(เปิด Pre-order รวมเล่ม) Fill in love เติมรัก (แฟนฟิค คริส & สิงโต) Yaoi (จบแล้วจร้า)

ตอนที่ 36 : EP. 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    30 พ.ค. 61

(คริส)

“ทำอะไรอยู่ครับ”

    ผมเดินเข้าไปถามคนที่กำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียดสายตาก็จ้องอยู่กับจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า วันนี้อาสิงพาผมมาที่ออฟฟิตด้วยครับ พอดีช่วงบ่ายคุณอาหมอนัดผมตรวจท้องน่ะครับ ตอนนี้ผมท้องได้เกือบสี่เดือนแล้วนะ แต่ร่างกายยังไม่เปลี่ยนแปลงเท่าไรจะมีก็ตรงหน้าท้องนี่แหละครับที่เริ่มจะปูดๆ ขึ้นมานิดนึง แต่ผมก็ใส่กางเกงยีนส์รัดๆ แบบที่ผมชอบไม่ได้แล้วครับอึดอัด และอาหมอก็บอกว่าไม่ควรใส่ด้วยคนท้องควรใส่กางเกงสบายไม่รัดมากเพื่อความคล่องตัว อาสิงเลยควานซื้อกางเกงยีนส์ผ้านิ่มมาให้ผมแบบใส่จนคลอดยังไม่ครบทุกตัวเลยครับ เว่อร์วังตลอด

“อากำลังดูแบบห้องนอนของลูกครับ อาให้สถาปานิกมือหนึ่งระดับประเทศออกแบบให้เลยนะครับ ดูสิเขาส่งแบบมาให้ดูถูกใจอาหลายแบบเลยล่ะ”

อาสิงบอกพร้อมดึงผมให้เข้าไปใกล้ก่อนจะจับให้นั่งอยู่บนตักเขา แขนแกร่งรัดเข้าที่เอวผมพร้อมใบหน้าหล่อที่เลื่อนมาวางบนไหล่ผม

“สวยดีครับอา แต่เรายังไม่รู้เลยนะครับว่าลูกเราเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายจะทำห้องทั้งที คริสอยากให้เหมาะกับลูกที่สุด”

ผมพูดไปมือก็เลื่อนเมาส์คลิ๊กเปลี่ยนรูปไปเรื่อยๆ เลือกลำบากเหมือนกันนะครับเพราะมันดูดีมีสไตส์ในแบบของมันเองทุกแบบเลยครับ

“จริงด้วย งั้นเลือกแบบก่อนก็ได้เนอะ เราก็เอาแบบกลางๆ ดีมั้ยที่สามารถเป็นได้ทั้งห้องเด็กผู้ชาย และห้องเด็กผู้หญิง”

อาสิงบอกกับผมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ตั้งแต่รู้ว่าผมท้องว่าที่คุณพ่อมือใหม่เขาเห่อเสียไม่มี อารมณ์ดีได้ทั้งวัน แม้จะต้องมาแพ้ท้องแทนผม แต่เขาก็ไม่มีบ่นเลยนะครับ ผมละเห็นแล้วสงสารเลยเวลาเวลาอ้วกแต่ละทีนะ แทบจะหมดไส้หมดพุง 

“ไอ้หมอนัดตอนบ่ายโมงครึ่งเหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง น้องคริสหิวมั้ยคะอาจะได้ให้คนสั่งอาหารขึ้นมาให้ทาน”

อาสิงละสายตาจากแบบห้องนอนลูกในจอคอมหันมาสนใจผมที่กำลังนั่งอยู่บนตักเขา

“ยังเลยครับ เมื่อกี้ผมเพิ่งกินเค้กไปชิ้นเบ้อเร่ออยู่ได้อีกหลายชั่วโมง”

ผมบอกพร้อมพิงตัวลงกับอกอุ่นของอาสิง อาสิงก็กอดผมไว้ที่เอวมือแกร่งลูบหน้าท้องที่เริ่มปูดน้อยๆ (คล้ายคนลงพุงเลยครับ) อย่างเบามือ

“เป็นเด็กดีนะลูกพ่อ อีกไม่กี่เดือนเราก็เจอกันแล้วเนอะ พ่ออยากอุ้มหนูใจจะขาดแล้ว”

พี่สิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ผมวางมือลงไปทาบทับบนหลังมือของอาสิง

