END - สัมผัส@รัก (สนพ.2U Publishing)

ตอนที่ 27 : สัมผัสครั้งที่ 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,539 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

“ค่อยๆบีบและขยับไปช้าๆพร้อมกัน...มืออย่างเกร็ง...อย่างนั้นแหละ...ใช่แล้ว” ของเหลวสีขาวไหลออกจากส่วนปลาย หูผมได้ยินเสียงพูดแผ่วเบา สายตาก็จดจ้องอยู่ที่มือของตัวเอง พยายามทำตามคำพูดนั้นอย่างตั้งใจ

“บะ แบบนี้เหรอครับ”

“ใช่ๆ ค่อยๆขยับมือ...ให้น้ำหนักสม่ำเสมอกัน...ใกล้แล้ว...อีกนิด”

“ฮ้าา” ผมร้องลากเสียงยาวเมื่อมาจนถึงสุดปลายทาง ความอึดอัดทั้งหมดมลายหายไปแทนที่ด้วยความปลอดโปร่งโล่งใจ เงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้กับอีกฝ่ายที่มองด้วยสายตาภูมิใจ “เสร็จสักที ขอบคุณที่สอนนะครับ”

“ไม่เป็นไรเลย เรื่องแค่นี้เอง ไหนขอตรวจดูผลงานหน่อย” คุณพายขยับเข้ามาใกล้ หมุนฐานเค้กพิจารณาอย่างละเอียด ทั้งการปาดครีม แต่งหน้า วาดตัวอักษร “ลุ้นแทบแย่แน่ะ แต่โอเค ผ่านค่ะ”

“เกร็งจนปวดมือไปหมดเลย แต่ก็ยังไม่สวยเท่าเค้กที่คุณพายทำ”

“นี่ถือว่าดีมากแล้วนะคะคุณแตม พายหัดทำเค้กครั้งแรกยังไม่ดีเท่านี้เลย ท่าทางคุณแตมจะมีพรสวรรค์ทางด้านนี้นะคะเนี่ย สนใจมาทำพาร์ทไทม์ร้านเค้กพายไหม” คนแซวแซวเล่นขำๆ รู้แหละว่างานผมน่ะโคตรจะเยอะ ทำให้เลื่อนการสอนทำเค้กมาหลายครั้ง ไหนจะมีเรื่องที่ถูกแทงเข้าโรงพยาบาลอีก คุณพายมารู้เอาหลังจากผมออกโรงพยาบาลแล้ว งอนอยู่หลายวันเลย แอบมีบ่นน้อยใจด้วยที่ผมไม่ให้ความสำคัญกับเพื่อนอย่างเธอ สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรมากคุยกันแป๊บๆเธอก็ลืมแล้ว

และเพราะเลื่อนมาหลายครั้งนี่แหละ จากที่ตั้งใจว่าจะฝึกซ้อมก่อนทำให้ต้องมาทำเค้กวันแรก ก้อนแรกก็ใช้เป็นของขวัญวันเกิดให้พี่ทัชทันทีเลย

ใช่แล้ว...วันนี้วันเกิดของพี่ทัชล่ะ

“เราต้องแต่งอะไรเพิ่มอีกไหมครับ” ผมมองเค้กมะพร้าวฝีมือตัวเองอย่างไม่มั่นใจในฝีมือเท่าไหร่

“พายว่าดีแล้วนะคะ ถ้าแต่งเยอะเกินไปจะรกเอาได้ ตัวหนังสือที่เขียนด้านบนจะไม่เด่น เดี๋ยวคนนั้นของคุณแตมจะเห็นไม่ชัดนะคะ”

“อย่าแซวสิคุณพายอ่ะ”

“หน้าแดงหมดแล้ว อย่าเขินจนเผลอทำเค้กพังนะคะ เวลามีไม่พอทำก้อนใหม่นะ” คุณพายยังแซวไม่เลิก ยิ่งผมอายก็ยิ่งหัวเราะชอบใจ ส่งเสียงดังก้องห้องครัว เราสองคนเลยไม่รู้สึกตัวว่ามีใครบางคนยืนพิงขอบประตูดูอยู่พักหนึ่งแล้ว

“ทำอะไรกันเหรอครับ” เสียงทุ้มนุ่มคุ้นหูของคุณแฟน (งื้อออ เรียกแฟนแล้วน้า) ทำให้ผมกับคุณพายหันกลับไปมอง จากนั้นผมก็รีบเอาตัวเองบังเค้กก้อนสีขาวไว้

