(เปิด Pre-order รวมเล่ม) Fill in love เติมรัก (แฟนฟิค คริส & สิงโต) Yaoi (จบแล้วจร้า)

ตอนที่ 13 : EP. 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    26 เม.ย. 61



(สิงโต)

 

    ผมนั่งมองคนตัวเล็กที่นอนหายใจเข้าออกสม่ำเสมออยู่บนเตียงกว้างของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่ผมมีหุ้นส่วนอยู่เกินครึ่ง ผมจับมือนุ่มของเขาไว้ข้างหนึ่งส่วนอีกข้างผมก็ใช้ลูบกลุ่มผมหอมของเขาแผ่วๆ น้องคริสมีไข้สูงมากครับสี่สิบองศาน่าจะได้ ดีนะมาเร็วไม่อย่างนั้นไอ้หมอเพื่อนผมมันบอกว่ามีโอกาสช็อคได้เลยครับเพราะไข้สูงมาก คงเป็นเพราะพักผ่อนน้อย และเมื่อคืนก็เกิดเรื่องอีกแถมน้องคริสนอนถอดเสื้อทั้งคืนเลยจับไข้แบบนี้

 

    วันนี้ผมไม่ไปไหนเลยครับ อยากดูให้แน่ใจว่าเขาปลอดภัยนานมากแล้วครับที่เขาไม่ได้ป่วยแบบนี้ 

 

          “หนักเลยตัวแสบ"

 

ผมพึมพำเบาๆ ก่อนจะจรดปลายจมูกกดลงบนหน้าผากเนียนที่ตอนนี้ไม่ได้ร้อนผ่าวเท่ากับตอนเช้าล่ะครับ ในระหว่างที่ผมกำลังสนใจแต่การมองใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้ม เสียงโทรศัพท์ของผมมันก็แผดเสียงร้องบ่อบอกว่ามีคนกำลังต้องการติดต่อผม ผมรีบหยิบมันขึ้นมาดูว่าเป็นใครก่อนจะกดรับสายเพราะกลัวเสียงเตือนจะไปรบกวนน้องคริสที่กำลังหลับพักผ่อน

 

>คุณ<

 

ครับ..คนที่โทรเข้ามาคือ ไอ้คุณ หรือ คุณากร อาแท้ๆ ของน้องคริสเพื่อนสนิทของผมเอง เมื่อเช้าผมส่งข้อความไปหามันว่าน้องคริสป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล มันคงเห็นข้อความของผมแล้วเลยรีบโทรหาผมแบบนี้

 

          “ฮัลโหล..ว่าไงไอ้คุณ?”

 

          (ไอ้สิง..น้องคริสเป็นไงบ้างวะ กูเพิ่งประชุมเสร็จเลยเพิ่งเห็นข้อความ)

 

มันถามอย่างร้อนใจ ไอ้คุณมันรัก และเป็นห่วงน้องคริสมากเพราะมันเองก็เหลือน้องคริสแค่คนเดียวไม่มีพี่น้องคนอื่นอีก แต่ด้วยงานของมันทำให้มันไม่สะดวกที่จะดูแลหลานชายคนเดียวคนนี้ มันเลยไว้ว่างใจฝากให้ผมดูแลแทนมัน แต่ผมก็กับเป็นคนทำร้ายเขาเสียเอง

 

          “ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วล่ะ ไข้ลดล่ะแต่คงยังอ่อนเพลี้ยอยู่ แต่มึงไม่ต้องห่วงไปหรอกไอ้คุณ เขาถึงมือหมอแล้ว"

 

          (เอ่อ..ได้ยินแบบนี้กูค่อยเบาใจหน่อย มึงช่วยบอกเขาด้วยนะตื่นแล้วคอลหากูที กูอยากเห็นกับตาว่าหลานสบายดี ตอนนี้กูกำลังเร่งเปิดตลาดในหลายประเทศ อีกปีสองปีก็คงจะมั่นคง กูคงไม่ต้องเดินทางตลอดเวลาแบบนี้ กูจะได้รับหลานมาดูแลเองเสียที ฝากมึงไว้หลายปีล่ะกูเกรงใจ)

 

คำบอกเล่าของไอ้คุณยิ่งทำหัวใจผมกระตุก มันจะรับหลานไปดูแลเองนั่นหมายถึงผมจะไม่ได้เจอน้องคริสอีกน่ะเหรอ ไม่เอาน่าแค่คิดว่าจะห่างกันขนาดนั้นผมก็หายใจแทบไม่ออกแล้วนะ ถ้าห่างกันจริงๆ ผมไม่ขาดใจตายเหรอ