“ไม่นึกเลยนะครับว่าเราจะมีเรื่องมหัศจรรย์แบบนี้เกิดขึ้น ผมดีใจมากเลยนะครับที่ผมสามารถมีลูกให้อาได้ เรากำลังมีลูกด้วยกัน”

ผมบอกอย่างปลาบปลื้ม

“นั่นสิครับ อาดีใจที่สุดเลยนะคนดี อีกไม่นานครอบครัวของเราก็จะใหญ่ขึ้น ครอบครัวของเราไม่ได้แค่อากับน้องคริสอีกต่อไป เพราะครอบครัวเราจะมีอา มีน้องคริส และก็เจ้าตัวน้อยๆ ในท้องนี่”

ผมยิ้มทั้งน้ำตาที่กำลังคลอเอ่อจากหน่วยตา มันคือความตื้นตันจากภายในครับผมรู้สึกมีความสุขมาก มากจริงๆ นะครับ

“สวัสดีครับอาหมอ”

“สวัสดีครับน้องคริส”

    เมื่อถึงเวลานัดผมกับอาสิงก็มาพบกับอาหมอเมธีตามเวลาที่ตกลงกันไว้ อาหมอเขาก็เริ่มตรวจตามขั้นตอนทันที จนมาถึงขั้นตอนอัลต้าซาวด์ครับ อาหมอบอกว่าอายุครรภ์ของผมใกล้จะสี่เดือนแล้วทารกในครรภ์ก็จะเริ่มเป็นรูปร่างมากขึ้น ทันทีที่ผมกับอาสิงเห็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่อยู่ภายในตัวของผมน้ำตาของเราสองคนก็เริ่มรื้อขึ้นมาอย่างตื้นตัน ยิ่งได้ฟังเสียงหัวใจดวงน้อยๆ เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอผมก็เกินจะกั้นน้ำตาแห่งความยินดีเอาไว้ได้

“อาครับ เสียงหัวใจลูกของเรา”

อาสิงส่งยิ้มให้ผมด้วยใบหน้าที่เปี่ยมสุข เขาก้มลงมาจูบหน้าผากผมเบาๆ ก่อนจะใช้นิ้วเรียวเกลี่ยน้ำตาบนแก้มผมออก

“อาได้ยินแล้วครับ”

อาสิงบอกก่อนจะซบหน้าผากของเขาลงมาบนหน้าผากของผม เราสองคนส่งยิ้มให้กันด้วยความสุขที่เหลือล้น หลังจากที่ตรวจครรภ์เรียบร้อย อาสิงก็พาผมมาส่งที่บ้านครับเพราะวันนี้อาเขามีประชุมต่อจนค่ำเลยครับ 

....................................................

“คุณคริสครับมีคนฝากจดหมายเอาไว้ให้น่ะครับ”

เมื่อผมเดินเข้ามาในบ้านพายัพก็เดินถือซองจดหมายสีฟ้าอ่อนเข้ามาให้ผม 

“ขอบคุณครับ”

ผมรับมาก่อนจะพาตัวเองไปนั่งตรงโซฟาห้องรับแขก ผมรีบเปิดอ่านทันทีด้วยความยากรู้ เมื่อผมเปิดซองจดหมายออก ผมก็พบกับกุญแจหนึ่งดอก พร้อมกระดาษที่จดตัวเลยคล้ายรหัสอะไรสักอย่าง

‘น้องคริสนี่เป็นความลับมากเลยนะ พอดีอาต้องการของที่อยู่ในเซฟของธนาคารที่อาเก็บไว้ อาไม่ต้องการให้ใครรู้น้องคริสช่วยไปเอามันออกมา แล้วส่งมาให้อาทีนะครับ อาจำเป็นจริงๆ 
อาคุณ’

ผมอ่านข้อความในจดหมายก็ต้องขมวดคิ้วมุน อาคุณส่งจดหมายมาให้ผมทำไม ทำไมไม่โทรมาละ เร็วเท่าความคิดผมรีบเดินไปที่ห้องนอนของผม เพราะด้านนอกมีพี่พอส พี่พีท และพายัพอยู่ด้วยผมกลัวเรื่องจะไปถึงหูอาสิง

“อาคุณครับ”

ผมกดโทรทางไกลได้ไม่นานอาคุณก็กดรับสาย

(อ่านจดหมายอาแล้วนะคริส)

อาคุณถามเข้าเรื่องทันทีโดยที่ผมไม่ต้องเกริ่นนำ คล้ายกับอาเขารออยู่แล้ว

“ครับอา มันคือของอะไรเหรอครับ ทำไมต้องมีลับลมคมในด้วยล่ะ”