“พะ พี่ทัช มาได้ยังไงครับ”

“อ้าว ก็หนูบอกพี่ว่าให้มารับที่ร้านนี้ไม่ใช่เหรอครับ” พี่ทัชเอียงคอทำเป็นใส่ซื่อ ผมไม่ได้บอกแต่ถูกบังคับให้บอกต่างหาก เพราะวันนี้ผมไม่ได้ขับรถมาร้านคุณพายเอง ตั้งใจจะนั่งแท็กซี่แล้วถือกล่องเค้กกลับคอนโดฯ ถ้าขับรถมากลัวเค้กพัง พอพี่ทัชรู้ว่าผมไม่ได้เอารถมาก็อาสามาแวะรับหลังเลิกงาน

“ไม่ใช่อย่างนั้นสิ แตมหมายถึงทำไมพี่มาเร็วจัง นี่เพิ่งสี่โมงครึ่งเองนะ”

“พอดีเลิกไว ก็เลยรีบมารับน่ะสิครับ พี่ไม่คิดว่า...” พี่เขามองผ่านผมไปทางก้อนเค้กสีขาว หมดกันเซอร์ไพรส์ที่ตั้งใจ เห็นขนาดนี้คงแถเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอก ไอ้จะทำเนียนไม่รู้วันเกิดนี่ลืมไปได้เลย เมื่อเช้าเพิ่งไปทำบุญที่วัดด้วยกันมาจ้า ตอนเย็นก็นัดทานข้าวกันสองคนด้วยจ้า...จ้า

“อดเซอร์ไพรส์เลย ทำไมไม่โทรหาก่อน หรือรอในรถครับ”

“ก็พี่คิดว่าแตมมาทำงานนี่ครับ” โทษพี่เขาก็ไม่ได้อีก ผมบอกว่าจะมาคุยงานเกี่ยวกับเวปไซต์ของร้านที่ดูแลให้อยู่ ยิ่งเห็นสีหน้ารู้สึกผิดที่ทำให้แผนเซอร์ไพรส์ของผมพังก็โกรธไม่ลง

“เอาเถอะน่า ไม่เป็นไรหรอกนะคะคุณแตม เห็นตอนนี้พายก็ว่ายังเซอร์ไพรส์อยู่ดี” บุคคลที่สามที่ยืนยิ้มอยู่นานเอ่ยแทรกขึ้น คุณพายเดินไปหยุดหน้าพี่ทัช “สวัสดีค่ะคุณหมอ ได้ยินคุณแตมเล่าให้ฟังตั้งนานแล้ว ได้เจอตัวจริงสักที ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ พายเป็นเพื่อนของคุณแตมค่ะ”

“สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ แตมชอบขนมที่คุณพายทำมาก แวะมาร้านนี้เมื่อไหร่เอากลับไปฝากผมประจำเลย”

ใครเอ่ยขิงเก่ง เอาไปก็ใช่จะกินทุกครั้งหรอกนะ พี่ทัชชอบกินของหวานที่ไหน แต่ถึงจะไม่ชอบของหวานผมก็ทำเค้กให้อยู่ดี เพราะวันเกิดก็ต้องมีเค้ก นี่เลือกเค้กมะพร้าวสูตรหวานน้อยที่คุณพายคิดเองเลยนะ รับรองความอร่อย...รึเปล่าหว่า

“คุณแตมชอบทานขนมหวานค่ะ ถึงได้คุยกันถูกคอ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ ทุกประโยคจะต้องมีเรื่องของพี่ทัชให้พายฟังตลอด พี่ทัชไม่ชอบหวานขนาดนี้ ถ้าเป็นพี่ทัชต้องบ่นว่าหวานแน่เลย...ประมาณนี้แหละค่ะ”

“คุณพายยย อย่าพูดสิ” เรื่องอะไรเอาผมมาแฉเนี่ย แล้วดูคนฟังสิ ยิ้มหวานเชียว

ไม่ได้แล้ว ต้องแยกคู่นี้ออกจากกัน ผมรีบเอาเค้กใส่กล่องที่เตรียมไว้ อุ้มเดินกลับมาหาสองคนที่เปลี่ยนกันนินทาเรื่องของผมให้อีกฝ่ายฟัง

“ผมกลับก่อนนะคุณพาย ขอบคุณมากครับที่ช่วยสอนทำเค้ก”

“ด้วยความยินดีค่ะ”

