สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 96 : ภาค 1 บท 96 จิตตก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    2 ก.พ. 63

บริเวณทางออกสนามประลอง

 

“ทั้ง ๆ ที่มีโอกาสชนะทำไมถึงไม่สู้ต่อ” เล็กปรากฏตัวขึ้นและขวางหน้าของผมไว้

 

เธอกำลังพูดในสิ่งที่ผมต้องการ ที่ผมยอมแพ้ในรอบนั้นก็เพื่อสิ่งนี้

 

ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่ขอยอมแพ้ด้วยตัวเอง หรือบอกกรรมการว่าเอาแค่ที่ 10 ทั้งหมดทำเพื่อเรื่องนี้

 

“มันไม่ใช่เรื่องของเธอ”

 

ผมเลือกที่จะทำตามแผนโดยเริ่มจากเมินและเดินผ่านเธอไป

 

เล็กที่เห็นกันต์เมินและไม่สนใจ เธอก็เริ่มที่จะไม่ค่อยพอใจ

 

“นายรู้ใช่ไหมว่าฉันมีอะไรอยู่”

 

“แค่รูปภาพรูปเดียวของเธอ มันจะทำอะไรได้มากแค่ไหนกัน อย่างน้อยมันก็แค่เป็นกระแสในช่วงหนึ่ง”

 

ผมหยุดเดินและตอบกลับไป

 

“ถ้าอย่างนั้นไม่ว่ารูปนี้จะถูกเอาไปทำอะไรนายก็ไม่สนใจแล้วสินะ”

 

เล็กเริ่มคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋าและเปิดรูปที่เคยเอาไว้ขู่ผมให้ดู

 

“HCIX โปรแกรมที่เธอใช้เป็นของบริษัทฮิวแมนคริเทคสินะ”

 

ผมหันหลังกลับไปมองเล็กและเปิดโทรศัพท์ให้เธอดูบ้าง เหตุผลที่ผมรู้ว่าโปรแกรมนั้นชื่ออะไร ก็เป็นเพราะข้อมูลที่ครูเอลให้มา

 

“ถ้าใช่แล้วจะทำไม” เล็กเริ่มรู้สึกได้ถึงกลิ่นแปลก ๆ จากเรื่องนี้

 

“โปรแกรม HCIX มีความสามารถในการปกปิดร่องรอยและบิดเบือน แต่ถ้ามันไปเจอคนที่เก่งพอจะถอดรหัสมันจะเป็นยังไง ลองคิดดู”

 

“อย่าบอกนะว่านายขอให้อาจารย์เอลช่วย ฉันไม่น่าหลุดปากบอกที่มาข้อมูลกับนายไปเลย”

 

“เล็ก ตอนนี้ฉันถือไพ่เหนือกว่าเธอแล้ว ข้อมูลทั้งหมดที่อาจารย์เอลมอบให้ฉัน มันมากพอจะทำให้บริษัทฮิวแมนคริเทคล้มละลาย”

 

ผมยังคงพูดอย่างต่อเนื่องพร้อมกับเริ่มก้าวเท้าเข้าไปหาเธอช้า ๆ

 

“ความรู้สึกที่บริษัทที่พี่เธอพยายามสร้างขึ้นมาทั้งชีวิตมันจะพังลงเพราะการกระทำที่ขาดความรอบคอบและมั่นใจในตัวเองมากเกินไปของเธอมันเป็นยังไง”

 

“คิดว่าไม่มีใครเก่งพอจะจับตัวเองได้ คิดว่าตัวเองควบคุมได้ทุกอย่าง จักรวาลมันไม่ได้หมุนรอบตัวของเธอ และแน่นอนว่าก็ไม่ใช่ฉันด้วย”

 

“ในครั้งนี้ฉันจะช่วยเก็บความลับเรื่องนี้ไว้ให้ไม่ไปถึงศาล เธอเองก็น่าจะรู้ดีใช่ไหมว่ามันหมายถึงอะไร”

 

เมื่อจบการอธิบายอันแสนยืดยาวผมก็เลือกที่จะเดินกลับและปล่อยให้เล็กยืนอยู่คนเดียว

 

ผมหวังว่าบทเรียนของเล็กในครั้งนี้มันจะช่วยให้เธอเปลี่ยนนิสัยและเป็นคนที่ดีกว่านี้

 

“แล้วนายจะอธิบายเรื่องภาพนั้นยังไง” เล็กเอ่ยถามด้วยสีหน้าและท่าทางที่เปลี่ยนไปคล้ายกับคนที่กำลังสิ้นหวัง

 

“ในวันนั้นฉันแค่ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าชายโลหิตเท่านั้นเอง มันก็เป็นแค่ภาพธรรมดาภาพหนึ่ง เลิกคิดไปเองได้แล้ว”

 

การโกหกแบบหน้าด้าน ๆ ของกันต์ทำให้เล็กถึงกับจิตตกไปเลยทีเดียว

 

ที่ห้องพักของกันต์

 

ในตอนนี้ผมกำลังคิดถึงเวลาว่างของตัวเอง เวลาที่ผมจะได้พักผ่อนและอยู่นิ่ง ๆ สักพัก แค่นอนเมื่อวานมันยังไม่พอ

 

แต่น่าเสียดายที่ผมก็ทำได้แค่คิดถึงเท่านั้นเอง

 

เสียงโทรศัพท์โทรเข้ามันดังออกจากเครื่องของผม

 

“สวัสดีครับพ่อ” ผมกล่าวทักทายคุณพ่อที่ไม่ได้คุยกันมาเสียเนิ่นนาน

 

“ไอ้ลูกชายเรียนที่นั่นลูกมีความสุขดีไหม?”

