(เปิด Pre-order รวมเล่ม) Fill in love เติมรัก (แฟนฟิค คริส & สิงโต) Yaoi (จบแล้วจร้า)

ตอนที่ 2 : EP. 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 290 ครั้ง
    7 ก.ค. 61

       (สิงโต)

         “สิง…วันนี้ตัวมารับน้ำชาหน่อยสิ รถเค้าเสียอ่ะ"

          “ไม่ได้จริงๆ น้ำชา วันนี้เค้ามีประชุมปิดวาระสิ้นปีน่ะสิ เอางี้นะเดี๋ยวเค้าให้แพทไปรับนะ"

          “แพทเหรอ…ไม่เอาอ่ะ เค้าว่าแพทดูน่ากลัว ชอบมองเค้าแปลกๆ ด้วยนะสิง"

          “ไม่มีอะไรหรอกน้ำชา แพทน่ะน้องชายเค้านะ ถึงจะไม่ใช่น้องแท้ๆ ก็เถอะ อย่าคิดมากน่าน้ำชา ให้แพทไปรับเถอะนะ เค้าจะได้สบายใจ"

          “ก็ได้สิง..”

ภาพในอดีตย้อนมาราวเล่นวิดีโอซ้ำ ผมยังจำได้ดีร่างบอบบางที่โชกไปด้วยเลือด ใบหน้าหวานซีดเผือดไร้สีเลือด ดวงตากลมโตเลือนลอยไร้ซึ่งสัญญาณชีวิต ผมทรุดลงกอดร่างบางเอาไว้ตะโกนร้องเรียกชื่อคนรักของผมที่เธอไม่มีวันได้ยินเสียงของผมอีกต่อไป ความเจ็บปวดเมื่อห้าปีก่อนยังคงฝังแน่นราวมีดกีดซ้ำที่รอยแผลเดิม หยาดน้ำตาของผมหลั่งไหล ตอนนี้ผมทำได้เพียงพร่ำโทษตัวเอง โทษตัวที่งี่เง่า โทษตัวเองที่มองโลกในแง่ดีเกินไป โทษตัวเองที่ดูแลคนรักไม่ดี น้ำชาถึงได้มีจุดจบแบบนี้ เธอถึงได้จากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ 

          “น้ำชา..สิงขอโทษนะ สิงขอโทษ ฮือๆๆๆ"

ผมพูดกับสุสานที่มีร่างของคนรักผมนอนหลับใหลอยู่ในนั้น ใบหน้าหวานในภาพหน้าสุสานส่งยิ้มละมัยมาให้ผม ผมลูบใบหน้าหวานนั้นอย่างเบามือ โครตจะคิดถึงรอยยิ้มนี้เลยครับ

          “จากสิงไปห้าปีแล้วนะ เค้าคิดถึงน้ำชามากนะ รอสิงก่อนนะที่รัก รอสิงก่อนสักวันนึงสิงจะไปหานะ สิงรักน้ำชานะ สิงรักน้ำชามาก"

ผมได้แต่ย้ำคำว่ารักฝากสายลมไปถึงคนบนฟ้าเท่านั้น เสียงสะอื้นของผมยังคงดังอย่างต่อเนื่องวันนี้ืคือวันครบรอบห้าปีในการจากไปของเธอ

          “อาสิงครับ ทานอะไรมารึยังครับ"

ทันทีที่ผมถึงบ้าน ผมก็เจอกับ “น้องคริส" หลานชายของเพื่อนสนิทผมที่ตอนนี้อยู่ในความดูแลของผม เพราะเพื่อนผมมีความจำเป็นต้องไปดูแลธุรกิจที่ต่างประเทศ และไม่สะดวกจะดูแล
น้องคริส มันเลยเอามาฝากผมไว้ ผมจึงจำเป็นต้องรับหลานชายของมันมาดูแลแทน

          “ไม่ล่ะ น้องคริสไปพักเถอะ อาเหนื่อยขอตัวนะ"