ผมอุ้มกล่องเค้กมาตลอดทางที่พี่ทัชขับรถ ประคองไว้ไม่ให้เค้กไหลอย่างสุดความสามารถ คนขับหันกลับมามองสีหน้าตั้งใจของผมก็หัวเราะเบาๆ

“ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ครับ นั่งแบบนั้นเดี๋ยวจะเมื่อยเอานะ”

“เดี๋ยวหน้าเค้กพังแล้วไม่สวยอ่ะ แตมนั่งได้ ไม่เป็นไร”

“แค่หนูตั้งใจทำให้พี่ พี่ก็ดีใจมากแล้วครับ ถึงจะไม่สวยอย่างมืออาชีพแต่นี่จะเป็นเค้กที่พี่ชอบมากที่สุดเลย”

“ปากหวานเนอะ” หมั่นไส้อ่ะ ขอแซะทีเถอะ

“ไม่เถียงเนอะ แล้วก็ไม่ถามด้วยว่าหนูรู้ได้ไง ก็ชิมมาบ่อยแล้วนี่นา” โอ้ยยย ขอพี่หมอคนแสนสุภาพ พี่ใจดีข้างห้องคนเดิมของผมคืนมาได้ไหม พี่ทัชกวนประสาทเนี่ย....งื้อ มันเขิน

ผมนั่งนิ่งไม่เถียงอะไรอีก ขากลับเราแวะซูเปอร์มาเก็ตซื้อของสดกลับไปทำอาหารทานกันเองที่ห้อง ทีแรกว่าจะไปร้านอาหารแต่เจ้าของวันเกิดเขาอยากฉลองกับผมเงียบๆสองคน เรียบง่ายสมกับเป็นพี่เขาจริงๆ แต่ผมก็ชอบแบบนี้มากกว่านะ มื้อเย็นจบลงเราก็ช่วยกันเก็บกวาดล้างจาน ผมให้พี่ทัชออกไปนั่งรอที่ห้องรับแขก ตัวเองก็เตรียมเค้กและจุดเทียนถือเดินออกมา

ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์จบก็บอกให้พี่ทัชอธิษฐานก่อนจะเป่าเทียน ผมปักแค่เล่มเดียวไม่ได้ปักตามจำนวนอายุไม่อย่างนั้นตัวหนังสือที่เขียนเองกับมือบนหน้าเค้กก็พังหมดสิ

“อร่อยครับ ไม่หวานเกินไป เนื้อเค้กก็นุ่มดี ครีมไม่เลี่ยน หนูเก่งมากๆครับ” หลังจากชิมเค้กเข้าไปหลายคำก็ได้รับคำชมที่ทำให้ชื่นใจกลับมา

“แตมขอให้คุณพายปรับสูตรลดความหวานลงเพราะพี่ไม่ชอบทานหวาน ชอบไหมครับ”

“ชอบที่สุดครับ”

“แตมไม่รู้ว่าวันเกิดจะให้อะไรพี่ดี เห็นพี่มีหมดทุกอย่างแล้ว ก็เลยทำเค้กให้ ขอให้พี่มีความสุขมากๆ มีรอยยิ้มทุกวัน เพราะรอยยิ้มของพี่คือความสุขของแตมนะครับ” ผมกุมมือใหญ่กว่าเอาไว้ด้วยสองมือของตัวเอง ดวงตาแสนอ่อนโยนที่ผมรักทอดมองมาก่อนที่พี่ทัชจะใช้มืออีกข้างกุมมือของผมเอาไว้

“อันที่จริง พี่มีเรื่องหนึ่งจะต้องบอกกับหนู”

“ครับ?” ผมยังคงยิ้มกว้างอย่างมีความสุข กระทั่งคำพูดประโยคต่อมาของพี่ทัช ที่ทำให้รอยยิ้มของผมหายไป

“พี่จะย้ายกลับไปอยู่ห้องของพี่แล้วนะ”

“พี่ทัช” ร่างกายเหมือนจะหมดแรง ผมร้อนรนคิดหาคำพูดมารั้งอีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนหน้าที่รีบขอพี่เขาเป็นแฟนก็เพื่ออยากให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่ยังไม่ทันได้เกริ่น พี่ทัชก็จะหนีผมไปแล้ว

“เพราะอย่างนั้น...หนูย้ายไปอยู่กับพี่นะ”

“....”

