(เปิด Pre-order รวมเล่ม) Fill in love เติมรัก (แฟนฟิค คริส & สิงโต) Yaoi (จบแล้วจร้า)

ตอนที่ 46 : EP. 40

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 311 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

(คริส)

          “อาหายไปไหนมาตั้งหลายเดือนครับ อารู้มั้ยคริสจะขาดใจเมื่อคิดว่าอาจากคริสไปแล้ว"

ผมบอกกับอาสิงจากใจจริง ก่อนจะเดินเข้าโผกอดอาสิงอีกครั้ง ตอนนี้เราสองคนอยู่ภายในห้องส่วนตามลำพังครับ

          “อาขอโทษนะคะที่ทำให้เป็นทุกข์ใจ อามีเหตุผลจำเป็นจริงๆ นะทูนหัว"








          “อย่าหายไปอีกนะ"

ผมบอกน้ำเสียงแผ่วเบา พร้อมแนบหน้าลงอกอุ่นให้แน่นขึ้นเรียวแขนก็กระชับกอดด้วยความกลัวว่าเขาจะหายไปอีก อาสิงกดริมฝีปากร้อนลงบนหน้าผากของผมก่อนจะกระชับกอดตอบผมแนบแน่นเช่นกัน

          “สัญญาคะ อาจะไม่หายไปไหนอีก นอนนะคะคนดีของ ฝันดีครับ”

...............ต่อ..............


 

         “จะบอกได้หรือยังครับ ว่าสามเดือนที่หายไปน่ะ ไปไหนมา”

 

ผมถามอาสิงจริงจังอีกครั้งในวันต่อมา อาสิงดึงมือผมให้นั่งลงข้างเขามือใหญ่กอบกุมมือผมเอาไว้ในอุ้งมือของเขา

 

            “บอกได้สิครับ...”

 

(สิงโต)

 

    ผมส่งยิ้มให้คนตัวขาวแก้มป่องที่กำลังนั่งจ้องหน้าผมเพื่อรอคำตอบ ว่าตลอดเวลาสามเดือนนั้นผมหายไปไหนมา ผมคงต้องขอย้อนไปถึงเหตุการณ์วันนั้น หลังจากที่ผมให้คาเมลพาน้องคริสหลบออกไปโดยที่ผมอยู่ในวงล้อมของลูกน้องไอ้มิสเตอร์หวัง ผมได้รับบาดเจ็บที่แขนทำให้การต่อสู้ของผมไม่ดีมากนัก ผมพลาดท่าถูกลูกน้องของมิสเตอร์หวังเล่นงานแต่ยังไม่ถึงกับเพลี่ยงพลั้ง

 

   ปัง..ปัง..ปัง..ปัง

 

    เสียงปืนดังขึ้นมาอีกครั้ง ลูกน้องไอ้มิสเตอร์หวังล่วงลงไปกองกับพื้นขาดใจตายทันทีผมหันไปมองคนที่เข้ามาช่วยผม แล้วก็ไม่ใช่ใครแพทนั่นเอง เขามาพร้อมกับลูกน้องของเขาที่มีไม่ต่ำกว่าสามสิบคน แม้จะน้อยกว่าลูกน้องของมิสเตอร์หวังมากอยู่ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาครับเพราะลูกน้องของแพทแต่ละคนฝีมือไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

 

            “พี่สิงเป็นไงบ้าง?”

 

แพทรีบตรงเข้ามาหาผมพร้อมสอดสายตามองสำรวจไปทั่วตัวว่าผมมีบาดแผลอะไรหรือเปล่า

 

           “พี่ ไม่เป็นอะไรหรอก”

 

    ผมบอกกับเขาเสียงนุ่มพร้อมกับมาใช้สรรพนามเดิมเหมือนแต่ก่อนที่เราเคยใช้กัน แพทเงยหน้ามามองผมนิ่งๆ คล้ายคนตกใจเขาคงไม่อยากเชื่อว่าผมจะยอมกับมาใช้แทนตัวเองว่าพี่อีก หลังจากเรามีปัญหากันผมไม่เคยพูดดีกับน้องเลยสักครั้ง แพทเองก็ชอบกวนประสาทผม เราพูดจายียวนใส่กันตลอดเวลา

 

            “พี่สิง..