 

          “ไม่ต้องรีบก็ได้มึง ของแบบนี้รีบร้อนมันก็ไม่ดีมึงต้องศึกษาดีๆ ก่อน เอาเถอะเดี๋ยวถึงเวลานั้นค่อยว่ากัน มึงไม่ต้องเกรงใจหรอก กูเต็มใจ"

 

ผมบอกกับมันจากใจจริง แต่ลึกๆ ก็หวังจะเปลี่ยนใจมันได้ ผมอยากดูแลน้องคริสต่อ

 

         (ขอบใจวะไอ้สิง…)

 

และเราก็พูดคุยกันอีกหลายประโยค เนื่องจากเราไม่ได้มีโอกาสคุยกันบ่อยนัก ไอ้คุณมันอยู่ทางยุโรปเสียส่วนใหญ่ทำให้เวลาของผมกับมันไม่ตรงกัน

 

    เวลาผ่านไปจวบจนใกล้จะห้าโมงเย็นผมจำต้องปลุกคนตัวเล็กเพื่อให้เขาได้กินอาหารเย็น แล้วจะได้กินยาหลังอาหาร

 

          “คริส..ตื่นเถอะ"

 

ผมปลุกเขาด้วยท่าทีเหินห่าง ผมจำเป็นต้องคีพลุคแบบนี้เอาไว้ ผมลองมาทบทวนแล้วว่าเรื่องของเราไม่ควรสานต่อ ผมไม่ควรผิดสัญญากับน้ำชา ผมต้องรักษาสัญญาของตัวเองเอาไว้ให้ได้ แต่ถ้าจะให้ปล่อย

น้องคริสไปตอนนี้ผมก็ไม่พร้อมเช่นกัน

 

....ต่อ....

    ผมรู้นะว่าสิ่งที่ผมทำมันเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่ผมยอมปล่อยน้องคริสไปไม่ได้จริงๆ น้องคริสเริ่มรู้สึกตัวเปลือกตาบางขยุกขยิกก่อนจะเปิดขึ้นดวงตากลมโตแดงช้ำ คงเพราะเพิ่มตื่นและพิษไข้เล่นงานด้วยนั่นแหละครับ

 

            “ได้เวลาอาหารแล้วคริส”

 

ผมบอกเขาอีกครั้งก่อนจะเข็นโต๊ะที่วางอาหารตามแบบฉบับของโรงพยาบาลทั่วไปมาให้เขา น้องคริสขยับตัวลุกขึ้นมานั่งพิงกับหัวเตียงที่พอสเป็นคนปรับให้เขา เพราะผมไม่ขยับเข้าไปช่วยอะไรเขาเลยครับ น้องคริสไม่เหลียวมองผมแม้แต่หางตาเขาก็ไม่แล เขาลงมือกินอาหารเย็นเงียบๆ แต่ก็แตะไปไม่กี่คำหรอกครับ แล้วก็หันไปบอกกับพอสว่าอิ่ม

 

            “อีกสักหน่อยเถอะครับคุณคริส ทานน้อยแบบนี้เดี๋ยวจะหิวเอานะครับ”

 

พอสพยายามอ้อนวอนให้เขากินอีกสักหน่อย แต่น้องคริสก็ส่ายหน้าปฏิเสธเหมือนเดิม

 

            “ไม่ไหวแล้วครับ ผมกินไม่ลง”

 

เขาบอกกับพอสด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

 

            “แต่คุณคริส...”

 

            “ผมกินไม่ไหวแล้วจริงๆ ครับพี่พอส”

 

เขายังยืนยันคำเดิมจนพอสต้องเป็นฝ่ายยอมแพ้

 

            “งั้นทานยานะครับ”

 

พอสเลื่อนโต๊ะอาหารไปเก็บก่อนจะหยิบแก้วใสใบน้อยที่มียาเม็ดสีหวานประมาณสี่ห้าเม็ดบรรจุอยู่ส่งให้เขา อันนี้แหละครับปัญหาก็น้องคริสกินยายากจะตายไป เขาไม่มีทางยอมกินแน่นอน

 

            “ไม่เอาครับ ผมนอนพักก็หาย”

 

นั่นไงครับผมบอกแล้วว่าเขาไม่มีทางยอมกินยาง่ายๆ หรอกครับ

 

