(เปิด Pre-order รวมเล่ม) Fill in love เติมรัก (แฟนฟิค คริส & สิงโต) Yaoi (จบแล้วจร้า)

ตอนที่ 42 : EP. 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 335 ครั้ง
    12 มิ.ย. 61

(แพท)

“แพทค่ะ ที่นี่บ้านใครเหรอ?"

เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นแฝงไว้ด้วยแววกังวลในน้ำเสียง ผมหันไปส่งยิ้มละมุนให้เธอ

“บ้านเพื่อนผมน่ะครับ พอดีผมต้องมาเอาของสำคัญพี่น้ำชาเข้าไปกับผมนะ ตรงนี้มันเปลี่ยวผมไม่อยากให้พี่นั่งรอในรถคนเดียว”

ผมบอกกับเธอ พี่น้ำชาดูจะนิ่งไปนิดนึงสีหน้ามีแววกังวลชัดเจน

“แปบเดียวพี่ เดี๋ยวผมพาไปส่ง”

ผมพยายามพูดจนเธอใจอ่อนยอมตามผมเข้าไปในบ้านทันที

“มาแล้วเหรอไอ้แพท ว้าว!! สวยนี่หว่า?”

    เมื่อผมพาพี่น้ำชาเข้ามาในบ้านที่ผมอ้างว่าเป็นบ้านเพื่อนของผม ไอ้บรรดาเพื่อนๆ ที่ผมนัดเอาไว้ประมาณสี่ห้าคนต่างก็พากันตาลุกวาวเมื่อเห็นพี่น้ำชา พี่น้ำชาจัดได้ว่าเป็นคนสวยคนหนึ่งเลยทีเดียว พี่น้ำชาเห็นสายตาของแต่ละคนที่จ้องมองมาทำให้เธอถึงกับถอยหลังไปนิดนึงร่างบางหลบอยู่ด้านหลังของผม

“แพทรีบเอาของเถอะ พี่อยากกลับบ้านแล้ว”

พี่น้ำชากระซิบบอกกับผม ผมยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะ..

“อีกแปบนึงนะครับพี่น้ำชาเดี๋ยวผมพากลับ แต่ตอนนี้พี่สนุกกับเพื่อนๆ ผมก่อนนะ”

ผมพูดพร้อมดึงแขนพี่น้ำชาเหวี่ยงส่งให้เพื่อนๆ ของผม ทันทีที่พวกมันรับร่างพี่น้ำชาไว้ได้มันรีบดึงพี่น้ำชาไปกอดจูบฟัดนัวเนียโดนไม่แคร์สายตาว่ามีผมยืนจ้องอยู่

    พรึ่บบบ


“ว๊าย!! กรี๊ดดดดด!!!!! สิงช่วยน้ำชาด้วย”


    แคว๊กกก


          "ฮ่าๆๆๆๆๆ"


“ม่ายยยยยย..อ๊ายยย”


    เสียงกรี๊ดร้องของพี่น้ำชาดังมาไม่ขาดพร้อมกับเสียงครวญครางอย่างเสียวซ่านของเพื่อนๆ ของผม ผมยืนมองพวกมันรุมกันเข้าฟัด พลัดกันหาความสุขจากเรือนร่างของพี่น้ำชาราวกับได้ดูหนังเรื่องโปรด ส่วนคนถ่ายคลิปเก็บภาพความประทับใจคืออลิสาคนที่ร่วมมือกับผมมาตั้งแต่ต้น เธอเป็นคนหาสถานาที่เองเลยนะครับ

    เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงผมจึงได้พาพี่น้ำชาที่ตอนนี้มีสภาพไม่ต่างจากซากอะไรสักอย่างออกมาจากบ้านหลังนั้น

“ไอ้สารเลวแกทำร้ายฉันทำไม!!!!”

พี่น้ำชานั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น ดวงตาคู่สวยบวมช้ำแดงก่ำ

“ผมแค่ช่วยพี่ผ่อนคลายไงครับ เห็นช่วงนี้พี่สิงเขายุ่งมากไม่ได้กลับมาหาพี่หลายอาทิตย์แล้วผมเลยพาพี่มาระบาย พี่น่าจะชอบนะทำไมมาว่ากันเสียได้ล่ะครับ”

ผมบอกแสร้งทำเป็นสีหน้าสลด พี่น้ำชามองผมอย่างไม่พอใจ สภาพพี่เขาในตอนนั้นจะว่าไปก็น่าสงสารนะครับ แต่ขอโทษทีที่ผมไม่คิดอย่างนั้น ใครก็ตามที่มายุ่งกับพี่สิงโตผมไม่มีทางให้ชีวิตมันได้อยู่อย่างสงบแน่นอน ถ้าไม่ยอมปล่อยมือเดินออกมาเอง ก็ต้องพบจุดจบที่น่าเวทนา

