สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 91 : ภาค 1-บท 91 ขีดจำกัดของเลเวล 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    28 ม.ค. 63

10 นาทีผ่านไป

 

ดาบทั้ง3 ของอัศวิน3 ตนโจมตีเข้ามาพร้อมกันจากทางข้างหน้า

 

พวกมันไล่ต้อนกันต์จนเขาแทบจะยืนชิดกับขอบมุมของวิหารทดสอบ

 

เมื่อกันต์ยืนชิดติดมุมและไม่มีหนทางที่จะหนีไปไหนได้อีกต่อไปนั่นเอง

 

“ม่านพลังแห่งธาตุทั้งปวง” กันต์ยื่นมือไปข้างหน้าและเปิดใช้ทักษะ

 

ทันใดนั้นเองม่านพลังสีทองดำได้ปรากฏขึ้นและรับการโจมตีที่เข้ามา

 

“คงหมดเวลาทดสอบฝีมือเพรียว ๆ แล้ว”

 

ดาบทั้ง3 เมื่อโจมตีเข้าใส่ม่านพลังก็ถึงกับต้องสะท้อนกลับ จนหุ่นทดสอบต้องก้าวถอยหลังไปตามแรงที่ดีดกลับ

 

กันต์ยกเลิกทักษะม่านพลังและพุ่งตัวออกไปโจมตี

 

“ทำลายจากภายใน” กันต์เปิดใช้ทักษะ

 

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างพุ่งพรวดชั่วขณะ

 

หมัดของกันต์เข้าปะทะหมวกเกราะของหุ่นทดสอบจนกระเด็นปลิวไปตัวหนึ่ง

 

5 นาทีผ่านไป

 

กันต์พ่นลมออกจมูกเบาๆ และเริ่มยืดเส้นยืดสายร่างกาย

 

[ยินดีด้วยผู้เล่นผ่านการทดสอบระดับ 5 แล้วต้องการไปยังระดับต่อไปหรือไม่]

 

“พอแค่นี้ก่อน” เมื่อกันต์พูดจบ เขาก็นั่งลงกับพื้นวิหาร

 

ร่างของหุ่นทดสอบทั้ง3 กลายเป็นแสงสีฟ้าและจางหายไป

 

เหตุผลที่ผมเลือกที่จะหยุดเพราะผมคิดว่าการใช้ทักษะของพวกตัวละครในการต่อสู้ มันจะง่ายเกินไป

 

และอีกเหตุผลคือผมอยากลองร่ายเวทด้วยตัวเองดู

 

ผมเปลี่ยนท่านั่งเป็นแบบขัดสมาธิและยื่นมือข้างขวามาวางไว้บนตัก

 

จินตนาการถึงลูกบอลสีฟ้า ก้อนกลม ๆ ตามที่อาจารย์ฟอร์ดสอน

 

ทันใดนั้นเองมานาสีฟ้าเริ่มไหลออกมาจากร่างกายของผมและรวมตัวกันเป็นก้อนลอยอยู่เหนือฝ่ามือ

 

หลังจากผ่านไปประมาณ1 นาทีก้อนมานาสีฟ้าในมือของผมก็ได้แตกออก

 

ผมยังควบคุมสมาธิได้ไม่ดีพอ เรื่องแบบนี้มันต้องใช้ประสบการณ์

 

หลังจากนั้นผมก็ได้พยายามลองอีกหลายต่อหลายครั้ง และระยะเวลานานที่สุดที่ทำได้คือ3 นาที

 

“ไม่มีใครจะมาเป็นอาจารย์ให้ผมจริง ๆ เหรอ”

 

ในครั้งที่แล้วตอนสู้กับร่างเงาเครกก็ยังลงมาสอนผมเองได้ แล้วทำไมครั้งนี้จะไม่ได้ ถึงจะต่างสถานที่แต่ก็น่าจะเหมือนกัน

 

[จิตใต้สำนึกของเครกกำลังขอโทษที่เขาไม่มีความสามารถพอที่จะสอนเรื่องการร่ายเวทให้กับคุณได้]

 

[จิตใต้สำนึกของเรล์มบอกว่าเขาลืมวิธีการร่ายเวทเบื้องต้นไปหมดแล้ว]

 

[จิตใต้สำนึกของเวรัคกำลังบอกคุณว่าเธอยังไม่ว่างจะมาสอน]

 

เวรัคไม่ว่าง จิตใต้สำนึกของตัวละครก็คงจะมีอะไรที่ต้องทำเหมือนกันสินะ ไม่เป็นไร ผมเข้าใจ

 

[จิตใต้สำนึกของอาร์เซนกำลังหลับใหล เขายังไม่ตื่น]

 

หลังจากจบประโยคคำพูดของระบบ ก้อนมานาที่ลอยอยู่บนฝ่ามือของผมถึงกับแตกกระจาย

 

นี่ผมลืมอาร์เซนไปได้ยังไง เขาเป็นตัวละครที่เก่งที่สุดในเรื่องการโจมตีระยะไกลแล้ว

 

อาร์เซนคือบุรุษสายเลือดครึ่งคนแคระครึ่งเอลฟ์ เขาก็หล่ออยู่พอตัวแต่น่าเสียดายที่ตัวเตี้ยไปหน่อย เลยยังไม่มีสาวติดเท่าเรล์ม

