คัดลอกลิงก์เเล้ว

แฟนฟิคชั่น Sotus the series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง [ก้องภพxอาทิตย์]

โดย SweetyN

แค่แฟนฟิคเท่านั้น เนื้อหาแต่งขึ้นมาไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักในซีรีส์ แต่รู้สึกคิดถึง อาทิตย์กับก้องภพ

ยอดวิวรวม

22,471

ยอดวิวเดือนนี้

113

ยอดวิวรวม


22,471

ความคิดเห็น


55

คนติดตาม


746
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ก.พ. 60 / 23:20 น.
นิยาย ΌԤ Sotus the series ҡ¡Ѻ»˹ [ͧxҷԵ] แฟนฟิคชั่น Sotus the series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง [ก้องภพxอาทิตย์] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




คำเตือน เนื้อหาในฟิคนี้ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักใน 
โซตัสเดอะซีรีส์ พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง เป็นแค่แฟนฟิคซีรีส์เท่านั้น



คาแรคเตอร์ไม่เหมือนในซีรีส์ร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะคนเขียนไม่ใช่คนเดียวกัน 
เจ้าของลิขสิทธ์คือ คุณ -BitterSweet- ค่ะ



อย่าคาดหวังว่าจะเหมือนกับต้นฉบับนะคะ




เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ก.พ. 60 / 23:20



ทอล์คก่อนอ่าน: สวัสดีค่ะ แนะนำตัวก่อนเผื่อใครไม่รู้จัก SweetyN ค่ะ เพราะคิดถึงก้องภพกับพี่อาทิตย์จริงๆ มีคนถามให้แต่งฟิคฯโซตัสมาหลายคนมาก แต่ไม่เคยกล้าแต่งเลยซักครั้ง เพราะกลัวว่าจะหลุดคาแรกเตอร์ของต้นฉบับ แต่เพราะทริปฮันนีมูน(?)ที่จีนของพี่สิงกับพี่คริสทำให้รู้สึกมีพลังชีวิตมาแต่งฟิคต่อได้ ถูกใจไม่ถูกใจ กดเม้น กดโหวตกันได้นะคะ จะนำไปปรับปรุง ปล. หนึ่งตอนถ้วนนะคะ^ ^


................................................................







"พี่อาทิตย์ครับ" เสียงนุ่มทุ้มติดอ้อนนิดๆทำให้ชายหนุ่มผิวขาวจัดในชุดกางเกงยีนส์ เสื้อคอกลมสีดำทับด้วยชอปวิศวะสีเลือดหมูที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่ต้องหันกลับไปมอง



"นมเย็นครับ" แก้วบรรจุน้ำสีหวานถูกมือใหญ่ยื่นส่งไปตรงหน้าของอาทิตย์ นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาอุตสาหการ ปีสี่



นมเย็นสีชมพูสวยเป็นเครื่องดื่มโปรดของนายอาทิตย์ที่กินติดกันทุกวันก็ยังไม่เคยเบื่อ แต่คนที่ชอบมันหนักหนา กลับทำหน้ายุ่งไม่พอใจ 



อดีตเฮดว้ากขมวดหัวคิ้วเข้าหากันก่อนจะส่งเสียงเข้มไปยังก้องภพ รุ่นน้องปีสองคณะและภาควิชาเดียวกัน อีกทั้งยังพ่วงตำแหน่งแฟนของตัวเองอีกด้วย



"ก้องภพ!! นี่คุณแกล้งผมเหรอ"



"แกล้งอะไรกันครับพี่อาทิตย์ ผมเห็นว่าอากาศวันนี้มันร้อน ถ้าพี่อาทิตย์ได้ดื่มอะไรเย็นๆอาจจะรู้สึกดีขึ้น" ไอ้เด็ก0062 เอียงคอทำท่าใสซื่อ แววตาขี้เล่นเป็นประกาย จ้องมองแฟนหนุ่มรุ่นพี่อย่างนึกขำ



พี่อาทิตย์ของเขา ทำไมถึงได้โกรธง่ายแบบนี้นะ



"คุณก็รู้ว่าที่นี่เป็นมหาลัย เค้ากำลังปิดเชียร์กันอยู่ ถ้าเด็กปีหนึ่งมาเห็นผมกินไอ้นี่เข้าไป ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน" อาทิตย์มอง 'ไอ้นี่' ที่ยังอยู่ในมือของอดีตรุ่นน้องสุดกวนประสาทที่เคยประกาศจะจับพี่ว้ากทำเมียอย่างหงุดหงิด มือขาวยกขึ้นเสยผมหน้าของตัวเองอย่างแรงสองสามครั้ง



"ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ครับ พี่อาทิตย์ไม่ได้เป็นเฮดว้ากแล้วนะครับ อีกอย่างรุ่นน้องก็ยังอยู่ในห้องเชียร์ ไม่มีใครเห็นหรอก" ก้องภพทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่ สถานที่ที่เขากับพี่อาทิตย์เจอกันครั้งแรกตอนก้องภพมาสอบสัมภาษณ์ ความทรงจำตอนที่พี่อาทิตย์เดินเข้ามาทักและปลอบใจเขาที่ไม่อยากเข้าเรียนคณะนี้ เขายังจำมันได้ดี



เขาเองก็อยากเป็นแบบเดียวกับพี่อาทิตย์ เป็นคนที่คอยปลอบและให้กำลังใจรุ่นน้องของตัวเองเช่นเดียวกัน



"ดื่มหน่อยเถอะครับ พี่อาทิตย์เหงื่อออกแล้ว คงจะร้อนสินะครับ" นมเย็นสีหวานที่มีหยดน้ำเกาะพราวเต็มแก้วถูกจับยัดใส่มือของอาทิตย์ คนรับทำหน้าหงุดหงิดไม่เต็มใจเหมือนถูกบังคับให้กินของที่ตัวเองไม่ชอบ แต่กลับดูดเข้าไปอึกใหญ่ติดๆกัน จนเหลือเพียงครึ่งแก้ว



ท่าทางที่ขัดกันของอาทิตย์ ทำให้ชายหนุ่มอีกคนที่จ้องมองอยู่ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู



พี่อาทิตย์เป็นคนที่ปากไม่ตรงกับใจจริงๆ จะมีซักครั้งไหมนะ ที่ผู้ชายคนนี้จะพูดสิ่งที่ตัวเองต้องการออกมาแบบตรงไปตรงมากับเขา



"ว่าแต่คุณไม่ไปดูเค้าปิดเชียร์หรือไง มานั่งทำอะไรตรงนี้" หลังจากได้นมเย็นหวานชื่นใจ คนขี้ใจร้อนก็เสียงอ่อนลงนิดหน่อย



ก้องภพส่ายหน้า สำหรับเขาแล้วไม่มีหน้าที่อะไรที่ต้องทำอีก หน้าที่เฮดว้ากเป็นของรุ่นพี่ปีสาม และเฮดสันทนาการปีสองก็คือทิว เขาเพียงแต่ช่วยเรื่องอุปกรณ์และงานทั่วไปเท่านั้น ถึงอดีตเด็กปีหนึ่งจะไม่ได้เป็นคนเคร่งขรึมอะไร แต่การจะให้ไปยืนหน้าแถวเพื่อเต้นหรือสัทนาการน้องๆเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขามาก รอให้เป็นเฮดว้ากในปีหน้ายังจะง่ายกว่าเสียอีก



อนาคตเฮดว้ากหนุ่มคิดอย่างขำๆก่อนจะมองใบหน้าของคนรักแล้วยิ้มออกมา



พี่อาทิตย์เป็นคนขี้ร้อน และถ้ายิ่งร้อนก็จะยิ่งหงุดหงิด เหงื่อที่ผุดเต็มใบหน้าขาว ทำให้มือใหญ่ลวงลงไปหยิบผ้าเช็ดหน้าสีเข้มออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง ยกมันขึ้นไปแตะริมขมับของอาทิตย์อย่างลืมตัว



"นี่คุณทำอะไรน่ะก้องภพ" อดีตเฮดว้ากขี้ใจร้อน ช็อคกับการกระทำของแฟนตัวเอง พอได้สติก็กระโดดถอยออกไปห่างหลายก้าว ตาโตตกใจแล้วร้องดุเสียงเข้ม



ใจจริงเขาอยากจะสั่งไอ้เด็ก 0062 วิ่งรอบสนามโทษฐานที่ทำอะไรประเจิดประเจ้อในที่สาธารณะแบบนี้ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เขาไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นเพราะเขาไม่ใช่เฮดว้ากและเด็กตรงหน้าก็ไม่ใช่เด็กปีหนึ่งอีกแล้ว



"ผม..ผมขอโทษครับพี่อาทิตย์ ผมเห็นว่าพี่อาทิตย์มีเหงื่อออก ก็เลยจะช่วยเช็ดให้ พี่อาทิตย์โกรธเหรอครับ" ก้องภพก้มหน้านิ่ง ซ่อนสายตาวิบวับของตัวเองเอาไว้ ด้วยท่าทางที่หน้าสงสาร



"..เอ่อ...เปล่า ก็ไม่ได้อะไร แต่ครั้งหน้าคุณอย่าทำแบบนี้อีกนะ ผมไม่ชอบ" พอเห็นแฟนทำท่ารู้สึกผิด หนุ่มใจร้อนก็เสียงอ่อนลง ขยับกลับไปนั่งแบบเดิม แต่ยังไม่ลืมที่จะกำชับไม่ให้ก้องภพทำอะไรแบบนี้อีก โดยลืมไปว่า ไอ้คนท่าทางน่าสงสารนี่มันเจ้าเล่ห์แค่ไหน



ก้องภพคบกับอาทิตย์มานานจนรู้ดีว่าต้องทำแบบไหนรุ่นพี่ปากแข็งขี้โมโหคนนี้ถึงจะยอมอ่อนลง



"พี่อาทิตย์..ไม่ชอบ?" ก้องภพทวนคำสีหน้าเศร้าหนักกว่าเดิม มือใหญ่กำขากางเกงตัวเองแน่นบริเวณหัวเข่า ก้มหน้าลงไป



ท่าทางที่ทำให้อดีตเฮดว้ากใจอ่อนยวบ



"ไม่ใช่แบบนั้น คุณอย่าลืมสิว่าที่นี่มหาวิทยาลัย ถ้ามีใครเห็นเข้า มันจะดูไม่ดี ปีหน้าคุณต้องเป็นเฮดว้ากนะ คุณเองนั่นแหละที่จะเสียหาย" อาทิตย์เลี่ยงคำว่า เป็นห่วง ออกไป เพราะเขามันเป็นพวกปากแข็ง



"ถ้าไม่มีใครเห็น ก็ทำได้....ใช่มั้ยครับ" เสียงออดอ้อนของ0062ก้องภพ ดังขึ้นพร้อมกับสายตาเจ้าเล่ห์ที่เงยหน้ามองแฟนรุ่นพี่ของตัวเอง เขารอเวลานี้แหละ เวลาที่ไล่ต้อนและอ้อนจนพี่อาทิตย์ต้องยอมอนุญาต



"ก้องภพ!!!"



"ครับ พี่อาทิตย์" คนถูกตวาดทำหน้าใสซื่อยิ้มกว้างรับ ไม่ได้กลัวน้ำเสียงโหดๆของอดีตเฮดว้ากเลยซักนิด แต่ไหนแต่ไรก้องภพก็ไม่เคยกลัวพี่อาทิตย์อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าถึงพี่อาทิตย์จะดุก็เป็นแค่ภาพลักษณ์ภายนอกเท่านั้น ลึกๆแล้วพี่อาทิตย์ของเขาใจดีจะตาย



"วิ่งรอบสนามสามรอบ ปฏิบัติ!!" อา วันนี้ความใจดีของพี่อาทิตย์คงอยู่ลึกเกินไปสินะ

 





หลังจากวิ่งรอบสนามกลางแดดร้อนจัดของประเทศไทยเสร็จ ก้องภพในภาพเหงื่อชุ่มเสื้อชอปก็เดินหมดแรงกลับมานั่งใต้ต้นไม้ที่เดิม



