สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 39 : ภาค 1-บท 39 สืบหาเจ้าชายแห่งโลหิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 258 ครั้ง
    30 เม.ย. 63

ผู้ที่โทรเข้ามาก็คือฮีลเลอร์ของทีมจู่โจม หรือก็คือลีนนั่นเอง

 

“หัวหน้าค่ะ ทางทีม3 ยืนยันมาแล้วว่าชายในชุดคลุมเป็นคนช่วยชีวิตพวกเขาเอาไว้ค่ะ” เสียงของลีนดังออกมาผ่านโทรศัพท์

 

“อืม ขอบใจมากลีน” ริสาตัดสายไปในทันที

 

“เชื่อรึยัง สายข่าวของฉัน วิเคราะห์มาอย่างดีแล้ว" เล็กพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

 

“อืม ถ้าอย่างนั้นเรื่องของเจ้าชายโลหิตก็ขอฝากด้วย”

 

กลับมาที่กันต์ ในห้องพักของเขา ในช่วงตอนกลางคืน

 

ตอนนี้มีเรื่องหนึ่งที่ผมกำลังคิด นั่นคือหาวิธีกำจัดคาเรอัส

 

ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงในการคิดแผนขึ้นมา

 

คาเรอัสเป็นผู้เรียกความตายระดับสูงที่น่าหวาดหวั่น กองทัพโครงกระดูกนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดูถูกได้

 

แต่หลังจากการระลึกความจำและอื่น ๆ ผมก็ได้วางแผนสำเร็จแล้ว

 

มันเป็นแผนที่สมบูรณ์แบบที่สุดตั้งแต่ผมเคยวางมาทั้งชีวิต

 

ผมรับประกันได้เลยว่าถ้าคาเรอัสไม่ตาย อย่างน้อยเขาก็บาดเจ็บหนัก

 

และอาจจะไม่ได้ยากพอถ้าจะตามไปฆ่าต่อ

 

ได้เวลาเริ่มแผนอันสมบูรณ์แบบของผมแล้ว

 

[ยินดีด้วยภารกิจบังคับปราบคาเรอัสสำเร็จแล้ว]

 

[เนื่องจากคาเรอัสไม่ได้เสียชีวิตเพราะฝีมือของผู้เล่น คุณจึงไม่ได้รับรางวัลใด ๆ ทั้งสิ้น]

 

สงสัยแผนของผมคงไม่ได้ใช้อีกแล้ว

 

ไม่ใช่ว่าระบบมันเห็นผมคิดแผนตั้งนาน แล้วสั่งเก็บคาเรอัสหรอกนะ

 

ในขณะเดียวกันนั่นเองเสียงท้องของผมก็ร้องออกมา ผมยังไม่ได้ทานอาหารเย็นเลย

 

ผมรีบลงไปที่ชั้นล่างของหอพักเพื่อเดินทางไปที่โรงอาหารและหามาม่าไม่ก็โจ๊กแถวนั้นกินเอา

 

เมื่อน้ำร้อนได้ที่แล้ว นั่นก็ได้เวลาอาหารเย็นของผม ถึงจะไม่หรูมากแต่ก็อร่อยดี

 

“นายยังไม่ได้กินข้าวเย็นเหรอ” เสียงของกานต์ดังมาแต่ไกล

 

เธอพึ่งกลับมาจากข้างนอก ผมก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ว่าเธอออกไปทำอะไรมา

 

“ใช่ พอดีว่ากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่” ผมตอบกลับไปพร้อมกับนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งเพื่อทานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

 

กานต์เดินเข้ามาและนั่งลงที่เก้าอี้ด้านตรงข้าม สายตาของเธอจ้องมองมาที่มือของผม

 

“แหวนของนายสวยดีนะ ไปซื้อมาจากไหนเหรอ” กานต์พูดและชี้มาที่มือของผม

 

ลืมไปเลยว่าของที่ผมใส่ในมิตินั้น จะโผล่ออกมาที่โลกฝั่งนี้ด้วย

 

“ก็เป็นของสะสมที่พ่อของฉันหามาให้เฉย ๆ” ผมตอบกลับไปและนั่งทานมาม่าต่อ

 

“งั้นเหรอ” กานต์ลุกขึ้นและเดินไปหยิบกล่องโจ๊กและใส่น้ำร้อน

 

หลังจากนั้นเธอก็กลับมานั่งที่เดิม

 

“เธอยังไม่ได้กินอะไรรึไง” ผมถามคำถามคล้าย ๆ กับที่เธอถามผม

 

“ไม่หรอก แค่หิวเท่านั้นเอง” เธอเอ่ยพลางเป่าโจ๊กร้อน ๆ

 

“นั่นสินะ” ถ้าไม่หิวแล้วจะกินไปทำไม

 

“นี่ กันต์ ถ้าวันหนึ่งมีคนบอกนายว่านายเป็นสาเหตุที่ทำให้คนรอบข้างต้องเดือดร้อน นายจะทำยังไง” อยู่ ๆ กานต์ก็ถามอะไรแปลก ๆ

 

“ฉันก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิม ฉันไม่สนคนพวกนั้นหรอก”

 

“ถึงแม้พวกเขาจะบอกว่านายเป็นตัวสร้างปัญหาก็ตามอย่างนั้นเหรอ” กานต์ถามย้ำ

 