“ว่าไงครับ ทำไมเงียบไป”

“แตม..คือแตม กำลังอึ้งอยู่ พี่..พี่ชวนแตมไปอยู่ด้วยกันเหรอ” เกินจากที่ผมคาดหมายไปมาก ใจที่เหี่ยวเฉากลับมาพองฟูอีกครั้ง

ฮืออออ ผู้ชายชวนไปอยู่ด้วยล่ะ เพื่อนกรรณโว้ยย อยู่ไหน เพื่อนแตมอยากจะกรี๊ด

“ทีแรกพี่คิดจะเนียนไม่ย้ายกลับแล้วขายห้องตัวเอง แต่ไหนๆห้องพี่ก็เพิ่งรีโนเวทใหม่ ย้ายไปห้องโน้นน่าจะดีกว่า พี่เลยแอบให้ช่างทำตู้เสื้อผ้าเพิ่มให้หนูด้วย แล้วก็ปรับแต่งมุมห้องโซนหนึ่งเอาไว้ให้หนูนั่งทำงาน”

มิน่าล่ะถึงได้ใช้เวลานานกว่าที่ช่างเคยบอกไว้

“วางแผนมาอย่างดีเลยนะพี่”

“ตกลง...ย้ายไปอยู่กับพี่นะครับ”

“อื้อ ย้ายสิครับ ย้ายแน่นอน ย้ายตอนนี้เลย ฮืออออ” ผมจะพุ่งเข้าห้องไปเก็บของแล้ว กลัวพี่ทัชเปลี่ยนใจ แต่พี่เขาคว้าเอาไว้ได้ทัน ดึงมานั่งคร่อมลงบนตักกว้าง กอดผมเอาไว้แน่น

“ฮ่าๆๆๆ ใจร้อนไม่เปลี่ยนเลย หนูแตมของพี่เนี่ย เอาไว้วันหยุดค่อยย้ายก็ได้ครับ ตอนนี้พี่ก็ไม่หนีไปไหนหรอกนะ”

ผมไม่สนใจคำแซวของพี่ทัชหรอก ในหัวร่างรายการของที่กำลังจะขนย้ายเต็มไปหมด พรุ่งนี้ตอนพี่ทัชไปทำงานผมแอบขนของบางส่วนไปไว้เลยดีกว่า

อืม เป็นแฟนก็เป็นแล้ว ห้องก็จะย้ายไปอยู่ด้วยกันแบบถาวรแล้ว ความสัมพันธ์ของเราขยับไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ถึงจุดนี้ผมก็คงไม่ต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษอะไรแล้วเนอะ

เตรียมใจเอาไว้เลยนะพี่ทัช ย้ายห้องเมื่อไหร่ น้องแตมจะเข้าห้องหอกับพี่...จับพี่ทำเมียสักที หึหึหึหึ

ไอ้แตมจะมีเมียแล้วโว้ยยย


******


ตกลงกันได้ผมก็โทรไปขอแม่ บอกว่าจะย้ายห้องไปอยู่กับพี่ทัช แม่รู้ว่าผมชอบพี่ทัชเพราะตอนไปขอแหวนเพื่อสารภาพรักที่ริมทะเล ผมบอกแม่ไปตามตรง ทีแรกกลัวว่าจะรับไม่ได้อยู่เหมือนกันแต่แม่แค่ยิ้มแล้วบอกว่า ความสุขของลูกอยู่ตรงไหน ก็ทำตรงนั้นให้ดี ไม่ต้องเป็นห่วง

ผมขอให้แม่คุยกับพ่อ รู้สึกว่าพ่อไม่ชอบพี่ทัชเท่าไหร่ คอยบอกผมว่าพี่ทัชน่ะร้าย อย่าหลงเชื่อให้มาก ผมว่าตรงนี้พ่อคิดผิดนะ พี่ทัชน่ะใจดีอ่อนโยนและใสซื่อจะตายไป เหมาะกับที่จะมาเป็นภรรยาของผมที่สุดแล้ว มุมร้ายๆของพี่ทัชมีไม่เยอะเท่าไอ้แตมคนนี้หรอก ไม่โทษพ่อ ก็พ่อไม่ได้อยู่กับพี่ทัชตลอดเวลาอย่างผมนี่ อาจจะมีเข้าใจผิดไปบ้าง อันนี้โอเค

ผ่านด่านแม่(ที่บอกว่าจะไปคุยกับพ่อให้) วันหยุดต่อมาผมก็ขนของที่เก็บเตรียมไว้ ย้ายไปอยู่ห้องของพี่ทัชทันที เราช่วยกันแค่สองคนเพราะเอามาแต่ของจำเป็น นอกนั้นในห้องพี่ทัชก็มีทุกอย่างแล้ว ตรงตามคอนเซป หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าใบเดียวเข้ามาอยู่ได้เลย ส่วนห้องของผมเองตั้งใจจะเก็บเอาไว้ให้ลูกของไอ้กรรณเพื่อนรัก ยังไงผมกับพี่ทัชก็คงไม่มีลูกกันอยู่แล้ว จะถือคติ ลูกเพื่อนก็เหมือนลูกเรา!