นักศึกษาวิศวะชั้นปีที่สอง ทิ้งตัวลงนั่งหอบหนักเพราะถูกสั่งให้วิ่งเวลาบ่ายสามโมง เขาหลับตา ร่างกายเคลื่อนไหวขึ้นลงหนักตามแรงหายใจที่สูดอากาศเข้าปอดเพื่อบรรเทาความเหนื่อย



อยู่ๆร่างกายก็ต้องสะดุ้งจนเกือบจะเผลอสบถคำไม่สมควรออกมาเมื่อไอความเย็นเฉียบปะทะเข้ากับแก้มที่ร้อนชื้นไปด้วยเหงื่อ พอลืมตาขึ้นก็เจอใบหน้าเรียบเฉย แววตาคมกริบของพี่อาทิตย์ กับขวดน้ำเย็นหนึ่งขวดที่แนบอยู่ตรงแก้ม



"คุณนี่บ้าจริงๆ" อาทิตย์บ่นพึมพำด้วยเสียงไม่พอใจเท่าไหร่ ที่จริงก้องภพไม่ต้องทำตามที่เขาพูดก็ได้ เพราะเขาไม่มีสิทธิ์สั่งลงโทษรุ่นน้องแล้ว แต่ก้องภพก็ยังทำ



ด้วยความที่เป็นคนปากแข็ง จะเอ่ยปากห้ามในสิ่งที่ตัวเองเผลอสั่งด้วยความเขินจัดไปแล้วก็ทำไม่ได้ นอกจากไปยืนตากแดดเป็นเพื่อนอยู่ริมสนามจนเห็นว่าเกือบครบสามรอบแล้วถึงได้เดินไปซื้อน้ำเย็นๆมาให้



ก้องภพมองคนปากร้ายแต่ใจดี กล่าวขอบคุณเพียงสั้นๆและรับน้ำเย็นขวดนั้นมาเปิดออกจิบนิดหน่อยพอแก้กระหาย ถ้าได้เห็นสายตาเป็นห่วงกับท่าทางรู้สึกผิดของพี่อาทิตย์แบบนี้ ไปวิ่งอีกสามรอบเขาก็ยังยอมเลย



หลังจากนั่งพักจนหายเหนื่อย เรื่องเดิมๆก็วนกลับมาอีกครั้ง ทั้งสองคนนั่งคุยกันไปเป็นระยะ สลับกับการที่อาทิตย์โกรธที่ถูกแฟนรุ่นน้องแหย่เล่น จนกระทั่งเด็กปีหนึ่งเลิกประชุมเชียร์และหนึ่งในนั้นก็ตรงมาทางพวกเขา



"พี่ก้องครับ" เด็กผู้ชายตัวสูงใหญ่เกินวัยสิบแปดปีไปด้วยซ้ำ เดินกึ่งวิ่งส่งรอยยิ้มสดใสมาทางก้องภพและอาทิตย์



"มีอะไรเหรอ เมฆ" รุ่นพี่ปีสองละสายตาจากแฟนหนุ่มหันไปทักทายน้องรหัส 0062ของตัวเองด้วยรอยยิ้ม



เมฆเป็นเด็กผู้ชายหน้าตาดีผิวสีขาวแต่ไม่จัด ทำให้หน้าได้รูปดูหล่อคมเข้มจนรุ่นพี่ทั้งหลายในคณะลงความเห็นพร้อมกันว่านี่แหละคือว่าที่เดือนคณะของปีนี้ น้องสายรหัสก้องภพที่เป็นเดือนมหาวิทยาลัยปีที่แล้ว



"พี่เปิ้ลฝากให้ผมมาย้ำพี่ก้องกับพี่อาทิตย์ว่า วันพรุ่งนี้อย่างลืมว่ามีเลี้ยงสายรหัสกับสายโคนะครับ ที่ร้านเดิม" เมฆส่งยิ้มให้กับรุ่นพี่ทั้งสองคน คนนึงเป็นรุ่นพี่สายรหัสปีสองของตัวเองโดยตรง ส่วนอีกคนเป็นพี่ปีสามอดีตเฮดว้ากพี่รหัสสายโค0206



"อืม รู้แล้ว" รอยยิ้มของพี่รหัสโดยตรง0062จางไปนิดหน่อย เมื่อมองเห็นสายตาของรุ่นน้องปีหนึ่งที่มองไปที่อดีตเฮดว้าก



สายตาวิบวับแบบเดียวกับที่เขาใช้มองพี่อาทิตย์ ก้องภพเป็นคนฉลาด ทำไมจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกอย่างไร จะมีก็แต่คนที่ถูกมองนี่แหละที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไร และยังทำตัวเป็นรุ่นพี่ที่ดีด้วยการลุกไปยืนตบไหล่เด็กปีหนึ่งนั่นอีก



"เออ รู้แล้วล่ะน่า พี่เป็นคนนัดเองนี่หว่า ยังไงพรุ่งนี้เจอกันที่ร้านนะพี่จะเลี้ยงเอง ว่าแต่ไปถูกใช่มั้ย ให้ไปรับที่หอรึเปล่า" ดูเอาเถอะพี่อาทิตย์ของเขา ทีกับแฟนตัวเองใช้คำแทนตัวว่าคุณกับผม แต่กับเด็กปีหนึ่งรุ่นนี้กลับแทนตัวเองว่าพี่ ทำท่าทางเป็นกันเองอย่างสนิทสนม



ถึงจะแอบน้อยใจนิดๆ แต่ก้องภพก็ไม่เคยพูดออกไป เขารู้ดีว่าพี่อาทิตย์คงเคยชินกับการใช้คำแทนตัวแบบนั้นด้วยสมัยที่ยังเป็นเฮดว้ากและใช้ระบบโซตัสสั่งสอนรุ่นน้องตอนที่ก้องภพยังอยู่ชั้นปีหนึ่ง



แต่ปีนี้พี่อาทิตย์เป็นแค่รุ่นพี่ปีสี่ที่คอยดูอยู่ห่างๆ และทำหน้าที่ลงโทษกลุ่มพี่ว้ากปีสามอีกทีนึง จึงไม่ได้ลงไปคุมหรือทำตัวโหดกับปีหนึ่งรุ่นนี้ด้วยตัวเอง ไม่แปลกที่เด็กปีหนึ่งจะไม่กลัวพี่อาทิตย์หัวหดเหมือนรุ่นของเขา



