สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 51 : บทที่ 51 รุ่นพี่ที่ไม่รู้จัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    25 ธ.ค. 62

คือหลังจากนี้ผมจะทำตอนพิเศษเป็นตอนที่รวบรวมคำถามที่ถูกถามไว้ในตอนที่ 60 นะครับ

รวมถึงข้อมูลเบื้องต้นอื่น ๆ ด้วย

ในระหว่าง 10 ตอนนี้ใครอยากถามอะไรก็ถามมาได้นะครับ

เผื่อสำหรับคนอ่านคนอื่นก็สงสัยเหมือนกัน

ปล. ถ้าเป็นคำถามที่เกี่ยวกับความลับของเรื่องผมจะไม่บอกนะครับ

---------------------------------X------------------------------

แสงสีทองส่องสว่างออกมาอีกครั้งและจางหายไป

 

“ท่านเรติอุสเป็นคนเลือกท่านด้วยตนเอง ข้ามองคนไม่ผิดจริง ๆ”

 

เรติน่าส่งยิ้มของเธอมาให้กับเครก มันเป็นรอยยิ้มที่ดูสดใสและมีชีวิตชีวา

 

แต่มันกลับให้ความรู้สึกแปลก ๆ กานต์ก็เคยส่งยิ้มแบบนี้ให้ผมเหมือนกัน แต่ทำไมถึงให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันนัก

 

หลังจากนั้นก็ไม่มีบทสนทนาใด ๆ ระหว่างพวกเขาอีก และนั่นทำให้กันต์รู้สึกเสียเวลาเป็นอย่างมาก

 

การนั่งรถม้าเงียบ ๆ มันไม่มีประโยชน์อะไร

 

บางทีผมน่าจะลองเปลี่ยนตัวละครดู เพราะภารกิจต่อเนื่องมันอนุญาตให้ผมสามารถทำได้

 

“อีกไม่นานข้าจะกลับมา ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้ติดต่อข้าผ่านทางวงเวทเคลื่อนย้ายหนึ่งเดียว”

 

เครกยืนขึ้นในรถม้าและเตรียมตัวจากไป

 

เรติน่าไม่ได้มีความคิดจะหยุดรั้งเครก เธอก้มตัวลงคำนับเพื่อแสดงว่าเธอเข้าใจ

 

“กลับสู่หน้าหลัก” หวังว่าผมจะใช้คำสั่งกลับถูก

 

[ยินดีต้อนรับสู่หน้าหลัก]

 

เมื่อผมลืมตาขึ้นก็กลับมาอยู่ในร่างของกันต์ ที่ห้องโถงหลักแล้ว

 

มีเรื่องหนึ่งที่ผมสงสัย นั่นก็คือวงเวทเคลื่อนย้ายหนึ่งเดียว

 

ถ้าที่ผู้ติดตามของผมมี แล้วทำไมที่ร่างกายของผมจะไม่มีกันละ

 

หรือว่ามีแค่ที่ร่างของเครก แล้วถ้าผมเล่นตัวละครอื่นจะเรียกผู้ติดตามมาได้เหมือนกันรึเปล่า

 

เมื่อผมลองสำรวจรอบ ๆ ร่างกายให้ดีแล้ว นั่นทำให้ผมได้ข้อสรุป

 

ในตอนนี้บนร่างกายของผมมีวงเวทสลักอยู่2 วง

 

หนึ่งคือวงเวทของเวรัคที่เป็นวงเวทผู้ติดตามของเธอ

 

และอีกวงคือวงเวทเคลื่อนย้ายหนึ่งเดียว พวกมันอยู่ทับซ้อนกัน

 

สีของวงเวทสีฟ้าและสีทองผสมผสานกันอย่างลงตัว

 

ร่างของมังกรสีฟ้าอยู่ท่ามกลางอักษรเวทสีทอง มันสมควรที่จะเป็นงานศิลปะจริง ๆ

 

ถ้าผมสามารถวาดภาพแบบนี้ได้ผมคงรวยไปแล้ว

 

ที่ห้องพยาบาล ในช่วงหมดคาบพักเที่ยงพอดี

 

กันต์ลืมตาตื่นและสอดส่องสายตามองไปรอบ ๆ อีกครั้ง

 

แต่ในครั้งนี้ไม่มีกานต์กับเล็กนั่งอยู่ที่เดิมอีกต่อไปแล้ว

 

ตรงหน้าของผมมีอาวุธที่มีความสามารถเพียงพอจะทำให้ผมในร่างนี้สลบได้

 

ใช่แล้วมันคือเครื่องช็อตไฟฟ้า ในตอนนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเอามันมาจ่อหน้าผมอยู่

 

เธอน่าจะเป็นรุ่นพี่เพราะดูจากเครื่องแบบที่เธอสวมแล้ว แต่ทำไมผมถึงรู้สึกเหมือนเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน

 

มันเป็นเครื่องแบบสีขาว โดยผมที่เป็นปี1 จะเป็นเครื่องแบบสีน้ำตาล

 

“เลิกจ้องหน้าฉันแล้วกลับไปเรียนได้แล้ว”

 

เธอพูดออกมาด้วยสีหน้าและท่าทางที่ไม่ค่อยพอใจ

 

“ขอโทษครับ ผมจะไปแล้ว” กันต์รีบลงจากเตียงทันที

 