    ผมหยุดคิดเรื่องในอดีตเมื่อคนที่นอนอยู่ข้างกายผมเริ่มขยับตัว ผมเหลือบไปมองพี่คุณที่พลิกตัวหันหน้าไปอีกทาง พี่คุณก็เป็นอีกคนที่ผมหลอกใช้ ผมพยายามหลอกล่อจนพี่เขาติดกับผม พี่คุณเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับพี่สิง เมื่อก่อนพี่สิงรักผมมาก แต่แบบน้องชายนะครับซึ่งผมไม่เคยต้องการ เวลาไปไหนพี่สิงก็จะพาผมไปด้วยผมเลยรู้จักกับเพื่อนในกลุ่มของพี่สิงทุกคน พี่ดิษ พี่หมอเมธี และพี่คุณ พี่ทุกคนก็เอ็นดูผมเหมือนน้องชาย จนผมกับพี่สิงถึงคราวแตกหักพี่ๆ คนอื่นจึงห่างผมออกไปด้วย จะมีก็แต่พี่คุณนี่แหละที่ยังคงพูดคุยกับผมเหมือนเดิม เวลาผมไปต่างประเทศพี่คุณจะเป็นคนอาสาพาผมเที่ยว ดูแลผมโดยที่พี่สิงไม่เคยรู้ ผมสนิทกับพี่คุณจนจับความรู้สึกได้ว่าพี่คุณแอบรักหลานชายตัวเองอย่างเจ้าเด็กคริส ตอนแรกผมไม่ได้อะไรกับเจ้าเด็กนี่นะครับ ก็เฉยๆ ออกจะเอ็นดูด้วยซ้ำเวลาพี่คุณพูดถึง เล่าถึงผมก็ว่าน้องมันน่ารักดี จนวันที่ผมได้รับรู้ว่าพี่สิงรักคริส ผมแทบไม่อยากจะเชื่อในตอนแรกที่ได้ยิน ผมเคยลองถามพี่สิงอยู่ครั้งหนึ่งตอนที่เรายังพูดคุยกันอยู่ว่าพี่เขาคิดยังไงกับการที่ผู้ชายรักผู้ชายด้วยกัน เขาตอบว่าเขาไม่ได้คิดยังไง เขาเข้าใจแต่สำหรับเขาเรื่องประเภทนี้ไม่เคยมีอยู่ในหัว เขายังต้องการผู้หญิง ซึ่งนั่นทำให้ผมไม่กล้าปริปากหรือแสดงอะไรออกไปเพราะกลัวพี่สิงจับความรู้สึกได้แล้วจะรังเกียจผม แต่ทำไมเขากับรักไอ้เด็กคริสนี่ได้ รักมากถึงขนาดแต่งงานอยู่กินกับมัน จดทะเบียนสมรสเป็นเรื่องราวแล้วด้วย ทั้งที่ตอนพี่น้ำชาตายพี่สิงปิดตายหัวใจตัวเองมาตลอดแต่เจ้าเด็กคริสมาอยู่แค่สามปีก็ทะลายกำแพง เปลี่ยนทุกอย่างที่พี่สิงเป็นได้ เพราะเรื่องทุกอย่างมันลงเอ่ยแบบนี้ ผมเลยต้องใช้ขั้นเด็ดขาดจัดการกับมัน ไอ้เด็กคริสไม่เหมาะสมที่จะอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้วครับ ที่ข้างพี่สิงต้องเป็นผมคนเดียวเท่านั้น

“ฉันให้แกอยู่ชูคอได้อีกไม่นานหรอก ไอ้คริส”

.......................

(คริส)

“เป็นอะไรของมึงว่าทำไมวันนี้หน้าตาไม่สดใสเลยอ่ะ”

ไอ้หนามเตยเงยหน้าขึ้นมาถามผมหลังจากที่กำลังก้มหน้าก้มตาตั้งใจกินราดทะเลสุดโปรดของมัน วันนี้ผมรู้สึกไม่สบายใจยังไงไม่รู้สิ บอกไม่ถูก

“นั่นดิ พักนี้พวกมึงแปลกๆ ยังไงรู้ไอ้คิมก็ทำตัวลับๆ ล่อๆ แล้วกูสังเกตนะว่าพักนี้เหมือนมันอ้วนๆ แปลกๆ ตัวเล็กแต่ดูพุงป่องยังไงไม่รู้”

นทีเอ่ยสมทบขึ้นมาอีกคน เรื่องไอ้คิมยังไม่มีใครรู้ครับมีแค่ผมคนเดียวที่รู้ว่ามันกำลังตั้งท้อง แต่มันขอให้ช่วยเก็บเป็นความลับก่อนผมเลยต้องทำตาม

“ไม่มีอะไรหรอก พวกมึงกินจะเสร็จยังอ่ะ”

ผมเปลี่ยนเรื่องพูดเพื่อไม่อยากให้พวกมันไปโฟกัสเรื่องไอ้คิม กลัวตัวเองจะพลั้งปากเหมือนกัน

“ยังอ่ะ กูอยากกินไอติมต่อ”

นทีบอกพร้อมสอดส่ายตามองไปที่ร้านไอติมเจ้าอร่อยที่พวกผมกินเป็นประจำ กินมาตั้งแต่เข้าเรียนวันแรกจนถึงตอนนี้จะขึ้นปีสี่ล่ะ

“งั้นกูขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ พวกพี่ๆ ไม่ต้องตามหรอกครับห้องแค่ตรงนี้เอง”

ประโยคหลังผมหันไปบอกกับพี่บอดี้การ์ดที่เป็นลูกน้องทีมพี่พีท (ตอนนี้พี่พีทขอไปดูคิมที่ห้องพักครับ) 

“ครับคุณคริส”

พี่บอดี้การ์ดก้มหัวรับคำสั่งผมโดยไม่กล้าขัด ผมจึงลุกขึ้นจากที่นั่งเดินตรงไปที่ห้องน้ำที่อยู่ถัดจากโรงอาหารไม่มากนัก ผมเข้าไปทำกิจธุระจนเรียบร้อย และทันทีที่ผมเดินออกมาผมก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาใช้มืดปิดปากผมแล้วดันผมจนหลังติดกำแพง ผมตั้งท่าจะจับชายคนนี้ทุ่มกับพื้นเพราะคิดว่าตัวเองจะไม่ปลอดภัย ถ้าไม่ได้ยินเสียงเรียกของเขาเสียก่อน

“ยะ..อย่าคริส อาเอง”

“อาคุณ!!”