"พี่อาทิตย์นี่ใจดีจังเลยนะครับ" พอเมฆเดินแยกออกไป ก้องภพก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา 



กว่าพี่อาทิตย์จะใจดีกับเขา ต้องใช้วิธีหลอกล่อไปตั้งเท่าไหร่ แต่กับคนอื่นพี่อาทิตย์กลับแสดงความใจดีออกมาง่ายๆโดยอีกฝ่ายไม่ต้องทำอะไรเลย



"ใจดีบ้าอะไรวะ อย่ามาหลอกชมแล้วหวังอะไรแปลกๆ คุณอยากวิ่งรอบสนามอีกสามรอบมั้ย" คนที่เมื่อกี้ยังใจดีอาสาไปรับเด็กปีหนึ่งที่หอพัก แถมบอกจะเลี้ยงทุกคน หันมาพูดเสียงห้วนใส่แฟนตัวเองกลบเกลื่อนความเขิน



ก้องภพทำได้แค่ยิ้มบางๆแล้วส่ายหน้า ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงก้าวไปยืนข้างหน้าผู้ชายในเสื้อช๊อปแบบเดียวกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ถูกยกขึ้นมาประดับใบหน้าหล่อเหลาของเดือนมหาวิทยาลัยปีที่แล้ว ตามด้วยคำพูดหยอดแบบจงใจ



"ถ้าผมจะหวังอะไรแปลกๆแล้วมันผิดตรงไหนล่ะครับ ยังไงผมก็เป็น....." คนตัวสูงกว่าโน้มหน้าไปข้างตัวแล้วกระซิบสถานะตัวเองแผ่วเบา "แฟน"



ท่างทางและการกระทำที่แสนจะเจ้าเล่ห์ของ'แฟน'ทำให้อาทิตย์อดคิดไม่ได้ว่า ถ้ามันไม่มืดค่ำจนเงาของร่มไม้บดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง ไอ้เด็ก0062คนนี้จะต้องเห็นแก้มของเขาขึ้นสีแดงแน่ๆ



"พูดมากน่า กลับไปได้แล้ว ผมจะไปหาไอ้น็อตแล้วมันโทรตามเนี่ย" คนเตี้ยกว่านิดหน่อยโวยวายเสียงดุก่อนจะยกโทรศัพท์ที่ตัวเองไม่ยอมรับถึงสามครั้งขึ้นมาอ้างและหมุนตัวหนีไปอย่างรวดเร็ว



แก้มมึงจะร้อนทำไมวะไอ้อาทิตย์ เป็นแฟนกันมาเกือบปี ทำยังไงก็ไม่ชินกับคำคำนี้เลยจริงๆ



ส่วนคนที่ถูกทิ้งให้ยืนอยู่ตามลำพัง ก็ส่งยิ้มกับแผ่นหลังของพี่อาทิตย์ ก้องภพส่ายหน้าเบาๆกับความปากแข็งและปากไม่ตรงกับใจของแฟน เมื่อกี้ถ้าเขามองไม่ผิด พี่อาทิตย์หน้าแดงสินะ






 

ความสุขมักอยู่ได้ไม่นาน เมื่อวันที่ต้องไปเลี้ยงสายรหัสมาถึง ก้องภพนัดกับพี่อาทิตย์จะไปที่ร้านด้วยกัน แต่กลับต้องหงุดหงิดหัวใจเล็กๆเมื่อรุ่นพี่ที่แสนดีกลับบอกว่าต้องไปรับเด็กปีหนึ่งรหัส0062อีกคนนึง



ระหว่างทางจากหอของเด็กปีหนึ่งมาถึงร้านหมูกะทะ บทสนทนาถูกผูกขาดโดยเด็กปีหนึ่งว่าที่เดือนคณะกับรุ่นพี่ปีสี่อดีตเฮดว้ากที่ตอนนี้หัวเราะร่าเริงพูดคุยถูกคอจนไม่ได้สนใจสีหน้าของเขาเลยซักนิด ว่าเขารู้สึกหวงกับรอยยิ้มนั้นแค่ไหน



ยิ่งกับผู้ชายที่หวังจะจีบพี่อาทิตย์ เขาก็ยิ่งหวง



"เร็วนะครับ อีกไม่นานก็จะสอบแล้ว ผมยังไม่มั่นใจเรื่องแคลฯเท่าไหร่เลย" เมฆส่งยิ้มให้รุ่นพี่ปีสี่ที่โชคดีได้เป็นพี่รหัสสายโค ถึงแม้จะไม่ได้เป็นพี่รหัสตัวเองโดยตรง แต่อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสได้ทำคะแนนบ้าง



เขายอมรับว่าตัวเองไม่ใช่ประเภทชอบผู้ชาย แต่กับรุ่นพี่ปีสี่ที่ชื่ออาทิตย์นี่ดูมีบางอย่างน่าดึงดูด โดยเฉพาะความใจดีและขี้เล่นของพี่เขา ทำให้เมฆรู้สึกสนใจพี่คนนี้อยู่ไม่น้อย



"ให้พี่รหัสมึงติวให้สิ ก้องภพได้คะแนนแคลฯดีมาตลอด น่าจะช่วยได้" แค่ไม่นาน จากพี่กับน้องก็กลายเป็นมึงกูที่แสดงความสนิทสนมในตัวรุ่นน้องคนนั้นได้ดี คนเป็นแฟนที่นั่งเงียบมาตลอดจนถึงร้านหมูกะทะย่นหน้าไม่พอใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป



พี่อาทิตย์จะรู้บ้างหรือเปล่า ว่าเขาอิจฉา



"แต่ปีสองเรียนหนักผมเกรงใจ ได้ยินว่าปีสี่มีแค่ฝึกงาน พี่อาทิตย์ว่างติวให้ผมบ้างรึเปล่าล่ะครับ" เมฆส่งยิ้มไปทางคนที่ตั้งใจจะจีบอย่างออกนอกหน้า



