สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 78 : ภาค 1-บท 78 เมืองหลวงที่อ่อนแอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    16 ม.ค. 63

หลังจากที่บอกเรื่องสำคัญไปแล้ว ร่างของเครกจึงได้สลายหายเป็นแสงสีฟ้า ท่ามกลางกลุ่มขององครักษ์ และเรติน่า

 

เมื่อเครกหายตัวไปแล้ว นั่นจึงสร้างความตกตะลึงให้กับพวกเธอเป็นอย่างมาก ยกเว้นแค่เพียงเรติน่า

 

“ท่านนักบุญ ชายผู้นั้น” องครักษ์คนหนึ่งเอ่ยถาม

 

“เขาคือบุคคลตามคำทำนายของเทพเรติอุส ผู้ครอบครองทุกสรรพสิ่ง”

 

เหล่าองครักษ์ที่ได้ยินดังนั้นต่างพากันดีใจเสียยกใหญ่

 

เพราะคำทำนายนั้นกลายเป็นจริง โดยมีเรติน่าเป็นคนยืนยัน

 

สงครามระหว่างมนุษย์และปีศาจที่ยืดเยื้อมานานนับหลายพันปีกำลังจะจบลง

 

“หลังจากเรื่องนี้จบลง ข้าต้องนำเรื่องนี้ไปบอกแก่นักบุญศักดิ์สิทธิ์คนอื่น ๆ”

 

เรติน่ายังจำได้ดีว่านักบุญศักดิ์สิทธิ์มีกันทั้งหมด 3 คน และพวกเธอก็ได้รับหน้าที่เดียวกัน

 

ที่สมาคมดาบสีคราม สาขาเมืองหลวงแห่งอาณาจักรทางตอนใต้

 

            เรย์ในรูปลักษณ์ของชายหล่อกำลังรีบวิ่งผ่านถนนเส้นต่าง ๆ เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปให้เร็วที่สุด

 

            เมื่อมาถึงถนน 4 แยกแล้ว นั่นก็จะหมายความว่าได้มาถึงยังสมาคมการค้าดาบสีครามแล้ว

 

            เหล่าประชาชนและทหารที่อยู่ในบริเวณนี้ล้วนตื่นตัวและกระตือรือร้นมากเป็นพิเศษ

 

            ทุกคนต่างมีหน้าที่เป็นของตัวเอง และสิ่งที่พวกเขากำลังทำคืออาวุธ และกำแพงไม้ขนาดเล็ก

 

            พวกเขากำลังเตรียมการเผื่อเกิดเหตุที่ปีศาจสามารถบุกรุกเข้ามาในกำแพงเมืองได้

 

            เมื่อเวลานั้นมาถึงสิ่งของและอุปกรณ์ที่พวกเขาสร้างจะถูกนำมาใช้อย่างคุ้มค่า

 

            ภายในอาคารของสมาคมดาบสีครามก็เช่นกันทุกคนต่างทำงานกันจนแทบจะไม่ได้พัก

 

            “ท่านเรย์ ในที่สุดท่านก็กลับมา”

 

            ชายแก่คนหนึ่งเดินมาหาเรย์พร้อมกับไม้เท้าสีเงินในมือ

 

            ชายชราผู้นี้คือประธานสมาคมดาบสีครามประจำสาขานี้

 

            ทุกคนที่เป็นพนักงานหรืออยู่ในสังกัดของสมาคมจะสวมชุดสีน้ำเงิน และติดตราสัญลักษณ์ไว้เพื่อบ่งบอกตัวตน

 

            “ทำไมเมืองถึงอยู่ในขั้นวิกฤตขนาดนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เมืองหลวงจะอ่อนแอจนต้องให้ประชากรมาช่วย”

 

            เรย์เอ่ยถามชายชราจากสิ่งที่เขาพบเห็นมาตลอดทาง

 

“กองกำลังหลักของเมืองหลวงถูกส่งไปตามหัวเมืองหลักทั้ง 4 หัวเมือง ยกเว้นเพียงแต่หัวเมืองที่ถูกตีแตก”

 

“มันเป็นแผนของดันเต้มาตั้งแต่ต้น เขาตั้งใจระบายกองกำลังเคสมอร์ออกไปยังนอกเมือง เพื่อทำให้เมืองหลวงอ่อนแอที่สุด”

 

กองทหารที่แข็งแกร่งที่สุดของอาณาจักรมนุษย์ทางตอนใต้ คือกองกำลังหลักแห่งเคสมอร์

 

เคสมอร์คือชื่อของบุรุษผู้ก่อตั้งอาณาจักรแห่งนี้ขึ้นมา ทหารจะใช้ชื่อของเขาเป็นสัญลักษณ์และชื่อกองทัพเสมอ

 

กองกำลังหลักแห่งเคสมอร์สร้างชื่อเสียงไปทั่วทั้งอาณาจักร โดยป้องกันชายแดนใต้จากกองทัพปีศาจมานานนับหลายร้อยปี

 

เหตุผลที่อาณาจักรทางตอนใต้อยู่รอดจากการรุกรานของปีศาจมาได้นานขนาดนี้ก็เป็นเพราะกองกำลังเคสมอร์นั่นเอง

 

