END - สัมผัส@รัก (สนพ.2U Publishing)

ตอนที่ 15 : สัมผัสครั้งที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,669 ครั้ง
    20 ส.ค. 62


“แค่กๆๆ มึงเนี่ยนะจะจีบ” ไอ้กรรณสำลักเบียร์แทบพุ่งออกจากปาก มันมองหน้าผมด้วยสายตาเหลือเชื่อปนกับดูถูก พานทำให้นึกโมโหเพื่อนสนิท คบกันมาตั้งนานทำไมต้องไม่เชื่อกันด้วย

“เออ กูจะจีบ”

“แล้วจีบยังไง” พอผมหงุดหงิดใส่ มันกลับยกยิ้มยิงคำถามที่ผมอ้าปากจะโต้ตอบกลับทันทีไม่ให้เสียเวลา

“.....” แต่ก็ตอบไม่ได้ เออว่ะ จีบยังไงวะ?

“ทั้งชีวิตมึงเคยจีบใครที่ไหน ที่มีแฟนก็เพราะว่าผู้หญิงเข้าหาก่อนทั้งนั้น ตกลงคบกันแบบมึนๆเบลอๆ กูยังเคยคิดเล่นๆว่าถ้ามึงเกิดในยุคโบราณที่ผู้หญิงจีบผู้ชายก่อนเป็นเรื่องไร้ยางอาย ชาตินี้ทั้งชาติมึงก็กอดคานไม่ได้ลงหรอกวะ”

ถ้าให้ด่าเพื่อนก็ทำได้อยู่หรอกนะ ต่อให้เป็นเพื่อนสนิทที่คบกันมาหลายปีสมัยเรียนมหาวิทยาลัย คอยดูแลตั้งแต่ที่ยังเป็นตัวประหลาดในสายตาคนอื่น จบมาก็ไม่เคยทิ้งกัน ทำงานแล้วก็ยังแวะเวียนมาหามาเยี่ยม กินข้าวเป็นเพื่อน ลากออกไปโน่นนี่ไม่ปล่อยให้ผมโดดเดี่ยวเก็บตัวอยู่คนเดียว

เป็นคนที่สนิทมากๆชนิดด่ากันได้โดยไม่โกรธ แต่มันติดนิดเดียว นิดเดียวจริงๆ

ตรงที่มันพูดถูกทุกอย่าง!

“คนเราต้องมีครั้งแรกเสมอ พี่ตูนกล่าว” ว่าแล้วก็กลบเกลื่อนความกากของตัวเองด้วยการยกเบียร์ขึ้นดื่มอึกๆทีเดียวหมดขวด โชว์ความแมนให้เพื่อนมันดูหน่อย เดี๋ยวจะหาว่าคนอย่างไอ้แตมดีแต่รอให้สาวมาจีบ

“ตูนบอดี้สแลม?”

“หึ พี่ตูนยามใต้ตึกคนก่อนอะ คุยกันถูกคออยู่ จกส้มตำปลาร้าด้วยกันมาหลายรอบแล้ว เสียดายพี่แกลาออกพาเมียไปอยู่ต่างจังหวัดเพราะสู้ค่าครองชีพในเมืองใหญ่ไม่ไหว พูดแล้วก็คิดถึงเพื่อนร่วมอุดมการณ์ปลาร้าต้องไม่ใช่ปลาร้าขวดพลาสติก แซ่บๆนัวๆยั่วๆในไหเท่านั้นจ้า!

“ถุย ไม่ติดว่าตบแล้วเจ็บมือ กูตบหัวมึงหลุดละไอ้เวร”

“ดีแล้ว กูไม่อยากทำให้เพื่อนเจ็บตัว”

ไอ้กรรณเปลี่ยนใจไม่ตบ แต่ยกขวดเบียร์ทำท่าอย่างกับจะเอามาตีหัวแทน อย่านะเว้ย ไอ้แตมคนแมนก็กลัวคนเป็น

“ถ้ามึงจะอ้อมโลกก็กลับมาอยู่สะพานควายเถอะ ตกลงเอาไง จะจีบพี่เขาเนี่ยรู้เหรอว่าจีบคนก่อนต้องเริ่มจากตรงไหน”

ผมยืดอกตอบกลับมันอย่างมั่นใจ

“แน่นอนว่าไม่”

“ถีบมึงตกน้ำได้ไหมวะ กากแล้วยังกวนตีนอีก” ไม่ขู่อย่างเดียวมันยกเท้าขึ้นมาด้วย เดี๋ยวขวดเบียร์ เดี๋ยวตีน น้องแตมรับไม่ได้