ผมเบิกตามองบุคคลตรงหน้าอย่างตกใจ อาคุณถอดหมวกกับแว่นตาที่ผมเขาสวมอยู่ออกเพื่อให้ผมได้เห็ฯหน้าเขาอย่างชัดเจน

“ใช่อาเอง”

อาคุณพูดพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้ผม รอยยิ้มเหมือนเดิมไม่ต่างจากตอนเด็กๆ ที่ผมเคยได้รับน้ำตาร้อนๆ เริ่มเอ่อคลอขึ้นมาสองหน่วยตา ตอนที่ผมรับรู้ว่าอาคุณเป็นอีกคนที่อยู่เบื้องหลังการลวงผมไปทำร้าย ผมแทบไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่เชื่อสนิทใจว่าอาคุณจะตั้งใจทำร้ายผม

“อาคุณมาได้ไง?”

ผมถามเสียงแผ่ว

“ไปหาที่คุยกันนะน้องคริส”

“เอ่อออ..”

“นะน้องคริส อามีเรื่องอยากคุยกับเราจริงๆ แต่คุยที่นี่ไม่สะดวก เราไปหาที่เงียบๆ คุยกันเถอะนะแปบเดียวเดี๋ยวอาพามาส่ง ไม่นานหรอก นะนะ”

ผมยังมีท่าทีลังเล

“น้องคริสระแวงอาเหรอครับ น้องคริสไม่เชื่อใจอาแล้วเหรอ อาเป็นคนที่เลี้ยงดูน้องคริสมาตั้งแต่น้องคริสลืมตาเลยนะครับ อาจะทำร้ายหลานคนเดียว หลานสุดที่รักของอาได้ยังไง”

อาคุณบอกพร้อมส่งสายตาอ้อนวอน ผมเจอแบบนี้เข้าไปก็ใจอ่อน จะใจแข็งกับผู้มีพระคุณที่เลี้ยงดูผมมาอย่างดีได้ยังไงล่ะครับ สุดท้ายผมก็ยอมหลบออกมาจากมหาลัยพร้อมอาคุณ อาคุณขับรถพาผมมาห่างจากมหาลัยพอสมควร เขาขับรถมาเงียบๆ โดยไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยสักคำ ผมเลยมองสองข้างทางอย่างหวาดระแวง ตอนนี้ผมติดต่อใครไม่ได้ด้วยครับโทรศัพท์มือถืออยู่ที่โต๊ะกินข้าวที่โรงอาหารที่ผมนั่งอยู่ก่อนหน้านี้

“อาคุณจะพาคริสไปไหนครับ?”

ผมถามด้วยความสงสัย

“พาไปหาที่คุยไงครับ อีกนิดเดียวจะถึงแล้วล่ะ”

“คริสว่าคุยเลยก็ได้นะครับ เรามาไกลไปแล้วเดี๋ยวคริสไปเข้าเรียนคาบบ่ายไม่ทัน”

ผมพยายามจะพูดจาต่อลองกับอาคุณ ตอนนี้ผมสัมผัสได้ถึงความไม่ปลอดภัยจากสถานการณ์ในตอนนี้ครับ

“แปบเดียวครับ เนี้ยเลี้ยวข้างหน้าก็ถึงแล้ว นี่ไงถึงพอดี”

    อาคุณพูดพร้อมจอดรถอยู่ที่หน้าบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากผู้คน บริเวณนี้เงียบสงบไม่มีบ้านใครเลยสักหลัง ถนนก็เงียบไม่มีรถยนต์สัญจรผ่านไปมาเลยสักคัน

“บ้านใครกันครับอาคุณ?”

ผมถามขึ้นพร้อมส่งสายตามองไปที่ตัวบ้านอย่างหวาดๆ มันดูแปลกๆ ยังไงผมบอกไม่ถูก

“ตอนนี้อาพักที่นี่แหละครับ คริสลงมาก่อนสิไปคุยในบ้านอากัน”

    อาคุณบอกพร้อมลงจากรถไปยืนรอผมอยู่ด้านนอก ผมมองซ้ายที ขวาทีอย่างไม่สบายใจแต่ทำอะไรไม่ได้เลยต้องลงตามเขาไปครับ อาคุณเดินนำผมไปโดยไม่ได้พูดอะไร ผมเดินตามหลังเขามาติดๆ ในใจเริ่มเต้นระรัว ไม่รู้ทำไมแต่ผมสัมผัสได้ว่ามันน่าจะมีอะไรอยู่ภายในบ้านหลังนี้ แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือ เอาวะซื้อใจเขาอีกสักครั้งหนึ่ง พ่อผมบอกเสมอว่าคนเราต้องรู้จักให้โอกาสคน ให้เขาได้มีโอกาสกับตัว

“เข้ามาสิคริส”

อาคุณเปิดประตูบ้าน ก่อนจะหันมาเรียกผมทั้งที่ยังเปิดประตูค้างอยู่ 

“ครับ”

ผมตอบรับแล้วเดินเข้าบ้านตามอาคุณไป และเมื่อเราสองคนเดินเข้ามาภายในบ้านผมกับอาคุณก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น