สงสัยผมคงจ้องหน้าของเธอนานเกินไปสักหน่อย แต่ผมก็อดสงสัยไม่ได้เหมือนกันว่าถ้าผมยังหลับต่อไปมันจะเกิดอะไรขึ้น

 

“ขอโทษนะครับ แต่ว่ามีธุระอะไรกับผมรึเปล่า” กันต์ถามออกไป

 

“มีรุ่นน้องของฉันคนหนึ่งบอกว่ามีคนแอบมาหลับในห้องพยาบาล ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ป่วย”

 

กันต์เงียบไปชั่วขณะ คนที่ผิดมันไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นตัวเขาเอง

 

“แล้วทำไมถึงต้องใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าด้วย” กันต์ยังถามต่อไป

 

“หยุดพูดมากและไปเรียนได้แล้ว”

 

เธอยังคงย้ำคำเดิมด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ ในรอบนี้เธอทำให้ผมรู้สึกกลัวได้จริง ๆ

 

มันให้ความรู้สึกเหมือนกับตอนที่โดนครูด่าเวลาไม่ได้ส่งการบ้าน

 

กันต์ถอนหายใจออกมาเบา ๆ และเดินออกจากห้องพยาบาลไป

 

“ไม่มีปฏิกิริยา หรือว่าฝีมือของฉันเริ่มทื่อลง?”

 

เธอถามกับตัวเองและโยนเครื่องช็อตไฟฟ้าในมือเล่น

 

“ถ้ายังหลับต่อไป หมอนั่นคงโดนช็อตไปแล้ว”

 

อันที่จริงริสาเตรียมเครื่องช็อตไฟฟ้ามาเพื่อใช้ปลุกกันต์ให้ตื่น

 

เล็กเล่าให้เธอฟังว่ามีนักเรียนชายคนหนึ่งที่ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่นกำลังนอนอยู่ในห้องพยาบาล

 

แถมหมอนั่นก็ไม่ได้ป่วยอะไรด้วย แค่นอนเฉย ๆ การที่จะโดนลงโทษก็สมควรแล้ว

 

ตามปกติแล้วเธอไม่ได้พกของแบบนี้มาหรอก เพียงแต่เล็กเป็นคนให้มาเท่านั้นเอง

 

ในขณะเดียวกันนั่นเอง ก็ได้มีผู้หญิงอีกคนที่เป็นอาจารย์เดินเข้ามาในห้อง

 

อาจารย์คนนี้สวมเสื้อกาวน์สีขาวและแว่นตากรอบสีดำ มีผมดำยาวประบ่า

 

“ครูคงไม่ได้มาขัดจังหวะอะไรใช่ไหมริสา”

 

อาจารย์สาวจ้องมองไปที่เครื่องช็อตไฟฟ้าในมือของเธอ และนึกไปถึงเด็กผู้ชายอีกคนที่เดินออกไปจากห้อง

 

ถึงแม้เด็กผู้ชายคนนั้นจะดูอ่อนแอไปสักเล็กน้อย แต่ก็มีความเป็นไปได้

 

การปล่อยให้นักเรียนชาย-หญิงอยู่ด้วยกันแบบ2 ต่อ2 ในห้องที่ตัวเองเป็นคนรับผิดชอบนั้น

 

มันเป็นความผิดของตนเองเป็นความผิดของอาจารย์ห้องพยาบาล

 

“แค่ทำตามคำขอของรุ่นน้อง ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น”

 

ริสาตอบกลับและเก็บเครื่องช็อตไฟฟ้าใส่กระเป๋าเสื้อ

 

คำขอแบบไหนกัน ที่ต้องใช้เครื่องช็อตไฟฟ้า อาจารย์เริ่มไม่เข้าใจหนักกว่าเดิม

 

อาจารย์สาวคิดว่าคำขอของรุ่นน้องนั้นคือกันต์ แต่ความจริงแล้วคนที่ขอคือเล็กต่างหาก

 

“ครูได้ผลจากตัวอย่างเลือดมาแล้ว” อาจารย์ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้กับริสา

 

หลังจากวันที่ได้เจอกับเรล์มในถ้ำ เธอได้มาค้นพบที่หลังว่าที่เสื้อของหัวหน้าทีม3 มีหยดเลือดของเรล์ติดอยู่ด้วย

 

ริสาจึงตัดสินใจเก็บเรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเธอและอาจารย์ห้องพยาบาล

 

เพราะเลือดของเจ้าชายโลหิตในตอนนี้เป็นที่ต้องการมากที่สุดสำหรับงานวิจัย

 

ถ้าปล่อยให้ข่าวที่ว่าพวกเธอมีตัวอย่างเลือดของเจ้าชายโลหิตอยู่กับตัว พวกองค์กรยักษ์ใหญ่คงไม่ยอมอยู่เฉยแน่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #100 Fikusa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 08:58
    ถ้าวิจัยได้ปีศาจวอดวายแน่นอน
    #100
    1
    • #100-1 SuruMaster(จากตอนที่ 51)
      30 ธันวาคม 2562 / 10:34
      ก็รอดูเหมือนกันครับว่าจะทำได้รึเปล่า
      #100-1
  2. #43 SuruMaster (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 18:46
    ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ครับ
    #43
    0
  3. #42 Riheart0000 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 13:32
    ยะยะอยากอ่านต่อเหลือเกินนนนนนนน
    #42
    0