“นับวันชักจะเถื่อนเกินไปแล้วนะกฤษกร ศตายุจำไม่เห็นได้ว่าเพื่อนรักจะโหดร้ายแบบนี้” ผมจุ๊ปากกวนประสาทใส่มันด้วยชื่อจริงเหมือนเด็กประถม นานแล้วเหมือนกันที่เราไม่ได้มานั่งคุยอย่างผ่อนคลายอย่างนี้

คิดถึงเมื่อสมัยเรียนเลย

“กูก็จำไม่ได้ว่ามีเพื่อนกวนตีนอย่างมึง ตกลงจะไม่ต้องการความช่วยเหลือจากกูสินะ”

ได้ยินเท่านั้นแหละผมกระโจนเข้ากอดแข้งกอดขา(ที่จริงแค่เกาะแขน)เพื่อนรักทันที มีไอ้กรรณช่วยต้องดีกว่าคิดแผนจีบพี่ทัชเองอย่างแน่นอน อย่างน้อยมันก็เคยจีบอิงมาก่อน ไม่ใช่กากรอผู้หญิงเข้าหาอย่างผมอะ

เออ ผมจะไม่ด่าตัวเองดิ

“เพื่อนกรรณ ไหนจะช่วยยังไงเหรอว่ามาดิ แต่ขอแบบจีบยังไงไม่ให้รู้ว่าจีบโจ่งแจ้งนะ กูกลัวถ้าพี่เขาไม่ได้ชอบกูแล้วจะมองหน้ากันไม่ติด” คือผมไม่รู้ว่าพี่ทัชชอบผมหรือเปล่า พี่เขาใจดีก็จริง แต่คำว่าใจดีกับคำว่ารักมันต่างกันเยอะ เพราะใจดีใช้กับใครก็ได้ ยกตัวอย่างเช่น เพื่อนข้างห้องที่ชื่อแสตมป์

“แล้วกูก็ไม่คิดเลยว่าจะมีเพื่อนซื่อบื้อขนาดนี้ ก่อนหน้านี้เชอจีบมึงยังไงวะ”

“ก็เข้ามาคุยด้วย ชวนกินข้าวเย็น ดูหนัง ดูซีรีย์ ออกไปซื้อของบ้าง คุยโทรศัพท์กันบ้าง ทำเรื่องที่ชอบด้วยกัน ประมาณนั้นแหละ”

“เออ แล้วมึงได้ทำแบบนั้นกับพี่ทัชไหม” มันกระแทกเสียงใส่

ผมนิ่งคิดแล้วก็พยักหน้า “ทำดิ กูกินข้าวกับพี่เขาทุกเย็น เสร็จแล้วก็นั่งดูหนังหรือซีรีย์ด้วยกันที่ห้องเขา วันหยุดก็ออกไปซื้อของสดมาเก็บไว้ทำกับข้าว เช้าๆออกกำลังกายด้วยกัน แต่ไม่เคยคุยโทรศัพท์กันบ่อยๆหรอกนะ”

“แน่ดิ ห้องพวกมึงอยู่ติดกันขนาดนั้น เดินไปก็ถึงไหม”

“แล้วตกลงมันเกี่ยวอะไรกับเชอรีน”

“โง่ในโง่จริงๆ ก็พี่เขาเข้าหามึง...”

“อ๋อออ กูรู้แล้ว” ผมตะโกนขัดอย่างนึกขึ้นมาได้ก่อนเลยไม่ได้ฟังว่าไอ้กรรณด่าว่าอะไร ยืดอกตอบกลับด้วยความภูมิใจที่ไม่ต้องรอให้เพื่อนมาไกด์ตลอดเวลา “มึงจะให้กูเข้าหาพี่ทัชแบบที่เชอเคยทำกับกูใช่เปล่า ไม่ได้ผลหรอกว่ะไอ้กรรณ เพราะพวกกูทำแบบนั้นจนเคยชินไปแล้ว”

“เฮ้อออ” แทนที่จะดีใจที่ผมคิดได้เอง ไอ้กรรณกลับทำหน้าเหนื่อยหน่ายปากบ่นพึมพำบางอย่าง “กูเริ่มสงสารพี่มันละ”

“ว่าไงนะ”

“เปล่า เอาเป็นว่าคำแนะนำของกู คือมึงทำอย่างที่เคยทำนั่นแหละ ไม่ต้องไปเปลี่ยนอะไรหรอก เดี๋ยวก็ดีเอง หน้าที่นี้ปล่อยให้พี่ทัชจัดการน่าจะราบรื่นกว่า”

“เอ้า ก็กูจะจีบพี่เขา เขาไม่ได้มาจีบกู จะให้พี่ทัชจัดการอะไร กูสิต้องเป็นคนคิดวิธีเข้าหาเขาแบบเนียนๆ”