 

ถ้าเป็นเนื้อเรื่องในเกม อาร์เซนคือตัวละครที่ใช้ได้ทั้งปืนและธนู ไปจนถึงอาวุธโจมตีระยะไกลทุกประเภท

 

อายุของอาร์เซนก็น่าจะปาไป30 ต้น ๆ แล้ว นิสัยของเขาก็จะออกเป็นแนวผู้ชายที่ไม่ค่อยสนโลก

 

“มันไม่ใช่เรื่องของข้า” มันคือคำพูดติดปากของอาร์เซน

 

เอาไว้ว่าง ๆ ผมจะไปลองเล่นเป็นอาร์เซนดู เผื่อวิธีนี้จะทำให้เขาตื่นจากการหลับได้

 

สรุปแล้วกันต์ก็จำใจต้องฝึกร่ายเวทด้วยตัวเองและเรียนรู้อย่างเหงา ๆ คนเดียว

 

ที่มิติลึกลับแห่งหนึ่ง

 

“เจ้าจะถ่วงเวลาข้าไปอีกนานแค่ไหน สิ่งที่เจ้ากำลังทำมันไร้ค่า”

 

จอมมารเวลโดรตะโกนด้วยน้ำเสียงมาดเข้ม

 

มือทั้ง2 ข้างของเขากำลังฉีกกระชากโซ่สีขาวบริสุทธิ์อย่างเมามัน

 

ด้วยวงเวทสีม่วงบนฝ่ามือทำให้การฟื้นฟูของโซ่สีขาวไร้ผล

 

แต่ที่น่าแปลกใจคือโซ่มันกลับเพิ่มจำนวนขึ้นและเพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ

 

“ตอนนี้มันยังไม่ใช่เวลาของนาย รีบกลับไปนอนเหมือนที่ผ่านมาจะดีกว่า” เสียงของเวรัคดังขึ้นอยู่ไม่ไกล

 

ที่ส่วนบนของคทาเบญจธาตุวงเวทสีขาวบริสุทธิ์กำลังหมุนวนอย่างรวดเร็ว

 

ใช่แล้วเหตุผลที่เวรัคไม่ว่างเพราะเธอต้องกลับมาเสริมผนึกของจอมมารเวลโดรนั่นเอง

 

“แล้วทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย” เวรัคถอนหายใจออกมาเบา ๆ

 

ในครั้งแรกที่เธอได้พบเวลโดรที่นี่ เธอได้ทำการตรวจสอบและวิเคราะห์โซ่สีขาวที่พันธนาการร่างของเขาไว้

 

ใช้เวลานานนับหลายวันในที่สุดเวรัคก็สามารถค้นพบหนทางในการเพิ่มจำนวนของโซ่สีขาว

 

แต่ในขณะเดียวกันนั่นเองจอมมารเวลโดรก็พบวิธีหยุดยั้งการฟื้นฟูของโซ่สีขาวเช่นกัน

 

"ข้าจะบอกอะไรดี ๆ ให้ โซ่พวกนี้มันไม่ได้เกิดจากมานาและเวท ดังนั้นแล้วโซ่ที่เจ้าสร้างขึ้นมาใหม่มันเป็นแค่ของลอกเลียนแบบ มันไม่มีประสิทธิภาพเหมือนของจริง"

 

เวรัคที่ได้ยินดังนั้นก็เริ่มทำสีหน้าจริงจัง เธอจำได้ดีว่าเวลโดรเป็นใครและเขาทำอะไรได้

 

"การทำลายย่อมง่ายกว่าการสร้างเสมอ เมื่อเวลาที่มานาของเจ้าหมดลงนั่นคือจุดจบ"

 

ทั้ง 2 ประจันหน้าด้วยการเพิ่มและลดจำนวนโซ่วนเวียนไปมา

 

เรื่องราวเป็นอย่างนี้อยู่นานจนกระทั่งเธอเองยังสงสัยว่าไอ้เจ้าตัวที่จับวิญญาณของจอมมารเวลโดรมาขังไว้ที่นี่มันไปอยู่ไหนแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #327 Tataros (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 21:48
    ไรท์ใครเป็นคนมาจับ มันมามัดไส้อะไรท์
    #327
    1
    • #327-1 SuruMaster(จากตอนที่ 91)
      2 เมษายน 2563 / 07:33
      ถ้าหมายถึงคนที่จับเวลโดรมาขังละก็ เป็นความลับครับ
      #327-1
  2. #204 Fikusa (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 16:06
    ไม่ใช่เรื่องของชาย ไม่ใช่เรื่องของชาย~
    #204
    3
    • #204-1 SuruMaster(จากตอนที่ 91)
      28 มกราคม 2563 / 18:01
      อารมณ์พี่แกก็ประมาณนั้นเลยครับ 555
      #204-1
    • #204-3 SuruMaster(จากตอนที่ 91)
      29 มกราคม 2563 / 16:34
      เรื่องนี้ผมกะว่าจะมีประมาณ 3-4 ภาคครับ ภาคละร้อยตอน ถ้าถามว่าจะจบภาค 1 เมื่อไหร่ก็ต้องตอบว่าวันที่ 6 กุมภาพันธ์ครับ
      #204-3