 

    แพทมองผมน้ำตาคลอ ผมจึงเอื้อมมือไปแตะบ่าน้องมันพร้อมตบลงเบาๆ ตามจริงเรื่องที่เกิดขึ้นคนผิดก็ไม่ได้มีแค่แพทหรอก ผมเองก็ผิดด้วยผิดที่ไว้ใจคนอื่นมากเกินไป ผิดที่ปล่อยปละละเลยคนรักของตัวเอง เอาแต่บ้างาน เอาแต่ตัวเอง วันๆ คิดถึงแต่เรื่องธุรกิจ ผลลับมันก็เลยออกมาอย่างที่เห็น ถ้าผมเชื่อในคำพูดของน้ำชา สะกิดใจอีกสักนิด ฟังเขาอีกสักหน่อยเรื่องทุกอย่างคงไม่จบลงแบบนี้

 

            “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนายนะแพท”

 

ไอ้มิสเตอร์หวังพูดขึ้นมาทำให้ผมกับแพทต้องหันไปมองทางมัน ตอนนี้มันกำลังถือไพ่รองครับเพราะกลุ่มของมันอยู่ในวงล้อมของลูกน้องแพท แถมลูกชายยังถูกยิงบาดเจ็บอีก

 

            “ก็ไม่อยากจะเกี่ยวเท่าไร แต่มิสเตอร์เล่นไม่ซื่อก่อนนะครับ”

 

    แพทบอกสายตาที่จ้องมองมิสเตอร์หวังต่างจากที่จ้องมองผมสิ้นเชิง แววตาแกร่งดุกร้าวส่งไปให้มิสเตอร์หวังอย่างไม่ปกปิดความไม่พอใจของเขา

 

            “นายก็เล่นไม่ซื่อกับมันตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอแพท คราวที่เมียมันต้องแท้งลูกก็เป็นเพราะนายไม่ใช่รึไง? ทำไมจู่ๆ ถึงจะเข้าข้างหันไปช่วยมันเสียล่ะ”

 

ไอ้มิสเตอร์หวังบอก แพทมีสีหน้าที่สลดลงไปนิดนึงแต่เขาก็ยังสามารถควบคุมตัวเองได้เป็นอย่างดี

 

            “มาร่วมมือกับฉันดีกว่าแพท โค่นไอ้สิงลงแล้วเราสองคนก็มาช่วยกันฮุบธุรกิจของมัน ขาดไอ้สิงไปสักคนพวกที่เหลือก็ทำอะไรไม่ได้หรอก โดยเฉพาะเจ้าเมียเด็กของมันไม่มีปัญญามาต่อกรกับเราแน่”

 

    ผมถึงกับกัดฟันกรอดกับสิ่งที่ผมได้ยิน แพทมีท่าทีที่นิ่งไปกว่าเดิมเขาเหลือบตาขึ้นไปมองไอ้มิสเตอร์หวัง ก่อนจะหันมามองหน้าผม

 

            “ว่าไง? สนใจใช่มั้ย ฮ่าๆๆๆๆ”

 

            “หุบปาก!!!! กูไม่สนหรอกไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์”

 

ปังๆๆๆๆ

 

พูดจบแพทก็ยกปืนขึ้นยิงใส่บรรดาลูกน้องของมิสเตอร์หวังที่ยังเหลืออยู่ กลุ่มลูกน้องของมันต่างรีบหนีเพื่อเอาชีวิตรอด แพทส่งสัญญาณให้ลูกน้องของเขาตามพวกมันไป

 

            “ส่วนนี่ของมึงไอ้มิสเตอร์เหี้ย!!!

 

    ปัง..ปัง..

   

    อ๊ากกกก!!!!!