ไอ้กรรณอ้าปากจะด่าอีกรอบแต่ได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังเดินมาทางนี้ เราหันไปด้านหลังซึ่งเป็นกระท่อมไม้ที่อยู่ห่างจากแคร่ที่นั่งไปเกือบร้อยเมตร ก็เห็นว่าพี่ทัชกำลังเดินลงเนินมา ส่วนอิงก็ปิดประตูกระท่อมของตัวเองตามมาเช่นกัน มันเลยหยุดความคิดจะตบตีแล้วแอบกระซิบเบาๆส่งท้ายก่อนคนที่เป็นประเด็นให้เราพูดถึงจะเดินมาถึงตัว

“กูว่าบางทีมึงไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงจีบด้วยซ้ำ...ว่าไงพี่ เอาเบียร์ไหม” กระซิบกับผมเสร็จก็ตะโกนทักคนที่มาใหม่กลบเกลื่อน พี่ทัชเดินอีกหลายก้าวก็ถึงแคร่ไม้ไผ่ของเรา ทิ้งตัวลงนั่งฝั่งเดียวกันกับผม

“ก็ได้ครับ” พี่เขายิ้มบางๆ เอื้อมมือไปรับขวดเบียร์ที่ไอ้กรรณหยิบส่งให้

“พี่ดื่มด้วยเหรอ” ผมถามด้วยความสงสัย ภาพลักษณ์ของพี่ทัชในสายตาผมคือคุณหมอแสนสุภาพ ดูคลีนทั้งตัวจนไม่น่าเชื่อว่าจะดื่มของมึนเมา ทำตัวร้ายๆอย่างไอ้กรรณ

“พี่ก็มนุษย์ปกตินะครับ วันหยุดก็มีผ่อนคลายบ้าง เจอเพื่อนบ้างพวกมันก็ชวนดื่มเหมือนกัน”

“พี่มีเพื่อนด้วย? แตมไม่เห็นเคยรู้เลย”

“ไอ้แตม คนอย่างมึงยังมีเพื่อนได้ แล้วพี่ทัชที่ดูน่าคบกว่ามึงจะมีเพื่อนไม่ได้เลยเหรอวะ ถามประหลาด” ไอ้กรรณจะเอาขวดเบียร์ตบหัวผมอีกรอบ อิงที่ตามมานั่งข้างมันเลยตีแขนทีหนึ่งข้อหาเกเร สมน้ำหน้า

“ไม่ใช่อย่างนั้นดิวะ ก็กูไม่เคยเห็นเพื่อนพี่ทัชมาหาหรือคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเลยไง” ผมหันไปทางพี่ทัช “แล้วพี่ก็อยู่กับแตมตลอด อย่างน้อยแตมต้องเคยได้ยินบ้างดิ”

“ไม่ค่อยได้คุยกันบ่อยหรอกครับ เพราะส่วนมากก็มีครอบครัวกันหมดแล้ว งานก็หนักเลยไม่ได้เจอกันถี่เหมือนเมื่อก่อนน่ะ พี่เองก็มีคนที่ต้องดูแลแล้วเหมือนกัน”

“หือ??” อะไรนะ ใครที่ต้องดูแล

อย่าบอกนะว่าพี่ทัชมีคนที่ชอบแล้ว

ผมจะอกหักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มจีบเลยเหรอเนี่ย

หัวใจที่พองโตเพราะเพิ่งรู้ตัวว่าชอบพี่หมอตรงหน้า ฟีบเหี่ยวเฉาอีกครั้ง อึดอัดและเศร้าจนต้องยกเบียร์ขึ้นดื่มพร่องไปอีกครึ่งขวด

“พี่ เอ่อ ดูแลใครเหรอครับ” ผมทำใจกล้าถามออกไปตรงๆ ถ้าเขามีคนที่คบอยู่แล้ว ก็คงต้องตัดใจ ไม่อยากจะทำผิดศีลแย่งคนของใครมา

พี่ทัชยิ้มดวงตาอ่อนโยนขณะที่มองผมแล้วตอบคำถาม

“พี่อยู่กับใครทุกวัน ก็คนนั้นแหละครับ” พอเห็นคนฟังอย่างผมทำหน้างงก็อธิบายเพิ่ม “ใครล่ะที่ออกกำลังกายด้วยกันทุกเช้า กินข้าวด้วยกันทุกเย็น”

พลันสีหน้าผมก็สว่างสดใสขึ้นมาทันที โอ้ ดอกไม้สีขุ่นๆตรงมุมมืดนั่นสวยจังเลย ยุงตัวนั้นก็น่ารัก บ๊ายบายนะยุงจ๋า บินกลับบ้านดีๆล่ะ อย่าให้ถูกยากันยุงของไอ้กรรณรมเข้าจนสลบ อย่าให้ถูกใครมาดักตบจนตายนะยุงนะ