“หิวหรือยังครับ” พี่ทัชนั่งอยู่บนเตียงกำลังพับเสื้อผ้าบางส่วนของผมเตรียมเอาเก็บเข้าตู้ ผมมองคนที่กำลังทำตัวเป็นศรีภรรยาที่ดี ก่อนจะแอบยิ้มเจ้าเล่ห์ คลานขึ้นเตียงไปหยุดที่แผ่นหลังกว้าง คุกเข่าเพื่อให้ส่วนสูงเหนือกว่าอีกฝ่าย ใช้สองแขนโอบกอดรอบคอ วางคางเอาไว้บนไหล่หนาของพี่เขา

“หิวแล้วครับ” จงใจกระซิบใกล้ใบหูเสียงแผ่ว

ตัดสินใจไปแล้วว่าจะรุกเราจะรออะไรอยู่ล่ะ โอกาสมาถึงแล้ว ผมต้องเต๊าะพี่ทัชให้โอนอ่อนไปกับผมก่อน พี่เขาจะได้ไม่ตกใจเวลาทำอะไรขึ้นมาจริงๆ ถึงที่ผ่านมาทางนั้นจะเป็นฝ่ายรุกก่อน...อ่า พอคิดไปถึงคืนหลังจากที่ขอพี่ทัชเป็นแฟน หน้าก็เห่อร้อนขึ้นมาจนต้องรีบปัดมันทิ้งไป

ไม่ได้ๆ ไอ้แตมต้องโชว์ความแมนให้พี่ทัชดูบ้าง เราจะนอนเฉยๆปล่อยให้พี่เขาดูแลเราอย่างเดียวอย่างที่ผ่านมาไม่ได้

งือออ ผมกับพี่ทัชยังไม่ได้ลึกซึ้งขนาดนั้นหรอกน้า อย่าเข้าใจผิด เราแค่...เกือบๆเอง ก็ตอนนั้นบรรยากาศมันเป็นใจ พี่ทัชบอกว่าต้องจำลองสถานการณ์ไว้ไปรีวิวให้กรรณกับอิงฟังไง ว่าห้องที่เตรียมไว้ฮันนีมูนดีแค่ไหน

ก็นั่นแหละ...ดีเว่อร์ๆ

“หึ งั้นออกไปหาอะไรทานข้างนอกดีไหมครับ ฉลองที่ย้ายมาอยู่ด้วยกัน”

“ก็ดีครับ” ผมกระชับกอดพี่ทัชแน่นขึ้น

“ไปเลยไหมครับ”

“ไปเลย”

คนถูกกอดหัวเราะออกมาก่อนจะพาผมที่ยังเกาะหลังเขาอยู่ลุกกันทั้งอย่างนั้น เกือบจะตั้งตัวไม่ทันดีที่สองมือละออกจากกองผ้าย้ายมาจับต้นขาผมเอาไว้ไม่ให้ร่วงลงไป ผมขี่หลังพี่ทัชออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงหัวเราะชอบใจ

ออกจากร้านอาหารญี่ปุ่น พี่ทัชก็ชวนไปซื้อของใช้เข้าห้องเพิ่มเติม และซื้อของสดที่จะเอาไว้ทำอาหารมื้ออื่นๆด้วย ตอนนี้รู้สึกเหมือนเราเป็นครอบครัวเดียวกันเลย ที่ผ่านมาจะรู้สึกว่าย้ายมาอยู่ด้วยกันชั่วคราว มันเทียบไม่ได้กับการย้ายมาอยู่อย่างถาวรในฐานะ...คนรัก

“อืมม ไปเอาผงซักฟองกับน้ำยาปรับผ้านุ่มก็ครบแล้วครับ” มองรายการของที่ต้องซื้อในมือแล้วก็เงยหน้าขึ้นหาเซลฟ์ของผงซักฟอกต่อ แต่กลับไปเจอกับสายตาละมุนของพี่ทัชที่กำลังมองมาพอดี “อะไรครับ?”