ผมถามด้วยความสงสัย แค่ไปเอาของในเซฟที่ธนาคารแล้วส่งไปให้ ทำไมต้องทำเหมือนเป็นความลับระดับชาติด้วน

(พอดีมันเป็นของสำคัญมาก อาไม่อยากให้ใครรู้แม้กระทั่งไอ้สิง อีกอย่างอาไม่กล้าบอกทางโทรศัพท์กลัวโดนดักฟัง น้องคริสไปทำตามที่อาบอกทีนะ อาต้องใช้จริงๆ อาติดต่อธนาคารไว้แล้วว่าอาจะให้หลานชายไปเอา)

อาคุณบอกอย่างร้อนรน 

“คริสบอกใครไม่ได้เลยใช่มั้ยครับ”

(ครับ อาขอร้อง)

อาคุณทำเสียงอ้อนวอน แล้วผมจะไม่ไปได้ยังไง อาสิงรู้ต้องโกรธแน่ แต่เดี๋ยวค่อยมาเคลียร์แล้วกัน ก็อาผมต้องรีบใช้ของนี่นา

“คุณคริสจะไปไหนครับ?”

หลังจากคุยกับอาคุณเสร็จผมก็รีบฉวยกุญแจรถ แล้วเดินดุ่มๆ ออกจากบ้าน พี่พอสพี่พีทกับพายัพรีบเดินตามมาถามผมทันที ผมต้องรีบจ้ำแล้วเดินขึ้นรถของผมที่จอดอยู่ไม่ไกลมากทันที

“คุณคริสจะไปไหนครับ”

“ไปธุระแปบดี๋ยวพี่ๆ ไม่ต้องตามนะ”

พูบจบผมก็กดปิดกระจกรถก่อนจะกดรีโมทเปิดเพื่อเปิดประตูพร้อมขับรถออกมาทันที ผมรู้พวกพี่ๆ ต้องตามผมมาแน่ แต่คงอีกสักพักนึงล่ะเพราะผมเหยียบชนิดความเร็วน้องๆ นักแข่งรถเลยครับ ผมขับมาตามโลเคชั่นที่อาคุณส่งมาให้ ผมขับตามทางมาเรื่อยๆ แต่ยิ่งขับเส้นทางก็ดูออกนอกเมืองไปทุกที 

“ทำไมมีแต่ป่าแบบนี้ล่ะไม่เห็นมีธนาคารเลย”

ผมเริ่มลดระดับความเร็วลง มองไปข้างทางอย่างชักสังหรณ์ใจ แต่เหมือนผมจะสังหรณ์ใจช้าเกินครับ

  ปัง..ปัง..

    เสียงปืนยืนติดต่อกันสองนัดล้อรถผมแฟบลงทันที โชคดีที่ผมประคองรถเอาไว้ได้เลยไม่เสียหลักพุ่งชนต้นไม้ข้างทาง

  ก๊อกๆ..ก๊อกๆ

ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อมีชายฉกรรจ์คนนึงเดินมาเคาะประตูรถของผม

“ลงมา ถ้าไม่ลงกูจะระเบิดรถมึง!!!!!”

เสียงตะโกนจากด้านนอกทำให้ผมต้องรีบเปิดประตูรถลงมาเพราะกลัวว่ามันจะทำจริงๆ อย่างน้อยๆ ขอได้ต่อรองก่อนก็ยังดี และไม่ทันที่ผมจะตั้งตัว ร่างของผมก็ถูกกระชากออกจากรถพร้อมเหวี่ยงลงบนพื้นอย่างแรง

ตุ๊บ!!

สะโพกของผมกระแทกกับพื้นอย่างจัง อาการเจ็บแปลบตรงท้องน้อยเกิดขึ้นทันที

“ลูก”

ผมพึมพำกับตัวเองอย่างกังวน มือของผมก็ลูบเบาๆ ตรงหน้าท้อง

“เข้มแข็งก่อนนะ”

ผมก้มลงกระซิบกับหน้าท้องเพื่อหวังว่าจะส่งประโยคนี้ไปถึงลูกของผม

“ไม่ต้องกังวนนะครับ วันนี้พวกผมมาช่วยคุณทำคลอด”