ก้องภพคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มีความอดทนอย่างมาก ไม่ว่าสมัยปีหนึ่งจะโดนรับน้องหนักแค่ไหนก็ไม่เคยฉุนขาดเท่านี้มาก่อน จึงเผลอส่งเสียงห้วนออกไปอย่างลืมตัว



"ไม่ได้! ถึงพี่อาทิตย์จะเรียนไม่หนักแต่ช่วงนี้ก็ต้องยุ่งเรื่องไปฝึกงาน การฝึกงานไม่ใช่แค่ฝึกงาน แต่เป็นการกำหนดอนาคตของพี่เค้า ถ้าเมฆอยากได้คนติวจริงๆ เดี๋ยวพี่จะติวให้ ไม่ต้องไปรบกวนพี่อาทิตย์"



อาทิตย์หันมามองคนที่โผล่งออกมาตัดบทการสนทนา ถึงจะแปลกใจที่ไม่เคยได้ยินก้องภพพูดด้วยน้ำเสียงห้วนและหงุดหงิดแบบนี้มาก่อน แต่เนื้อความก็บ่งบอกได้ดีว่าคนพูดใส่ใจและให้ความสำคัญกับเขาแค่ไหน ริมฝีปากบางเลยเผลอยกยิ้มขึ้นมา โดยที่อีกสองคนบนโต๊ะไม่ได้สังเกตุ



เมฆมองพี่รหัสตัวเองอย่างแปลกใจ เขาแสดงออกชัดเจนว่าจะจีบพี่อาทิตย์ และพี่ก้องภพเองก็ไม่มีสายตารังเกียจที่เขาแสดงออกว่าชอบผู้ชาย แต่ไม่รังเกียจ ไม่ได้แปลว่าจะช่วยสนับสนุน แถมยังเหมือนจะกันท่าอีกต่างหาก ทว่ายังไม่ทันถามอะไรออกไป รุ่นพี่รุ่นน้องทั้งสายรหัสและสายโคที่เหลือก็ทยอยกันเข้ามาซะก่อน บทสนทนาจึงเป็นอันจบลงเท่านั้น



การแนะนำตัวและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานไม่ได้ทำให้ก้องภพรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นเท่าไหร่ จนคนที่นั่งข้างๆสังเกตุได้ อาทิตย์หันไปหาแฟนที่ไม่ยอมแตะต้องอะไรเลยนอกจากน้ำเปล่า



"คุณไม่หิวเหรอก้องภพ ก่อนออกมาคุณบ่นว่าไม่ได้กินอะไรตอนกลางวันไม่ใช่เหรอ"



"ไม่ครับ"



เสียงตอบห้วนสนิททำให้อาทิตย์ยิ่งแปลกใจขึ้นไปอีก ก้องภพที่เคยเอาใจใส่ เคยอ้อน เคยเจ้าเล่ห์ กลับทำท่าทางแปลกๆ



"เอานี่ คุณชอบกินหมูนี่นา เอาหน่อยนะ เดี๋ยวดึกๆจะหิว คุณต้องไปทำรายงานกับพวกเอ็มต่อไม่ใช่รึไง" อาทิตย์คีบหมูบนกะทะแล้ววางลงในถ้วยของก้องภพ



เขาไม่เคยต้องเอาใจใครแบบนี้ โดยเฉพาะเมื่อตลอดเวลาเกือบปี เป็นอีกฝ่ายต่างหากที่คอยเอาใจ และเขาเป็นฝ่ายเอาแต่ใจ



ความคิดที่ทำให้อาทิตย์หยุดชะงักมือไปนิดหน่อย แล้วก็รีบตัดมันออกไปอย่างรวดเร็ว ตามนิสัยโหด เถื่อน ขี้ใจร้อนและปากไว้ของตัวเอง เขาเป็นผู้ชายแมนๆที่ไม่ละเอียดอ่อนเท่าไหร่ ไม่สนใจรายละเอียดปลีกย่อยแบบก้องภพ ไม่อ่อนโยนแบบก้องภพ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ใส่ใจแฟนเลย



โดยเฉพาะในเมื่อตอนนี้ไอ้เด็ก0062นี่หน้าบึ้งสนิทเหมือนคนเห็นเกรดตัวเองเรียงเอฟทุกวิชา



"ขอบคุณครับ แต่ผมไม่หิว" เป็นอีกครั้งที่ก้องภพตอบกลับไปสั้นๆ โดยไม่มองหน้าอีกฝ่ายที่พยายามข่มความอายเอาใจเขาอยู่



"นี่คุณเป็นบ้าอะไรน่ะก้องภพ" คนขี้ใจร้อนวางตะเกียบลงบนถ้วยตัวเอง หันไปมองหน้าคนที่อยู่ๆก็เหมือนจะงอนอย่างหงุดหงิด



"เปล่าครับ"



"ก็ตามใจคุณแล้วกัน" อาทิตย์กระแทกเสียงกลับไป แล้วเลิกสนใจปล่อยให้งอนไปก็แล้วกัน ช่างแม่ง ในเมื่อเขาพยายามใส่ใจขนาดนี้แล้ว ไม่หายก็ตามใจเถอะ



สองคนที่แอบทะเลาะกันเงียบๆท่ามกลางรุ่นพี่รุ่นน้องที่คุยกันสนุกสนาน แต่ระหว่างกลางของพวกเขากลับเหมือนมีกำแพงบางๆขึ้นมากั้นอย่างรวดเร็ว ก้องภพเงียบ อาทิตย์ก็เงียบ เมื่อบนสนทนาวนมาที่พวกเขา ก็ตอบรับกลับไปแกนๆซักครั้งนึง แล้วกลับมาเงียบอีก



อาหารไม่ได้ถูกแตะต้องอีกเลย แม้กระทั่งน้ำดื่ม จนกระทั่งคนเริ่มงอนเพิ่งคิดได้ว่าตัวเองใจร้อนแค่ไหน



พี่อาทิตย์ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยซักนิด ตลอดเวลาเขารู้ดีว่าพี่อาทิตย์ใจดีเป็นเรื่องปกติ ยิ่งคนรักพี่รักน้องมากมีเลือดวิศวะอยู่เต็มตัวไปหมดอย่างพี่อาทิตย์ ย่อมเป็นธรรมดาที่จะใส่ใจคนอื่น