“แม่บ้านที่ไม่ใช่แม่บ้าน” พี่เขาพูดแค่นั้นก็ยิ้มเข้าใจความหมายอยู่คนเดียว

“แตมทำงานอยู่ที่บ้าน ก็เป็นคนทำงานบ้านไปด้วยไงครับ พี่ทำงานข้างนอกกลับมาเหนื่อยๆจะได้พักผ่อน”

“ช่วยกันดีกว่าครับ เอาไว้วันหยุดพี่ก็ช่วยหนูทำงานบ้านเนอะ หนูจะได้ไม่เหนื่อยเหมือนกัน”

“ยังไงก็ได้ครับ” ผมยิ้มกลับ อุ่นวาบในหัวใจขึ้นมาจึงเลื่อนมือไปจับมือพี่ทัช มือหนากระชับตอบแน่น อยู่ๆก็มีความคิดบางอย่างเกิดขึ้น “ช่วยแค่งานบ้าน ไม่ช่วยอย่างอื่นเหรอ”

“อยากให้ช่วยอะไรล่ะครับหืม”

“อะไรที่คนเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายมาอยู่ด้วยกันแล้วเขาทำกันดีไหม”

“ถ้าหนูว่าดี พี่ก็ว่าดีครับ แต่เด็กน้อยจะเข้าใจความหมายของมันจริงๆน่ะเหรอ “รอยยิ้มมุมปากตอบกลับคำพูดทะเล้นชวนคิดลึกของผม

“แตมไม่ใช่เด็กๆนะ เผื่อพี่ลืม”

“ครั้งนี้ไม่ว่ายังไงก็จะไม่หยุดให้แล้วนะ”

“แตมต่างหากต้องพูดคำนั้น ต่อให้พี่ขอร้อง แตมก็จะไม่หยุดเด็ดขาด” แสดงความเป็นผู้นำออกไป พี่ทัชหัวเราะชอบใจ พลันสายตาก็ไปเจอเข้ากับบางอย่าง...เซลฟ์ถุงยางอนามัย

พี่ทัชเลื่อนริมฝีปากมาใกล้ใบหู กระซิบถามเสียงพร่า “พี่ซื้อ...นะครับ”

“อะ อื้ม” ผมพยักหน้ากลับเขินๆ ในใจคิดว่าพี่ทัชเนี่ยเป็นภรรยาที่กล้าหาญมากจริงๆ ถึงกับเตรียมของแบบนี้เอาไว้ให้ผมล่วงหน้าเลย ดูสิหยิบเจลมาเผื่อตัวเองเจ็บอีกต่างหาก รอบคอบสุดๆ

...เอ แต่พี่เขารู้ไซซ์ของผมด้วยเหรอ

 

แผ่นหลังของผมแนบสนิทกับเตียงกว้าง เสื้อผ้าถูกมือของอีกคนดึงทึ้งจนหลุดลุ่ย พี่ทัชที่เคยใจเย็นในยามปกติกลายเป็นคนเร่าร้อน ไม่ยอมละออกจากห่างริมฝีปากผมแม้แต่มิลฯเดียว

ลมหายใจร้อนที่เป่ารดกันยิ่งทำให้วูบวาบไปทั่วร่างกาย

“พะ พี่ แตม...ให้แตม” อยู่ข้างบน

“อืมม” พี่ทัชหน้ามืดตามัว ลูบไปทั่วเนื้อตัว ตะโบมจูบเหมือนสัตว์ที่หิวกระหายแล้วเจอแหล่งน้ำเข้า ริมฝีปากผมบวมเจ่อแต่ก็ยังตอบรับเขาด้วยการเผยอออกเชิญชวน 

ลิ้นเกี่ยวพันแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน สายใยเส้นบางๆขาดออกยามที่พี่ทัชถอนริมฝีปากเลื่อนลงไปซุกไซร้ซอกคอ

จี้ดด...เจ็บแปลบบริเวณที่ถูกกลีบปากขบเม้มดูดดึง ตัวผมสั่นเล็กน้อย มือพยายามไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยว แผ่นหลังกว้างที่ให้ความรู้สึกดีถูกปลายนิ้วจิกลงไประบายความซ่านในช่องท้อง รวมกับเสียงที่เปล่งจากลำคอ