ชายอีกคนที่เพิ่งเดินเข้ามาตรงเข้ามาเตะที่หน้าท้องของผมอย่างแรง เขาเตะซ้ำอยู่สามสี่ครั้ง จนผมลงไปนอนตัวงอกับพื้น ความเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิมในท้องน้อยปวดหน่วงคล้ายมีอะไรบางอย่างจะหลุด ผมพยายามเขยิบหนีแต่ก็ไม่พ้นพวกมัน มันจับตัวผมนอนหงายก่อนที่มันจะให้พวกของมันกระทืบลงที่ท้องผมติดๆ กันอีกหลายครั้ง

“โอ๊ย!!!! อาสิงงงง”

ผมเรียกชื่ออาสิงด้วยความอ่อนแรง ตอนนี้ผมรับรู้ได้ถึงของเหลวที่เริ่มไหลรินตามซอกขาวันนี้ผมใส่เป็นกางเกงขาสั้นพอดีเข่า ทำให้ผมสามารถเห็นของเหลวสีแดงคล้ำๆ ไหลออกมาเปรอะเปื้อนขาของผม

“ไม่..ไม่..”

ผมรู้สึกเจ็บมากจนลุกไม่ไหว และตอนนี้ก็รู้สึกปวดที่หัวใจอย่างอธิบายไม่ถูกผมต้องทำทุกอย่างเพื่อพาตัวเองออกจากสถานะการณ์เลวร้ายนี้ให้ได้

“ช่วยด้วย!!!! ช่วยด้วย!!!!”

ผมพยายามพาตัวเองถัดไปกับพื้นพร้อมส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ

“ฮ่าๆๆๆ ร้องให้ตายก็ไม่มีใครได้ยินหรอกครับ รออีกหน่อยนะเดี๋ยวพวกผมพาไปส่ง”

หนึ่งในคนร้ายย่อตัวลงมาพูดกับผม ก่อนที่พวกที่เหลือจะหัวเราะตาม

ปัง..ปัง..ปัง..ปัง

ในระหว่างที่พวกมันกำลังหัวเราะเยาะเย้ยผม จู่ๆ เสียงปืนก็ดังขึ้นพร้อมร่างของพวกมันที่ร่วงลงขาดใจตายทันที ผมรีบหันไปมองผู้มาเยือน

“น้องคริส!!!!!”

“อาสิงงง”

อาสิงครับ อาสิงรีบวิ่งตรงเข้ามาหาผมร่างสูงย่อตัวลงพร้อมกระหวัดผมเอาไว้ในอ้อมแขน 

“อาสิง ลูก..ลูกเรา..ฮือๆๆ”

“ไม่ต้องพูดอะไรครับ ลูกเราต้องปลอดภัยนะคนดี อามาแล้วนะ”

อาสิงบอกพร้อมรีบเดินพาผมไปที่รถก่อนสติของผมจะดับวูบไม่รับรู้เหตุการณ์อะไรอีกเลย

(สิงโต)

    ผมเดินกระวนกระวายอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ในใจมันร้อนรนเพราะความเป็นห่วงคนที่อยู่ภายในห้องฉุกเฉินอย่างที่สุด นึกไปก็อยากจะฆ่าไอ้เหล่าบอดี้การ์ดที่ผมให้ดูแลเมียผมนัก คิดดูเถอะอยู่กันตั้งหลายคนกับปล่อยให้เมียผมขับรถออกไปคนเดียวได้ ดีนะที่พีทยังรอบคอบติดสัญญาณติดตามไว้ที่รถน้องคริส เลยสามารถตามหาเขาเจอ ผมที่กำลังนั่งประชุมอยู่พอรู้ข่าวจากพีทผมรีบปิดการประชุมแล้วตรงดิ่งไปหาน้องคริสทันที แต่ผมมาสายเกินไปครับ ตอนที่ผมไปถึงน้องคริสก็ถูกทำร้ายจนลงไปนอนกองกับพื้นแล้ว ผมไม่สามารถไตร่ตรองอะไรได้อีก ผมหยิบปืนที่เหน็บอยู่ที่เอวขึ้นมาถือแล้วยืนไอ้พวกเดนคนพวกนั้นทันที เท่าที่ผมประเมินสถานการณ์ พวกมันแค่ต้องการทำให้น้องคริสแท้งลูกเท่านั้น ไม่ได้คิดจะฆ่า แล้วใครกันที่มันรู้ว่าเมียผมท้อง ใครกันที่จะมีผลประโยชน์จากการแท้งลูกของน้องคริส ผมวู่มหวามเกินไปจึงฆ่าพวกมันเสียก่อนที่จะได้ไต่ถามว่าใครที่สั่งให้มันมาทำ เพราะผมดูแล้วว่าไอ้คนพวกนี้คือพวกรับจ้าง ไม่ใช่คนของแก๊งค์ใคร

“เป็นไงไอ้หมอ?”