ที่แท้พี่ทัชก็หมายถึงการดูแลเป็นเทรนนิ่งออกกำลังกายควบคุมอาหารให้กับผมนี่เอง

เพื่อนสนิทที่คบกันมาหลายปีเหมือนจะเดาความคิดผมออก ทำตาเป็นขีด ปากเป็นเส้นตรง อย่างที่ผมไม่เข้าใจว่ามันแดกจุดทำไม แต่ช่างไอ้กรรณเถอะ ผมสบายใจแล้วเลยชะโงกหน้าไปคุยกับอิงแทน

“ไอ้กรรณบอกแล้วเรื่องจะแต่งงาน ดีใจด้วยนะอิง เดี๋ยวพาไปทำบุญสะเดาะเคราะห์เก้าวัดนะ จะได้ใช้ชีวิตกับไอ้กรรณอย่างราบรื่น”

“กูไม่ใช่ตัวซวย” สมกับเป็นเพื่อนรัก มีรับมุกห้าบาทสิบบาทด้วย ตึ่งโป๊ะ!

“ฮ่าๆๆ ขอบคุณนะแตม ยังไงเราฝากเรื่องการ์ดเชิญด้วยล่ะ เอาไว้กลับกรุงเทพฯแล้วจะนัดบรีฟงานอีกทีนะ ไม่ทราบว่าเวปดีไซน์เนอร์คนดังพอจะมีเวลาให้ลูกค้าเล็กๆคนนี้หรือเปล่า”

“สำหรับเพื่อนที่แสนดีอย่างอิง เรามีให้เสมออยู่แล้ว บุญคุณข้าวแดงแกงร้อนตลอดหลายปีมานี้ เราจะทดแทนเอง บอกมาได้เลยอลังการแค่ไหนแตมจัดให้”

“ยินดีด้วยนะครับ ทั้งคู่เลย” พี่ทัชที่นั่งจิบเบียร์ชมวิว(มืดๆ)ก็ได้จังหวะหันมาแสดงความยินดีเหมือนกัน ไอ้กรรณกับอิงก็เลยถือโอกาสชวนมางานด้วย

พวกผมนั่งดื่มเบียร์คุยกันเรื่อยเปื่อย ส่วนมากก็เรื่องงานแต่งงานของคู่รักนี่แหละ อากาศไม่ร้อนกำลังดีเลยด้วย นั่งเพลินๆ ดื่มไปคุยไป ดื่มไปตีกับไอ้กรรณไป รู้ตัวอีกทีเบียร์ก็หมดเกลี้ยง ไอ้กรรณก็โอบเอวว่าที่ภรรยาเดินเข้ากระท่อมของตัวเองไป

ผมเองก็เดินเซโดยมีพี่ทัชประคองเข้ากระท่อมของเราเหมือนกัน ท่าทางว่าวันพรุ่งนี้คงได้ไปล่องแพไม้ไผ่กันตอนสายแน่ๆ เพราะน้องแตมนั้น...เมาแว้ววว



---------------------


ผมไม่ใช่คนคอแข็ง หากไอ้กรรณไม่ลากไปดื่มเวลามันเหงาก็แทบจะไม่ได้แตะต้องแอลกอฮอล์เลย ดังนั้นเบียร์ที่ว่ากันว่าเป็นเครื่องดื่มที่เบาที่สุด ก็ทำให้ผมเมาได้ไม่ยาก

มันไม่ถึงกับไร้สติ ยังรู้สึกตัว หากก็ควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้เท่าไหร่ หัวเราะอย่างไร้เหตุผล ทำตัวบ้าบอ ความคิดก็ไม่ค่อยจะผ่านการไตร่ตรองให้รอบคอบ

โดยเฉพาะตอนนี้ที่กำลังคิดอย่างห้าวหาญไม่สนใจคำเตือนของเพื่อนกรรณก่อนหน้า หรือว่าความตั้งใจของตัวเองที่ว่าไม่อยากทำให้เกิดเหตุที่มองหน้าคนแสนดีข้างห้องไม่ติด

แตมจะอ่อยพี่ทัช!

ตอนนี้และเดี๋ยวนี้เลยด้วย!!

