต คนกันเองอะไร ตรงไหนวะ


          "ผมหมายถึง น้องชายผมเป็นเพื่อนสนิทกับลูกชายคนเล็กของคุณน่ะครับ เมื่อคืนก็เพิ่งไปเจอกันมา บังเอิญมากๆเลยล่ะ ไม่คิดว่าคุณพัชระจะเป็นคนใกล้ตัวขนาดนี้^^" ไอ้ปีศาจจอมเจ้าเล่ห์


          "อ้าว คุณฟงเป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทคริสเหรอครับ ใครล่ะ เก้า หรือ ถัง ไม่สิ ครอบครัวถังเป็นทหารนี่นา หรือเพื่อนคนอื่น ผมก็ไม่ค่อยรู้จักเพื่อนสนิทของลูกชายมากเท่าไหร่"


          "เก้าน่ะครับ เก้าเป็นน้องชายของผมเอง^^" คนตอบ พูดพร้อมกับรอยยิ้มเสแสร้งที่เจ้าตัวสร้างขึ้นมา เพื่อปกปิดด้านมืดที่ชั่วร้ายของตัวเอง


          "บังเอิญดีนะครับ เก้าเป็นเพื่อนกับคริสมาตั้งแต่ป.หนึ่งเลย เคยมาที่บ้านบางครั้งด้วย รู้จักกับพอร์ชดีเลย ใช่มั้ยพอร์ช อ้าว นั่นทำอะไร?" พ่อหันมามองผมที่กำลังกดโทรศัพท์ไม่ได้สนใจบทสนทนา


          "โทรหาคริส ไม่รับสายเลย วันนี้คริสไม่รับสายเลยพ่อ ไม่มีงานต่อแล้วใช่มั้ย ผมจะไปมหาลัยหน่อยน่ะ" ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ไม่มองหน้าใครทั้งนั้น ขาเตรียมจะก้าวออกไปจากตรงนี้


          "น่าเสียดายนะครับ ผมว่าจะชวนทานข้าวต่อซักหน่อย เราประชุมกันตั้งนาน ข้าวเที่ยงก็ยังไม่ได้ทาน ผมเพิ่งนึกได้ว่ามีเงื่อนไขบ้างข้อที่ผมยังติดใจอยู่ด้วยสิ^^" ไอ้... ไอ้ปีศาจ ไอ้เจ้าเล่ห์ ไอ้วายร้าย นี่จงใจพูดแบบนี้เพื่อขัดขวางผมสินะ ได้เดี๋ยวเจอ


          "ใช่ครับน่าเสียดาย ผมคงไปไม่ได้ มีอะไรเอาไว้คุยกันอย่างเป็นทางการในการประชุมคราวหน้านะครับ ไปทานข้าวแล้วคุยเรื่องงานคงไม่เหมาะ.."


          "พอร์ช ทำไมพูดแบบนั้น ได้สิครับ เดี๋ยวผมให้เลขาจองร้านอาหารให้ดีมั้ยครับ ผมจะให้ลูกชายพาไปก่อน ขอผมเคลียงานกับลูกน้องแล้วจะตามไป ต้องขอโทษด้วยที่เสียมารยาทจริงๆ" พ่อใช้สายตาบังคับเหมือนจะบอกให้ผมเงียบ แล้วยอมดีๆ


          "ถ้าคุณอามีงาน ก็ไม่ต้องตามไปก็ได้ครับ ผมไปกับคุณพัชระก็ได้ ยังไงต่อไปก็ต้องร่วมงานกันตลอดที่โน่นอยู่แล้ว เพราะพ่อโอนเรื่องนี้มาให้ผมดูแลต่อ คือท่านวางแผนที่จะให้ลูกๆคุมงานทั้งหมด แล้วตัวเองจะเกษียรแล้วน่ะครับ^^" กล้ามาก พอเห็นว่าเป็นพี่ชายเพื่อนสนิทกับลูกคนเล็กบ้านนี้ ก็ทำเปลี่ยนมาเรียกคุณอาเชียวนะ หน้าด้านกว่านี้มีอีกมั้ยวะ


          "อ้อ งั้นก็ตามสบายกันเลยนะ อาจะให้เลขาจองร้านให้ พอร์ชพาฟงไปสิ" นี่ก็พอกันเลย รีบตีซี้ไปไหน ไม่มีสัญญากับคาสิโนเค้า เราก็รวยจนติดอันดับเมืองไทยทุกปีอยู่แล้ว