“เฮ้ย!!!! นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

อาคุณร้องลั่น ผมเองก็ถึงกับชะงัก ภาพเบื้องหน้าที่ผมเห็นคือผู้ชายประมาณสิบคนน่าจะได้นอนสลบเหมือดกันเกลื่อนกลาดโดยมีพี่บอดี้การ์ดของผม (บางส่วนที่ไม่ได้ไปเฝ้าผมที่มหาลัย) กำลังจัดการจับพวกเขามามัดไว้รวมกัน โดยมีพี่พีท กับพี่พอสยืนอยู่ไม่ไกลนัก

“สวัสดีครับคุณคุณากร มาช้าจังนะครับ”

พี่พอสบอกกับอาคุณก่อนจะส่งสัญญาณอะไรบ้างอย่าง ผมหันไปมองตามก็เห็นพี่บอดี้การ์ดอดีตคนสนิทของพี่พอสเดินเข้ามาจับอาคุณนั่งคุกเข่าลงกับพื้น

“คุณคริสเชิญทางนี้ดีกว่าครับ”

พี่พีทเดินเข้ามาจูงมือผมให้ไปยืนข้างๆ เขา ตอนนี้ผมกำลังงงและสับสนมากว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

“ปล่อยนะเว้ย!! ปล่อยกู น้องคริสช่วยอาด้วย”

อาคุณพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพี่บอดี้การ์ดที่จับเขาไว้ 

“พี่พีท พี่พอสปล่อยอาคุณก่อนเถอะครับ”

ผมหันไปบอกพี่ทั้งสองคน ยังไงอาคุณก็อาผม ผมจะทนเห็นอาเขาโดนทำร้ายได้ไง โดนกดอยู่แบบบนั้นคงเจ็บไม่ใช่น้อยนะนั่น

“บอกกี่ครั้งแล้วน้องคริสว่าอย่าใจอ่อน เชื่อคนง่าย”

ผมรีบหันไปมองเจ้าของเสียงที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นมา เสียงแบบนี้ไม่มีใครหรอกครับ

          “อาสิง

.........ต่อ..........


“อาบอกกี่ครั้งล่ะน้องคริสว่าเชื่อใครง่ายๆ”

อาสิงพูดพร้อมเดินเข้ามาหาผมที่ตอนนี้ยืนอยู่กับพี่พีท ผมได้แต่มองเขาด้วยสายตาละห้อยอย่างสำนึกผิด

“คริสขอโทษนะครับ”

ผมยกมือขึ้นมาพนมแล้วไหว้ขอโทษอาสิงจากใจจริง อาสิงจ้องผมนิ่งก่อนจะระบายยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าที่ออกจะดุดัน มือแกร่งยกขึ้นมาลูบแก้มของผมเบาๆ

“ไม่เป็นไรคะ อาเข้าใจว่าน้องคริสมาเพราะเห็นว่าเป็นไอ้คุณ”

เขาพูดก่อนจะปรายตาไปหาอาคุณที่ถูกจับนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น

“น้องคริสคงไม่นึกว่าคนเป็นอามันจะสารเลวได้ขนาดนี้”

อาสิงพูดด้วยน้ำเสียงดุๆ สองคุณอาจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมหลบสายตา

“มึงทำได้ยังไงไอ้คุณ มึงจ้างวานไอ้เดนรัจฉาพวกนี้จะให้มารุมโทรมเมียกู มึงทำได้ยังไง เขาเป็นหลานมึงนะ เขาเป็นคนที่มึงดูแลมาตั้งแต่เกิด มึงคิดจะทำร้ายเขาลงได้ยังไงไอ้คุณ ไหนมึงบอกกูมาดิ มึงทำได้ยังไงวะ!!!!”

อาสิงถามอย่างใส่อารมณ์ อาคุณยกยิ้มที่มุมปากอย่างจงใจกวนประสาท

“ขนาดกูเลี้ยงดูมาอย่างดี ดูแลทะนุถนอมอย่างกับไข่ในหินเขายังไม่รักกูเลย ฮึ!! อยู่กับมึงแค่สามปีกับยอมพลีกายเป็นเมียมึงหน้าตาเฉย แบบนี้ยุติธรรมกับกูรึเปล่าล่ะ!!!”

อาคุณบอกด้วยน้ำเสียงตะคอกแบบที่ผมไม่เคยได้ยินจากเขามาก่อน ไหนจะคำบอกเล่าที่ทำให้ผมอึ้งกับข้อมูลใหม่ที่ได้รับรู้

“อาคุณ!!”

“ตกใจเหรอคริสที่ได้รู้ความรู้สึกของอา อาว่าอาแสดงออกกับคริสมาตลอดนะว่าอารู้สึกยังไงแต่ คริสเลือกที่จะเมินไม่สนใจมากกว่า อานึกว่า  คริสชอบแบบที่ผู้ชายทั่วไปชอบกัน อาก็พอเข้าใจเลยไม่อยากจะฝืนใจคริส แต่นี่คริสก็รักไอ้สิงได้ ทั้งที่ไอ้สิงก็ผู้ชายคริสก็ยอมเป็นเมียมันแต่ทำไมคริสถึงรักกับอาไม่ได้ ทำไมคริสไม่เลือกอา”

ความรู้สึกที่อาคุณสารภาพออกมาทำผมอึ้งหนัก ที่ผ่านมาผมรู้สึกดีมากนะครับที่อาคุณดูแลผมเป็นอย่างดี แต่เพราะผมนึกว่าอาดูแลผมอย่างดีเพราะสงสารที่ผมสูญเสียทั้งพ่อและแม่ไปอย่างไม่มีวันกลับ ผมคิดเสมอว่าอาคุณคือผู้มีพระคุณสูงสุดของผม ผมรักอาคุณไม่ต่างจากที่รักพ่อเลยครับ 

“คริสรักอาคุณเหมือนพ่อ อาคุณคือญาติเพียงคนเดียวที่คริสเหลือในโลกนี้ เราสองคนเป็นอาหลานกันนะครับ เราจะรักกันแบบนั้นได้ยังไง?”