ในกระท่อมหลังเล็กขนาดเท่ากับห้องนอนห้องหนึ่ง เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงเตียง ผมเค้นความคิดจากสมองที่สติไม่สมประกอบเท่าไหร่นัก วางแผนว่าจะทำยังไงถึงจะจีบพี่ทัชได้

อย่างแรกเราต้องสร้างความใกล้ชิดสนิทสนมกันก่อน อย่างละครหลังข่าวที่เคยเห็นผ่านตาหรือในนิยายโลกสวยทั่วๆไปมักจะมีฉากที่พระนางเกิดชนกันแล้วสะดุดล้ม จากนั้นก็บังเอิญปากชนปากกัน กลายเป็นความหวั่นไหวและความรักก็จะเริ่มก่อตัว

ใช่แล้ว เอาแบบนี้แหละ

ถ้าแกล้งทำเป็นสะดุดขาตัวเอง กะระยะที่พี่ทัชจะถูกชนแล้วหงายหลังลงไปบนเตียง จากนั้นผมก็จะล้มตาม คร่อมอยู่บนร่างกายของเขา แล้วค่อยประกบปากต่อปาก แผนนี้ต้องได้ผลแน่

ภายใต้สภาพเมาจริงบวกแกล้งเมาเพิ่มอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ ที่จริงก็แอบตื่นเต้น ประหม่าจนแทบจะบ้า อย่างที่รู้กันว่าผมก่อนหน้านั้นถูกตัวใครไม่ได้ แน่นอนว่าแม้แต่แฟน คนรักก็ไม่เคยแตะต้องตัวกัน ยกเว้นว่าอีกฝ่ายจะลืมตัวจับมือบ้างเกาะแขนบ้าง และสุดท้ายจบลงที่ถูกผมสะบัดตัวออก ทนไม่ไหวถูกบอกเลิกมาทุกราย

ครั้งนี้เลย(จะ)เป็นจูบแรก

ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ในร่างกายทำให้ยางอายบนหน้าลดน้อยลงจนเรียกว่าไม่เหลือ กลายเป็นชั้นผิวหนังพอกจนหน้าหนาขึ้นมาหลายส่วน จำความรู้สึกที่เคยกอดพี่ทัชได้ว่ามันดีแค่ไหน

หวังว่าจูบครั้งนี้ก็จะต้องรู้สึกดีไม่ต่างกัน ดังนั้นเมื่อพี่ข้างห้องที่อยากให้เลื่อนสถานะมาเป็นคนรัก ขยับตัวไปยืนด้านหน้าเพื่อจะจัดเตรียมหมอนและผ้าห่มให้ก่อนพาผมลงนอน

ผมก็ทำเป็นสะดุดยอดหญ้า(?) ใช้สกิลการแสดงอย่างนักฟุตบอลต้องการล้มเอาจุดโทษ พุ่งตัวเข้าหาเป้าหมาย

แต่อนิจจา...คนเป็นหมอไม่รู้ไปฝึกความว่องไวมาจากกองทัพไหน เขาหันมาพอดีจึงรับร่างของผมเอาไว้ได้ทัน ในขณะที่เริ่มผิดหวังที่แผนล่ม อยู่ๆตัวสูงใหญ่แสนจะมั่นคงของพี่ทัชก็เอนล้มลงไปง่ายยิ่งกว่าต้นหญ้าถูกลมซะอีก

หลังผมปะทะกับผืนเตียงขนาดควีนไซซ์ เด้งดึ๋งๆเล็กน้อย ทั้งที่จำได้ว่าพี่ทัชล้มลงก่อน แต่ทำไมอยู่ๆร่างกายถูกพลิกกลางอากาศกลายเป็นผมอยู่ด้านล่างโดยมีคนถูกชนคร่อมอยู่ด้านบนไปได้

หรือว่าผมจะเมาแล้วจำผิดหว่า

“เจ็บหรือเปล่าน้องแตม” พี่เขาถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย สองมือคร่อมผ่านร่างกายผมยันตัวเองเอาไว้ไม่ให้ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทับจนผมจุก สายตาก็สำรวจไปทั่ว

เกือบจะส่ายหน้าว่าไม่เป็นอะไรแล้ว แต่นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ต้องแสดงเป็นคนเมา เมามากๆไม่รู้เรื่อง เผื่อได้นัวเนียหนุบหนับขึ้นมาแล้วพี่เขาไม่ชอบตอนเช้าจะได้แกล้งเนียนว่าเมาจนจำอะไรไม่ได้

อา ทำไมฉลาดอย่างนี้วะ ไอ้แตม

“อืออ เวียนหัว” ผมแสร้งทำมือปะป่ายคว้าไปกลางอากาศ จนเจอเข้ากับต้นคอแกร่งของอีกฝ่าย โอบล้อมรอบได้ก็ดึงรั้งให้โน้มลงมา ลดระยะห่างจนใบหน้าเหลือเพียงไม่กี่เซ็นฯก็จะชนกัน