เขาก็แค่หวงไปเอง หึงไปเอง และพาลโกรธพี่อาทิตย์ไปเอง โดยลืมไปว่า เรื่องที่เขากังวลมันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยซักนิด



พี่อาทิตย์ยังนั่งอยู่ข้างๆเขา แถมยังเอาใจใส่เห็นว่าเขาไม่ได้กินอะไร คีบของชอบมาวางให้ซึ่งเป็นเรื่องที่ปกติพี่อาทิตย์ไม่ยอมทำ นอกจากจะหาเรื่องแกล้งเขาแบบตอนที่ไม่ชอบหน้ากันใหม่ๆเท่านั้นเอง



"พี่อาทิตย์ครับ" มือใหญ่ดึงชายเสื้อจากใต้โต๊ะในมุมที่คนอื่นๆไม่เห็น เสียงกระซิบเบาๆผ่านกำแพงอากาศทำให้คนขี้ใจร้อนปรายตากลับมามองนิดหน่อยแต่ไม่ยอมพูดอะไร ก้องภพเลยจัดการต่อประโยคของตัวเองด้วยสีหน้าสำนึกผิด 



"ผมขอโทษ พี่อาทิตย์อย่าโกรธนะครับ"



"เออ" คนฟังกระแทกเสียงกลับ ถึงจะห้วนจะสั้น และคงยังไม่หายโกรธเต็มร้อย แต่ก้องภพก็ใจชื้นขึ้นมาบ้าง รีบส่งยิ้มเอาใจ



"พี่อาทิตย์เอากุ้งไหมครับ ผมไปตักให้"



"กุ้งเต็มโต๊ะเลยเนี่ย คุณไม่เห็นเหรอ" คนใจร้อนชี้ไปที่กุ้งสองจานใหญ่ตรงหน้า



"ถ้าอย่างนั้นเอาหมูมั้ยครับ"



"คุณต่างหากล่ะชอบกินหมู ไม่ใช่ผม" คนใจร้อนก็ยังกระแทกเสียงโกรธๆเหมือนเดิม



"ไม่ใช่หรอกครับ ผมไม่ได้ชอบหมู" ก้องภพส่ายหน้าน้อยๆ จนอีกฝ่ายเลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ แต่คำตอบก็มาไวกว่าที่คาด ก้องภพยื่นหน้าเข้ามาอีกนิดหน่อย กระซิบแบบเดียวกับตอนย้ำสถานะตัวเองเมื่อวานเสียงแผ่วเบาและเจ้าเล่ห์ 



"ผมชอบพี่อาทิตย์ต่างหากครับ"




"0062 ก้องภพ!!" เท่านั้นแหละ วิญญาณเฮดว้ากเข้าสิงนายอาทิตย์ทันที รุ่นพี่ปีสี่ลุกขึ้นยืนหน้าแดงก่ำตวาดลั่นจนคนทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียว



รุ่นพี่รุ่นน้องในโต๊ะตะเกียบร่วงเพราะเสียงดุปนโหดของเด็กวิศวะเสื้อชอปสีเลือดหมูเข้มปีสี่ ความน่ากลัวทำให้รุ่นน้องหลอน และรุ่นพี่ตกใจ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมานอกจากมองอดีตเดือนมหาวิทยาลัยปีที่แล้วและอดีตแฮดว้ากปีที่แล้วเป็นตาเดียว



"เป็นไรวะ ไอ้ไออุ่น" พี่ตั้มหรือเฮียตั้มของอาทิตย์ เป็นคนเดียวที่กล้าพูดแทรกความเงียบของคนทั้งร้านขึ้นมา



ส่วนคนถูกถามก็ทำสีหน้าไม่ถูกเพราะลืมตัวหนักไปหน่อย



"เปล่าเฮีย กินไปเถอะ มันกวนตีนน่ะ" คนเพิ่งรู้สึกตัวรีบหันไปก้มหัวขอโทษคนทั้งร้านก่อนจะรีบนั่งลง



ทุกอย่างกลับเข้าสู่สภาวะปกติ มีแค่อาทิตย์ ก้องภพ และเมฆที่กำลังมองทั้งสองคนอยู่เท่านั้นที่ยังจ้องกันไปมา



"โกรธเหรอครับ" ครั้งนี้คนขี้เล่นและเจ้าเล่ห์ มองด้วยสายตาสำนึกผิดของจริง หน้าหล่อสลดลงไปมาก เขากลัวว่าพี่อาทิตย์จะโกรธเพราะเขาแหย่แรงเกินไปจนแฟนอายหนักเผลอตะโกนลั่นร้านขนาดนี้



"รู้ว่าจะโกรธแล้วทำทำไมวะ"



"ผมไม่คิดว่าพี่จะเขินขนาดนี้นี่นา"



"ก้องภพ!" เสียงอาทิตย์เบากว่าเมื่อกี้มากโข แต่สายตาดุๆนั่นมีความแรงเท่ากับตอนเสียงดังลั่นร้าน



"พี่อาทิตย์หิวน้ำมั้ยครับ ผมไปเอาให้" คนที่แทรกกลางบทสนทนาของคู่รัก ส่งยิ้มเหมือนไม่รู้เรื่องราวอะไร แต่จริงๆแล้วก็พอที่จะเดาได้ว่ารุ่นพี่ทั้งสองคนจะต้องมีอะไรกันมากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องแน่ๆ



ถึงสายตาพี่อาทิตย์จะมองเหมือนโกรธ แต่มันก็ดูสนิทสนมและมีแววแฝงมากกว่าพี่น้องธรรมดาจะมองกัน พี่อาทิตย์ไม่เคยมองใครแบบนี้ เมฆรู้ดีเพราะเขามองรุ่นพี่คนนี้มาตั้งแต่เข้าเรียนปีหนึ่งวันแรก



ไหนจะหน้าแดงก่ำนั่นอีก



"ไม่ต้อง วันนี้เราเลี้ยงต้อนรับรุ่นน้องปีหนึ่ง ปีหนึ่งก็ควรนั่งเฉยๆไป ส่วนพี่อาทิตย์ เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้เอง" เมฆเลื่อนสายตาไปมองพี่รหัสตัวเองที่เคยสุภาพและใจดีมาตลอด พูดด้วยเสียงดุห้วน สายตาอ่อนโยนที่เคยมองรุ่นน้องอย่างเอ็นดูกำลังวาววับไปด้วยความไม่พอใจ