ผมถามเสียงแผ่ว

“คริสไม่ใช่หลานแท้ๆ ของอา แม่ของคริสท้องกับแฟนเก่าก่อนที่จะมาอยู่กับพี่ชายของอา อารู้มาตลอดว่าคริสไม่ใช่หลานในสายเลือด อาจึงรักคริส แต่ก็เป็นเพราะคริสเองนั่นแหละที่ไม่เห็นค่าความรักของอา!!!!”

ผมยิ่งตกตะลึงเข้าไปใหญ่กับสิ่งที่อาคุณพูด อะไรกันผมไม่ใช่ลูกของพ่อ ผมเป็นลูกติดท้องแม่งั้นเหรอ บ้าน่าไม่จริงหรอก นี่มันต้องไม่จริง!!

“อาพูดอะไร คริสเป็นลูกพ่อคราม คริสคือลูกพ่อคราม!!!!”

ผมบอกอย่างไม่เชื่อ และไม่คิดจะเชื่อด้วย

“ไม่ใช่ แกมันแค่ลูกติดท้องแม่แกมา แกไม่ใช่วงศ์ตระกูลอะไรกับฉันเลย ที่ฉันเลี้ยงแกเพราะฉันรักแก รักมาก แต่แกก็เมินความรักที่ฉันทุ่มเทให้ ส่งมาอยู่กับไอ้สิงแค่สามปีแกกับยอมเป็นเมียมันง่ายๆ ที่เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้เพราะแกทำตัวเองนะคริส”

อาคุณมองผมด้วยสายตาที่แข็งกร้าว มันกร้าวมากแบบที่ผมไม่เคยได้รับสายแบบนี้จากเขามาก่อน

“คริสก็รักอานะ...”

ผมบอกกับอาคุณจากความรู้สึกของผม อาคุณตะคอกสวนกลับมาทันที

“ฉันไม่ต้องการความรักแบบนั้น ฉันต้องการความรักแบบที่แกให้ไอ้สิง ฉันต้องการครองคู่กับแกไปจนแกเฒ่า ฉันสู้อุตส่าห์ซื่อสัตย์ไม่ชายตามองใครเลยนอกจากแก ทุ่มเททุกอย่างให้แกคนเดียว รอเวลาที่เหมาะสม ฉันทำทุกอย่างขนาดนี้แกยังไม่เห็นค่า แกทำอะไรไม่เคยเห็นหัวฉันเลย เพราะฉะนั้นฉันก็ไม่ต้องแคร์ความรู้สึกอะไรของแกอีก ฉันเป็นคนสร้างแกมาได้ ฉันก็ทำลายแกลงได้คริส”

“อาคุณ”

ผมถึงกับพูดอะไรไม่ออก อาสิงรีบดึงตัวผมเข้าไปกอดแนบอกอ้อมแขนที่แสนอบอุ่น ช่างเป็นตัวทะลายความเข้มแข็งในตัวผมจนหมดสิ้น ผมหันหน้าซบกับอกอุ่นๆ ของอาสิงพร้อมปล่อยหยาดน้ำตาใสให้ไหลซึมกับเสื้อของอาสิง

“มึงมันเกินที่กูจะพูดจริงๆ ไอ้คุณ มึงมันสารเลวอะไรได้ขนาดนี้วะ? ความรักของมึงแม่งโ.ครตจะเหี้ยเลยมึงรู้ตัวมั้ย มึงคิดจะให้คนอื่นมาย่ำยีคนที่มึงบอกว่ารักนักรักหนาได้ยังไง เพียงเพราะเขาคิดไม่เหมือนมึง เขาไม่ได้ใจตรงกับมึง เขามีความผิดถึงขนาดต้องโดนทำลายขนาดนี้เลยเหรอ?”

อาสิงบอกกับอาคุณเสียงเครียด ภายในห้องมีความเงียบเข้ามาปกคลุมบรรยายแสนจะอึดอัดจนคลายจะหายใจไม่ออก

          “มึงมันได้ความรักตลอดนี่ มึงไม่เข้าใจหรอกไอ้สิง ใครๆ ก็รักมึงทั้งนั้น มึงได้ใจคนที่กูรักไปหมด มึงจะเข้าใจความเจ็บปวดจากความผิดหวังซ้ำซากได้ยังไง!!!”