 

       แพทยกปืนขึ้นเล็งไปที่มิสเตอร์หวังพร้อมลั่นไกใส่มันสองนัดติดอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ร่างใหญ่ของมิสเตอร์หวังทรุดฮวบล้มลงกับพื้น ไม่ไกลจากจุดที่ไทม์นอนเจ็บอยู่นัก

 

            ฮึ!! พวกมึงอย่าดีใจไปคนอย่างกูไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ถ้ากูไม่เหลืออะไรแล้วพวกมึงก็ตายไปพร้อมกูเถอะเรามาสู้กันในนรกต่อแล้วกัน"

 

    แม้มันจะบาดเจ็บขนาดไหน แต่มิสเตอร์หวังก็ยังคงพูดจาอวดดีได้โดยไม่มีท่าทีว่าจะยอมพ่ายแพ้ แม้ตอนนี้ตัวมันไม่ต่างจากหมาจนตรอกเลยก็ตาม

 

            “มึงจะทำอะไร?”

 

   ผมตะคอกถามอย่างต้องการคำตอบ มันต้องทำอะไรที่ไม่ดีแน่ ผมรู้จักนิสัยของมันดี มิสเตอร์หวังรักในศักดิ์ศรีของตัวเองมาก คนอย่างมันจะให้มาก้มหัวยอมแพ้มันไม่มีทางทำหรอกครับ มันเลือกที่จะตายมากกว่าต้องอับอายเสียเกียรติ

 

            “เรือสำราญลำนี้มีระเบิดเวลาห้าจุด ทุกจุดกูตั้งเวลาห่างกันเพียงสามสิบวินาที และตอนนี้กูก็กดระเบิดเวลาเรียบร้อยแล้วฮ่าๆๆ มีเวลาให้พวกมึงต้นเต้นไม่ถึงสิบนาที แล้วเรามาระเบิดไปพร้อมๆ กัน ฮ่าๆๆๆ”

 

    ผมตกใจกับสิ่งที่มันบอก แต่ต้องตกใจมากกว่าเมื่อผมหันไปเจอน้องคริสที่พยายามเดินกะเผลกขามาหาผม ผมรีบพุ่งตรงไปหาน้องคริสทันที

 

            “น้องคริสกลับมาทำไม!!!

 

    ผมตะคอกถามเขาน้ำเสียงดุห้วน น้องคริสมองหน้าผมสีหน้าเจื่อนๆ เขารู้ครับว่าผมไม่พอใจมาก

 

            “คริสทิ้งอาสิงไม่ได้ คริสจะเอาตัวรอดคนเดียวได้ไง”

 

    ดวงตากลมโตจ้องมองผมพร้อมถ่ายทอดความห่วงใยส่งมาให้ มือบางเอื้อมมาแตะเหนือบริเวณแผลที่แขนของผมอย่างเบามือ

 

            “อาก็เจ็บอยู่เหมือนกันนะครับ”

 

ผมเลื่อนมือขึ้นมากุมมือบางเอาไว้ เราสองคนมองตาสื่อความรู้สึกภายในใจของกันและกันให้ได้รับรู้

 

            “อย่าเพิ่งมาทำซึ้ง ตอนนี้เราต้องไปกันแล้ว”

 

   แพทวิ่งเข้ามาหาผมพร้อมร้องบอกเตือนสติ ผมถึงได้ตื่นจากภวังค์ในห้วงความคิดกับมาสู่สถานการณ์จริงที่เริ่มเลวร้าย ลำพังตัวผมไม่เท่าไร แต่ตอนนี้กับมีน้องคริสอยู่ด้วยนี่สิที่ทำให้ผมกังวล

 

            “เราต้องรีบแล้วน้องคริส”

 

    ผมบอกกับเขาพร้อมตรงเข้าไปประคองเพื่อพาน้องคริสหนี แต่ผมคงประมาทไอ้แก่นั่นจนเกินไปเห็นว่ามันนอนจมกองเลือดเลยไม่คิดว่าจะยังแว้งกัดผมได้อีก

 

            ปัง..ปัง..

 

            “ฮึก!!!!

 

    เสียงปืนดังติดกันมาอีกสองงนัด ความเจ็บแปล็บแล่นเข้ามาในกายของผม ผมถึงกับเสียสมดุลทรุดฮวบ แผ่นหลังกว้างของผมมันรู้สึกเจ็บจนชา ความชื้นแฉะเกิดขึ้นจนผมรับรู้ได้ว่าผมโดนมันยิงเข้าที่ด้านหลัง

 

            “อาสิง!!!!!