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพี่เช็ดหน้าให้นะ จะได้รู้สึกดีขึ้น”

“อือออ”

ผมครางรับในลำคอแต่ไม่ยอมปล่อยแขน ตัวคนที่บอกว่าจะเช็ดหน้าให้ก็ไม่ได้ผละออกไป ผมไม่กล้าลืมตามองมากนัก กลัวถูกจับได้ เดาว่าพี่มันต้องอยู่ใกล้มากๆ เพราะรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดข้างแก้มและมุมปาก เป็นเสียงหายใจสั่นและหนักไม่เป็นจังหวะเท่าไหร่

“น้องแตม” เสียงพี่ทัชพร่าๆหน่อย คิดว่าพี่เขาคงเมาเหมือนกันแน่ๆเลย ต้องใช้โอกาสนี้แหละฉวยเอาจูบแบบในละครหลังข่าวมาเป็นของเราซะ

แกล้งทำเป็นดิ้นไปมาจนศอกไปชนกับข้อพับแขนที่เล็งเอาไว้ของพี่ทัช อีกฝ่ายเสียหลักเอียงไปทางด้านหนึ่งผมก็ออกแรงสองแขนที่โอบรอบคอดันให้ร่างด้านบนล้มลงไปบนเตียงในตำแหน่งข้างตัว จากนั้นก็ทำเป็นว่าตัวเองกลิ้งติดไปอย่างบังเอิญจนย้ายไปนอนทับเขาด้านบนแทน

เนียนไหมล่ะ คึคึ

แตมเมา แตมไม่ผิด

หากเพียงพริบตาเดียวแขนแข็งแรงที่กระชับเอวผมไว้อย่างกลัวว่าจะตกลงไปเมื่อกี้ ก็จับผมหมุนต่อเนื่อง อาศัยแรงเหวี่ยงจากครั้งแรกผมก็กลับไปอยู่ด้านล่างอีกครั้ง

กลิ้งจากปลายเตียงสองตลบไปจนถึงหัวเตียง จากแกล้งเมาจะอ้วกจริงๆแล้วเนี่ย ฮือออ

“แตมเมา” ผมรีบแก้ตัวก่อน เก็บสีหน้าเลิ่กลั่กตัวเองเอาไว้มิดชิด ทำตาเบลอๆลอยๆ เห็นพี่ทัชก้มหน้าหล่อๆลงมาใกล้...ใกล้มากปลายจมูกเฉี่ยวกัน

“เมาแล้วแรงเยอะเหรอเรา”

“ไม่รู้ แตมเมา อือออ” แกล้งครางในคอหน่อยๆ พี่ทัชเหมือนจะชะงักนิ่งไป ดวงตาสีดำฉายแววลึกล้ำชัดเจนไร้แว่นตาบดบังเพราะมันหลุดไปตอนเรากลิ้งๆหมุนๆกันบนเตียง

“เมาแล้วอาการเป็นยังไงอีกครับ หายใจออกไหม อึดอัดหรือเปล่า” คนถามไล้ปลายจมูกที่ข้างแก้ม เลื่อนไปที่ขมับแล้ววกกลับลงมาที่ปลายคาง

ตึกตัก ตึกตัก

เมื่อกี้ เหมือนจะเฉี่ยวปากไปนิดหนึ่งด้วย

“อือ อึดอัด หะ หายใจไม่ออก” ผมไหลตามน้ำไปก่อน ไม่รู้หรอกว่าพี่ทัชพูดเรื่องหายใจไม่ออกมาทำไม เสียงแหบพร่าขยับไปกระซิบที่ริมหู ฝ่ามือเขาขึ้นๆลงๆอยู่ตรงสะโพก มันวูบวาบหวิวๆยังไงบอกไม่ถูก

“ถ้าหายใจไม่ออก ต้องผายปอดนะ ไม่อย่างนั้นน้องแตมจะตาย”

“ตะ ตายเลยเหรอ”

“ครับ ต้องทำให้หลอดลมโล่ง หายใจสะดวกก่อน สงสัยเพราะว่าแอลกอฮอล์ไปกดทับทางเดินหายใจแน่ๆ” ไม่เคยได้ยินโรคประหลาดอย่างนี้มาก่อน แต่พี่ทัชเป็นหมอ ถ้าบอกว่ามีก็คงมีแหละ

“ตะ แตมต้องทำไง ฮืออ แตมไม่อยากตาย” ผมสะบัดหน้าไปมาจนผมเส้นเล็กกระจายบนผืนเตียง ดวงหน้าแดงก่ำ น้ำตาคลอในดวงตากลมโต เม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง

“ไม่ต้องห่วงนะ พี่จะรักษาหนูเอง”

“อื้ออ ช่วยแตมด้วยนะ พี่ทัช”

“ครับ...ค่อยๆหายใจ แล้วเปิดปากออกนะ”

เมื่อริมฝีปากเผยอออกนิดๆ คนด้านบนก็ประกบลงมาอย่างช้าๆ พอผมอึ้งกับการรักษาอยู่ก็ค่อยๆขยับบดเบียดแรงขึ้น แรงขึ้นทีละนิด

ช่องท้องหมุนวนเป็นเกลียวปั่นป่วนตีขึ้นมาถึงอก ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ถ้านอนเฉยๆจะหายใจออกหรือเปล่า ทำไมผายปอดถึงทำให้หายใจได้ยากกว่าเดิมเข้าไปอีก

บางทีอาจต้องใช้เวลา

จากที่นอนให้คุณหมอละเลียดริมฝีปากอยู่พักใหญ่ ผมก็ค่อยๆขยับบ้าง ได้ยินเสียงพี่ทัชคำรามในลำคอออกมาคล้ายจะพอใจ เท่ากับว่าผมมาถูกทางแล้วใช่หรือเปล่า แล้วทำไมถึงได้กดปากลงมารุนแรงกว่าเดิมล่ะ

สมองน้อยๆตอนนี้คิดอะไรไม่ออก รู้แค่ว่ากำลังรู้สึกดี เหมือนตัวเองล่องลอย ยิ่งแนบชิดกันมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งสูญเสียสติความนึกคิดไปเท่านั้น กลีบปากค่อยๆอ้าออกเล็กน้อย ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องทำอย่างนั้น เพียงแค่ร่างกายมันเป็นไปเอง คงเพราะความอยากรู้อยากเห็นของจิตใต้สำนึก...น้องแตมบอกแล้วไงว่าเมา

จากนั้นไม่นานความอุ่นชื้นก็สอดแทรกเข้ามา ตอนแรกผมรีบเม้มปากตัวเองเพราะรู้สึกแปลก แต่สองมือใหญ่ที่ประกบแก้มย้ายต่ำลงไป นิ้วของพี่ทัชแย่เข้ามาในรูหู เสียงประหลาดก็เปล่งออกจากปากผมทันที

“อ๊า!” เปิดโอกาสให้ปลายลิ้นของอีกฝ่ายเข้ามาได้ลึกล้ำมากขึ้น ถูไถกับเพดานด้านบนลัดเลาะไปทั่วโพรงปากก่อนจะเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้ากับลิ้นของผมเบาๆ

“อื้อออ” ผมครางออกมาแทบจะขาดใจตายเพราะการชักนำนี้ ลมเกือบจะหมดไปจริงๆพี่ทัชถึงได้ยอมผละออก

“น้องแตม...แตมครับ” เขากระซิบเรียกที่ริมฝีปาก กดย้ำๆซ้ำๆอยู่อีกหลายหนแต่ไม่ได้ลึกซึ้งเหมือนก่อนหน้าแล้ว “อา...น้องแตม”

“อือ พะ พี่” สองแขนที่ยังกอดรอบคอพยายามจะรั้งเขาเข้าหาอีกครั้ง ผมยังทำภารกิจตัวเองไม่สำเร็จ แม้ว่าร่างกายจะอ่อนแรงและประท้วงให้เปลือกตาหนักๆนี่ปิดลงสักทีก็ตาม

“ทำไมหนูยั่วเก่งนัก” ดวงตาใกล้ปิดมองไม่เห็นอะไรชัดเจนนัก แต่เสียงกระซิบดุๆจากปากที่คลอเคลียไม่ห่างนั่น ฟังดูร้ายกาจชอบกล ตามด้วยเสียงถอนหายใจหนักๆ จากนั้นเสียงดุก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนอย่างที่คุยเคย

“นอนนะครับ เด็กดีของพี่”

คล้ายกับถูกมนต์สะกด เมื่ออีกคนบอกให้นอน สมองผมก็ชัตดาวน์ทันที

แล้ว ผมได้จูบกับพี่ทัช...หรือยังไม่ได้จูบกันนะ

ไม่ไหวแล้ว คร่อกกกกก

 

----------

พี่ทัชถูกน้องชนล้ม ไม่ได้ตั้งใจล้มเอง

พี่ทัชไม่ได้ชักจูงน้องด้วยคำว่าหายใจไม่ออก

พี่ทัชเป็นคนดีย์!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.669K ครั้ง