อาคุณบอกคล้ายระเบิดความรู้สึกตัวเอง อาสิงถึงกับนิ่งชะงักก่อนจะถอนหายใจหนักๆ หนึ่งครั้ง แล้วเริ่มพูดกับอาคุณอีกหน

          “ไอ้คุณ..มึงช่วยรับฟังอะไรบ้างได้มั้ย? กูไม่ได้คิดจะแย่งอะไรของมึง ความรักมันบังคับกันไม่ได้เพราะฉะนั้นมึงต้องเข้าใจสิวะ ทำไมถึงเลือกทำแบบนี้ล่ะไอ้คุณ"

“เพราะบางครั้งเราก็ไม่มีทางเลือกนะครับ”

เสียงที่ดังมาจากทางหน้าประตูทำให้พวกเราที่อยู่กันภายในบ้านต่างหันไปมองเป็นตาเดียว นายแพทเดินเข้ามาช้าๆ ด้วยสีหน้าที่บ่งบอกไม่ได้ว่าเขารู้สึกอะไร (อาสิงพาลูกน้องมาไม่มากเท่าไร เพราะไม่ได้เตรียมตัวไว้ก่อนนะครับ มันฉุกเฉิน) 

“ไอ้แพท!!!”

อาสิงเรียกชื่อนายแพทอย่างเกรี้ยวกราด ผมผละตัวเองออกมาจากอ้อมกอดของเขา

“หึ!! ไม่ต้องทำหน้าดุใส่ผมขนาดนั้นหรอกครับ วันนี้ผมไม่ได้พาลูกน้องมาพี่สบายใจได้ผมไม่ได้มาทำร้ายใคร วันนี้ผมมาแค่จะดูฉากอิโรติกระหว่างเมียพี่ กับไอ้พวกนั้นแต่น่าเสียดายนะครับ ผิดแผนเสียได้”

นายแพทบอกด้วยสีหน้าที่เหมือนเดิม อาสิงจ้องเขาพร้อมกัดฟันกรอดอย่างคนที่พยายามข่มอารมณ์

“แพท!! แพทช่วยพี่ด้วย”

อาคุณหันไปเรียกนายแพท นายแพทมองอาคุณด้วยสายตาเย็นชา พี่บอดี้การ์ดที่คุมตัวอาคุณอยู่รีบดึงตัวอาคุณให้ห่างจากนายแพท ปลายกระบอกปืนไม่ต่ำกว่าสิบกระบอกต่างหันไปที่นายแพทจุดเดียว นายแพทยกยิ้มอย่างกวนๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเหนือหัวทั้งสองข้างโดยไม่ได้มีทีท่าว่าจะกลัวแต่อย่างใด

“ลดปืนลง อย่างให้มันเอาไปพูดได้ว่าเรารังแกคนไม่มีทางสู้”

อาสิงรีบร้องบอกบรรดาลูกน้องที่อยู่กันภายในห้อง วิถีมาเฟียอย่างอาสิงเรื่องศักดิ์ศรีมาก่อนเสมอ 

“แกทำเรื่องเลวๆ แบบนี้อีกทำไมไอ้แพท แกทำทำไม กับน้ำชาแกยังปาบไม่พออีกเหรอ?”

อาสิงจ้องนายแพทด้วยสายตาที่น่ากลัว แต่ผมสัมผัสอีกความรู้สึกนึงได้นะครับ นอกจากความดุดันแล้วในแววตาของอาสิงยังสะท้อนความเสียใจออกมาด้วย ผมรับรู้ได้ว่าอาสิงเองก็ยังรู้สึกห่วงใยนายแพทนี่อยู่ไม่น้อย เพราะถ้าเป็นคนอื่นคงโดนเป่าหัวกระจุยไปนานล่ะครับ

“หึ..ผมว่าพี่รู้นะ ไม่เห็นต้องถามผมเลย”

นายแพทบอกด้วยน้ำเสียงหม่นๆ

“แกก็รู้นะว่าฉันคิดยังไง แกไม่น่าทำแบบนี้เลย”

         “รู้สิ ผมรู้มาตลอดว่าพี่เกลียดผมขนาดไหน พี่คงอยากฆ่าผมให้ตายตามพี่น้ำชาไปใช่มั้ยล่ะ พี่แค้นที่ผมข่มขืนพี่น้ำชา ผมจะบอกพี่ให้นะว่าผมไม่ได้ข่มขืนเขา ผม…..”

           “แกจ้างไอ้พวกเดนมนุษย์ข่มขืนเขา"

          “พี่สิง!! พี่รู้ด้วยเหรอ?”

นายแพทคล้ายจะอึ้งไป ผมก็อึ้งกับเรื่องใหม่ที่ได้รับรู้ อาน้ำชาโดนทำร้ายขนาดนี้นี่เอง อาเลยทนใช่ชีวิตอยู่ต่อไม่ได้

           “ใช่ แล้วก็รู้อีกว่าพวกแกรวมหัวกันฆ่าเขา เขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย”

อึ้ง ยิ่งกว่าอึ้งอีกครับ นี่มันอะไรกันเนี้ย

          “พี่สิง…”

         “อลิสาเป็นคนกรอกยา ส่วนคนที่เฉือดข้อมือเขาก็คือแก เป็นไงฉันให้ข้อมูลละเอียดมั้ย"

อาสิงพูดด้วยเสียงที่เริ่มสั่น

          “เพราะน้ำชาโดนทำร้ายขนาดนี้โดยที่ฉันช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย เขาเขียนจดหมายบรรยายความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้ พร้อมเขายังอัดคลิบระบายความอัดอั้นในนั้น แถมยังขอร้องว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขาให้เลิกแล้วต่อกันไป อย่างจองเวรผูกใจเจ็บอีกแกเลยยังลอยหน้าในสังคมได้อีกไง  ส่วนฉันก็เลือกปิดตายหัวใจตัวเองไม่คิดจะเปิดรับใครเข้ามาให้เขาต้องเผชิญหน้ากับความโหดร้าย แต่ความรักบังคับกันไม่ได้ฉันไม่สามารถห้ามใจไม่ให้รักน้องคริสไม่ได้ ฉันจึงพยายามจะอยู่กับเขาให้มากที่สุด สุดท้ายเขาก็ยังโดนทำร้ายอยู่ดี ฉันก็ยังต้องสูญเสียสิ่งสำคัญไปเพราะความใจร้ายของคนอย่างพวกแก แกรู้มั้ยแพทอะไรที่ทำให้ฉันเสียใจที่ไม่ได้ลงมือทำที่สุด"

น้ำเสียงอาสิงเริ่มกร้าวแข็ง นายแพทมองอาสิงนิ่งก่อนจะหลุดถามออกมาคล้ายละเมอ

          “อะไร?”