            “ไม่ได้ครับ ไม่ทานยาจะหายได้ยังไงครับ ทานยานะครับ”

 

พอสก็ไม่ยอมแพ้พยายามคะยันคะยอเขา แต่ผมรู้ว่าไม่มีทางสำเร็จแน่ ผมที่นั่งเล่นมือถือนิ่งๆ อยู่บนโซฟามุมห้องจำต้องลุกขึ้นมาจัดการปัญหานี่ด้วยตัวเอง

 

            “พอสเอายามาให้ฉัน ส่วนนายออกไปก่อนเถอะเดี๋ยวฉันจัดการเอง”

 

            “ครับคุณสิง”

 

ผมบอกกับพอส พอสก็รับคำสั่งแต่โดยดี เมื่อพอสไปแล้วภายในห้องจริงมีแค่ผมกับเขาเพียงสองคน น้องคริสนั่งกอดอกพิงตัวกับหัวเตียงนิ่งๆ สายตาเหม่อมองไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้บรรยากาศรอบนอกกำลังจะมืดมิดเพราะพระอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้า

 

            “คริส กินยา”

 

ผมเดินถือแก้วบรรจุยาไปยืนให้เขาพร้อมแก้วน้ำดื่ม แต่น้องคริสไม่ยอมรับไป ไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าผมด้วยซ้ำ

 

            “คริส กินยาเดี๋ยวนี้”

 

            “.....................................”

 

ผมเริ่มบอกด้วยน้ำเสียงที่ดุขึ้น แต่คนตัวเล็กก็ยังนิ่งเฉยครับ

 

            “จะดื้อกับอาเหรอคริส อาบอกว่าให้กินยาเดี๋ยวนี้!!

 

            “............................”

 

ยังเงียบเหมือนเดิมครับ ผมไม่ชอบใจกับท่าทีแบบนี้ของเขาจริงๆ

 

            “พีรวัส กินยานะ อย่ามาเล่นตัวแบบนี้อาไม่มีเวลามาเฝ้าเด็กดื้อแบบเราได้ตลอดหรอกนะ คนอื่นเขาก็มีงานมีการต้องทำกันทั้งนั้น เมื่อยังสร้างประโยชน์อะไรไม่ได้ก็อย่าเพิ่มภาระได้มั้ย?”

 

ผมหลุดพูดออกไปเพราะอารมณ์โมโห น้องคริสรีบหันหน้าขวับกับมาหาผมทันทีคล้าบตกใจ คงตกใจในคำพูดของผมแน่ๆ ครับ

 

            “ผมขอโทษครับ”

 

เขากล่าวขอโทษด้วยแววตาที่เจ็บปวดก่อนจะยื่นมือมารับถ้วยยาไปแล้วจัดการกินมันในทันที เห็นสีหน้าและแววตาของหลานผมก็อยากจะตบปากตัวเอง มันแก้ไม่หายเสียทีครับ ไอ้ที่เวลาโมโหแล้วมักจะพูดอะไรแบบไม่คิดเนี้ย

 

            “คริสคืออา....”

 

            “ผมขอตัวนอนพักนะครับ จะได้หายเสียทีเพราะตัวผมเองก็ไม่อยากเป็นภาระของใครเหมือนกัน”

 

พูดจบเขาก็พยายามเอื้อมมือจะปรับระดับของเตียง ผมต้องรีบเข้าไปช่วยปรับให้

 

            “ขอบคุณนะครับที่กรุณา”

 

เขาบอกก่อนจะล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาลงทันที ผมได้แต่ยืนถอนหายใจเบาๆ ทำอะไรไม่ได้ครับก็พูดออกไปแล้ว รู้ล่ะครับว่าตอนนี้เขากำลังเสียความรู้สึกแน่นอน

 

(คริส)

 

“เมื่อยังสร้างประโยชน์อะไรไม่ได้ก็อย่าเพิ่มภาระได้มั้ย?”