จังหวะที่พี่ทัชยันตัวขึ้นเพื่อกระชากเสื้อตัวเองทิ้งไป ผมรีบระล่ำระลักบอกความต้องการของตัวเองทันทีก่อนที่จะหมดโอกาส

“หนูอยู่บนนะ”

“ครับ” พี่ทัชยินยอมอย่างง่ายดาย จับตัวผมพลิกขึ้นไปอยู่เหนือตัวเขา ไม่ทันที่จะเป็นฝ่ายคร่อม คนที่อยู่ด้านล่างก็คว้าต้นคอกระชากลงไปมอบจูบที่แสนร้อนแรงอีกครั้ง




{Mini CUT}





เสียงพร่ากระซิบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “หนูสละสิทธิ์ที่จะอยู่ข้างบนเองนะ

มันไม่ใช่ข้างบนแบบนี้!!

อยากจะตะโกนใส่หน้า หากว่าคนไวกว่าสบตาด้วยดวงตาคมกริบจนเสียงผมหายไป พี่ทัชเลื่อนไปมองรอยแผลเป็นที่ไหล่ซ้าย สายตาเขาก็มีแววเจ็บปวดพาดผ่านขึ้นมาวูบหนึ่ง

ผมแนบฝ่ามือไปที่ใบหน้าคมคายนั้น กระซิบปลอบเสียงเบา

“แตมไม่เป็นไร”

พี่ทัชมองอย่างอ่อนโยน พูดให้ถูกคือเขาไม่ได้มองหน้าผมแต่มองแผลของผมที่ถูกคนไข้ของเขาแทงต่างหาก พี่ทัชกดริมฝีปากลงมาบนแผล นิ่งค้างเอาไว้อย่างนั้นแทนการขอโทษ

พักหนึ่งเขาก็เงยหน้าขึ้นมา ดวงตาเต็มไปด้วยความหนักแน่นพอกับน้ำเสียง

“พี่จะปกป้องหนูให้ดีกว่านี้...พี่สัญญา”

“อื้อ แตมด้วย”

“ร่างกายของหนู...สวย” พี่ทัชจงใจลากสายตามาหยุดที่รอยแผลนานกว่าส่วนอื่น ผมเชื่อว่าเขาคิดแบบนั้นจริงๆ

“พี่รักแตม”

อ่า..หัวใจ

บทสนทนาแสนประทับใจถูกแทนที่ด้วยความหื่นบังตาของพี่ทัชอีกครั้ง



{CUT}



ลมหายใจหอบหนักของเราสอดประสานกันเช่นเดียวกับดวงตา ผมยิ้มอ่อนแรงให้กับพี่ทัช พี่เขาปล่อยตัวทับลงมาบนตัวผมแต่ไม่ได้ทิ้งน้ำหนักทั้งหมด ใบหน้าหล่อเหลาซุกที่ซอกคอ พรมจูบตั้งแต่หลังหูจนถึงไหล่มนช้าๆ

“ขออีกรอบได้ไหมครับ...ที่รัก”

ยะ ยังไหวอีกเหรอ ผมที่แทบจะเหลือแค่ลมหายใจแผ่วๆมองด้วยสายตาอึ้ง พี่ทัชยกยิ้มเหมือนจะอายแต่ไม่อายออกมา ยิ้มที่หลอกล่อให้ผมเผลอ...พยักหน้า

กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองเอาแต่ครางอยู่ใต้ร่างแกร่งโดยไม่ได้ทำหน้าที่สามี ก็เป็นตอนที่พี่ทัชปลดปล่อยรอบที่สามและยอมให้ผมได้พักผ่อนในที่สุด...นั่นแหละ



---------

คัทรอบนี้เราไม่ได้เอาลงบล็อกนะคะ เผื่อใครไม่รู้เราอัพเรื่องนี้ใน RAW ด้วยน้า

>> RAW <<

//เอานิ้วจิ้มกัน เขิลๆๆ รอบนี้ไม่ได้แต่งเองน้า น้องแมวที่บ้านพิมพ์ วิ่งหนีไปโน่นแล้วว//

ปล. เผื่อมีคนถามเรื่องที่เกิดในห้องพรีฮันนีมูน อยู่ในตอนพิเศษในเล่มนะครัช 

เราไม่อยากให้ตอนนั้นมากลบภาคปฏิบัติในตอนนี้ แฮร่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.539K ครั้ง