ผมไม่มีอารมณ์จะคุย อะไรกับใครในตอนนี้ ผมเดินเลี่ยงหลานชายต่างสายเลือดไปอีกทาง

          “แต่อาสิง ไม่ค่อยได้ทานอะไรเลยนะครับ วันนี้คุณนิสาก็บอกว่าอาไม่ทานข้าวกลางวันด้วย ทานหน่อยนะครับ"

น้องคริสยังคงคะยั้นคะยอให้ผมทานอาหารของเขา

          “น้องคริส..อาบอกว่าไม่ทาน..คือไม่ทานนะ"

ผมเน้นเสียงเข้ม สายตาจ้องมองน้องคริสนิ่ง เขารับรู้ได้ทันทีว่าผมเริ่มไม่พอใจ เราอยู่กันมาสามปีแล้วครับ ผมดูแลเขาตามสมควร น้องคริสเป็นคนพูดเก่ง ร่าเริง เขามักจะชวนคุย เล่าเรื่องนู่นนี่นั่นให้ผมฟังตลอด แต่ผมเองที่ไม่อยากจะสนิทใจอะไรกับเขา แพทคือบทเรียนราคาแพงของผมครับ คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ ตั้งแต่ผมต้องสูญเสียน้ำชาไป ผมไม่เคยไว้ใจใครอีกเลย

         “ครับอาสิง"

น้องคริสพยักหน้ารับก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป ผมรู้ว่าเขาเสียใจ แต่ผมไมแคร์แค่เด็กในปกครอง ผมไม่จำเป็นต้องใส่ใจอะไรทั้งนั้น

         “อาสิงครับ วันนี้ผมมีเลี้ยงสายรหัสคงกลับดึกนะครับ"

ในเช้าของวันถัดมาน้องคริสก็ได้เดินมาบอกกับผมว่าเขาจะกลับดึก เขามักจะบอกผมทุกครั้งที่จะทำอะไร น้องคริสเป็นเด็กดีนะครับ จะทำอะไรมักจะบอกจะขอก่อนตลอด และเมื่อผมไม่อนุญาตน้องคริสจะทำตามแต่โดยดี ไม่มีดื้อ

          “ไปกับใครล่ะ ไปที่ไหน?”

ผมละสายตาจากหนังสือพิมพ์ธุรกิจต่างประเทศที่กำลังอ่านอยู่ในมือ ขึ้นมามองใบหน้าขาวใส แก้มป่องแดงระเรื่อด้วยไอความหนาวเย็นของสภาพอากาศในตอนนี้

          “ไปกับสายรหัสครับ ร้านเหล้าแถวๆ มอครับ”

          “ร้านเหล้า..เข้าร้านเหล้าเหรอน้องคริส?"

ผมจ้องหน้าเขานิ่ง น้องคริสมีสีหน้าสลดลง

         “อาสิงครับ..ผมไปไม่นานหรอกครับ พี่ๆ สายรหัสผมเขาเลี้ยงน้องกัน ผมจำเป็นต้องไปครับ รับรองว่าจะไม่เมา"

น้องคริสบอกเสียงอ่อย 

         “อย่าให้อาได้กลิ่นเหล้ามาจากตัวนะน้องคริส จะไปก็ได้แต่ต้องมีคนไปด้วย พีท!! พีท!!”

ผมร้องเรียกลูกน้องมือขวาของผม ไม่นานเกินรอร่างสูงของ “พีท" ก็ก้าวเข้ามาในห้องอาหาร

          “ครับคุณสิง"

         “พีท..วันนี้ไปกับคุณคริสนะ ห้ามให้คลาดสายตา แล้วถ้าคุณคริสดื่มเหล้า หรือเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์รีบโทรบอกฉันด้วย ส่วนน้องคริสโทรหาอาทุกครึ่งชั่วโมงด้วยนะ เข้าใจใช่มั้ย อารับปากอาคุณของน้องคริสไว้แล้ว อาไม่อยากให้อาคุณของน้องคริสมาว่าอาได้ ว่าดูแลน้องคริสไม่ดี เข้าใจนะน้องคริส"