          "ครับ ขอบคุณครับคุณอา เชิญครับคุณพัชระ^^"


          "ครับ เชิญครับคุณฟง" ผมกัดฟันตอบแล้วเดินนำลิ่วออกไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ผมต้องระงับสติ ระงับความโกรธเอาไว้ มึงเป็นผู้ใหญ่กว่ามันนะไอ้พอร์ช อย่าให้ไอ้เด็กมาเฟียนี่มาปั่นหัวเอาได้

 


          "เดี๋ยวคุณขับตามมานะ ถ้าหลงกันก็ให้คนขับรถคุณตั้งพิกัดตามโลเคชั่นที่เลขาผมส่งไปให้ก็แล้วกัน" ผมบอกแล้วเดินไปขึ้นรถตัวเอง ได้ยินเสียงฟงตอบตกลงตามนั้น แต่ก็ไม่ได้หันไปมองอีก


          แชะ แชะ แชะ


          เวรเอ๊ย ทำไมมาสตาร์ทไม่ติดเอาตอนนี้วะ นี่พอร์ชนะเว้ย ไม่ใช่สิบล้อ จะพังง่ายอะไรขนาดนั้น ไม่ได้ขับแค่เกือบปีเอง


          แชะ แชะ แชะ


          วันนี้มันวันซวยอะไรกันวะ เมื่อคืนก็ดันโดนเด็กหยามหน้าถูกจูบกลางร้าน ตอนเช้าก็โดนพ่อบังคับให้เข้าประชุม คริสก็ไม่รับโทรศัพท์ ต้องไปกินข้าวกับคนชอบสร้างภาพ แล้วยังมารถเสียอีก พรุ่งนี้ต้องไปทำบุญเก้าวัดก่อนกลับแล้วมั้ง ไม่งั้นคงซวยซ้ำซ้อนเครื่องบินตกตายแน่ๆ หรือว่าไอ้ตัวซวยมันจะวนเวียนอยู่ใกล้ๆวะ ตั้งแต่เจอหน้ามันอีกครั้ง ทำอะไรผมก็ซวยไปหมด


          "ไปรถผมมั้ยครับ คุณพัชระ ดูเหมือนรถคุณจะเสียนะ^^" ประตูรถผมถูกเปิดออก พร้อมกับรอยยิ้มเสแสร้งยียวนกวนประสาทที่เห็นประจำ


          "ไม่เป็นไร ผมจะไปแทกซี่ เจอกันที่ร้านนะ" ผมดันประตูรถออกให้กว้างขึ้น เพื่อคนที่ยืนขวางประตูจะได้หนีไป ปิดประตูรถ กดล็อค แล้วจะเดินไปที่ถนนใหญ่ เพื่อหาแทกซี่ซักคัน


          "อย่าดื้อเลยน่า อากาศก็ร้อน แท็กซี่ก็หายากจะตาย ไปทางเดียวกันอยู่แล้วก็ไปพร้อมกันสิครับ หรือว่า คุณยังติดใจเรื่องเมื่อคืนอยู่ โตๆกันแล้ว ไม่ทำตัวเป็นเด็กๆสิครับ คุณพัชระ^^" จะกวนประสาทอะไรนักหนาวะ ชอบเอาเรื่องเด็กเรื่องผู้ใหญ่มาอ้างอยู่ได้ มันเด็กกว่าผมตั้งหลายปี มีหน้ามาคอยสั่งสอนตลอด


          "ครับ ก็ได้ครับ ผมไม่ได้ติดใจอะไรอยู่แล้ว โดนหมาที่บ้านเลียปากก็แบบนี้แหละ ความรู้สึกเดียวกันเลย"


          "หึ งั้นก็เชิญขึ้นรถเถอะครับ" ฟงผายมือไปทางรถตัวเองที่คนขับเอามาจอดเทียบรออยู่แล้ว ผมเดินนำเข้าไปก่อน แล้วเจ้าของรถก็เดินตามมานั่งข้างๆ


          "......................" กรุงเทพนี่กี่ปีๆ รถก็ติดเหมือนเดิมเลยเนาะ ดูทำถนน ทำสะพาน สร้างข้ามไขว้ไปมา มีกี่ถนนก็ไม่เคยพอเลย อีกหน่อยคงต้องขุดใต้ดินให้รถวิ่งแล้วล่ะ เอ๊ะ ไม่ได้สิ ใต้ดินมีเอ็มอาร์ที งั้นทำถนนลอยฟ้า.......นั่นก็ไม่ได้อีก มีบีทีเอสเหมือนกัน โอ้ยยย อยากหนีไปอยู่ดวงจันทร์จริงๆเลย


          เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


          "พอร์ชระวัง!!" เสียงคนข้างๆร้องเตือนอย่างตกใจ เมื่อคนขับรถเหยียบเบรคกระทันหัน จนผมที่นั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างรถ ตัวเกือบปลิวไปกระแทกเบาะด้านหน้า ถ้าไม่ติดว่ามีมือของคนที่ร้องเรียกชื่อผม กั้นเอาไว้ให้


          "................"


          "พอร์ช ไม่เป็นไรนะ" สายตามองสำรวจผมอย่างเป็นห่วง ลืมรอยยิ้มที่ตัวเองสร้างมาตลอดไปชั่วขณะ


          ".......ขอบคุณครับ ผมไม่เป็นอะไรแล้ว คุณปล่อยมือเถอะ" ผมดึงมือที่โอบตรงไหล่ให้ย้ายออกไป แล้วหันกลับไปนั่งมองนอกหน้าต่างเหมือนเดิม


พี่ฟง


#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: 100ตอนแล้วล่ะพวกเธอ จบแล้วนะแฮปปี้เอนดิ้ง ฮ่าๆๆๆๆ **วิ่งหลบรองเท้า** //ฉลองหนึ่งร้อยตอนด้วยสเปเชียล ฟงพอร์ช หุหุ//เป็นนิยายเรื่องที่เขียนได้มันที่สุด สนุกที่สุด ยาวนานที่สุด และยังไม่รู้เลยว่าจะจบที่ตอนไหน แต่ก็ใกล้แล้วล่ะ น่าจะอีกไม่เกินสิบตอน ไม่รวมสเปฯปีใหม่นะ (ยังไม่ได้แต่งเลยกล้าพูดดดด) //วรั้ย ตอนจบของตอนนี้มันคืออัลไล ทำไมชอบทิ้งปมเอาไว้ อิอิ หึหึ ฮ่าๆๆ บ้าไปแล้วเหนื่อยจัด ไปล่ะ  /วันนี้ไม่มีนิยายแล้วนะ เจอกันพรุ่งนี้เลย

ปล. พี่ฟงแซ่บม้ายยยย  เห็นมีคนขออิมเมจ ฟงพอร์ชมา เค้าแต่งนิยายสองชั่วโมงต่อหนึ่งตอน(ถ้าไม่ตัน) แต่หารูปผู้สามชั่วโมง ได้มาสองรูป 555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3416 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 09:05
    อื่อหือออ อูบินนน (พี่ฟง) โดนจายยยย
    #3416
    0
  2. #2726 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 17:23
    พี่ฟง แซ่บบบ
    #2726
    0
  3. #2650 s.lattecoffee (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 12:02
    เห็นหน้าพอร์ชกับฟงแล้วหิวขึ้นมาทันที 555+



    #น่ากินจริง ๆ พ่อคุณ!!!!
    #2650
    0
  4. #2349 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 00:11
    อูยยยยยย พี่ฟง เเซ่บ!!!
    #2349
    0
  5. #1992 oranongseadan (@oranongseadan) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 05:32
    รอๆตอน. 101.
    #1992
    0
  6. #1989 numkhangvv (@ab-hyungee) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 23:29
    อะไรคือ พอร์ช เฉยๆคะคุณฟง...แหม่ แต่ชอบโหมดสมถุยซึ้งๆอ่ะ ปลื้มปลิ่มมมมม
    #1989
    0
  7. #1988 TikThanwa17 (@Thanwa17) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 23:18
    ครบร้อยแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ ต่อได้อีก555
    #1988
    0
  8. #1986 ppe3like (@ppe3like) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 20:50
    จุดพลุๆๆๆๆ ครบร้อยแล้ววว 🎉🎆🎆
    #1986
    0
  9. #1985 ZeaNan Phatcharamon (@zeanan38) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 20:34
    โอยพี่ฟงงงงงงงง -,.-
    #1985
    0
  10. #1983 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 18:42
    อุ๋...พี่ฟงแซ่บเวอร์
    #1983
    0
  11. #1982 yamsaingpada2508 (@yamsaingpada2508) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 18:18
    ติดมากๆๆๆๆ บอกเลย รออ่านตอนต่อไป
    #1982
    0
  12. #1978 a_liew (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:41
    ม่ายยยยยยยย!!!!! T { } T!!! อย่าทำแบบเน้ กลับมาหาเก๊าก่อนนนนนน

    อย่าทิ้งเลาาาาาาาไปปปปปปปป #กอดขาาาาาา ทิ้งตัวลงคุกเข่ากอดขาเธออาวววไว้!!!!