ทันทีที่ไอ้หมอเมธีเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินผมรีบพุ่งตรงเข้าไปถามมันอย่างร้อนใจ ไอ้หมอถอนหายใจด้วยสีหน้าที่แสนจะเศร้า เท่านี้ผมก็พอทราบแล้วครับว่าอะไรเกิดขึ้น

“ลูกกู..”

“เขาไม่อยู่แล้วสิง”

ไอ้หมอบอกพร้อมตบที่ไหล่ผมเพื่อปลอบใจ ผมยืนนิ่งคล้ายถูกน็อค

“แต่เมียกูปลอดภัยใช่มั้ย?”

“อืม..น้องคริสพ้นขีดอันตรายแล้ว อีกสองสามชั่วโมงกูก็จะย้ายเข้าไปพักที่ห้องพักฟื้นแล้วล่ะ”

ผมพยักหน้ารับรู้ 

“ขอบใจนะไอ้หมอ”

ผมบอกกับมันด้วยน้ำเสียงเศร้าหม่น เดี๋ยวถ้าน้องคริสฟื้นขึ้นมาแล้วรู้เรื่องลูกเขาต้องเสียใจมากแน่ๆ ทำไมนะเรื่องเลวร้ายต้องเกิดกับพวกเราด้วย

“เราไม่สามารถติดต่อคุณคุณากรได้เลยครับ”

ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ภายในห้องพักฟื้น คาเมลมารายงานความคืบหน้าที่ผมให้ไปทำ ตอนนี้ผมกำลังต้องการเจอไอ้คุณอย่างเร็วที่สุด ผมได้ข้อมูลมาจากพายัพว่ามีคนส่งจดหมายมาให้น้องคริส ในจดหมายที่ผมเจอตกอยู่ในรถของน้องคริสระบุชื่อว่าเป็นไอ้คุณ และเบอร์มือถือล่าสุดที่น้องคริสคุยก็คือเบอร์ของไอ้คุณ

“บอกคนของเราเร่งกันตามตัวให้พบ ฉันต้องการเจอตัวไอ้คุณให้เร็วที่สุด”

“ครับคุณสิง”

คาเมลรีบรับคำสั่งของผม

“โอ๊ะ...โอ๊ยยย”

เสียงร้องของน้องคริสทำให้ผมรีบลุกเดินขึ้นไปหาเขา

“ตื่นแล้วเหรอครับคนเก่ง”

ผมบอกกับเขาพร้อมลูบหัวกลมๆ ของเขาอย่างเบามือ น้องคริสช้อนสายตามองผม ปากที่แห้งพาดเผยอยิ้มน้อยๆ มาให้ ก่อนที่มือเรียวจะยกขึ้นมาลูบตรงหน้าท้องของเขา

          “ลูกของเราล่ะอา?”

คริสหันหน้ามามองผม ผมหลุบตาลงมองที่หน้าท้องของเขาก่อนจะใช้มือลูบหัวของเขาแผ่วๆ พร้อมตอบคำถามที่สร้างความปวดใจให้ผมไม่น้อย

          “ลูกเราเขาไม่อยู่กับเราแล้วนะ"

เท่านั้นเองร่างบางก็สะอื้นไหว น้องคริสปล่อยโฺฮออกมาเสียงสนั่นยิ่งฟังในใจผมยิ่งเจ็บปวด

          “ฮือๆๆๆ เพราะคริส คริสทำให้ลูกตาย เพราะคริสคนเดียว เพราะคริสโง่เอง ฮือๆๆๆๆ อาสิงคริสขอโทษ คริสขอโทษ ฮือๆๆๆ คริสโง่เอง คริสเอง..คริสทำให้ลูกตาย เพราะคริสคนเดียวเลย..คริสมันโง้ ฮือๆๆๆๆๆๆ"

เขาพร่ำโทษตัวเองผมรีบดึงเขาเข้ามากอดแนบกอด แขนเรียกยกขึ้นกอดรัดเอวสอบของผมแน่น ปากก็พร่ำขอโทษ 