ผมบอกกับเขาเสียงเข้ม น้องคริสพยักหน้าหงอยๆ อย่างจำยอม ผมสั่งจบก็เดินเลี่ยงออกมาจากเขา แล้วเดินตรงออกจากบ้านมาทันที

(คริส)

          “โอ้โห!! อามึงสั่งห้ามขนาดนี้เลยเหรอไอ้คริส"

“ไอ้คิม" เพื่อนสนิทนึงในกลุ่มของผมบอกทันทีที่ผมบอกสิ่งที่อาสิงสั่งเอาไว้ อาสิงดุมากเลยครับ สั่งคำไหนต้องคำนั้นนะครับ เข้มงวดทุกเรื่องผมอยู่กับอาสิงมาสามปี ผมกับอาสิงไม่เคยคุยเล่นกันเลยครับ อาสิงเข้มงวดในทุกอย่าง เขาจะวางแพลนให้ผมตลอดเวลาไม่ว่าจะทำอะไร และผมก็ไม่เคยจะเดินออกนอกกรอบที่อาสิงขีดให้เลย

          “อืม..อากูเขาไม่ชอบให้ดื่มของมึนเมา เขาบอกว่าเมาแล้วจะไม่สามารถคุมสติได้ คนเมาน่ารังเกียจ กูเคยดื่มกลับไปครั้งนึง อากูอาละวาดน่ากลัวมากอ่ะ"

          “อาสิงไม่ใช่อาแท้ๆ ของมึงไม่ใช่เหรอ?”

          “แต่อาคุณให้สิทธิ์ในการดูแลกูเต็มที่ อีกอย่างกูก็ไม่อยากทำตัวเป็นปัญหา เพราะว่าอาสิงอุตสาห์รับดูแลกู แค่นี้ก็เกรงใจแย่แล้วมึง"

ผมบอกจากใจจริง อาสิงยอมรับดูแลผมก็พระคุณท่วมหัวแล้วครับ ผมเองก็เป็นแค่เด็กกำพร้า คุณพ่อคุณแม่ผมท่านเสียไปได้เกือบสิบปีแล้วครับ จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ อาคุณซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ ของคุณพ่อ เลยรับผมมาดูแลต่อ

          “แล้วพี่ผู้ชายสูงๆ คนนั้นน่ะคนดูแลมึงเหรอ?”

คิมชี้นิ้วไปที่พี่พีท พี่พีทเป็นคนสนิทของอาสิงครับ เก่งทั้งบู๊ และบุ๊นได้หมดทั้งใช้กำลัง และใช้สมองตั้งแต่ผมมาอยู่ในความดูแลของอาสิง พี่พีทก็ได้มาคอยติดตามดูแลผมครับ 

          “อืม..พี่พีทน่ะ เอ่อ..แล้วคืนนี้กูอยู่ถึงเที่ยงคืนไม่ได้นะคิม อาสิงให้กลับก่อนห้าทุ่มครึ่ง ถ้ากลับช้า อาสิงจะมาตามเอง”

ผมบอกกับคิม มันทำหน้าสยองทันทีก็บอกแล้วว่าอาสิงน่ะโครตดุ เพื่อนๆ ผมกลัวอาสิงกันทุกคนครับ ไอ้คิมว่าซ่าส์ๆ ยังหงอเลยครับ อาสิงเป็นเจ้าของโรงแรมระดับห้าดาว มีสาขาทั่วเอเชีย และโรงแรมอาสิงยังได้รางวัลระดับโลกด้วยนะครับ ที่สำคัญอีกอาชีพหนึ่งของอาสิงคือบริษัทผลิตอาวุธ และทำการค้าขายอาวุธกับรัฐบาลได้สัมปทานมาอย่างถูกต้องนะครับ ทำให้อาสิงดูน่าเกรงขามไม่ใช่เล่นเลยล่ะครับ เพราะอาสิงนี่ถือว่าเป็นผู้มีอิทธิพลคนนึงเลยล่ะครับ