    อย่ามาทำให้อยากแล้วจากกกกปายยยยยยย

    พี่ฟงมีโหมดจริงจังด้วยย โอ๊ยยย แล้วเรียก "พอร์ช" เฮือกกกกกกกก -////-

    NEXT STATION ... ความโรแมนนนนนนซ์ คัมมิ่งซูนนนนนน !!!!

    น้องพี่พอร์ช อ่อยพี่สิงก่อนเห็นมั๊ยยยย อย่ามาโทษว่าพี่สิงหื่นนนนน

    ถึงจะหื่นจริง ๆ ก็เหอะ #ห๊ะ !!!!



    แยกคนรักออกจากกัน ระวังตัวเองจะมีแฟนเป็นป้อจายหน้าตาดี แล้วหื่นยิ่งกว่านะคะนะ



    ปอ.ลิงงงง หุ่นพี่ฟงแซ่บมากกกกก =.,= โฮรกกกกกก
    #1978
    0
  13. #1977 saraz99 (@saraz99) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:27
    ท่าจะแซ่บ
    ขอss2นะคะไรต์
    #1977
    0
  14. #1976 Oct.me (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:07
    คู่นี้ท่าแซ๊บ หุหุ
    #1976
    0
  15. #1975 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:00
    อย่าเพิ่งจบง่ายๆสิไรท์ ถึงจบจริงก็ต่อss2นะ 55555 ชอบตอนที่สิงคริสคุยกันในรถอะะะน่ารักก ทั้งลั่นทั้งหื่นทั้งซึ้ง ปล. อิมเมจฟงแซ่บมากกกกกกกกก
    #1975
    0
  16. #1974 TikThanwa17 (@Thanwa17) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 14:53
    เธอมันสุดยอดไรท์ ดีต่อใจที่สุด 5 ดาวมันน้อยไป อยากได้กี่ดาวมโนเอาเลย เทให้หมดใจจ้าาาา
    #1974
    0
  17. #1973 ManowNnch (@ManowNnch) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 14:50
    อ่าวจบละ
    #1973
    0
  18. #1972 RaydyKandaCh (@RaydyKandaCh) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 14:08
    ถึง200ตอนเลยก็ได้นะไรท์มีเวลาอ่าน55555 ตามอ่านตลอดไม่ขาดตกบกพร่องสักตอน สนุกจนวันไหนไม่ได้อ่านจะเกิดอาการนอนไม่หลับ พอนานอัพเข้าก็ไปอ่านเรื่องเก่าๆของไรท์หรือตอนเก่าๆ งืออออ ชอบ มันดีต่อใจมากจีจี
    #1972
    1
    • #1972-1 Ksksks (@Ksksks) (จากตอนที่ 100)
      23 ธันวาคม 2559 / 14:40
      เป็นเหมือนกันเลยค่ะ รอๆๆ อ่านวนตอนเก่าๆ เรื่องก่อนๆ ของไรท์
      #1972-1
  19. #1970 PrapapimSirito (@PrapapimSirito) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:26
    ดีต่อใจมากมายยยยย #ฟงพอร์ช
    #1970
    0
  20. #1969 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:26
    พี่พอร์ชชักเข้าใจสมคิดสมถุยแล้วสินะ(?)
    #1969
    0
  21. #1968 Kamonporn13 (@Kamonporn13) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:22
    อย่าพึ่งรีบจบเลยยยย
    #1968
    0
  22. #1967 ตามหามี้อยู่~ (@fineffywaldorf) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:55
    อยากเพิ่งรีบจบนะเรย ชอบบบบ >3<
    #1967
    0
  23. #1966 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:49
    -ควรจะรู้ตัวได้แล้วพี่พอร์ข
    #1966
    0
  24. #1965 Ksksks (@Ksksks) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:33
    ดีงามพระราม8 มากๆ
    #1965
    0
  25. #1964 :Tanisha (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 100)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:02
    อร๊ากกกกกกกกกกกกก?
    #1964
    0