 

ประโยคนี้มันดังก้องอยู่ในหัวของผมครับ ผมต้องข่มน้ำตาร้อนๆ ของตัวเองเอาไว้ไม่ให้รินไหลต่อหน้าเขา ผมไม่รู้นะว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ อาสิงที่ได้ร้ายกาจกับผมขนาดนี้ เป็นเพราะผมบังอาจไปบอกรักเขาหรือเปล่า เขาถึงได้มีทีท่าแบบนี้กับผม

 

    ผมนอนกอดตัวเองเอาไว้เวลานี้ภายในห้องมีเพียงผมแค่คนเดียว เพราะอาสิงออกไปตั้งแต่ผมล้มตัวลงนอนแล้วครับ ผมต้องพยายามปลอบตัวเองให้เข้มแข็ง เวลานี้ผมคิดถึงอาคุณ กับพี่พีทที่สุดถ้าเขาสองคนอยู่ข้างผม ผมคงไม่รู้สึกโดดเดียวขนาดนี้ ในระหว่างที่ผมคิดถึงอาคุณเสียงร้องเตือนว่ากำลังมีคนคอลหาผมก็ดังขึ้น ผมรีบคว้าโทรศัพท์ของผมที่พี่พอสวางไว้ให้บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดู

           

            >อาคุณของนู๋คริส<

 

อาคุณครับ อาคุณของผมจริงๆ ด้วย

 

            (เป็นไงครับหลานชายคนเก่ง อาการดีขึ้นมั้ย?)

 

เมื่อผมกดรับใบหน้าหล่อเหลาของคุณอาที่ผมแสนจะคิดถึงก็ปรากฏขึ้น อาคุณถามผมทันทีด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นตามแบบฉบับผู้ชายใจดี

 

            “ไข้ลดลงแล้วครับ”

 

            (แต่สีหน้าไม่ดีเลยนะ มีอะไรหรือเปล่าครับน้องคริส)

 

อาคุณขมวดคิ้วถามผม เขาคงจับสังเกตจากสีหน้าและ แววตาของผมแน่นอนครับก็อาคุณอยู่กับผมมาตั้งแต่ผมเกิดทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะครับ ว่าเวลาผมแสดงสีหน้าแบบนี้ผมเป็นอะไร

 

            “น้องคริสคิดถึงอาคุณครับ..ฮือออๆๆ อาคุณมารับน้องคริสไปอยู่ด้วยไม่ได้เหรอครับ น้องคริสอยากไปอยู่กับอาคุณ..ฮือๆๆ”

 

ผมปล่อยโฮแล้วหลุดทำนิสัยง้องแง้เหมือนตอนเด็กๆ

 

            (โธ่!! คนเก่งไม่ร้องนะครับ เราน่ะยี่สิบกว่าแล้วนะร้องไห้โย้เย้เป็นเด็กห้าขวบได้ยังไงกัน ไม่เอานะครับไม่ร้องนะคนดีของอา)

 

อาคุณพูดพร้อมส่งรอยยิ้มอ่อนโยนมาให้ผม ยิ่งเห็นผมก็ยิ่งคิดถึง ยิ่งอยากไปหาอาคุณ อยากไปให้พ้นจากคนหน้านิ่ง วาจารุนแรงอย่างอาสิงใจจะขาด ยิ่งอยู่ใกล้เขานับวันหัวใจผมยิ่งพังยับเยิน

 

            “น้องคริสอยากไปหาอาคุณนี่ครับ”

 

            (อาก็อยากให้น้องคริสมาหานะครับ แต่ตอนนี้อาไม่สะดวกจริงๆ อาต้องเดินทางตลอดเวลาน้องคริสก็ต้องเรียนหนังสือด้วย อดทนหน่อยนะ อีกไม่เกินสองปีอาจะไปรับแน่นอน ถึงตอนนั้นอาจะชดเชยเวลาให้เต็มที่เลย)

 

อาคุณบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่นเหมือนเดิม ผมจำเป็นต้องหยุดง้องแง้แล้วพยักหน้าเข้าใจในเหตุผลที่อาบอก ผมจะเอาแต่ใจไม่ได้ อาคุณต้องทำงานทั้งเหนื่อยทั้งเครียดผมต้องไม่สร้างปัญหาให้อาคุณเพิ่ม

 

            “ครับ น้องคริสจะรอนะ”

 

            (ครับ รอได้เลยคนเก่งของอา อาไปรับแน่นอนครับ งั้นตอนนี้น้องคริสก็พักผ่อนเยอะๆ นะจะได้หายเร็วๆ อาต้องรีบไปแล้วเดี๋ยวตกเครื่อง แล้วว่างเมื่อไรอาจะคอลไปนะครับ)

 

            “ครับ อาคุณก็รักษาสุขภาพนะครับ”

 

ผมยกมือบ๊ายบายอาคุณ อาคุณก็ทำตอบก่อนสัญญาณการติดต่อจะถูกตัดไปครับ

 

            “ร้องไห้เป็นเด็กๆ อ้อนไอ้คุณเหมือนมันไม่ใช่อา!!"