          “อามึงนี่นะ ดุชิบหายอย่าให้มาเลย แค่เห็นหน้ากูก็ก้าวขาไม่ออกแล้ว คนอะไรไม่รู้นิสัยโครตตรงข้ามกับเบ้าหน้าเลยมึง หน้าตานี่หล่อทำลายล้างมากอ่ะ แต่กูไม่กล้าเข้าใกล้สายตาเชือดเฉือนแค่มองกูก็สั่นล่ะ"

“หนามเตย" หญิงสาวหนึ่งเดียวในกลุ่มของผมพูดขึ้นพร้อมทำหน้าหยองๆ 

          “สรุปว่าคืนนี้อิคริสก็ต้องนั่งดื่มน้ำอัดลมอีกชิมิ เวรกรรมไปร้านเหล้าแต่แดกเหล้าไม่ได้"

“นที หรือนามที่มันตั้งเองว่า ทีที่" พูดพร้อมยกมือขึ้นแตะหน้าผากส่ายหัวเบาๆ ผมเลยทำได้แต่อมยิ้ม ไม่พูดอะไร เพราะไม่รู้จะพูดว่าอะไรดี ผมต้อวทำตามอาสิงอยู่แล้ว ดื้อดึงไปก็เปล่าประโยชน์ 

          “พี่คริสจะรีบกลับทำไมค่ะ อยู่คุยกับนาวต่ออีกนิดนะ"

“มะนาว” หลานรหัสของผมออดอ้อน เมื่อเห็นว่าผมทำท่าจะกลับ ผมมีสีหน้าลังเลปนกังวลมากเลยครับ ก็ผมเพลินจนลืมเวลาตอนนี้ก็เลยเวลากลับบ้านมาสิบนาทีแล้วด้วยขืนช้ากว่านี้ ของจริงมาตามเองแน่ เลยเวลากลับบ้านไม่พอ ลืมโทรรายงานตัวด้วยนี่สิ รอบนี้โดนแน่ๆ แค่คิดถึงคนหน้าคมตาดุก็สยองขนหัวลุกล่ะครับ ดุกว่าพี่ว้ากหลายๆ คณะมารวมกันอีกครับ

          “ไม่ได้ครับนาว พี่ต้องกลับจริงๆ"

ผมพยายามแกะมือเรียวที่เกาะแขนผมเอาไว้อย่างเบามือ แต่มะนาวก็ยังยื้อต่อครับ

          “พี่คริส แค่ครึ่งชั่วโมงก็ได้ นะคะ นะคะ"

          “ไม่ได้จริงๆ นาว"

          “แค่อีกครึ่งชัวโมงเองน่าคริส เดี๋ยวพวกกูก็จะกลับเหมือนกัน"

“พี่นิล” พี่รหัสของผมเอ่ยปากอยากให้ผมอยู่ต่อ ผมยิ่งลำบากใจจะปฏิเสธตรงๆ ก็ไม่ได้ แต่จะรับปากอยู่ต่อก็อันตรายครับ และในระหว่างที่ผมลังเลอยู่

          “น้องคริส..อาบอกว่าอะไร?”

มาล่ะครับ สิ่งที่ผมหวาดกลัวเสียงทรงพลัง และไอความเย็นที่แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ ผมนี่ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวเลยครับ

          “น้องคริส!!”

เสียงนี่กดต่ำเพื่อ..แค่นี้ผมก็จะฉี่ราดล่ะครับ ผมสูดหายใจเข้าปอดช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองคนหล่อหน้าดุนิ่งสนิท อย่างกล้าๆ กลัวๆ

          “อะ..อาสิง"

ผมส่งยิ้มแหยๆ ไปให้ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาร่างสูง โต๊ะผมที่นั่งกันอยู่สิบกว่าชีวิต เงียบกริบไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ

          “กลับบ้าน"

อาสิงพูดเสียงเข้ม ก่อนจะดึงแขนผมให้เดินไปกับเขา ผมเดินตามไปแต่โดยดีครับ ใครจะกล้าหื้อล่ะ ดุมาเต็มขนาดนี้

          “คำสั่งอามันไม่น่าเชื่อแล้วใช่มั้ยน้องคริส"

ทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน อาสิงก็หันมาพูดกับผมเสียงดุ ใบหน้าคมหล่อนิ่งมาก ยิ่งเพิ่มความน่ากลัวมากขึ้นไปอีก

          “เปล่าครับอา ผมผิดเองครับที่ไม่รักษาเวลา"

          “พีทก็ไม่ได้เรื่ิอง ฉันบอกให้นายไปดูน้องคริส แล้วนี่อะไรปล่อยปะละเลยจนเลยเวลากลับบ้าน”

อาสิงหันไปดุพี่พีทที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากผม พี่พีทก้มหน้านิ่งรับฟังคำตำติจากอาสิงโดยไม่มีปริปากโต้เถียงเลยครับ

          “ผมไม่ดีเองครับอา ผมอยากอยู่ต่อพี่พีทเขามาบอกแล้ว แต่ผมไม่ฟังเองครับ อย่าว่าพี่พีทเลยครับอา ผมผิดเอง"

ผมรีบออกรับแทนพี่พีทเพราะไม่อยากให้พี่เขาเดือดร้อนโดยมีสาเหตุมาจากผม

          “นี่แสดงว่าน้องคริสจงใจขัดคำสั่งอาสินะ แล้วดื่มมารึเปล่า?”

อาสิงหันสายตามามองผมอีกครั้ง ร่างสูงเคลื่ิอนกายเข้ามาใกล้แขนแกร่งตวัดรัดเอวผมเอาไว้แน่น ก่อนที่ใบหน้าคมจะยื่นมาใกล้ๆ เพื่อพิสูจน์ว่าผมมีกลิ่นแอลกอฮอล์มารึเปล่า ผมนี่ยืนตัวแข็งเลยครับ ก็ดูท่าพิสูจน์กลิ่นสิครับ อะไรจะใกล้เบอร์นั้น ผมยกมือขึ้นมาดันอกแกร่งที่แน่นหนั่นไปด้วยกล้ามเนื้อ อาสิงหยุดค้างใบหน้าเราห่างกันแค่เพียงปลายจมูกกั้นผมมองลึกเข้าไปในดวงตาคมดุ ที่ถ้ามองผ่านๆ จะดูน่ากลัวแต่ถ้าจ้องลึกลงไปผมสัมผัสได้ถึงความไหววูบในแววตา แววตาคมปนเศร้าหม่น หลายครั้งที่ผมรู้สึกได้ว่าอาสิงมีบางอย่างในใจตลอดเวลา ท่าทีที่แข็งกร้าว คล้ายกำแพงที่สร้างขึ้นมาปกปิดความอ่อนแอเท่านั้น

          “อาสิง"

          “น้องคริสดื่มมาด้วยสินะ ขัดคำสั่งทุกอย่างเลย"

อาสิงดันผมออกห่างจากตัวเขา ผมทำได้แค่ยืนก้มหน้าไร้การโต้เถียง ก็ทำจริงจะเถียงอะไรได้ล่ะ ผมไม่สามารถขัดน้ำใจของพี่ๆ และสายรหัสได้เลยจำต้องดื่มสิ่งที่อาสิงห้าม และคิดว่ากลับทันเวลาแล้ว ตรงเข้าห้องเลยอาสิงก็ไม่รู้หรอก แต่ดันเลยเวลาเองจุดจบจึงเป็นแบบตอนนี้ไงครับ

          “ไม่ฟังกันเลยใช่มั้ย?”

         “เปล่าๆ เปล่าครับอาสิง ผมรู้ว่าผมผิด ผมขอโทษครับอา"

ผมยกมือไหว้ขอโทษอาสิง อย่างสำนึกผิดจริงๆ อาสิงมองผมนิ่งก่อนจะเปล่งเสียงที่ทรงพลัง ฟังทีไรก็สะดุ้งทุกที่

          “งั้นฟัง พีทบทลงโทษของนายคือหลังจากตามคุมกันน้องคริสแล้ว นายต้องไปเฝ้าโกดังที่ท่าเรือเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์"

          “ครับ คุณสิง"