          “ไม่ๆ น้องคริสไม่ผิดหรอกคะ อย่าคิดมากนะลูกเขาทำบุญกับเรามาแค่นี้ เอาไว้เรามีกันใหม่ก็ได้นะคนดี"

ผมพยายามปลอบใจเขาอย่างไม่มั่นใจสักนิด เพราะไอ้หมอบอกว่าน้องคริสบอบช้ำมาก และมีเลือดไหลออกมาจากมดลูกค่อนข้างเยอะ มันเลยจำต้องขูดมดลูกเพื่อเอาเลือดเสียออก แล้วมันก็เลยไม่มั่นใจว่าน้องคริสจะสามารถท้องได้อีกหรือเปล่า 

          “ฮือๆๆ อา..เราเพิ่งจะฟังเสียงหัวใจเขาไปเอง วันนี้เราเพิ่งจะเห็นเขาไปเอง อา..ฮือๆๆๆๆ"

น้องคริสยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้น

          “น้องคริส..ใจเย็นๆ นะ อย่าคิดมากนะ"

ยิ่งเมียผมร้องไห้เสียใจเท่าไร ในใจผมก็ร้อนดั่งไฟเผาเท่านั้นเวลานี้ผมอยากเจอไอ้คุณที่สุด ผมอยากรู้ว่ามันทำแบบนี้ได้ยังไง ผมมั่นใจว่ามันรู้เห็นกับเหตุการณ์นี้แน่นอน

(พีท)

    เสียงร้องไห้คร่ำครวญของคุณคริสดังออกมาให้ผมกับพอสที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักได้ยินชัดเจน ผมนี่โครตรู้สึกผิดเลยครับ 

          “มึงไปดูแลคุณคิมเถอะ เดี๋ยวกูอยู่เองทางนี้นะ"

ไอ้พอสบอกพร้อมเอามือมาแตะที่ไหล่ผมเบาๆ 

          “กูจะไปได้ยังไงล่ะ แค่นี้กูก็รู้สึกแย่มากพอแล้ว ที่ทำหน้าที่ไม่ดีพอปล่อยให้คุณคริสออกจากบ้านไปคนเดียวแบบนั้น"

ผมบอกจากความรู้สึกข้างใน ไม่ใช่ผมไม่ห่วงคุณคิมนะครับ รายนั้นผมก็โครตห่วงก็ดูเอาเถอะเขากำลังท้อง ท้องลูกของผมแต่กับปกปิดไม่ยอมบอกใครเลย แถมย้ายออกมาจากบ้านมาอยู่หอตามลำพังมันน่าห่วงมั้ยล่ะ ดีนะวันนั้นผมตัดสินใจตามเขาไปจึงได้รู้ว่าเขากำลังต้ังท้อง เพราะเขาเป็นลมผมเลยได้พาเขาส่งโรงพยาบาล ไม่อย่างนั้นก็ปกปิดไม่มีทางบอกหรอกครับ

          “ไปเถอะพีท ฉันดูเองตอนนี้คุณสิงก็อยู่ แล้วเขาคงไม่ต้องการเห็นหน้าเราตอนนี้หรอก มีอะไรฉันจะรับก่อนเอง"

พอสบอกกับผมเสียงเข้ม ผมเหลือบตาขึ้นมองพอสผมว่ามันดูแปลกๆ ชอบกลทำไมถึงอยากให้ผมไปหาคุณคิมขนาดนี้ พอสคล้ายจะรู้ว่าผมสงสัยในตัวมันมันหลุบตาลงมองพื้นนิดนึงก่อนจะเงยขึ้นมามองหน้าผม

          “อย่ามาทำหน้าสงสัยกูสิ กูแค่ห่วงคุณคิมของมึงเท่านั้น เห็นคุณคริสเป็นแบบนี้มึงไม่ห่วงลูกห่วงเมียมึงรึไง?”