 

หลังจากผมวางสาย ประโยคทำลายความรู้สึกจากคนคนเดิมก็มาอีกแล้วครับ ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะพ่นออกมาเบาๆ เพื่อผ่อนอารมณ์

 

            “อาสิงมีอะไรเหรอครับ?”

 

ผมทำเป็นไม่สนใจประโยคเชือดเฉือนนั้น

 

            “เปล่า ไม่มีอะไรแค่เข้ามาดูเฉยๆ ดึกแล้วนอนสิจะได้หายเสียทีไหนบอกไม่อยากเป็นภาระคนอื่นไง”

 

เขายังคงพ่นประโยคทำร้ายจิตใจมาอีกครั้ง ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามว่าอาสิงเป็นอะไร ทำไมต้องทำร้ายจิตใจกันตลอดเวลาด้วย อาสิงคล้ายชะงักไปเขารีบหมุนตัวหันหลังให้ผม

 

            “อาสิงโกรธที่คริสบังอาจไปรักอาสิงใช่มั้ย?”

 

ผมตัดสินใจถามสิ่งที่มันคาใจมาหลายสัปดาห์ เขายืนเงียบไม่ตอบคำถามผม

 

            “ที่อาสิงหลบหน้า แล้วก็คอยพูดจาไม่ดีกับคริสเพราะอาสิงไม่ต้องการให้คริสเข้าไปวุ่นวายใช่หรือเปล่า?  ฮึก..ก..อาสิงบอกคริสดีๆ ก็ได้ อย่าทำแบบนี้เลย คริสเจ็บ..ฮือๆ.. คริสขอโทษที่ไม่เจียมตัวว่าตัวเองเป็นใคร..ฮึก.ก.. แล้วอาสิงเป็นใคร คริสขอโทษที่คริสหลงตัวเองว่าที่อาสิงแสดงออกกับคริสเพราะอาสิงคิดเหมือนคริส ..อาสิงอย่าโกรธคริสเลยนะ..ฮึก..ก...ฮือออ..ต่อไปคริสจะอยู่ในที่ของตัวเองไม่เข้าไปวุ่นวายกับชีวิตของอาสิงอีก..อาสิงไม่ต้องมาดูแลคริสเหมือนเก่าก็ได้ คริสเข้าใจ..ฮืออ..คริสรับปากว่าต่อไปนี้คริสจะเลิกเพ้อเจ้อ คริสจะไม่วุ่นวาย คริสจะตัดใจจากอาสิงนับตั้งแต่วินาทีนี้เลย”

 

            “คริส!!!!!

 

อาสิงคล้ายตกใจเขารีบหมุนตัวกับมาหาผมพร้อมตวาดลั่นจนผมเองยังสะดุ้ง

 

            “เลิกพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระแล้วนอนๆ ไปซะ!!!!!

 

เขาพูดจบก็กระแทกเท้าโครมๆ แล้วเดินออกจากห้องไปอีกครั้ง ผมเอนตัวลงนอนอย่างหมดแรง ในหัวใจผมมันคล้ายจะขาดอีกครั้ง ผมใช้สองมือยกขึ้นมาปิดหน้าพร้อมร้องไห้ออกมาหนักๆ เพื่อต้องการระบายความอัดอั้นภายในใจ ทำไมนะแค่การที่เรารักใครสักคนมันผิดมากเหรอ ผมทำผิดมากขนาดนั้นเลยจริงๆ เหรอ

 

            “ฮืออออออ..อาสิง...ฮือออออ”

 

(สิงโต)

 

    ผมรีบเดินหนีน้องคริสออกมายังสวนสาธารณะภายในโรงพยาบาล ประโยคที่น้องคริสบอกมันช่างสร้างความกลัวให้ผมเสียจริงๆ

 

คริสจะตัดใจจากอาสิงนับตั้งแต่วินาทีนี้เลย

 