“ฟังนะกานต์ คนที่บอกว่าคนอื่นเป็นคนสร้างปัญหา นั่นก็หมายความว่าไอ้คนนั้นไม่ได้สนใจชีวิตของเธอเลย”

 

“ถ้าเขาเป็นคนที่ดี เขาจะไม่พูดแบบนั้นแต่จะหาทางแก้ไขและหาวิธีอยู่กับเธอได้เอง ถ้าเขารักเธอจริง ก็ไม่อยากทำให้เธอเสียใจหรอก”

 

เมื่อกล่าวจบกันต์ก็ลุกขึ้นและเอากล่องมาม่าไปโยนทิ้ง

 

“ฉันง่วงแล้ว ขอไปนอนก่อน แล้วเจอกันวันหลังกานต์” กันต์รู้สึกได้ว่าบางทีตอนนี้ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวไปก่อนอาจจะดีกว่า

 

กานต์โบกมือลาให้กับกันต์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย

 

ที่ในห้องแห่งหนึ่ง

 

เล็กกำลังใช้คอมพิวเตอร์ของเธอในการเจาะเข้าไปในฐานข้อมูลของกองทัพไทย

 

เธอใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถเจาะเข้าไปได้สำเร็จ

 

ที่เธอเจาะเข้าไปได้ง่ายนั่นก็เพราะทักษะด้านเทคโนโลยีที่สูงของเธอเองล้วน ๆ ไม่ใช่เพราะกองทัพไทยอ่อนแอ

 

ข้อมูลลับของกองทัพนั้นมีมากมาย แต่ที่เธอสนใจนั้นมีเพียงแค่สิ่งเดียว

 

หลังจากใช้เวลาคัดกรองข้อมูลอยู่นานเธอก็ได้พบในสิ่งที่เธอต้องการ

 

มันก็คือคลิปวีดีโอที่เรล์มได้ฆ่าเต่ายักษ์กินคน

 

วีดีโอถูกถ่ายไว้ตั้งแต่ตอนที่เรล์มได้เข้าในการต่อสู้ และมันจบลงในตอนที่เรล์มกำลังบินไปที่อื่น

 

นับเป็นโชคดีของกันต์ที่วีดีโอถ่ายถึงแค่ตอนที่เรล์มกำลังบินไปเก็บร่างต้นเท่านั้น

 

โค้ดเนมของเรล์มสำหรับทางกองทัพจะถูกเรียกว่าเจ้าชายแห่งโลหิต

 

เล็กพยายามสังเกตทุกรายละเอียดภายในวีดีโอ เธอดูมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

และเธอก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

 

“นั่นชุดนักเรียนงั้นเหรอ” เล็กเห็นร่างของกันต์กำลังนอนอยู่บนซากของเต่ายักษ์

 

เธอพยายามซูมเข้าไปในวีดีโอ เพื่อความแน่ใน แต่ยิ่งขยายภาพมากเท่าไหร่ภาพก็ยิ่งแตกมากเท่านั้น

 

“ช่วยไม่ได้ ลองดูที่สถานตั้งก่อนแล้วกัน” เล็กยังคงเจาะข้อมูลของกองทัพต่อไป

 

“ที่ภาคเหนือของประเทศไทยงั้นเหรอ” ดูเหมือนเธอจะได้ข้อมูลมาแค่บางส่วนเท่านั้น

 

“ทำไมมันถึงถูกปิดไว้แน่นขนาดนี้นะ”

 

สถานที่ตั้งในวีดีโอนั้นถูกปิดกั้นด้วยระบบที่ดีกว่าส่วนอื่น ๆ เรียกได้ว่าเก็บไว้เป็นหนึ่งในความลับระดับสูงก็ว่าได้

 

แต่หลังจากนั้นเพียงไม่นานเล็กก็รีบปิดคอมพิวเตอร์ของเธอด้วยการดึงปลั๊กออกด้วยความตื่นตระหนกตกใจ จนทำอะไรผิดพลาดไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 258 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #436 PaJth (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 12:43
    ทำไมไม่ชัตดาวน์ดีๆ ดึงปลั๊คเพื่อ? เด็กคอมไม่ถูกใจสิ่งนี้
    #436
    1
    • #436-1 SuruMaster(จากตอนที่ 39)
      30 เมษายน 2563 / 16:36
      555มันก็ถูกแหละครับ ผมลืมคิดไป
      #436-1
  2. #148 I AM A BEAR (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 15:27
    ดึงปั้กออกไม่ได้ช่วยจ้า เช็คด้วยนะ มันทิ้งIPเเล้วร่องรอยไว้เยอะเชียวละ
    #148
    8
    • #148-3 SuruMaster(จากตอนที่ 39)
      15 มกราคม 2563 / 15:49
      ส่วนเรื่องทำไมน้องแกไม่โดนจับ มันเฉลยอยู่ในตอนหลังๆครับ
      #148-3
    • #148-8 SuruMaster(จากตอนที่ 39)
      15 มกราคม 2563 / 16:09
      ก็ลองอ่านไปเรื่อยๆครับ555
      #148-8
  3. #88 Fikusa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 08:11
    อาการเดียวกันกับเข้าเว็ปโป๊แล้วต้องรีบดึงปลั๊ก ไวรัสเข้า ฮ่าๆๆๆๆ
    #88
    1
    • #88-1 SuruMaster(จากตอนที่ 39)
      30 ธันวาคม 2562 / 09:43
      อันนั้นมันก็ใช่แหละครับคล้าย ๆ กัน
      #88-1