มันบอกแต่สายตามันเหมือนพยายามจะหลบสายตาผม

          “กูว่ากูอยู่จนแน่ใจดีกว่าว่าคุณสิงไม่มีอะไรเรียกใช้จริงๆ แล้วค่อยไปหา มึงไม่ต้องกังวลนะเว้ย..กูขอบใจมากที่มึงห่วงลูกห่วงเมียกู เดี๋ยวกูขอไปโทรหาเขาก่อนแล้วกัน"

ผมบอกกับมันก่อนจะเดินไปอีกทางนึง แต่ก่อนจะไป

          “พอส..เราสองคนเติบโต และมีทุกวันนี้ได้เพราะคุณสิงนะ สิ่งที่เราควรตอบแทนคือความซื่อสัตย์ จงรักภักดี ชีวิตของเราคือของคุณสิงนายจำได้ใช่มั้ย"

ไอ้พอสมีสีหน้าเจื่อนๆ เราสองคนสบตากันนิ่ง ผมบอกแล้วว่าเราสองคนสนิทกันมาก มากจนรู้ทันกันไปเสียทุกอย่าง

          “กูรู้"

มันตอบผมเพียงสั้นๆ ผมพยักหน้าให้มันนิดนึง

          “ดีแล้วล่ะ"

ผมพูดเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินไปยังทางที่ผมจะไปแต่แรก

          “ฮัลโหลคุณคิม"

         (มีอะไร?)

ทันทีที่ปลายสายกดรับเขาก็ถามผมด้วยน้ำเสียงห้าวห้วนแบบคนไม่อยากจะเสวนาด้วยเท่าไรนัก ที่จริงเขารับสายผมเพราะผมเคยขู่เอาไว้ว่าถ้าไม่รับสาย ผมจะบุกไปขืนใจถึงที่ แบบไม่แคร์ด้วยว่าเขาเป็นยังไง คุณคิมจึงยอมรับสาย ยอมให้ผมไปเจอ

          “ทานข้าวรึยังครับ?”

          (อืม แล้วนี่อยู่ไหน?)

           “เช็คผัวเหรอจ้ะ ทำงานจ้ะไม่ได้แอบไปไหน"

ผมหยอกเขาทันที เดี๋ยวเขาจะต้องด่ากลับมาเชื่อสิ

          (เช็คบ้าบออะไร ถามเฉยๆ เว้ย ไอ้บ้า!!)

นั่นไง เห็นมั้ยล่ะ

          “ผมโทรมาจะบอกว่าวันนี้ไม่ได้เข้าไปหานะ พอดีคุณคริสเกิดเรื่องน่ะครับ"

          (ไอ้คริสเป็นอะไร?)

คุณคิมถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เขาสนิทกับคุณคริสมากเขาต้องรัก ต้องห่วงกันเป็นเรื่องธรรมชาติ

          “คุณคริสถูกทำร้าย จนตอนนี้แท้งลูกแล้วครับ"

         (ไอ้คริส!!!!!)

คุณคิมร้องเรียกชื่อคุณคริสออกมาอย่างตกใจ

         “แล้วผมจะเล่ารายละเอียดให้ฟังทีหลังนะครับ คุณคิมต้องดูแลลูกของเราดีๆ นะ เดี๋ยวผมเคลียร์ทางนี้เรียบร้อยจะรีบไปหานะ"

ผมบอกเขาอย่างห่วงใย คุณคิมคงรับรู้ได้เขาตอบรับเบาๆ ก่อนจะวางสายไป

         (อืม)

หลังจากวางสายจากคุณคิม ผมก็เดินมาทางเดิมเพื่อจะไปที่ห้องพักฟื้นของคุณคริส แต่ผมก็พบกับพอสที่ทำตัวลับๆ ล่อๆ มันมองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินหลบมุมเดินอีกทางที่เป็นมุมอับไม่มีใครสันจร ผมแอบอยู่กำแพงอีกด้านเพื่อฟังมันคุยโทรศัพท์กับใครสักคน

           “ผมพยายามอยู่ คุณใจเย็นๆ ได้มั้ยล้ะ.. ไม่ได้นะผมก็รีบอยู่นี่ไง คุณห้ามทำอะไรเขาเด็ดขาดเลยนะ ผมยอมแล้วนี่ไง คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่แตะต้องเขา"

มันคุยกับใครกัน ผมฟังๆ เหมือนใครในสายกำลังข่มขู่อะไรมันสักอย่าง

         “ไม่ต้องห่วงผมทำได้แน่ แต่คุณอย่าแตะต้องเขานะ..ผมขอคุยกับเขาหน่อย"

มันขอคุยกับใครนะ

          “ไทม์…รอหน่อยนะพอสกำลังจะช่วยนะ"

ไทม์…ไทม์งั้นเหรอ นี่มันอะไรกัน ไอ้พอสมันกำลังจะทำอะไร?