 

    ปังๆๆๆๆๆ

 

   แพทยกปืนขึ้นกระหน่ำยิงใส่มิสเตอร์หวังไม่ยั้งมือ ไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์ล้มผึ่งลงไปนอนขาดใจตายทันที

 

            “พ่อครับ!!!! ฮือๆๆ พ่อออออ”

 

    ไทม์ที่นอนเจ็บอยู่ส่งเสียงร้องตะโกนเรียกบิดาผู้ให้กำเนิดของตน พร้อมทิ้งสะอื้นออกมาอย่างน่าเห็นใจ

 

            “รีบไปกันเถอะ”

 

    แพท และคาเมลตรงเข้ามาช่วยประคองผม เพราะน้องคริสบาดเจ็บที่ขาไม่สามารถประคองผมไปได้หรอก ส่วนน้องคริสมีพีทกับอิกอร์ช่วยกันประคอง เราต่างเดินออกมาอย่างทุลักทุเลเพราะเต่ละคนก็บาดเจ็บไม่ใช่น้อย

 

            “ไทม์”

 

    ผมบอกชื่อไทม์ออกมาเมื่อความคิดย้อนไปถึงพอส ไหนๆ เขาก็คือคนที่พอสรัก แม้เขาจะทำไว้ไม่ดี แต่พอสก็พร้อมจะรักเขา เพราะฉะนั้นผมจะทิ้งให้เขานอนรอความตายไม่ได้

 

            “ปล่อยมันเถอะพี่”

 

แพทพูดออกมาอย่างไม่แยแส

 

            “ไม่ได้ เขายังไม่ตายนะ เราต้องช่วยเขาออกมา”

 

    ผมรีบแย้ง น้องคริสเองก็สนับสนุนความคิดของผม

 

            “จริงครับ เราต้องพาพี่ไทม์ไปด้วย”

 

            “แต่เราไม่มีเวลาเหลือแล้วนะคุณคริส”

 

    อิกอร์บอกอย่างร้อนรน ผมรู้นะว่าเวลาของพวกเราเหลือไม่มาก แต่จะให้ปล่อยไทม์ให้ตายไปโดยที่เรายังสามารถช่วยเหลือได้ก็จะดูใจจืดใจดำเกินไป

 

            “ต้องช่วย ถ้าพอสรู้จะเสียใจ”

 

    ผมบอกด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาตอนนี้ผมรู้สึกปวดหนึบไปทั้งตัวแต่ก็ต้องฝืนกัดฟันทนผมจะแสดงอาการเจ็บปวดออกไปไม่ได้ผมจำต้องกัดฟันทนแพทถอนหายใจแรงๆ หนึ่งครั้งก่อนจะปล่อยให้คาเมลประคองผมเอาไว้คนเดียวแล้วตนเองก็วิ่งย้อนขึ้นไปบนดาดฟ้าเรืออีกครั้ง เพียงไม่นาน แพทก็ประคองไทม์ที่ได้รับบาดเจ็บที่ขาเพราะถูกน้องคริสยิงออกมา พวกเราเลยพากันลงมาที่บันไดเรือจนถึงด้านล่างและปัญหาอีกอย่างตอนนี้คือเรือเหลือเพียงลำเดียวครับ คาดว่าพวกมันที่หนีออกมาได้คงขับเข้าฝั่งกันไปแล้วผมไม่ลังเลเลยครับ

 

          “น้องคริสลงเรือไปก่อนนะ"

 

    ผมบอกพร้อมหันไปพยักหน้าให้อิกอร์กับพีทเป็นคนพาน้องคริสลงเรือ ที่ผมเลือกอิกอร์กับพีทให้คุมกันน้องคริสเพราะหนึ่งผมไว้ใจเชื่อในฝีมือของเขาทั้งสองคนและ สองพีทมีคิมและลูกที่ต้องดูแล ส่วนอิกอร์ก็เป็นยิ่งกว่าดวงใจของคาเมลผมจึงจำต้องรักษาชีวิตของพวกเขาเอาไว้ชีวิตผมก็สำคัญนะแต่ชีวิตน้องคริสสำคัญกว่าผมบาดเจ็บค่อนข้างจะหนักหนีไปด้วยก็เป็นภาระ

 

    น้องคริสหันมามองหน้าผมอย่างลังเลแต่เขาก็ไม่ดื้อดึงนะครับเขารีบลงเรือไปแต่โดยดีเวลานี้บนเรือสำราญนี้มีเพียงผมแพทและคาเมล

 

ตู้ม!!..ตู้ม!!