          “การที่ยังคิดว่าแกเป็นน้อง แล้วปล่อยให้แกมีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้ไง"

คำนี้ทำเอานายแพทน้ำตาหล่น ผมไม่คิดว่าจอมวายร้ายแบบนี้จะมาหวั่นไหวง่ายดาย ผมรับรู้ได้เลยว่าถึงนายแพทจะสารเลวขนาด ต่อให้ใครทำร้ายคนอีกสักกี่ร้อย กี่พันคน คนเดียวที่เขาจะไม่แตะต้องนั่นคืออาสิง นายแพทรักอาสิงมากจริงๆ 

แปะ..แปะ..แปะ..แปะ

เสียงปรบมือที่ดังมาจากหน้าประตูทำให้พวกเราต้องหันไปมองกันอีกครั้ง คราวนี้คนที่เดินเข้ามาทำให้ใครบ้างคนในที่นี่ตกตะลึง พี่ไทม์ครับ พี่ไทม์เดินเข้ามาพร้อมลูกน้องกลุ่มใหญ่ อาสิงรีบเอาตัวเองบังผมไว้ พี่พีทกับลูกน้องของเขารีบเดินมาล้อมผมกับอาสิงอย่างอัตโนมัติ

        “เรื่องราวความรักช่างซับซ้อนจริงๆ นะครับ ผมล่ะซาบซึ้งมากกก ประทับใจจริงๆ นี่พูดจากใจเลยนะ ฮ่าๆ"

พี่ไทม์บอกพร้อมรอยยิ้มที่แสนจะร้ายกาจ พี่พอสเดินตรงเข้าไปประชันหน้ากับพี่ไทม์อย่างไม่หวาดกลัวต่อปลายกระบอกมือที่หันพุ่งมาหาตัวเองสักนิด

          “หลอกกันอีกแล้วเหรอไทม์?”

พี่พอสถามเสียงสั่นเครือ ผมรู้เรื่องของพี่พอสมาบ้างจากพี่พีท ผมเข้าใจพี่เขานะเพราะพี่ไทม์คือคนรัก พี่พอสจึงยอมทำทุกอย่าง และเชื่อใจอย่างง่ายดาย

          “คนฉลาดเท่านั้นแหละพอสที่จะเป็นผู้ชนะ"

พี่ไทม์บอกอย่างไม่แยแส พี่พอสกำมือแน่น

          “พวกมันหลอกใช้ไทม์นะ ทำไมถึงเลือกที่จะเชื่อมัน!!!”

พี่พอสพูดไม่ต่างจากตะคอกใส่พี่ไทม์ 

        “เพราะเขาคือพ่อ เขาคือพี่ไง เขาคือครอบครัว!!"

พี่ไทม์ตะคอกกับด้วยอารมณ์ไม่ต่างกัน

          “มันแค่หลอกใช้ ทำไมโง่ไม่เลิกนะ"

พี่พอสบอกอย่างอ่อนใจ

         “โง่เหมือนพอสไง ไทม์หลอกใช้กี่ครั้งพอสก็เชื่อทุกครั้ง เราสองคนมันโง่พอกันแหละพอส"

พี่ไทม์พูดใบหน้านิ่งเฉย พี่พอสเองก็ยืนนิ่งไม่ต่างกัน ตอนนี้พวกเราต่างยืนกันนิ่งในบรรยายกาศที่แสนกดดัน และจู่ๆ นายแพทก็เป็นคนที่ทำลายความเงียบนั่น

ปัง..ปัง..ปัง..ปัง

เสียงปืนของนายแพทดังสนั่น ร่างของลูกน้องพี่ไทม์หล่นดังใบไม้หล่นจากต้น 

         “พีทพาพี่สิงออกไปทางนั้น"

นายแพทหันมาบอกกับพี่พีทเสียงไม่ดังมาก ก่อนจะหันไปสู้กับลูกน้องของพี่ไทม์พร้อมกับเหล่าลูกน้องของอาสิง ส่วนพี่พีทก็พาผมกับอาสิงหลบออกมาทางลับของบ้านตามที่นายแพทบอก

          “คาเมลนายรีบพาคนของเรามาที่นี่ด่วนเลย ฉันแชร์โลเคชั่นให้เรียบร้อยแล้วนะ รีบมา"

อาสิงติดต่ออาคาเมลเพื่อให้อาคาเมล มาช่วยเหลือพวกเรา อาสิงก้มลงมาพูดกับผมปลายจมูกเราห่างกันไม่ถึงเซ็นต์

          “ไม่ต้องกลัวนะน้องคริส อาจะปกป้องน้อง  คริสด้วยชีวิตของอาเอง"

      


....มาล่ะนะคร้า เรื่องราวดำเนินมาถึงโค้งสุดท้ายแล้วล่ะคะ ท้ายๆ เรื่องตัวละครแต่ละคนก็จะมีมุมของตัวเอง ไรท์พยายามจะแต่งให้เข้าใจง่ายที่สุดนะ ตามต่อตอนหน้าเน้อ..