2,558 ความคิดเห็น

  1. #2557 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:26
    เกลียดความที่เตรียมถุงยางมา แต่พอถึงเวลาดันบอก งั้นไม่ต้องใส่มันสักคน 55555 พี่หมอร้ายมากล่อลวงน้องสุดๆ แถมครั้งแรกก็จัดไปตั้งสามรอบ! อิ่มเลยสิพี่
    #2557
    0
  2. #2512 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 20:01
    ไม่ต้องใส่มันซักคนแหละเนอะ แตมเนอะ 555555
    #2512
    0
  3. #2484 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 09:06
    อิพี่ทัชมาแผนตลอด
    #2484
    0
  4. #2432 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 21:58
    เนียนไม่ใส่เลยน้าา
    #2432
    0
  5. #2383 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:13
    หนูเอ้ยย
    #2383
    0
  6. #2341 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 20:33
    หนูลูกกกกก รุ้ตัวสักที5555
    #2341
    0
  7. #2244 jk_jkjk (@jk23022536) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 19:32

    อ่ะ อินี่เห็น คำว่า cut ปุ้บ วิ่งเข้า blog ปั้บ เอ้าไม่มีอ่ะ กลับมาอ่านต่อ เพราะคิดว่าไรท์อาจจะแจ้งข้างล่าง ว่ายังไม่อัพหรืออะไร อ่านจบ อ่อ อยู่อีกเว็บ

    #2244
    0
  8. #2224 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 11:04
    น้องแตมลูก 555
    #2224
    0
  9. #2223 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:53
    น้องแตมเป็นเมียนะลูก 555
    #2223
    0
  10. #2169 joy_suppakhan (@joy_suppakhan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:52
    แตมหนูเป็นสามีที่โดนเมียจับกดน่ะลูก
    #2169
    0
  11. #2168 ปอปา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:19

    พี่ให้โอกาสน้องอยู่บนแล้วนะ

    #2168
    0
  12. #2167 real__ppg (@lll2379lll) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 21:53
    แตมรู้โพแล้วนะแตมนะ พี่ทัชนางร้ายกาจมากกก
    #2167
    0
  13. #2166 mintewanlaya (@mintewanlaya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:35
    เป็นอะไรที่อ่านไปขำไป55555
    #2166
    0
  14. #2165 jjabl (@jjabl) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:01
    กรี้ดดดดดด ยัยแตมรู้แล้วใช่ไหม!!!! หนูจะไปเป็นสามีพี่เขาแต่ได้สามีกลับมาแทนนน ฮึ่ยยยยยยัยตัวน่ารักกกก
    #2165
    0
  15. #2164 sodazaa9921 (@sodazaa9921) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 18:57
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-04.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.pngเลือด​หมดตัวเลย
    #2164
    0
  16. #2163 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 18:24

    แตมเอ๊ยยยยยยยยยย
    #2163
    0
  17. #2162 LoveD.O. (@14122838) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 17:49
    วงวารน้องงงงงงงง555
    #2162
    0
  18. #2161 Gukka (@lilleguk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 11:45
    แตมมกว่าหนูจะรู้ตัวก็รอบที่ 3 ไปแล้วนะเออ 5555
    #2161
    0
  19. #2160 Abigail1543 (@Abigail1543) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 11:33

    จากผัวกลายเป็นเมียเลยนะหนูแตม 555555555
    #2160
    0
  20. #2159 lovely-cute (@sweet-yams) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 11:15

    ไม่ไหวว จาล้มมมททท
    #2159
    0
  21. #2158 Tonkaow3005 (@Tonkaow3005) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 10:40

    พี่ทัช so dam hot ร้ายมิเบาเชื่อพ่อเถอะน้องแตม
    #2158
    0
  22. #2157 Swe_et (@LaLaWhanNa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 10:27
    กลายเป็นเมียพี่เขาไปแล้ว น้องแตมคนแมนหายไปไหน
    #2157
    0
  23. #2156 Jsirida (@Jsirida) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 10:18
    น้องแตมลูกแม่ พี่ทัชเขาร้ายนานแล้วลูก
    #2156
    0
  24. #2155 pummooza (@pummooza) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 09:34
    น้องแตมมมมม ไหนบอกจะมีเมียไง

    ทำไมถึงได้ปัวล่ะ55
    #2155
    0
  25. #2154 Bimbumm (@Bimbumm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 09:31

    พี่ทัชทำไมมะอ่อนโยน ฮึก....

    #2154
    0