 

เสียงระเบิดเริ่มดังขึ้นพร้อมเปลวไฟที่เริ่มทำงานลุกโชกสว่างจ้าตรงบริเวณท้ายเรือ

 

          “อาสิงลงมาเร็ว!!!!!!”

 

    น้องคริสตะโกนบอกผมด้วยน้ำเสียงที่แสนกังวลผมมองคนตัวเล็กบอบบางที่ยืนอยู่ในสปีดโบ้ทด้วยความอาลัยรักในหัวใจสั่นไหวอย่างรุนแรงไม่รู้ว่าผมกับเขาจะได้เจอกันอีกหรือเปล่าหรือครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราสองคนจะเห็นหน้ากันผมอาจจะไม่มีชีวิตต่อไปจนถึงวันพรุ่งนี้

 

         “พีทออกเรือเลยนี่คือคำสั่ง!!!!”

 

ผมรีบตะโกนออกคำสั่งกับพีท เพราะถ้าผมตามลงเรือไปด้วยไม่ทันเวลาแน่นอนผมบาดเจ็บทำให้การเคลื่อนตัวเชื่องช้าน้องคริสทำหน้าตกใจผมรู้ว่าเขาอยากให้ผมไปกับเขาผมเองก็อยากไปนะครับแต่ถ้าเรารอกันเราสองคนก็ไม่รอดทั้งคู่พีทรีบขับเรือออกไปอย่างเร็ว

 

ตู้ม!!ตู้ม!! ตู้ม!!

 

เสียงระเบิดอีกสามลูกที่เหลือดังขึ้นมาติดๆกันแรงระเบิดทำให้เรือเริ่มแตกกระจาย

 

โดดเร็ว!!!!”

 

ตู๊มมม!!!!!

 

    แพทร้องบอกก่อนจะพาผมโดดลงทะเลไปกับเขาโดยมีเขาคอยประคองอยู่ห่างเพราะตอนนี้ผมไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลยครับเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ได้รับ

 

พี่สิงแข็งใจหน่อยนะครับ"

 

    แพทบอกคอยประคองตัวผมเอาไว้ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนใกล้จะสติดับหาย แพทพยายามว่ายน้ำเข้าฝั่งโดยที่มีผมเป็นภาระด้วย

 

            “ปล่อยพี่แล้วว่ายขึ้นฝั่งไปเถอะ”

 

    ผมบอกกับแพทเพราะรู้ดีว่าถ้าขืนแพทยังไม่ยอมปล่อยผม แล้วยังมีผมคอยเกาะเขาอยู่แบบนี้ เราทั้งคู่ไม่รอดแน่นอน แพทไม่ตอบรับเขายังคงว่ายต่อไปและเหมือนโชคเข้าข้าง เบื้องบนยังเห็นใจ เราสองคนได้เจอเรือหาปลาลำหนึ่งแล่นผ่านมา

 

            “ช่วยด้วยครับ!!!!

 

    แพทรีบร้องตะโกนขอความช่วยเหลือไม่นานเรือลำนั้นก็แล่นเข้ามาถึงเรา ผมกับแพทได้รับความช่วยเหลือจากชาวประมงหาบ้านทำให้รอดชีวิตมาได้

 

            “แล้วทำไมถึงหายไปสามเดือนเลยล่ะ พี่คนประมงช่วยแล้วทำไม่ติดต่อมาหาผมบ้าง”

 

น้องคริสยังคงถามต่อ

 

            “อาได้รับบาดเจ็บ แถมตอนนั้นคาเมลก็หายไปอากับแพทต้องช่วยกันสืบหาจนเจอว่าคาเมลไปอาศัยอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่งด้วย กว่าอาจะรักษาตัวให้หายเป็นปกติก็เกือบเดือนครึ่ง พอดีอาขาหักจากการที่โดดลงมาจากเรือแล้วขาไปกระแทกน้ำอย่างแรง จึงทำให้ขาที่ลงไปกระแทกถึงกับหัก”

 

            “นี่ไม่ใช่เหตุผลทั้งหมดแน่นอน จะมีความลับกับคริสว่างั้น...”