แต่ไม่ได้ทำให้ไอ้เมฆคนนี้กลัวซักนิด



"เพราะเป็นเด็กกว่าเลยอยากจะบริการรุ่นพี่ไงครับ ผมไปหยิบกาแฟเย็นให้มั้ยครับพี่อาทิตย์ ห้าวๆอย่างพี่จะต้องชอบกาแฟเย็นแน่เลย" เมฆส่งยิ้มที่เปิดเผยไปให้ เพราะความคิดว่ารุ่นพี่สองคนจะต้องมีอะไรทำให้เขาต้องรีบทำคะแนน



"ไม่ต้อง พี่อาทิตย์เขาชอบนะ...." ก้องภพเกือบจะหลุดปากบอกสิ่งที่คนรักชอบดื่มออกไปแล้ว แต่ก็รู้สึกตัวก่อนว่าไม่สมควรจะพูดออกไป พี่อาทิตย์อายนี่นาที่จะบอกใครๆว่าชอบดื่มนมเย็น ถ้ายิ่งหลุดพูดเรื่องนี้ พี่อาทิตย์จะต้องโกรธหนักกว่าเดิมแน่



"หรือว่าพี่อาทิตย์จะดื่มน้ำอัดลมครับ หรือเหล้า?" เมฆไม่ได้ยินเสียงของก้องภพ ยังคงให้ความสนใจกับพี่ปีสี่สายโค



"ไม่เป็นไร กินไปเถอะ เครื่องดื่มน่ะ เดี๋ยวก้องภพก็จัดการเองแหละ เค้ารู้ว่ากูจะกินอะไร มึงไม่ต้องห่วง" เจ้าของดวงตาคบกริบพูดเสียงเรียบ ไม่ได้แสดงความเป็นกันเองแบบรุ่นพี่รุ่นน้องเหมือนตอนแรก ก่อนจะหันไปคีบหมูจากกะทะวางลงถ้วยก้องภพ และกินของตัวเองต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



แต่กลับทำให้คนสองคนมีปฏิกิริยาที่แตกต่างกันออกไป



เด็กปีหนึ่งสลดทันทีที่ถูกประโยคปฏิเสธแบบมีความนัย เมฆยิ้มเศร้าก่อนจะหันไปสนใจพูดคุยกับรุ่นพี่คนอื่นต่อ



ส่วนเด็กปีสองกลับยิ้มกว้าง มองคนรักที่ถึงจะไม่แสดงออกว่าใส่ใจเท่าไหร่...แต่จริงๆแล้วก็ใส่ใจ



พี่อาทิตย์ของเขาใจดีจริงๆ

 




ระหว่างทางกลับหอ ไม่ได้มีเด็กปีหนึ่งรหัส0062ตามติดมาด้วย เมฆขอตัวกลับกับรุ่นพี่คนอื่น ในขณะที่ก้องภพและอาทิตย์เลือกที่จะเดินเรื่อยๆกลับมา ไม่มีบทสนทนาอะไรระหว่างกัน



คนสองคนที่เคียงคู่ จากสายตาคนนอกอาจจะเหมือนกับเพื่อนผู้ชายทั่วๆไปเดินด้วยกัน เพราะทั้งคู่เว้นระยะห่างนิดหน่อย ไม่ได้ถูกตัวกัน ไม่ได้จับมือ ไม่ได้มองตาส่งยิ้มให้กัน แค่เดินใกล้ๆกันเท่านั้น



แต่ทั้งสองคนกลับรู้ดี ว่าตอนนี้กำแพงอากาศนั้นได้หายไปแล้ว



ก้องภพหยุดเมื่อทั้งคู่เดินมาจนถึงหน้าหอของพี่อาทิตย์ หนุ่มหล่อหันหน้าไปมองคนรักก่อนจะส่งยิ้มให้บางๆ



"วันนี้ขอโทษนะครับพี่อาทิตย์ ที่ผมทำตัวหงุดหงิดไปหน่อย"



"อืม" อาทิตย์พยักหน้ารับแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ



"ถ้าอย่างนั้นผมกลับนะครับ" ก้องภพยังคงส่งยิ้มให้อีกครั้ง เขาชินแล้วกับคำตอบสั้นๆห้วนๆแบบนี้ เพราะรู้ดีว่าพี่อาทิตย์เป็นคนแบบนี้มาตลอด เป็นคนที่ใจดีแต่ไม่ชอบแสดงออก แค่เห็นสีหน้าเขาก็รู้แล้วว่าพี่อาทิตย์หายโกรธแล้ว



ก้องภพหมุนตัวเดินกลับไปทางหอตัวเอง แต่ก้าวไปแค่สองสามก้าว เสียงของอดีตเฮดว้ากก็ดังมาอีกครั้ง



"เดี๋ยว ก้องภพ"



"ครับ?"



ก้องภพหันกลับไปรับคำ อาทิตย์ก็ก้าวตามมายืนตรงหน้า เขาชั่งใจนิดหน่อยว่าควรพูดดีหรือไม่ แต่สุดท้ายก็ปลุกใจตัวเองว่าเป็นลูกผู้ชาย บางครั้งมีอะไรก็ควรพูดไปตรงๆ



"ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่ แล้วผมก็รู้ว่าน้องรหัสคุณคิดอะไรด้วย" อาทิตย์เองก็ไม่ใช่คนโง่ ทำไมเขาจะมองสายตาของเด็กปีหนึ่งไม่ออก เพียงแต่ไม่คิดจะใส่ใจก็เท่านั้น



"ครับ"



"ถ้าคุณกังวล ผมขอให้คุณเลิกคิดแล้วเอาเวลาไปตั้งใจเรียนซะ เพราะมันไม่มีอะไรเปลี่ยนใจผมได้หรอก" พูดจบอาทิตย์ก็รีบเดินหนีทันที 