ประโยคนี้เป็นอะไรที่ผมรับไม่ได้ ตามจริงผมไม่พอใจตั้งปต่ได้ยินเขาคุยกับไอ้คุณแล้ว เขาร่ำร้องอยากจะไปหาไอ้คุณ ไม่อยากอยู่กับผม ผมก็แทบจะคลั่ง ผมก็บอกไม่ถูกนะว่าผมเป็นบ้าอะไรของผม ผมไม่สามารถรับรักเขาได้ ผมก็ควรจะปล่อยเขาไป เขาตัดใจจากผมนั้นก็คือเรื่องที่สมควรแล้ว แต่ผมกับทำใจยอมรับไม่ได้ แค่คิดว่าต่อไปน้องคริสจะไปรักคนอื่นที่ไม่ใช่ผม ผมก็ร้อนไปทั้งใจแล้ว ตอนนี้ภายในใจผมกำลังคุ้มคลั่งมันว้าวุ่น มันสับสน ผมไม่รู้จะจัดการยังไงดี สัญญาที่ให้กับน้ำชาไว้ว่าผมจะรักแค่เขาผมก็ไม่สามารถจะผิดคำพูดนั้นได้ ผมไม่อยากโกหกแม้กระทั่งคนตาย แต่ผมก็ไม่สามารถจะปล่อยน้องคริสได้เหมือนกัน

 

            “โว้ย!!!!!!!!

 

ผมร้องออกมาด้วยความรู้สึกที่สุดแสนจะกดดัน เพราะคิดไม่ออกว่าจะจัดการกับปัญหาข้างหน้านี้ยังไงดี น้ำชาก็ผิดคำพูดไม่ได้ น้องคริสผมก็เสียเขาไปไม่ได้เช่นกัน ผมหาทางออกไม่เจอจริงๆ

 

……………………………………….

 

            “ทำไมเพิ่งกลับมาป่านนี้ พอสบอกว่าเลิกเรียนตั้งแต่บ่ายสามแล้วไม่ใช่รึไง?”

 

นับจากวันนั้นที่เขาบอกว่าจะตัดใจจากผม ผมก็ไม่เคยไปหาน้องคริสที่โรงพยาบาลอีกเลย ผมเอาแต่โหมทำงานหนัก แล้วปล่อยให้พอสเป็นคนไปดูแลเขาแทน จนเขาหายกลับมาพักที่บ้านได้ น้องคริสก็เปลี่ยนไป เขานิ่ง และเย็นชากับผม สายตาที่เขามองผมมันช่างว่างเปล่า ว่างเปล่าจนผมกลัว กลัวว่าเขาจะทำตามที่เขาพูดจริงๆ

 

            “ผมไปเดินห้างกับเพื่อนมาครับ เพื่อนชวนดูหนังต่อต้องขอโทษอาสิงด้วยนะครับที่ลืมโทรมาบอก”

 

เขาบอกกับผมเสียงเรียบ ใบหน้านิ่งเฉยราวรูปปั้นยิ่งทำให้ผมแสนจะหงุดหงิด

 

            “ลืมโทรบอกเนี้ยนะคริส อาเคยบอกแล้วใช่มั้ยจะไปไหนให้ขออนุญาตอาก่อนตอนนี้เราเป็นคนในปกครองของอาอยู่นะอย่าลืม”

 

ผมดุเขาเพราะอารมณ์โกรธ น้องคริสหน้านิ่งมากกว่าเดิมเขาหันมามองผมอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน

 

            “ครับ ผมไม่เคยลืมว่าตอนนี้ผมต้องรบกวนอาอยู่ ผมแค่คิดว่าไปดูหนังแปบเดียวไม่น่าจะมีอะไร แต่ผมคงคิดน้อยเกินไปต้องขอประทานโทษด้วยนะครับ”

 

เขาบอกด้วยน้ำเสียงประชดประชัน ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปโดยไม่สนใจเสียงเรียกของผม

 

            “คริส!!! ลงมาคุยให้รู้เรื่องก่อนคริสสส..ลงมานะ..คริสสสส”

 

ปังงงงง

 

เสียงปิดประตูห้องดังสนั่นมาจนผมได้ยินชัดเจน พักนี้ชักจะดื้อเกินไปแล้วนะ

 

            “คุณสิงครับ”

 

พอสเดินเข้ามาหาผมที่กำลังยืนเท้าเอวด้วยความโมโหแต่ทำอะไรไม่ได้อยู่ที่หน้าบันไดขึ้นชั้นสอง

 

            “พอส นายดูแลน้องคริสยังไงของนายถึงได้ปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจขนาดนี้ “

 

ผมรีบหันไปต่อว่าพอสทันที

 

            “ผมขอโทษครับคุณสิง ผมคิดแค่ว่าดูหนังคงไม่เป็นไร”

 

พอสตอบเสียงอ่อยพร้อมก้มหน้ามองพื้นนิ่ง

 

            “พอส..นายเป็นคนที่ฉันไว้ว่างใจให้ดูแลน้องคริส นายจะมาคิดง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้นะ นายก็รู้ตอนนี้สถานะการณ์ของเราเป็นยังไง ขนาดฉันพวกมันยังดักเล่นงาน แล้วนายคิดว่ามันจะไม่เพ่งเล็งน้องคริสหรือไง!!!!