 

    สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเมียเริ่มจ้องหน้าผมแล้วทำหน้านิ่งๆ แค่นี้ก็รู้ได้เลยครับว่าเขาเริ่มจะไม่พอใจ ผมรีบกอดเอวพร้อมเอาหน้าวางบนไหล่เพื่อเป็นการออดอ้อนเขาครับ ปกติผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยนะ น้องคริสคือคนแรก และคนเดียวด้วย

 

            “บอกแล้ว..แค่แกล้งนิดเดียวเอง ก็อย่างที่น้องคริสรู้ว่าอาไม่ได้มีศัตรูแค่มิสเตอร์หวังคนเดียว อากลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีก พออารักษาตัวเรียบร้อยอาก็ตัดสินใจบินไปฮ่องกงด้วยความช่วยเหลือของแพท อาไปหาอาเหว่ยเพื่อจะได้จัดการไอ้พวกเหลือบไรที่คอยตามราวีเราไม่เลิก และที่อาไม่ติดต่อมาหาน้องคริสเพราะอาไม่ต้องการให้น้องคริสตกอยู่ในอันตรายอีก พวกมันสามารถดักฟังเราได้ อาไม่ต้องการมีความเคลื่อนไหวให้พวกมันรู้ตัว รอจังหวะที่พวกมันชะล่าใจจึงเป็นฝ่ายบุกพวกมันก่อน แต่ไม่ใช่ว่าอาไม่รู้ความเคลื่อนไหวของน้องคริสนะ”

 

    คนตัวขาวทำคิ้วขมวดปมเพราะความสงสัย ผมเผยยิ้มกว้างก่อนจะพูดต่อเพื่อไขข้อข้องใจของน้องคริส

 

            “อาส่งลูกน้องของอาที่ฮ่องกง มาเป็นพนักในบริษัทเพื่อตามดูความเคลื่อนไหวของน้องคริสตลอดเวลา พอทุกอย่างเรียบร้อยอาก็เผ่นแหนบมาหานี่แหละจ้ะ”

 

            “แล้วแพทล่ะครับ?”

 

            “แพทขออยู่ที่ฮ่ฮงกงต่อน่ะ อาไม่อยากขัดความต้องการเลยตามใจเขา”

 

น้องคริสพยักหน้าช้าๆ บ่งบอกว่าเขารับรู้ ผมส่งยิ้มละมุนไปให้เขา น้องคริสยิ้มตอบเราสองคนโผเข้ากอดกันแนบแน่น เพื่อถ่ายทอดความคิดถึงความโหยหาที่เราทั้งสองมีให้กัน

 

(พอส)

 

            “ไม่กิน!!!

 

    ผมเอามือดันชามโจ๊กไก่เนื้อเนียนที่ถูกวางอยู่เบื้องหน้าให้ออกห่าง

 

            “ไม่กินไม่ได้นะ นายมียาหลังอาหารนะพอส”

 

    คุณอลิสาบอกกับผมเสียงนิ่ง เธอถือชามโจ๊กไก่เอาไว้ในมือก่อนจะหย่อนสะโพกลงบนเตียงข้างตัวผม มือบางใช้ช้อนสวยตักโจ๊กไก่ในชามมาขนาดพอดีต่อหนึ่งคำ ก่อนจะนำไปจรดไม่ห่างจากริมฝีปากของเธอมากนัก คุณอลิสาเป่าไล่ความร้อนให้ผม แล้วนำมายื่นไว้ให้ใกล้ปากของผม

 

            “อ้าปากแล้วกินเข้าไปซะ”

 