....มาจร้า งานเยอะหน่อยนะช่วงนี้เลยมาช้า เอะ!! เรื่องมันชักไปกันใหญ่ อะไรยังไงกันนะ คุณอาสิงชักไม่ปลอดภัยแล้วสิ ทางคนร้ายเริ่มเคลื่อนไหวใหญ่แล้ว ตามตอนหน้านะจ้ะ....

ปล. ตามเดิมคำผิดว่างจะมาตรวจให้เน้อ





    






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

1,016 ความคิดเห็น

  1. #941 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 11:42
    โอ้ยมีแต่คนจะทำร้ายคริส
    #941
    0
  2. #864 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 11:52
    อะไร ยังไง อาคุณ นายแพท พอส ซับซ้อนอ่ะ ยังไงๆเนี่ย!
    #864
    0
  3. #567 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 17:21
    เรื่องนี้อาคุณต้องรู้เห็น แล้วทำ ทำไม หลานทั้งคนนะ อาคุณกับแพทต้องเกี่ยวข้องกันทางใดทางหนึ่ง สงสารคริสเลย. เสียลูกไปเพราะตัวเองประมาท
    #567
    0
  4. #554 __ks_love_sotus (@__ks_love_sotus) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 22:04
    ทำไมไรท์ใจร้ายอย่างนี้ฮืออออออ ิยากให้มาเห็นมากเลยว่าตอนนี้น้ำตาไหลเป็นทางแล้วยิ่งอ่านยิ่งหน่วง Y_Y
    #554
    0
  5. #553 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 20:04
    ไม้หน่วงนะแต่เครียดมากกว่า...สงสารคริสคงตะเจ็บมากสินะ....
    #553
    0
  6. #552 KarunaPomthong (@KarunaPomthong) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 20:03
    สงสารน้องคริส
    #552
    0
  7. #551 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 19:00
    เกินไปอ่ะพอสส ไม่รู้สึกอะไรเลยอ่อที่ทำให้คริสกับอาสิงเป็นแบบนี้อ่ะ เป็นเราไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด ทำกันได้ลงคอ
    #551
    0
  8. #550 suwaphathanpunya (@suwaphathanpunya) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 18:21
    เครียดตามเลย
    #550
    0
  9. #549 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 13:23
    พอสนี่โง่ตลอดเลย ความรักบังตามากเลยซินะ ถ้าพอสเป็นคนเอาจดหมายให้น้องคริสแล้วทำให้คริสแท้ง พี่สิงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดนะ
    #549
    0
  10. #548 Mee_myself (@phamaimadmee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 13:06
    ทำไมเรื่องมันวุ่นวายขนาดนี้ คนใกล้ตัวทั้งนั้นเลย
    #548
    0
  11. #547 สุวรรณา (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 11:35

    พอสสสสสส!!!!! โดนไทม์หลอกใช้อีกแล้วช่ะ ถึงเค้าจะรักเราแต่เค้าก้อต้องเลือกครอบครัวก่อน ถึงขนาดทรยศผุ้มีพระคุนเลยเหรอ

    #547
    0
  12. #546 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 11:33
    สงสารทั้งอาสิงทั้งคริส คนรอบตัวร้ายกันทุกคนเห้อแถมยังต้องมาแท้งลูกอีกเวรกรรมจริงๆ
    #546
    0
  13. #545 Ratt1611 (@Ratt1611) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 11:02
    ทำไมคนรอบข้างถึงร้ายขนาดนี้
    #545
    0
  14. #544 อากาเซ (@perya) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 10:23
    สงสารคริสมีใครไว้ใจได้มั่งเนี่ย
    #544
    0
  15. #543 nicharee277 (@nicharee277) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 10:09
    เกิดไรขึ้นกับพอส
    #543
    0
  16. #542 loveboss (@loveboss) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 09:00
    เกิดอะไรขึ้นกับพอส!?????
    #542
    0
  17. #541 PhantiwaKetsri (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 08:56
    โอ๊ยยยยไม่รู้จะเห็นใจใครดี!
    รอลุ้นนะคะ
    #541
    0
  18. #540 supaporn2233 (@supaporn2233) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 08:04

    โอยยย ความพีทคิมนี้ 55555 ชอบๆ

    #540
    0
  19. #539 Peungg (@peungpeung13113) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:53
    รอนะคะ ชอบมากเลยยย น่าติดตามมม เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าาา ขอให้น้องคริสท้องได้อีก แง้งงงงงๆๆๆ
    #539
    0
  20. #538 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 07:46
    หูย ลุ้น ๆๆๆ
    #538
    0