 

คุณพ่อบังเกิดเกล้าเปิดมาด้วยคำถามแปลก ๆ

 

“ก็ไม่ได้แย่อะไรนะครับ คนที่นี่ก็…นิสัยไม่ได้แย่อะไร”

 

ผมตอบไปตามความจริง ถึงแม้ว่าเล็กจะทำตัวแย่ไปสักหน่อยแต่ก็อย่างที่ครูเอลเคยพูดไว้

 

เล็กก็แค่ชินกับชีวิตที่สั่งได้ทุกอย่างเท่านั้นเอง นิสัยเธอเลยเป็นอย่างที่เห็น

 

แต่ในกรณีของรุ่นพี่ริสานี่ผมก็ยังอธิบายไม่ได้ คงบอกได้แค่ว่าเธอเป็นคนที่สนใจแต่การต่อสู้อย่างเดียว

 

โดยรวมแล้วถือว่าดีอยู่พอตัว

 

“ดีมากลูกพ่อ ที่พ่อโทรมานี่ก็เพื่อจะบอกว่าบ้านเราไฟไหม้ไปแล้ว”

 

คุณพ่อบังเกิดเกล้าพูดเรื่องน่าตกใจด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

 

“ผมขอฟังอีกทีได้ไหมครับ”

 

“บ้านเราไฟไหม้ แต่ไม่ต้องกังวลไปลูก หลังจากนี้ลูกก็แค่เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นั่นเท่านั้นเอง ส่วนที่ดินพ่อก็ขายไปแล้ว อันที่จริงก็ตั้งจจะบอกลูกตั้งนานแล้วแต่ก็ไม่มีเวลาสักที”

 

“พ่ออออ!” เสียงในใจของผมมันตะโกนลั่นออกมา

 

อันที่จริงบ้านไฟไหม้ไปสำหรับผมมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ไอ้พวกแผ่นเกม Farness World กับคอมที่ผมเอาไว้เล่นมันละ

 

เบาะแสที่จะนำไปสู่ความลับของระบบเกม Farness World และข้อสงสัยทั้งหมดมันอยู่ที่นั่น

 

ที่บ้านคือเบาะแสเดียวที่ผมมีเองนะ แต่มันดันโดนเผาไปแล้ว

 

“พ่อช่วยเล่าเหตุการณ์ให้มันชัดเจนกว่านี้ได้ไหมครับ?”

 

“เอาจริง ๆ บ้านเราไฟไหม้เพราะดันไปโดนลูกหลงจากเฮลิคอปเตอร์ตก ทางกองทัพก็ชดเชยค่าเสียหายให้พ่อไปแล้ว”

 

“แล้วเฮลิคอปเตอร์วันไหนครับพ่อ?”

 

“ก็หลังจากที่ลูกเข้าโรงพยาบาล พ่อก็ได้รับสายจากประกันภัย”

 

นั่นมันเป็นวันก่อนที่ผมจะรู้สึกตัวว่า Farness World มันไม่ใช่เกมธรรมดาและไม่ได้เป็นแค่เกมด้วย

 

ถ้าเป็นอย่างที่พ่อผมพูดจริง ๆ นั่นก็หมายความว่ามีอยู่ 2 ความเป็นไปได้ ข้อแรกคือเรื่องบังเอิญ หรือ ข้อ 2 มันเป็นแผนขององค์กรลับใต้ดินที่กฤติธีเคยพูดถึง

 

“แค่นี้ก่อนนะลูก พ่อมีงานต้องไปทำต่อ”

 

“เดี๋ยวก่อนครับพ่อ" ผมรีบหยุดควาคิดนั้นของพ่อไปในทันที

 

"พ่อจำแผ่นเกมที่เคยซื้อให้ผมเมื่อตอนนั้นได้ไหม ที่เอามาจากร้านขายของเก่า”

 

“อืม จำได้ เกมชื่อว่าอะไรน่ะ ฟา ฟา สักอย่าง” 

 

ดูเหมือนการคุยกับพ่อของผมจะทำให้ได้เบาะแสที่สำคัญบางอย่างมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #387 KrKuKong (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 10:36
    บ้านเราไฟไหม้แล้วใบหน้าชิลๆ555
    #387
    3
    • #387-1 SuruMaster(จากตอนที่ 96)
      22 เมษายน 2563 / 11:22
      อันที่จริงพระเอกก็พอเดาได้อยู่แล้วละครับ ว่าต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นที่บ้าน
      #387-1
  2. #214 WITCHALICE (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:15

    เป็นไปดั่งกลอุบายที่วางไว้ หลักฐานหายหมดไหมเนี่ย


    #214
    1
    • #214-1 SuruMaster(จากตอนที่ 96)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:33
      อีกไม่นานคงได้รู้ครับ555
      #214-1
  3. #211 danayapat123 (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:04

    ไรท์สนุกมาก
    #211
    1
    • #211-1 SuruMaster(จากตอนที่ 96)
      3 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:31

      ขอบคุณครับบบ
      #211-1
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #209 Fikusa (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:54
    ประสบการณ์บ่มเพาะคนล่ะนะ จะไม่ว่าอะไรทั้งนั้นแหละ แค่กลับเข้ามาในทางที่ถูกที่ควรก็พอ
    #209
    1
    • #209-1 SuruMaster(จากตอนที่ 96)
      2 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:32
      ใช่ครับ ผมก็คิดอย่างนั้น
      #209-1