    เธอออกคำสั่งที่ฟังยังไงก็ไม่น่ากลัวสักนิด ตากลมโตจ้องมองผมอย่างรอความหวัง ผมจึงจำต้องอ้าปากรับโจ๊กที่เธอป้อนแต่โดยดี ระยะเวลาที่ผมนอนรักษาตัวอยู่ที่นี่ก็เกือบสองเดือนแล้วครับ เพราะผมยังต้องมีกายภาพบำบัดต่อเนื่องครับ  คุณอลิสามีอะไรหลายอย่างในตัวเองที่ผมไม่เคยมองเห็นมาก่อน เธอเป็นคนที่มีความอดทนสูงไม่ว่าผมจะเหวี่ยงจะวีนใส่ขนาดไหน เธอก็ยังคงนิ่งเฉยไม่แสดงความรู้สึกหงุดหงิด รำคาญอะไรออกมา เธอช่างเอาอกอาใจผมสารพัด เธอจะคอยหานู่นนี่นั่นมาให้ผมทำตลอดเพื่อฆ่าเวลา

 

            “พอครับ”

 

    ผมบอกพร้อมหันหน้าหนี

 

            “ไม่กินก็ไม่กิน นี่น้ำ”

 

คุณอลิสาบอกก่อนจะลุกเดินไปจัดการกับชามใส่โจ๊กของผมนำไปล้างทำความสะอาด 


    ก๊อกๆๆ


    เสียงเคาะประตูดังขึ้น คุณอลิสารีบเดินออกมาจากจุดล้างชามก่อนเดินตรงไปที่ประตู แต่ยังไม่ทันที่เธอจะดูว่า ใครที่มาเคาะประตู แต่ยังไม่ทันที่คุณอลิสาจะเดินไปถึงประตูก็เปิดออกเสียก่อน


          "พอส..."


    ผมถึงกับอึ้งทำอะไรไม่ถูก เพียงแค่เห็นว่าคนที่มาหาเป็นใคร ร่างกายของผมถึงกับชาหนึบไปทั้งตัว ในหัวใจมันสั่นไหวอย่างรุนแรง 


          "ไทม์!!!!!"                           

 

 

 


.... มาแล้วเน้อ ขออภัยในความล่าช้า งานเค้าเยอะนะเลยช้าไปหน่อย มาบอกล่ะนะว่าอาสิงหายไปไหน ไม่รู้จะสปอยอะไรเลย ตามต่อตอนหน้านะ....

ปล. คำผิดตามเดิมแล้วจะมาแก้ให้นะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 311 ครั้ง

1,016 ความคิดเห็น

  1. #949 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 14:05
    ไทม์นายมาทำไม
    #949
    0
  2. #785 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 17:12

    เราก็ว่าพอสน่าจะรักกับอลิสานะคะ

    #785
    0
  3. #784 kedkate (@kedkate) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 07:14
    ไม่เอาพอสไทม์ เอาพอสกับอาลิสา
    #784
    0
  4. #783 praerysu0312 (@prearyn) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 18:47
    ไม่เอาพอสไทม์ได้ม้ายยยยยย
    #783
    0
  5. #782 Peungg (@peungpeung13113) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 18:24
    อยากให้พอสคู่กับอาลิสาง่ะไรท์ ไทม์ไม่ไหวว ไทม์ชอบทำร้ายพอสเรื่อยเลย งื้ออ
    #782
    0
  6. #781 PandaHaHe (@PandaHaHe) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 17:18