2,558 ความคิดเห็น

  1. #2544 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 16:16
    โอ๊ยยยย น้องงงงง แล้วที่ทำนั่นมันไม่ได้เรียกว่าจูบหรือไง 5555 งงไปหมด แบบนี้เนี่ยนะ จะไปจีบทัช // รู้สึกสงสารพี่ทัชหนักมาก พี่มันบอกมีคนให้ดูแล อิน้องก็ยังสามารถคิดไปได้ว่าดูแลในเรื่องเทรนเนอร์ เราว่านะ จับปล้ำเลยดีกว่า ง่ายดี 5555
    #2544
    0
  2. #2522 polar Co., Ltd. (@ohuii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 19:17
    รถอ้อยเทกระจาด55555
    #2522
    0
  3. #2506 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:37
    ชั้นล่ะขำความคิดของน้องแตมเหลือเกิน จีบยังไงไม่ให้เหมือนจีบ ก็ที่พี่ทัชเค้าทำอยู่นั่นไงล่ะ รู้ตัวยังลู๊กกกก 555555
    #2506
    0
  4. #2489 fahfonz (@fahfonz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 01:28
    จิงๆ น้องไม่ต้องวางแผนก้อได้เพราะปกติน้องก้ออ่อย(แบบไม่รุ้ตัว)อยุแร้วว
    #2489
    0
  5. #2464 LMLM (@loog-mai26) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 10:23
    ร้ายมากกก
    #2464
    0
  6. #2446 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 00:10
    พี่ทัชเจ้าเล่ห์กัวน้องอีก
    #2446
    0
  7. #2405 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 20:59
    หนูโดนผายปอดดดด
    #2405
    0
  8. #2395 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 09:31
    หนูเอ้ยยยยย เปงเอ็นดูววววว
    #2395
    0
  9. #2388 AgainstAllOdds (@AgainstAllOdds) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 23:08
    จูบไปแล้วลูกกกก
    หนูจูบไปแล้ววววว
    #2388
    0
  10. #2272 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 01:10
    พี่ทัชเนียนไปอ่ะ 5555
    #2272
    0
  11. #2056 AE0404 (@airplane0330) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 03:19
    หนู พี่ทัชคือเนียนมากไหม5555
    #2056
    0
  12. #2010 Lee Liew Kim (@leeliew13) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 17:09
    แตมลูก หนูอยู่สะพานควายจริงๆนั่นแหละ5555555
    เกลียดการเข้าใจผิด คือแบบ คือแบบบ โว้ย
    แล้วมองทุกอย่างเป็นสีชมพูเชียว อวยพรยุงอีก น้องเอ๊ยยยยยยย
    ล่อลวงเก่งงงงงนะพี่ทัช จริงๆพี่เป็นหมอเถื่อนป่ะ555555555
    #2010
    0
  13. #1954 LoveD.O. (@14122838) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 19:21
    แม่จะตีน้องแตมมมมมม
    #1954
    0
  14. #1889 aomm_choco (@aomm_choco) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 07:00
    พี่ทัชใสๆ 5555555
    #1889
    0
  15. #1828 ต้นโมก (@dyozhochi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:17
    รอบนี้น้องเป็นคนล่อลวงพี่ทัช!!!!
    #1828
    0
  16. #1729 ศศพินทุ์ ปัคมา (@sasapin12345) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 16:51
    ดีกับผีน่ะสิ อีพี่จอมล่อลวงง
    #1729
    0
  17. #1445 P'est (@25161523) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:29
    คนดีย์ ศรีสังคมมมม 5555555
    #1445
    0
  18. #1373 ningpornprapa (@ningpornprapa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 22:32
    นังแตมมมมมม คุมแม่จะหยิกให้เนื้อหลุดเลย
    #1373
    0
  19. #1362 Tualektuanoy_ (@rattanaporn28) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 14:06
    แตมเอ้ยยย555555
    #1362
    0
  20. #1148 piruntara (@piruntara) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 00:26
    อะจ้าาาพี่หมอเป็นคนดีเชื่อมากๆเลยจ้าาาาา
    #1148
    0
  21. #1122 TmwMixer (@mixerjam11-z) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 02:06
    พี่หมอออออ ร้ายยยยยน้องแตมก็คือร้ายแบบงงๆ เอ็นดูว
    #1122
    0
  22. #1107 M4TH (@chuthamaspp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 21:10
    พอกัน55555
    #1107
    0
  23. #924 Paradai​🌙 (@2jaeyugeun1777) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 21:06
    ร้ายทั้งคู่​
    #924
    0
  24. #921 อ้อยใจ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 19:12

    หมดกันน้องแตมเอ๋ย ☺☺☺

    #921
    0
  25. #917 แมวว (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 10:34

    หมอ บอกหน่อยว่าพี่หมอเป็นคนดีย์ย์ย์

    #917
    0