 

ผมตวาดลั่น พอสรีบก้มคำนับเพื่อขอโทษผม ตอนนี้สัมปทานที่ผมทำกับรัฐบาลกำลังจะหมดสัญญา พวกที่จ้องจะแย่งชิงเลยรีบรุกผมกันใหญ่ ตัวผมน่ะไม่เท่าไรแต่น้องคริสนี่สิผมจะปล่อยให้เขาตกอยู่ในอันตรายไม่ได้ แต่พักนี้เขาก็แสนจะดื้อเลยครับ อะไรที่ผมห้ามทำ นั่นล่ะครับคือสิ่งที่เขาจะทำ


....มาต่อให้ล่ะนะ ถ้ายังพลาดมีคำผิดอยู่ก็ขอโทษนะคะ ว่างๆ จะตรวจทานให้ใหม่นะจ้ะ....



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

1,016 ความคิดเห็น

  1. #998 032306 (@032306) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 13:41
    น้ำตาไหลตอนที่บอกว่า คริสเจ็บ ทำไมอะ&#128557;&#128557;&#128557;&#128557;
    #998
    0
  2. #980 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 08:57
    โหดร้ายกับน้องเกินไปแล้วนะ!!
    #980
    0
  3. #920 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:38
    หนีไปเลยมั้ยน้องคริส
    #920
    0
  4. #388 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:42
    น้ำตาจิไหลแล้วน๊า
    #388
    0
  5. #215 Ratt1611 (@Ratt1611) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 08:42
    <p>หน่วงงงงง</p>
    #215
    0
  6. #202 renrear (@renrear) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 21:42
    อย่าทำน้องงงง งือออ สงสารคริสอ่าา
    #202
    0
  7. #194 PerayaSK88 (@pentor1993) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 09:07
    อาสิงบ้าป่าวไอนี่ก็ไม่ได้ไอนู้รงนก็ไม่เอาเพลีย
    #194
    0
  8. วันที่ 27 เมษายน 2561 / 08:43
    ต่างคนต่างอยู่ไปเลยเหมาะสุดความเข้าใจไม่ต้องปรับแล้วทางใครทางมันเถอะสงสาร...
    #192
    0
  9. #184 Christia Himaegawa Blue (@paramitasaenghao) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 07:22
    รอให้ปรับความเข้าใจกันได้นะคะ สงสารทั้งคู่เลย
    #184
    0
  10. #183 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 05:53
    เบื่ออาสิงแล้ว สัญญากับคนที่ตายไปแล้ว แล้วมาทำให้คนที่ยังมีชีวิตทุกข์ใจนี่นะ รวมทั้งตัวเองก็ไม่มีความสุขไปด้วย คริสดีแล้วที่ถอยออกมา ปล่อยอาสิงจมอยู่กับอดีตไปเหอะ ถ้าปล่อยวางยังไม่ได้ รักคนที่จากไปก็ใช่ว่าจะไม่รักใครได้อีกนะ งั้นก็อยู่คนเดียวต่อไปไม่ต้องมากั๊กน้องไว้
    #183
    0
  11. #182 suttiratnizaa (@suttiratnizaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 04:51
    เลือกที่จะรักษาสัญญาของคนตายแต่ไม่คิดที่จะรักษาคนที่อยู่ไว้ คิดได้ที่หลังระวังจะไม่ทันอาสิง เมื่อไรที่น้องตัดใจได้เราจะรอสมน้ำหน้า เมื่อนั้นขอให้น้องเอาคืนให้หนักๆๆเลย&#128545;&#128545;&#128545;&#128545;
    #182
    0
  12. #181 Jumttt555 (@Jumttt555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 02:38
    ปวดใจจัง&#8203; น้องไปอยู่กับอาคุณก็ไม่ได้&#8203; คนใจร้ายก็ปากร้ายต่อไปเรื่อย&#8203; สภาพจิตใจน้องคริสยิ่งแย่ไปทุกที&#8203; ปวดใจแทนน้อง
    #181
    0
  13. #179 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 01:13