    ไม่อยากให้พอสคู่กะไทม์เลย

    รู้สึกว่าไทม์ร้ายแบบกู่ไม่กลับ

    หักหลังพอสซ้ำแล้วซ้ำเล่า


    #781
    0
  7. #780 TIYA28 (@TIYA28) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 13:27
    ไทม์กลับมาแล้วอาอลิสาจะคู่กับใครอ่า อยากให้อาอลิสาคู่กับพี่พอสสสสสสสสส
    #780
    0
  8. #779 0826582611082jyp (@0826582611082jyp) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 12:34
    ขอให้ไทม์ง้อพอสให้สำเร็จ
    #พอสไทม์
    #779
    0
  9. #778 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 10:39
    อยากให้อลิซคู่กับพอสอะ ไทม์ร้ายเกิ๊นนน
    #778
    0
  10. #777 Blue_Dinosaur (@MintMilinda) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 10:00
    คือ...อาสิงออกคำสั่งพีท แต่อธิบายเป็นออกคำสั่งแพท แพทจะทำได้ไงอ่ะ แพทอยู่บนเรือกะอาสิงไม่ใช่หรอ(?) ไรท์ต๋ากลับไปแก้ด้วยนะ อิ_อิ
    #777
    1
    • #777-1 Sweetheart28 (@Sweetheart28) (จากตอนที่ 46)
      23 มิถุนายน 2561 / 10:34
      แก้ล่ะคะ ขอโทษด้วยนะคะ มือลั่นไปหน่อย ^__^
      #777-1
  11. #776 love-the-mask-go (@love-the-mask-go) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 09:14
    สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเมีย 55555555 ขำหนักเลยทีนี้
    สงสารพี่พอสอ่ะ รู้สึกเหมือนอาอลิสาจะเริ่มมีใจให้แล้วไหมอ่ะ แล้วไทม์จะกลับมาทำไม พี่พอสให้โอกาสก็ตั้งหลายครั้ง ไทม์ก็หลอกพี่พอสตั้งหลายครั้ง รอลุ้นต่ออออ
    #776
    0
  12. #775 จันทราแห่งสายลม (@6shit) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 08:11
    นี่ไม่อยากให้ไทม์รอดเลยลำไย นอกจากเสียครอบครัวที่ไม่ได้รักนางจริงๆ ไม่เห็นนางจะได้รับผลกรรมอะไรตรงไหน เซง
    #775
    0
  13. #774 supaporn2233 (@supaporn2233) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 05:54
    สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเมีย 5555 นึกหน้าคริสออกเลยจ้าาา
    #774
    0
  14. #773 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 05:47
    พี่สิงปลอดภัยก็ดีแล้ว น้องไม่งอนอานะ สุดท้ายแพทกับพี่สิงก็กลับมาเป็นพี่น้องเหมือนเดิม ส่วนไทม์สำนึกผิดแล้วซินะถึงกลับมาหาพอส
    เต่ามาซะงั้น
    #773
    0
  15. #771 meondekdee (@meondekdee) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 03:05
    กำลังรอเรื่องนี้เลย ดีใจที่อาหลานได้คุยกันเข้าใจกัน น่ารักอ่ะ กว่าจะเอาชีวิตรอดกลับมาเจอกันได้ นานเหลือเกิน อย่าหายไปไหนอีกนะ ใจจะขาด
    #771
    0
  16. #769 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 00:56
    ใจจริงอยากให้อลิสาได้กับพอสนะ ไทม์ทำร้ายพอสมาตลอด ยังจะกลับมาอีกทำไม เพราะคนคนนี้ พอสถึงยอมหักหลังอาสิงครั้งแล้วครั้งเล่า
    #769
    0
  17. #768 PoMp15515959 (@PoMp15515959) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:14
    อาจจะดูตลกนะคะแต่รูปเต่าน้อยนี่มีไว้ทำไมอ่า แหะๆๆๆ
    #768
    1
  18. #767 แมวว (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 02:32

    สมกับความคิดถึงจิงๆ คุ่นี้ หายไปสามเดือน กลับมาอาสิง ปล่อยเต่าแซ่บเวิอร์อ่ะ

    #767
    0
  19. #765 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 21:55

    ฮื้อ เป็นเต่าที่ร้อนมาก แซ่บจริง ๆ

    #765
    0
  20. #763 ploy3582 (@ploy3582) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 16:27
    รอๆๆๆๆ
    #763
    0
  21. #761 PhantiwaKetsri (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 11:03
    รอๆๆนะคะ
    #761
    0
  22. #760 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 10:20
    มีแค่นี้หรอ. เอาเต่ามาให้เลี้ยงซะงั้น..ต่อไวๆน๊าคอย
    #760
    0
  23. #759 supaporn2233 (@supaporn2233) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 09:15

    สัญญานะไรท์ว่าจะไม่หายไปไหนอีก 555555555555555 รอค่าาา

    #759
    0
  24. #758 meondekdee (@meondekdee) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 08:43
    เลี้ยงเต่าแต่เช้าเลย โอ้ยยยยยยย แซ่บจริงๆเลยงื้ออออ
    #758
    0