พี่พีทก้มหัวน้อมรับคำสั่ง อาสิงเบนสายตามามองผม ผมจึงก้มหน้าลงอีกครั้ง

          “ส่วนน้องคริส อาขอกักบริเวณหนึ่งอาทิตย์ ห้ามไปไหนนอกจากมหาลัย ถ้าจำเป็นจริงๆ ต้องรายงานอาก่อน แล้วอาจะตัดสินใจเองว่าสมควรต้องไปรึเปล่า และที่สำคัญต้องไปกับอา เข้าใจนะ..น้องคริส"

ผมนี่ฟังบทลงโทษแทบหมดแรง ไปไหนกับอาสิงนี่ล่ะบทลงโทษโครตโหด ก็ดูสิครับแผ่รังสีไอความเย็นมาขนาดนี้ ใครจะอยากไปไหนด้วย

          “น้องคริส!!”

         “ครับ..รับทราบครับอาสิง"


.... เริ่มต้นก็โดนดุเสียแล้วน้องคริส เปิดมาด้วยปมของตัวคุณอานะคะ เอะ..น้ำชาคนรักของอาสิงเป็นอะไรตายนะ เรามาตามปมเรื่องนี้ไปพร้อมกันนะคะ เรื่องนี้ดราม่าแน่นอน แต่ก็ไม่มากเท่าไร เอาเป็นหน่วงพอเป็นอรรถรสเท่านั้นแหละค่ะ ตามตอนต่อไปด้วยนะ ติชมกันได้นะคะ....


    




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 290 ครั้ง

1,016 ความคิดเห็น

  1. #990 032306 (@032306) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:56
    ทำไมต้องดุน้องขนาดนั้นอะ
    #990
    0
  2. #975 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 08:30
    อาดุโครตตตต
    #975
    0
  3. #970 eunwon105 (@YunJae-24) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 12:48
    อาดุมากกกกกกกกก
    ตอนหวานจะเป็นยังไงเนี่ยยย
    #970
    0
  4. #957 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 20:32
    น้องคริส!! โอ้ยยยยย ถึงมีความดุ แต่พอเรียกก็น้องนำหน้าทุกรอบเลย ก็มีความละมุนตุ้นอยู่น้าาาาา

    ว่าแต่อยู่กันมาสามปีดีดัก ไม่มีอะไรคืบหน้าเลยรึ? คุณอาาาาาาาาาา
    #957
    0
  5. #955 TwinLlaiir (@TwinLlaiir) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 16:54
    อาสิงดุเกิน น่ากลัววววว
    #955
    0
  6. #909 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:11
    อาสิงดุจัง
    #909
    0
  7. #728 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:16
    คุณอาดุจังงงง ฮื่อออ
    #728
    0
  8. #598 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 21:43
    ชอบบความดุ เข้มของอาา
    #598
    0
  9. #435 Haruka_G (@Haruka_G) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 15:12
    โหดดดดดสราดดดดด
    #435
    0
  10. #434 Haruka_G (@Haruka_G) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 15:12
    โหดดดดดสราดดดดดเ
    #434
    0
  11. #373 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 08:54
    สายโหดดดดดด
    #373
    0
  12. #10 @_Xu (@NoptiraNaunsri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:31
    ชอบๆๆ โหดๆๆๆ หน่อยๆๆๆๆ
    #10
    0
  13. #4 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 13:13
    คุณอาที่แสนจะโหดร้ายยยยยยย จะหวง จะดุอะไรเบอร์นั้น ปมในใจที่เกิดจากการสูญเสียคนรัก ทำคุณหลานนอกไส้ ใจฝ่อไปหมดแล้ว
    #4
    0
  14. #3 kun_kontoh (@kun_kontoh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 19:21
    อาสิง มีเหตุผลเสมอแหละ 55555
    #3
    0
  15. #2 Tripeace (@Tripeace) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:26
    อ่า สงสารทั้งคู่นะ รออ่านนะจ๊ะ สู้ๆ
    #2
    0
  16. #1 sheellely (@temtem27) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 02:40
    สู้ๆนะคะ รออ่านอยู่^^
    #1
    0