    ใจร้ายจังอาสิง...สงสารน้องคริสกับไปอยู่กับอาคุณแล้วไม่ต้องกับมาหาคนใจร้ายอีก
    #179
    0
  14. #178 suwaphathanpunya (@suwaphathanpunya) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 00:54
    ว๊อยยย ใจร้ายอะไรขนาดนั้น ยอมรับเถอะว่ารักอ่ะ น้องคริสอย่าไปมัแฟนนะลูกรอคนแก่คิดได้ก่อน
    #178
    0
  15. #177 onc_nami (@oummy-nc) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 00:36
    เอาเข้าไปอาสิงนี่... ขัดใจจริงๆ ต้องรอให้น้องตกอยู่ในอันตรายแบบเดียวกับน้ำชารึไงอาสิงถึงจะคิดได้ว่าไม่ควรหนีหัวใจตัวเอง เราเชื่อว่าน้ำชาเป็นคนดีเค้าต้องมีความสุขอยู่แล้วที่คนที่รักจะได้เริ่มต้นใหม่กับใครสักคนที่สามารถมาเติมเต็มอาสิงได้ แต่อาสิงมัวแต่จมอยู่กับคำพูดในอดีต การรักน้องคริสมันไม่ได้หมายความว่าอาสิงไม่รักน้ำชาแล้วป่าว ชีวิตมันก็ต้องเดินไปข้างหน้ามะ จะมาจมอยู่กับอดีต อยู่กับคนที่ตายไปแล้วและสร้างความเจ็บปวดใครคนข้างกายไปเพื่ออะไร...
    #177
    0
  16. #176 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 00:33
    โอ้ยยยย อาสิงงง ขนาดน้องป่วยน้องตัดเพ้อขนาดนี้นังมำตัวงี่เง่าได้อีก ต้องโดนกระตุ้นขนาดไหนค่ะถึงจะรส.ตัว
    #176
    0
  17. #175 joker_face (@dee_hi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 00:20
    ขอให้คริสตัดใจได้เถอะ ถ้าอาสิงยังไม่รู่ใจตัวเองขนาดนี้ก็ตามนั้นเลยค่ะ
    #175
    0
  18. #174 BBlovelyb (@bblovelyb) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 00:16
    น้ำตาร่วงเลยตอนน้องขอโทษที่เผลอใจไปรัก โอ้ย จะรักใครต้องรู้สึกผิดขนาดนี้เลยเหรอลูก อยากกอดโอ๋น้อง;_; ส่วนอาสิงนี่ขอไม่พูดถึง..
    #174
    0
  19. #173 Ratt1611 (@Ratt1611) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:16
    <p>อยากพาน้องคริสหนีเลยยยยย</p>
    #173
    0
  20. #172 0897284162 (@0897284162) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:08
    <p>ออย่าใจร้ายกับคริสเลยนะอาสิงงรีบๆรู้ใจตัวเองสักทีรึจะให้อาคุณพาน้้องคริสไปก่อนถึงจะรู้ว่าอาสิงก้รักกน้องคริสมาก</p>
    #172
    0
  21. วันที่ 26 เมษายน 2561 / 18:52
    คริสไม่ต้องรออาคุณมารับหรอกไปหาอาคุณเองเลยเลิกรักได้แล้วเหตุผลอาสิงฟังไม่ขึ้นเห็นแก่ตัวล้วนๆหาอาเราดีสุด^^
    #171
    0
  22. #170 @_Xu (@NoptiraNaunsri) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 18:33
    อาสิงเห็นแก่ตัว คริสต้องใจแข็งนะลูก อย่ายอมง่ายๆ เราเจ็บขนาดนี้ต้องมีเล่นตัวกันบ้าง
    #170
    0
  23. #168 joker_face (@dee_hi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 18:24
    อาคุณรีบทาพาหลานกลับบ้านเถอะค่ะ ฮึ้มมมมม อาสิงเห็นแก่ตัวอ่ะ ทำแบบนี้
    #168
    0
  24. #167 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 16:40
    อาคุณรีบมารับน้องคริสกลับเร็วๆเลย เบื่ออาสิงแล้ว อะไรก็ไม่ทำซักอย่าง.
    #167
    0
  25. #166 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 15:11
    คุณอาเห็นแก่ตัว กะจะไม่ปล่อยสักทางเลยเหรอ
    #166
    0