“และในจังหวะนั้นเองดันเต้ก็ได้เริ่มทรยศ เขาสังหารราชาและโจมตีหัวเมืองที่ไม่ได้ส่งทหารไป และนำกองทัพปีศาจข้ามมิติผ่านวงเวทเคลื่อนย้ายระดับสูง”

 

“เมื่อกองทหารหลักที่ถูกส่งออกนอกเมืองทราบข่าว พวกเขาก็ไม่สามารถกลับมาได้ด้วยวิธีเดิม”

 

การข้ามมิติผ่านวงเวทเคลื่อนย้ายระดับสูงนั้นแต่ละครั้งจะใช้ได้ไม่เกิน 50 คน

 

“ถ้าพวกเขากลับมาด้วยวงเวทเคลื่อนย้าย กองทัพปีศาจอาจจะดักรอโจมตีอยู่ ดังนั้นมันจึงเสี่ยงมากเกินไป”

 

“กองทหารเคสมอร์จึงตัดสินใจเดินทัพมาด้วยเท้าเปล่าเพื่อมายังเมืองหลวงให้เร็วที่สุด หน้าที่ของพวกเราคือถ่วงเวลาไว้ให้ได้อีกแค่วันเดียว”

 

“แต่เส้นทางข้ามมิติอีกเส้นหนึ่งคือวิหารนักบุญศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงแค่นักบุญศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ใช้ได้ ดังนั้นเส้นทางนี้จึงใช้ไม่ได้”

 

เรย์ที่ฟังการอธิบายอันยืดยาวของชายชราจึงเริ่มยกมือขึ้น เพื่อส่งสัญญาณให้เขาหยุดพูด

 

“ข้าอยากรู้ว่าไม้เท้าแห่งเจโรมยังอยู่ที่เดิมไหม มีใครซื้อมันไปรึยัง”

 

ชายชราหันกลับไปด้านหลังและจ้องมองไปยังกล่องสินค้าต่าง ๆ ที่ถูกวางไว้อย่างไม่เป็นระเบียบ

 

สมาคมการค้าดาบสีครามทุ่มเอาทรัพยากรทั้งหมดที่ตนมีออกมาเพื่อช่วยเมืองนี้ให้รอดจากวิกฤต

 

สินค้าแต่ละอย่างภายในสมาคมนี้มีตั้งแต่ของระดับต่ำเรียงไปยันระดับสูง

 

ในตอนนี้ทุกอย่างไม่ว่าจะถูกหรือแพงก็กลับกลายเป็นของฟรีจนหมด

 

เพราะถ้าหากเมืองนี้พ่ายแพ้ ชะตากรรมของสมาคมก็คงหนีไม่พ้นต้องโดนลบหายไปด้วย

 

ถึงแม้ที่นี่ยังเป็นแค่สาขาย่อย แต่ก็เป็น 1 ใน 3 สาขาที่ใหญ่ที่สุด

 

“ไม้เท้าเจโรม ยังอยู่ที่นี่ แต่มันเป็นไม้เท้าต้องสาป เจ้าจะเอามันไปทำอะไร”

 

“ไม่ต้องกังวล ข้ายังจำได้ดี คำสาปของไม้เท้านั่น”

 

ชายชราหันกลับมาจ้องหน้าของเรย์อีกครั้ง แต่ในครั้งนี้เขามองด้วยสายตาที่แลดูจริงจังกว่าเดิม

 

“ผู้ที่กล้าใช้ไม้เท้าแห่งเจโรมไม่มีใครเคยอยู่รอดได้นานเกิน 3 วันแม้แต่คนเดียว ทุกคนหลังจากที่ได้ลองใช้ไม้เท้านี้แล้ว ล้วนตายทั้งสิ้น”

 

“ข้ารู้ดี ไม้เท้านั่นต้องคำสาปแห่งพิษ”

 

หลังจากนั้นชายชราจึงเดินทางไปยังห้องจัดแสดงสินค้าของสมาคม และมุ่งหน้าไปยังตู้กระจกตู้หนึ่ง

 

ไม้เท้าแห่งเจโรมนั้นคือไม้เท้าที่อาบไปด้วยพิษ ไม่ว่าจะเป็นด้ามจับหรือส่วนไหน ๆ ก็ตาม

 

ไม้เท้าแห่งเจโรมเคยมีอีกชื่อหนึ่งว่าคทาแห่งเจโรม แต่หลังจากที่เจโรมทอดทิ้งคทานี้ไปมันจึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นไม้เท้า

-------------------

วันนี้เป็นวันครู ดังนั้นผมจะลงตอนบ่ายอีกตอนนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #186 Fikusa (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 10:03
    แล้วก็มีคนคนหนึ่งใช้ได้ ฮ่าๆๆๆ
    #186
    1
    • #186-1 SuruMaster(จากตอนที่ 78)
      24 มกราคม 2563 / 12:32
      น่าเสียดายที่ไม่ใช่แค่คนเดียวนะสิครับ
      #186-1
  2. #152 apisithansen (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 09:04

    สุขสันต์วันครู
    #152
    1
    • #152-1 SuruMaster(จากตอนที่ 78)
      16 มกราคม 2563 / 09:04

      555ดีครับ
      #152-1