แค่นี้ก็มากเกินพอแล้วสำหรับคนอย่างเขาที่จะอธิบาย คนอย่างนายอาทิตย์ที่เป็นถึงอดีตเฮดว้ากที่น่ากลัวที่สุดกำลังหน้าร้อนด้วยความอายกับสิ่งที่ตัวเองพูดไป และไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองกำลังหน้าแดง



"เดี๋ยวครับพี่อาทิตย์" ก้องภพรั้งชายเสื้อคนที่กำลังจะเดินหนี เจ้าของเสื้อชะงักเท้าตัวเองไว้ แต่ไม่ได้หันกลับมามอง



ก้องภพเห็นหูของคนรักเป็นสีแดง เลยไม่คิดจะล้อต่อ นอกจากส่งยิ้มให้หลังของพี่อาทิตย์ ก่อนจะก้าวตามไปยืนซ้อนด้านหลังโดยทิ้งระยะห่างนิดหน่อยไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัด



"ผมเชื่อพี่อาทิตย์นะครับ" มือใหญ่ปล่อยชายเสื้อคนที่ไม่คิดจะเดินหนี ใช้ปลายนิ้วเกี่ยวลงไปที่นิ้วก้อยข้างขวาของคนรัก เจ้าของนิ้วเกร็งตัวนิดหน่อยแต่ก็ยังไม่หนี 



"ฝันดีครับ...พี่อาทิตย์"



พูดจบก้องภพก็ปล่อยมือออกจากนิ้ว เดินกลับหอตัวเองด้วยหัวใจที่พองโต



ถึงจะมีเมฆหมอกมาบดบังเป็นบางครั้ง แต่ยังไงเดือนก็ต้องคู่กับตะวันอยู่ดี



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ SweetyN จากทั้งหมด 31 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

55 ความคิดเห็น

  1. #55 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 04:19
    หูยยยยยยย มันดี ๆๆๆๆๆ
    #55
    0
  2. #54 Maerd_ (@Dreamer_Eater) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 08:56

    น่าร้ากกกกกกกกกกกก
    #54
    0
  3. วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:07

    ดีจร้า
    #53
    0
  4. วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 06:11

    ดีงาม พระราม9
    #52
    0
  5. #51 Wan_L_ (@0859952994) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 16:42

    รักอ่ะ
    #51
    0
  6. #50 Saru
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 20:59

    เรื่องวุ่นวายของนายเบอร์สองหายไปหนายอ่าาาาาาา เราเสียใจ....

    #50
    0
  7. #49 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 19:25

    ฟินเว่อร์^__^
    #49
    0
  8. #48 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 19:25

    ฟินเว่อร์จริงๆอ่ะนะ
    #48
    0
  9. #47 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:33

    มันดีงามอ่ะ^___^
    รออยู่นะคะรีบมาต่อตอนที่2นะจ๊ะ
    #47
    0
  10. วันที่ 9 เมษายน 2561 / 08:44
    แต่งต่อ เถอะนะไรท์ พรีสสสสสสส
    #46
    0
  11. #45 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 01:04
    ไรเตอร์แต่งเรื่องนี้ได้น่ารักมากเลยค่ะ คิดถึงก้องภพกับพี่อาทิตย์จังเลยยยย ไรเตอร์มาแต่งอีกน้าาาา รอๆๆ
    #45
    0
  12. วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 12:34
    คือดี อะ มาฟิค  อีก นะ  ชอบจัง
    #44
    0
  13. วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 17:50
    ดีงามมมม ขอบคุณนะคะ
    #43
    0
  14. วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:44
    เป็นอะไรที่น่ารักที่สุด นานๆ จะเห็นก้องหึงจนเหวี่ยงได้ขนาดนี้ แต่พอคิดได้ก็พยายามง้ออุ่น ส่วนอุ่นก็เพิ่งเคยเห็นที่จะเอาใจก้อง อะไรก็ไม่สำคัญเท่าคำพูดของอุ่นที่บอกเมฆว่าไม่ต้องมาบริการเขา เพราะก้องรู้ว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไรเดี๋ยวก้องจัดการเอง เป็นอะไรที่ชัดเจนสุดๆ ได้ใจก้องไปแบบเต็มๆ ส่วนเมฆก็รู้ตัวเองเลยว่าอย่าไปยุ่งกัยคู่ด้องอุ่น 
    #42
    0
  15. #41 แฝงปีศาจ (@tan_kanokporn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 22:54
    ฟินมากกกกกกกก
    #41
    0
  16. #40 มีน
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 21:04
    น่ารักอะไม่ต้องแสดงออกมากมายแต่เข้าใจกันดี
    #40
    0
  17. #39 Amphai Komnoy
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 17:29
    คิดถึงคู่นี้มากๆๆๆๆก้องภพพี่อาทิตย์
    #39
    0
  18. #38 creamsarang
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 15:53
    จบสวยมาก ชอบๆๆๆ ยังไงเดือนก็คู่กับตะวันอยู่ดีว้ายยย
    #38
    0
  19. #37 My_Iris (@My_Iris) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 23:14
    หวานวนไปค่าา~
    #37
    0
  20. #36 คนอ่าน
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 16:48
    -////////////////- น่ารักมากเลยค่ะไรท์ งืออออ ขออีกได้ไหม 555
    #36
    0
  21. #35 b_22 (@doubble) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 00:09
    ละมุนนีกับใจเหลือเกินค่ะ ฮรุมมม
    #35
    0
  22. วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 13:08
    ง่อวววเเจ่มแมว
    #34
    0
  23. #33 Golffy
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 12:51
    คิดถึงก้องภพกับพี่อาทิตย์ที่สู๊ดดดเลย

    ไรท์เขียนได้น่ารักมาก ยิ้มตลอดเลย ขอบคุณนะ
    #33
    0
  24. #32 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 22:35
    ชอบสำนวนการแต่งมากๆค่ะ เดือนกับตะวันเขาคู่กันเนอะ ไม่รู้ว่าก้อนเมฆจะพยายามทำไม
    #32
    0
  25. #31 Rafael_Riddle (@lee-seung-woo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 09:46
    ขอกรี๊ดดังๆ อ้ายยยยย เขินสุดฟืนสุดเท่าที่อ่านมา กรี๊ดดดดด
    #31
    0