ปล. คำผิดถ้ายังมีอยู่ต้องขออภัยนะคะ จะรีบแก้ไข (ถ้าว่างนะ ^_^)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 335 ครั้ง

1,016 ความคิดเห็น

  1. #946 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 13:35
    โอ้ยไทม์เธอมันเลวมากๆๆ
    #946
    0
  2. #696 love-the-mask-go (@love-the-mask-go) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 16:41
    แต่ละคนต่างก็มีมุมมองความรักของตัวเอง เพียงแต่จะทำยังไงกับมันเท่านั้นเอง จริงๆสงสารพี่พอสกับแพทมากนะ พี่พอสโดนหลอกไม่รู้ตั้งกี่ครั้งกี่หนแต่ก็ยอมเพราะคำว่ารัก
    ส่วนแพท รักอาสิงเกินคำว่าพี่ชาย จึงเลือกที่จะทำผิดเพื่อให้ได้อาสิงมาครอบครอง
    รอนะคะไรท์ สนุกมากๆ
    #696
    0
  3. #695 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 05:33
    แต่บะคนก็เผยธาตุแท้และมุมของคนออกมา พี่สิงรู้มาตลอดว่าน้ำชาโดนอะไรมาบ้าง แต่เพราะเป็นน้องเลยไว้ชีวิต แพทถ้าอยากได้รับการอภัย ก็ต้องกลับตัว ไทม์คือที่ผ่านมาหลอกมาตลอดเหรอ? รออออออ
    #695
    0
  4. #694 0897284162 (@0897284162) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 00:06

    ใจกระตุกกับคำว่าโค้งสุดท้ายยยฮื่อออยังไม่อยากให้จบบ

    #694
    0
  5. #693 suwaphathanpunya (@suwaphathanpunya) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 23:37
    สงสารพอสง่ะ
    #693
    0
  6. #692 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 21:05
    ลุ้นมากก....รอๆ
    #692
    0
  7. #691 chadaporn__ (@chadaporn__) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 20:53
    โดนหลอกแล้วโดนหลอกอีกสงสารพี่พอสจัง
    #691
    0
  8. #690 บีบีแม่น้องไบรท์ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 17:29

    สงสารพอส

    #690
    0
  9. #689 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 15:53
    สู้เขานะทาเคชิ
    #689
    0
  10. #688 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 14:36
    ลุ้นมากจริงๆ เหมือนแพทจะกลับตัวได้ ต้องรอดูต่อไป
    #688
    0
  11. #687 PhantiwaKetsri (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 10:05
    รอค่ารอลุ้นสนุกมากค่ะ
    #687
    0
  12. #686 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 09:01

    โห สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก

    #686
    0
  13. #685 nicharee277 (@nicharee277) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 08:52
    ดีมากคะทุกตัวละครมีเหตุและผลของตัวเอง
    #685
    0
  14. #684 meondekdee (@meondekdee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 08:37
    ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง แต่แสดงออกในทางที่ถูกและผิดพลาดต่างกันไป เห้ออ ขอให้ปลอดภัยนะอาสิงน้องคริสพี่พีทพี่พอส
    #684
    0
  15. #683 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 08:28
    ทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง แต่งดีมากค่ะ
    #683
    0
  16. #682 Mee_myself (@phamaimadmee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 08:16
    หูยยยนย รอตอนต่อไปคร่า
    #682
    0
  17. #680 KS1828 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 20:38

    รอค่่่าา

    #680
    0
  18. #679 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 17:04
    รอต่อค่าาาา..
    #679
    0
  19. #678 loveboss (@loveboss) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 16:33
    โอ้ยอาคุณทำงี้กับหลานได้ลงเห้อ
    #678
    0
  20. #676 แมววว (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 11:31

    ส่งกำลังใจให้ไรท์นะ สู้ๆ ไหนจะงานไหนจะอัพฟิค สู้ๆๆๆๆไ

    #676
    1
  21. #675 ฟ้าใส คนน่ารัก (@fasia_jj) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 08:52
    ตอนอ่าน อ่านไปเรื่อยๆก็ คริสจะเจอแบบเดียวกัล กับแฟนเก่าอาสิง ถ้าเกิดจิง คริส คงฆ่าตัวตายอีก อาสิงคือฮี่โร่
    #675
    0
  22. #674 0897284162 (@0897284162) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 08:05

    ออาสิงมาจัดการด้วนตัวเองแล้วววอย่าปล่อยให้รอดนะคะอาคุณเนี่ย

    #674
    0
  23. #673 Mee_myself (@phamaimadmee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 07:13
    หูยยยยยยยย อาสิงสุดยอด พี่พอสไม่ยอมทรยศผู้มีพระคุณจริงๆ
    #673
    0
  24. #672 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 07:09
    อาคุณช่างเลวร้ายยยย
    #672
    0
  25. #671 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 07:05
    อาก็เลวเกิน ส่วนน้องคริสหนูจะเชื่อคนแบบนี้ไม่ได้ นี่ถ้าไม่ได้อาสิงเป็นผัวหนูอาจจะตายก็ได้หรือโดนอาคุณข่มขืนก็ได้ คิดสิคิด
    #671
    0